‫کیریشیما توکو رو پیدا کن! مای در خطره!
‫درحال اتصال به صندوق پیغام‌گیر.
‫لطفاً پس از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید.
‫سلام. می‌خواستم مطمئن بشم شماره‌ای که ‫باهاش تماس گرفتم واقعاً مال کیریشیما توکو-سانه.
‫خب، توی پیامت چی گفتی؟
‫«چون می‌خواستم بدونم چطوری باید بابانوئل شد، باهات تماس گرفتم.»
‫با خودم گفتم اگه اون واقعاً کیریشیما توکو باشه شاید یه‌چیزی بدونه.
‫پیامی که آکاگی ایکومی گرفته بود دوتا احتمال کلی رو نشون می‌داد؛
‫یکی اینکه خود کیریشیما توکو بخواد مستقیماً به ساکوراجیما-سنپای آسیب بزنه.
‫فکر نمی‌کنم خودش مستقیماً چنین کاری بکنه.
‫اگه نامرئی باشه، تا الان کلی فرصت داشته که چنین کاری بکنه.
‫پس می‌مونه اون یه احتمال دیگه.
‫یکی که به لطف کارهای کیریشیما توکو دچار سندروم بلوغ شده...
‫شاید یه‌جوری به ساکوراجیما-سنپای آسیب بزنه.
‫فوتابا... تو فکر می‌کنی دلیل این موارد اخیر ‫سندروم بلوغ کیریشیما توکو بوده؟
‫مگه خودش همچین حرفی نزد؟
‫با اون لباست این اطراف می‌چرخی و ‫به‌عنوان هدیه «سندروم بلوغ» می‌دی دست مردم؟
‫دقیقاً. کار بابانوئل اینه بره سراغ بچه‌های خوب و بهشون هدیه بده.
‫ولی این فقط ادعای خودشه، هیچ مدرکی هم برای اثتباش نیست.
‫پس الان فقط یه کار هست که از دستت برمیاد، درسته؟
‫می‌دونستم، آخرشم باید برم یه‌جوری بابانوئل دامن‌کوتاه رو ببینم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫1 دسامبر ‫قسمت ۸ - رازها و قول‌ها
‫آزوساگاوا-کون، یه لحظه وقت داری؟
‫بله.
‫راستش، می‌خوام از امروز مسئولیت هیمه‌جی-سان رو بسپارم به تو.
‫خیلی یهویی بود.
‫خودش چنین درخواستی داشته.
‫نظرت چیه؟
‫متوجه‌م.
‫خوبه. خداروشکر.
‫عــــا، ساکوتا-سنسه.
‫خب، روت حساب می‌کنم، آزوساگاوا-کون.
‫از امروز زحمتم با شماست، ساکوتا-سنسه.
‫نفرمایین، هیمه‌جی-سان.
‫۲۹ نـــوامـــبـــر
‫خوابش عجیب واقعی بود پسر.
‫عــــه؟ مای-سان، کاری که دوم داشتی کنسل شده؟
‫آره. همین الان خبرش رو از ریوکو-سان شنیدم.
‫پس می‌تونیم برای تولدت بریم بیرون.
‫باشه، پس بعد از کلاس یه وقت خالی بذار.
‫یه‌جایی هست که دوست دارم ببرمت.
‫عــــه؟ کجا؟
‫می‌ذاریم وقتی رسیدیم اونجا، که سورپرایز باشه.
‫عــــــــه...
‫آزوساگاوا-کون.
‫معذرت می‌خوام. فایده‌ای نداشت.
‫که این‌طور. می‌خواستم از اون‌یکی «من» بپرسم...
‫معنی پیام دیروز چی بوده.
‫فکر کنم پیامی که از این‌طرف فرستادیم ‫هنوز به من اون‌طرف نرسیده.
‫از اون‌موقع دیگه هیچ حسی از اتصال بین‌مون نداشتم.
‫خب، اینکه همین‌طوری بمونه هم برات خیلی بهتره.
‫معنیش اینه که دیگه سندروم بلوغت درمان شده.
‫حتی فکرشم به سرت نزنه دوباره احساس مسئولیت کنی...
‫و بری با آکاگی اون‌طرف جابه‌جا بشی، فهمیدی؟
‫اوهوم، حواسم هست.
‫اگه چیزی فهمیدم، سریع بهت خبر می‌دم.
