مغز به چه چیزی نیاز دارد تا سالم باشد؟
خب، به مواد مغذی از غذایی که می خورید نیاز دارد
به اکسیژن از خون شما نیاز دارد
مقدار زیادی آب
ولی چیز دیگری هم هست، چیزی که به همین اندازه ها مهم است
به آدم های دیگر نیاز دارد
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
انسان ها به شدت جاندارانی اجتماعی هستند
ما پیش هم جمع می شویم، گروه درست می کنیم
و با هم لحظات خوشی و ناامیدی زیادی را شریک می شویم
ما فقط به دنبال آدم های دیگر برای اوقات خوب نیستیم
طرزکار مغز شما به
شبکه ی اجتماعی که در آن هستید بستگی دارد
یاخته های عصبی شما نیازمند یاخته های عصبی آدم های دیگری است
تا پیشرفت کند و زنده بماند
می خواهم به شما نشان بدهم که چطور مغز ما
اساسا طوری سیم بندی شده است که با یکدیگر کار کنند
چطور این شبکه ی اجتماعی که ما را از لحظه ی تولد در بر گرفته است
برای بقای ما حیاتی است
آره؟ باشه
درک اینکه چطور مغز ها
با یکدیگر سر و کار دارند به ما اجازه می دهد
بفهمیم چه چیزی گونه ی ما را به هم پیوند می دهد
و کاری می کند ما به یکدیگر کمک کنیم
و چه چیزی باعث می شود نفرت بورزیم
چه چیزی باعث می شود انسان ها عمل خشونت را به کار ببرند
به ما کمک می کند گذشته ی خود را بفهمیم
و کلید آینده ی ما را در دست دارد
امروزه 7 میلیارد انسان
زنده وجود دارد
هفت میلیارد مغز
حرکت ، انتخاب و عمل می کنند
باور می کنند و با مغز های دیگر ارتباط برقرار می کنند
معمولا مغز ها را به تنهایی مطالعه می کنند
ولی در حقیقت، مقدار زیادی از مدار بندی مغز
با مغزهای دیگر ارتباط دارد
ما اساسا جاندارانی اجتماعی هستیم
و جامعه ی ما رشته ای پیچیده از تعاملات است
در یک روز معمولی، ما
با تعداد زیادی آدم برخورد می کنیم
زندگی ما
بر روی این برخوردها ساخته شده است
نه تنها بین ما و خانواده مان
و دوستان و همکاران
بلکه بین آنها و آدم هایی که آنها می بینند
حتی ابتدایی ترین برخوردها
مثل گرفتن یک فنجان قهوه
به اعتماد به یک غریبه بستگی دارد
میشه یک قهوه لاته بدید؟
حتما مرسی
هر طرفی که نگاه می کنیم
تعاملات پیچیده ی اجتماعی را می بینیم
رابطه ها شکل می گیرند و از هم می پاشند
پیوندهای عشق و پشتیبانی
و شبکه های اجتماعی
ما به گروه های بزرگ می پیوندیم تا دانش خود را به اشتراک بگذاریم
ما این نقاط تصادفی در مغز شما را داریم
که به
یک شبکه ی عصبی شرکت پذیر سیم کشی می شود
ما تلاش می کنیم تا یکدیگر را تحت تاثیر قرار بدهیم
و ایده های خود را مبادله می کنیم
من منتظر پاسخ دادن به سوالاتی هستم
که هر کسی دارد
ممنون
اکثر محققان به
مغز های ما را به تنهایی نگاه می کنند
ولی این کار باعث می شود این حقیقت که
مقدار زیادی از فعالیت مغز ما
مختص ارتباط با دیگران است نادیده گرفته شود
سائق اجتماعی ما عمیقا ریشه در
مدار بندی عصبی ما دارد
به این فیلم که متعلق به دهه ی 1940 م. است نگاه کنید
اینجا چی می بینی؟
آیا این یک انیمیشن ساده از یک سری شکل است
یا چیز بیشتری وجود دارد؟
آیا یک تعقیقب و گریز می بینی؟
یک نبرد؟ یک داستان عاشقانه؟
به نظر می آید که بزرگه داره
کوچیکه رو هل میده
به نظر میاد که دو مثلث
دارند با هم جر و بحث می کنند
روابطی اینجا وجود دارد
که انگار یکی از اونها مسلط تر
از اون یکیه
در دهه ی 1940 م
روانشناسان، بریتز هیدر و ماریان سیمل
این فیلم را به عنوان قسمتی از یک آزمایش درست کردند
به نظر نمی آید توپ دلش بخواهد آنجا باشد
داره می ترسه
ترسیده
به نظر که یک تله است
به نظر می رسه که مثلث کوچیکتر
افتاده بیرون
و سعی می کنه برابر بشه
اونها یه جوری جفت شدن
که به نظر دوستانه می آید
آره. این خیلی باحاله
باحاله نه؟
چیزی که هیدر و سیمل پیدا کردند
همانطور که من پیدا کردم، این است که نگاه کردن به شکل های متحرک چقدر آسان است
و اینکه درون آنها معنی و انگیزه و احساس ببینید
آن هم به صورت یک داستان اجتماعی
احساس می کنم آنها
سگ و گربه هستند
انگار که بزرگه
مثل آه پدرش یا همچین چیزیه
بیشتر مثل یک مراسم جفت گیریه
دو رقیب برای یک جفت گیری احتمالی رقابت می کنند
اینها فقط شکل هایی روی نمایشگر هستند
ولی ما نمی توانیم کمکی به خودمان بکنیم و داستان هایی درباره ی آنها می گوییم
چرا؟ به این خاطر است که مغز ما آنقدر آماده
برای تعاملات اجتماعی است
که ما در اطرافمان به دنبال مفهوم و روابط هستیم
یک روش برای هدایت دنیای اجتماعی
به وسیله ی قضاوت اهداف آدم های دیگر است
آیا او تلاش می کند کمک کند؟
آیا ما یک تیم قابل اعتماد هستیم؟
مغز ما در اینطور قضاوت کردن ها خوب است
و ما این کار را دائما انجام می دهیم
ولی آیا ما این مهارت ها را از تجارب زندگی یاد می گیریم
یا با این مهارت به دنیا آمده ایم؟
برای فهمیدن این موضوع
من چند نفر را دعوت کرده ام
کسانی که تجارب زیادی در زندگی ندارند
من آنها را به یک نمایش عروسکی دعوت کرده ام
همه ی این بچه های زیر 12 ماه سن دارند
آنها تازه دارند دنیای اطراف خود را بررسی می کنند
شما می توانید بگویید همگی آنها مقدار کمی
تجربه ی زندگی دارند
تصمیم گرفتیم یک آزمایش ساده اجرا کنیم
که در دانشگاه ییل طراحی شده است
اینجا یک اردک است که دارد تلاش می کند یک جعبه را باز کند
یک خرس به اردک کمک می کند
آن یکی از اردک خوشش نمی آید
باشه بووی، بیا، دو عدد عروسک وجود دارد
وقتی برنامه تمام شد
از بچه ها خواستم یک خرس را برای بازی کردن انتخاب کنند
