‫سلام،‌ توکن. چه خبر داداش؟
‫- هیچی. ‫- آره، منم خبری ندارم.
‫هیچ خبری نیست. وضع چرتیه.
‫خوبی دیگه؟
‫- آره. ‫- ایول. ‫هی، جیمی،‌ تو چه کار می‌کنی؟
‫من دارم برای کلاس‌ها آماده میشم... ‫آره، من دارم با توکن می‌گردم.
‫می‌دونی اگه ‫آفریقایی/آمریکایی‌ها نبودن... ‫ما موسیقی راک اند رول نداشتیم؟
‫خیلی خوبه که یه رئیس ‫جمهور سیاه‌پوست داریم.
‫دیگه وقتش رسیده بود.
‫- دوباره شروع کرده؟ ‫- دوباره شروع کرده.
‫بعد مدرسه می‌خوای چه کار کنی، توکن؟
‫می‌خوای با هم بگردیم؟ ‫من باید با گروه موسیقیمون تمرین کنم.
‫وای خدا، تو خیلی باحالی.
‫خیلی خب، داداش. زنگ تفریح می‌بینمت.
‫بزن قدش. بزن قدش داداش.
‫کارتمن، حالت خوبه؟
‫آره، من حالم عالیه، چطور؟
‫فکر می‌کنی مشکلی پیش اومده؟
‫خیلی خب، انقلاب فرانسه...
‫در اصل توسط یه مرد جوون ‫به اسم ماریوس شروع شد،
‫اون ژان والژان رو فقط به ‫عنوان یه پیرمردی می‌شناخت که...
‫نه!
‫حکومت فرانسه در هر زمانی...
‫با رهبری ژاور سعی می‌کرد...
‫نه! نه!
‫نه، بس کن!‌ توکن، بس کن!
‫مغزم! مغزمو نخور!
‫برد پیت، اه!
‫سلام،‌ توکن. چه خبر داداش؟
‫میزنی قدش؟
‫اریک،‌ معلومه یه مشکلی داری.
‫و بهتره که اونو بگی.
‫مشکلم توکنه. ‫فکر می‌کنم اون یه بمب ساعتیه.
‫چرا فکر می‌کنی توکن یه بمب ساعتیه؟
‫اون به‌خاطر اتفاقی که...
‫خیلی وقت پیش افتاده عصبانیه...
‫و اونو فراموش نمی‌کنه.
‫فکر می‌کنی اون تو رو ‫به‌خاطر چیزی سرزنش می‌کنه؟
‫اما این کار من نبود. تقصیر من نبود.
‫خب، به این فکر کردی که...
‫احساست رو در قالب یه شعر بنویسی؟
‫یه شعر بنویسی و اونو به توکن بدی؟
‫این این خیلی گیه، فقط ‫همه چی رو بدتر می‌کنه.
‫خب، اریک. تو باید یه کاری بکنی...
‫چون داری بی‌خوابی می‌کشی.
‫و خواب برای موفقیت ‫تو توی مدرسه خیلی مهمه.
‫خب؟
‫آره. من خوب میشم.
‫مطمئنی؟ چون اگه به من ‫نیاز داشته باشی من این‌جا هستم.
‫باشه.
‫نه، توکن! برد پیت رو ولش کن.
‫برد پیت داره با زامبی‌ها ‫میجنگه! نه، توکن! توکن!
‫صبحونه‌تون رو بخورید دخترا. ‫بابایی کجاست؟
‫می‌تونید بدون باباتون توی ‫اتاق غذا بخورید، زودباشید برید.
‫بابایی!
‫صبح بخیر، دخترا. ‫برای بابایی پنکیک گذاشتین؟
‫این‌جا رو ببین، ساعت ۶ صبحه...
‫و خانواده‌ی من از همین ‫الان دارن لبخند میزنن.
‫من چه کار کردم که این ‫شوهر فوق‌العاده نصیبم شد؟
‫من چه کار کردم که ‫این همسر زیبا نصیبم شد؟
‫من عاشقتم، بابا.
‫منم عاشقتم، شاهزاده. من هر دوی ‫شما رو به طور یکسان دوست دارم.
‫تا زمانی که همو داشته ‫باشیم هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫ظاهرا امروز همون روز موعوده.
