‫ایدا!
‫کجایی؟
‫اگه می‌تونی من رو بگیر.
‫شوخی دیگه بسه. ‫باید بریم خونه.
‫اگه می‌تونی من رو بگیر.
‫گرفتمت.
‫بیدار شو.
‫نه. جواب نمیده.
‫پسره کجاست؟
‫حق با مادرم بود.
‫بخاطر پسره بود! ‫همه بخاطر اون مردن!
‫کرستر و ایدا!
‫چی شده؟
‫پسره کجاست؟
‫بس کن تووه.
‫- نمی‌دونم. ‫- ببین.
‫ما وسط اقیانوسیم و موتور خاموش شده.
‫اگه دوباره روشنش نکنیم...
‫همه اینجا می‌میریم.
‫حق با اونه.
‫باید به خشکی برسیم.
‫باید جدا بشیم.
‫اولک و فرانتس.
‫برید توی موتورخونه و موتورها رو روشن کنید.
‫کمک لازم دارید.
‫افراد رو ببرید موتورخونه.
‫شما پیش دو تا کشیش بمونید.
‫بهشون یاد بدید تلگراف بزنن.
‫چی گفت؟
‫یه پیام اضطراری همراه با ‫ مختصاتمون می‌فرستیم.
‫باید دنبال بازمانده‌ها بگردیم.
‫شما مسئول این کارید خانم ویلسون.
‫خانم‌ها رو با خودت ببر.
‫- کلمنس؟ ‫- ما باید با خانم ویلسون بریم.
‫چیزی نیست.
‫و خانم فرانکلین هم به من کمک ‫ می‌کنه پسره رو پیدا کنم.
‫اگه می‌خوایم نجات پیدا کنیم ‫باید به هم اعتماد کنیم.
‫ ♪ با خوردن یه قرص بزرگ‌تر می‌شی... ♪
‫♪ و با خوردن اون یکی قرص کوچک‌تر می‌شی. ♪
‫ ♪ قرص‌هایی که مادر بهت داده هم... ♪
‫ ♪ هیچ تأثیری ندارن... ♪
‫♪ وقتی منطق و قیاس... ♪
‫ ♪ کلا از دست رفتن، ♪
‫♪ شوالیه سفید برعکس صحبت می‌کنه... ♪
‫ ♪ و ملکه سرخ هم دستور داده گردنش رو بزنن. ♪
[قسمت ششم: هرم]
‫مترجم: «تارخ‌ علی‌خانی» ‫تلگرام: aManOfWar@
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫راجع به پدرم یعنی.
‫می‌تونستی بگی.
‫تو چرا بهشون نگفتی که من یه ‫ ناخدای پرومتئوس بودم؟
‫هیچ‌چیز با عقل جور در نمیاد.
‫ممنونم.
‫که فکر نکردی من دیوانه ام.
‫بهتره بریم.
‫آهای؟
‫کسی هست؟
‫کسی اینجا هست؟
‫آهای؟
‫اگه می‌تونی من رو بگیر.
‫تو هم شنیدی؟
‫مادر؟
‫چی رو؟
‫حس می‌کنم یه چیزی شنیدم.
‫حالا حرفم رو باور می‌کنی؟
‫حقیقت داره.
‫تو انتخاب شدی.
‫بس کن مادر.
‫اگه جدا بشیم سریع تر میشه.
‫شما دو تا برید اون طرف. ‫ما هم می‌ریم این طرف.
‫این دیگه چیه؟
‫عجیبه. قبلا اینجا نبود.
‫چی می‌گه؟
‫می‌شه یه نفر توضیح بده اینجا چه خبره؟
‫تا حالا چنین چیزی ندیده بودم.
‫اینجا چه خبره؟
‫نکن!
‫دست نزن.
‫ما نمی‌دونیم چیه و چی کار می‌کنه.
‫دیگه بسه. من می‌خوام از این کشتی برم.
‫من رو برد اون پایین و غیبش زد.
‫شاید حق با تو بود.
‫شاید واقعا این یه جور رویاست.
‫خب رویای کیه؟
‫تو یا من؟
‫اینجا کجاست؟ قبلا اینجا بودی؟
‫شبیه زادگاهمه، ‫ولی... حس متفاوتی داره.
‫اصلا چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اون ساختمونی که اونجاست...
‫مال پدرمه.
‫به نظرت اونجاست؟
‫پسره رو میگم.
‫کسی اینجا نیست.
‫داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫کی وقتش میشه؟
‫چیز...
