‫به آسمون پیچ خورده‌ایی که رو دستته، پرواز کن
‫فاصله بین ما داره خیلی زیاد میشه،
‫چون همیشه ما باهم بودیم
‫و پاسخ صادقانه‌ات، "می‌بینمت" هستش...
‫گفتن چنین کلمات از اون دهان ‫بی‌پروازت منو غمگین‌تر می‌کنه.
‫اگه توی شهر غریبه باشی، گریه می‌کنی
‫پس من میخوام وقتی که کنارت نیستم بهت لبخند خوشایندی تحویل بدم
‫به آسمون پیچ خورده‌ایی که رو دستته، پرواز کن
‫میتونم اونو از نزدیک حسش کنم،
‫با دوتا قلبمون
‫شما ها کی هستید؟
‫به نظر میرسه میخوان مبارزه کنن.
‫من گول نمیخورم. ‫تو... تو...
‫تودوروکی!
‫تودوروکی، تمومش کن!
‫تو گفتی گانتسو رو به پایتخت میرسونی، درسته؟
‫این یارو... امکان نداره که این یارو رو ببخشم!
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫این یارو... خانواده منو کشته... ‫اون برادر کوچیکمو کشته!
‫چـ چی گفتی...؟
‫گانتسو خانوادت رو کشته؟
‫آره.
‫پنج سال پیش.
‫من مطمئنم که این همونیه که اون موقع دیدم.
‫آتش!
‫اوه!
‫این وحشتناکه...
‫هنوز کسی داخله؟
‫لعنتی!
‫پدر! مادر!
‫آکیو.
‫آکیو!
‫خاطرات شعله ها
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫آکیو...
‫تودوروکی، فهمیدم که کی به خانوادت حمله کرده.
‫واقعا؟
‫یه گروه راهزن به اسم نینجاهای رفوزه.
‫نینجاهای رفوزه؟
‫اونا بی رحمن... ‫شخصیت شروری دارن...
‫زمانی که پول و اجناس با ارزش قربانیانشونو میدزدن...
‫همۀ افراد اون خونه رو قتل عام میکنن.
‫چرا؟
‫تا که هیچ شاهدی پشت سر نذارن.
‫جسد پدر و مادرت پیدا شدن ولی...
‫آتیش خیلی سریع پخش شد و ‫آکیو هنوز خیلی کوچیک بود، پس...
‫احتمالا چیزی ازش باقی نموند.
‫متأسفم، ولی باید برادر کوچیکتو فراموش کنی...
‫این غیر ممکنه.
‫نمیتونم همچین کاری کنم.
‫لعنتـــــی!
‫خیلی جالبه، مگه نه...؟
‫وقتی که بالاخره قاتل پدر مادرم و ‫برادرم رو پیدا میکنم...
‫مأموریت من... منو اجبار میکنه که تا پایتخت اسکورتش کنم.
‫تودوروکی.
‫من الآن دیگه یه پلیس بالغم، ‫دیگه یه جوجه کوچولو ضعیف نیستم!
‫نمیخواستم که نفرت های ‫شخصیمو به شغلم راه بدم...
‫این یارو بالاخره به مرگ محکوم میشه...
‫فکر این، تونسته بذاره که تحمل کنم.
‫ولی، همین الآن، ‫درست جلوی چشمام...
‫همون صورتی که تو شعله ها بود... ‫صورتی که برادر کوچیک ترمو کشت!
‫برادر... کوچیک ترت؟!
‫بمیر، گانتسو!
‫- سر راهم قرار نگیر! ‫- تمومش کن!
‫اون یه قاتله که آدمای بی گناه زیادی رو کشته.
‫مأموریتت اینه که گاگتسو رو به پایتخت برسونی، درسته؟!
‫اهمیتی نداره! ‫اون برادر کوچیکمو کشته!
‫شاید درست باشه که گانتسو شرور باشه، ولی...
‫نمیتونی اینکارو بکنی...
‫هیچکی نگاهمون نمیکنه...
‫درسته، درست همینجا وسط این جنگل.
‫هی، تودوروکی؟
‫هیچکس نگاه نمیکنه... ‫هیچ راهی وجود نداره که بفهمن.
‫تودوروکی... بهت گفتم، آروم باش! ‫خب من که دارم نگاهت میکنم!
‫نه، هیچکسی نگاه نمیکنه...
‫تودوروکی!
‫تا زمانی که تو دهنتو بسته نگه داری...
