‫[ژنو، سوئیس]
« Stef@n | تــرجمه از تـورج پاکاری » Email: tooraj1111@gmail.com
‫[30 سکه]
‫[پدرازا، استان سگوبیا، اسپانیا]
‫از این خوشم نمیاد
‫بهت گفتم که تو محل درستش قرار نگرفته
‫حالا...
‫اوه، خدای من
‫فناوری در فرآوری گوشت اعمال شده
‫همه‎‌چیز برای اداره بهداشت ما ‫بطور سختگیرانه کنترل میشه
‫الان نه
‫من فقط... ‫الان نه
‫فقط دو کلمه برای گفتن دارم: ‫بهداشت و احترام
‫- احترام؟ ‫- بله، احترام
‫احترام و درمان با مسئولیتانه ‫برای سلامت حیوون
‫- الان نه ‫- چی؟
‫- باید برم، عزیزم ‫- الان؟
‫وسط افتتاحیه؟ ‫زده به سرت؟
‫- پاکو، تو شهرداری! ‫- دقیقاً بخاطر همین باید برم
‫یه اتفاقی تو ملک آلونسوس افتاده ‫و باید برم!
‫از اینم مهم‌تره؟ ‫پاکو، لطفا!
‫خودت ردیفش میکنی. ‫خیلی عذر میخوام، ولی باید از پیشتون برم
‫همسرم طی بازدید از بقیه تاسیسات ‫همراهی‌تون میکنه
‫متشکرم
‫دنبالم بیاین، لطفا. ‫از این طرف
‫- کجاست؟ ‫- اونجا، توی اصطبل. پیش النا
‫- پیش دامپزشک؟ ‫- پس به کی باید زنگ میزدم؟
‫باید گوساله زاییده میشد
‫- کجا؟ ‫- اون طرف
‫پستی توی اینترنت منتشر نکنین
‫این ساحرگیه. ‫یا شیطان پرستی‌ای چیزی
‫یه معجزه‌ست
‫بیا یکم آروم باشیم. ‫اجازه هست؟
‫حق با الناست. ‫گوشی‌هاتون رو بذارین کنار
‫تا نفهمیم چی به چیه ‫کسی اینو توی اینستاگرام پست نمیکنه
‫- و فیسبوک؟ ‫- محض رضای خدا! نه فیسبوک، نه هیچ جای دیگه!
‫میخواین اینجا پر از خارجی بشه
‫که بیان بهمون بخندن ‫و دهاتی خطابمون کنن؟
‫اینجا درست این قضیه رو حل میکنیم
‫باید به پلیس زنگ بزنیم، بیمارستان استان ‫خدمات اجتماعی...
‫اگه با مقامات تماس بگیریم ‫قضیه پخش میشه
‫و پنج دقیقه بعدش کل دست اندر کارهای تلویزیونی ‫میریزن اینجا واسه فیلم گرفتن
‫از اتفاقی که اینجا افتاد مطمئنی؟
‫- کورو فیلمش رو گرفته. بهش نشون بده، کورو! ‫- حتما. نگاه کن
‫تو گوشیته؟
‫- حالا، حالا، آروم باش ‫- بعداً بهت پسش میدم
‫بچه چی؟
‫ببینیم چی میشه
‫درست ماینه‌اش کردی؟ ‫همه‌چیش عادیه؟
‫- بله، پاکو. به نظر روبراهه ‫- مطمئن نیستی که
‫- باید به کشیش زنگ بزنیم ‫- کشیش؟
‫- آره ‫- زده به سرت؟
‫فکر خوبیه. آقای مانوئل میدونه ‫تو این قضایا چیکار کنه
‫- یه کشیش؟ ‫- بله
‫- فکر نکنم این عادی باشه ‫- عادی؟
‫من الان کلی روزنامه نگار رو ول کردم
‫تا بیام اینجا بچه‌ای رو ببینم ‫که از تو شکم گاو به دنیا اومده
‫به این میگن عادی نیست
‫- در بسته‌ست ‫- احتمالا تو خونه‌ست
‫یالا!
‫چه خبره، پاکو؟
‫ببخشید این موقع مزاحمتون شدم، آقای مانوئل، ‫ولی به کمکتون نیاز داریم
‫این بچه کیه؟
‫شیطان
‫ببینین. ‫اونجاست که جاشون رو باهم عوض کردن
‫کدوم جا عوض کردن؟
‫اونجا! میبینی؟ ‫دوربین تو رو دنبال میکنه. تو هم نگاه نمیکردی
‫عین شعبده‌بازی میمونه. ‫توجهت رو پرت میکنن
‫و گوساله رو با بچه انسان عوض میکنن. ‫به همین راحتی
‫این غیرممکنه. ‫کی میخواد منو گول بزنه؟ که چی بشه؟
‫سوال این نیست که چی بشه. ‫بلکه اینه که چرا راحت‌تره...
‫به جای اینکه فکر کنی یکی گولت زده ‫باور کنی یه بچه انسان از شکم گاو متولد شده
‫دیدی خوب کاری کردیم ‫با ایشون حرف زدیم؟
‫حالا سوال اینه که ‫"کی میخواد از شر یه بچه خلاص بشه؟"
‫و این پاکو، ساحرگی نیست، ‫زندگیه، نه چیزه دیگه
‫بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫معقولانه‌ترین کار اینه که ‫با خدمات اجتماعی تماس بگیریم
‫باشه، باشه، ولی تا اون موقع ‫اونا میتونن ببرنش
‫باید یه جایی بخوابه خب
‫اون داوطلب شد ‫و یکی باید مراقب بچه باشه
‫- سلام، پدر، چی میخورین؟ ‫- اسپرسو
‫یه قهوه بدون کافئین ‫با شیر کم‌چرپ، ولرم
‫تو یه لیوان بزرگ، زیاد قوی نباشه ‫با ساخارین، لطفا
‫آب
‫پاکو!
‫یه لحظه منو ببخشین
‫قضیه چیه؟ ‫این چرت و پرت‌های راجع‌به یه بچه چیه؟
‫نگران، تحت کنترله
‫آقای مانوئل، از همه‌مون عقلش بیشتره، ‫داره بهمون کمک میکنه
‫و اون چی میدونه آخه؟ ‫کلاً چند روزه اومده تو شهر
‫- تقریبا داره یه سال میشه ‫- از اون مَرد خوشم نمیاد
‫ولی چرا تو باید تو این قضایا شریک بشی؟
‫چون مردم بهم اعتماد دارن ‫که مشکلاتشون رو حل کنم
‫منم مشکلات دارم. ‫دارم سعی میکنم یه شرکت رو بچرخونم و کمک لازم دارم
‫اصلا به حرفام گوش میدی؟
‫بذار بهت یاد آوری کنم ‫خودت بودی که منو وارد سیاست کردی
‫کدوم سیاست؟ ‫شهردار بودن سیاسته؟
‫کار تو امضای جوازهاست ‫همین و بس!
