..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چیه بابا اینجا چه خبره؟
‫حالا اون لعنتی، سیمئی رو من شکست میدم!
‫هوی! چرا واسه تسوکیمیاسان هورا میکشی؟!
‫چرا نباید بکشیم؟
‫سیمئی داشت مردم رو مجبور به کشتن هم میکرد!
‫این تسوکیمیاسان بود که اینو بهمون یاد داد.
‫اونا از ورد ویتل باخبر شدن؟
‫ولی...
‫اینم غلطه!
‫تاکرُ کون.
‫هِی!
‫چیه مگه؟!
‫نمیگم این آقا درست میگفت!
‫ولی تسوکیمیاسان، تو هم اشتباه میکنی!
‫چرا؟
‫شرط میبندم فقط اون چیزایی رو گفتی که به نفع خودت بود!
‫من همه رو از شستشوی مغزی ستاره زنگوله ای آزاد کردم.
‫تو کیوتو هیان که میسازم، فکر کردم بهتره همه بدونن.
‫درباره ورد ویتل خرابکار، یعنی.
‫چه مرگته این کار رو کردی؟!
‫هرج و مرج.
‫میخوام هیجان بیشتر داشته باشم، پس فکر کنم سیمئی رو بکشم و قهرمان بشم.
‫دیگه نمیفهممت.
‫اگه نمیفهمی که به من چه.
‫دیگه تمومه.
‫این واسه تموم کردن ورد ویتل مزخرفه.
‫حالا حسابتو میرسم!
‫چی؟!
‫اوخ، ترسناک!
‫تولد دوباره
‫قسمت یازدهم: ‫آماده شو، هارئاکی! ‫نبرد نهایی در کیوتوی هیان!!
‫سرت راهه.
‫نفری که نباید باشه رو بیرون کن!
‫چی؟!
‫این خیلی بهتره.
‫این یارو با سئی‌می یه باندن.
‫حبسش کن یه جایی.
‫هاراکی! اینجوریا خوبه برات؟!
‫راست میگم، داشتم گولشون میزدم.
‫ولش میکنی؟!
‫ولی هنوز نمیتونم ول کنم!
‫کیجین. کوچین. بیاکو. ریکوگو.
‫شیش دست، شیش اسلحه، دوازده ژنرال!
‫بیاین بیرون، حرف منو گوش کنین!
‫هنوز نفهمیدی؟ من شکست‌ناپذیرم.
‫کمک هاراکی نمیکنید؟
‫کاری هست که باید بکنیم.
‫حقیر! این قوی‌ترین اونمیوجیه؟
‫چرا ول نمیکنی؟
‫میدونی ژنرال آسمانی، سئی‌ریو، چی کار میتونه بکنه؟
‫چه با شکوه، چه عالی! پشتکار پاداش داره!
‫همه چی با کمک شروع میشه. حالا آسمونا رو یکی کن!
‫اوه، سنگ نشده‌م.
‫حتما یکی دیگه از قدرتای سِیمِی ساماست.
‫نمیتونی از اینجا بری بیرون!
‫فقط باید بکشمش، نه؟
‫تسوکیمییا تو مه سیاهه.
‫هی، میتونی بیای بیرون.
‫ها؟ چی شده؟
‫ببخشید که باهات بد برخورد کردم.
‫آتسوناگا! یعنی زنده‌ای؟!
‫صبر کن، اون نمیدونه من کیم.
‫چقدر وقت بود ندیده بودمت، تاکرُ.
‫ها؟
‫اینو از تو گرفته بودم، نه؟
‫تو همونی هستی که اون موقع بودی!
‫راستش، از تغییر تسوکیمییا سان خیلی شوکه شدم.
‫ولی هنوز نمیتونم اینو بندازم دور.
‫میفهمم چی میگی.
‫ولی خب، خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫تو کل جشن صد ساله رو بردی!
‫آره.
‫الان وقت خوشحالی و دورهمی نیست.
‫یورا!
‫دستگیر کردن تو نقشه سِیمِی ساما بود.
‫نقشه؟
‫آره.
‫مجبور بودیم صبر کنیم تا تسوکیمییا رو تو مه سیاه گیر بندازیم.
‫تو یه جز خیلی مهم از نقشی.
‫مجبور بودیم یه راهی پیدا کنیم که تورو اینجا بیاریم.
‫یعنی شماها طرف هارئاکی هستین؟
‫بعد از اینکه تسوکیمییا ستاره‌های زنگوله‌ای همه رو از بین برد، خواب دیدم.
‫خواب؟
‫کمک... کسی کمک کنه.
‫خوابش خیلی واقعی بود.
‫رفتم اون جایی که خواب دیده بودم.