‫بچه رو میگم.
‫کی وقتش میشه؟
‫دو ماه دیگه.
‫من همیشه دوست داشتم بچه داشتم.
‫کلی بچه.
‫تا وقتی که خواهرم دو بار بچه دار شد.
‫راستش به نظرم خیلی اذیت کنندست.
‫ولی خب...
‫گمونم مثل همون چیزهاییه که ‫وقتی بچه‌ای خیلی می‌خوای.
‫که عاشق بشی.
‫ازدواج کنی. بچه‌دار بشی.
‫و همیشه دقیقا برعکس...
‫چیزی می‌شه که انتظار داشتی.
‫من تحسینت می‌کنم.
‫به نظر خیلی قوی میای.
‫خیلی آزاد.
‫حس مسخره‌ای دارم.
‫شنیدی که می‌گن؛
‫مرد‌ها لباس بلند و کفش پاشنه‌دار ‫ رو اختراع کردن...
‫که زن‌ها نتونن از دستشون فرار کنن.
‫اصلا حس خوبی ندارم.
‫خیلی‌خب. باید هردو طرفش آتیش روشن کنیم.
‫اینجا روشن کنید. بیایید.
‫لعنتی.
‫من باید برم بالا ذغال‌سنگ بیارم.
‫خیال کردی من اینجا پیش این‌ها می‌مونم؟
‫عمرا.
‫همیشه گیر می‌کنه.
‫بذار کمک کنم.
‫ممنونم.
‫این مال توئه؟
‫یه دختر بهت دادش؟
‫دختر؟
‫نه.
‫دختر نبوده.
‫برادرم داده.
‫برادرم.
‫توی آمریکا زندگی می‌کنه. و...
‫قضیه‌ش طولانیه.
‫تو با بقیه مردها خیلی فرق می‌کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫اینجا کجاست؟
‫یه تیمارستان.
‫پدرم اینجا رو برای مادرم درست کرد.
‫مادرم تنها کسی بود که پدرم می‌تونست ‫بهش علاقه نشون بده.
‫دو تا بچه داشت، من و برادرم.
‫با هر زایمان اون بیشتر تغییر کرد.
‫اوایلش بعضی‌چیزها رو فراموش می‌کرد.
‫و بعدش اسم‌هامون رو فراموش کرد.
‫و در آخر هم خودمون رو.
‫پدرم ما رو مسئول می‌دونست.
‫می‌خواست مادرم بهتر بشه.
‫و برای همین اینجا رو ساخت.
‫می‌خواست یاد بگیره که ‫ مغز انسان چطور کار می‌کنه.
‫که درصورت آسیب دیدن چطور تعمیرش کنه.
‫اون پایین چیه؟
‫اینجا چی شده؟
‫یادم نیست.
‫انگار بدنه‌ی کشتیه.
‫هوی!
‫کجا میری؟
‫فایده نداره. کسی صدامون رو نمی‌شنوه.
‫هوی، صبر کن!
‫تسلیت میگم.
‫من نمی‌خواستم کشیش بشم.
‫مزرعه‌دار بودم.
‫مثل پدرم، و پدرش.
‫خیلی وضع مالی خوبی نداشتیم، ‫ولی خوشبخت بودیم.
‫ولی یه اتفاقی رخ داد.
‫و بعدش همسرم ایبن...
‫گفت که صدای خدا رو می‌شنوه.
‫خدا بهش گفت که...
‫برای ما برنامه‌ دیگه‌ای داره.
‫برنامه‌ای بزرگ‌تر.
‫وقتی تمام امیدمون رو از دست داده بودیم، ‫این بهش امید داد. و من...
‫خیلی دوست داشتم که چنین ‫ امیدی داشته باشم.
‫ولی بیشتر از همه‌چیز...
‫می‌خواستم که اون خوشبخت باشه.
‫ولی من یک دروغگو‌ ام.
‫من هیچ‌وقت صدای خدا رو نشنیدم.
‫و راستش رو بخوای...
‫فکر نمی‌کنم وجود داشته باشه.
‫نمی‌دونم.
‫تمامی گناهانت بخشوده خواهند شد.
‫ممنونم.
‫اینجا هم کسی نیست.
‫امیدوارم...
‫غم آخرتون باشه.
‫همه میگن که ما باید برای ‫زندگیمون تصمیم بگیریم.
‫ولی اشتباهه. ‫تصمیمش از قبل گرفته شده.