‫یکی باید نظم رو حفظ کنه
‫اگه جلوش رو نمیگرفتم، ‫الان تو کل اینترنت پخش شده بود
‫مراقب باش یکی راجع‌به تو ‫توی اینترنت نذاره
‫که خدا میدونه دنبال چی میگرده
‫دنبال مادر بچه بگردم. حق با توئه! ‫این به مردم اطمینان میده
‫فعلا
‫اگه کسی میخواست از شر یه بچه خلاص بشه ‫این نمایش رو ترتیب نمیداد
‫باید بیشتر از اینا باشه
‫همیشه بیشتر از ایناست: ‫حماقت آدما
‫به نظر تو همه احمقن؟
‫میدونی بهترین راه واسه ‫پنهان کردن یه دروغ چیه؟
‫یه دروغ بزرگتر گفتن
‫درسته. ‫تو دوره سیاست هم همینطوریه
‫در هر صورت، آقای مانوئل، ‫میتونین تو این ماجرا بهمون کمک کنی
‫- با پلیس تماس بگیر، گروهبان لاگونا ‫- ولی ببینین، شما...
‫شما اعترافات مردم رو میشنوین، مگه نه؟
‫باید چیزهایی که بقیه نمیدونن رو بدونین. ‫خب، من همچین فکری میکنم
‫یعنی، کشیش‌ها از اطلاعات خاص خبر دارن
‫ببین، پاکو، میدونم تو شغلت ‫رو خیلی جدی میگیری، اینطور نیست؟
‫- البته ‫- خب، منم همینطور
‫تا حالا راز نگهداری اعتراف به گوشت خورده؟
‫ترینی یه هفته‌ست مدرسه نیومده
‫- کی؟ ‫- ترینی، کنار من میشینه
‫همیشه درمورد دوست پسرش حرف میزد
‫که چطور بعد از کلاس تو باشگاه باهم آشنا شدن،
‫و یه هفته پیش دیدم ‫داره تنهایی گریه میکنه
‫و از اون موقع دیگه خبری ازش نشنیدم
‫ما یه گروه واتساپ داریم ‫و اون اصلا جواب نمیده
‫عصر بخیر، خسوس
‫دخترت اینجاست؟
‫میدونین اخیراً با کسی بیرون رفته؟
‫بالاست داره تکالیفش رو انجام میده
‫با پسرها بیرون نمیره
‫خسوس، میدونی که نمیخوام مزاحمت بشم، ‫اونم تو خونه خودت
‫ولی بهمون گفتن دخترت ‫یه هفته‌ست مدرسه نرفته
‫- پس... ‫- مریض بوده
‫سردرد گرفته. ‫از مادرش سوال کنین
‫اگه بتونیم پنج دقیقه باهاش حرف بزنیم، ‫خیلی بهمون کمک میکنه
‫دخترم چند روز نمیره مدرسه ‫و شهردار میاد دنبالش؟
‫- قضیه چیه؟ ‫- ناراحت نشو
‫- فقط پنج دقیقه‌ست ‫- آروم باش، خسوس
‫خفه شو و برو تو خونه!
‫دخترت یه هفته‌ست مدرسه نرفته ‫و تو اصلا نفهمیدی!
‫میخوایم بدونیم از دوست‌هاش ‫کسی راجع‌به اتفاقی که امروز صبح...
‫تو ملک آلونسوس افتاد ‫خبر داره
‫صداش کن
‫اگه تو اون قضیه دستی داشته، ‫میکُشمش
‫- سلام، ترینی ‫- سلام
‫- بشین ‫- نیازی نیست بترسی
‫میخوایم بدونیم تو یا ‫دوستِ دوست‌هات میدونین...
‫آره خب، میدونیم یه هفته‌ست مدرسه نرفتی. ‫یه هفته، درسته؟
‫و اینکه با...
‫خب، بیشتر یه رابطه میمونه
‫با این پسر خوب، روبر
‫روبرتو؟ که تو سوپرمارکت کار میکنه؟
‫محض رضای خدا. ‫کاری با اون کردی؟
‫- نه بابا، قسم میخورم نکردم ‫- محض رضای...
‫عکس‌ها رو تو فیسبوک دیدیم
‫پروفایت عمومیه، ‫هرکسی میتونه ببینتشون
‫- هیچ ایرادی نداره ‫- نه
‫فقط میخوایم حقیقت رو بهمون بگی
‫من حامله نیستم
‫- خدای من... ‫- خیلی‌خب، بسه دیگه، برین بیرون
‫فوراً! برین بیرون! ‫و تو، برو تو اتاقت
‫برو بالا و باهم حرف میزنیم. ‫گم‌شین بیرون!
‫لطفا، آروم باش. ‫آروم باش
‫- آروم باشم؟ ‫- لطفا
‫خجالت‌زده نیستی که شهردار باید بیاد
‫و بهم بگه تو خونه خودم ‫چه خبره؟
‫خسوس...
‫- آروم باش ‫- و تو...
‫اینقدر تو زندگی دیگران دخالت نکن ‫و نگران زندگی خودت باش
‫اگه میشه بپرسم، ‫باید نگران چی باشه؟
‫از شوهرت بپرس، اگه بتونی پیداش کنی
‫- نمیدونی اون کجاست ‫- خیلی‌خب، بسه
‫- نمیدونی، مگه نه؟ ‫- بسه دیگه!
‫- لطفا، بس کنین! ‫- تو خونه خودم!
‫ولش کن!
‫گفتم ولش کن!
‫حرومزاده! ‫ولم کن!
‫مامان...
‫برو کنار
‫دوباره؟ ‫حتما باید اینقدر سر و صدا راه بندازی؟
‫مرتیکه بی‌رحم
‫اون حامله‌ست، محض رضای خدا
‫خب، اون کسی نیست که دنبالشیم
‫هر فکری داشتی بگو
‫آنتونیو...
‫حواست بهش باشه
‫ببخشید. ‫دنبال پاکو میگردی؟
‫آره. تو شهرداری بهم گفتن ‫که اون اینجاست
‫چند بار سعی کردم باهاش حرف بزنم، ‫ولی جواب نمیده
‫بله. دیدم. ‫سه بار تماس گرفتی
‫گوشیش تو دفتره، تو شارژه
‫ولی به من بگو، قضیه چیه؟
‫یکم موضوع حساسه
‫اگه از نظرتون ایرادی نداره، ‫ترجیح میدم با خودش حرف بزنم
‫در هر صورت، ‫یه مدت اینجا نیست
‫داریم سعی میکنیم یه کسب و کار ‫رو بچرخونیم، میدونی
‫آره، حتما راحت نیست. ‫اینجا خیلی بزرگه
‫همه سر یه چیزی به پاکو نیاز دارن!
‫اون فقط یه شهردار نیست، ‫انگار اون اقرار کننده همه گناه‌هاست
‫- پاکو! ‫- النا
‫همسرم رو میشناسی؟
‫آره، قبلا همدیگه رو دیدیم
‫شما رو تنها میذارم، من...
