« سی‌نما تقدیم می‌کند » ‫:.:.: 30nama.Com :.:.:
دوستت دارم.‏
هیچ‌وقت فراموش نکن.‏
کاش این لحظه تا ابد ادامه داشت.‏
درست همین‌جاست.‏
تو حافظه‌ت ذخیره شده.‏
تو نبودی که بهم می‌گفتی...‏
تمام واقعیت انسان تو ذهنشه؟
همش این‌جاست.‏
من، تو، این لحظه.‏
تا ابد داخل ذهنته.‏
انگار وقتی حرف می‌زنم واقعاً به حرف‌هام گوش می‌کنی.‏
گوش می‌کنم.‏
ولی موافقت، نه.‏
واقعیت فراتر از چند تا عصبه که تو مغز تکاپو می‌کنن.‏
واقعیت چیزی نیست که داخل آدمه.‏
اتفاقیه که خارج از انسان می‌افته.‏
مثل این.‏
و این.‏
ولی اگه مغزم اراده نمی‌کرد...‏
هیچ‌کدوم از این اتفاق‌ها نمی‌افتاد.‏
و اگه فراتر از این فکر کنیم،‏ ممکنه اصلاً این اتفاق‌ها واقعی نباشه.‏
پس هیچ‌وقت نمی‌فهمیم که محرک‌های توی ذهن‌مون...‏
ناشی از واقعیت فرده یا افکار یه نفر.‏
حرف‌های عاشقانه‌ت آدم رو مأیوس می‌کنه.‏
چه واقعیت ساختگی باشه یا نه،‏ خیلی گشنمه.‏
مورا.‏
هیچ‌وقت فراموش نکن.‏
هرگز نمی‌کنم.‏
شروع خاموشی.‏
مورا؟
بیدار شو.‏
مورا، اون‌جایی؟
مورا، بذار بیام بیرون!‏
خاموشی شروع شده.‏
خیلی وقت نداریم قبل از اینکه همه دوباره بمیرن.‏
دستگاهم کجاست؟
مورا!‏
التماست می‌کنم!‏
خواهش می‌کنم!‏
دستگاهم رو می‌خوام. خواهش می‌کنم!‏
مورا!‏
‏« 1899 »‏
« کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما‌ » :. @CinamaSub .:
‏« طوفان »‏
‏[ بیداری ]‏ ‏[ نوشتۀ کیت شوپن ]‏
الان غرق می‌شیم.‏
هیچ‌کس از این طوفان زنده بیرون نمیاد.‏
باید ناخدا رو پیدا کنیم!‏
هیچ‌کدوم‌مون نمی‌دونیم چطوری کشتی رو هدایت کنیم!‏
این انتقام خداست.‏
اگه خدا وجود داره و اگه این کار خودشه...‏
قسم می‌خورم حتماً دیوونه شده.‏
باید به بقیه تو موتور خونه هشدار بدیم.‏
بقیه. تو موتور خونه؟
آره، خدمه هنوز اون‌جا هستن.‏
اون پسره می‌دونه چی‌کار کنیم.‏
چی می‌گی؟
قراره بریم ناخدا رو پیدا کنیم یا نه؟
عجب وضع مسخره‌ای!‏
می‌شه یکی بگه الان باید چی‌کار کنیم؟
باید ناخدا رو پیدا کنیم.‏
همین‌طور هم خانم فرانکلین.‏
حالت خوب نیست؟
یه‌کم دریا زده شدم.‏
چیزی نیست.‏
عجله کنین! باید یکی رو پیدا کنیم این کشتی رو هدایت کنه!‏
حرف زدن‌تون تموم شد یا نه؟
عجله کنین!‏
تو نمیای؟
برو خانم فرانکلین رو پیدا کن.‏
من طوریم نمی‌شه.‏
اگه...‏
هی!‏
دنبال ناخدا هستم. ندیدیش؟
فکر کردم همراه تو بود.‏
ناخدا کجاست؟
‏- فکر کردم تو کشتی باشه.‏ ‏- تو کشتی؟
از پیشت رفت؟
یعنی، فکر کردم برگشته به اتاق سکان.‏
پسره، پیداش کردی؟
خانم فرانکلین.‏
حالت خوبه؟
بقیه کجان؟
رفتن دنبال ناخدا.‏
‏- اون این‌جا نیست؟ ‏- نه.‏
‏- این چیه؟ ‏- اگه جات بودم بهش دست نمی‌زدم.‏
راستش، امیدوار بودم تو بهم بگی چیه.‏
تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.‏
