‫وایستین!
‫وایستین، یه لحظه وایستین.
‫اگه چنین کاری بکنین، ‫می‌رین جهنم خانم.
‫خب؟ من رو ببرین نزدیک‌ترین کلانتری...
‫که خودشون اعدامم کنن.
‫این‌جوری هم خودتون ‫عدالت رو اجرا کردین،
‫هم در بهشت رو روتون نمی‌بندن.
‫تو از بهشت چی سرت می‌شه؟
دیبا مووی تقدیم میکند ‫.:: DibaMovie.co ::.
‫این خانواده همیشه به خاطر خشونت عذاب کشیده.
‫خشونت از ارتفاعات اسکاتلند ‫و زاغه‌های دوبلین...
‫دنبالمون اومده.
‫تو کشتی‌های مهاجران ایرلندی ویرانمون کرد.
‫باعث شد تو سواحل نیوجرسی سرگردان بشیم...
‫و تو میادین نبرد شایلو...
‫و آنتی‌تام ما رو بلعید.
‫بعدش هم تا اینجا دنبالمون اومد...
‫و زیر درختان نخل و تو رودها مخفی شده.
‫هر جایی هم که دنبالمون نیاد، ‫خودمون دنبالش می‌ریم.
‫خودمون خواستارشیم.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫آهای.
‫آره.
‫خودشه؟
‫همونیه که ردش رو گرفته بودیم.
‫خودشه.
‫پدر من سه فرزند داشت.
‫فقط یکیشون تونست اون‌قدر عمر کنه ‫که شاهد بزرگ شدن بچه‌های خودش باشه.
‫فقط یکیشون سرنوشت این خانواده رو...
‫در طول رکود و کلی بدبختی دیگه...
‫که قرن بیستم نصیبشون کرد، ‫رقم می‌زنه.
‫بعد از مرگ پدرم،
‫مادرم به برادرش نامه‌ای نوشت...
‫و التماس کرد خانواده‌اش رو...
‫به این سرزمین وحشی بیاره ‫و خانواده خودش رو نجات بده.
‫بهتره جابه‌جاشون کنیم.
‫کجا ببریمشون؟
‫یه سال بعدش از راه رسید ‫و دید مادرم...
‫زیر توده برف یخ زده،
‫و دو پسرش از گرسنگی رو به موتن ‫و به زور صحبت می‌کنن.
‫عین پسر خودش بزرگشون کرد،
‫بعدش آرزوی پدرم رو در پیش گرفت ‫و به قلمروی بدلش کرد.
‫ولی بعدش قلمروش فرو ریخت.
‫[۱۹۲۳]
‫[فروشگاه خودرو برادران داج]
‫[شربت‌خانه «دلار نقره‌ای»]
‫[مسابقه قهرمانی سنگین‌وزن]
‫[ممنوعیت الکل را در مونتانا برقرار سازید]
‫ممنوعیت الکل رو برقرار کنین! ‫ممنوعیت الکل رو برقرار کنین!
‫نرین تو جناب. ‫نوشیدنی شیطان رو نخورین.
‫ممنوعیت الکل رو برقرار کنین! ‫ممنوعیت الکل رو تو مونتانا برقرار کنین.
‫به جنبشمون بپیوندین خانم‌ها.
‫کاش اومده باشین ‫این لونه فساد رو تعطیل کنین.
‫- رو تابلوش نوشته «شربت‌خانه». ‫- اوهوم.
‫رو تابلوی روسیپی‌خانه هم نوشته «سالن رقص».
‫نه بابا؟
‫اگه برین تو، همسرتون...
‫خبردار می‌شه کمیسر.
‫خبردار می‌شه جناب!
‫سلام.
‫گمون نکنم از وقتی اومدم اینجا، ‫بارون اومده باشه.
‫فقط آفت ملخ داره ‫عین بارون رو سرمون می‌باره.
‫ماءالشعیر میل دارین؟
‫گمون کنم نوشابه بخورم.
‫اگه بخوام ماءالشعیر واقعی بخورم چی؟
‫خب، اِم، در اون صورت ‫می‌گم برین داروخانه.
‫پس مال خودتون رو بده.
‫چوپان‌ها دارن خیلی عصبی می‌شن.
‫تقصیر خودشونه و بس.
‫نباید گوسفندهاشون رو ‫تو زمین بقیه بچرونن.
‫شانس آوردن که چوپان‌ها رو هم نکشتن.
‫سعی کن نظرت رو تو شهرداری ‫ملایم‌تر بیان کنی جیک.
‫چندتا سرکار داری؟
‫تعدادشون کافی نیست.
‫سیصدتاشون دارن تو خیابون...
‫مسابقه بوکس رو تماشا می‌کنن.
‫دارن یاد می‌گیرن.
‫من نگران درگیری بوکس نیستم.
‫نگرانم تیر بخورم.
‫ای قلدرها.
‫مشتی قلدرن که بابت عواقب...
‫قوانینی که خودشون ‫زیر پا گذاشتن غر می‌زنن.
‫بیا.
‫بریم تمومش کنیم.