‫به سی‌ان‌ان خبر رسیده که...
‫حکم دادگاه جورج زیمرمن... ‫[متهم به تیراندازی به یه سیاه‌پوست ۱۷ ساله]
‫هر لحظه ممکنه صادر بشه.
‫زیمرمن متهم به تیراندازی ‫به تریوون مارتین هست...
‫و هیئت منصفه در مورد ‫سرنوشت اون تصمیم می‌گیرند.
‫بابایی، تریوون مارتین کیه؟
‫هیچ کس.
‫بیاید ببرمتون مدرسه، دخترا.
‫از یه جانونی بزرگتره؟
‫جانونی چیه، بابا؟
‫بابا خیلی باحاله.
‫واقعا گل گفتی.
‫چرا نمی‌تونیم حرکت کنیم؟ چه خبره؟
‫ما این آهنگ باحال رو برای ‫اعلام یه خبر فوری قطع می‌کنیم.
‫یه حکم در مورد پرونده‌ی... ‫جورج زیمرمن صادر شده.
‫در یک اتفاق شوکه کننده،
‫هیئت منصفه زیمرمن رو بیگناه دونست.
‫وای خدای من.
‫آفریقایی‌/آمریکایی‌های زیادی ‫از این حکم عصبانی شدن...
‫و به احتمال زیاد قراره کصخلشون در بره.
‫اه!
‫کیرم دهنت، برد پیت.
‫نه! نه!
‫همه همین الان از ماشین بیاید بیرون!
‫وای خدای من، فرار کنید!
‫اه! ‫توکن، نه.
‫توکن، ما هیچ ربطی ‫به این قضیه نداشتیم.
‫می‌دونم عصبانی هستی، ‫توکن، اما منطقی باش.
‫کیرم دهنت، برد پیت.
‫نه،‌ نه، نه!
‫اه.
‫سلام، توکن، چطوری؟
‫- من خوبم. ‫- این عالیه.
‫من خیلی خوشحالم که ما ‫بهترین دوستای هم هستیم.
‫بزن قدش.
‫نه! به زنم کاری نداشته باش، توکن!
‫توکن، اون زن منه‌!
‫شوخیت گرفته؟
‫نه، توکن. دخترمو نخور، نه!
‫اریک، هر چیزی که ‫بین تو و توکن هست...
‫باید با حرف زدن حلش کنی، باشه؟
‫مشکلاتی که شما دو نفر دارین...
‫باعث حواس پرتی بقیه شده، موافقی؟
‫موافقم.
‫توکن، لطفا بیا داخل.
‫وای پسر، شروع شد.
‫توکن، من با اریک حرف زدم،
‫و اون خیلی ناراحته که ‫شما دو نفر با هم کنار نمیاین.
‫حرفی داری که بخوای بگی، اریک؟
‫توکن،‌ من توی اون ‫هیئت منصفه نبودم.
‫کدوم هیئت منصفه؟ ‫این کینه‌ای که تو علیه...
‫کل یه گروه از مردم داری...
‫باید فقط علیه چند ‫نفر باشه،‌ نه من.
‫خیلی خب، توکن، تو چه ‫حسی در این مورد داری؟
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫من یه شعر نوشتم. عیب نداره شعرمو بخونم؟
‫اسمش هست "من گلوله نبودم"
‫"من گلوله نبودم، من تفنگ نبودم.
‫من اون عضو هیئت منصفه‌ای ‫نبودم که تیرانداز رو آزاد کرد.
‫من ماشه نبودم. من نفرت نبودم.
‫من قاضی هم نبودم، اما ‫تو منو قضاوت می‌کنی.
‫من اون خانواده‌ی سیاه‌پوست سوگوار نبودم.
‫اوه، یه نفر به بچه‌های ما تیراندازی کرده.
‫خدایا الان چه کار کنیم؟
‫و من اون حکم نبودم."
‫این یه شعر نیست، اصلا قافیه نداره.
‫قافیه‌اش هم میاد، توکن، صبر کن.
‫"من تیرانداز نبودم، من تفنگ نبودم.
‫پس توکن، تو باید این‌جا توی ‫مدرسه با من مشکلی نداشته باشی."