‫و اونجا...
‫تو این پیشگوییه یه ضبطیه از فاجعه‌ی همگرایی خط جهانی...
‫همراه با حقیقت تسوکیمییا.
‫به اون اونمیوجی گفتم، و اینایی که میبینی هنوز به سئی‌می‌سامای باور دارن.
‫و وقتی رفتیم پیش سئی‌می‌ساما که توضیح بخوایم، گفت...
‫حق داری ازم عصبانی و متنفر باشی.
‫ولی هنوز نمیتونم ول کنم.
‫ببخشید.
‫نه!
‫حالا فهمیدم.
‫ولی راضی نیستم.
‫جذبش خیلی سخته.
‫چون احترام میذارم بهت.
‫از این خیلی عصبانیم.
‫ولی خودت هزار سال زجر کشیدی.
‫برای همین واضحه که باید چیکار کنیم.
‫چیکار باید بکنیم که فاجعه‌ی همگرایی خطوط زمانی رو متوقف کنیم؟
‫مرسی. تو این مرحله شاید بتونیم پرنده‌ی زمان بزرگ رو شکست بدیم.
‫می‌خوام کمکم کنی!
‫خب، بالاخره باهاتون راست گفت.
‫ولی مگه هیان کیو دنیجی، همون اول که از پرنده‌ی زمان بزرگ باخبر بشیم نابود نمی‌شه؟
‫نه، این چیزیه که سِیمِی‌ساما گفت.
‫این هیان کیو دنیجی، آخرین مورد از صدتاست.
‫هدف تسوکیمییا اینه که هیان کیو دنیجیِ کوچک شده‌ی دنیا رو برای همیشه نگه داره.
‫حداقل باید بخواد این یه دنیا رو حفظ کنه.
‫تسوکیمییا یه بار ناریهیرا تاکرُو رو مامور کرد برج‌های چهار خدای رو خراب کنه.
‫گِنبو
‫برج‌ها اون موقع، قابلیت رادار زیرفضا رو داشتن.
‫تسوکیمییا مدت زیادی رنگ واقعیشو مخفی کرد.
‫اونجا عمل کرد چون ممکن بود مکان پرنده‌ی زمان بزرگ رو پیدا کنیم.
‫نقشه سِیمِی‌ساما اینه که رادار زیرفضا رو با...
‫... تکنولوژی به ارث رسیده از اون هیان کیو دنیجی، دوباره بسازه،
‫و وقتی مختصات پرنده‌ی زمان بزرگ رو دوباره تایید کردیم، دنبالش می‌ریم.
‫فقط یه نفر می‌تونه این کارو ممکن کنه:
‫ناریهیرا تاکرُو.
‫تو.
‫اون قدرت پریدن بین دنیاها رو داره.
‫اون قدرت، پتانسیل رسیدن به پرنده‌ی زمان بزرگ رو هم داره.
‫بازسازی رادار زیرفضا تموم شده،
‫و داریم قدرت معنوی مورد نیازش رو براش ارسال می‌کنیم،
‫ولی هنوز یه کم طول می‌کشه.
‫فقط داری محافظت می‌کنی.
‫داری نقشه می‌کشی؟
‫دوست داری بدونی؟
‫می‌دونم چی می‌تونم امتحان کنم.
‫سنجی ریاکِتسُو!
‫چهار حیوان!
‫آیین
‫برو سئیریو!
‫افتاده تو دردسر!
‫چقدر وقت داره که بهمون فرصت بده؟
‫حدود سی دقیقه دیگه.
‫دووم نمیاره!
‫نرو! هدف اصلیمون هنوز پرنده‌ی زمانه!
‫اگه تسوکیمییا بکشتش، نقشه خراب میشه!
‫یعنی داری میگی فقط نگاش کنیم که بمیره؟!
‫خب... این چیزیه که سئی‌مئی‌сама براش آماده‌ست.
‫حوصلم سر رفت.
‫یکی دیگه هم واسه راه!
‫هنوز نمیتونم باخت رو قبول کنم!
‫هنوز آماده نیست؟!
‫خداحافظ.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫جاتو نجات بدم دیگه چرا؟
‫چه احمقانه! الان نمی‌شه تورو از دست بدیم!
‫آتسوناگا جلوتو نگرفت؟!
‫آره، اولش.
‫ولی خب...
‫انگار اونا هم نمیخوان تورو از دست بدن.
‫با نقشه من همراه شدن.
‫نقشه؟
‫من و تو یه شیگامی احضار میکنیم!
‫چی؟
‫تاکرو کونو حس میکنم. جالب!
‫آخر سر باید پرنده زمان بزرگ رو بگیریم.
