‫پس آئوموری بالأخره سقوط کرد، نه؟
‫بالأخره انجامش دادید، اونیمارو-دونو.
‫حالا دیگه ژاپن مال شماست.
‫فقط مونده سلطه‌ی جهان!
‫نه، هنوز نه.
‫تو این کشور یه حشره پنهون شده که باید نابود بشه.
‫یه موجود کثیف و نفرت‌انگیز... به اسم کوروگانه یایبا!
‫پس باید این آفتو ریشه‌کن کنیم.
‫و اون هم آماده‌ست.
‫چی؟!
‫بفرمایید ببینید.
‫فوجینکن تعمیر شد!
‫آفرین، پروفسور کانابو!
‫خوب تونستی تا این حد درستش کنی!
‫برای من مثل آب خوردن بود.
‫خب. حالا مستقیم می‌ریم سمت کوروگانه یایبا.
‫خب حالا... لازم نیست اینقدر عجول باشید.
‫هدف اونا شمایی.
‫نظرتون چیه تا میان اینجا، یه تکنیک مخصوص خودتون درست کنین؟
‫یه تکنیک درست کنم؟
‫با کمال احترام، شما الان نمی‌تونید...
‫از کل قدرت اون شمشیر استفاده کنید.
‫چی گفتی؟
‫برای استفاده از صدِ قدرتش باید یه تکنیک داشته باشید.
‫اونطوری، دیگه مهم نیست اونا چقدر...
‫قوی‌تر بشن یا چقدر گوی جمع کنن...
‫درهرصورت له‌شون می‌کنید.
‫منتظر فرصت مناسب بودن هم...
‫مسئولیت کسیه که قدرت مطلق داره.
‫پس یه تکنیک جدید، ها...
‫مرد عنکبوتی!
‫بله!
‫اون استاد شمشیرزنی که احیاء کردم رو پیدا کردی؟
‫باید احیاء شده باشه، ولی هنوز پیداش نکردم...
‫همچین گزارشاتی مهم نیست!
‫به هر قیمتی شده پیداش کن!
‫بـ ـ بله، قربان!
‫تا من یه تکنیک بسازم اینجا با تو.
‫مزاحمم نشو.
‫براتون آرزوی موفقیت دارم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 17 ‫مردِ یاگیو شینکاگه-ریو
‫ای بابا! اینجا هم؟!
‫خدای من، عکس اونیمارو همه‌جاست.
‫نه مرسی، نمی‌خوام.
‫ای بابا، این‌جوری نباش دخترجون.
‫به صنعت سرگرمی علاقه‌ای نداری؟
‫خیر!
‫ناز نکن دیگه...
‫وایسین!
‫واسه‌تون متأسفم که اینطوری یه دوشیزه‌ی لطیف رو وحشت‌زده کردین!
‫حالا با من، ساساکی کوجیرو طرف می‌شین!
‫ساساکی کوجیرو؟
‫خفه شو! به تو ربطی ندا-
‫نگران نباش. فقط از پشتِ شمشیرم استفاده کردم.
‫بـ ـ ببخشید!
‫حالتون خوبه، بانو؟
‫مرسی!
‫به‌ وظیفه‌م به‌عنوان یه سامورایی عمل کردم.
‫نمی‌دونم چطوری باید ازتون تشکر کنم...
‫نه بابا، نیازی به تشکر نیست.
‫ولی اگه خیلی اصرار دارید...
‫می‌تونم شماره‌تونو داشته باشم؟
‫کجا زندگی می‌کنید؟ سرگرمی‌هاتون چیه؟
‫قد و وزنتون چنده؟
‫عجب. دوباره شروع کرد. ‫چند سالتونه؟
‫تو دیگه حرف نزن.
‫یه سامورایی که مسحور یه دختر شده... دنیا به آخر رسیده.
‫چی؟
‫پس حتی ساساکی کوجیروی کبیر هم صرفاً یه فانیِ معمولیه...
‫اون کیه؟
‫اوه... یه سامورایی دوره‌گرد درحال یادگیری ‫تو این دوره‌ جای تحسین داره.
‫در راه و رسم شمشیرزنی،
‫تمایلات دنیوی جایی ندارن، کوجیرو-دونو.
‫کی همچین حرف احمقانه‌ای زده؟
‫استاد فرزانه‌ی شمشیرزنیم...
‫میاموتو موساشی.
‫عه؟
‫موساشی؟ باشه حتماً!
‫شمشیرتو بکش!
‫هرطور مایلی.
‫اون حالت...!
‫یـ ـ یاگیو شینکاگه‌-ریو!
‫همون‌طور که انتظار داشتم، اصلاً گاردت باز نیست...
‫اون حالت رو به آسمانِ یاگیوـه...
‫انگار یه شمشیرزن معمولی نیستی.
