‫ممنونم ازت، بابا! ‫آغوش گرم بونی و کوما!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سینت سترن!
‫لعنت بهت...
‫شهر...!
‫هوی! چی شده؟ ‫اونجا چه خبر شده؟!
‫کوما این‌کار رو کرد؟!
‫ا - ا - ا - ا - ا - ا - ا...
‫اون به یکی از...
‫... پنج ارشد مُشت زد!!!
‫ا - ا - اون یکی از کَله گُنده‌ترین آدم‌های دنیاست!
‫یه بَرده‌ی ساده یکی از بزرگ‌ترین‌ و قوی‌ترین‌های دنیا رو زده!
‫این یه فاجعه‌ست، چیزی که تاحالا سابقه نداشته!
‫سینت سترن رو نجات بدین! ‫ایشون زیر آوار گیر افتادن!
‫می‌تونم تکون بخورم!
‫حق با تو‌ـه! ‫همه‌اش به لطف کوماست!
‫بونی-چان! ‫چیزی‌ات که نشده؟!
‫الان وقتشه! ‫بونی رو بردار و بزن بریم بالا!
‫الان تنها هدف‌مون باید فرار باشه!
‫من کوما رو می‌برم!
‫صبر کنین!
‫چطوری همچین چیزی ممکنه؟
‫بابایی...
‫قضیه چیه؟
‫من توی بدنت دکمه‌ی خودتخریبی کار نذاشتم.
‫چون اگر به یه بمب تبدیلت می‌کردم...
‫ممکن بود ازت به عنوان یه سلاح انتحاری استفاده کنن.
‫ولی من طبق دستورشون...
‫... به جاش یه دکمه‌ی خاموشی کامل برات کار گذاشتم.
‫چرا همچین چیزی داره اتفاق می‌افته، وگاپانک؟!
‫اون باید... اون باید مُرده باشه!
‫من خودم...
‫... دکمه‌ی خود تخریبی‌اش رو زدم!
‫یه دکمه‌ی خاموشی کامل.
‫حالا که اون دکمه فشار داده شده، تو ‫باید یه تیکه گوشت بی‌حرکت باشی...
‫نه اراده داشته باشی و نه حتی صدای کسی رو بشنوی.
‫نه حتی دلیلی برای حرکت داشته باشی...
‫اصلاً از نظر علمی معنی نمیده که تو بیای به جزیره‌ای که...
‫... بونی اونجاست!
‫پس یعنی واقعیت داره؟
‫ویژگی خاصی که مردم بوکانییر دارن صرفاً زور و هیکل‌شون نیست.
‫بلکه اون‌ها یه زمانی...
‫دیگه تموم‌ـه...
‫کوما.
‫اون باید هنوز هم این دور و برها باشه! ‫بگردین و پیداش کنین!
‫کلاه حصیری کجاست؟!
‫نتونستیم دستیگرش کنیم و حالا غیبش زده! ‫حالا من چطوری همچین چیزی رو گزارش بدم؟
‫ممنونم ازت، بابایی!
‫من همه‌ی خاطراتت رو دیدم.
‫اوخی، نازی نازی.
‫سلام.
‫به این دنیا خوش اومدی.
‫ممنونم ازت که به دنیا اومدی، کوما!
‫گوش کن، کوما...
‫مادرت...
‫مادرت مُرده...
‫هـان؟
‫حتماً الان بهشته.
‫گمونم...
‫... اینطوری براش بهتر باشه.
‫تو شخصیت اصلی داستانی؟!
‫همون پسر بوکانیره‌ای؟!
‫الحق که خیلی گُنده‌ای!
‫شنیدم که تو خون غول‌ها رو توی رگ‌هات داری!
‫میگم، شماها...
‫دلتون می‌خواد بمیرین؟ ‫یا نه دلتون می‌خواد زنده بمونین؟
‫ما خود معجزه‌ایم!
‫اگر با ما بیاین، یه نقشه‌ی محشر براتون داریم.
‫من که انتخابم زندگی‌ـه!
‫شماها چطور؟!
‫خیلی شیر می‌خوری‌ها، بونی-چان.