‫میشه الان برگردم سر کلاس؟
‫اریک، الان در مورد همه‌ی ‫این قضیه حس بهتری داری؟
‫آره. آره،‌ حس بهتری دارم.
‫فکر می‌کنم این‌جا واقعا ‫پیشرفت خوبی داشتیم.
‫ممنونم، توکن.
‫همه چی درست میشه. ‫فکر کنم دیگه همه در امانیم.
‫ما تیم گاو‌ها هستیم، با افتخار و واقعی!
‫زنده باد سوث پارک مو مو مو!
‫گاوها سرورن!
‫خیلی خب، از ‫چرلیدرها تشکر می‌کنیم.
‫این خیلی خوب بود.
‫اجرای بعدی دانش‌آموزی هست که می‌خواد...
‫که یه آهنگ رپ رو
‫که بر اساس شعر پرافتخارش...
‫"من گلوله نبودم" هست...
‫با موسیقی باترز استاچ اجرا کنه.
‫♪ سفید و سیاه، چیزی نیست ♪
‫♪ سفید و سیاه، بیاید دعوا نکنیم ♪
‫♪ من گلوله نبودم، من تفنگ نبودم ♪
‫♪ من هیئت منصفه نبودم، ‫منو مقصر ندون، پسر ♪
‫♪ - زیرمن اشتباه کرد. ♪ ‫♪ - تقصیر ما نیست! ♪
‫♪ - زیمرمن اشتباه کرد. ♪ ‫♪ - این تقصیر اریک نیست! ♪
‫♪ سفید و سیاه، چیزی نیست ♪
‫♪ سفید و سیاه، بیاید نجنگیم. ♪
‫سفیدا بگن هو!
‫هو. ‫سیاها بگن هی!
‫- سفیدا بگن هو هو. ‫- هو هو.
‫سیاها بگن "هی هی هی"
‫فکر کنم سفیدا دارن برنده میشن.
‫سفید‌پوستا شکستتون دادن، سیاه‌پوستا.
‫بهتره خودی نشون بدین.
‫بگین "من سفیدپوستا رو مقصر نمیدونم،
‫نه، نه، نه."
‫خیلی خب، دیگه کافیه!
‫فکر می‌کنی من باید به‌خاطر...
‫حکم تریوون مارتین برای تو دلم بسوزه؟ ‫توکن، آروم باش.
‫شماها چه مرگتونه؟
‫چرا نشستین و به این گوش میدین؟
‫وای خدا، شروع شد!
‫همه فرار کنن!
‫خیابونا رو خالی کنید! ‫همه خیابونا رو خالی کنن!
‫ما باید گورمون رو از این‌جا گم کنیم!
‫مامان، شروع شد. ما باید بریم!
‫زودباش، زودباش!
‫زودباشید، ما باید بریم! ‫داره پخش میشه، بیاید بریم!
‫اون پسر بچه تفنگ دستشه؟
‫- برو داخل. ‫- اما... ‫برو داخل!
‫برو! باید همین الان بری! ‫چه خبره؟
‫- برو به فرودگاه! ‫- فرودگاه؟ اما...
‫خانم، ما فقط ۱۰ دقیقه وقت داریم...
‫قبل این‌که کل این ‫کشور به آتیش کشیده بشه.
‫اگه می‌خوای زنده بمونی ‫بهتره پاتو بذاری رو گاز.
‫صبر کن ببینم. این یه ماشین ‫تسلا هست؟ لعنت بهش.
‫خب، پاتو بذار روی اون ‫پدال سوسولی وگرنه میمیریم!
‫حالا ردیف ۱۰ تا ۳۰ مسافرگیری میشن.
‫همه‌گیری شروع شده!
‫ما باید از این‌جا بریم!
‫- یه همه‌گیری؟ ‫- کدوم یکی رو میگه؟
‫سوار هواپیما شید! زود باشید!
‫برید! برید!
‫وای خدا!
‫وای خدای من، این‌جا چه خبره؟
‫همه‌گیری شروع شده. همین ‫حالا هواپیما رو ببر رو آسمون!
‫شاید الان بتونی به ‫ما بگی که چه خبره.
‫پایان دنیا.