‫کلی کار دارم
‫زود بر میگردم
‫دیدین؟ کار اون بود. اون جاشون رو باهم عوض کرد. ‫واضح نمیشه دیدیش
‫از تصویر میره چون داره ‫گوساله‌ای که گاوه زاییده رو در میاره
‫اون آنتونیو هستش، درسته؟
‫- آنتونیو؟ احمق شهر؟ ‫- اینطوری نگو
‫بخاطر اینکه عقب مونده‌ست اینطوری نمیگم، ‫بخاطر این میگم چون به من رأی نداد
‫- این نشون میده اونقدرهام احمق نیست ‫- اون فقط یه آدم معیوبه
‫همیشه تو مقدس‌خونه میگرده ‫[محل نگهداری وسایل کلیسا]
‫اون بی‌آزاره. ‫اون نمیتونه ترتیب این ماجرا رو داده باشه
‫ولی خوب میتونه کاری که بهش بگن رو انجام بده، ‫حتی اگه کار دیوونه‌واری باشه
‫- سلام ‫- سلام، پدر
‫اسم من آنتونیو هستش
‫از دیدنتون خوشحالم. ‫من با کشیش قبلی دوست بودم
‫مطمئنم ما هم باهم دوست میشیم
‫ولی اینکه دزدکی دست به وسایلم بزنی ‫شروع خوبی واسه دوستی ما نیست
‫الان چیکار کنیم؟
‫باید مخفیش کنیم
‫نباید راجع‌به این به کسی چیزی بگی، پدر
‫هیچکس
‫قبل از جنگ اینو ساختن،
‫وقتی کشیش‌ها و راهبه‌ها ‫باهاشون بد رفتاری میشد
‫وقتی شبه‌نظامی میومد، ‫اونا اینجا قایم میشدن
‫کلی چیز داشتن. ژامبون، گوشت خوک ‫شراب. هرچیزی که فکرش رو بکنی
‫- آنتونیو... ‫- چیه، پدر؟
‫این قراره راز ما باشه
‫میتونی راز نگه داری؟
‫میتونستی قبل از این ‫بهم خبر بدی
‫امروز تولد زنمه. ‫قرار بود شام بریم بیرون
‫فقط یکم خرافاته، ولی مردم ترسیدن
‫یکم خرافات، ولی یه بچه رو دست‌مونه ‫و هیچکس نمیدونه از کجا اومده
‫- حداقل باید گزارشش میکردی ‫- تا با آنتونیو حرف میزنیم صبر کن
‫نمیخوام برم پیش خدمات اجتماعی...
‫و بگم یه گاوه بچه آدمیزاد به دنیا آورده
‫نمیدونستم اون اینجا زندگی میکنه
‫اینا واسه دوران جنگن. ‫کولی‌ها اینجا زندگی میکردن
‫حالا مهاجرهایی که واسه برداشت انگور میان ‫این طرفا زندگی میکنن
‫و البته آنتونیتو
‫یه برنامه واسه پاکسازی کل این اینجاها داریم
‫ولی بودجه واسه همه‌چیز کفاف نمیده
‫آنتونیو؟
‫آنتونیتو؟
‫آنتونیو؟
‫مراقب زیر پاهاتون باشین
‫شرط میبندم اون خره ‫اینا رو از مقدس‌خونه برداشته آورده
‫- ولی اون خوندن بلده؟ ‫- خوندن بلد نیست
‫تا 15 سالگی پدر و مادرش ‫اونو تو زیرزمین خونه‌اش نگه داشتن
‫وقتی پدر و مادرش مُردن اون تنها شد ‫و اهالی اینجا ازش مراقبت کردن
‫بعضی‌ها بهش لباس میدن، ‫کسای دیگه بهش غذا میدادن، و بقیه هم خودش میدزده
‫هنوزم همونه. ‫هیچکس با خدمات اجتماعی تماس نمیگیره
‫نه. میدونین که شهری‌ها چطوریَن
‫چه خبره؟
‫قضیه چیه؟
‫- کیه؟ آنتونیو؟ ‫- اون بچه رو برده
‫- بچه‌ام رو برده! ‫- لعنتی! آنتونیو!
‫آنتونیو!
‫آنتونیو
‫آنتونیو، کار احمقانه‌ای نکن، ‫بچه رو بده من
‫این تنها راهشه. ‫هرچی زودتر انجامش بدیم بهتره
‫این همه اهریمن‌ها رو به سرمون میاره
‫آنتونیو! آروم باش
‫گوش کن چی میگم، آنتونیو
‫تو هیچوقت به کسی صدمه نزدی، ‫بدش به من. آنتونیو!
‫اون یه بچه عادیه
‫چیکار میکنی؟
‫کاری که تو باید میکردی، ‫این کارو دارم میکنم!
‫- بچه رو بده من ‫- هیچکس اینو اینجا نمیخواد!
‫اذیتم نکن. ‫بچه رو همین الان بده بهم
‫نه! نه!
‫آنتونیو، میدونی که من همیشه ‫باهات خوب رفتار کردم، درسته؟
‫که به حیوون‌هات رسیدگی کردم
‫اون آلاستیانی که با پای شکسته ‫پیدا کرده بودی رو یادته؟ ‫[نژاد سگ]
‫- سلطان... ‫- آره!
‫وقتی داشتم مداواش میکردم ‫یادته چطوری بهت نگاه میکرد؟
‫حیوون بیچاره
‫بچه رو نگاه کن
‫تو چشم‌هاش نگاه کن
‫میخوای بهش صدمه بزنی؟
‫- نه ‫- معلومه که نمیخوای
‫بدش من
‫خوبه. خیلی‌خب
‫منو ببین، پدر ‫این‌کارو بخاطر تو میکنم
‫تا خدا گناهانت رو ببخشه
‫آنتونیو!
‫لعنتی!
‫مراقب باش. مراقب باش
‫اون زنده‌ست. ‫باید ببریمش بیمارستان
‫یه آمبولانس به میدون شهر بفرستین
‫- اینجاست ‫- چی اینجاست؟
‫حرفایی که میزد، اینجا نوشته
‫آیین کاتولیک واسه جن گیریه
‫- از کجا میتونه گیرش آورده باشه؟ ‫- از تو کلیسا، مثل بقیه چیزها
‫طاقت بیار، آنتونیو، لطفا!
‫مجبور شدیم بخاطر دردش کلی مورفین ‫بهش بزنیم، ولی هشیاره
‫- حالش چطوره؟ ‫- همش راجع‌‌به شما حرف میزنه
‫میگه زیر سوتان‌تون چاقو و اسلحه قایم میکنین ‫[لباس کشیش]
‫که شما شیطان رو میشناسین
‫- ستون فقراتش آسیب دیده؟ ‫- هنوز معلوم نیست
‫ممنون
‫آنتونیو
‫حالت چطوره؟
‫میدونی من کی‌ام؟
‫تو فرمانده ارتش خدایی،
‫و اومدی اینجا تا علیه ارتش شیطان بجنگی
‫خیلی‌خب، باشه ‫ولی به کسی نگو
‫این بین من و توئه، خب؟
‫- باشه ‫- حالا، همراهم دعا کن
‫پدر ما، که در آسمانی...