فکر کنم دارم می‌میرم.‏
‏- همه‌مون قراره بمیریم!‏ ‏- قرار نیست بمیریم.‏
هیچ‌کس قرار نیست بمیره.‏ فکر کن همۀ اینا یه کابوسه.‏
چی؟ منظورت چیه؟
شاید اون برگشته به حافظه‌ش.‏
لطفاً، وایستا. وایستا.‏
نه، خانم فرانکلین.‏
نه، خواهش می‌کنم، منو تنها نذار!‏
کجایی، موش کوچولو؟
آیک؟
می‌تونم کمک‌تون کنم؟
دنبال آیک می‌گردم. آیک لارسن.‏
گم شدین؟
متوجه نمی‌شم.‏
حال‌تون خوبه؟
می‌تونم کمک‌تون کنم؟
گم شدین؟
حال‌تون خوبه؟
می‌تونم کمک‌تون کنم؟ گم شدین؟
حال‌تون خوبه؟
می‌تونم کمک‌تون کنم؟ گم شدین؟
حال‌تون خوبه؟
خب. داریم غرق می‌شیم.‏
می‌خواد ما رو تنبیه کنه.‏
خدای تو رو می‌گم.‏
قرار نیست ما رو ببخشه.‏
دیوونه و بی‌رحمه.‏
این فایده‌ای برامون نداره، پدر.‏
تو این آب، آدم غرق نمی‌شه...‏
از سرما یخ می‌زنه.‏
می‌فهمی؟ یخ می‌زنیم!‏
باید ادامه بدیم.‏
بریم جلو.‏
تُوی؟
از این آدما چی می‌خوای؟
اون کشیش نیست.‏
زنه هم قطعاً یه فاحشه‌ست.‏
این قضای الهیه.‏
‏- منم همین‌جا می‌مونم.‏ ‏- بس کن.‏
بس کن.‏
خدا از ما محافظت نمی‌کنه.‏
ما انتخاب نشدیم تا ازش پیروی کنیم.‏
هردومون خوب می‌دونیم که فرزند خدا تو شکم من نیست.‏
و تو هم صدای خدا رو نمی‌شنوی.‏
تو دیوونه‌ای.‏
تُوی. تُوی.‏
نمیای؟
برو.‏
نه.‏
نه. نه!‏
مشکلی پیش نمیاد.‏
نه.‏
برو.‏
بیا دعا کنیم، آنکر.‏
آره.‏
بیا دعا کنیم.‏
لوسین؟
چی شده؟ چی شده؟
خوبم. خوبم.‏
کلمنس؟
خدا رو شکر، حالت خوبه.‏
هی. بیرون طوفان شده.‏
موج‌ها به اندازۀ کوه بالا اومدن.‏
از همه طرف موج می‌زنه.‏ کشتی محاصره شده.‏
هیچ‌کس تو اتاق سکان نیست.‏
ناخدایار رفته،‏ ناخدا هم برنگشته.‏
اولک، تو باید کشتی رو هدایت کنی.‏
ما باید مستقیم به سمت طوفان حرکت کنیم. روبه جلو.‏
اگه کشتی موازی با امواج حرکت کنه، غرق می‌شیم.‏
هی! ما باید موتورها رو روشن نگه داریم،‏ وگرنه هیچ شانسی نداریم.‏
هی. کجا می‌ری؟
باید دیواره‌ها رو ببندیم،‏ وگرنه آب میاد تو کشتی.‏
منم کمک می‌کنم.‏
لینگ یی.‏
من باید برم به اتاق سکان.‏
هر جا تو بری منم میام.‏
کجا بودی؟
ببخشید. خیلی عذر می‌خوام.‏
سعی کردم تا جای ممکن سریع خودم رو برسونم.‏
دوباره داره اتفاق می‌افته.‏
دارن خاموشش می‌کنن.‏
ولی حق با تو بود.‏ تا به حال تا این‌جا پیش نرفته بودیم.‏
هنوز از دست نرفته.‏
کد رو پیدا کردی؟
مامان؟
اون هنوزم یادش نیست.‏
ولی پیداش می‌کنیم تا یه بار برای همیشه به این حلقه پایان بده.‏
باید کد رو پیدا کنی.‏
باید یادش بیاد کجاست.‏
فقط باید دستگاهم رو پیدا کنم تا جلوی این اتفاق رو بگیرم.‏
بابا؟
این دفعه بیدار می‌شه.‏
مطمئنم که می‌شه.‏
پیدات کردم.‏
‏[ پیغام ارسال شد ]‏
‏[ خاموشی تا 30 دقیقه دیگر ]‏
باید سکان رو ثابت کنیم.‏
محکم‌تر!‏
نه.‏
متأسفم که این‌جوری قضیه رو فهمیدی.‏
اسمش الیوته.‏
اون پسرمونه.‏
