‫بدنت رو تکون بده،
‫فریاد بزن که اینجایی...
‫سفر جدیدت الان شروع میشه.
‫همونطوری که تو تمامی ‫فصل‌ها زنده موندیم،
‫دانش و قدرت بدست اوردیم، ‫«مثل یه بازی بقا بنظر می‌رسید»
‫اما حالا خاطرات فراموش شده،
‫و احساسات رها شده تو جریان زمان هم
‫همچنین گم شدن.
‫وقتی که غرق شدیم، ‫و تنهایی رو یاد گرفتیم.
‫اما حالا همدیگه رو دیدیم، ‫و حالا دیگه تنها نیستیم.
‫احساسات خودتو نشون بده، ‫همین احساسات زیاد
‫اون اشک‌ها و سرنوشت تو رو تغییر میدن.
‫ضربان قلبت رو در ‫برابر تاریکی بیشتر کن،
‫مطمئناً همدیگه رو زیر ‫همون پرچم درد، خواهیم دید!
‫شینوی خندان
‫شینو! ‫بیا یکم استراحت کنیم!
‫از صبح فقط دارم راه میرم!
‫داری میگی خسته هستی ‫ولی مثل اینکه حالت خوبه.
‫چون انرژی کافی برای حرف زدن داری.
‫مثل همیشه فقط تیکه میندازه...
‫عجب بدبختی دارما.
‫با شینو تو یه ماموریت گیر بیوفتی.
‫هی، مادر بزرگ.
‫دهکده موتویوشی همین نزدیکیاست؟
‫دارید به سمت موتویوشی میرید؟
‫آره!
‫همین مسیرو برید بعدش بهش می‌رسید.
‫جدی؟ خداروشکر.
‫ولی خیلی حواستون باشه...
‫ها؟
‫مرده‌ها هم تو دهکده موتویوشی میخندن...
‫اگه گول خندیدن رو ‫بخورید، همه چیز تموم میشه.
‫ناروتو.
‫اون موتویوشیه.
‫اون موقع هیچوقت فکرشو نمی‌کردیم...
‫فکر اینکه تو این دهکده...
‫یه اتفاق وحشتناک رخ بده ‫که حتی نشه راجع بهش حرف زد...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اسمم فوتا کاگتسو، عزادار اصلی منم.
‫منم شینو ابورامه هستم.
‫منم اوزوماکی ناروتو!
‫بریم سراغ اصل مطلب...
‫این چیزی بود که پدرم توبی کاگتسو وصیت کرد.
‫اون چیه؟!
‫پسر بزرگم، فوتا کاگتسو،
‫کل دارایی خانواده کاگتسو رو به ارث می‌بره...
‫اما...
‫قراره فردا مراسم تشییع ‫جنازه سرپرست خانواده کاگتسو
‫که مالک امتداد کوهه توی ‫روستای موتویوشی برگزار میشه.
‫تمایل دارم شما دوتا برید.
‫امنیت مراسم تشییع جنازه، ها؟ ‫ناروتو از پسش بر نمیاد.
‫منظورت چیه؟!
‫چون که نامناسب‌ترین چهره
‫تو دهکده کونوها رو داری.
‫چی چی گفتی؟! ‫منم همین فکرو می‌کنم.
‫اما کسی دیگه‌ایی نیست.
‫پس با اکراه تصمیم گرفتم ناروتو رو اضافه کنم.
‫نفر اصلی تو این ماموریت تویی، شینو.
‫احتمالاً‌ برای همچین ‫ماموریتی مناسب‌ترین شخص هستی.
‫ها؟ ‫به جز این،
‫علاوه بر امنیت، یه ماموریت دیگه‌ایی هم داری.
‫وقتی وصیت نامه رو ببینی متوجه میشی.
‫اما، درصورتی که فوتا تو مراسم خاکسپاری بلند بخنده،
‫حق ارث رو از دست میده و پس از مشورت،
‫دارایی باید بین اعضای خانواده ‫داغ دیده به جز فوتا تقسیم شه.
