‫به آسمون پیچ خورده‌ایی که رو دستته، پرواز کن
‫فاصله بین ما داره خیلی زیاد میشه،
‫چون همیشه ما باهم بودیم
‫و پاسخ صادقانه‌ات، "می‌بینمت" هستش...
‫گفتن چنین کلمات از اون دهان ‫بی‌پروازت منو غمگین‌تر می‌کنه.
‫اگه توی شهر غریبه باشی، گریه می‌کنی
‫پس من میخوام وقتی که کنارت نیستم بهت لبخند خوشایندی تحویل بدم
‫به آسمون پیچ خورده‌ایی که رو دستته، پرواز کن
‫میتونم اونو از نزدیک حسش کنم،
‫با دوتا قلبمون
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بیخیال...
‫امکان نداره هوکاگه سوم دستور کشتن این دختر رو بده.
‫عمرا اگه همچین اتفاقی بیافته.
‫ولی یک در هزار هم،
‫کورنای سنسه همچین ماموریتی رو قبول کرده باشه....
‫رفتار عجیب کورنای سنسه رو توجیح می کنه.
‫نه نمی شه، عمرا اگه همچین اتفاقی افتاده باشه.
‫خوبید، کورنای سنسه؟
‫آره، به لطف کمک های اولیه‌ات حالم خیلی بهتر شده.
‫کورنای سنسه داره از کی محافظت می کنه؟
‫هوکاگه سوم بود که بهش گفت حضانتش رو قبول کنه...
‫ماموریت واقعی سنسه چیه؟
‫چه خبر شده!؟
‫این...
‫دهکده کونوها...
‫امکان نداره...
‫خیال یا واقعیت
‫شبیه دهکده‌های جنگ زده شده.
‫هیناتا! ‫چشم...
‫بیاکوگان
‫هیچکی تو دهکده نیست...
‫این...
‫چه اتفاقی افتاده!؟
‫کیبا، هیناتا... وضعیت اطراف؟
‫هیچ دشمنی رو نمی بینم...
‫آکامارو بوی کسی رو هم حس نمی کنه...
‫وقتی نبودیم چه اتفاقی ‫واسه دهکده افتاده؟
‫اول، یاکومو و کورنای سنسه ‫رو باید به بیمارستان برسونیم.
‫بعد درباره دهکده تحقیق می کنیم...
‫بـ..باشه!
‫این...
‫ولش کنید، این دوتا رو باید ببریم داخل.
‫من خوبم، حواست به یاکومو باشه.
‫چشم...
‫دیگه جات امنه...
‫ای وای...هوشیار نیستش!
‫ضربانش داره ضعیف می شه...
‫نمی دونم دارو داریم یا نه.
‫ناروتو، بجنب کمکم کن بگردم دنبالش...
‫عه، خب ... ‫بجنب دیگه!
‫بـ.باشه.
‫بوی خونی که نمیاد.
‫افراد دهکده حتما تخلیه کردن.
‫ما بریم دهکده رو بگردیم.
‫باشه...
‫از همدیگه فاصله نگیرید...
‫هر اتفاقی هم افتاد هر سی دقیقه برگردید اینجا.
‫چشم..
‫چی شده؟
‫واقعا شما باید اونی باشید که ‫به ما دستور می دید کورنای سنسه.
‫چت شده بود ناروتو؟
‫داروخونه اینوریه.
‫عه...فقط نگران کورنای سنسه‌ام...
‫می گم که سریعتر بریم دارو بیاریم!
‫منظورم این نیست، کورنای سنسه...یاکومو رو...بکشه...
‫بکشه؟
‫نـ...نـ...نه بابا.
‫من یکم می دونی رو هوا ام.
‫ها؟
‫عه؟ اون چی بود!؟
‫چی شده ساکورا؟
‫یکی به جز ما اینجاست.
‫چی!؟
‫مراقب باش!
‫ساکورا چان اون دوتا رو به تو می سپرم.
‫من می رم دنبالش!
‫باشه.
‫صبر کن! جوتسو کلون سایه چندتایی!
‫ها!؟ جوتسوم کار نمی کنه!؟
‫وایستا! الان وقت دعوا کردن نیست.
‫تو همونی هستی که تو ویلای کوهستانی بهمون حمله کردی!
‫اونکای از قبیله کوراما هستم...
‫کوراما؟ همون قبیله یاکومو!؟
‫چرا داری به هم قبیله‌ایت حمله می کنی!؟
‫به حرفام گوش بده! وگرنه هممون می میریم!
‫این بوی خون فجیع چیه؟
‫بیاکوگان!
‫هیناتا بیاکوگانت رو غیر فعال کن!
‫کیبا، جلوی بوی آکامارو رو بگیر.
‫چی!؟ ‫- چی داری می گی؟
‫به خاطر اینکه ما تو جوتسوی کسی گیر افتادیم.
‫چی گفتی!؟
‫آره ما الان داخل گنجوتسوی یاکوموییم.
‫به نظر میاد که دهکده کونوها جنگ زده شده.