‫ما فقط یه فرصت داریم...
‫و اون جایی هست که ‫آلوده‌ها دستشون به ما نرسه.
‫کدوم آلودگی؟ همسرم ‫نتونست سوار هواپیما بشه.
‫این هواپیما رو برگردونید به دنور! ‫تو نمی‌فهمی.
‫هیچ دنوری نمونده که برگردیم اون‌جا.
‫خیلی خب، این‌جا چه خبره؟
‫ما هیچی نمی‌دونیم.
‫اول صحبت هواپیما ربایی بود...
‫الان گزارشاتی مبنی بر ‫شیوع یه همه‌گیری اومده.
‫توی یه شهر کوچیک در کلرادو راکیز...
‫وحشت عمومی گزارش شده.
‫قربان، خلبان پرواز ۸۲ می‌خواد جوابشو بدیم.
‫اونا اجازه‌ی فرود می‌خوان. ‫معطلشون کن.
‫من نمی‌خوام اون هواپیما جایی فرود بیاد...
‫تا وقتی که بدونیم با چه ‫کوفتی سر و کار داریم.
‫قربان، بهتره یه نگاهی به این بندازید.
‫این توی سرویس ‫بهداشتی فرودگاه پیدا شده.
‫انگار یه جور راهنما برای زنده‌ موندنه.
‫زنده‌ موندن از چی؟
‫این‌طور به نظر میاد...
‫که این بدترین نوع همه‌گیری واگیرداره.
‫وای خدای من.
‫از دی‌ای۴۳ به برج مراقبت. ‫لطفا تکلیف ما رو مشخص کنید!
‫لعنت بهش! اونا هیچی به من نمیگن.
‫- فکر می‌کنی اون یه ویروسه؟ ‫- ویروس، باکتری...
‫در هر صورت همه‌ی ‫ما مرده به حساب میایم.
‫ببین به نظرش این‌که توی ‫لوس‌آنجلس فرود بیایم امنه یا نه.
‫لوس‌آنجلس چی؟ ‫می‌تونیم هواپیما رو به لوس‌آنجلس ببریم؟
‫اصلا.
‫تا الان دیگه بیشتر شهرهای ‫بزرگ به خطر افتادن.
‫این همه‌گیری از شهری به ‫شهر دیگه گسترش پیدا می‌کنه.
‫ما باید یه جایی بریم که ‫این همه‌گیری به اون‌جا نرسه. ‫مثل ایسلند.
‫این هواپیما نمی‌تونه تا ایسلند بره.
‫تو فکر بهتری داری، عوضی؟
‫همه ساکت باشن!
‫- باید فکر کنم. ‫- آره، بذارید فکر کنه!
‫این‌جا نمی‌تونم فکر کنم. به ‫یه مجله و توالت احتیاج دارم.
‫اوه! کارم داره تموم میشه.
‫هی!
‫- یکی از اونا پشت هواپیماست. ‫- چی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- همه آروم باشن.
‫ما باید کنترل خودمونو حفظ کنیم!
‫اه! اه!
‫من یکی از اونا نمیشم!
‫بهش شلیک کن!
‫توکن،‌ چیزی که باید درک کنی...
‫اینه که توی مراسم مدرسه...
‫نباید داد بزنی و حواس‌پرتی ایجاد کنی، خب؟
‫اگه کسی برای تو مشکل ایجاد می‌کنه...
‫نباید مراسم رو مختل کنی.
‫باید بیای و با من حرف بزنی.
‫اون تنش میخاره.
‫خب از نظر تو این‌جوریه، توکن،
‫اما اریک هم یه نظری داره.
‫به این فکر کردی که براش یه شعر بنویسی؟
‫برای اریک یه شعر بنویس،‌ ‫بهش بگو چه حسی داری.
‫نه؟ باشه.
‫خب باور کن، توکن...
‫اگه تو بیخیال شی اونم بیخیال میشه...
‫و همه چی درست میشه.
‫نه، هواپیما سقوط کرد!
‫ما یه جایی توی کوهستان کلورادو هستیم.
‫مت؟ مت!
‫شوهرم گفت که توی اخبار ‫در مورد همه‌گیری گفتن...