می خوای بازی کنی؟
آره؟ این یکی و می خوای؟ باشه
تقریبا همه ی آنها
خرسی را انتخاب کردند که مهربان بود
این بچه ها نمی توانند راه بروند یا حرف بزنند
و با اینحال ابزار
قضاوت کردن درباره ی دیگران را دارند
اغلب تصور می شود که اعتماد چیزی است
که ما از تجربیات خود از دنیا یاد می گیریم
ولی این آزمایش ها نشان می دهند
که حتی بچه ها، مجهز به
آنتن اجتماعی
برای احساس جهان در مسیرمان هستند
مغز مجهز به غریزه ای ذاتی
برای فهمیدن اینکه چه کسی قابل اعتماد می باشد
و چه کسی نمی باشد است
همچنانکه رشد می کنیم
چالش های اجتماعی ما کمرنگ تر و پیچیده تر می شوند
درک دیگران
یکی از سخت ترین کارهایی است
که مغز ما انجام می دهد
آنها باید کلمات را تفسیر کنند
و بیش از آن صرف فعل
حالت های صورت و زبان بدن را تفسیر کنند
اون از من خوشش میاد؟
به چیزهایی که میگم علاقه داره؟
اونها به کمک من نیاز دارند؟
جامعه بر قابلیت ما
در خواندن سیگنال های اجتماعی یکدیگر می چرخد
آن قابلیت را دور کنید
و دنیا جای خیلی عجیبی می شود
طرفدار ماشین، جان رابینسون همیشه درگیر
خواندن ذهن بقیه ی مردم بوده است
وقتی بچه بودم
بچه های دیگر به من زور می گفتند و من را نمی پذیرفتند
و این قضیه با ماشین ها اتفاق نمی افتاد
می دونی من می تونستم
بغل یک تراکتور در مزرعه ی پدربزرگم بایستم
و می تونستم یاد بگیرم چطور اون رو تنظیم کنم
و کسی من رو اذیت نمی کرد
هیچ وقت فرار نمیکردند. همیشه اونجان
و می تونستم روشون حساب کنم
و فکر می کنم قبل از اینکه یاد بگیرم با آدم های دیگه
دوست بشم
یاد گرفتم با ماشین ها دوست بشم
در آن زمان، وابستگی جان به تکنولوژی
او را به جاهایی رساند که کسانی که به او زور می گفتند باید خواب آن را می دیدند
از سن 21 سالگی، او یک راننده برای گروه کیس بود
این منم که توی دهه ی 70 با کیس هستم
من پیرتر و چاق تر به نظر می رسم
دیگه اون شکلی نیستم
با قرار گرفتن در گروه های
راک اند رول
چشم انداز او از بقیه ی آدم ها جدا شد
مردم همیشه پیش من می آمدند
و می گفتند فلانی چه جوریه؟
یا اینکه اون یکی چجوریه؟
من هم میگم: آره، صحنه ی اونها آمادس
گیتار بیس های 200 سان دارند
یا یا اینکه جن در استادیوم نواخت
و ما هفت تا گیتار رو به هم وصل کرده بودیم
حدود 2200 وات برای این کار در سیستم بیس استفاده کردیم
ولی احتمالا نمی تونستم اولین چیزی رو
درباره ی موسیقیدان هایی که با آنها بودم رو بگم
حالا می فهمم که این همه سال برنامه هایی که من انجام دادم
به نوعی توی یک دنیای دیگه بوده
دنیایی از ماشین ها و تجهیزات
وقتی او 40 ساله شد، تشخیص داده شد که جان
مبتلا به اختلال آسپرگر، گونه ای از اوتیسم شده است
در طی تعاملات اجتماعی بسیاری از
نواحی مغز درگیر هستند
ولی در اوتیسم، آن فعالیت های مغزی
زیاد دیده نمی شود
و این برابر با مهارت های تقلیل یافته ی اجتماعی است
من واقعا نمی فهمیدم که
در صورت ها پیغام های پیچده ای وجود دارد
تا اینکه بزرگ شدم
و درباره ی اوتیسم یاد گرفتم
من می دانستم که مردم می توانند نشانه هایی از عصبانی شدن نشان بدهند
ولی اگر شما بیشتر درباره ی حالت های دقیق آن بپرسید
می دونی: من فکر می کنم تو خیلی خوبی
و میخوام بدونم چه چیزی رو پنهون می کنی
یا اینکه: من واقعا دوست دارم این کار رو بکنم
یا اینکه: من دوست داشتم تو این کار رو می کردی
من هیچی درباره ی این چیزها نمی دونستم
ولی بعد، لحظه ی دگرگون کننده ای در زندگی جان
شکل گرفت
در سال 2008، او به دانشکده ی پزشکی هاروارد دعوت شد
تا به وسیله ی دکتر آلوارو پاسکوال لئون
آزمایشی روی مغز او انجام بگیرد
این کاری بود تا بفهمیم
چطور فعالیت در یک ناحیه
یک ناحیه را تحت تاثیر قرار می دهد... در ناحیه ی دیگر
و این چطور بر رفتار تاثیر می گذارد
آزمایش تنها قرار بود
به دانشمندان کمک کند دانش بیشتری
درباره ی مغز انسان های اوتیسم به دست بیاورد
ولی سپس اتفاق غیر منتظره ای افتاد
به جان
تحریک مغناطیسی بالای جمجمه ای یا تی اِم اِس داده شد
سیم پیچ های مغناطیسی کنار سر او قرار داده شده بود
تا جریان الکتریکی لحظه ای در مغز تولید کند
و فعالیت آن را تغییر دهد
محققان نواحی مختلفی از مغز جان را هدف قرار دادند
تا ببینند دخالت
در فعالیت مغز او تاثیری در رفتار او دارد یا نه
اونا بعد از جلسه من رو آزمایش می کنند
من میرم خونه و نمی دونم باید انتظار چه چیزی رو داشته باشم
اول هیچ نتایجی وجود نداشت
ولی بعد آنها
پشت و کنار قشر پیش پیشانی را هدف قرار دادند
ناحیه ای که درگیر
افکار قابل انعطاف و حواس پرتی است
و اتفاق شگفت انگیزی افتاد
یه طوری من متفاوت شدم
او به ما زنگ زد و خیلی هیجان زده بود
تا به ما بگوید تاثیرات تحریک
به نظر می رسد چیزی را باز کرده است
و تاثیرات هنوز دوام دارند
و حالا من کارهایی رو می تونم بکنم که هیچ وقت نمی تونستم انجام بدم
بعد از تی اِم اِس، قادر بودم
سیگنال ها را می توانستم از ذهن دیگران بخوانم
و بفهمم که قضیه از چه قراره
خب من بهش گوش دادم و مجذوبش شده بودم
و با خودم فکر کردم باشه خب حالا هر چی
از بین میره
ولی از بین نرفت
در حقیقت چیزی باقی ماند
که واقعا تغییراتی را در او
ایجاد کرده بود
به نوعی و کاملا تصادفی
تی اِم اِس دنیای کاملا جدیدی را برای جان به ارمغان آورد
ساندویچ سبزیجات
می برم خونه
من سعی می کردم بگم
من نمی تونستم ذهن مردم رو بخونم و حالا می تونم
ولی این واقعا حقیقت ندارد
باشه.