‫ولی اینم بخشی از گتجوتسوشه.
‫کل دهکده کونوها رو تو گتجوتسوش برده و مارو گیر انداخته؟
‫همچین چیزی ممکن نیست!
‫ولی قدرت‌هاش وقتی بیدار بشن که شدن ‫اصلا براش سخت نیست.
‫کل دهکده!؟
‫حتی زمینی که روش وایستادیم و آسمون بالا سرمون ‫...همش گتجوتسوئه؟
‫اوقاتی هست که حس‌های قوی تر موجب خطا می شن
‫به خاطر اینکه مهم نیست چقدر اون حس‌های ما چه بینایی چه بویایی قوی باشن،
‫در آخر این مغز انسانه که اونا رو پردازش می کنه!
‫هست زمان هایی که مغزهای پیشرفته
‫در پردازش اطلاعات و انتقال الکترون های عصبی دچار خطا می شن.
‫هرچند، حشرات با حس‌های غریضیشون حرکت می کنن.
‫برعکس انسان ‌ها پردازش اطلاعاتشون متفاوته،
‫تا حد المکان در پایین ترین حد خودش نگهش می دارن.
‫ببینید، حشراتم هنوز تحت کنترلن.
‫نمی شه اغواشون کرد.
‫بعضی وقتا گنجوتسوی یاکومو،
‫ابرهای سیاه احضار می کنه
‫و حتی آتیش درست می کنه
‫و این طوری در ذهن انسان کار گذاشته می شه
‫که انگار در واقعیت اتفاق افتاده.
‫به خاطر همین مغز کاری می کنه به بدن خودش صدمه بزنه.
‫پس یعنی...خونه سوناده...
‫اونم کار قدرت یاکومو بود!؟
‫فقط اون نیست...
‫حتی اگه بخواد می تونه به راحتی آدما رو بکشه.
‫ولی این زلزله ها....
‫می گی اینم گتجوتسوئه؟
‫الان متوجه می شید...
‫مار! ‫خیلی بزرگه!
‫اینم گتجوتسوئه؟!
‫تصاویر ترسناک ناخودآگاهه ما رو داره تجسم می کنه.
‫برخورد فیزیکیش عملا...
‫غیر ممکنه!
‫امکان نداره!
‫یاکومو!؟ کورنای سنسه!؟
‫ها؟
‫واقعا...گنجستوی یاکومو آدم می کشه؟
‫پس به خاطر همین هوکاگه سوم دستور کشتنش رو داد؟
‫یاکومو، یاکومو!؟
‫کورنای سنسه، کورنای سنسه...
‫اینجام....کورنای سنسه.
‫بازم باورم نمی شه.
‫اینکه یاکومو همچین کاری بکنه!
‫هر چند نسل یک بار در قبیله کوراما،
‫فرزندی متولد می شه که استعدادهای خاصی داره.
‫الان اون یاکوموئه...
‫ترسناکترین قسمتش اینه که یاکومو بدون کنترل رو قدرتش
‫ازش استفاده می کنه.
‫یه جورایی داره گرم می شه.
‫نکن!
‫چه اتفاقی داره پشت در میافته!؟
‫بازش نکن!
‫این....
‫چرا اینجا گدازه‌ست؟
‫اینم توهمیه که از گنجوتسوی یاکومو درست شده.
‫ولی با اینکه توهمه بازم اگه تو گدازه بری،
‫مغزمون فکر می کنه گدازه واقعیه و بدن واقعا می سوزه.
‫این قدرت یاکوموئه.
‫به خاطر همین هوکاگه سوم ‫و کورنای سنسه می خواستن،
‫یاکومو رو بکشن؟
‫اینطور نیست.
‫چیزی که واقعا می خواستن بکشن،
‫هیولایی که درون یاکومو بودشه.
‫هیولا؟
‫قدرت بی حد و مرز یاکومو
‫درونش هیولای وحشتناکی رو خلق کرد.
‫اگه کاری باهاش نشه، دنیای خودش رو گسترش می ده
‫و روزی تلاش می کنه که با یاکومو یکی بشه
‫و هوشیاریش رو به دست بگیره.
‫هوکاگه سوم و کورنای تصمیم گرفتن
‫برای نجات یاکومو قدرت یاکومو رو مهر و موم کنن.
‫هیولایی داخل بدنش...
‫پس اینطوری بود.
‫نمی تونم بیخیال بشینم.
‫اوه!
‫کل زندگیم...
‫بهت که گفتم اگه وارد گدازه بشی واقعا می سوزی.
‫پس یعنی نمی تونیم از اینجا بریم بیرون!؟
‫نه، یه راهی هست.
‫خب چه راهیه!؟
‫اگه حواس پنجگانه‌ات رو مسدود ‫کنی گتجوتسو روت تاثیری نمی ذاره.
‫می تونی از این دنیا فرار کنی و به یاکومو حمله کنی!
‫چی!؟ به یاکومو!؟
‫آخ آخ آخ.
‫عه...اینجا ... تپه ساتومی؟
‫اونکای!