‫این با دعا درست شدنی نیست، پدر ‫و خودتم میدونی
‫اونا پیدات کردن. ‫دارن میان سراغت
‫- باید از شر اون بچه خلاص بشیم ‫- چرت نگو
‫- کی درمورد من بهت گفته؟ ‫- چی شده؟ ایمانت رو از دست دادی؟
‫دیگه به هیچی باور نداری، نه؟
‫نه حتی به خودت
‫ولی این جلوی اونا رو نمیگیره
‫تا پیداش نکنن دست بر نمیدارن
‫چی رو پیدا کنن؟ ‫دنبال چی میگردن؟
‫اونا با خوشی میان، پروردگارا
‫آواز خوان و خوش میان، پروردگارا
‫[کشیش اسپانیایی به قتل متهم شد] ‫[مانوئل ورگارا]
‫[مانوئل ورگارا، جن‌گیر یا مجرم؟]
‫[پدر مانوئل ورگارا - زندان...]
‫- یه جن‌گیر. یا خدا ‫- بهت گفته بودم
‫بهت گفتم از اون مَرد خوشم نمیاد ‫و ببین
‫حالا معلوم شد اون یه دیوونه خطرناکه
‫به نظر دیوونه نمیاد، ‫تازه برعکسش
‫اون اولین کسیه که این داستان‌ها ‫رو باور نمیکنه
‫مشخصه خب، ‫تا بهش شک نکنی
‫نمیبینی؟ ‫واضحه اصلا!
‫- اصلا دو هزاریت نمیوفته ‫- خیلی‌خب، چیه؟
‫جن‌گیری اونطوری نیست که ‫تو فیلم‌ها نشون میدن. بیا
‫چیزی به اسم تسخیر وجود نداره
‫اونا یه بچه رو دیوونه کردن و کشتن، ‫تموم شد رفت
‫خدایا. از رم بیرونش کردن ‫و فرستادنش اینجا پیش ما
‫- دیوونگیه ‫- درسته
‫به تهه دنیا
‫ریدن به سابقه کاریش ‫مگه اینکه یه چیزی اینو تغییر بده
‫مثل حل کردن یه چیزه خیلی مهم
‫دقیقا. راحت‌ترین راه حل کردن یه مشکل ‫اینه که خودت مشکل رو بوجود بیاری
‫که اینطور...
‫- کتاب مال اون بود، این دیگه درسته ‫- و بچه گاو رو...
‫از هر زن بی‌نوایی که واسه کمک ‫رفته پیش اون گرفته
‫نمیدونم والا
‫باورش سخته... ‫اصلا چی گیرش میاد؟
‫تبلیغات. وقتی اسم شهر ‫رو توی گوگل جستجو کنی
‫اولین چیزی که نشون میده ‫اینه که اینجا اتفاقات عجیب میوفته
‫و بعد اون با رئیس‌هاش تماس میگیره و میگه:
‫"ببینین چیکار کردم، ‫یه مشکل رو حل کردم"
‫اون بر میگرده به رم ‫و ما عین احمق‌ها میمونیم
‫نمیدونم والا
‫برام سخته باور کنم ‫اون همچین کار ناجوری بکنه
‫چون تو آدم خوبی هستی. ‫بیا اینجا
‫اون داره ازت سوءاستفاده میکنه، پاکو. ‫دارم بهت میگم
‫وارد ذهنت شده ‫درست همونطوری که ذهن اون بیچاره احمق رو دستش گرفت
‫فکر نکنم
‫حقیقت داره، عزیزم ‫حقیقته
‫از وقتی من اومدم اینجا، ‫هر روز یکی یه شمع روشن میکنه
‫هیچوقت فکر نمیکردم تو هم روشن کنی
‫همه ما یه چیزی داریم که نمیتونیم ‫فراموش کنیم، مگه نه پدر؟
‫با اینترنت دیگه رازی در کار نیست
‫این دیگه واقعا اختراع شیطانه
‫- و حقیقت داره؟ ‫- چی؟
‫که یه پسر رو با تحریک کردن ‫یه سکته قلبی کشتم؟
‫آره، حقیقت داره
‫باور کردن این چیزا برام سخته
‫خیلی کُهن هستش، ‫انگار واسه یه زمان دیگه‌ست
‫اگه تو جوون بیچاره باشی که مشکلاتی داره
‫و مادرت بگه که تسخیر شدی، ‫بعد با یه کشیش تماس بگیره
‫اولش دلخور میشی، دادت در میاد ‫آزرده میشی
‫ولی بعد از یه ماه دعا، ‫اونم 12 ساعت در روز، عقلت رو از دست میدی
‫حشره میخوری، آهن گاز میزنی، ‫یه سکه
‫اگه لازم باشه مدفوع خودت رو هم میخوری
‫پس این مال توئه
‫این سکه... گیاکومو، ‫پسری که مُرد...
‫از زیر پوستش درش آورد
‫نمیدونم چطوری وارد اونجاش کرده بود، ‫ولی دیدم چطوری درش آورد
‫و بر خلاف اون، ‫هنوزم فکر میکنی تلقین هستش
‫من یه زن رو دیدم که فقط واسه اینکه ‫منو بترسونه یه در رو شکست
‫بخاطر اینکه سه‌تا از دنده‌هاش شکست ‫بردیم بستریش کردیم
‫و این... اگه میخوای میتونی نگهش داری. ‫فقط یه تیکه فلزه
‫حتی نمیدونم چرا نگهش داشتم. ‫ارزشی نداره
‫- صبح بخیر، پدر ‫- سلام
‫اگه مشکلی نیست، ‫میخوایم یه دقیقه باهاتون صحبت کنیم، پدر
‫قضیه چیه، پاکو؟
‫- اولین زایمانش بود؟ ‫- دومی
‫بیرونش نبر، بهتره چند روز اینجا بمونه
‫فقط بخاطر اینکه یه وقت چیزی نخوره ‫که بهش نسازه
‫- ولی حالش خوبه؟ ‫- کاملا
‫همه‌چی کاملا عادیه
‫- بچه چطوره؟ ‫- همونطوره. همه‌چی روبراهه
‫خیلی میخوره
‫و شب‌ها فقط یه بار بیدار میشه، ‫پس از این بابت خوشحالیم
‫خوشحالم. ‫اگه شما نبودین
‫نمیدونم چی به سرش میومد
‫مسئولیت بزرگیه، ‫با اینکه فقط واسه چند روزه
‫واسه چند روزه؟
‫البته، البته
‫- بابت همه‌چی ممنون ‫- خواهش
‫برو باهاش حرف بزن، پاکو. ‫نمیتونم بیشتر از این نگهش دارم
‫تنها اتفاقی که افتاده اینه که ‫یه بچه ظاهر شده
‫و نمیدونیم از کجا اومده، ‫و ورگارا اصلا اونجا نبوده
‫- و کتاب؟ ‫- چیزی رو ثابت نمیکنه