یه دونه کامل از اونا چطوره
حتما
درست تر آن این است که بگوییم
من اصلا خبر نداشتم که پیغام هایی از
از مردم دیگه ناشی می شود
تی ام اس به من اون پیغام ها را نشون داد
و حالا می دونم که اونها اون بیرونند
هر کاری که می کنم متفاوته
یهویی، می تونی قدم بزنی
و با دنیا مشغول شی
و این چیزه خیلی خیلی بزرگیه
باشه ممنون
ما دقیقا نمی دانیم
از نظر عصب شناختی چه اتفاقی افتاد
ولی فکر می کنم این مسئله الان به ما فرصتی را ارائه می کند
تا بفهمیم چه اصلاح رفتاری
و چه مداخله هایی امکان پذیر است
تا از او یاد بگیریم تا بتوانیم بعدا به دیگران آموزش بدهیم
دگرگونی جان یادآور این است
که تمام فعالیت های مغز انسان
که شامل فعل و انفعال ضعیف احساسات و روابط می شود
ریشه در الگو های با جزئیات
تریلیون ها سیگنال الکتروشیمیایی دارد
به نوعی، انسان ها می توانند به
یکدیگر نگاه کنند و
چیدمان ماهیچه های صورت را مطالعه کنند
و سپس آن اطلاعات
به درکی از افکار و احساسات آدم های دیگر تبدیل کنند و درک کنند
این مهارتی شگفت انگیز است
چون اشاره ها خیلی ضعیف هستند
و پردازش ها آنقدر سریع هستند
که کل عمل زیر رادار شما انجام می شود
تنها 33 میلی ثانیه طول می کشد
تا مغز شما اطلاعات پایه ای
درباره ی حالت صورت یک نفر را پردازش کند
و به آن واکنش نشان دهد
خب ما میخوایم یک الکترود
بزاریم بالای ابروی تو
خب این چطور کار می کند؟
و یکی روی گونت
حله. عالی شد
من چند نفر را دعوت کردم
تا یک آزمایش را انجام بدهیم
من اونها رو به دستگاهی وصل کردم
که حرکت ماهیچه ی صورت اونها رو اندازه گیری می کند
و از اونها خواستم به تصاویری از صورت ها نگاه بکنند
وقتی شرکت کنندگان دارند به تصاویر
یک لبخند یا یک اخم نگاه می کنند
این فعالیت را بر روی گراف می بینیم
که نشان دهنده ی آن است که ماهیچه ی صورت خود آنها هم دارد حرکت می کند
چرا؟
خب، مشخص شد که
آنها به صورت خودکار عکس را در صورت
خود منعکس می کنند
باحال بود نه؟
آخری؟
آره. آره. آزمایش باحالی بود
ولی این منعکس کنندگی
چه هدفی دارد؟
گروه دیگری دعوت کردم
آنها شبیه گروه اول هستند
به غیر از یک چیز
این کشنده ترین سم عصب گرای روی زمین است
اگر حتی یک ذره از این را قورت بدهید
مغز شما دیکر نمی تواند به ماهیچه های شما بگوید چطور منقبض شوند
و شما کاملا فلج می شوید و می میرید
بنابراین به نظر نمی رسد کسی
کسی پول بدهد تا این را به خودش تزریق کند، ولی این کار را می کنند
این کار به نام سم بوتولینوم یا بوتاکس شناخته می شود
اگر آن را درون ماهیچه های پیشانی تان قرار بدهید
آنها را فلج می کند تا از چروک شدن آنها جلوگیری کند
ولی یک عوارض جانبی کمتر شناخته شده وجود دارد
وقتی شرکت کنندگان ما با بوتاکس
آزمایش قبلی را انجام دادند
ماهیچه های صورت آنها کمتر واکنش نشان داد
که جای شگفتی هم ندارد
ولی با تکرار یک آزمایش بیرون از دانشگاه دوک
دو گروه را آوردیم تا به حالت های صورت خود نگاه کنند
و از آنها خواسته شد یک کلمه
برای توصیف احساسی که می دیدند انتخاب کنند
ترسیده
ناراحت
به طور میانگین، گروهی که بوتاکس داشتند
در شناسایی درست احساسات ضعیف تر بودند
مشکوک؟
به نظر می رسد
نبود بازخورد از ماهیچه های صورت آنها
قابلیت آنها برای خواندن ذهن دیگران را خراب می کند
صورت های فلج شده ی مصرف کنندگان بوتاکس
نه تنها کار ما را سخت می کند که بگوییم چه احساسی دارند
بلکه آن ماهیچه های فلج شده کار را برای خودشان در خواندن ذهن ما را هم سخت می کند
و این به ما چیزی می گوید
وقتی من خوشحال یا ناراحت هستم
قسمتی از آن احساس، به بازخورد ناخودآگاه ماهیچه های
صورت من بستگی دارد
و مغز اجتماعی ما از آن سود می برد
بنابراین وقتی می خواهیم بفهمیم
یک نفر چه احساسی دارد، به حالت های صورت او نگاه می کنیم
این منعکس سازی خودکار قیافه ها
تنها یک روش برای درک دیگران است
همچنین مغز روش عمیق تری دارد
یکی که در فیلم ها به بهترین حالت نشان داده شده است
یک بلیط لطفا
مرسی
وقتی به سینما می رویم
ما کاملا می دانیم که باور کننده است
آدم های روی نمایشگر دارند نقش بازی می کنند
و با اینحال ما واکنش نشان می دهیم
ما نفس نفس می زنیم، می ترسیم و گریه می کنیم
چرا اینها را باور می کنیم؟
برای درک اینکه چرا به آسیب دیگران اهمیت می دهیم
شما نیاز دارید بفهمید وقتی آسیب می بینید چه اتفاقی
در مغز شما می افتد
تصور کنید کسی می خواهد به دست شما
یک سرنگ بزند
این کار شبکه ای از نواحی مغز شما را فعال می کند
که ما به آن ماتریس درد می گوییم
در مغز یک ناحیه نیست که
که درد را پردازش می کند
درعوض، درک درد
از چندین نواحی مشترک شبکه ای که با هم کار می کنند بر می خیزد
به اندازه ی کافی عجیب است ولی این ماتریس درد
در مرکز اینکه چطور با دیگران رابطه برقرار می کنیم قرار دارد
حالا، وقتی شما مشاهده می کنید
