‫می‌دونی...
‫می‌گن دروازه‌های توری، درِ ورودی به خونه‌ی خدا هستن.
‫فکر کن بعد از یه مأموریت داری برمی‌گردی خونه و...
‫یهو می‌بینی درِ خونه‌ت آوار شده.
‫خیلی دردناکه، نه؟
‫ولی داشتی کاتسودون می‌خوردی، شیشیبا-سان.
‫چون داشتم غذای مونده‌ی تو رو هم می‌خوردم.
‫الو الو؟
‫هی... شیشیبا، نخسته!
‫ناگومو... داری چیزی می‌خوری؟
‫سر کارم، وقت استراحتمه.
‫شغل دوم پیدا کردی؟
‫لیستی که دست اعدامیاست رو دیدی؟
‫صفحه‌ی آخرشو ببین.
‫یه لحظه...
‫پس تو کل این مدت ‫نقشه‌ی اسلور این بوده...
‫
‫تصمیم داشته کاری کنه که آخر کار، ‫اعدامیا به جون هم بیفتن.
‫حالا قضیه پیچیده شد... ‫البته کاربردیه به نظرم.
‫یه مسئله‌ای هست...
‫فکر کنم قرار بوده که داستانو کش بدن.
‫ها... منظورت چیه؟
‫این که خیلی مکافات شد.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫روز پانزدهم ‫چرخ و فلک دور برج
‫اون دیگه چیه؟
‫محشره...
‫این طولانی‌ترین اتصالیه که تا حالا داشتم!
‫تو اولین نفری!
‫ممکنه...
‫به حرفی که دارم گوش کنی؟
‫شرمنده‌تم.
‫وقت ندارم به وراجی‌هات گوش کنم.
‫عجب آدم بی‌رحمی!
‫رفت لاکار...
‫تو...
‫اولین باری که به دنیا متصل شدی رو یادته؟
‫هممم... چی داری می‌گی؟
‫اولین باری که حس کردی تو این دنیا تنها نیستی رو می‌گم.
‫من کاملاً یادمه.
‫من چندان با بقیه‌ی بچه‌ها سازگار نبودم.
‫دارمش!
‫ریدی که.
‫برگشتم.
‫برای مامانم مهم نبودم.
‫خیلی کم پیش میومد که اصلاً باهم حرف بزنیم.
‫حتی صداشو هم یادم نیست.
‫ولی...
‫اوی اوی، آپارت!
‫چی شده؟ کشتیات غرق شدن؟
‫تصادفی خیارشور خوردی؟
‫فقط بابام بود که باهام مهربون بود.
‫البته اونم سرش گرم کار بود و خیلی نمی‌دیدمش،
‫ولی دوستش داشتم.
‫گوش کن، آپارت...
‫بین مردم... چیزی که درونته مهمه.
‫سعی کن همیشه با دوستات مهربون باشی.
‫مطمئنم که بقیه می‌فهمن که چه آدم خوبی هستی.
‫آپارتِ من بچه‌ی خوبیه.
‫ولی قبلش، به تمرین نیاز داری!
‫بیا... برات یه چیزی آوردم!
‫سلاممم، آپارت-کون!
‫می‌خوای با من دوست باشی؟
‫چیزه...
‫می‌شه منم بیام بازی...؟
‫ها؟ تو دیگه کی‌ای؟
‫چندشه...
‫نمی‌فهمم.
‫چرا با من بازی نمی‌کنن؟
‫ها؟ تو دیگه کی‌ای؟
‫باباجون... خوش اومدی.
‫باباجون... می‌دونی، الان...
‫ببخشید، آپارت!
‫درست می‌شه.
‫فردا... با همدیگه می‌ریم دکتر!
‫مشکلی نداره. صحیح و سالمه!
‫نه تومور پیدا کردیم نه چیز دیگه‌ای.
‫مشکلی... نداره؟
‫حتماً یه اشتباهی شده.
‫پس چش شده؟
‫داری بهم می‌گی که...
‫پسرم هیچ مشکلی نداره؟
‫چون فقط دوست داشته، زده یه حیوونو پاره کرده؟
‫خب...
‫یعنی می‌خوای بگی...
‫پسرم یه هیولا به دنیا اومده؟!
‫باباجون!
‫ولم کن!
‫خیلی چندشی!
‫تو چه کوفتی هستی؟!