‫نه... چه بهتر که، تو اصلا این اطراف نباشی...
‫یه دقیقه صبر کن!
‫داری چه فکری با خودت میکنی؟ ‫آروم باش!
‫من خیلی هم آرومم.
‫تو هم باید...
‫کاریش نمیشه کرد...
‫اگه کار به اینجا رسیده، ‫پس فکر کنم چاره ای جز مبارزه کردن ندارم!
‫مشکل چیه؟
‫چرا فقط جلو نمیاید و مبارزه نمیکنید؟!
‫شماها هم همینطور! چرا بیخیال قایم شدن ‫نمی‌شید؟ ‫بیاید بیرون و خودتونو نشون بدید!
‫ها؟ ‫شما ها که فقط...
‫انقدر گنتتسو رو اذیت نکنید!
‫گنتتسو رو بهمون پس بدید!
‫این دیگه چیه؟
‫هیچ ایده ای ندارم... ‫اونا دیگه کی ان؟
‫همگی!
‫یه دقیقه صبر کنید...
‫شماها چه نسبتی به گانتسو دارید؟
‫تمومش کنید! ‫بیاید از اینجا بریم!
‫آروم باشید. ‫اگه فقط با هم صحبت کنیم
‫شاید بتونیم همدیگرو بفهمیم.
‫شماها شینوبی نیستید، درسته؟!
‫برای آدمای تازه کار خطرناکه که سلاح دستشون بگیرن!
‫لی، باید چی کار کنیم؟
‫این یه مشکل جدیه...
‫برای اینکه اگه دشمنامون تازه کار باشن، ‫نمیتونیم با تمام قدرت مبارزه کنیم.
‫جوتسو کلون سایه!
‫لعنتی! ولم کنید بذارید برم!
‫من باید انتقام مرگ خانوادم و... برادر کوچیکمو بگیرم!
‫آروم باش!
‫آروم باش و دوباره راجع به این قضیه فکر کن!
‫برادر... کوچیک ترت؟
‫احمق نباش، گانتسو... ‫الآن نباید این سمتی بیای!
‫گانتسو!
‫اینجا چه خبره؟!
‫لعنتی، نمیتونم تکون بخورم!
‫فایده نداره.
‫این تار ها از فولاد هم قوی ترن.
‫امکان نداره که فقط با قدرت انسانی ‫بتونید ببریدشون.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫من مونجو هستم، یه نینجای رفوزه.
‫گفتی نینجای رفوزه؟
‫من، مونجو، گانتسو رو با خودم میبرم.
‫تا زمانی که من اونو دارم، ‫دیگه کاری با شما دوتا ندارم.
‫اون تار ها هرچقدر هوا گرم تر بشه تنگ تر میشن.
‫یعنی شما تا آخرش قراره زجر بکشید.
‫تا نیم ساعت دیگه یا همین حدودا...
‫تیکه تیکتون میکنه.
‫تا بعد!
‫تودوروکی!
‫گانتسو!
‫لعنتی... نمیتونم تو یه همچین جایی بمیرم.
‫مأموریت ما اینه که گانتسو رو به پایتخت برسونیم...
‫تو احمقی؟! ‫یه نگاه به موقعیتمون بنداز!
‫قبل از اینکه اونکارو کنیم همینجا میمیریم.
‫باور ندارم که اون نینجاهای ‫رفوزه هم رزمای گانتسو باشن.
‫گانتسو داشت راست میگفت. ‫اونا شاید گانتسو رو بکشن.
‫برای همینه که من باید خودم با دستای خودم میکشتمش!
‫ولی یادت باشه، اون داشت تا لحظه آخر اسم تورو صدا میزد!
‫خب که چی؟!
‫حتما یه چیزی بوده که میخواسته بهت بگه!
‫من نمیخوام هیچ بهونه ای از زبون یه قاتل بشنوم!
‫نمیتونم باور کنم که گانتسو همچین آدم شروریه.
‫یعنی چی این حرفت؟!
‫یعنی که، من تا نشنوم که گانتسو میخواسته چی بگه
‫جلو جلو قضاوت نمیکنم!
‫تمومش کنید!
‫هی، من مطئنم که اگه فقط با هم ‫حرف بزنیم میتونیم مشکلو حل کنیم.
‫خفه شید!
‫صبر کن. ‫بیاید تمومش کنیم.
‫من فکر کردم چون شما نینجایید، ‫از اعضای نینجاهای رفوزه‌اید.
‫ما شینوبی‌های کونوها هستیم.