‫اگه با هم باشیم، یه جوری درست میشه.
‫دیوونگیه.
‫ولی فکر کنم ارزش امتحان کردنو داره.
‫بریم، هارآکی!
‫قسم ششم و نهم ما! خدای دوازده ماه رو احضار میکنیم!
‫آره!
‫حس میکنم آخرین چاره ست.
‫آماده باش.
‫حمله‌ها بهش نمیخوره.
‫ها؟ چطور ممکنه؟!
‫آسمون اوج گیر!
‫شوخی میکنی.
‫جی تی چان زیر بالاش گرفته.
‫هر شانسی برای مرگمو از بین میبره.
‫واقعی باش!
‫چی داره میگذره؟!
‫فقط باید تحمل کنیم!
‫من شکست ناپذیرم!
‫رعد!
‫عنصر
‫فایده نداره.
‫خفه شو!
‫راهی پیدا میکنم...
‫کار نمی‌کنه!
‫...بزنمت!
‫بهش خورد؟!
‫می‌دیدی؟ گفتم!
‫چطور؟
‫بیا ادامه بدیم!
‫آتش الهی پاک!
‫سنجی ریاکستسو!
‫سوژاکو!
‫مراسم
‫یه ضربه زدی شاخ شدی؟
‫اوه، چه حالی میده!
‫تسوکی میا سان...
‫اون موقع که عاشقت بودم اینجوری نبودی!
‫خیلی لجبازی ها!
‫باشه، همه چی رو میگم.
‫مثل قبل گفتم، اولش تو آینده زندگی میکردم.
‫که از زندگی وحشتناک روی ماه فرار کنم،
‫شدم مهندس پروژه مهاجرت زمانی.
‫تو از آینده ای؟
‫آره. روی ماه، کمبود منابع، حتی آب و هوا هم سهمیه بندی بود.
‫یه دنیایی بود که هرکی انتخاب نمی‌شد بمونه، حذف میشد.
‫ولی منو انتخاب کردن واسه یه پست بالا تو مهاجرت زمانی.
‫حس میکردم یه هدفی دارم، انگار دارم دنیا رو نجات میدم.
‫بعدش داشتم تاریخ بشر رو تحقیق میکردم، که ممنوع بود.
‫فرهنگ ها، جنگ ها، طبیعتا، هر دوره یه جور زیبایی داشت.
‫دوره هِیان خیلی دوست داشتم. قشنگ بود، جذاب بود.
‫حسودیم میشد به اونا که فقط از زندگی لذت میبردن.
‫و بوم! تمام شد سیستم ارزشی معمولی من.
‫دیگه برام مهم نبود.
‫تصمیم گرفتم خودم تنهایی مهاجرت زمانی کنم به کیوتو.
‫پس اینجا دیگه جی تی چان وارد میشه.
‫یه وسیله امنیتیه.
‫قابلیت داره یه مسیر امن برای برگشت به دنیای اصلیت درست کنه،
‫که کاربر – یعنی خودم – مطمئن بشه به آینده ماه برمیگرده.
‫که از تغییر تاریخ جلوگیری کنه.
‫چون مهاجرت زمانی غیرمجاز جرم سنگینیه.
‫یعنی...
‫زود گیر میای.
‫یادته گفتم یه زن همه رو روی ماه کشت؟
‫اون کی بود؟
‫من!
‫همزمان که ذهنم رو دیجیتالی کردم و مهاجرت زمانی کردم به دوره هِیان،
‫به ماه پایان دادم.
‫هاااا؟!
‫پرنده بزرگ زمان اون نقطه زمانی رو تثبیت کرد.
‫اینجوری هیچکس از ماه نفهمید چی کردم و واسه دخالت نیومد.
‫زیرکانه بود، نه؟
‫همین باعث فاجعه همگرایی خطوط زمانی شد.
‫همینه که فاجعه‌ی همگرایی خطوط رو شروع کرد.
‫چیزی تو این مایه‌ها؟
‫اینجوری نگینش.
‫یعنی قبل از اینکه خبر مرگ کونی‌هیتو پخش بشه، تو هیان کیو بودی!
‫بحران همگرایی خطوط زمانی، همه به خاطر خواسته‌های خودته!
‫شمام یه جورایی مقصرین، آقا سِیمئی.
‫پرنده‌ی زمان بزرگ گفت وقتی صد تا دنیای موازی ساختی، با برگشتم به آینده تداخل داشت.
‫به خاطر همین یه عالمه دنیا نابود شد.
‫لزومی نداشت دخالت کنی.
‫خیلی خودخواهانه بود.
‫چرا؟ زندگی یعنی جنگ برای بقا.
‫من همینجوری بزرگ شدم.