‫[کلانتری بووزمن]
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بریم.
‫گوسفندهامون رو عین سگ کشتن.
‫جسدشون رو تو جنگل پخش کردن.
‫همین‌جوری ولشون کردن که بپوسن.
‫اون‌وقت شما چیکار کردین؟
‫هیچ‌کاری نکردین!
‫ما که نمی‌دونیم کار کی بوده.
‫همه می‌دونن کار کی بوده.
‫کار همین حرومزاده‌های ایرلندی بوده.
‫بیا ببینم چند مرده حلاجی ‫اسکاتلندی پدرسوخته.
‫میام خوک ایرلندی.
‫داره خوب پیش می‌ره.
‫بشینین!
‫وگرنه امشب تو بازداشتگاه می‌خوابین.
‫بشینین.
‫حق دارم جوابم رو بدین.
‫خودتون می‌دونین کدوم حرومزاده‌ها ‫گوسفندهام رو به قتل رسوندن،
‫چون می‌دونین قول‌نامه ‫محل اجسادشون به نام کیه.
‫پس خودت اعتراف می‌کنی ‫وارد زمین کس دیگه‌ای شده بودی.
‫گوسفندها واسه خودشون می‌چرخن دیگه.
‫اون‌ها که نمی‌فهمن قول‌نامه ‫فلان زمین به نام کیه.
‫پس اصلا واسه چی قول‌نامه داریم؟
‫گوسفندها چمن رو از ریشه می‌خورن.
‫چمنی واسه گاوها ‫یا باقی دام‌ها باقی نمی‌ذارن.
‫می‌شه گفت تو هم دام‌هاشون رو کشتی،
‫فقط مرگشون بیشتر طول می‌کشه.
‫تا بارون نیاد، تو دره از چرا خبری نیست.
‫فقط چمن کوهستان برامون باقی مونده.
‫اگه تعداد گوسفندهات با وسعت زمینت ‫سازگار نیست، یه سریشون رو بفروش.
‫یه سریشون رو بفروشم؟
‫به کی بفروشم؟
‫جنگ تموم شده. ‫دیگه کسی خریدارشون نیست.
‫شرایط همه‌مون یکسانه.
‫پیشنهاد می‌کنم با هم همکاری کنیم، ‫وگرنه همه‌مون مجبوریم...
‫برگردیم بریتانیا.
‫زمین‌های ما به همدیگه چسبیده...
‫و واسه پیدا کردن چمن جون می‌کنیم،
‫ولی تو واسه خودت یه رشته‌کوه داری.
‫کلی زمین داری، قول‌نامه‌اش به نام خودته، ‫همه‌چی دست خودته.
‫خانواده‌ام پای داراییم جنگیده بودن.
‫تو هم می‌خوای پاش باهام بجنگی؟
‫گمون نمی‌کردم بخوای.
‫اگه زمین بیشتری می‌خواستی، ‫بهتر بود بیشتر قول‌نامه می‌کردی.
‫خیال می‌کردم هدفمون آروم کردنشونه جیک.
‫هدف تو از این قرار بود.
‫هدف من از این قراره ‫که جنگ سر زمین رخ نده.
‫چوپانه بیرون وایستاده.
‫می‌خوای چیکار کنی بنر؟
‫می‌خوای وسط خیابون دعوا کنیم؟
‫گوسفند هم دام محسوب می‌شه، ‫یادت بمونه.
‫من هم عین گاودارها ‫عضو هستم...
‫عضویت دلیل نمی‌شه ‫قوانین رو نادیده بگیری.
‫چمن زمین خودت رو تموم کردی، ‫بعدش گله‌ات رو فرستادی...
‫چمن زمین یکی دیگه رو بخورن.
‫آفت ملخ چمنم رو خورده.
‫آفت ملخ چمن همه رو خورده.
‫همه‌مون بدبخت شدیم. ‫گله‌ات رو ببر ارتفاعات بالاتر.
‫در اون صورت جای گاوچرون‌ها، ‫خرس‌ها می‌کشنشون.
‫چی بگم بنر؟
‫دامداری همین شکلیه دیگه.
‫بیا ببینم.
‫چهار نفر حریف دوازده نفر نمی‌شن جیکوب.
‫من نگران یازده نفر دیگه نیستم.
‫فقط با خودت کار دارم.
‫آهای! امان از دستتون.
‫نمی‌ذارم چنین اتفاقی ‫تو شهر من رخ بده!
‫ایشون مأمور دولته.
‫اگه باز هم تهدیدش کنی، ‫تا یه ماه آب خنک می‌خوری.
‫فهمیدی؟
‫قاپیدن چمن ملت ‫با قاپیدن گاوهاشون فرقی نداره.
‫اگه باز هم گله‌ات رو ‫تو زمین بقیه بچرونی،
‫کل گله‌ات رو می‌کشم. ‫من سر حرفم می‌مونم.
‫قاپیدن چمن.
‫چمن که مال انسان نیست.
‫چمن مال کوهستانه.
‫چمن مال خداست.