‫به ما گفتن بیایم اینجا تا ‫به اسکورت نگهبان‌ها کمک کنیم
‫و گانتسو رو ببریم به پایتخت.
‫لطفاً از گانتسو بگذرید.
‫نمیتونیم اینکارو بکنیم.
‫گانتسو مارو از دست نینجاهای رفوزه نجات داده.
‫نجاتتون داده؟
‫شما ها دیگه کی هستید؟
‫ماها همه بچه هایی هستیم که خانواده هاشون ‫توسط نینجاهای رفوزه کشته شدن.
‫ولی گانتسو مخفیانه مارو نجات داد
‫به خاطر اینکه میخواست حداقل بچه ها نجات پیدا کنن...
‫این حقیقت داره؟!
‫گانتسو از ماهایی که تیم شدیم مراقبت کرد...
‫گانتسو.
‫اینم دوباره کار نینجاهای رفوزه‌ست؟
‫متأسفم.
‫من کجام؟ ‫پس بالاخره بیدار شدی.
‫مامان...؟ بابا...؟
‫مامانم کجاست؟
‫ای طفلکی... ‫ولی هممون تو این درد مشترکیم.
‫تو تنها نیستی... ‫ما هواتو داریم...
‫ما خانواده جدیدتیم.
‫من میخوام از نینجاهای رفوزه بزنم بیرون!
‫دیگه نمیتونم اینو تحمل کنم.
‫دیگه نمیتونم همراه اونا دزدی کنم.
‫ولی اگر اینکارو نکنی، ‫اونا تورو میکشن، گانتسو.
‫پول اونارو میدزدم.
‫ها؟
‫و کاری میکنم که پلیس منو دستگیر کنه.
‫بیخیال...
‫اگر اینکارو کنم،
‫اونا جلوی زندان پیداشون میشه تا سعی کنن منو گیر بیارن.
‫این تنها راهیه که اونا میتونن دستگیر بشن.
‫یعنی داری میگی میخوای که یه طعمه باشی...؟
‫اینجوری دیگه هیچکس قربانی نمیشه.
‫این تنها راه منه.
‫گانتسو واقعا پول اونارو ‫دزدید و خودشو تحویل پلیس داد.
‫ما اومدیم به این جنگل
‫چون نگران امنیت گانتسو بودیم.
‫امیدوار بودیم که نینجاهای رفوزه ‫دستگیر میشن. ولی...
‫پس گانتسو خودشو تسلیم کرد
‫و به نینجاهای رفوزه خیانت کرد، درسته؟
‫باید یه کاری با شرور های واقعی، ‫نینجاهای رفوزه بکنیم!
‫الآن واقعا اهمیتی به نینجاهای رفوزه نمیدم.
‫چیزی که مهمه اینه که ما گانتسو رو نجات بدیم.
‫حدس میزنم که گانتسو با ناروتو باشه.
‫نگران نباشید، چون اون توسط نینجاهای رفوزه گیر نمیوفته.
‫خیلی خب، بیا امیدوار باشیم.
‫لعنتی...
‫اگر این ادامه پیدا کنه، ‫مثل ماهی خشک شده میشیم.
‫ها؟
‫هی... وقتی که عرق خورد بهش یکمی شل شد.
‫چی؟ ‫جدی میگی؟
‫اوه، راست میگی.
‫آره، میدونم...
‫چی؟!
‫من به زهر اینا عادت کردم. ‫چیزی نیست.
‫برام سخته که باور کنم گانتسو واقعا آدم شروریه.
‫من قراره بازم با گانتسو ملاقات کنم
‫و خودم از همه چیز سر در بیارم، ‫هر اتفاقی هم که بیوفته...
‫درسته... ‫منم نیاز دارم که دوباره گانتسو رو ببینم.
‫اون موقعست که انتقام مرگ خانوادم ‫و برادر کوچیک ترمو میگیریم.
‫موفق شدیم!
‫به زور فرار کردیم!
‫خیلی خب... بیا عحله کنیم و گانتسو رو نجات بدیم!
‫آره... من هر چی بشه اونو پیدا میکنم و نابودش میکنم!
‫ها؟
‫- گانتسو. ‫- ها؟
‫اون قطعاً گانتسو هستش.
‫اون بچه ها...
‫ای احمق...
‫- گانتسو! ‫- گانتسو! ‫گانتسو!
‫اینجا ته خطه، بچه جون.
‫اون یارو... ‫نگو که اون یه نینجای رفوزه‌ست؟
‫جواب خوبی بود.