‫آنتونیو مثل بقیه چیزهایی که اونجا دیدیم ‫اونو هم از مقدس‌خونه برداشته
‫- داخله؟ ‫- آره، اینجاست
‫ملکوت تو بیاید. ‫اراده تو چنان‌که در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود
‫سلام
‫باورم نمیشه این ایده توئه
‫نه
‫خب، آره. ‫آنتونیو اصلا خوندن بلد نیست
‫اون نمیتونسته کل این داستان رو سرهم کنه
‫همش دارم مرورش میکنم. ‫باید یکی پشت قضیه باشه
‫کلی چیزها هست که ‫راجع‌بهشون بهمون نگفتی
‫- زندان، پسره مُرده... ‫- واسه چی؟ همه‌‌جا پخشه که
‫مخفیش نمیکنم، ‫ولی بهش افتخارم نمیکنم
‫در هر صورت، این منو گناهکار نمیکنه ‫و خودتم میدونی
‫خب، گوش کن مانوئل، اینجا شهر آرومیه. ‫اینجا اتفاقی نمیوفته
‫یهو تو میای اینجا و جهنم به‌پا میشه
‫بازم ربطی نداره
‫خب... ‫تو یه جن‌گیری، خب؟
‫حتی مجبور شدم تو ویکی‌پدیا ببینم ‫که هنوزم این چیزا وجود داره یا نه
‫و تازه یه جن‌گیر سابقه‌دار! ‫محض رضای خدا
‫به نظرت یکم مشکوک نمیزنه؟
‫واقعا فکر میکنی من این کارها رو کردم؟
‫طبق حرف‌های گروهبان، ‫آخرین حرف‌های آنتونیو این بود
‫"دارم این‌کارو بخاطر گناه‌های تو میکنم"
‫اینو گفت و بعد پرید
‫میتونی توضیحش بدی؟
‫کل شب داشتم بهش فکر میکردم
‫تو و بقیه
‫تنها چیزی که واضحه اینه که، ‫معذرت میخوام
‫تو یه ربطی بهش داری ‫و صداش رو در نمیاری
‫من چیزی رو مخفی نمیکنم. ‫اگه چیزی میدونستم بهت میگفتم
‫خودت رو بذار جای من. ‫من باید حلش کنم
‫قبل از اینکه توی توییتر منو له کنن
‫- این بیشتر از تو به من آسیب وارد میکنه ‫- پس کمکم کن حلش کنم
‫- یکی راجع‌به من به اون گفته ‫- کی؟
‫یکی که میخواد منو بترسونه
‫لطفا، نرو. ‫باید باهات حرف بزنم
‫پسرمون وقتی همش دو سالش بود ‫فوت شد
‫من داشتم یکی از اون برنامه‌های تلوزیونی ‫سوال و پرسش نگاه میکردم
‫یکی دو دقیقه حواس‌مون پرت شد، همین ‫قسم میخورم
‫دور و بر رو نگاه کردم ‫و دیدم بچه نیست
‫کارمن از دستشویی اومد بیرون
‫موهاش رو رنگ کرده بود و حوله سرش بود ‫گفت "بچه کجاست؟"
‫اون در باز بود
‫دویدیم بیرون
‫و اونجا پیداش کردیم ‫که رو به صورت شناور بود
‫افتاده بود توی استخر
‫بچه بیچاره اصلا نمیدونست ‫چطور از پله‌ها بیاد بالا
‫کارمن هیچوقت فراموشش نمیکنه
‫انگار قلبش ریز ریز شده
‫بی‌وقفه گریه میکرد ‫یا تا چند روز حرف نمیزد
‫ولی اتفاقی که توی اصطبل افتاد...
‫همه‌چی رو عوض کرد
‫البته، این اونو از افسردگی در آورده
‫مطمئنم الان حالش بهتره
‫نه... برعکس
‫حالا اون فرق کرده
‫- کارمن... ‫- اصلا به اتاق بچه دست نزدیم
‫انگار میدونستیم اون بر میگرده
‫نمیفهمی؟
‫اتفاقی که افتاد، چیزی که ‫اون روز تو اصطبل دیدی...
‫یه معجزه‌ست
‫میفهمی چه اتفاقی افتاده؟
‫خدا میدونست تقصیر ما نبوده
‫و یه فرصت دیگه بهمون داده!
‫کارمن، ما مطمئن نیستیم که ‫آخر سر این بچه مال تو میشه
‫خدا این بچه رو بهم داده
‫اون کجاست؟
‫نگران نباش، داره راه میره
‫الان خیلی بزرگ شده
‫ الو، این پیغام‌گیره پاکوئه
‫پاکو، الان به شهرداری زنگ زدم ‫که باهات تماس بگیرن
‫ولی هیچ‌جا پیدات نمیکنم
‫رفتم خونه آلونسوس و...
‫بچه یه بچه نیست! ‫نمیدونم اون چیه!
‫میدونم حرفم با عقل جور در نمیاد،
‫ولی اون از مادرش بزرگ‌تره!
‫لطفا، به محض اینکه اینو شنیدی ‫بهم زنگ بزن!
‫بهم زنگ بزن، باید راجع‌بهش حرف بزنیم
‫اون باید دو روزش باشه!
‫اون بچه نیاز به مراقبت‌های پزشکی داره، ‫نمیدونم به خدا
‫ممکنه یه مرض دژنراتیو داشته باشه، درسته؟
‫- رشد غیرعادی، آکرومگالی ‫- چی؟
‫یه ناهنجاری تو هورمن رشد
‫استخوان‌ها رشد میکنن، ‫ولی اندام داخلی رشد نمیکنن
‫تا پاره شدن بدن به رشد کردن ادامه میدن
‫- نه، نه. صبر کن ‫- پس چیه؟
‫گوش کن... ‫به خدمات اجتماعی زنگ میزنیم
‫اونا میتونن بهش رسیدگی کنن. ‫شاید خیلی هم جدی نباشه
‫خیلی جدی نیست؟ ‫اصلا گوش میدی چی میگم؟
‫- آره ‫- میدونم چی دیدم. دیوونه که نیستم
‫باهام بیا و خودت ببین!
‫- داشت راه میرفت؟ ‫- داشت راه میرفت، پاکو
‫بیا بریم. یالا
‫صبر کن
‫بریم
‫نمیتونم دست از فکر کردن... ‫به اون چیزه بر دارم
‫- منظورت چیه اون چیزه؟ ‫- پاکو!
‫تو ندیدیش، ‫نمیفهمی چی میگم
‫- پرده‌ها کشیده شده بودن؟ ‫- چی؟
‫پرده‌های تو اتاق. ‫کشیده شده بودن؟
‫- چرا داری اینو میپرسی ‫- نمیدونم
‫شاید بخاطر تاریک بودن ‫درست ندیدیش
‫واضح دیدمش. ‫لطفا فکر نکن که زده به سرم!