‫تو هم خدا نیستی جیکوب داتون.
‫خدا نیستی!
‫دوست دارم ببینم ‫اگه گاوها تو زمین خودش...
‫چرا کنن، چی می‌شه.
‫همون‌جا بهشون شلیک می‌کنه.
‫پول گلوله‌اش رو هم ‫از دامدارشون می‌گیره.
‫[انجمن دامداران مونتانا]
‫مک‌کلاود اکثر اسب‌هاش رو ‫برده کوهستان کریزی.
‫از اینجا تا مایلز سیتی، ‫یه چمن هم باقی نمونده.
‫با این قیمت‌ها که نمی‌شه فروختشون.
‫نمی‌فهمم واسه چی اتمام جنگ...
‫باید چنین تأثیر افتضاحی ‫رو بازار داشته باشه.
‫کل سربازهاشون اومدن خونه دیگه.
‫اینجا غذا نمی‌خورن؟ ‫فقط اون‌ور آب غذا می‌خورن؟
‫گوشت دام خودشون رو می‌خورن. ‫لزومی نداره از ما بخرن.
‫نظرتون چیه تو زمین خودکفایان بچرونیمشون؟
‫مالک اون زمین‌ها الان دیگه بانکه.
‫گمون نکنم براشون مهم باشه.
‫گمون نکنم حتی بفهمن.
‫بانک همیشه می‌فهمه.
‫من زمینش رو دارم. ‫ارتفاعش زیاده.
‫خرس‌ها و گرگ‌ها بدبختمون می‌کنن.
‫باید تا آخر تابستون تحملشون کنیم.
‫من می‌گم با همدیگه گله‌هامون رو ‫جابه‌جا کنیم، ببریمشون همون بالا...
‫و تا پاییز مواظبشون باشیم.
‫می‌دونی مواظبت از چنین گله بزرگی...
‫تا آخر تابستون، ‫چندتا گاوچرون می‌خواد؟
‫خودم می‌دونم.
‫من همین الانش هم گاوچرون کم دارم.
‫اگه گاوهات رو به زمین چمن‌دار نرسونی، ‫گاوهات هم کم می‌شن.
‫زمستون چی می‌خوایم بهشون بدیم؟
‫بیاین اول تا آخر تابستون ‫زنده نگهشون داریم.
‫ازتون اجاره نمی‌گیرم،
‫ولی همگی پول بذارین ‫و مقداری یونجه خشک تهیه کنین.
‫شنیدم اورگن فعلا از شر آفت ملخ خلاص شده.
‫چه بدونم جیک. نصف دام‌های من ‫توان چنین سفری رو ندارن.
‫آروم جابه‌جاشون می‌کنیم.
‫کنار رودخونه می‌چرونیمشون.
‫از کنار پارک جابه‌جاشون می‌کنیم.
‫آره. خب، اگه چند سالی ‫راحت نمی‌گذروندیم،
‫وقتم رو تو این سال‌های دشوار هدر نمی‌کردم.
‫من از سال ۱۸۹۴ اینجا ساکنم کلایو.
‫یادم نمیاد سالی رو راحت گذرونده باشم.
‫خودت یادت میاد؟
‫نه.
‫ایول، خیلی‌خب! ‫وای!
‫- ولش نکن! ‫- یوهو!
‫یوهو!
‫ای بابا، گاوبازی رودیو که نیست، ‫جمعش کن دیگه.
‫باز هم ببرش سمت چپ.
‫یه هفته قبل از ازدواجش به کشتنش نده.
‫خودم بهش گفته بودم ‫این یکی رو انتخاب نکنه.
‫احتمالا واسه همین انتخابش کرده.
‫دیر شده.
‫قبلا هم تو تاریکی سواری کردیم خانم.
‫درسته، ولی نگرانم.
‫می‌تونیم با اسب بریم پیششون.
‫ممنون زین.
‫کارش که با این اسب تموم شد، می‌ریم.
‫نمی‌شه الان دست کشید.
‫بجنب!
‫اصلا نمی‌فهمم واسه چی مردها ‫این‌قدر از خطر لذت می‌برن.
‫- ایول. ‫- بجنب جک!
‫امروز دیگه بسه جک.
‫یه اسب رام بردار.
‫می‌ریم پدرت رو پیدا کنیم.
‫- گم شده؟ ‫- شک دارم.
‫پس واسه چی می‌خوایم بریم پیداش کنیم؟
‫چون من خواستم. ‫از خودت هم خواسته بودم مواظب باشی.
‫کسی خوشحال نمی‌شه ‫روز عروسیت دستت رو گچ بگیری،
‫عروست که اصلا خوشحال نمی‌شه.
‫هنوز خدا اسبی خلق نکرده ‫که من رو بندازه زن‌عمو.
‫- اوهوم. ‫- نگران نباش زن‌عمو کارا.
‫یه هفته دیگه می‌تونی با همین اسب ‫از باغ میوه‌مون سیب بچینی.
‫خیلی ممنون، با همون درشکه خودم می‌رم.
‫خیلی‌خب. ‫امروز کارت حرف نداشت جک.