غیر ممکنه.‏
ممکن نیست من بچه‌دار بشم.‏
دکتر گفت هیچ‌وقت نمی‌تونم بچه‌دار بشم.‏
اشتباه یادته.‏
اگه بچه داشتم، یادم می‌اومد.‏
پس چرا یادم نیست؟
چون می‌خواستی فراموشش کنی.‏
اگه یه پسر داشتم، حسش می‌کردم.‏
چرا هیچی حس نمی‌کنم؟
چون می‌خواستی از دردش خلاص شی.‏
چرا؟
می‌دونم که یادته.‏
یه جایی تو اعماق وجودت...‏
می‌دونم که یادته.‏
این واقعی نیست. تو واقعی نیستی.‏
تو این‌جا حبس شدی. همه‌تون حبس شدین.‏
کجا حبس شدیم؟
خودت گفتی.‏
هیچ‌وقت نمی‌فهمیم که محرک‌های توی ذهن‌مون ناشی از واقعیت فرده...‏
یا افکار یه نفر.‏
افکار یه نفر؟
این واقعی نیست.‏
این یه شبیه‌سازیه.‏
تمثیل غار افلاطون.‏
داری سایه‌های روی دیوار رو می‌بینی،‏ و فکر می‌کنی واقعیت اونا هستن.‏
ولی اگه به پشت‌سرت نگاه کنی...‏
می‌بینی که چی سایه‌ها رو به‌وجود آورده.‏
چیزی که واقعیت اصلیه.‏
فراموش کردی.‏
فراموش کردی واقعیت چیه.‏
ولی باید به یاد بیاری.‏
باید بیدار شی.‏
وگرنه چیزی باقی نمی‌مونه تا به‌خاطرش بیدار شی...‏
و آگاهی‌ت تا ابد این‌جا حبس می‌شه.‏
وقت‌مون داره تموم می‌شه.‏
باید قبل از اینکه ری‌استارت بشه تو رو از این‌جا ببرم بیرون.‏
قربان.‏
اون فهمیده پسره کجا قایم شده.‏
بیا.‏
دارن شبیه‌سازی رو خاموش می‌کنن.‏
برای لغو کردنش یه کد هست.‏
قبل از اینکه همه‌چیز ری‌استارت بشه این تنها راه نجات‌مونه.‏
کد یه جایی تو کشتیه.‏ باید یادت بیاد کجاست.‏
متوجه نمی‌شم.‏ چرا من باید بدونم کجاست؟
سعی کن یادت بیاد.‏
مخفی‌ش کردی،‏ ولی از قصد فراموشش کردی.‏
همین‌جا، کدی که ممکنه هر شیئی باشه.‏
یه دکمه، در، کلید. هر چیزی.‏
نمی‌دونم کلیدِ چیه.‏
تمام این مدت این دستت بود؟
مال خودم نیست. تو یه پاکت بود.‏ یکی برام فرستادش.‏
فکر کنم کار برادرم باشه.‏
این دفعه بیدار می‌شی. قول می‌دم.‏
کلمنس.‏
لوسین! لوسین!‏
نه! داروهات!‏
لوسین، داروت کجاست؟ لوسین!‏
داروهاش کجاست؟
تو یه جعبه تو اتاق‌مون! زودباش!‏
کمکم کن. بیا ببریمش.‏
خب...‏
انگار دیگه همه‌چیز با ما دو تاست.‏
این چیه؟
مثل هر برنامه‌ای...‏
داخل شبیه‌سازی میان‌برهای مخفی وجود داره.‏
باور کن، وقتی بیدار بشی همه‌چیز برات قابل درک می‌شه.‏
صفحه کلید...‏ دستگاهم،‏ هنوز داریش؟
‏[ دستگاه متصل شد ]‏
‏[ کد را وارد کنید ]‏
چی‌کار می‌کنی؟
وقتی همه‌مون رو کشتن،‏ همه‌چی دوباره از اول شروع می‌شه.‏
این دور هم مثل بقیه آرشیو می‌شه.‏
ولی این دفعه فرق داره.‏
خودمون رو بهش متصل می‌کنم،‏ تا از همون درگاه خارج بشیم.‏
این‌جوری زمان بیشتری داریم.‏
‏- این قبلاً هم اتفاق افتاده؟ ‏- خیلی زیاد.‏
هر شبیه‌سازی هشت روز طول می‌کشه.‏
هیچ‌کدوم از کشتی‌ها تا حالا به مقصدشون نرسیدن.‏
شما توی یه حلقه گیر افتادین،‏ شبیه‌سازی پشت شبیه‌سازی.‏
باید بریم پیش الیوت.‏