‫این وصیت نامه با عقل جور در نمیاد...
‫گیاهان دارویی زیادی رو میشه تو کو‌ه‌های
‫متعلق به خانواده کاگتسو چید.
‫اگه تمومی ارث به من ‫برسه تا آخر عمرم هیچ مشکلی
‫برای زندگی کردن ندارم.
‫اما همه اینا با خندیدن توی ‫مراسم خاکسپاری از بین میره!
‫بی‌شک فردا تموم اقوام ‫خودشونو به دیوونگی میزنن
‫تا سعی کنن منو بخندونن.
‫راستش،
‫برای تحملش هیچ اعتماد به نفسی ندارم.
‫اما یه راه نجاتی هست!
‫طبق وصیت‌نامه،
‫چون که عزادار اصلی منم، میتونم یه جانشین انتخاب کنم!
‫پس منم کونوها رو انتخاب کردم!
‫کسیو خواستم که عمراً بخنده!
‫این ماموریت بی‌شک راست کار خود شینوئه.
‫تا حالا ندیدم که بخنده.
‫پس، روت حساب می‌کنم.
‫فهمیدم.
‫برادر، شام آماده‌ست.
‫ایشون خواهر کوچولوی من، مای هستش.
‫با پدرم تو این خونۀ بزرگ زندگی می‌کرد.
‫و تو آخرین لحظات زندگیش پیشش بود.
‫مای، این آقایون شینو و ناروتو هستن.
‫خوشبختم...
‫ایتاداکیماس!
‫صبر کن!
‫اول، تست میکنم ببینم سمی نباشه.
‫سمی نباشه...؟!
‫فکر نکنم بین اقوام کسی باشه که
‫تا انقدر پیش بره...
‫اما همیشه نمی‌تونی حواس جمع باشی.
‫نکتۀ خوبی بود.
‫مشکلی براتون پیش نمیاد، شینو؟
‫چیزی نیست، حتی اگه سمی باشه،
‫حشرات انگلی تو بدنم ‫برام پاکش می‌کنن
‫حشرات... انگلی؟
‫چطور ممکنه؟
‫چیزی نیست...
‫شینو... خندید؟!
‫مثل اینکه روحیه بزرگی داره، ‫پس یعنی غذا مشکلی نداره...
‫نخورش!
‫شینو داره غش می‌کنه ‫قطعاً یه چیزی عجیبه.
‫یه داروی خنده داخل غذاست!
‫کی غذا رو پخته؟
‫من.
‫اما در پشتی قفل نبود...
‫پس هرکسی می‌تونست وارد بشه.
‫فکر کنم تو خانواده یکی هست که
‫تا مسموم کردن پیش رفته!
‫ای وای... دارو به حشرات رسیده!
‫خوب نیست... ‫نمی‌تونن دارو رو حذف کنن.
‫فردا تشییع جنازه رو چی کار کنیم؟!
‫چیزی که دارم می‌بینم ‫انگار برای این دنیا نیست!
‫ناروتو!
‫حتی الان با دهکده تماس بگیریم،
‫به موقع به... تشییع جنازه نمی‌رسیم...
‫پس ناروتو!
‫تو...
‫باید به عنوان جایگزین بری مراسم!
‫ولمون کن...
‫ناروتو.
‫خیلی ناراحتم، ولی روت حساب می‌کنم.
‫باور کن منم خیلی ناراحتم...
‫بس می‌کنی؟! نمی‌تونم بخوابم!
‫زود اومدی، تسوکیکو.
‫یکم زود نیست، ها؟
‫با عجله اومدم اینجا، چون ‫بالاخره مراسم خاکسپاری پدره.
‫اون بچه کیه؟
‫ایشون ناروتو هستن ازش خواستم ‫که به عنوان جانشینم بره مراسم،
‫چون حالم خوب نیست نمی‌تونم بیام. ‫خوشبختم!