‫مواد صابون رو نام ببر.
‫نام ببر.
‫روغن، قلیاب و آب.
‫چه نوع روغنیه؟
‫هر نوعی می‌شه.
‫ترجیح می‌دم با گستاخی جواب ندی.
‫حالا بگو چه نوع روغنیه؟
‫هم روغن گیاهی جواب می‌ده، ‫هم پیه.
‫پیه چطوری تولید می‌شه؟
‫- چربی حیوانات رو صاف می‌کنن. ‫- چطوری صاف می‌کنن؟
‫می‌جوشونش.
‫قلیاب چیه؟
‫از...
‫از خاکستر به دست میاد.
‫چی از خاکستر به دست میاد؟
‫قلیعا؟
‫قلیا.
‫قلیا از کجا به دست میاد؟
‫از کجا به دست میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫واسه چی نمی‌دونی؟ ‫دیروز درس داده بودیم.
‫- یادم نمیـ... ‫- چرا، میاد.
‫یادم نمیاد. ‫یادم نمیاد!
‫آخ.
‫نباید تو کلاس من ‫به زبان بی‌خدایان صحبت کـ...
‫یعنی چی شد که بهت حمله کرد خواهر مری؟
‫اصلا نمی‌دونم پدر.
‫این یکی حیوان وحشی‌ایه.
‫دستت رو ببینم فرزندم.
‫باید عین قاطر به جون این یکی افتاد ‫تا جواب سوالی رو...
‫که باقی بچه‌های کلاس دادن، بده.
‫جواب چه سوالی رو بلد نبودی؟
‫داشتن راجع به صابون ازم سوال می‌کردن.
‫من هم به جای قلیا، گفتم قلیعا.
‫خواهر مری، لطفا بیا جلو.
‫می‌شه لطفا دستت رو روی میز بذاری؟
‫می‌شه لطفا اولین آیه از فصل سیزدهم ‫«نامه اول به قرنتیان» رو بخونی؟
‫«اگر به زبان انسان‌ها...»
‫ادامه بده.
‫«و فرشتگان سخن بگویم،»
‫«اما عشقی در قلبم نباشد،»
‫آیه رو بخون خواهر.
‫«در حکم گونگی پرسروصدا یا سنجی...»
‫«سنجی پرصدا هستم...»
‫«و اگر بتوانم از آینده بگویم...»
‫«و کل دانش‌ها را درک کنم...»
‫سریع‌تر بخون خواهر.
‫«و آن‌قدر باایمان باشم...»
‫سریع‌تر بخون!
‫«که بتوانم کوه‌ها را از جا برکنم،»
‫سریع‌تر بخون!
‫- «اما عشقی در قلبم نباشد...» ‫- سریع‌تر بخون!
‫«اما عشقی در...»
‫بسه، بسه، بسه!
‫خواهش می‌کنم پدر. خواهش می‌کنم.
‫اینجا رو باش خواهر مری.
‫این بچه رو کتک زدی،
‫ولی التماس می‌کنه که بهت رحم کنم.
‫شاید بهتر باشه خودش درس بده.
‫مگه نه؟
‫درک می‌کنم که دلت می‌خواد ‫به خواهری که دلسوزی نمی‌کنه...
‫حمله کنی، ولی...
‫اگه حمله کنی،
‫همه حمله می‌کنن.
‫من در قبالت دلسوزی می‌کنم فرزندم.
‫جدی می‌گم.
‫لطفا دستت رو بذار رو قفسه.
‫در قبالت دلسوزی می‌کنم، ولی...
‫اصلا رحم ندارم.
‫حوله‌هاتون رو باز کنین، تاشون کنین ‫و بذارینشون کنار وانتون.
‫وارد وانتون بشین.
‫صابونتون رو بردارین و به لیفتون بمالین.
‫اول گردنتون رو بشورین.
‫جفت زیربغل‌هاتون رو بشورین.
‫زیر شکمتون رو بشورین.
‫بعدش جای خصوصیتون رو بشورین...
‫و در نهایت پاهاتون رو بشورین.
‫تا نگفتم بسه، بشورین.
‫بسه.
‫لیفتون رو بذارین کنار وانتون.
‫حوله‌تون رو بردارین.
‫وایستین و حوله‌تون رو ‫زیربغلتون...
‫و دور شکمتون بپیچین.
‫از وانتون بیاین بیرون.
‫الو شونه و کمرتون رو خشک کنین،
‫بعدش پاتون رو خشک کنین.
‫آماده باشین که بررسیتون کنیم.
‫ممنون.
‫حوله‌ات رو باز کن.
‫برگرد.
‫حوله‌ات رو باز کن.
‫خودت رو بپوشون.
‫برگرد.
‫گمون کنم الان دیگه ‫زبون همدیگه رو بفهمیم، درسته؟
‫درسته خواهر.
‫پس به نفع جفتمونه ‫که پامون به دفترش باز نشه.
‫درسته خواهر.
‫لباست رو که پوشیدی، ‫اینجا رو تمیز کن.