‫فقط مسئله اینه که، ببخشیدا ‫تو یکم دیوونه هستی. ولی اشکال نداره
‫النا، داری زیادی شخصیش میکنی. ‫بیخیالش شو
‫صبر کن، خونه آلونسوس این ‌طرفی نیست. ‫چیکار میکنی؟
‫- دارم میبرمت خونه ‫- چرا؟
‫النا، این موقع قرار نیست ‫بریم در خونه کسی رو بزنیم
‫فردا به هرکی مجبور شدیم ‫زنگ میزنیم
‫حالا یه شب دیگه اون بچه تو اون خونه باشه
‫چیزیش نمیشه
‫گفتی خوب بهش میرسن، درسته؟
‫النا! اینطوری نرو
‫- نمیدونم. قهوه چطوره؟ ‫- قهوه واسه چی؟
‫تا بتونیم یکم حرف بزنیم ‫و تو بتونی آروم بشی
‫اگه میخوای میتونیم بریم داخل ‫و با خدمات اجتماعی تماس بگیریم
‫به نظرت یکم دیر وقت نیست ‫که به کسی زنگ بزنیم؟
‫باشه، باشه. ‫الان زنگ میزنیم
‫خیلی اینجا رو دنج کردی
‫اینطوری فکر میکنی؟
‫واقعا؟
‫- میز آیکیا هستش ‫- واقعا؟
‫ولی خودم مبلمان رو شخصی‌سازی کردم. ‫رنگش زدم، یه چیزهایی اضافه کردم
‫خیلی خوب شدن
‫- اون شوهرمه ‫- متاسفم
‫طوری نیست
‫حتما خیلی برات سخت بوده. ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫هیچی
‫معذرت میخوام، ما خیلی کم همدیگه رو میشناسیم ‫و من دارم سوال پیچت میکنم
‫هیچ اتفاقی نیوفتاد، ‫مشکل هم همینه
‫اون غیبش زد
‫یهویی، بوم!
‫دیگه نبود
‫همینطوری یهویی؟
‫همینطوری یهویی
‫یادداشتی چیزی نذاشت؟
‫شام روی میز بود،
‫با همین شراب
‫و ماهی‌تابه روی اجاق بود. ‫همه‌چی سرجاش بود به جزء اون
‫و پلیس چی گفت؟
‫یادمه داشتن همدیگه رو نگاه میکردن
‫وقتی داشتن بیانه منو مینوشتن، ‫سعی میکردن نخندن
‫حرومزاده‌ها
‫بعضی‌ها میگن داشته با یکی دیگه ‫بهم خیانت میکرده
‫یه سری دیگه میگن، ‫من داشتم به اون خیانت میکردم
‫وقتی میرسم خونه
‫اینجا میشینم، ‫منتظرشم که از در بیاد تو
‫زنگ رو بزنیم؟
‫ولش کن
‫فردا زنگ میزنیم
‫باشه
‫خب...
‫شب خوش
‫لعنتی! یه... ‫یه... یه...
‫- یکی بیرونه ‫- کی؟
‫لعنت... رمیدیوز، که تو سوپرمارکت کار میکنه، ‫خواهرش...
‫و خوان کارلوس که تو مغازه لوازم عکاسی کار میکنه
‫- برا من مهم نیست ببیننت ‫- ولی برا من مهمه
‫انتخابات شهرداری به زودی برگذار میشه ‫و این ممکنه بدترش کنه
‫و چی میخوای؟
‫که شب رو اینجا بگذرونی؟
‫نه، اصلا. ‫فکر نکنم کل شب رو بیرون بمونن
‫فقط چند دقیقه میمونم
‫نه، میخوام همین الان بری
‫- النا، لطفا این کارو باهام نکن ‫- از تو باغچه برو
‫چی؟ و از دیوار بپرم؟ ‫اینطوری که بدتر گناه‌کار جلوه میکنم
‫- گناه‌کار چی؟ ‫- میدونی منظورم چیه
‫نه، منظورت رو متوجه نمیشم. ‫ببین، طوری نیست
‫من الان میرم، و تو هم هروقت ‫و هرطور که خواستی میتونی بری
‫چی؟ ‫لطفا، نرو
‫- برام مهم نیست ‫- لطفا، نرو. اینجا خونه توئه
‫النا!
‫گیاکومو!
‫گیاکومو، کجایی؟
‫همین روزا میزنم میکشمت
‫میکشمت...
‫حرومزاده!
‫این چه کوفتیه؟
‫حرومزاده!
‫گیاکومو! ‫داری باهاش چیکار میکنی؟
‫ولم کن!
‫پدر روحانی احمق!
‫رفتم اداره پلیس اینو برات بیارم...
‫و گفتن ولت کردن
‫- چیه؟ ‫- لازانیا
‫- سَرده ‫- بیا تو
‫فردا به گروهبان زنگ میزنیم ‫و اون میتونه به قضیه رسیدگی کنه
‫باید از اول به این فکر میکردم
‫که بهشون چی بگیم؟
‫کل این مدت اشتباه میکردیم
‫سوال این نیست که ‫"کی میخواد از شر بچه خلاص بشه؟"
‫سوال اینه که: ‫"کی بدجور دلش بچه میخواد؟"
‫- اینو بخون ‫- اون بچه نبود
‫کارمن... ‫اون چشه؟
‫هیچی. ‫هیچش نیست
‫منظورت چیه هیچیش نیست؟ ‫ببینش!
‫طوری نیست که. ‫فقط داره بزرگ میشه
‫اون روبراه میشه. ‫حالا میبینی
‫تو چیکار میکردی؟
‫داشتم غذای بچه رو آماده میکردم
‫کبده، نگران نباش، واسه پروتئین. ‫اون باید غذا بخوره
‫نمیفهم... ‫زنگ میزنم دکتر
‫میخوای ازمون بگیرنش؟
‫بچه جایی نمیره!
‫تو حالت خوب نیست، کارمن. ‫تو حالت خوب نیست. واقعا میگم
‫- کجا میری؟ ‫- نمیدونم، بیرون
‫چرا؟ فکر میکنی اشتباهه؟
‫همینو میخواستیم، مگه نه؟ ‫تو هم به اندازه من میخواستیش
‫لعنت، کارمن...
‫- این چیه؟ ‫- یه اسباب‌بازی واسه بچه‌ست. پسش بده
‫تو چیکار کردی؟
‫پسش بده
‫بدش من
‫کارمن، تو چیکار کردی؟
‫- چیکار میکنی؟ ‫- گوشیت خاموشه. بیا پایین
‫اگه کسی تو رو ببینه، ‫دهنم سرویسه!
‫- گفتم بیا پایین! یالا! ‫- دارم میام پایین
‫چند ساله سعی کردن بچه به سرپرستی بگیرن ‫و نتونستن
‫کارمن میگه خدا این بچه رو بهشون داده
‫خیلی‌خب، من با لاگونا حرف میزنم ‫و اون میتونه قضیه رو بررسی کنه
‫چرا همه‌‌تون میخواین بذارینش واسه فردا؟ ‫بیا الان بریم
‫النا، من نمیام. ‫میخوای بدونی چرا؟
‫چون من زن دارم، شغل دارم ‫تو این شهر یه آدم مهمم
‫نمیتونم دم صبح عین احمق‌ها برم
‫تو خونه یکی خدا میدونه ‫دنبال چی بگردم
‫باشه. ‫پس خودم تنها میرم
‫من اینجا چیکار میکنم؟ ‫نقشه چیه؟
‫میخوای بری داخل، بچه رو ازشون بگیری ‫و بدوئی بیرون؟
‫نه، من نه، تو این کارو میکنی
‫نه... من نمیرم
‫- پاکو! ‫- نه. عمراً
‫بهشون بگو خدمات اجتماعی بچه رو میخوان ‫یا هر چی که میخوای بگو
‫که همین الان اونو میبریم بیمارستان
‫- ساعت سه صبح؟ ‫- پاکو، تو اون بچه رو ندیدی!