‫قراره اینطوری باشه، ‫پس فعلا از حضور شما مرخص میشم.
‫که اینطور، اما مطمئناً وصیت‌نامۀ دردسرسازیه.
‫فکر اینکه اگه تو مراسم ‫بخندی دیگه ارث بهت نمیرسه...
‫مراقب باش.
‫اون خواهر کوچیکم تسوکیکو هستش.
‫5 سال پیش، ‫تو دهکده همسایه ازدواج کرد...
‫اما وارث بعدی احتمال زیاد اونه.
‫رسیدگی به اون بچه مثل آب خوردنه.
‫تک تکشون... بهشون میخوره حریص باشن...
‫اون...؟
‫راهب از راه رسید.
‫راهب کم بود که اونو انتخاب کردین؟
‫اطلاعاتی راجع بهش ندارم!
‫اون با راهبی که ازش ‫دیدن کردم فرق داره.
‫نخند...
‫نخند... نخند... نخند... نخند...
‫حالا، میخوام شروع کنم.
‫صدای چی بود؟
‫برای باد نبود؟
‫ناروتو، همین الان بلند بلند نخندیدی؟
‫نخیرم! ‫هیچ هم نخندیدم!
‫مای تو نشنیدی؟
‫نمیدونم...
‫من فقط صدای افتادن بشکه‌ها رو شنیدم.
‫خب، باشه.
‫تازه مراسم شروع شده.
‫هنوز فرصت‌ هست...
‫بالاخره حریفم یه بچه احمقه.
‫نجات پیدا کردم...
‫شینو، ها؟ دمت گرم!
‫نزدیک بودا...
‫به ترتیب لطفاً.
‫پس من اول میرم.
‫بخند... بخند... بخند...
‫خوب نیست... اون نمی‌خنده...
‫میرم یکم فشار بهش وارد کنم.
‫نخند...!
‫نباید بخندم!
‫این بچه چیزی نیست.
‫با تکنیکم با خنده میکشمش...
‫اونم قراره کاری کنه؟
‫مهم نیست چه غلطی کنه، عمراً بخندم!
‫کیویاسو!
‫- کیویاسو! ‫- کیویاسو...
‫داره میاد...
‫هر غلطی که کنه، من...!
‫نباید بخندم!
‫بخند... بخند... بخند...
‫یه گل اومد بیرون...
‫نخند...!
‫بخند... بخند... بخند...
‫نخند، نخند، نخند الدنگ...
‫بخند... بخند... بخند الدنگ...
‫عمراً بخندم!
‫اون خیلی سرسخته...
‫اما تا کی میخوای تحمل کنی؟
‫تا زمانی که شکست ‫بخوره اونو می‌خندونیم!
‫اون... پیرزن...
‫مرده‌ها هم تو دهکده موتویوشی می‌خندن...
‫اگه گول خندیدن رو ‫بخورید، همه چیز تموم میشه.
‫اونا اینجا چی کار داره؟
‫کی اونجاست؟! ‫اوه، نه!
‫عه، تویی مای...
‫با این همه چی تموم میشه! ‫تو چای همه بریز!
‫اما...
‫با این همه چیز خوب پیش میره!
‫ موردش نمیدونم.
‫تو کی؟1 ‫شینو...
‫همه چیو شنیدم...
‫چه خسته کننده...
‫اگه فقط بزنه زیر خنده، ‫بعضی از ارث به منم میرسه...
‫واقعاً بابت امروز ازتون ممنونم. ‫اجازه بدید بجای عزادار اصلی...
‫ازتون تشکر کنم.
‫اینطوری ماموریت تموم میشه...
‫مثل اینکه داره تموم میشه.
‫وقتی که راهب بره خونه، مراسم تموم میشه.
‫لطفاً صبر کنید!
‫اجازه بدید شوهرم هم تشکر کنه، بفرما عزیزم.