‫♪ کشور من از آن توست. ♪
‫♪ ای سرزمین زیبای آزادی، ♪
‫♪ از تو می‌خوانم. ♪
‫♪ ای سرزمینی که... ♪
‫چقدر بد کتکت زد؟
‫خیلی بد.
‫بذار ببینم.
‫بهتره عسل و عصاره صدر روش بمالی.
‫سپیده‌دم می‌رم دم کندو و درخت سدر.
‫جدی می‌گم. باید یه کاری بکنی.
‫جاش زخمش می‌مونه. ‫مردی از چنین زخمی خوشش نمیاد.
‫به نظرت این‌قدر عمر می‌کنیم ‫که شوهر پیدا کنیم؟
‫یه سال دیگه بیشتر نمونده.
‫هر آشنایی که داشتیم و رفته، ‫گفته بود نامه می‌نویسه.
‫چند نامه به دست خودت رسیده؟
‫هیچی.
‫فامیل‌ها و دوستانمون بودن.
‫دروغ نمی‌گن.
‫پس نامه‌هاشون کجاست؟
‫شاید راهبه‌ها نگهشون داشتن.
‫شاید اصلا به خونه نرسیدن ‫که نامه بنویسن.
‫باید از اینجا بریم...
‫سلام جیکوب.
‫می‌خوای گله رو کی ‫به ارتفاعات ببریم؟
‫اِم، زین، فردا جمعشون کن.
‫چهارشنبه به ارتفاعات می‌بریمشون.
‫مسیرش سه روز طول می‌کشه، ‫چند روز نگهشون داریم و دو روزه برگردیم؟
‫تقریبا همین‌طوره.
‫این‌جوری به موقع به کلیسا نمی‌رسه.
‫مگه عروسی شنبه نبود؟
‫چهارشنبه است جناب.
‫کدوم خری چهارشنبه عروسی می‌کنه؟
‫چه بدونم جناب. ‫لابد خودم می‌کنم دیگه.
‫واسه چی چنین روزی رو ‫انتخاب کردی؟
‫به من حق انتخاب ندادن جناب.
‫ای خدا. این گاوها ‫که یه هفته طاقت نمیارن.
‫خودم می‌دونم.
‫با چند نفر دیگه می‌برمشون.
‫اگه قرار باشه ببریمشون، ‫من هم میام.
‫وظیفه‌ام از همین قراره، ‫همین الانش هم آدم کم داریم...
‫یا باید عروسی رو عقب بندازیم،
‫یا انتقال گاوها رو؛ ولی نمی‌شه ‫انتقالشون رو عقب بندازیم.
‫پس باید به عروست بگی ‫که یه هفته دیرتر ازدواج می‌کنین...
‫تا بتونی رو زمین بخوابی ‫و گاوها رو جابه‌جا کنی.
‫داره با یه دامدار ازدواج می‌کنه.
‫نمی‌دونم واسه چی عروسیمون ‫باید با زندگی مشترکمون...
‫فرق داشته باشه، ‫آخه همین شکلیه دیگه.
‫همین حرف رو بهش بزن پسرم.
‫می‌خوام ببینم بعدش چی می‌شه.
‫ای بابا، ولی راست می‌گم دیگه. ‫خودت چند بار به تولد بقیه نرسیدی؟
‫شاید راست بگی، ‫ولی باید خوش‌آیندتر...
‫بهش بگی، وگرنه اصلا عروسی نمی‌کنین.
‫بذار اول به رئیس بگم...
‫و ببینیم بعدش چی می‌شه.
‫ای خدا.
‫وای پسر.
‫ببخشید.
‫دیر کردی.
‫کارم تو شهر طول کشید.
‫چطور بود؟
‫کلی آدم بودن، ‫کار خاصی نداشتن.
‫البته از نهضت مخالفت ‫با مصرف الکل نامه فرستاده بودن.
‫چقدر ثابت قدمن.
‫آره.
‫باید گله‌مون رو ببرم روی کوه.
‫باید گله‌های همسایه‌هامون رو هم ببرم.
‫اگه نبریم، همه‌شون می‌میرن.
‫کی می‌رین؟
‫فردا جمعشون می‌کنیم.
‫عروسیشون یه هفته دیگه است جیک.
‫یعنی تو عروسیشون شرکت نمی‌کنی؟
‫هیچ‌کس شرکت نمی‌کنه.
‫کل ساکنین دره ‫گله‌هاشون رو جابه‌جا می‌کنن.
‫وای...
‫خب، فردا با مادر دختره صحبت می‌کنم.
‫گمون نکنم دو هفته تعویق ضرری داشته باشه.
‫جک گفت ردیفش می‌کنه.
‫خیلی‌خب جیکوب.
‫عروسی خودشه دیگه.
‫عروسی واسه زنه جیک.
‫اگه واسه مرد جماعت بود، ‫کف دستمون تف می‌کردیم،
‫دست می‌دادیم و بعدش ‫من رو روی اولین چیزی...
‫که وزن جفتمون رو تحمل کنه خم می‌کردی.