‫خدا برای ما تصمیم می‌گیره.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه ‫که قبولش کنیم.
‫هر اتفاقی که رخ می‌ده بخشی ‫ از برنامه‌ی خداست.
‫اینجا هم کسی نیست.
‫تو هم دیدی؟
‫چی گفتی؟
‫وایستا، کجا میری؟
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫کرستر.
‫کرستر!
‫کرستر.
‫منتظرت بودم.
‫نه!
‫چه خبر شده؟
‫آروم. آروم.
‫آروم باش.
‫منم.
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫چی شده تووه؟
‫بیایید بریم عرشه پایینی رو هم بگردیم.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫قبلا اینجا یه در بود.
‫ورودی دفتر پدرم بود.
‫انگار همه‌ی این‌ها یه‌جورایی بخشی از کشتیه.
‫پسره قبل اینکه من رو بیاره ‫ اینجا حرف می‌زد.
‫یه چیز عجیب گفت.
‫دارن گوش می‌دن، و اگه دنبال جوابم...
‫باید از خالق بپرسم.
‫منظور از خالق خداست؟
‫شاید هردومون دیوانه شدیم.
‫باید باز هم بگردیم.
‫حالت خوبه؟
‫من میرم بقیه رو پیدا کنم. ‫ زود میام. باشه؟
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫کرستر؟
‫تویی کرستر؟
‫من رو یادت میاد؟
‫ببین کی اینجاست.
‫ولی هنوز اون یکی نیست.
‫خواهرت کجاست؟
‫مدرسه... مدرسه‌ست.
‫کرستر؟
‫مشتاقم نظرت رو بشنوم.
‫به نظرت گفتن حقیقت ‫فضیلت محسوب می‌شه؟
‫بله. بله، درسته.
‫بله.
‫و به نظرت دروغ گناه محسوب می‌شه؟
‫و موافقید که آدم بابت ‫ دروغ گفتن باید مجازات بشه؟
‫- نمی‌دونم. معذرت می‌خوام، نمی‌دونم. ‫- صبر کن.
‫گوش کن. به حرفم گوش بده.
‫مطمئنم می‌تونیم با هم به یه توافق برسیم!
‫پسرت از من دزدی کرده.
‫حالا هم داره دروغ می‌گه.
‫من اجازه نمی‌دم افرادی که ارزشی ‫ندارن توی زمینم کار کنن.
‫شما به پسرم دست درازی کردید ‫ و بی‌عفتش کردید.
‫و من هم در ازاش یه چیزی ازتون می‌گیرم.
‫من معذرت می‌خوام.
‫خواهش می‌کنم.
‫تووه! صدای جیغت رو شنیدم.
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟ چی شده؟
‫بگو.
‫اون خونه؟ تووه؟
‫شاید باورت نشه...
‫ولی من متاسفم.
‫بابت همه چیز.
‫بابت همه چیز؟ جدا؟
‫متاسفی که یه دروغگوی عوضی هستی؟
‫متاسفی که لو دادی من یه فراری ام؟
‫خب...
‫چیزی که می‌خواستی رو به دست آوردی.
‫اشتباهت همین‌جاست.
‫چیزی که می‌خواستم رو به دست نیاوردم..
‫چیزی که حقم بود رو به دست آوردم.
‫یه چیزی توی سرمه.
‫ممکنه فقط چند روز زنده باشم.
‫برای همین باید برم آمریکا. ‫اونجا یه دکتر هست.
‫قراره سعی کنه با عمل جراحی خارجش کنه.
‫هنوز موفق نشده این عمل رو ‫ روی یه آدم زنده انجام بده.
‫ولی خب از کجا معلوم.
‫دیدی؟ آرزوت به واقعیت پیوست.
‫تنها چیزی که می‌خواستی این بود که من بمیرم.
‫تقدیر برات میسرش کرد.
‫دوباره روشن شد.
‫موفق شدیم.
‫روشن شد.
‫موفق شدن.
‫موفق شدن! روشن شد!
‫کی پشت سکان کشتیه؟
‫اون مردی که قبلا رفت، ‫نباید پشت سکان کشتی باشه؟
‫درست میگی.
‫کجا می‌ریم؟
‫چهل و سه درجه به سمت شمال.
‫باید یاد بگیریم کشتی رو هدایت کنیم.
‫چهل و سه درجه به سمت شمال، ‫پنجاه و سه درجه به سمت غرب.
‫اینجا. اینجا خشکیه.