‫من مانجو هستم، یه نینجای رفوزه.
‫گانتسو رو پس بده!
‫به خاطر این کارت هیچوقت نمیبخشمت!
‫هی، هی...
‫این جوجه بچه ها کی ان؟
‫شاید اونا خبر نداشته باشن تو دنیا چه خبره، ولی...
‫اینکه بگن گانتسو رو پس بدم...
‫چیزی که میخوایم رو پس بده. ‫این تیکه زبون ماست، مگه نه؟
‫شماها واقعا کی هستید؟
‫ای نینجای رفوزه عوضی...
‫ما داریم انتقام مرگ خانوادمونو میگیریم!
‫چی؟!
‫شما بچه ها فعلا خفه خون بگیرید.
‫لعنتی!
‫تمومش کن! مونجو! بذار اون بچه بره!
‫به نظر میرسه که درست متوجه ‫موقعیتی که توش هستی نشدی، درسته؟
‫و بعدشم، منظورشون از انتقام چیه ها، گانتسو؟!
‫تمومش کن!
‫هنر نینجا: قفس توری!
‫نوبت منه!
‫حتی تکونم نمیخوره.
‫بی فایدست... تو نمیتونی از شر این تورا خلاص بشی.
‫زود باش، گانتسو، جوابمو بده.
‫هیچی بهت نمیگم.
‫هه... که اینطور.
‫خب پس این چطوره؟
‫آکیو!
‫تمومش کن! فهمیدم. ‫حرف میزنم، پس لطفاً تمومش کن!
‫باید از اول همینکارو میکردی.
‫این بچه ها، بچه های خونه هایین که
‫ما ها، نینجاهای رفوزه، بهشون حمله کردیم.
‫من نجاتشون دادم و بهشون سرپناه دادم.
‫چی؟ تو بهمون خیانت کردی؟
‫که اینطور... ای عوضی...
‫تو گنجای مارو دزدیدی و دادیشون به این بچه ها.
‫از اولشم متعلق به خانواده هاشون بوده.
‫با من بازی نکن... ‫ای خیانت کار!
‫تمومش کن!
‫شرمنده که منتظرتون گذاشتم!
‫ناروتو اوزوماکی رسیده پیشتون!
‫ناروتو!
‫ناروتو، تو حالت خوبه!
‫البته که هستم!
‫هر اتفاقی بیوفته، گانتسو رو به تو تحویل نمیدم!
‫گانتسو.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اون...
‫امکان نداره...!
‫کلید در زنگ زده قلبم
‫همیشه همین نزدیکیا لبخند میزنه
‫حتی اگه از آسمون نیزه بباره، ‫لا به لای اونا راه میرم
‫چون میخوام شادی رو پیدا کنم
‫این رویای بزرگمه که رو کلمات بیان شدنی نیست،
‫اونو محققش می‌کنم، حتی اگه باعث عمیق شدن زخمام شه
‫امروز اینجا وایسادیم، ‫به خاطر چیزی که باور داریم،
‫بخاطر همین به جلو میریم و پشتمون رو نگاه نمی‌کنیم
‫حتی اگه بهم بگن آینده روشنی وجود نخواهد داشت
‫سریع تغییرش میدم و تموم احساساتم رو روشن میکنم
‫باد احتمالا قلب مارو امتحان می‌کنه
‫تو قلبم، به آرومی دستام رو گرفتم
‫احتمالا دنبال جواب برای اشک‌هام هستم
‫رویات شاید همین جاها منتظره، با پاسخی که اورده
‫کلید در زنگ زده قلبم
‫همیشه همین نزدیکیا لبخند میزنه
‫اینجا مخفیگاه نینجاهای رفوزه‌ست؟
‫آره، احتمالا آکیو تو این مأموریته.
‫لعنت به اون نینجاهای رفوزۀ حرومزاده. ‫هیچوقت نمیتونم ببخشمشون.
‫چطور جرأت میکنن تو خوشحالی بازگشت یکی از ‫اعضای خانواده دخالت کنن!
‫این مزخرفه.
‫خیلی خب، بزن بریم، ابرو موکتی!
‫من همیشه آماده ام. ‫حتی اگه دشمنمون یه شینوبی بازنشسته باشه...
‫ما قراره همشونو با هم شکست بدیم،
‫و قطعا قراره برادر تودوروکی رو نجات بدیم!
‫قسمت بعد: ‫«هر کسی راه خودش»