‫من...
‫هیولا... نیستم!
‫اینجارو...
‫ببین! مغز خودتم عین منه، باباجون.
‫درون من و باباجونم عین همدیگه‌ست!
‫خدا رو شکر!
‫من...
‫به همه متصلم انگار!
‫اون روز اولین بار بود که با خودم گفتم:
‫«آه، من تنها نیستم.»
‫«منم عین بقیه انسانم.»
‫اینجوری بود که ارتباطم با بقیه رو کشف کردم.
‫پس اگه مشکلی نداره، ‫دوست دارم درون تو رو هم ببینم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫با کشتن بقیه... فقط داری اون اتصالو پاره می‌کنی.
‫باید دست از قتل و آزار مردم برداری.
‫به چه جرأتی بهم می‌گی که روش زندگیمو عوض کنم؟
‫اصلاً باورم نمی‌شه که اینقدر بی‌ملاحظه‌ای.
‫اون برج داره میفته؟
‫اوی... داریم چپه می‌شیم!
‫هورا!
‫سرسره!
‫دیگه تمومه.
‫بعد از این که کشتمت و پاره‌پاره‌ت کردم،
‫تیکه‌هاتو پر و پخش می‌کنم.
‫تو هیچ حقی نداری که در مورد ارتباط با مردم حرف بزنی.
‫داستانت همین‌جا تموم می‌شه.
‫ها؟
‫هممم... انگار...
‫ اون برج... داره خم می‌شه؟
‫عه... بیچاره شدیم؟
‫اوه، بیچاره شدیم، تارو!
‫اوضاع خیته.
‫چه حالی می‌ده.
‫قراره با همه‌ی این آدما ارتباط بگیرم.
‫اگه بابام ببینه خیلی بهم افتخار می‌کنه!
‫سیمای برق...
‫خدا رو شکر که چاقم.
‫متوقف شد.
‫بهتر نیست الان بریم پایین؟
‫سرم گیج میره.
‫داشتم حرف می‌زدم.
‫اینقدر بی‌ادب نباش.
‫خب... دیگه کم‌کم وقتشه که درونتو ببینم.
‫چیکار کنم؟
‫چی شد؟
‫عه؟! چی شد؟!
‫این که قرار بود بیفته، پس چرا وایساد؟
‫وای که نساده... ولی یه فیگور عجیبی گرفته.
‫تارو این کارو کرد؟!
‫چرا؟!
‫اون هاله‌ی تهدیدآمیز... نکنه...؟
‫عموجون... دستشوییتو رفتی به این زودی؟
‫شنیدی چه صدای خوفی اومد، چند لحظه پیش؟
‫حالا هر چی... الان فرصت دارم.
‫کاری می‌کنم که وزنمو حس کنه.
‫چقدر سنگین!
‫گندش بزنن!
‫چرا نمی‌ذاری باهات ارتباط بگیرم؟!
‫چرا فقط منم که...
‫منم درست مثل بقیه انسانم!
‫پس چرا؟!
‫چرا برام انقدر سخته که تو این دنیا زندگی کنم؟!
‫این انتخاب رو داری که روش زندگیت رو تغییر بدی.
‫پس...
‫این رشته رو ول نمی‌کنم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه خفن!
‫اینم از این.
‫مأموریت انجام شد.
‫ممنون!
‫چه داستانی شد.
‫این‌همه هیاهو تا فقط دو کلوم باهم حرف بزنیم.
‫آه، چایی تموم شد.
‫آهای، لو!
‫لِنگاتو از جلو پام جمع کن!
‫ننه، اشکال نداره یه قوری دیگه چایی درست کنم؟
‫هرکار می‌خوای بکن.
‫عه؟ من کجام؟
‫تا همین چند دقیقه پیش داشتم توی برج ‫ با ساکاموتو-کون مبارزه می‌کردم، نه؟
‫چرا این میز انقدر گرمه؟
‫این دیگه چیه؟
‫پرونده‌ای بازمانده از 18 سال پیش ‫روزنامه هیتمن‌پُست
‫این غریبه‌ها کی‌ان؟
‫هی. بیدار شدی، ها؟
‫تظاهر به خوابیدن روی من جواب نمی‌ده.
‫از جونم چی می‌خواین؟
‫شما هم از رفقای اون یارو گوزنه هستین؟
‫فقط می‌خواین ازم سوءاستفاده کنین، مگه نه؟
‫نمی‌ذارم.