کس دیگری چاقو خورده است
ماتریس درد شما فعال می شود
نه آن قسمتی که به شما می گوید شما لمس شده اید
بلکه قسمت هایی که درگیر
تجربه ی احساسی درد هستند این کار را انجام می دهند
به عبارت دیگر، دیدن کس دیگری در درد
و آسیب دیدن از تشکیلات عصبی یکسانی استفاده می کند
و این اساس همدردی است
برای همدردی با یک شخص دیگر
باید واقعا درد آنها را احساس کنیم
شما به زور یک شبیه سازی را از اینکه
چه اتفاقی می افتاد اگر شما در آن موقعیت قرار داشتید اجرا می کنید
و گنجایش ما برای این کار دلیل این مسئله است که چرا داستان ها و فیلم ها
و رمان ها بسیار جذاب هستند
و اینکه چرا آنها در فرهنگ انسان ها بسیار فراگیر هستند
چون چه درباره ی کسانی باشد که کاملا غریبه اند
یا شخصیت هایی که ساختگی هستند
شما عصبانیت و خلسه ی آنها را تجربه می کنید
شما به آرامی تبدیل به آنها می شوید
و زندگی آنها را تجربه می کنید و در نقطه ی برتری آنها می ایستید
شما می توانید به خود بگویید که داستان ها واقعی نیستند
ولی یک یاخته ی عصبی درون مغز شما نمی تواند فرق بین این دو را تشخیص دهد
ظرفیت ما برای احساس
درد یک نفر دیگر قسمتی از چیزی است که ما را
اینقدر در فهمیدن دیدگاه های دیگران خوب می سازد
از نظر عصب شناسی، برای اینکه پا از کفش خود در بیاوریم
و در کفش آنها فرو کنیم
ما نمی توانیم کمکی بکنیم به غیر از اینکه با دیگران ارتباط برقرار کنیم
مغز ما طوری سیم کشی شده است تا شدیدا جاندارانی اجتماعی باشیم
و این یک سوال را مطرح می کند
چه اتفاقی می افتد اگر مغز برای ارتباط انسانی گرسنگی بکشد؟
در سال 2009، فعال صلح، سارا شُرود
و دو همراهش در کوهستان های شمال عراق کوهنوردی می کردند
ناحیه ای که در آن زمان در صلح بود
ولی آنها تصادفی وارد ایران شدند
و سپس دستگیر شدند
آنها ما را جدا کردند
و ما را در سلول های جداگانه انداختند
و درها را بستند
و این
آغاز 410 روز بعدی من در آن سلول بود
خوب، در هفته های اول و واقعا ماه های اولیه
در زندانی انفرادی، شما
به یک حالت حیوان مانند می رسید
منظورم این است که شما یک حیوان در یک قفس هستید
و اکثریت ساعت های شما می گذرند
و درنهایت حالت حیوانی شما
به یک حالت گیاهی می رسد
وقتی ذهن شما کم کم سرعت خود را کم می کند
و افکار شما تکراری می شوند
مغز شما از خودش روی بر می گرداند
و به منبع بدترین درد شما
و بدترین شکنجه ی شما تبدیل می شود
من همه ی جزئیات زندگیم را دوباره زندگی کردم
و در نهایت، خاطرات شما تمام می شود
و شما چندین بار همه ی آنها را به خودتان گفته اید
و آنقدر طول نمی کشد
تباهی شدید اجتماعی
باعث درد روانی عمیقی می شود
بدون هیچ تعاملی، مغز زجر می کشد
سلول انفرادی طراحی شده است تا کم کم خود را بخورید
و به چیزی که اساسا ما را انسان می سازد حمله کند
مغز سارا
از اطلاعات حسی اندک خود استفاده کرد تا یک واقعیت بسازد
خورشید در زمان مشخصی از روز در زاویه ی مشخصی
از پنجره ی سلول من وارد می شد
و تمام ذرات گرد و غبار در سلول من
توسط خورشید روشن می شدند
من تمام آن ذرات گرد و غبار را به عنوان
انسان های دیگر که داشتند زمین را اشغال می کردند می دیدم
و آنها در مسیر زندگی قرار داشتند
آنها داشتند تعامل می کردند. آنها به یکدیگر برخورد و کمانه می کردند
آنها داشتند کاری جمعی و اجتماعی می کردند
و من خود را می دیدم که در یک گوشه ایستادم
که به دور از مسیر زندگی به دیوار تکیه داده ام
در سپتامبر سال 2010
بعد از 410 روز در سلول انفرادی
سارا آزاد شد و اجازه داده شد به دنیا دوباره ملحق شود
ولی برای مدتی طولانی، او
از استرس شدید بعد از یک آسیب روانی رنج می برد
مارتین هایدگر فیلسوف می گوید
ما نمی توانیم درباره ی بودن صحبت کنیم
ما تنها می توانیم درباره ی بودن در دنیا صحبت کنیم
به عبارت دیگر، دنیای اطراف شما قسمتی از کسی که هستید است
در حالت خلاء، شما حس خود بودن را از دست می دهید
برای علم آسان نیست که کسانی که
دارند سلول انفرادی را تجربه می کنند مطالعه کنند
ولی یک آزمایش ساده
که توسط دانشمند عصب شناس، نائومی آیزنبرگر طراحی شده است می تواند به ما
چشم اندازی به درون اتفاقات مغز
وقتی ما احساس محروم شدن داریم بدهد
اساس آن یک بازی گرفتنی است
درحالیکه داوطلبان یک بازی کامپیوتری را انجام می دهند
آیزنبرگر و گروهش مغز آنها را اسکن می کنند
داوطلبان فکر می کردند شخصیت های دیگر توسط
دیگر شرکت کنندگان کنترل می شوند
ولی در حقیقت آنها فقط قسمتی از برنامه ی کامپیوتری بودند
در ابتدا شخصیت های دیگر به آرامی بازی می کردند
ولی بعد از مدتی، آنها داوطلب را از بازی خارج می کنند
و بین خودشان بازی می کنند
او می فهمد که از بازی بیرون گذاشته شده است
و ماتریس درد فعال می شود
شاید نگرفتن توپ زیاد مسئله ی خاصی نباشد
ولی برای مغز
عدم پذیرش های اجتماعی آنقدر با معنی است