‏[ خاموشی تا 10 دقیقه دیگر ]‏
لینگ یی! بیا.‏
همراه من بیا.‏
مامان!‏
چی‌کار می‌کنی؟
لعنت.‏
مامان!‏
چی‌کار می‌کنی؟
دیوونه شدی؟
زودباش!‏
باید برگردیم!‏
لینگ یی!‏
تو نمی‌میری. امروز نه.‏
قول می‌دم.‏
بیا.‏
اولک!‏
نه!‏
اولک!‏
هی!‏
آنخل!‏
نه! نه! نه! این واقعی نیست. نه!‏
یکی کمکم کنه. خواهش می‌کنم!‏ یکی کمک کنه!‏
وایستا.‏
آنخل. آنخل. آنخل.‏
عزیزم.‏
هیچ‌وقت نفهمیدم چرا تو عاشق یکی مثل من شدی.‏
تو متشخص‌ترین و وفادارترین مردی بودی که تو عمرم دیدم.‏
و درست می‌گفتی.‏
بدون من زندگی بهتری داری.‏
نه.‏
نه. تنهام نذار. نه، عزیزم.‏
می‌ترسم.‏
نه. نه. نه.‏
ایبن، عزیزم.‏
نمی‌تونیم این‌جا بمونیم. بیا.‏
نگران من نباش.‏
اگه این چیزیه که واسه من می‌خواد،‏ من کی‌ام که خواسته‌ش رو انکار کنم؟
فکر می‌کنی اون می‌خواد بمیری؟
خدا می‌خواد تو بمیری؟
این چیزیه که خودت می‌خوای!‏ چیزیه که خودت می‌خوای!‏
ایبن، به خودت بیا.‏
من می‌دونم خواستۀ اون برای ما چیه.‏
برای همه‌مون.‏
بسته نمی‌شه!‏
بیا! باید اون یکی رو ببندیم.‏
دستگیره نداره.‏ چرا دستگیره نداره؟
‏- چی‌کار کنیم؟ چی‌کار کنیم؟ ‏- لعنت.‏
نه.‏
قول بده زنده بمونی.‏
چی‌کار می‌کنی؟
نه!‏
نه! باز کن!‏
همه‌چی درست می‌شه.‏
من تنهات نمی‌ذارم.‏
هیچ‌وقت تنهات نمی‌ذارم.‏
بس کن! نه!‏
قربان، پسره و هرم رو پیدا کردم.‏
هر بار،‏ یه اشتباه رو تکرار می‌کنن.‏
و هر بار هم می‌میرن.‏
چون نمی‌تونن از احساسات‌شون خلاص بشن.‏
این نقطه ضعف‌شونه.‏
این عیب اصلی طبیعت انسانه.‏
انسان نباید مبنای انتخابش رو بر عشق...‏
خشم و تنفر بذاره.‏
این‌ها احساست احمقانه‌ای هستن که ذهن رو مخدوش می‌کنن.‏
نه.‏
نه!‏
‏- کجاست؟ ‏- نمی‌دونم!‏
نمی‌دونم.‏
این دفعه خیلی پیش‌روی کردی.‏
استفاده از پرومتئوس برای دسترسی مجدد ترفند هوشمندانه‌ای بود.‏
ولی بازم شکست خوردین.‏
دوباره.‏
برنامه‌ریزیت به دردی نمی‌خوره.‏
تمام افراد روی کشتی در نهایت می‌میرن.‏
و آمادۀ شبیه‌سازی بعدی می‌شن.‏
همه‌تون تو یه حلقه گیر افتادین.‏
مورا، چیزی دست توئه که می‌خوامش.‏
چرا این کارو می‌کنی؟
از من چی می‌خوای؟
چرا من...‏
کلید رو می‌خوام.‏
در عوض، می‌تونی پسرت رو نگه داری.‏
چی‌کار کردی؟ الیوت کجاست؟
باهاش چی‌کار کردی؟
کلید رو می‌خوام.‏
می‌دونین کجا پیدام کنین.‏
خودم درستش می‌کنم.‏
باید بهم اعتماد کنی.‏
دوستت دارم.‏
هیچ‌وقت فراموش نکن.‏
کربراس به آرشیو منتقل می‌شه.‏
مادرت کلید رو تحویل می‌ده،‏ و این قضیه بالاخره به پایان می‌رسه.‏
خاموشی در ده...‏
نه، هشت، هفت...‏
شش، پنج، چهار...‏
سه، دو، یک، صفر.‏
♪ The Wind آهنگ ♪ ♪ Cat Stevens از ♪
‏« ترجمه از: صاحب »‏ t.me/saheb
« بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال » :.:.: 30Nama.Com :.:.: