..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
التماس می‌کنم، منو از اینجا ببرین بیرون، خواهش می‌کنم!
منو از اینجا ببرین بیرون! ولم کنین!
چرا دارین این کار رو با من می‌کنین؟
وقتی اونا اومدن سراغتون…
خودکشی کنین!
وگرنه سرنوشتتون مثل اونا میشه.
دختره…
باهاش چیکار می‌کنن؟
اون کلید همه چیزه.
اونا همه‌جا دنبالش گشتن تا پیداش کردن.
اون داره درباره چه کوفتی حرف می‌زنه؟
یه چیزایی داره زیر زمین اتفاق می‌افته.
نه، نه، نه!
روخاس؟
روخاس!
روخاس…
روخاس!
خودتو خسته نکن.
انرژیت رو نگه دار.
اونا این چرت و پرت‌ها رو،
این سیرک احمقانه رو، فرو می‌کنن تو کونت.
اونا میان سراغت، تو رو می‌برن،
و تا آخر عمر تو زندان می‌پوسی،
در حالی که هنوز داری با خاطرات
تعظیم کردن این مردم به خودت، جق می‌زنی،
از به زانو در اومدن این بدبخت‌ها جلوی تو.
“بدبخت” ها کین؟
اینا؟
نه!
منم که دارم جلوشون تعظیم می‌کنم.
منم که دارم براشون کار می‌کنم!
اونایی که ترجیح میدن بمیرن تا تسلیم شن…
برنده این جنگ میشن.
برد توی جنگ اینجا اهمیتی نداره.
شما اینجا هیچ ژنرال، هیچ رهبر،
و هیچ حرکت استراتژیکی پیدا نمی‌کنین.
استقامت، عزم راسخ، این چیزیه که می‌بینین.
گوشت… در برابر… فولاد.
انداختن گوشت تو چرخ گوشت برای خیلی‌ها بی‌رحمانه به نظر می‌رسه.
با این حال، همه تغییرات توی این دنیا…
فقط با قرار دادن گوشت در برابر فولاد به دست اومده.
هیچ راه دیگه‌ای وجود نداره.
فقط گوشت می‌تونه فولاد رو خم کنه.
اینجا چیکار می‌کنی؟
چه چیزی شما رو به این راه دور کشوند؟
من اینجام تا تو رو بکشم، تو دیوونه‌ای.
فکر می‌کنی داری با آدم بده مبارزه می‌کنی؟
فکر می‌کنی داری دوباره با جنایتکارها و هیولاها مبارزه می‌کنی؟
هر جشن جدید،
هر مدال جدید،
باعث میشه بیشتر حس کنی قهرمانی؟
چه چرت و پرتی!
تو چیزی نیستی جز یه چاقو که داره گوشت‌های پوسیده رو جدا می‌کنه.
تو می‌کشی تا سرکوب کنی…
تا اون خاطرات مرگ که آزارت میدن رو ساکت کنی…
تا صدای گریه ارواح رو خفه کنی.
تو یه پوسته خالی از یه مردی.
می‌تونی اون خشم توی وجودت رو حس کنی که از بین نمیره…
اون نفرت، که داره شعله ور میشه و داره راهنماییت می‌کنه.
و حتی اگه سعی کنی با بهونه‌ها اون زوزه رو خاموش کنی…
یا بشینی و منتظر بمونی تا اون خشم از بین بره…
اون هیولا…
هنوز هم…
اینجاست!
ما، قاتل‌ها، همه‌مون مثل همیم.
داره میاد!
نه.
نه!
نه، نه، نه!
نه، نه.
نه!
آروم باش، پاردیتو، آروم باش.
اونا نمیان.
لطفاً، منو ببخش.
واقعاً متاسفم، ولی نمی‌تونم با خودم ببرمت.
منو ببخش، پاردیتو.
نه!
ها؟
هی؟
روخاس!
روخاس؟
روخاس!
شما حرومزاده‌ها!
من تورو از اینجا می‌برم بیرون.
هی…
هی؟
هی…
روخاس…
خیلی خوبه که می‌بینمت، داداش.
لطفاً منو ببخش.
فلور کجاست؟
اون کجاست؟
نمی‌دونم.
کی پیداش کردم؟ دو روز پیش.
من کاملاً تنها بودم؟
روخاس، بقیه کجان؟
وقتی آخرین بار دیدمش، کاستیو هنوز زنده بود.
ولی دکتر و پاردو تو مرداب عقب موندن.
این همه چیزیه که می‌دونم. تو چی؟ چه اتفاقی افتاد؟
من…
من راه خودمو تو وسط جنگل گم کردم.
همینطور به سمت غرب حرکت می‌کردم، سعی داشتم به مرز برسم،
ولی هیچوقت نتونستم.
انگار داشتم دور خودم می‌چرخیدم،
همیشه سر از همون نقطه اول درمیاوردم.
خسته شدم. از حال رفتم.
صبح روز بعدش تو اینجا بیدار شدم.
اونا مریضا رو از تو جنگل بیرون میارن.
کی؟
راهبه‌ها.
یه نگاهی به اطرافت بنداز.
اینا همه‌شون خیلی مریضن.
چشماشون همه‌شون قرمزه، درست مثل پاردو.
خب، حالت چطوره؟
هیچ استفراغ، هیچ سرگیجه‌ای؟
مطمئنی؟
کاملاً مطمئنی، روخاس؟
به من نگاه کن، زود باش!
با من بیا، روخاس.
ن… زود باش! زود باش!
بهتره دراز بکشی.
آروم با… نه!
آروم باش. نفس بکش. روخاس، نفس بکش، داداش، نفس بکش.
آروم باش! آرو… درد دارم!
آروم، آروم، آروم!
آروم باش!
بیا. همه‌چی خوبه. همه‌چی خوبه.
نه، نکن! آروم باش. منم، دیاز!
آروم باش، روخاس! آروم باش!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.