#کیریشیما توکو ‫خب، تا بعد!
‫چیزی گیرت اومد؟
‫کاندیدای دوست‌دختر آینده‌م داره صدام می‌کنه.
‫پس مهمونی آشناییه باز.
‫فکر کنم امروز یه چیزی نصیبم بشه!
‫ایشالا که با خبرای خوش برگردی.
‫کیریشیما توکو و ساکوراجیما مای صداشون خیلی شبیه همه.
‫کیریشیما توکو-سان و ساکوراجیما مای-سان یه‌ نفرن، نه؟!
‫آخرشم معلوم می‌شه کیریشیما توکو در واقع ساکوراجیما مای بوده؟
‫هیچ خبری نیست انگار، هعی.
‫۱ دسامبر
‫چیز دیگه‌ای هم هست که متوجه نشدی؟
‫عــــه... اینجا.
‫کدوم؟
‫1 دسامبر
‫آزوساگاوا-کون، یه لحظه وقت داری؟
‫بله.
‫راستش، می‌خوام از امروز مسئولیت هیمه‌جی-سان رو بسپارم به تو.
‫خیلی یهویی بود.
‫خودش چنین درخواستی داشته.
‫نظرت چیه؟
‫متوجه‌م.
‫عــــا، ساکوتا-سنسه.
‫خب، روت حساب می‌کنم، آزوساگاوا-کون.
‫از امروز زحمتم با شماست، ساکوتا-سنسه.
‫نفرمایین، هیمه‌جی-سان.
‫هیمه‌جی-سان؟
‫از امروز من به هیمه‌جی-سان هم درس می‌دم.
‫سلام، یامادا-کون.
‫یوشیوا-سان، سلام.
‫عــــــــا؟ جدیه قضیه؟
‫یامادا-کون، معنی حرفت کدومش بود؟
‫هـــــا؟ یعنی چی کدوم؟
‫خوشحالی که اینجام؟ یا ناراحت شدی؟
‫ر ــ راستش هیچ‌کدومشون نیست.
‫ساکوتا-سنسه، یالا درسو شروع کن دیگه!
‫فکر کنم اولین‌باره می‌بینم این‌قدر انگیزه داری یامادا-کون.
‫عجب خنگیه.
‫دقیقاً عین خوابی‌ـه که دیدم.
‫این همونه که بهش می‌گن رویابینی؟
‫من اومدم، ناسونو.
بابانوئل
‫بله، آزوساگاوا هستم.
‫کیریشیما توکو-سان، شمایین؟
‫فقط با یه نگاه شماره‌م رو حفظ کردی.
‫باهوش‌تر از چیزی هستی که فکر می‌کردم.
‫زیاد اینو بهم می‌گن.
‫و درعین‌حال خنگم هستی.
‫اگه چند دفعه تماس گرفتی و کسی بعدش بهت زنگ نزد،
‫فکر نمی‌کنی یه‌وقت پیچوندنت؟
‫یه‌چیزی هست که باید ازتون بپرسم، کیریشیما-سان.
‫اینکه چطوری بابانوئل بشی یه رازه.
‫می‌شه بازم همو ببینیم؟
‫امروز اول دسامبره، نه؟ بابانوئل وقت سر خاروندنم نداره.
‫می‌شه لطفاً یه کاریش کنین؟
‫باشه پس، فردا بعد از ساعت چهارم دم ورودی اصلی.
‫عـــا... چیزه... راستش فردا نمی‌شه.
‫فردا برنامه‌ای داری؟
‫تولد دوست‌دخترمه.
بابانوئل
‫که این‌طــــور.
‫پس هیچ روز دیگه‌ای به‌جز فردا وقت نمی‌کنم ببینمت.
‫۲ دسامبر ‫فهمیدم. پس چون امروز قراره بری کیریشیما-سان رو ببینی،
‫داری قرارت با من رو کنسل می‌کنی.
‫عــــــــــــه...
‫جنابعالی همه‌چی رو برنامه‌ریزی کردی.
‫چرا اخمات رفته تو هم پس؟
‫خیلی منتظر امروز بودم.
‫من باید این حرف رو بزنم.
‫مای-سان، می‌خوام بیشتر از دستم ناراحت باشی.
‫معلومه که هستم.
‫این همه برنامه‌ریزی کردیم برای هیچی.