‫عـ ـ‌ عجب خون‌خواهی‌ای داره...
‫مورمورم شد.
‫با یه شمشیر شکسته نمی‌تونی مبارزه کنی...
‫صبر کن!
‫خیالت راحت...
‫بلند شو، مونوهوشیزائو!
‫چـ ـ چی...؟!
‫پس این سوبامه‌گائشی‌ـه!
‫فکر نمی‌کردم یه‌روزی به چشم ببینمش...
‫حتماً خیلی مهارت داری که تونستی دفعش کنی!
‫عالیه!
‫هرچقدر بخوای می‌تونی شمشیرمو بشکنی!
‫هرچقدرم شمشیرتو دراز کنی، یه حدی داره!
‫احمق!
‫مونوهوشیزائو هیچ محدودیتی نداره!
‫اوه؟ پس یعنی می‌تونی بهش دستور بدی تا دل آسمون هم بره؟
‫معلومه!
‫نظاره‌ کن و شگفت‌زده شو!
‫بلند شو، مونوهوشیزائو!
‫بلند شو! بلند شو! بلند شو!
‫هنوز مونده!
‫دیدی، ساموراییِ یاگیو؟!
‫اوه، همین انتظارم از مونوهوشیزائو می‌رفت!
‫داستان‌هایی که درموردش گفته شده در حقش کم‌لطفی کردن!
‫هوا خیلی خوبه، قور.
‫چه آرامشیه...
‫چـ ـ‌ چی شده؟!
‫خانوم! یـ ـ یکی از آسمون افتاد پایین!
‫کـ ـ کوجیرو-دونو؟!
‫موندم کوجیرو خوبه...؟
‫وقتی پررو می‌شی همینه دیگه، احمق!
‫به اُمید دیدار.
‫وایسا ببینم!
‫چطور جرئت کردی با کوجیرو همچین کاری کنی!
‫خودتو آماده کن، می‌خوام دوتیکه‌ت کنم!
‫یـ ـ یایبا...
‫چه بچه‌ی پرانرژی‌ای هستی!
‫خیلی‌خب. ده‌سال دیگه بیا تا باهات مبارزه کنم.
‫چطوره؟ الان دیگه حاضری باهام بجنگی؟
‫بذار از صمیم قلب معذرت‌خواهی کنم!
‫انگار بچه نیستی، بلکه یه سامورایی‌ای!
‫خیلی‌خب. به‌عنوان دو شمشیرزن با هم می‌جنگیم!
‫اگه مُردی کینه به دل نگیری.
‫خیلی هم عالی!
‫لـ ـ لعنتی! منم بلدم...
‫اون چیه؟
‫عه اونجا رو!
‫مال خودمی!
‫پرت کردن حواس حریف و حمله تو همون لحظه...
‫روش بزدلانه‌ایه.
‫کی اینو یادت داده؟!
‫موساشیِ خرفت!
‫چی گفتی؟!
‫چرند نگو!
‫استاد من، موساشی میاموتو، مظهر یه جنگجوی کامله!
‫یه سامورایی با شخصیتی بی‌نظیر!
‫ببین چی می‌گه...
‫واقعاً این آدم شاگرد من بوده؟
‫الان که شده یه پیری منحرف!
‫عوضی! هنوزم داری مسخره‌ش می‌کنی!
‫چه قویه...
‫کارت تمومه بچه. خودتو آماده کن!
‫لـ ـ لعنتی!
‫از یه سوراخ دوبار گزیده نمی‌شم!
‫جدی می‌گم! باور کن راست می‌گم!
‫لعنت بهت! بسه دیگه!
‫ای وای!
‫عـ ـ عالیه!
‫بچه!
‫کجایی؟
‫خب. خوب نگاه کن...
‫حرکت کشنده...
‫رایجینکن...
‫هنوز خامی!
‫سبک دو شمشیره؟!
‫نکنه اون؟!
‫برش صاعقه!
‫چی شد؟!
‫کافیه، جوبه!
‫تو از کجا اسم منو می‌دونی؟
‫یادم اومد.
‫تو تنها شاگرد یاگیوی من بودی.
‫اون صدا بدون شک مال موساشی-دونوئه!
‫درسته!
‫ولی تو این مدت که ندیدمت خیلی پیشرفت کردی.
‫نه بابا...
‫من هنوز مبتدی‌ای بیش نیستم.
‫این تعریف‌ها از سرم زیادیه!
‫من، یاگیو جوبه میتسویوشی،
‫هنوز راه درازی دارم تا به سطح شما برسم!
‫موساشی-دونو کجاست؟
‫منم بابا... منم!
‫چـ ـ چطور...
‫از همون لحظه‌ای که شمشیر به‌دست گرفتم،
‫شما دلیل اصلی و الهام‌بخش تمرینات بی‌پایانم بودید...