‫عروسیمون تفاوت چندانی نداشت عزیز دلم.
‫تو کل عمر زن جماعت،
‫همین یه روز به خودش اختصاص داده شده.
‫اون‌وقت می‌خوای بذاری ‫اون پسره بهش بگه...
‫«جابه‌جا کردن گاوها مهم‌تره.»
‫پدر خودش دامداره عزیز دلم.
‫شک دارم زیاد غافلگیر بشه.
‫خب، چقدر طول می‌کشه؟
‫یکی دو هفته‌ای طول می‌کشه؟
‫یکی دو هفته؟
‫بابای خودت هم دامداره عزیزم. ‫خودت که با کارمون آشنایی.
‫این گاوها آستینشون رو بالا زدن...
‫و باید کمکشون کنیم.
‫واسه چی من باید ‫یه هفته صبر کنم؟
‫واسه چی گاوها نمی‌تونن یه هفته صبر کنن؟
‫آخه گاوها تا یه هفته دیگه می‌میرن.
‫ببین، من هم بی‌صبرانه ‫منتظرم عروسی کنیم...
‫و اگه موضوع مهمی نبود، ‫اصلا چنین درخواستی نمی‌کردم.
‫مهم؟
‫باشه جک، از اهمیت گاوها برام بگو.
‫اصلا می‌دونی چیه؟ ‫حالا که این‌قدر مهمن،
‫نظرت چیه با یکیشون ازدواج کنی؟
‫وقتی هم رفتین نوک تپه،
‫همون‌جا ماه عسل برگزار کنین.
‫ظاهرا خیلی دیر رسیدم.
‫چقدر ناراحت شد؟
‫خب، بهم گفت...
‫با یه گاو ازدواج کنم، ‫ببرمش نوک کوه...
‫و... و...
‫خب، چه پیشنهاد جالبی داد.
‫برو، برگرد مزرعه‌مون، ‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫به نظرم بهتره بمونم، ‫آخه ممکنه بخواد من رو ببینه.
‫می‌خواد، ‫می‌خواد ببیندت،
‫ولی بعدش حرف احمقانه‌ای می‌زنی...
‫و باز نمی‌خواد ببیندت.
‫خیلی نگرانم زن‌عمو.
‫تو مزرعه به درد خاصی نمی‌خورم.
‫باید هم نگران باشی.
‫برو، برگرد مزرعه‌مون.
‫برو دیگه، بجنب، برو ببینم.
‫برو.
‫اصلا نمی‌خوام...
‫سلام خانم داتون.
‫بعدازظهرتون به خیر...
‫خب، قطعا بعدازظهر پرماجراییه.
‫والدینت خونه‌ان؟
‫بابا داره به گاوهامون می‌رسه،
‫مادر هم رفته بووزمن ‫که به کارهای...
‫خودم می‌دونم، خودم می‌دونم.
‫می‌شه صحبت کنیم الیزابت؟
‫آره.
‫راستش، من تحسینت می‌کنم.
‫فرصت‌هایی که داشتی رو ‫هم تحسین می‌کنم.
‫پشیمونم که جک رو نفرستادم شرق ‫که تحصیل کنه.
‫گاهی اوقات حس می‌کنم ‫نذاشتیم تجربیات بی‌شماری رو...
‫که خودت داشتی،
‫تجربه کنه.
‫ولی در راستای این سبک زندگی...
‫چیزی یاد نگرفتی.
‫قراره چیزهایی مهم‌تری از عروسی رو ‫هم بابت گاوها از دست بدی عزیز دلم.
‫اگه تو فصل زایش گاوها بچه‌دار بشی،
‫یه ماه طول می‌کشه ‫تا اولین بچه‌اش رو ببینه.
‫اگه پاییز بچه‌دار بشی، ‫بیشتر از یه ماه طول می‌کشه.
‫قراره تا زانو تو گل وایستی ‫که به کره‌ای مریض کمک کنی.
‫قراره وسط کولاک با درشکه...
‫برای گاوها یونجه خشک ببری ‫و وقتی برسی،
‫صدای جیغ و داد خوشحالیشون رو بشنوی.
‫به علاوه، اون‌قدر رها خواهی بود...
‫که تصورش از توان اکثر مردم خارجه.
‫خب، اگه دنبال چنین زندگی‌ای نیستی،
‫باید همین الان به پسره بگی.
‫آخه اگه صرفا پسره رو بخوای، ‫کافی نیست،
‫باید خواهان این سبک زندگی هم باشی.
‫آخه تو این سبک زندگی، ‫اصلا جای بحثی نیست...
‫که عروسی مهم‌تره یا گاوها.
‫گاوها همیشه مهم‌ترن.
‫وقتی پیششم، سرگیجه می‌گیرم...
‫و وقتی نباشه، نفسم بالا نمیاد.
‫من این سبک زندگی رو بلد نیستم.
‫ولی یادش می‌گیرم.
‫پس حل شد.
‫شنبه دو هفته دیگه ‫عروسی رو برگزار می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫رفته.
‫آره، رفته.