‫بعدش چی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫می‌خوای از کتاب یاد بگیری ‫ چطور کشتی رو هدایت کنی؟
‫جواب نمیده.
‫توی همه صفحات هست.
‫فقط همین رو نوشته.
‫معنیش چیه؟
‫باشد که قهوه‌تان...
‫قبل از دیدن...
‫تاثیرش را بگذارد.
‫از دستورالعمل پیروی نکردی.
‫شرایط از کنترل خارج شده بود.
‫چقدر دیگه طول می‌کشه؟
‫حدودا 48 ساعت دیگه برای انتقال؟
‫و پسره؟
‫پیداش کنید.
‫به هرم نیاز داریم.
‫خودت می‌دونی که چقدر روی موفقیت ‫ این پروژه تاثیر می‌ذاره.
‫بله قربان.
‫مردم از واقعیت غافل هستند.
‫فقط چیزی رو می‌بینن که دوست دارن ببینن.
‫در چهارچوب ذهنشون زندانی شدن.
‫در صورتی که تنها کاری که باید بکنن...
‫اینه که دیدشون رو عوض کنن...
‫تا دامنه کامل شرایط رو ببینند.
‫کل این خونه کوفتی رو گشتیم.
‫اینجا نیست.
‫اون چیه؟
‫قبلا اینجا نبود.
‫نکن! بهش نزدیک نشو.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تعقیبت کردم.
‫واسه اون کار می‌کنی. ‫تو واسه پدرم کار می‌کنی.
‫یادت نیست؟
‫یادت نیست من کیم؟
‫بس کن!
‫از جات تکون نخور.
‫وقتمون کمه. داره پخش میشه.
‫تو می‌دونی چه خبره؟
‫راه بیافت!
‫لطفا مارا، سعی کن یادت بیاد.
‫راه بیافت!
‫همین‌طوری برو.
‫اجازه نمیدم دوباره این‌جوری بشه.
‫نمی‌خوام دوباره ترکت کنم.
‫برو اون داخل!
‫اون کجاست؟
‫باهاش چیکار کردی؟
‫نمی‌خواستم این‌جوری بشه.
‫می‌تونم توضیح بدم. ‫ بذار توضیح بدم.
‫تو کی هستی؟
‫- لطفا بذار که... ‫- از جات تکون نخور.
‫من رو ببین.
‫نمی‌دونی من کیم؟
‫منم، دنیل.
‫ما دوازده سال پیش ازدواج کردیم.
‫داری دروغ میگی!
‫این هم یکی از حقه‌هاشه! ‫تو واسه پدرم کار می‌کنی!
‫لطفا، می‌دونم که یادته! ‫اینجا رو ببین!
‫اینجا واقعی نیست! ‫هیچیش واقعی نیست!
‫باید یادت بیاد.
‫اون چیز رو بنداز.
‫برو اون داخل.
‫برو داخل!
‫لطفا مارا.
‫ دوستت دارم.
‫لطفا بیدار شو.
‫مترجم: «تارخ‌ علی‌خانی» ‫تلگرام: aManOfWar@
‫من دیوانه نیستم. دیوانه نیستم. ‫اسمم مارا فرانکلینه.
‫توی مورفیلد به دنیا اومدم. ‫اسمم مارا فرانکلینه. من دیوونه نیستم.
‫می‌دونم که داری من رو می‌بینی!
‫خودت رو نشون بده!
‫پدر!
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫همه‌شون مُردن.
‫حالا دیگه تنهاییم.
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫♪ دلقک به دزد گفت که؛ حتما یه راه خروج... ♪
‫♪ از اینجا باید باشه ♪
‫♪ اینجا خیلی هرج و مرجه ♪
‫♪ اصلا راحت نیستم ♪
‫♪ تاجران حقم را می‌خورند ♪
‫♪ کشاورزان زمینم را درو می‌کنند ♪
‫♪ هیچ‌کدامشان ارزشش را نمی‌دانند ♪
‫♪ کسی توضیحی ندارد ♪
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫♪ دزد با مهربانی سخن گفت: ♪
‫♪ لزومی نداره عصبانی بشی ♪
‫♪ خیلی‌ها بین ما هستند که... ♪
‫♪ معتقد هستند زندگی ارزشی نداره ♪
‫♪ ولی من و تو که از این حرف‌ها گذشتیم ♪
‫♪ و این سرنوشت ما نیست ♪
‫♪ پس بیا مغلطه نکنیم... ♪
‫♪ خیلی دیر شده ♪
‫♪ هی ♪