‫و حالا، حتی نتونستم بشناسمتون... شرمسارم!
‫شکم خودمو پاره می‌کنم!
‫لطفاً بعدش سرمو بزنید!
‫انقدر عجله نکن!
‫التماس می‌کنم!
‫بذارید جون خودمو بگیرم!
‫هنوزم واسه هیچ و پوچ می‌خواد خودکشی کنه.
‫می‌گم... تو قوی‌ای ها!
‫می‌خوای منو به شاگردی بگیری؟
‫باشه؟ باشه؟
‫ولی استادِ تو مگه موساشی-دونو نیستن؟
‫بیخیال، تو خیلی قوی‌تر از پیر خرفتی!
‫ابله!
‫صد سال سیاه! معلومه من قوی‌ترم!
‫اون موساشی-دونوی پرجزبه‌ای که می‌شناختم کجا رفته؟
‫مثل همیشه پیازداغ همه‌چیزو زیاد می‌کنی.
‫کوجیرو-ساما.
‫حالتون خوبه؟
‫کوجیرو-ساما!
‫یه‌عالمه دختر جوون دورمو گرفتن! نکنه مُردم و اومدم بهشت؟
‫الان تو دوجوی مینه هستی.
‫پس جهنمه!
‫شینکاگه-ریوی دو گام!
‫چطوره؟ خفنه، مگه نه؟
‫شینکاگه-ریوی دو گامم بود.
‫اسمش یاگیو شینکاگه-ریو‌ـه.
‫مگه حرکت بسکتبال می‌زنی؟
‫یعنی اصلاً نارحت نیستی که جوبه رو دستِ برش صاعقه‌ت زده؟
‫نه، اصلاً!
‫جوبه قراره یه تکنیک کشنده‌ی جدید بهم یاد بده، پس اشکالی نداره.
‫با اینکه الان باید دنبال گوی‌ها باشی، خیلی بی‌خیالی.
‫راستی، جوبه، توی این 350 سال گذشته چیکارا می‌کردی؟
‫خاطراتم مبهمه...
‫حتماً بازم انقدر با الکل مست کردی که یادت رفته...
‫در این چند وقت اخیر،
‫با گرو گذاشتن این سکه‌ها، زندگی رو می‌گذرونم.
‫اونا واقعی‌ان؟!
‫فقط توی کتاب‌های درسی دیدمشون!
‫یعنی الان چقدر ارزش دارن؟
‫جوبه...
‫بله.
‫تو همیشه شمشیرزنِ کوشا و بااستعدادی بودی.
‫ولی وقتی حرف از پول می‌شد، خیلی ناشی بودی.
‫اوه... واقعاً اینطور بودم؟
‫این برای صلاح خودته!
‫توی این دوره‌زمونه یکی باید بهت یادت بده چطور از پول استفاده کنی!
‫نگو که...
‫می‌گم، موساشی واقعاً استادته؟
‫در رابطه با شمشیر، من همیشه در مسیر درستی نبودم.
‫برای مدتی فرق قاتل و آدمکش برام مشخص نبود.
‫خودمو گم کرده بودم.
‫اون موقع بود که موساشی-دونو ‫ راه و رسم درستِ شمشیرزنی رو بهم یاد دادن.
‫عــــه؟ همین موساشی؟
‫جدی جدی موساشیِ خودمونو می‌گی؟
‫چی شده، جوبه؟ یه لیوان نمی‌خوری؟
‫من هنوز درحال تمرینم...
‫من الکل رو به‌کلی کنار گذاشتم.
‫تو هیچ‌وقت حریفِ الکل نمی‌شدی...
‫گوش کن، جوبه!
‫یه شمشیرزن چیره‌دست باید روحیه‌ای بسازه...
‫که حتی بعد الکل خوردن هم هوشیار بمونه!
‫شمشیر و الکل در کنار هم قوی‌ترت می‌کنن!
‫اینا همه‌ش بخشی از تمریناتته!
‫داری از خودت درمیاری!
‫حالا متوجه شدم...
‫اگه برای تمریناتم باشه...
‫می‌بینم هنوزم آدم افراطی‌ای هستی.
‫عه! وایسا، جوبه!
‫بیهوش شد که!
‫اگه صرفاً همچین چیزی زمین می‌زنتش، ‫به‌درد شمشیرزنی نمی‌خوره.
‫ای شمشیرزنان و جنگجویان سرگردان در تاریکی نفرین‌شده!
‫کالبد پوسیده‌تان را دور بریزید ‫ و همچون جانوران وحشی از خواب بیدار شوید!
‫حالا، دوباره برخیزید!
‫جوبه!
‫جواب فراخوان منو بده!
‫اینجا رو، دختر خانوم. چه جیگری هستی.