‫خب، خیلی یهویی تصمیم می‌گیره.
‫می‌شه لطفا من رو ببرین پیشش؟
‫واسه پدرت یادداشت می‌نویسیم.
‫دیدمش.
‫خب، چه جالب!
‫می‌شه لطفا وایستین؟
‫بعد از این که آبی به دست و صورتش زد، ‫تو خونه می‌بینیمش.
‫بوش رو از اینجا حس می‌کنم.
‫دیگه اصلا نمی‌خوام باهات دعوا کنم.
‫دیگه چنین بلایی سرم نیار.
‫- عذر می‌خوام. ‫- خودم عذر می‌خوام.
‫دختر منه؟
‫خب، اگه نباشه، ‫برادرزاده‌ام باید توضیحاتی ارائه بده.
‫در هر صورت، باید توضیحاتی ارائه بده.
‫اون‌ها که هنوز ازدواج نکردن.
‫دیگه با زوج متأهل فرقی ندارن باب.
‫منظورت چیه؟
‫باب، طبق تجربیات من، ‫بهتره موقع به دنیا اومدن...
‫اولین بچه‌شون، زیاد به فکر تقویم ‫و محاسبات تاریخی نباشی.
‫ای خدا.
‫واسه چی این بالا حصار کشیدن؟
‫نمی‌دونم. ‫نباید اینجا باشه.
‫خب، حالا که هست.
‫ای داتون عوضی.
‫نمی‌ذاره بقیه از چمنی ‫که به دست خودش نمی‌رسه بهره ببرن.
‫حالا که چمن اینجا بیش از سی سانته...
‫و گاوی بهش نمی‌رسه، ‫دست رو دست نمی‌ذارم که گوسفندهام بمیرن.
‫قطعش کنین.
‫ردشون کنین.
‫[نایروبی]
‫چند هزار نفرن. ‫باید عقب‌نشینی کنیم، خب؟
‫- نمی‌تونم، پام شکسته. ‫- باید فرار کنی!
‫آخ!
‫رسیدیم نایروبی جناب.
‫سفرتون به اتمام رسیده جناب.
‫به مقصدتون رسیدین.
‫من مقصدی ندارم.
‫بلیت نایروبی رو نخریده بودین؟
‫چرا.
‫پس به مقصدتون رسیدین جناب.
‫صرفا به ایستگاه بعدیم رسیدم، همین و بس.
‫عذر می‌خوام که ترسوندمت.
‫راحت از خواب بیدار نمی‌شم.
‫درسته جناب، گمون نکنم راحت بیدار بشین.
‫چادرها رو این‌قدر محکم...
‫میخ کردم که خرخاکی ‫هم زیرشون نمی‌ره.
‫رخت‌خواب‌های سفری رو ‫وسط هر چادر گذاشتم.
‫مطمئنین همون پلنگه؟
‫جثه‌اش رو ببین.
‫آره. همون پلنگه.
‫سعی کرده بود وارد این چادر بشه.
‫مهمانمون بهش شلیک کرد.
‫رد خونش باقی نموند؟
‫تیرش خطا رفت.
‫شانس آوردیم به بقیه ‫که تو چادر خوابیده بودن اصابت نکرد.
‫واسه همین مهمون‌هامون رو ‫به اردوگاه کنار رودخانه منتقل می‌کنم...
‫تا بتونی دنیا رو از شر ‫این حرومزاده خال‌خالی خلاص کنی.
‫ترجیح می‌دم منتقلشون نکنی.
‫در اون صورت، طعمه‌ای ندارم.
‫نه، نه، برات تعدادی بز آوردم.
‫خب، بز که در همون حد نیست، مگه نه؟
‫وقتی طعم انسان رو بچشن، ‫فقط دنبال انسان می‌افتن.
‫نمی‌خواد نگران بشی هالند.
‫خودمون طعمه می‌شیم.
‫چادرت رو اونجا برپا کردم.
‫از بقیه فاصله داره، درسته؟
‫اگه می‌خواستیم ‫بیشتر تو دل بوته‌ها باشه،
‫باید از بالا ولش می‌کردیم پایین.
‫ای خدا، واقعا دیوانه‌ای‌ها.
‫پیشنهاد می‌کنم بزها رو ‫طعمه کنی داتون.
‫گمون کنم خودمون رو طعمه کنیم.
‫باشه، خب، شام ساعت شش سرو می‌شه.
‫من اگه جات بودم، به موقع می‌اومدم، ‫آخه احتمالا آخرین شام عمرت باشه.
‫به هر قیمتی که شده میام.
‫حتما سانحه وخیمی بوده.
‫نه خانم، سانحه‌ای در کار نبود.
‫آمریکاییه.
‫شک ندارم گاوچرونه.
‫اهل کجای آمریکاست؟
‫اهل نسخه کوهستانی همین‌جام.
‫قهوه می‌خورم.
‫عصر قهوه می‌خوره.
‫نه، ممنون. ‫در اون صورت تا صبح بیدار می‌مونم.
‫قصد دارم بیدار بمونم دیگه.