‫همین که پیش مای-سان نازنین باشم انگار رو ابرهام.
‫من که اصلاً روی هیچ ابری نیستم.
‫دیگه اتفاقی‌ـه که افتاده، کاریش هم نمی‌تونیم بکنیم.
‫ولی واقعاً باید قدر چنین دوست‌دختر با درک و فهمی رو بدونی، فهمیدی؟
‫قراره وقت کم‌تری باهات بگذرونم، قدر چی رو بدونم آخه.
‫پس می‌خوای با من بیای؟
‫نمی‌شه همچین کاری کنی!
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫مگه می شه نباشم؟
‫درک می‌کنم که چرا نگران منی، ساکوتا.
‫بالأخره نزدیک کریسمسیم.
‫مای-سان، خودت نگران نیستی؟
‫وقتی تو پیشم باشی، خیالم راحته.
‫می‌گم، مای-سان...
‫هــــوم؟
‫می‌شه دم اولین سوپرمارکتی که دیدی وایسیم؟
‫چرا؟
‫می‌خوام بغلت کنم.
‫نـــه‌خــیــر.
‫ساکوتا، برای ساعت دوم به‌اندازه‌ی کافی کلاس رفتی؟
‫رفتم، ولی...
‫مای-سان؟
‫داریم کلاسو می‌پیچونیم؟
‫روز تولدمه، همین یه‌بار رو می‌شه یکم دیر کرد، مگه نه؟
‫مای-سان، اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫اگه دنبالم بیای می‌فهمی.
‫به‌نظرت اشکالی داره که برای تولد بیست سالگیم...
‫یه هدیه‌ی فوق‌العاده از دوست‌پسرم بگیرم؟
‫چـ ـ چه اشکالی.
‫چطوره؟
‫خیلی بهت میاد.
‫گفتن، «مشتاقانه منتظر دیدار بعدی‌تون هستیم.»
‫فکر کنم دفعه‌ی بعدی، می‌تونیم بریم حلقه‌ی نامزدی بخریم.
‫هیچی هم که نباشه، براش مشتاقم.
‫خب، امشب دوباره می‌بینمت.
‫راستی، مای-سان.
‫هــــوم؟
‫تولدت مبارک.
‫ساکوتا، همیشه این چیزها رو خیلی دیر می‌گی.
‫خداروشکر که دیروز حقوقم رو برای قرار امروز از بانک برداشتم.
‫دست مای-سان عجب برقی می‌زد.
‫عه‌وا... اون هدیه از طرف تو بود، مگه نه؟
‫آره خب.
‫حلقه خیلی خوبه پسر. منم دلم می‌خواد یکیشو به مای-سان هدیه بدم.
‫ایتو، مگه تو نباید اونی باشی که حلقه می‌گیره؟
‫فعلاً کسی رو ندارم که بخوام ازش هدیه‌ای بگیرم.
‫عـــــا، راستی تاریخ تولد من—
‫میتو، به‌خاطر همین حرفاست که پسرا برات سرودست می‌شکونن دیگه.
‫این حرف‌ها رو فقط به تو می‌زنم.
‫به‌خاطر همین حرفاست که برات سرودست می‌شکونن.
‫اینجا نیست.
‫نکنه می‌خواد معطلم کنه؟
‫شوخی کردی الان؟
‫اصلاً خنده‌دار نبود.
‫ببخشید معطل شدین، کیریشیما-سان.
‫حتی بابانوئل هم لباس‌های معمولی تنش می‌کنه، نه؟
‫وقتی این‌قدر کندذهنی، دوست‌دخترت از دستت کلافه نمی‌شه؟
‫گهگاهی می‌گه همین چیزامو دوست داره.
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫مونت بلنک و ارل گری.
‫عــــه؟
‫خوش اومدین. خودتون تنهایین؟
‫بله. یه‌ مونت بلنک و یه چای ارل گری، لطفاً.
‫بفرمایین.
‫خیلی ممنون.
‫کیریشیما-سان، چیز دیگه‌ای هم اذیتت می‌کنه؟
‫چیز دیگه‌ای؟ مثلاً چی؟
‫هرچی غیر از اینکه اگه من اینجا نباشم نمی‌تونی مونت بلنک بخوری.