که باعث آسیب می شود
ولی در عوض این درد مفید است
ما را به سمت پیوند خوردن با دیگران می برد
همه ی ما به دنبال اتحاد هستیم
ما به دوستان، به خانواده و به همکاران می پیوندیم
می تواند به این ربط داشته باشد که ما چه گروهی را پشتیبانی می کنیم
به دنبال چه سبکی هستیم
و اینکه به دنبال چه سرگرمی ای هستیم
اینکه به یک گروه تعلق داشته باشیم به ما آرامش خاطر می دهد
و این قضیه به ما سرنخی اساسی
در موفقیت ما به عنوان یک گونه می دهد
انتخاب طبیعی فقط راجع به اشخاص نیست
درباره ی گروه ها هم است
ما ایمن تر و با بازده بیشتر هستیم
ما از پس مشکلات بر می آییم
کار کردن در گروه ها به جمعیت انسان ها کمک کرده است رشد کنند
و کل تمدن ها را بسازند
و با اینجال یک تلنگر به این کنترل برای کنار هم جمع شدن وجود دارد
چون به ازای هر یک نفر که در گروه است یک بیگانه هم وجود دارد
و عواقب آن می تواند خیلی عمیق و تاریک باشد
تاریخ پر از مثال هایی
از یک گروه است که روی خود را از کسی که بی دفاع بوده است برگردانده است
و هیچ خطری را شامل حال کسی نمی کرده است
اگر شما می خواستید به درخت خانوادگی من نگاه کنید
می دیدید که اکثر شاخه ها
در اوایل دهه ی 1940 پایان می یابند
به این خاطر که خانواده ی من از نظر نژادی یهودی هستند
آن نشانه ی کوچک اجتماعی کافی بود
تا کشتار جمعی نازی ها را بعمل وادارد
تحت شرایط عادی
شما معقول نمی دانید
که بروید همسایه ی خود را بکشید
پس چه چیزی باعث شده که صدها هزار نفر
ناگهان دقیقا همین کار را انجام بدهند؟
چه چیزی راجع به بعضی شرایط خاص وجود دارد
که عملکردهای اجتماعی معمولی مغز را دچار مشکل می کند؟
درحالیکه قتل عام نازی ها در مقیاسی بی سابقه بود
ولی بی نظیر نبود
قتل عام در سرتاسر دنیا ادامه پیدا کرد
و در طی یک نسل، به اروپای شرقی بازگشت
این بار در یوگسلاوی بود
جنگ بوسنی از سال 1992 تا 1995
قساوت هایی را در هر دو سمت شاهد بود
در یکی از بدترین آنها، بیش از صد هزار مسلمان بوسنیایی
که به بوسنیاک معروف بودند
توسط صربستانی ها سلاخی شدند که به پاک سازی نژادی معروف است
یکی از وحشتناک ترین حادثه ها
در اینجا، سربرنیتسا اتفاق افتاد
در طی تنها 10 روز
هشت هزار نفر به طور سیستماتیک کشته شدند
چطور می شود اتفاقی مثل این بیافتد؟
اینجا در سال 1995، هزاران بوسنیایی
به درون این پادگان سازمان ملل پناهنده شدند
چون این روستا توسط نیروهای دشمن محاصره شده بود
ولی سپس در تاریخ 11 ژوئیه، فرماندهان سازمان ملل تصمیم گرفتند
تا تمام پناهندگان را اخراج کنند
و آنها پناهندگان را درست در دستان دشمنانشان قرار دادند
کسانی که درست بیرون این در منتظر بودند
به زن ها تجاوز شد
و مردان کشته شدند و حتی کودکان نیز به قتل رسیدند
و این تازه ابتدای چیزی خواهد بود
که به بزرگترین قتل عام در خاک اروپایی از زمان هولوکاست تبدیل شد
هلندی ها آنجا بودند
منظورم این است که جهان آنجا بود، سازمان ملل
صرب ها به عنوان مجرمان آنجا بودند
همه چیز ترکیب شده بود
پناهندگان آنجا بودند و بچه گریه می کردند
من آنجا بودم و با کارت شناسایی سازمان ملل محافظت می شدم
که رویش نوشته بود دستیار زبان سازمان ملل، یا هر چی
وضعیت حسن نوهانوویچ
به عنوان مترجم سازمان ملل باعث شد او عضوی از یک گروه باشد که مورد حمایت قرار گرفت
ولی اعضای خانواده ی او
توسط کارت شناسایی شان به عنوان مسلمان شناخته شدند
لحظه ای که خانواده ی من را
به پادگان فرستادند
تا بمیرند، من
من مادر و برادر و پدرم را
از دست دادم
می دونید، انگار شما در موقعیتی هستید
که خانواده ی شما دارند کشته می شوند
و من فکر می کردم، خدای من
منظورم این است چرا؟
یکی از شوکه کننده ترین چیزها این است
که مجرمان غریبه نبودند
آنها آدم هایی هستند که
که خانواده ی او قبلا با آنها سر و کار زیادی داشتند
ادامه ی
کشتن ها، زجر کشیدن ها
توسط همسایگان ما انجام می شد
می دونید؟
خیلی از آدم هایی که ما داشتیم با اونها
دهه ها زندگی می کردیم
آنها قابلیت کشتن
دوستان دوره ی مدرسه ی خود را داشتند
به یاد دارم که می گفتند
یک دندانپزشک را دستگیر کردند
که بوسنیاک یا بوسنیایی بود
بهترین دندانپزشک شهر
آنها او را از یک تیر چراغ برق آویزان کردند
مثل این یکی در جلوی این اداره ی پست
او اینجوری آویران بود
و آنها او را با یک میله ی فلزی می زدند
آنها ستون فقرات او را شکستند
و او به مدت چند روز داشت می مرد
درحالیکه که کودکان صرب به مدرسه می رفتند
و از کنار بدن او می گذشتند. می فهمید؟
منظورم این است که ارزش های جهانی ای وجود دارد
و این ارزش های جهانی
خیلی اساسی هستند
نکشید
در آپریل سال 92، این نکشید
ناگهان ناپدید شد
مثل این بود که برو بکش
انگار کشتن آزاد شده بود
خانواده ی حسن اینجا دفن شدند
و هر ساله، جسد های جدیدی وجود دارند
که پیدا و شناسایی می شوند