‫من از هیچ‌کس دستور نمی‌گیریم!
‫سوءاستفاده؟
‫نه، نه. دنبال همچین چیزی نیستیم.
‫صرفاً ازت می‌خوایم توی یه کاری کمک‌مون کنی.
‫منظورت چیه؟
‫وایسا، چرا شما تا الان منو نکشتین؟
‫بابتش بهتره از ساکاموتو-سان ممنون باشی!
‫بیا، بشین.
‫ما هیچ کینه‌ای ازت نداریم.
‫فقط درمورد کسی که اجیرت کرده اطلاعات می‌خوایم.
‫آره! تو تنها کسی هستی که می‌تونیم روش حساب کنیم.
‫اگه کمک‌مون کنی، این میکان رو بهت می‌دم. چطوره؟
‫من تنها کسی‌ام... که می‌تونن روش حساب کنن...؟
‫یه‌لحظه فکر نکردین که به محض بیدار شدن بهتون حمله کنم؟
‫شاید.
‫ولی یه حسی بهم می‌گفت...
‫که نظرت عوض شده، پس خطرشو به جون خریدیم.
‫درضمن، اگه کاری هم می‌کردی،
‫می‌تونستم دوباره بکوبمت تو اون برج.
‫ولی خودمونیما، باورم نمی‌شه ‫بعد مبارزه با تارو جون سالم به‌در بردی.
‫می‌دونم دشمنی، ولی هنوز دلم به حالت می‌سوزه.
‫اگه ساکاموتو-سان جلوی خودشو نمی‌گرفت، الان زیر خاک بودی.
‫باید خداتو شکر کنی.
‫یه‌جوری باهام حرف می‌زنن انگار یه آدم عادی‌ام...
‫چه آدمای عجیبی.
‫چی می‌خواین بهتون بگم؟
‫ایول! ممنون داداش!
‫کسی که باهاش آشنا شدیم ‫ نیمه‌انسان و نیمه‌ماشین و شبیه گوزن بود.
‫نمی‌دونم اسلور کیه.
‫نیمه‌انسان و نیمه‌ماشین و شبیه گوزن؟
‫پس خودشه.
‫ساکاموتو-سان، شما می‌شناسیدش؟
‫آره.
‫خب؟ کجا دیدیش؟
‫یه‌بار رفتم هتلی که توش می‌مونه.
‫باهم جر و بحث‌مون شد و آخرش تیکه تیکه‌ش کردم.
‫ولی بعدش...
‫یکی از رشته‌هامو پیشش گذاشتم ‫ و یه‌مدت باهاش فال‌گوش وایسادم.
‫برای پیشی‌گرفتن از انجمن آدمکشی ‫به همین چیزا نیاز داریم.
‫اجازه بده آشوب به پا کنن.
‫پس طبق نقشه، وارد فاز دوم بشیم؟
‫بله. همین‌کارو می‌کنیم.
‫تا وقتی حواس اوردر با اعدامی‌ها پرته،
‫پایگاه عملیاتی‌شونو نابود می‌کنیم.
‫نقشه دارن وقتی انجمن آدمکشی ‫ کمبود نیرو داره، با یه حمله نابودش کنن.
‫فکر کنم بهتر باشه خیلی خودتونو دخالت ندین.
‫البته نه که خودم چیزی بدونم.
‫انجمن آدمکشی ژاپن، یا به اختصار JAA.
‫با بیش از 1,000 عضو،
‫که تقریباً ۴۰۰ نفر از آنها آدمکش‌های حرفه‌ای هستند.
‫این انجمن بزرگ‌ترین سازمان آدمکشی در ژاپن است.
‫بکش
‫بعدی!
‫لگدش خیلی زیاده، و هی گیر می‌کنه.
‫قسمت کشوییش تا ته کشیده نمی‌شه.
‫اگه درستش نکنیم، به‌درد مبارزه نمی‌خوره.
‫اینجا، در شعبه‌ی کانتوی انجمن آدمکشی،
‫از آدمکش‌ها در ماموریت‌هایشان پشتیبانی می‌کنند، ‫ از جمله مدیریت، میانجیگری و موارد دیگر.
‫بابت تماس‌تون با انجمن آدمکشی متشکریم. ‫می‌خواید درخواست مأموریتی بدید؟
‫قراره یه قتل باشه یا حادثه؟
‫قتل. بسیار عالی.