‫اما جایی که بود هیچ مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست؟ پس هنوز اتفاق نیفتاده.
‫وای خدای من، ما هنوز وقت داریم.
‫کمک! کمکم کنید!
‫خواهش می‌کنم، من دو تا ‫دختر کوچیک توی شیکاگو دارم.
‫خواهش می‌کنم اونا رو پیدا کنید!
‫نگران نباش.
‫ما دلایلی داریم که باور کنیم این ‫همه‌گیری هنوز همه جا پخش نشده.
‫پس باید جلوش رو بگیری.
‫آره!
‫باید یه بیمار شماره‌ی صفر باشه...
‫شخصی که بیماری از اون شروع شده.
‫اسمش توکنه.
‫ما باید قبل از این‌که ‫بقیه رو آلوده کنه بکشیمش!
‫من این کارو نمی‌کنم! اون قبلا دوست من بود.
‫تو مجبوری این‌کارو بکنی! تو باید قوی باشی.
‫اگه تو بتونی جلوش رو بگیری، ‫اگه بتونی دنیا رو نجات بدی،
‫پس باید این کارو بکنی.
‫قول بده.
‫به من قول... بده.
‫باشه، من قول میدم.
‫من اجازه نمیدم شورش ‫سیاه‌پوستا دنیا رو نابود کنه.
‫ممنون... صبر کن ببینم چی؟
‫وای خدا! وای خدا!
‫ما اینو پشت سر میذاریم، شنیدی چی گفتم؟
‫- آره! ‫- بیا!
‫در ابتدا تماس‌های زیادی با شماره‌ ‫اضطراری در مورد یه ویروس گرفته شد...
‫و حالا ظاهرا یه هواپیما...
‫توی کوهستان راکی سقوط کرده.
‫آیا این شروع پایانه؟
‫وای پسر، زامبی‌های آخرالزمانی.
‫حکومت دنبال بیمار شماره‌ی صفره.
‫فقط این طراحی از اون در دسترسه...
‫که توی یه دفترچه در فرودگاه پیدا شده.
‫از هر کسی که اطلاعاتی در ‫مورد بیمار شماره‌ی صفر داره...
‫خواسته شده که سریعا با مسئولین تماس بگیره.
‫ای وای!
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫کنار پنجره بمون. اگه ‫چیزی تغییر کرد به من بگو.
‫من یه چیزی می‌خوام که باهاش بتونم...
‫از فاصله‌ی دور با دقت بالا تیراندازی کنم.
‫خیلی خب، تو یه تفنگ می‌خوای، مثل ‫این تفنگ که گلوله‌ی کالیبر ۲۲ می‌خوره.
‫می‌خوای باهاش به چی شلیک کنی؟
‫یه شخص.
‫منظورت شخصیه که تو رو تهدید می‌کنه؟
‫- همه‌ی ما رو تهدید می‌کنه. ‫- خواهش می‌کنم عجله کن.
‫- این مهمه! ‫- خب، مشکلی برات پیش نمیاد،
‫اگه اون شخص به طور ‫غیرقانونی وارد خونه‌ی تو بشه...
‫و تهدید جدی برای تو باشه. ‫چی؟ چطور باید یه کاری کنم که یه نفر...
‫به طور غیرقانونی وارد خونه‌ی من بشه؟ ‫تو نمی‌تونی به کسی که تو رو توی خیابون...
‫تهدید می‌کنه شلیک کنی.
‫البته مگر این‌که توی ایالتی باشی که...
‫- قانون آزادی تیراندازی داره. ‫- آزادی تیراندازی؟
‫خواهش می‌کنم! وقتمون داره تموم میشه!
‫اگه قانون آزادی تیراندازی باشه،
‫می‌تونی به طور قانونی به کسی ‫که تو رو تهدید می‌کنه شلیک کنی...
‫چه توی خونه‌ات باشه یا نباشه.
‫آره، همینو نیاز دارم. اینو می‌گیرم.
‫نه، تو باید توی ایالتی باشی...
‫که توش قانون آزادی ‫تیراندازی هست، مثل فلوریدا.
‫این فایده‌ای نداره.
‫چطور می‌تونم با این همه ‫قانون احمقانه به توکن شلیک کنم؟
‫صبر کن ببینم. من ‫نمی‌تونم به توکن شلیک کنم.