‫زنه دیوونه شده
‫یا اون فقط یه زن نجیبه ‫که داره از بچه مراقبت میکنه
‫چون آدم خوبیه و همین
‫نمیتونم برم تو خونه مردم
‫فقط بخاطر اینکه تو و یه کشیشی که ‫سابقه حبس داره تصمیم گرفتین
‫اونجا دوتا آدم‌ربا یا حالا هرچی ‫دارن زندگی میکنن
‫- نمیرم ‫- این بخاطر انتخاباته؟
‫کمتر از یه سال تا انتخابات مونده ‫و الان دیگه نمیتونم خرابش کنم، النا
‫بخاطر یه داستانی که به من ربطی نداره
‫درک کن، لطفا. ‫بیا فقط بریم خونه، باشه؟
‫از اینجا برو و به لاگونا زنگ بزن
‫- تو رو تنها ول نمیکنم ‫- کاری که بهت گفتم رو بکن!
‫- اگه من قراره برم، تو هم باید بیای ‫- اینجا چیکار میکنین؟
‫- مگه در زدن بلد نیستین؟ ‫- کارمن...
‫- نمیدونم چه اتفاقی افتاده، ولی... ‫- اومدیم کمکت کنیم
‫کمکم کنین؟ ‫واسه چی؟
‫من باید بچه رو ببینم، کارمن. ‫میخوام ببینم حالش خوبه یا نه
‫بچه حالش کاملا خوبه
‫- داره استراحت میکنه ‫- چی به سر شوهرت اومده؟
‫اون بهت حمله کرد؟ ‫مجبور شدی از خودت دفاع کنی؟
‫درسته. اون بهم حمله کرد
‫شما هم میخواین اونو ازم بگیرین؟
‫این بچه مال منه
‫هیچکس نمیتونه اونو ازم بگیره
‫فرار کن! فرار کن!
‫لعنتی!
‫کارمن بود! ‫اون شوهرش رو کشت
‫- زده به سرش! ‫- آخه چی فکر میکردی؟
‫پاکو رو گرفته! ‫- باید همین الان کمکش کنیم!
‫برو خونه. اگه اون شوهرش رو کشته، ‫خدا میدونه الان چی داره به سر پاکو میاره
‫دیوید، اون یکی ماشین رو بردار. ‫برو خونه آلونسوس
‫آره، الان، همین الان!
‫و هیچکس تا با من هماهنگ نکرده ‫کاری نمیکنه!
‫اون پشت سرمونه
‫لعنت
‫نمیدونی چقدر متاسفم
‫امیدوارم یه روزی منو ببخشی
‫بخاطر صداهاست، پاکو
‫آره، میدونم الان به نظر ‫یه زن دیوونه میام، ولی...
‫اگه بدونی چقدر خوشحالم
‫تو دنیا بیشتر از هر چیزی ‫دلم یه بچه میخواست
‫و اونا به قولشون وفا کردن
‫اون دوستم داره، میدونی
‫کاری که بهش میگم رو میکنه. ‫ببین
‫نگاه کن
‫دارم میام، عزیزم
‫اگه درست رفتار کنم...
‫اگه خواسته‌شون رو انجام بدم، ‫صداها میرن
‫و هیچوقت مزاحم‌مون نمیشن
‫باید برم. ‫نباید بذارم بچه رو بترسونن
‫اونا دارن میان
‫پدر...
‫متاسفم که دارین منو اینطوری میبینین، ‫تو این شرایط
‫- کارمن، همراهم بیا ‫- نه، نمیتونم. کاش میتونستم
‫واقعا میگم، ولی اونا بهم اجازه نمیدن
‫اونا؟ کس دیگه‌ای اینجا نیست، ‫فقط ما سه‌تاییم
‫خیلی وقته ندیدیمت، مانوئل عزیز
‫فکر کردی با مخفی شدن تو این شهر ‫میتونی از دستمون خلاص بشی؟
‫- میخوام با کارمن حرف بزنم ‫- کارمن الان اینجا نیست
‫- با من حرف بزن ‫- حرفی واسه گفتن ندارم
‫نمیخوای کتاب داستان‌هات رو برام بخونی
‫تا خوابم ببره، مثل کار هر شبت؟
‫بازی مسخره رو تمومش کن
‫تو تسخیر نشدی. ‫تو مریضی
‫اوه ببخشید، تو دیگه به هیچی باور نداری. ‫همینطوره، نه؟
‫مثل یه بچه: ‫وقتی میبازی، دیگه بازی نمیکنی
‫ببین، کارمن ‫این کاریه که میکنیم
‫دست‌هات رو میگیرم ‫و دست‌هات رو میبرم پشت سرت
‫و بعد از اون در میبرمت بیرون
‫اگه جرئت داری بهش دست بزن
‫چیزی که مال ماست رو بهمون بده ‫و دیگه ما رو نمیبینی
‫- نمیدونم راجع‌به چی حرف میزنی ‫- خوبم میدونی
‫فکر میکنی ما احمقیم؟
‫واسه همین فرار کردی. ‫فقط واسه خودت میخوایش
‫سرجات وایسا وگرنه شلیک میکنم!
‫تکون نخور!
‫نیا جلو، کارمن
‫دست نگه دار!
‫نزن!
‫لعنتی...
‫چیکار کردی؟
‫متاسفم، مرچه
‫- باید توضیح میدادم... ‫- پاکو، پاکو، پاکو
‫الان وقتش نیست، پاکو ‫عزیزم
‫تو زنده‌ای و همین مهمه
‫مراقب باش، لطفا
‫همه اینا تقصیر منه
‫اون نمیخواست بیاد
‫و چیزی نمونده بود کشته بشه. ‫ممنون
‫- مرچه، نگو... ‫- راست میگه
‫دیوونگی بود. ‫کاملا حق داری ازم متنفر باشی
‫من ازت متنفر نیستم، النا. ‫یا باید باشم؟
‫تو کاری که باید میکردی رو کردی، النا
‫به لطف تو قضیه فیصله پیدا کرد، نمیخوام تصور کنم ‫اگه نمیومدیم این ماجرا چطور تموم میشد
‫شوهرم باید استراحت کنه
‫میشه لطفا چند روزی ‫دست از سرمون برداری؟
‫فقط چند روز
‫النا...
‫مرچه...
‫پاکو... عزیزم...