‫این شرایط به‌خاطر سندروم بلوغه، مگه نه؟
‫به غیر از اینکه نتونم مونت بلنک این مغازه رو بخورم، مشکل دیگه‌ای ندارم.
‫خرید کردن چی؟
‫این روزها که دیگه می‌شه همه‌چی رو آنلاین خرید.
‫پس، یعنی از شرایطی که الان داری راضی هستی.
‫هنوزم خیلی مونده تا راضی بشم.
‫می‌خوام آدم‌های بیشتری به آهنگ‌هام گوش کنن.
‫نمی‌شه وقتی که دیگه نامرئی نبودی این کارو انجام بدی؟
‫نمی‌شه همین‌طوری نامرئی این کارو انجام بدم؟
‫خودت می‌دونی که چرا این‌طوری شدی؟
‫می‌خوای سندروم بلوغ من رو درمان کنی، نه؟
‫داری بحثو عوض می‌کنی، پس حتماً یه‌چیزی می‌دونی.
‫می‌خوای بازم همین‌طوری به بقیه سندروم بلوغ بدی؟
‫من فقط دارم آهنگ‌هام رو بهشون می‌رسونم.
‫«این یه‌جوری منو نجات داد،»
‫«انگار داره احساسات منو می‌خونه،» ‫«می‌خوام بیشتر بشنوم.»
‫من فقط دارم به صداهایی که از سمت بیننده‌های ویدیوهام میاد جواب می‌دم.
‫برای همینه که به خوندن ادامه می‌دم.
‫کدوم بخشش مشکل داره؟
‫پس خودتم خبر داری که آهنگ‌هات...
‫تبدیل شدن به عامل اصلی‌ای که بقیه رو به سندروم بلوغ دچار می‌کنه.
‫برای همینه که اون‌موقع گفتی خودت یه‌کاری کردی که ‫«هیروکاوا-سان بتونه فضا رو درک کنه.»
‫چون از طریق آهنگت سندروم بلوغ رو بهش رسوندی.
‫دفعه‌ی بعدی کی می‌خونی؟
‫اینکه هی بخوای دم به دقیقه بهم زنگ بزنی اذیتت می‌کنه،
‫پس استثناء قائل می‌شم و بهت می‌گم.
‫الان دارم روی یه آهنگ جدید کار می‌کنم.
‫یه آهنگ کریسمسی که می‌خوام همه توی شب کریسمس بهش گوش کنن،
‫پس پسر خوبی باش و منتظرش بمون.
‫اگه بمونم، اتفاق خوبی میفته؟
‫هدایایی که بابانوئل می‌ده همه رو خوشحال می‌کنن، مگه نه؟
‫وقتی داری می‌گی همه، یعنی حتی شامل اون بچه دبیرستانی که اونجاست هم می‌شه؟
‫اگه بچه‌ی خوبی باشه.
‫اون خانومه چی؟
‫اگه بچه‌ی خوبی باشه.
‫پس، مای-سان چی؟
‫احتمالاً نیازی بهش نداره، نه؟
‫اون همین الانشم همه‌چی داره.
‫نکنه... از مای-سان بدت میاد؟
‫قبلاً ازش بدم میومد.
‫الان دیگه بدت نمیاد؟
‫الان، یه‌مقدار بیشتر به دل می‌شینه، چون با یه پسر عجیب‌و‌غریب دوست شده.
‫کاری که به کار مای-سان نداری، نه؟
‫داری راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫راجع‌به اینکه چه‌قدر عاشق مای-سانم.
‫واقعاً که سلیقه‌ی عجیب‌و‌غریبی توی انتخاب پسر داره.
‫می‌تونم آخرین سؤالم بپرسم؟
‫چیه؟
‫وقتی این همه آدم به آهنگ‌هات گوش می‌کنن چه حسی داری؟
‫حسش این‌قدر خوبه که قابل توصیف نیست.
‫برای همینه که نمی‌تونم ولش کنم.
‫ممنون بابت امروز.
‫می‌بینمت.
‫گمونم یکم مونت بلنک بخرم و برم خونه.
‫من اومدم.
‫خوش اومدی، ساکوتا.
‫ممنونم، مای-سان.
‫اونی-چان، خوش اومدی.
‫مرسی.
‫این... کیریشیما توکوـه؟
‫آره.
‫خب، زوکی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اومدم یکم کیک بخورم.