‫گمون نکنم جای تعجب داشته باشه.
‫تک و تنها به اینجا سفر کردی؟
‫با شوهرشون تشریف آوردن جناب.
‫هوم.
‫تا صبح بیدار بمونین؟ ‫واسه چی؟
‫من شکارچی موجودی‌ام ‫که دنبال شکار شماست.
‫خب، چی دنبال شکار ماست؟
‫پلنگی به اندازه یه مبل دنبال شکارتونه.
‫ما همین امروز رسیدیم. ‫کسی حرفی از پلنگ نزده.
‫مطمئنم نزدن.
‫نگران نباشین، فردا می‌رین ‫اردوگاه کنار رودخانه.
‫اونجا پلنگ نداره.
‫اسب آبی، شیر و تمساح داره، ولی...
‫پلنگ نداره.
‫ظاهرا اونجا هم همین‌قدر خطرناکه.
‫اینجا آفریقاست دیگه.
‫همه‌جاش خطرناکه.
‫با اجازه خانم.
‫وای خدا جون.
‫ببینین چی آوردم.
‫- ضرری نداره. ‫- نچ.
‫پلنگ‌ها معمولا وارد چادر نمی‌شن.
‫از پشت کمین می‌کنن.
‫شیر وارد چادر می‌شه.
‫بیرون رد پای پلنگه.
‫سی و هفت بار هم وارد ‫اردوگاه خط‌آهن شده.
‫شیر خیلی وحشیه.
‫ولی پلنگ زرنگه.
‫به نظرش شکار خیلی راحتیه.
‫همین الانش هم خیال می‌کنه خیلی راحته.
‫آفتابی نشین.
‫تو چادر بمونین.
‫ممکنه این انگلیسی‌ها دیوانه بشن ‫و به لولوها شلیک کنن.
‫برو ببینم گاو!
‫افراد بروسترن.
‫آره.
‫وای خدا، داریم کلی گاو ‫تو این زمین رها می‌کنیم.
‫آهای، جداشون کنین!
‫- یوهو! ‫- آها!
‫آها!
‫- آهای، بیاین ببینم! ‫- بیا گاو.
‫تا حالا گاوها رو به چنین ‫ارتفاعاتی آورده بودی؟
‫هیچ‌کس گاوها رو ‫به چنین ارتفاعاتی نمیاره.
‫امیدوارم با تفنگت تمرین کرده باشی.
‫تفنگم لازمم نمی‌شه.
‫اولین خرس خاکستری‌ای رو که ببینم ‫با طناب می‌گیرم.
‫آها! آها!
‫مشتاقم ببینم بعدش چی می‌شه.
‫یوهو!
‫گفتن یه هفته؟
‫گفتن تقریبا یه هفته.
‫یعنی تقریبا دو هفته.
‫اصلا خوشم نمیاد ‫جفتشون این همه مدت بیرون باشن.
‫اصلا خوشم نمیاد هیچ‌کدومشون بیرون باشن.
‫ولی گاوچرونن دیگه اما. ‫کارشون همینه.
‫می‌رم شام رو حاضر کنم.
‫لزومی نداره. ‫کسی نیست که شکمش رو سیر کنیم.
‫بیا ساندویچ بخوریم.
‫نمی‌شه که فقط ساندویچ درست کنیم. ‫سوپ درست می‌کنم.
‫هرطور راحتی.
‫نمیاین؟
‫هوم.
‫نه.
‫نه، گمون کنم کمی اینجا بمونم.
‫سلام اسپنسر عزیزتر از جانم.
‫تابستون شده ‫و آفت ملخ...
‫و خشکسالی به جونمون افتاده.
‫عموت، برادرت و جک جوان...
‫دارن گله‌مون رو می‌برن بالای کوه ‫و امیدوارن...
‫اونجا چمن مناسبی پیدا کنن.
‫عروسی جک رو عقب انداختیم، ‫آخه همون‌طور که می‌دونی،
‫گله‌مون مهم‌تره.
‫وقتی همه خونه‌ان ‫و سرمون تو مزرعه شلوغه،
‫حواسم پرت کارهای پرشتابمون می‌شه...
‫و یادم می‌ره اینجا نیستی.
‫ولی الان کسی خونه نیست، ‫کاری ندارم...
‫و واسه همین به یادت افتادم...
‫و با خودم می‌گم واسه چی ‫نمیای خونه پیشمون؟
‫دوتان.
‫مدام خیال می‌کنم ‫با غیابت تنبیهمون می‌کنی...
‫و به طریقی، به خاطر حضور ما برنمی‌گردی.
‫گمون کنم فکر خودخواهانه‌ای باشه.
‫خودم می‌دونم آدم با تجربه جنگ عوض می‌شه.
‫صرفا فرض می‌کنم ‫دنبال بخشی...
‫گمشده از وجودت هستی.
‫صرفا می‌تونم دعا کنم ‫که بهش برسی...
‫و برگردی پیشمون.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫درست می‌گفتین. ‫خیلی راحت بود.
‫اسپنسر، دوتان!
دیبا مووی DibaMovie.co