و به اینجا آورده می شوند
بسیاری از این قبرها جدید هستند
و در میان گونه ی انسانی
این تنها یکی از قتل عام ها است
قتل عام ها همینطور پشت سر هم اتفاق می افتند
رواندا، دارفور، نانکینگ، ارمنستان
و علاقه ی من به این موضوع درک چرایی آن است
معمولا ما این سوال ها را
از طریق لنز تاریخ یا اقتصاد یا سیاست انجام می دهیم
و اینها تمامی نقاط برتر مهمی هستند
ولی من به یک تصویر کامل فکر می کنم
یک لنز دیگر نیاز است
ما نیاز داریم قتل عام را به عنوان یک پدیده ی عصبی در نظر بگیریم
من در حال تحقیق بر روی این موضوع در آزمایشگاهم بودم
و این سوال اصلی من است، وقتی با کسی تعامل داریم
آیا مغز ما براساس گروهی که
در آن هستیم بهتر عمل می کند؟
در هر گروهی که ما در آن جای داریم
یک گروه وجود دارد که ما در آن جایی نداریم
و این تقسیم می تواند براساس هر چیزی باشد
نژاد، جنسیت، دارایی و یا دین
ما 130 شرکت کننده را در این اسکنر گذاشتیم
و این چیزی است که آنها دیدند
شش دست بر روی نمایشگر
و کامپیوتر به طور تصادفی یکی از اینها را بر می دارد
و سپس آن دست توسط یک سرنگ زخمی می شود
حالا این کار باعث فعال شدن ماتریس درد می شود
که یعنی وقتی شما دارید درد می کشید
یا می بینید کسی دارد درد می کشد فعال می شود
حالا حقه ی کار اینجاست
حالا یک برچسب به هر دست اضافه می کنیم
یهودی، مسیحی، مسلمان، هندو، بی خدا و علم گرا
و سوال این است: آیا آنها به همان اندازه اهمیت می دهند
وقتی ببینند عضوی از گروه بیرونی آنها زخمی می شود؟
خب این چیزی بود که ما پیدا کردیم
این یک شرکت کننده است
و وقتی او تماشا کرد
عضوی از گروه او
زخمی می شود، یک واکنش عظیم عصبی در این
ناحیه از مغز او به وجود آمد
ولی وقتی او عضوی از یکی از گروه های بیرونی( گروهی که در آن عضو نیست) را تماشا کرد
که زخمی شد، تقریبا خط صافی وجود داشت
ما تعدادی از داوطلبان را اسکن کردیم
و تفاوت های فردی ای وجود دارد
ولی روند و گرایش واضح است
یک کلمه کافیست تا
واکنش قبل از آگاهی ابتدایی مغز شما را به
درد کشیدن یک نفر دیگر را تغییر دهد
به عبارت دیگر اینکه شما چقدر برای آنها اهمیت قائلید
حالا شاید شما نظرهایی درباره ی دین
و گرایش به تقسیم های تاریخیش داشته باشید
ولی حتی بی خداها
راجع به بی خداهای دیگر که دستشان زخمی شود نسبت به
آدم های دیگر اهیمت بیشتری قائلند
بنابراین ربطی به دین ندارد
درباره ی این است که شما در چه گروهی قرار دارید
این تنها اولین قدم در درک
اینکه چطور به این رسیدیم است
برای فهم اینکه چطور گروه ها می توانند قساوت هایی را مرتکب شوند
نگاه کردن به رفتار اشخاص مثل بیماران روانی
می تواند کمک کند
بعضی از بی رحمانه ترین و غیر انسانی ترین جنایاتی که تا به حال ثبت شده است
توسط بیماران روانی انجام شده است
ولی در مغز آنها چه چیزی فرق دارد
که به آنها اجازه می دهد اینطور عمل کنند؟
شبکه هایی در قشر پیش پیشانی میانی وجود دارد
که زمینه ساز تعاملات اجتماعی است
وقتی با آدم های دیگر تعامل داریم
این ناحیه فعال می شود
ولی در مغز کسی که اختلالات روانی شدید دارد
این ناحیه فعالیت خیلی کمتری دارد
یک بیمار روانی اهمیتی به شما نمی دهد
او شاید قادر باشد از کارهایی که شما می خواهید
انجام بدهید یا اینکه چطور می خواهید واکنش نشان بدهید شبیه سازی هایی انجام بدهد
ولی وقتی بحث درک احساسی از شبیه
شما بودن وسط می آید، او این قضیه را درک نمی کند
برای او، شما یک مانع هستید
تا کار کند یا دستکاری شود
تا اینکه یک انسان همسان باشید
پس چه چیزی برای قتل عام حساب می شود؟
آیا توسط ارتش بیماران روانی کنترل می شود؟
خوب این که نمی تواند باشد
چون بیماران روانی تنها کسر کوچکی از
جمعیت را تشکیل می دهند
ولی معمولا قتل عام جامعه ی بزرگتری را شامل می شود
پس سوال اینجاست
شما چطور شهروندان عادی را حساب می کنید؟
در دانشگاه لیدن در هلند
دکتر لازانا هریس یک آزمایش را طراحی کرده است
تا قطعه ای از این پازل را درک کند
خب حالا ما می خواهیم آزمایش را شروع بکنیم
چیزی که شما می خواهید ببینید
تعدادی عکس از آدم های دیگر است
کار شما تنها این است که به طور طبیعی به آن تصویرها واکنش نشان بدهید
لازانا دارد به فعالیت
نواحی مغز که درگیر تعاملات اجتماعی انسان است نگاه می کند
بخصوص، قشر پیش پیشانی میانی
این ناحیه وقتی به دیگران فکر می کنیم فعال می شود
وقتی با چیزی بی جان
مثل یک لیوان سر و کار داریم کمتر فعال می شود
چیزی که لازانا فهمید این است که این ناحیه
وقتی با انواع مشخصی از آدم های دیگر
سر و کار داریم واکنش کمتر مشابهی نشان می دهد
چیزی که او الان می بیند تصویرهای مرسوم
از آدم هایی از گروه های اجتماعی متفاوت است
چیزی که ما اینجا می بینیم، در این شبکه از نواحی مغز است
که شامل قشر پیش پیشانی می شود
وقتی شرکت کنندگان ما به عکس آدم های بی خانمان