‫مطمئنم یه شکمویی میشه عین مامانش.
‫بابایی!
‫درسته، من باباتم!
‫بونی، اگر خوب شدی و خواستی سفر ‫ جایی بری، دوست داری کجا بری؟
‫تاحالا چیزی درمورد جزیره‌ی آسمون شنیدی؟
‫یعنی یه جزیره توی آسمون‌ـه؟
‫درسته! عکسش رو توی یکی از کتاب‌ها دیدم!
‫ببین!
‫جزیره آسمون به خورشید نزدیک‌تره، ‫ پس گمونم نیکا هم همونجا باشه!
‫مطمئنم نظرت درموردش مثبت‌ـه!
‫نیکا، هـا؟!
‫خودشه! ‫وقت رقص نیکاست!
‫سفر به آسمون ماجراجویی خیلی خفنی میشه!
‫بیا وقتی که 20 سالت شد انجام بدیم!
‫حله!
‫وقتی که 19 سالت شد می‌خوای کجا بریم؟
‫جزیره‌‌ی فیش مَن!
‫تـا-دا!
‫این تویی!
‫ممنونم ازت! ‫با تمام وجودم ازش مراقبت می‌کنم!
‫پیتزا!
‫خیلی خوبه!
‫ممنونم ازت، بونی.
‫بابت اینکه به دنیا اومدی.
‫هــا؟!
‫من خیلی خوشحالم، بابایی.
‫مامان واقعاً آدم فوق‌العاده‌ای بوده!
‫جایزه‌های مسابقه کلید فرارمون هستن!
‫توی اون بلبشویی که بود، تو بیش از 500 نفر رو نجات دادی!
‫حق با اون‌ـه کوماچی! ‫واقعاً باورنکردنی بودی!
‫همه‌شون با گریه ازت تشکر می‌کردن!
‫منم اشکم دراومد!
‫از اونجایی که من چهارسال ازت بزرگ‌ترم، ‫ پس من باید شکمت رو سیر کنم!
‫بـسـه دیـگـه! ‫کوماچی رو اذیت نکنین!
‫جینی!
‫بیشتر می‌خوام. ‫- بفرما. ‫- جدی میگی؟
‫چه خوبهههه!
‫از اونجایی که انقدر زیاد می‌خوری، باید حسابی کار کنیم.
‫حله!
‫بیا باهم ازدواج کنیم، کوماچی!
‫نمیشه!
‫چرا؟! بیا ازدواج کنیم!
‫من می‌دونم که دوستم داری!
‫قول میدم خوشبختت کنم!
‫تو با جون و دل ازم محافظت کردی، هم جای خودت و هم مامان.
‫کاملاً می‌فهمم که همیشه به من فکر می‌کردی...
‫بیشتر از هرچیز دیگه‌ای.
‫و کُلی نامه برام نوشتی.
‫«بونی عزیزم...
‫زیبایی‌های دنیا رو نمیشه صرفاً توی عکس‌ها و کتاب‌ها دید.
‫دنیا پُر از مناظر فوق‌العاده زیبا و دوست داشتنی‌ـه!
‫از تَه دلم دوست دارم برق چشم‌هات رو موقع دیدن‌شون ببینم.
‫و در آخر بونی...
‫برای بار هزارم میگم...
‫ دوستت دارم.
‫بازم برات نامه خواهم نوشت.»
‫«الان من توی آزمایشگاه وگاپانکم و دارم به تحقیقاتش کمک می‌کنم.
‫اینجا هر روز با علمی جدیدتر از دیروز شگفت زده میشم.
‫تازه کُلی چیز عجیب غریب و باحال هم ساختن.
‫جون میده که یه روز بیایم با همدیگه ببینیمش.
‫بیا وقتی که حالت بهتر شد، دوباره با همدیگه بیایم اینجا.
‫و بعدش با همدیگه میریم ماجراجویی کنیم.
‫چون اون موقع تو آزادی.
‫امروز روز خاصی‌ـه که تو داخلش به دنیا اومدی.
‫ازت ممنونم که من رو پدر کردی.