‫از گنجوتسوی یاکومو جون سالم به در بردی...
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫وقتی یاکومو رو از ویلای کوهستانی بیرون آوردی،
‫همون موقع هم تو گتجوتسوش بودی.
‫چی!؟
‫بچه ها، طاقت بیارین.
‫هوی کیبا!
‫شینو!
‫اینجا....
‫ساکورا، به زخمای اونکای برس.
‫اونکای؟
‫چی شده!؟ چه سوختگی شدیدی!
‫به لطفش تونستیم از گنجوتسوی یاکومو
‫بزنیم بیرون.
‫یا بهتره بگیم گذاشت بریم بیرون....
‫تنها هدف یاکومو فقط و فقط کورنای بوده...
‫کورنای سنسه الان کجاست؟
‫خب احتمالا...
‫یاکومو...
‫کورنای سنسه، نقاشیم چطوره؟
‫قشنگ نیست!؟
‫با بقیه چیکار کردی؟
‫نگران نباش... مزاحما رو از سر راه برداشتم...
‫بلاخره، باید انتقامم رو از دهکده می گرفتم...
‫ولی اول، باتو شروع می کنم سنسه.
‫چرا پای دهکده کونوها رو وسط می کشی؟
‫من باید برای انتقامت کافی باشم!
‫جلوی من چیزی رو انکار نکن!
‫چطوره؟ باحاله نه؟
‫من الان کنترل کامل رو زندگی و مرگت دارم سنسه.
‫راستش رو بهم بگو...
‫کشتن پدر و مادرم، قبیله کوراما و من
‫و بیرون انداختنشون از کونوها دستور هوکاگه سوم بود؟
‫نه.
‫هوکاگه سوم دستور همچین ماموریتی رو نداد.
‫چرا دروغ می گی!؟
‫لطفا.
‫راستش رو بهم بگو.
‫کورنای سنسه اگه نگی...ناپدید می شی.
‫چه بچه افسرده‌ای...
‫اگه کشتن من جلوی زجرت ‫رو می گیره پس انجامش بده.
‫اگه نفرت همراه با زجرت ‫از بین می ره، انجامش بده!
‫چرا گریه می کنی؟ برای من اشک ‫تمساح نریز که گول نمی خورم.
‫1001, 1002, 1003, 1004, 1005!
‫خب، تو هر آب و هوایی می شه خوب عرق کرد.
‫هنوز اینجایید قبیله کوراما!؟ حریف شما گای تواناست!
‫وایستا گای سان!
‫ها!؟ گای؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫که اینطور، شما هم تو گنجوتسوی کوراما گیر افتادید...
‫ببخشید.
‫خب، حالا که زنده‌اید دیگه بقیه‌اش مهم نیست.
‫خدارو شکر خدارو شکر
‫اوه بچه ها برگشتید؟
‫نیروی کمکی کجاست؟
‫الان وقت توضیح نداریم!
‫عه!؟
‫اوه، وایستید شما.
‫چشون شده بود!؟
‫اون مرد...و بچه ها...
‫گای سنسه لطفا کمک کن!
‫ولی آخه...
‫زودباش بجنب دیگه! ‫باشه...
‫بیاکوگان!
‫اونا...
‫نکن یاکومو!
‫یاکومو سان و کورنای سنسه تو اتاق وسطن!
‫خیلی خب!
‫هوی وایستا!
‫کیبا!
‫کلید در زنگ زده قلبم
‫همیشه همین نزدیکیا لبخند میزنه
‫حتی اگه از آسمون نیزه بباره، ‫لا به لای اونا راه میرم
‫چون میخوام شادی رو پیدا کنم
‫این رویای بزرگمه که رو کلمات بیان شدنی نیست،
‫اونو محققش می‌کنم، حتی اگه باعث عمیق شدن زخمام شه
‫امروز اینجا وایسادیم، ‫به خاطر چیزی که باور داریم،
‫بخاطر همین به جلو میریم و پشتمون رو نگاه نمی‌کنیم
‫حتی اگه بهم بگن آینده روشنی وجود نخواهد داشت
‫سریع تغییرش میدم و تموم احساساتم رو روشن میکنم
‫باد احتمالا قلب مارو امتحان می‌کنه
‫تو قلبم، به آرومی دستام رو گرفتم
‫احتمالا دنبال جواب برای اشک‌هام هستم
‫رویات شاید همین جاها منتظره، با پاسخی که اورده
‫کلید در زنگ زده قلبم
‫همیشه همین نزدیکیا لبخند میزنه
‫بچه ها، شرایط چطوریه؟
‫ناروتو هنوز از وقتی رفته برنگشته.
‫حشرات هم تغییرات عجیبی رو حس می کنن.
‫می تونی با بیاکوگان داخل رو ببینی؟
‫یه قدرت عظیمی سد راهمه.
‫یعنی تنها کاری که می تونیم بکنیم تماشا کردنه؟
‫یعنی فقط باید بهشون باور داشته باشیم؟
‫قسمت بعدی: «قدرتی که ‫باید مهر و موم می شد»