‫علاوه بر این، آنها مناطق عمومی آسیب دیده ‫ در طول ماموریت‌ها را بازسازی می‌کنند،
‫و همچنین به توسعه و تولید سلاح‌های جدید مشغولند.
‫به عبارت دیگر، آنها قلب تپنده‌ی انجمن آدمکشی هستند.
‫و امروز، در همین مکان،
‫حادثه‌ای بی‌سابقه در تاریخ انجمن در شرف وقوع است.
‫چه گنده‌ست.
‫اینجا انجمن آدمکشی‌ـه؟
‫آره.
‫البته مقر فرماندهی‌شون نیست.
‫می‌دونستم پولشون از پارو بالا می‌ره.
‫دوچرخه رو کجا بذارم؟
‫برو اونجا. فکر کنم اون پشت جای پارکِ دوچرخه دارن.
‫ببخشید. می‌شه بپرسم اینجا چیکار دارین؟
‫برای ورود به این ساختمون...
‫یا باید کارت ورود مهمان داشته باشین یا کارت شناسایی کارمندی.
‫خب، راستش...
‫ما از آدمکش‌های انجمن نیستیم.
‫که اینطور.
‫پس باید فرض رو بر این بگیرم که متجاوز هستین.
‫طبق مقررات انجمن، در همین لحظه اعدام می‌شید.
‫می‌گم، رئیس، کارت شناساییِ انجمن رو نداری؟
‫از عکسی که ازم انداختن خوشم نیومد، پس انداختمش دور.
‫گرفتم. همیشه اون عکس‌ها رو...
‫بی‌هوا می‌گیرن، نه؟
‫چی...
‫خیلی وقته اینجا برنگشتم.
‫یه‌ذره استرس دارم.
‫یه‌جورایی مثل اینه که بعد تعطیلات برگردی مدرسه.
‫همون حس دلشوره.
‫آره، می‌فهمم چی می‌گی.
‫مثل روز بعد از سلمونی، وقتی هم‌کلاسی‌هاتو می‌بینیه.
‫دقیقاً.
‫پس تو هم استرس می‌گیری، رئیس؟
‫دلیلی که در حین استرس عملکردت افت می‌کنه اینه که...
‫درمورد حرکات معمولی‌ت خیلی وسواس می‌گیری.
‫این جمله رو باز از یکی از کتاب‌هات برداشتی، نه؟
‫پس بیا آروم باشیم، گاکو.
‫وقتی خودتی که استرس داری، به من نگو.
‫یک قدم به عدالت والا نزدیک‌تر می‌شیم.
‫نابودی انجمن آدمکشی؟
‫این اسلور واقعاً دیوونه‌ست، نه؟
‫باید چیکار کنیم، ساکاموتو-سان؟
‫فعلاً بیا بریم انجمن آدمکشی.
‫عه؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب.
‫خودت توی روزای تعطیلت چیکار می‌کنی، شین؟
‫من؟ خب، تازگی‌ها با هیسکه می‌چرخم.
‫اینو ببین.
‫اون روزی باهم رفتیم ایرسافت و بعدش چشمه آب‌گرم.
‫عه، صمیمی شدینا.
‫خودت اون زمانا چیکار می‌کنی؟
‫راستش، منم با هیسکه می‌چرخم. اون موقع رفتیم آرکید.
‫ببین! یه بازی زامبی جدید آوردن که می‌خواستم بازی کنم.
‫انگار خیلی ترسیده!
‫ساکاموتو-سان! صبح بخیر!
‫ساکاموتو-سان، تازگی‌ها توی روزهای تعطیل‌تون چیکار می‌کنید؟
‫دیروز، با هیسکه تاس‌کباب خوردیم.
‫عه؟!
‫همم؟
‫هیچی، فقط ما هم...
‫توی روزهای تعطیل‌مون با هیسکه وقت می‌گذرونیم.
‫مثل اینکه همه با هیسکه وقت می‌گذرونن.
‫خب، اون همیشه وقتش آزاده، پس...
‫ترن هوایی داره می‌ره!
‫چه کِیفی می‌ده! ‫رفتیم!
‫می‌ریم بالا! بعد یه دور می‌زنیم! ‫خوش به حالت، هانا!
‫خیلی محبوبه!