‫باز هم میگم.
‫بونی...
‫دوستت دارم.»
‫بابایی. اون‌ها خیلی من رو خوشحال کردن.
‫حتی اگر کُل دنیا بهت بگن که تو یه آدم ظالمی...
‫من می‌دونم که تو مهربون‌ترین...
‫و باحال‌ترین آدم دنیایی!
‫و من هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم!
‫اون چیه؟!
‫درست مثل وقتی‌ـه که سینت سترن فرود اومد!
‫سینت سترن!
‫اون یارو عنکبوتی خرفت؟!
‫مگه نَمُرده بود؟!
‫حمله‌ی کوما اثر کرده!
‫هوی، وگاپانک!
‫این قضیه رو چطوری توضیح میدی؟
‫کار خودت بوده، مگه نه؟
‫می‌دونم که اینطوری بنظر می‌رسه.
‫ولی چه باور کنی و چه نکنی، همه‌اش قدرت عشق بوده.
‫که اینطور...
‫پس این یه توهم انسانی‌ـه...
‫و یه مشکل توی بدن انسان.
‫هوی! چطوری می‌تونه همینطوری بدنش رو ترمیم کنه؟!
‫بدرود... دیگه به شماها نیازی ندارم.
‫بابایی، جاخالی بده!
‫تروخدا حرکت کن!
‫بونی-چان رو ناراحت نکن!
‫عنکبوت خرفت!
‫کوما به ما هم کمک کرده!
‫رادیکال...
‫الحق که شماها خیلی پیشرفت کردین.
‫... بیم!
‫برو به جهنم!
‫پیشرفتت رو...
‫فرانکی...
‫... نشونم بده!
‫وگاپانک! ‫بابام حرکت نمی‌کنه!
‫کوما! ‫چی‌کار کنم؟
‫اطلس، می‌تونی ببریش داخل لابوفیز؟!
‫بسپارش به خودم!
‫لعنتی!
‫اطلس، بدو برو!
‫از اینجا به بعدش با من!
‫شما حواس‌تون به بونی و کوما باشه!
‫برین!
‫می‌خواین بذارین فرار کنن؟
‫برام مهم نیست.
‫ای‌بابا...
‫حتی کوما هم اینجاست و عملاً همه‌ی ‫ مهره‌های مهم دور هم جمع شدن.
‫بیا دیگه تمومش کنیم.
‫نمی‌تونی تحملش کنی؟ ‫چقدر مَرد غمگینی هستی، کیزارو.
‫یا به عبارتی، بورسالینو!
‫خیلی ضایعم، مگه نه؟
‫کاشکی عینک آفتابی تیره‌تری زده بودم.
‫این یه دستوره.
‫هرکسی که با دولت جهانی مخالف کنه، درجا تحریم میشه.
‫باسترکال فعال شده!
‫این جزیره تهدیدی برای دولت جهانی اعلام میشه!
‫همه‌ی کشتی‌ها آماده‌ی شلیک باشن!
‫ما همه چیز رو به اسم عدالت به آتش خواهیم کشید!
‫آتش رو متمرکز کنین و کُل اِگهد رو نابود کنین!
‫بـ - باسترکال؟!
‫کسانی که دنبال کشف رازهای دنیا هستن.
‫کسانی که خون نژاد گُم‌شده توی رگ‌هاشونه.
‫و کسانی که خدای باستانی رو بیدار کردن.
‫این جزیره...
‫... پُر از دردسره!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آژیرهای هشدار در سراسر اگهد طنین‌انداز می‌شوند.
‫وگاپانک تقاضا می‌کند تا فرمان «باستر کال» لغو شود...
‫و اهمیت حیاتی جزیره برای آینده را توضیح می‌دهد.
‫اما بی‌رحمانه، ‫توپ‌های نیروی دریایی به سمت هدف نشانه می‌روند!
‫بمبارانی کابوس‌وار در شُرف آغاز است!
‫در قسمت بعدی وان‌پیس!
‫‫«!نابودی اِگهد - اجرای فرمان باسترکال»
‫من قراره پادشاه دزدان دریایی بشم!