نگاه می کنند کمتر فعال می شود
بنابراین چیزی که این الگو پیشنهاد می دهد
یک نوع احتراز روانی است
آنها همانطور که به ذهن دانشجویانی
که دیدند یا تجاران
فکر می کنند به ذهن فرد
بی خانمان فکر نمی کنند
بنابراین اگر برای مثال شما
آن تعامل با یک فرد بی خانمان
ناخوشایند باشد، باعث می شود شما احساس بدی داشته باشید
شاید شما احساس کنید تقاضای پول
و تمام این فشار های ناخوشایند
که همراه آن وجود دارد
با بستن آن سیستم ها
شما هیچ وقت آن احساسات را تجربه نخواهید کرد
مغزی که اینطور واکنش نشان می دهد
انسان های بی خانمان را غیر انسانی تصور کرده است
آنها بیشتر شبیه اجسام تصور شده اند
و این باعث می شود ما اهمیتی قائل نشویم
البته که اگر شما این فرد را به عنوان یک انسان
درست تشخیص ندهید که اینجا دارد این اتفاق می افتد
آنوقت قوانین اخلاقی متفاوتی که ما داریم
و خاموش شده است، برای انسان می تواند کاربرد نداشته باشد
بنابراین تحت شرایطی خاص
فعالیت مغز ما می تواند شبیه یک بیمار روانی عمل کند
ولی برای اینکه درک کنیم چطور به قتل عام می رسیم
باید یک چیز دیگر را هم درباره ی رفتار گروهی درک کنیم
قتل عام در حالتی ممکن است
که نا انسانی شدن در مقیاس های بزرگ اتفاق می افتد
نه تنها چند نفر
بلکه کل قسمت های جمعیت
داریم درباره ی گروهی از مردم صحبت می کنیم که مرتکب قساوت می شوند
و اگر تمام اعضای
آن گروه مجرم همدستی کنند
مثل این می ماند که وقتی آنها به گروه بیرونی خود فکر می کنند
همگی آنها بنوعی کاهش یکسانی
در فعالیت مغز را تجربه کرده اند
این مسئله را می توان مثل شیوع
یک بیماری درک و مطالعه کرد
یک نوع سرایت گروهی
یکی که اغلب عمدا پخش می شود
بهترین ابزار برای این کار تبلیغات سوء است
مستقیما به شبکه های عصبی وصل می شود
و درجه ی اهمیت قائل شدن ما
برای دیگران را پایین می آورد
درست مثل تمام مکان های قتل عام
این اتفاقی است که در یوگسلاوی سابق افتاد
کسانی که تحت شکنجه قرار گرفتند یا کشته شدند
همسایه ی آنها توسط تبلیغات سوء بمباران شده بودند
برنامه های کنترل شده ی دولتی
مسلمانان بوسنیایی را با اخبار جدید تحریف شده، هیولا وار نشان دادند
من از اول ذهن شما را می خوانم
که کسی دارد به مسلمان ها کمک می کند و آنها را تجهیز می کند
آنها آنقدر پیش رفتند که حتی ادعا می کردند
مسلمانان، کودکان صربستانی را در باغ وحش
به خورد شیرها می دادند
در طی مکان و زمان
زبان تبلیغات سوء، تغییرات اندکی کرده است
همیشه لحن آشنایی از غیر انسانی نشان دادن دیگران ایفاء می کند
دشمن خود را کمتر از انسان بسازید و آنها را مثل یک حیوان نشان بدهید
تبلیغات یک نوع اسلحه است
و در طی تاریخ انسان ها، تبدیل به یک هنر
و یک علم شده است
و خیلی
خطرناک تر شده است
در عصر متصل ما
هر گروه افراطی
می تواند با یک ضربه ی کلید به میلیون ها انسان دسترسی داشته باشد
اینترنت بهترین حامل برای پیغام های تبلیغاتی است
تا به دست آدم هایی برسد که بیشترین واکنش را به آن نشان می دهند
جوانان
برنامه های سیاسی اطراف ما
درحقیقت فعالیت مغز درون ما را دستکاری می کند
بنابراین آیا راهی وجود دارد که اتفاقاتی که در گذشته افتاده است را متوقف کنیم
تا در آینده دوباره شاهد آنها نباشیم؟
یک راه حل احتمالی در آزمایشی قرار دارد که در دهه ی 1960 انجام شد
که در یک مدرسه انجام شد نه در یک آزمایشگاه علمی
سال 1968 بود
روز بعد از ترور مارتین لوتر کنیگ
آیا کسی در آمریکا وجود دارد
که ما با آن مثل برادر خود رفتار نکنیم؟
بله کی؟
سیاهپوست ها
سیاهپوستان. دیگه کی؟
جین الیوت یک معلم
در شهر کوچکی در آیوا بود
و او می خواست به کلاسش نشان دهد
که با تبعیض واقعا چه احساسی به آدم دست می دهد
با سیاهپوستان چه رفتاری می شود؟
اونها هیچ چیزی از این دنیا نمی برند
چرا؟
چون اونها رنگ متفاوتی دارند
این دو مرد در آن کلاس بودند
اونموقع این آقا رکس بود
و این یکی هم رِی
چند نفر اینجا چشم آبی رنگ دارند؟
خب، چند نفر اینجا چشم قهوه ای رنگ دارند؟
جین گفت که ما می خواهیم
این آزمایش را اجرا کنیم
و او سریعا شروع کرد به تبلیغ
که چشم آبی ها بهتر از چشم قهوه ای ها هستند
آدم های چشم آبی بهتر از آدم های چشم قهوه ای هستند
ری و رکس هر دو چشم آبی داشتند
شما مردم چشم قهوه ای قرار نیست با
آدم های چشم آبی توی حیاط، بازی کنید
چون شما به خوبی چشم آبی ها نیستید
چشم قهوه ای ها از
امتیازاتی که چشم آبی ها داشتند محروم شدند
و باید یقه های مخصوصی می پوشیدند
شما امروز متوجه خواهید شد
که وقت زیادی را صرف
منتظر شدن برای آدم های چشم قهوه ای کردیم
به یاد دارید
رفتار شما وقتی برتر بودید چگونه بود؟
من خیلی با دوستانم بد رفتار می کردم
چطور؟
من کم کم با دوستان چشم قهوه ایم رابطه ی کمتری داشتم
برای اینکه جلوی پیشرفت خودم را نگیرم
چیکار کردی؟