‫جواب درست اینه که بگی، «اومدم تولد مای-سان رو جشن بگیرم.»
‫ما همین یکم پیش «تولدت مبارک» خوندیم.
‫من و کائده-چان با همدیگه خوندیم.
‫عــــــــــــــــه.
‫چه مشکلی داره مگه؟
‫ساکوتا، اون جعبه چیه؟
‫مونت‌بلنکی که اگه تا ۱۵ دقیقه دیگه خورده بشه هنوز طعمش فوق‌العاده‌ست.
‫اونی-سان، مای-سان، ممنون بابت کیک!
‫خب، من می‌رم اوزوکی رو برسونم.
‫منم یه‌سر می‌رم تا سوپرمارکت.
‫باشه، مراقب باشین.
‫نکنه کائده رو هم مجبور کردم ملاحظه‌مون رو بکنه؟
‫حالا که فرصتشو داریم، می‌خوایم یکم قربون‌صدقه‌ی هم بریم؟
‫نمی‌خــــوام.
‫عــــــــــــه...
‫خب، اون گفت که ازم بدش میومده؟
‫آره. مای-سان، تو با کیریشیما توکو کاری کردی مگه؟
‫معلومه که نه. اصلاً تا حالا ندیدمش.
‫ولی از اونجایی که توی صنعت سرگرمی هستی، ‫شاید هدف یه حسادت یه‌طرفه قرار گرفتی؟
‫راست می‌گی. ولی این‌طور به‌نظر نمی‌رسید که بخواد مستقیماً بهم آسیب بزنه، درسته؟
‫من که هیچ نیت خطرناکی ازش حس نکردم.
‫ولی، در مورد این آهنگ کریسمی که می‌خواد همه ‫توی شب کریسمس بهش گوش کنن کنجکاوم.
‫می‌گم، ساکوتا...
‫هــــوم؟
‫...برنامه‌ت رو برای ۲۴اُم و ۲۵اُم خالی بذار.
‫از قبل خالی گذاشتم که با تو باشم، مای-سان.
‫تمام اون دو روز رو پیشت می‌مونه که خیالت راحت باشه.
‫واقعـــــاً؟
‫بیا بریم چشمه‌های آب‌گرم هاکونه و استراحت کنیم.
‫اینم هدیه‌ی کریسمس من به تو.
‫فهمیدی؟
‫یــــــــــــــــــــــــــــــــــوهـــــــــــــــــــــــــــــو!
‫خیلی ممنونم.
‫ببخشید معطل شدین.
‫نظر بدین، لطفاً.
‫به‌نظرم سرده.
‫ساکوتا-سنسه، واقعاً که بدجنسی.
‫ولی... خوشحالم که می‌تونم شب کریسمس رو با شما بگذرونم.
‫ساکوتا-سنسه، قولمون رو یادتون میاد؟
‫هــــوم؟
‫بهم قول دادین که سندروم بلوغم رو درمان نمی‌کنین.
‫یادمه.
‫ولی ساکوتا-سنسه دروغگوـه، پس...
‫قول قول تا قیامت. اگه دروغ بگی، مجبورت می‌کنم هزارتا سوزن بخوری!
‫نکنه... اینم یکی دیگه از اون خواب‌ها بود؟ ‫۳ دسامبر
‫اگه خوابی که امروز صبح دیدم هم قراره دوباره واقعی از آب در بیاد،
‫یعنی قراره مسافرت امشبون با مای-سانو کنسل کنم...
‫و با هیمه‌جی-سان برم سر قرار.
‫بهم قول دادین که سندروم بلوغم رو درمان نمی‌کنین.
‫که یعنی سندروم بلوغ از قبل هیمه‌جی-سان رو درگیر کرده.
‫عجب داستانی شد.
‫سنپای، چی داستان شده؟
‫یه خواب عجیب دیدم.
‫شاید همونه که بهش می‌گن رویابینی.
‫این روزها توی مدرسه هم خیلی‌ها راجع‌به رویابینی حرف می‌زنن.
‫فکر کنم خیلیا بهش باور دارن.
‫خب، سنپای چه‌جور خوابی دیدی؟
‫خوابی که اگه واقعی بشه، بدجوری دهنمو سرویس می‌کنه.
‫سنپای، نکنه با هیمه‌جی-سان کاری کردی؟
‫هنوز که کاری نکردم.