‫سلام! مرسی که امروز اومدین.
‫ها؟ ‫ها؟
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫مراسم عالی بود، خیلی ناراحت شدم.
‫اشکم در اومده.
‫اون تسوکیکو... ‫فکرشو نمی‌کردم اینقدر زیاده‌روی کنه.
‫ناروتو، اگه بتونی یکم دیگه ‫تحمل کنی، دیگه تموم میشه.
‫لطفاً دووم بیار...!
‫اصلاً هم درد نداره!
‫باید الان یاد یه چیز ناراحت کننده بیوفتم!
‫چرا باید الان یاد اون منحرف بیوفتم؟!
‫خب، حالا وقتشه کارشو تموم کنم.
‫این بده، اشکام باعث شد ریختم بهم بخوره.
‫چی داری میگی؟
‫صورتت... همینجاست!
‫نه!
‫اوه، نه... ‫آره!
‫چی؟
‫پدر...
‫زنده‌اید؟ پدر؟!
‫بسه، برادر، خواهر!
‫بابا از دعوا بدش میاد!
‫داشتم روی یه جوک خوب فکر می‌کردم.
‫منم داشتم به یه جوک خوب فکر می‌کردم.
‫اون بچه‌ها دیگه کین...؟ ‫از کجا اومدن؟
‫من اول پدر رو وادار می‌کنم بخنده!
‫من اول می‌خندونمش! برو کنار!
‫بسه! دعوا کردن زشته!
‫مای راست میگه، ‫دعوا کار زشتیه! زشت.
‫فوتا! سوکیکو!
‫- فوتا؟! ‫- سوکیکو؟!
‫حالا که بهش اشاره کردی...
‫آره... در حقیقت اونا بچگی‌های ما هستن.
‫اوه، دعوا کردن زشته! کتری همیشه یه کتری‌ـه!
‫مامانم از ماندارین پونکایی بدش میاد!
‫دست زدن اشباهه! ‫بخاطر کانزاکۀ داغی که اونجاست.
‫انبار مخفی همسرم تو گاوصندوق نگهداری می‌شه.
‫بین پاهام... ‫دینگ، دونگ، دینگ.
‫آره، دینگ دونگ دینگ. ‫آره، دینگ دونگ دینگ.
‫دینگ-دونگ.
‫- درسته... ‫- دینگ-دونگ، دینگ-دونگ.
‫- وقتی بچه بودیم... ‫- دینگ، آره، دینگ دونگ دینگ.
‫- پدر با شوخی‌های احمقانه‌اش ‫- دینگ دونگ دینگ.
‫- مارو حسابی می‌خندوند... ‫- دینگ-دونگ. ‫- مدتی میشه که ‫- دینگ دینگ.
‫- به شوخی‌های پدر نخندیده بودم... ‫- دونگ دونگ دونگ دونگ.
‫- دینگ- دونگ ‫- همینه! همینو می‌خواستم ببینم!
‫پدر!
‫پس اون کیه؟
‫خنده قطع شد.
‫شینو!
‫همگی، ببخشید!
‫اما فکر نمی‌کردم که اگه تشییع ‫جنازم نبود همه شماها بیایید...
‫نقشه همین بود و مای هم کمک‌هایی بهم کرد.
‫واقعاً خودتی، پدر؟ زنده‌ایی.
‫چرا همچین کاری کردی؟!
‫در قدیم، قبل اینکه بفهمیم
‫گیاهان دارویی که از کوه می‌چینیم سود آور هستن...
‫فقیر بودیم...
‫اما از خنده داشتیم قه قه میزدیم.
‫ولی، از فروش گیاهان دارویی ‫به قیمت بالا پولدار شدیم.
‫و وقتی دهنمون رو باز می‌کردیم،
‫شروع می‌کنیم به گفتن: پول! پول! پول!
‫و لبخند از چهره همه محو میشه.