یادم میاد به خانم الیوت می گفتم
که اون باید چوب همراهش باشه
تا اگر یک وقت چشم قهوه ای ها از کنترل خارج شدند آماده باشیم
من چوبی نمی بینم
تو می بینی؟
این پایینه
هی، خانم الیوت، بهتره چوب
روی میزتون باشه
تا نزارید آدم های چشم قهوه ای از کنترل خارج بشن
اونموقع موهام کاملا بور بود
و چشمانم هم کاملا آبی
و من یک نازی بسیار خوب کوچیک بودم
من به دنبال راه هایی بودم تا با دوستام بدرفتاری کنم
کسانی که چند دقیقه یا چند ساعت قبلش
دوستان نزدیک من بودند
ولی روز بعد
بخت برگشت
دیروز من به شما گفتم آدم های چشم قهوه ای
به خوبی آدم های چشم آبی نیستند
این واقعیت نداشت
دیروز دروغ گفتم
ای بابا
حقیقت این است که آدم های چشم قهوه ای
بهتر از آدم های چشم آبی هستند
آدمی که شما به او اعتماد داشتید پشت به شما می کند
و می گوید من اشتباه می کردم
حالا حقیقت این است
دنیای شما را طوری خرد می کند
که انگار تا به حال هیچ کس اینطور دنیای شما را خرد نکرده است
شما آدم های چشم آبی
قرار نیست با آدم های چشم قهوه ای بازی کنید
آدم های چشم آبی به عقب می روند
آدم های چشم قهوه ای به جلو می آیند
یک مقدار بیشتر توضیح بدید
وقتی در گروه پایین تر بودید چه حسی داشت
حس باخت و از دست دادگی دارید
از شخصیت و خودتان
که غیر ممکن است که بتوانید تابع
اوضاع داخل اتاق باشید
آیا رنگ چشم یک نفر
ربطی به این دارد که شما چگونه با او برخورد کنید؟
نه. نه
خیلی خوب
آوقت سر رنگ پوست چی؟
نه
آیا شما باید مردم را
نه
به وسیله ی رنگ
رنگ پوستشان قضاوت کنید؟
نه
اگر بخواهیم چیزی یاد بگیریم
یکی از مهم ترین چیزهایی که ما به عنوان انسان یاد گرفتیم
گرفتن دیدگاه است
و اغلب کودکان
تمرین مهمی در این زمینه نمی بینند
و وقتی شما مجبور شوید درک کنید
پا در کفش دیگران گذاشتن چه احساسی دارد
این مسئله مسیرهای شناختی زیادی را برای شما می گشاید
به یاد دارم به پدرم
که داشت درباره ی یک چیز نظر می داد چیزی گفتم، گفتم
نه این درست نیست
و درون خانواده تغییر کرد
ولی شما درباره ی کودکی صحبت می کنید
که این حرف را بیان کرده است. مسئله ی بزرگی است
ولی اثبات می شود که شما می توانید این کار را انجام دهید
شما می توانید تغییر کنید
زیرکی
آزمایش چشمان آبی.قهوه ای این است
که معلم، جین الیوت، گروهی که در صدر قرار داشت را عوض کرد
و این اجازه داد دانش آموزان درس بزرگ را بفهمند
که این سیستم های قوانین می توانند اختیاری باشند
آنها یاد گرفتند حقیقت های جهان ثابت نیستند
و حتی آن حقیقت ها لزوما حقیقت نیستند
و این چیزی است که به کودکان قدرت می دهد
تا زمانی که بزرگ می شوند در میان دود و بازتاب های
برنامه های سیاسی آدم های دیگر ببینند
و عقیده های خود را تشکیل دهند
قطعا مهارتی که ما باید به تمام فرزندان خود یاد بدهیم
آیا رنگ چشم یک نفر
ربطی به این دارد که شما چگونه با او برخورد کنید؟
نه
وقتی آدم ها
با درکی از اینکه چطور تبلیغات کار می کنند تجهیز شوند
قدرت تبلیغات کاهش پیدا می کند
هنگامی که
اهمیت زیاد همکاری را درک کنیم
شانس زیادی نه تنها برای کاهش غیر انسانی کردن دیگران داریم
بلکه می توانیم به پتانسیل خود به عنوان یک گونه دست پیدا کنیم
قتل عام نباید یک هنجار و قاعده باشد
درعوض طبیعت بنیادی اجتماعی ما می تواند
کلید موفقیت ما به عنوان یک گونه را در دست بگیرد
آینده و بقای ما
شخصا و دائما مقید
به آدم های اطراف ما است
کنترل اجتماعی ما در ریشه ی
عمل های شگفت انگیز از شجاعت و سخاوت ها است
اینکه شما که هستید کاملا به اینکه
ما که هستیم ربط دارد
مغز ما اساسا سیم کشی شده است تا تعامل داشته باشد
تعاملی که همیشه مشخص نیست
هر کدام از ما کجا شروع و تمام می کنیم
گونه ی ما چیزی بیشتر از 7 میلیارد نفر است
که در سرتاسر سیاره پخش شده اند
ما بیشتر شبیه یک ابرجاندار بزرگ هستیم
چون دوستان شما چیزی که به عنوان شما را می شناسند و دوست دارند
واقعا یک شبکه ی عصبی جاسازی شده
در یک بافت بسیار بزرگتر از شبکه های عصبی دیگر است
در این عصر ارتباط دیجیتال
ما واقعا نیاز داریم
ارتباط بین انسان ها را درک کنیم
اگر ما می خواهیم تمدن های ما آینده ی روشنی داشته باشند
نیاز داریم بفهمیم چطور مغز انسان ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند
خطر ها و فرصت ها
چون نمی شود این حقیقت را
که در مدار بندی عصبی ما حک شده است کتمان کنیم: ما به یکدیگر نیاز داریم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
در قسمت بعدی مستند مغز
می خواهم به آینده نگاهی بیندازم
چطور می توانیم از مغز خود استفاده کنیم
تا انواع جدیدی از بدن ها را کنترل کنیم
چطور تجربه ی حسی ما می تواند به افق های جدیدی برسد
می خواهم نگاهی بیندازم ببینم چطور می توانیم یک روز ذهن خود را
از بدن های فیزیکی خود جدا کنیم
و حتی شاید بتوانیم بر مرگ غلبه کنیم