‫این همه سال چند نفر قربانی شدن؟!
‫همون اولش که اومدم اینجا، حس گناه کردم.
‫ولی خب، آقا سِیمئی بود که اینو از یادم برد.
‫ولی میدونی، خودش سِیمِی‌سامای بود که یادم داد فراموشش کنم.
‫چی؟
‫پرنده‌ی زمان بزرگ طراحیش اینه که از اطلاعات ذهنی من محافظت کنه
‫تا وقتی که به آینده‌ی لنگر انداخته برگردم،
‫و طوری تنظیم شده که اگه بدنی که توشه بخواد بمیره،
‫بره تو یه نفر دیگه.
‫مدام زنده میمونم، تا آینده‌ی قمری.
‫یه جوریه، یه مجازاته، ولی قبولش کرده بودم.
‫ولی اون موقع بود که تو صد تا دنیای موازی ساختی.
‫یعنی صد تا من وجود داشت.
‫ولی فقط یه ذهن تو سیستم پرنده‌ی زمان بزرگه هست.
‫صد تا شادی و غم که تو صد تا زندگی اتفاق میفتاد
‫یهو ریخت تو یه ذهن!
‫و فوق العاده بود!
‫هر روزش سرخوش کننده بود، از هر مواد مخدر یا تجربه‌ای بهتر!
‫ولی میدونی، با ادامه‌ی کوچک کردن دنیا،
‫تکنولوژی و تکنیک‌های اونمیو در حال پیشرفت
‫داشتن به جی تی چان تبدیل به تهدید میشدن.
‫با این حال، من هنوزم میخوام کوچک کردن دنیا رو ادامه بدم.
‫ولی سه‌ی‌می یه مانعه.
‫و اینجاست که تو وارد میشی، تاکرُ کون.
‫من؟
‫تو فامیل خون یکی هستی که ذهنم بهش منتقل شده بود،
‫پس پرنده‌ی زمان بزرگ تشخیص داد که باید ازت محافظت کنه.
‫به خاطر همین بهت قدرتشو داد.
‫قدرت پرنده‌ی زمان بزرگ؟
‫من تو دنیایی که تو ازش اومدی هم وجود دارم،
‫پس سعی کردم پرتت کنم تو کیوتو.
‫وقتی دیدم قدرت محافظتی تو یه جور دیگه نسبت به من کار می‌کنه، مطمئن شدم.
‫مطمئن شدم که اگه از قدرت تو استفاده کنم،
‫میتونم قدرت سه‌ی‌می رو تصاحب کنم.
‫تو همه اینا رو چیدی؟
‫آره.
‫از الان به بعد کوچک کردن دنیا رو ادامه میدم
‫در حالی که مهمونی خودمم ادامه میدم.
‫شما دوتا کارتونو خوب انجام دادین. دیگه به شما نیازی ندارم.
‫فکر میکنی هر کاری برای خوشبختی خودت اشکال نداره؟!
‫خب، مگه همه اینطور نیستن؟
‫نه بابا!
‫دوستت دارم!
‫ها؟ الان میگی؟
‫اولش به خاطر زیباییِت جذبِت شدم!
‫ولی خیلی مهربون بودی باهام!
‫همه چی منو محو خودش کرد! ‫حرفات، رقصت!
‫مگه نگفتی میخوای با رقصت مردم شهر رو شاد کنی؟!
‫خوشحالشون کنی!
‫دروغ بود؟!
‫حقیقت بود.
‫تشویقایی که رو صحنه میگیرم، الان بیشتر از هر چیزی خوشحالم می‌کنه.
‫فقط به خاطر همین احساس میذارم توش.
‫حالا تو چی؟
‫سئیمی همینه.
‫پتانسیل بی نهایت؟
‫کی آرزوشو کرده بود؟
‫تو واسه رویاهات کلی آدم کشتی.
‫چه فرقی با من داری؟
‫یه جوون بچه که هیچی از درد و رنج آدم‌ها نمی‌دونه!
‫و یه نخبۀ مرفه که از روز اول با استعداد و مقام به دنیا اومده!
‫من تو اون جهنم ماه زندگی کردم، حالا یه کم رحم کن دیگه!
‫حالمو بهم میزنه!
‫آره خب، یه کم احتیاط ضرر نداره.
‫گنبو
‫فهمیدم دارنش قایم میکردن.
‫چه باهوش.
‫عنصر
‫ببخشید، هاراکى!
‫دیر شد.
‫برج گنبو...
‫اون میدونست رادار زیرفضا اونجاست.
‫حیف شد. ولش کن.
‫هاراکى، چیکار کنم؟!
‫راهی نمونده.
‫ما...
‫باختیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.