‫هـــــــــــــــــــوم.
‫ساعت کارت کی تموم می‌شه؟
‫ساعت ۹.
‫ازم پرسیده، «می‌تونم بعد از کارت یکم وقتت رو بگیرم؟»
‫بهش بگو «باشه، اشکالی نداره.»
‫چی شده؟
‫هـــیـــچــــــــی.
‫هیمه‌جی-سان بین پسرها خیلی محبوبه، ‫پس تو هم بهتره حواست جمع باشه، سنپای.
‫سلام خدمت تمام خریداران عزیز. ساکوراجیما مای هستم.
‫دوباره مسئولیت اعلام معرفی‌های فروشگاه دوربین بزرگ به عهده‌ی منه...
‫اگه گفتی کیه؟
‫هیمه‌جی-سان، پس تو هم از اونایی که از این شوخیای بچگونه می‌کنن، نه؟
‫آخه هنوز بچه‌م، مگه معلوم نیست؟
‫سه‌سال از شما کوچیک‌ترم، ساکوتا-سنسه.
‫ولی، بیشتر بچه‌ها خودشون اقرار نمی‌کنن که بچه‌ن.
‫خب، قضیه چیه؟ چیکارم داشتی که گفتی بیام؟
‫ساکوتا-سنسه، در مورد رویابینی می‌دونی، مگه نه؟
‫اخیراً زیاد در موردش می‌شنوم.
‫امروز صبح یه خواب عجیب دیدم.
‫راجع‌به شب کریسمس بود.
‫هــــوم.
‫و شما هم اونجا پیشم بودین.
‫فکر کنم سر قرار بودیم.
‫بعدش من و تو توی قطار انودن به همدیگه قول انگشتی دادیم، درسته؟
‫عــــــه؟ نکنه شما هم همین خواب رو دیدین، ساکوتا-سنسه؟
‫منم دیدم. احتمالاً خواب همون روز بوده.
‫بی‌خیـــــال. همچین چیزی واقعاً ممکنه؟
‫محض اطمینان یه‌چیزی رو می‌پرسم.
‫راجع‌به سندروم بلوغه؟
‫آره. اون قضیه حقیقت داشت؟
‫بله. من سندروم بلوغ دارم.
‫چه‌جور سندروم بلوغی داری؟
‫اونش دیگه رازه.
‫از کی؟
‫از صبح اولین روز بعد از تعطیلات هفته‌ی طلایی.
‫اون‌موقع اتفاق بدی برات افتاده بود؟
‫شکست عشقی خوردم.
‫هرچند، به لطف سندروم بلوغ، ازش گذر کردم.
‫برای همین الان هرروزم رو به خوشی می‌گذرونم.
‫پس، همون‌طور که توی خواب هم بهتون گفتم...
‫ساکوتا-سنسه، لطفاً سندروم بلوغم رو درمان نکنین.
‫به‌نظرت من شبیه دکتری‌ام که می‌تونه ‫همچین بیماری مسخره‌ای رو درمان کنه؟
‫اصلاً بگو یه درصد.
‫عـــا، لطفاً این موضوع که من سندروم بلوغ دارم...
‫بین خودمون دوتا بمونه.
‫حتی اگه به بقیه هم می‌گفتم، کسی حرفمو باور نمی‌کرد.
‫ساکوتا-سنسه، نگرانین که بدونین من چه‌جور سندروم بلوغی دارم؟
‫حتی اگه نگرانم بودم، بازم بهم نمی‌گفتی، مگه نه؟
‫پس بذارین بگم این تکلیف درسی من به شماست.
‫لطفاً به این فکر کنین که من چه‌جور سندروم بلوغی دارم.
‫اگه این تکلیفو انجام بدم، جایزه‌ای چیزی گیرم میاد؟
‫اگه درست حدس بزنین، یه آرزوتون رو برآورده می‌کنم.
‫خب، این‌طوری باعث می‌شه انگیزه بگیرم.
‫فقط چیزهای خاک‌برسری نباشه.
‫خب، من دیگه کم‌کم برگردم.
‫لطفاً تکلیف‌تون رو یادتون نره.
‫هـــــــوم.
آدم شیطون خواب دانش‌آموزش رو نمی‌بینه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دست‌خوش سنپای، عجب آدم شیطونی هستی! قسمت بعد - بهت نیاز دارم