‫اما می‌تونم توی فلوریدا به ‫هر کسی که خواستم شلیک کنم؟
‫اگه تهدیدت کنن آره.
‫چی؟ چی شده، بگو.
‫عجله کن! شوهر من شاید هنوز زنده باشه!
‫یه راه دیگه برای متوقف ‫کردن همه‌گیری هست.
‫توکن تنها بیمار صفر نیست.
‫این همه‌گیری اگه ما به جورج ‫زیمرمن شلیک کنیم اتفاق نمیفته.
‫ما باید به فلوریدا بریم!
‫زود باشید برد!
‫حرکت کنید! برید داخل!
‫نزدیک‌ترین هواپیما به فلوریدا رو پیدا کن.
‫این هواپیما به بالتیمور میره.
‫اگه ما به فلوریدا نریم، دیگه بالتیموری...
‫باقی نمی‌مونه!
‫اون عقب یه سیاه‌پوست هست!
‫خیلی خب. حالا بیا زیمرمن رو پیدا کنیم.
‫اینو بپوش. ‫ما باید مخفی بمونیم.
‫ما باید چه کار کنیم؟
‫من بیمار صفر رو میارم بیرون...
‫و تو بهش شلیک می‌کنی. این تنها راهه.
‫اگه اون قبلش به ما حمله کرد چی؟
‫نگران نباش. هیچ کسی ما رو ‫نمی‌تونه ببینه چون مشکی پوشیدیم.
‫وقت نشد ازت تشکر کنم...
‫برای کاری که...
‫صبحونه‌تون رو بخورید، دخترا.
‫بابایی کجاست؟
‫می‌تونید بدون باباتون توی اتاق ‫غذا بخورید، زود باشید برید.
‫بابایی!
‫صبح بخیر، دخترا. ‫برای بابایی پنکیک گذاشتین؟
‫این‌جا رو ببین، ساعت ۶ صبحه...
‫و خانواده‌ی من همین ‫الانش هم لبخند میزنه.
‫چه کار کردم که چنین شوهر ‫فوق‌العاده‌ای نصیبم شده، جورج زیمرمن؟
‫من چه‌کار کردم که چنین ‫زن زیبایی نصیبم شده؟
‫من عاشقتم، بابا.
‫منم عاشقتم، شاهدخت خانم. من به ‫طور مساوی هر دوی شما رو دوست دارم.
‫تا زمانی که ما همدیگه‌ رو ‫داشته باشیم هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫امیدی برای متوقف کردن ‫زامبی‌های آخرالزمانی هست؟
‫به سی‌ان‌ان خبر رسیده...
‫که دولت هویت بیمار صفر رو فهمیده.
‫این پسر ۹ ساله که ‫یه تهدید برای بشریته...
‫پیدا شده...
‫و اقداماتی برای متوقف ‫کردنش در حال انجامه.
‫بابایی، بیمار شماره‌ی صفر چیه؟
‫سلام، آقای زیمرمن. ‫کشورت بهت نیاز داره.
‫از من چی می‌خواید؟
‫ما...
‫از تو می‌خوایم که برای ما به یه ‫بچه‌ی آفریقایی/آمریکایی شلیک کنی.
‫من دیگه این کارو ول کردم.
‫تو توی این کار بهترینی، زیمرمن.
‫ما فقط می‌خوایم که به‌خاطر امنیت دنیا...
‫یه بار دیگه این کارو بکنی.
‫لعنت بهتون، من الان زن و بچه دارم.
‫پس این کارو برای خانواده‌ات بکن.
‫این به معنای محافظت از مردمه، زیمرمن،
‫به معنای حفظ امنیت خیابون‌های ماست...
‫تا بچه‌های ما بتونن آزاد باشن ‫و بوی گل‌ها رو استشمام کنن.
‫یه مشکلی هست.
‫مراقب باشید!
‫وای خدا، اصلا حواسم بهش نبود.
‫کارت خوب بود،‌ زیمرمن.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- اون چی بود، بابایی؟
‫باز هم خشونت غیرضروری بیشتر.
‫این چه حرفیه، تو کاری ‫که مجبور بودی رو کردی.