‫تو نباید اینجا باشی
‫چرا؟
‫ذهن واقعیت میسازه، ‫نه برعکس
‫قضیه چیه، پدر؟
‫هر اتفاقی بیوفته،
‫هرچی ببینی، انکارش کن
‫جلوی ذهنت رو بگیر
‫و این؟
‫این چیه؟
‫به نظرت چیه؟
‫که اون تبدیل به یه هیولا شده ‫و از پنجره رفته بیرون؟
‫اون باعث و بانیه کل این قضایا بود، ‫چون نمیتونست بچه‌دار بشه
‫پاکو، یکم استراحت کن. ‫الان به این فکر نکن
‫- اون ما رو تو رشته‌های طنابی پیچید ‫- چرت و پرت نگو
‫انگار ما حشره‌های تو تار عنکبوت بودیم
‫پاکو، بگیر بخواب
‫پاکو! پاکو! ‫بیدار شو!
‫پاکو، لطفا! پاکو! ‫پاکو، پاشو!
‫اوه، خدای من!
‫پاکو! پاکو!
‫خواهش میکنم!
‫لعنتی!
‫خداحافظ، پاکو. ‫پسرم اومده دنبالم
‫مرچه...
‫- این واسه کارمِنه؟ ‫- اون بر میگرده
‫شنیدی چی گفت. ‫اون معتقده من دشمنشم
‫ولی اونا با آمبولانس بردنش
‫وقتی منو فرستادن به سرزمین مقدس ‫خیلی چیزها دیدم
‫یه سرباز اسرائیلی ‫یه کیلومتر زیر آتیش دشمن پیش رفت
‫بیش از دوازده‌تا گلوله خورد
‫وقتی به پایگاه فلسطین رسید
‫تا قبل از اینکه متوقفش کنن ‫شیش نفر رو کشت
‫اون پر از آدرنالین بود. ‫اون زنده نگهش داشته بود
‫این چیه؟
‫- کمکم کن ‫- میخوای چیکار کنی؟
‫فکر نکنم اون تا صبح زنده بمونه
‫تا قبل از اون موقع، ممکنه چند نفر دیگه رو هم بکشه ‫و باید نذاریم این اتفاق بیوفته
‫و تو باید این کارو بکنی؟ ‫بهتر نیست با پلیس تماس بگیریم؟
‫اونا مهمات درست رو ندارن
‫پنجره‌های مقدس‌خونه...
‫- اونه؟ ‫- اینجا قایم شو
‫آقای مانوئل... ‫دارم بهتون التماس میکنم
‫چیزی که میخوان رو بهشون بده!
‫اگه ندی مجبورم میکنن بکشمت، ‫میفهمی؟
‫بهتون التماس میکنم، رحم داشته باشین
‫اونا چی میخوان، کارمن؟
‫خیلی خوبم میدونی چی میخوام
‫- کجاست؟ ‫- نمیدونم راجع‌به چی حرف میزنی
‫پدر!
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫نمیبینی دارن منو وادار به چه کاری میکنن؟
‫نگران نباش، بچه‌ام تو رو از اونجا میبره بیرون
‫بس کن. ‫دست بردار و دراز بکش
‫لطفا!
‫اینو بده من. ‫یه آمبولانس دیگه تو راهه
‫گوشی رو بده بهم! ‫باید به یکی زنگ بزنم!
‫بهتره کاری که میگم رو انجام بدی، باشه؟ ‫آروم باش
‫باید یه زنگ فوری بزنم!
‫بهش بگو تا سکه رو بهشون بده. ‫فقط همینو میخوان
‫وقتی بگیرنش، میذارن میرن
‫لطفا. دیگه نمیخوام ‫به کسی آسیب بزنم
‫لطفا!
‫دست توئه، جنده!
‫آقای مانوئل، به النا بگو ‫سکه رو بهشون پس بده
‫- سکه گیاموکو! ‫- مگه سکه دیگه‌ای هم هست؟
‫از خود جهنم اومد، ‫از روحش رد کرد
‫تو دیدیش، مانوئل ‫هر دومون اونجا بودیم
‫داری گلوله‌ها رو تبرک میکنی؟ ‫فکر میکنی این منو میترسونه؟
‫اگه این بدن رو بکشی، ‫چطور میخوای به پلیس توضیحش بدی؟
‫همین الانشم یه بار این کارو کردی
‫- این بار دیگه آزاد بشو نیستی ‫- از مردن میترسی، کارمن؟
‫کارمن آره، ولی من نه
‫لطفا، آقای مانوئل. ‫دارن یه فرصت بهت میدن
‫فقط میخوان چیزی که سال‌ها پیش ‫ازشون دزدیدی رو بهشون پس بدی
‫من چیزی ندزدیدم. ‫اگه گیاکومو از جهنم برداشتتش
‫بخاطر اینه که نباید اونجا میبوده
‫این کارو نکن، لطفا
‫- من گناهان تو رو می‌آمرزم... ‫- این کارو نکن، پدر
‫به اسم پدر، پسر...
‫- این کارو نکن ‫- و روح القدس
‫آمین
‫النا؟
‫النا، صدامو میشنوی؟
‫النا؟
‫اون اینجاست. اون اینجاست!
‫طلسم، طلسم رو نابود کن!
‫النا! ‫النا، طلسم!
‫منم. پدر ورگارا
‫آروم باش، النا. ‫تموم شد
‫کارمن کجاست؟
‫تو بهش شلیک کردی
‫- تو اونو کشتی. دوباره این کارو کردی! ‫- حال کارمن خوبه
‫تو مقدس‌خونه‌ست. ‫فقط بی‌هوش بوده
‫گلوله‌ها مشقی بودن
‫مشقی؟ ‫و آب مقدس؟
‫باید متقاعدش میکردم که گلوله‌ها ‫اونو از داخل میسوزونن
‫که مثلا اون واقعا تسخیر شده
‫اگه نمیتونی با یه شخص مریض بحث کنی، ‫باید منطبق‌شون رو دنبال کنی
‫و منطق اون موجود چی بود ‫که میخواست منو بکشه؟
‫- کدوم موجود؟ ‫- کدوم موجود؟ اون هیولا...
‫- پاهای حشره‌ای داشت، خیلی بزرگ بود! ‫- آروم باش
‫- چیزی نمونده بود منو بکشه! ‫- آروم باش. چرت و پرت نگو
‫چرت و پرت؟
‫خودم دیدمش
‫باشه
‫باید حرفم رو باور کنی!
‫- چیزی نمونده بود منو بکشه! ‫- آروم باش، لطفا
‫آروم باش. ‫حرفت رو باور میکنم
‫اگه نمیتونی با یه شخص مریض بحث کنی، ‫باید منطق‌شون رو دنبال کنی، درسته؟
‫منو اینطوری فرض میکنی؟ ‫یه آدم مریض؟
‫النا، سکه رو بده بهم
‫بدش به من، ‫داره دیوونه‌ت میکنه
‫که چی بشه؟ ‫فقط یه تیکه فلزه که
« Stef@n | تــرجمه از تـورج پاکاری » Email: tooraj1111@gmail.com