‫میخواستم همگی تموم چیزای ‫مهم رو به خاطر بسپارن.
‫میخواستم چهره خندون ‫خانواده رو پس بگیرم!
‫وقتی اون وصیت ‫نامه مسخره رو نوشتم،
‫همه داشتن تلاش می‌کردن که فوتا رو بخندونن.
‫و پس نه تنها فوتا، ‫بلکه همه می‌خندیدن و لذت می‌بردن...
‫پول خوشبختی نمیاره!
‫زندگی یعنی با همه کنار اومدن و خندیدن!
‫یادمه...
‫مطمئناً خنده چیز مهمیه.
‫درسته...
‫راستشو بخوای، از زندگی کردن برای پول خسته شدم.
‫دروغگو! این تویی که همش میگی پول پول.
‫پول انواع مختلفی داره، چیزی که من راجع بهش حرف میزدم این بود...
‫این زنگ.
‫ممکنه که...؟
‫این داروی خنده‌ست.
‫اگرچه هنوز تو مرحلۀ آزمایشیه.
‫اگه من مجبور بودم که برای ‫عزاداری یه جایگزین انتخاب کنم،
‫فوتا کسیو انتخاب می‌کرد که اصلاً نمی‌خنده.
‫پس اول روی اون امتحانش کردم.
‫قرار بود اگه تا آخر مراسم کسی نخندید
‫اینو تو چایی همه بریزم و همه رو بخندونم.
‫اما...
‫خندیدن با مواد مخدر هیچ فایده‌ایی نداره...
‫چون اینطوری مردم
‫از ته دل نمی‌خندن.
‫در عوضش از درون گریه می‌کنن...
‫درست مثل من!
‫پس برای الان، چه بلایی سر ماموریتمون اومد؟
‫احتمالاً میشه گفت موفقیت‌آمیز بود.
‫چون که احتمالاً هوکاگه-ساما ‫از ماموریت واقعی خبر داشت.
‫میگم، میگم.
‫تو به اون پیرمرد تبدیل شده بودی، نه؟
‫پس "بین پاهام، دینگ دونگ دینگ" چیزی بود که تو...
‫فراموشش کن.
‫حتماً فراموشش کن.
‫باشه، فهمیدم.
‫خوبه.
‫مطمئناً، من...
‫نمیتونم باهاش کنار بیام...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫نشونه تماس دیروزم، ‫همون تلفن همراهم بود. ‫تو یه پارک عجیب و غریب، ‫بدون هیچ شوقی شروع کردم گیتار نواختن.
‫ماه زرد.
‫حالا میخوام، تا سه بشمارم ‫و بعدش چشمام رو باز کنم
‫سایۀ ماه من، هنوز دارم خواب می‌بینم.
‫به چشمام نگاه کن، به چشمام نگاه کن، ‫درست همونطوری که ما باهم روبرو هستیم
‫به چشمام نگاه کن، کی می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫هر روز هر شب ‫با هر کلمه‌ای که می‌تونم
‫بلافاصله به احساسات آشفته‌ام فکر کنم،
‫تغییر نوت جادویی، تو شهری بی قرار
‫یه گیتار جاز هر روز با یه ‫کلید جزئی نرم نواخته میشه
‫این دفعه ماموریت کمیسیونی ‫از سرزمین سبز‌هاست و باید
‫از بازرگانان در حال سفر حفاظت کنید.
‫این که فقط یه ماموریت سطح دی‌ـه.
‫غر نزن، ارباب قلعه خیره و بهمون کمک می‌کنه.
‫حواست باشه کار اشتباهی ازت سر نزنه.
‫میتونم راحت از پس این ماموریت بر بیام.
‫خیلی خب.
‫با این حال، یه چیز مهم باید یادت باشه.
‫یادم باشه؟
‫حواست باشه یادت نره اینو با خودت ببری.
‫همین.
‫قسمت بعدی: «آماده خدمات! ‫سرویس جابجایی کونوها»