‫تو یه قهرمانی.
‫این شاید درست باشه،
‫اما باید برای بقیه‌ی عمرم با ‫عذاب وجدان این زندگی کنم.
‫حتی با این‌که آزادم.
‫صبر کن ببینم، این بچه ‫سیاه‌پوست نیست. اون سفیده.
‫چی؟
‫اون گناهکاره!
‫بحران‌ زامبی‌های آخرالزمانی تموم شد.
‫به دلیلی که معلوم نیست ‫تمامی وحشت‌های عمومی...
‫سقوط هواپیماها و هرج و مرج...
‫با مرگ جورج زیمرمن تموم شد.
‫و در مورد پسر کوچیکی که...
‫که با بی‌رحمی تمام مورد ‫اصابت گلوله قرار گرفت...
‫با این‌که از تیراندازی جون سالم بدر برد...
‫دوست داشت که ناشناس باقی بمونه...
‫و به بیمارستان نام مستعار "برد پیت...
‫اما باحال‌تر." رو داد.
‫این بحران زامبی‌های ‫آخرالزمانی جالبی نبود.
‫آره، چرت بود.
‫خب، حداقل توکن ‫خوشحاله که این تموم شده.
‫مگه نه، توکن؟
‫سلام، توکن. چه خبر، داداش؟
‫چه خبر رفیق؟ می‌دونم الان چه حسی داری.
‫تو کاری کردی که همه فکر ‫کنن من بیمار شماره‌ی صفر هستم.
‫- پسر، من دارم میگم ببخشید. ‫- خب که چی؟
‫ای وای.
‫انگار هنوز عصبانی هستی، توکن.
‫- کیرم دهنت. ‫- توکن بس کن.
‫این مسخره‌ست.
‫می‌دونم الان می‌خوای پدرمو در بیاری.
‫می‌خوای بیای و با مشت بکوبونی تو صورتم...
‫اما این چیو حل می‌کنه؟
‫من ایده‌ی خیلی بهتری دارم.
‫میزنی قدش؟
‫بیا پسر، بزن قدش.
‫بزن قدش، داداش. گذشت کن.
‫اون... اون توی زمین من بود.
‫همه‌تون اینو دیدین دیگه؟
‫هر چیزی داخل خط قرمز مال منه.
‫داخل خط قرمز... زمین منه.
‫اون توش بود.
‫این روز قشنگیه...
‫و من دست خودم نیست و لبخند میزنم
‫اگه بریم نوشیدنی بخوریم مهمون من هستیم
‫و می‌دونم که نمیشه انکار کرد
‫بابایی!
‫این روز زیباییه، آفتاب...
‫شما در امانید دخترا. بابا موفق شد.
‫اه!
‫اه! وای پسر.
‫پایان اون فیلم افتضاح بود.
‫دوباره در مورد پایان...
‫- فیلم جنگ جهانی زد کابوس دیدی؟ ‫- آره. خیلی بد بود.
‫این چیزیه که اذیتت می‌کنه؟
‫نه این‌که یه قاتلی؟
‫هیئت منصفه منو بیگناه تشخیص داد،‌ کایل.
‫تو یه قاتلی.
‫تو وقتی آدما صحبت ‫می‌کنن می‌پری وسط حرفشون.
‫اریک کارتمن لطفا به دفتر مشاور بیاد.
‫ای بابا.
‫وای پسر. ‫بشین، اریک.
‫پسرا، من شخصا از این...
‫خصومت شما حالم بهم می‌خوره.
‫دیگه زیادی کشش دادین،
‫و باید از همدیگه عذرخواهی کنین،
‫وگرنه تنبیه میشین!
‫عذرخواهی کنم؟ اون به من شلیک کرد!
‫خب، از نظر فنی اون داشت ‫از زمینش محافظت می‌کرد،‌ توکن.
‫آره، توکن. این قانونه. ‫هر چیزی داخل خط قرمز جیزه.
‫این قانون خیلی احمقانه‌ایه! ‫توکن، آروم باش.
‫و چرا این قانون آزادی تیراندازی... ‫در مورد سفیدپوستا صدق نمی‌کنه؟
‫وای خدا، باز شروع شد!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.