‫نشونت می‌دم چطور باید با یه خانوم محترم برخورد کرد...
‫نــــه!
‫تو کدوم خری هستی؟!
‫تو واقعاً جوبه‌ای؟
‫جوبه؟
‫کی هست؟
‫البته یه یاجیروبه می‌شناسم!
‫من آدمکش احیاءشده‌ی اونیمارو-ساما هستم...
‫ولف؛ گرگ سرگردان!
‫آدمکشِ اونیمارو-کون؟
‫عوضی!
‫حالا صف بکشین که می‌خوام یکی یکی سلاخی‌تون کنم!
‫اگه می‌تونی بیا جلو ببینم!
‫خوب دل و جربزه‌ای داری!
‫باشه، با تو شروع می‌کنم!
‫اومدم!
‫آماده‌ی مردن باش!
‫وای نه!
‫اوهو!
‫سبک دو شمشیره...!
‫با همچین مهارت رقت‌انگیزی حریف من نمی‌شی.
‫چی گفتی، عوضی؟!
‫وایسا، یایبا!
‫شاید شبیه یه گرگ باشه، ولی هنوز جوبه‌ست!
‫شکست دادنش راحت نیست!
‫پس باید چیکار کنم؟!
‫فقط یه‌کار می‌شه کرد...
‫تکنیک فرار!
‫احمق‌ها! نمی‌تونین قسر در برین!
‫آخ!
‫سایاکا، گوی!
‫گوی غول‌ رو بده!
‫نمی‌شه! هنوز درست نشده!
‫پس گوی آتیش رو بده!
‫مگه زده به سرت؟ کل مغازه رو آتیش می‌زنی!
‫الان نباید نگران این‌چیزا باشیم!
‫کارت تمومه!
‫چی...
‫بدنم درست تکون نمی‌خوره!
‫الان فرصت ماست!
‫لعنت بهتون... کدوم گوری رفتین؟
‫ای بابا...
‫فردا هم باید با گوئمون توی کاواناکا-جیما مبارزه کنم!
‫اون یکی از ارواحِ احیاءشده‌ی اونیماروـه...
‫پس تعجبی نداره که پیر نشده.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫پیداتون کردم!
‫تسلیم شو!
‫بازی تمومه.
‫لعنتی...
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫اوه! اسراف نکن!
‫ادامه بده، ما هم کمک می‌کنیم!
‫فایده نداره.
‫هرچقدرم بهم الکل بدین مست نمی‌شم!
‫آشغال!
‫تموم شد، بچه؟
‫حالا وقتشه، یایبا!
‫باشه!
‫خودم می‌زنم چشماتو باز می‌کنم!
‫اینا که چیزی نیست...
‫قیمه قیمه‌ت می‌کنم، نیم‌وجبی!
‫بگیر که که اومد، گرگ دیوونه!
‫رایجینکن کشنده! برش صاعقه!
‫باید بیشتر از اینا زور بزنی، مشنگ!
‫چی...؟!
‫بــــــــــرو!
‫موفق شد!
‫تونست به‌زور راهشو باز کنه...
‫خیلی نزدیک بود.
‫پس الکل به آدم بدی تبدیلش می‌کنه.
‫مثل وقتی کوجیرو منحرف می‌شه...
‫تا وقتی از خماری در بیاد، باید حواسمون بهش باشه.
‫مدت‌هاست اینطوری خوب نخوابیده بودم...
‫انگار بدنم سبک شده!
‫چی شده؟
‫کل شب چهارچشمی حواسمون بهت بود.
‫برای چی؟
‫یعنی یادت نیست؟
‫جوبه...
‫ما می‌ریم کاواناکا-جیما.
‫ازت می‌خوام باهامون بیای.
‫مطمئنی؟
‫اگه دوباره تغییرشکل بده چی؟
‫الان کوجیرو همراه‌مون نیست.
‫از اینکه به گرگ تبدیل می‌شه خوشم نمیاد،
‫ولی مهارت مبارزه‌ش به‌دردمون می‌خوره.
‫تا وقتی از الکل دور نگهش داریم، چیزی نمی‌شه.
‫هرطور استادم امر کنن. پس در مبارزه بهتون ملحق می‌شم.
‫واقعاً؟
‫پس روت حساب می‌کنم، جوبه!
‫ولی باید بگم...
‫اون یه‌ذره الکل بعد از مدت‌ها بدجوری چسبید.
‫هوی هوی، دیگه به الکل لب نمی‌زنیا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقت رویارویی با گوئمون رسیده!
‫یه جنگ همه‌جانبه‌ست، ولی جوبه هم داریم!
‫دفعه بعد، «بحران در کاواناکا-جیما.»
‫یاگیو جوبه میتسویوشی، داره میاد!