‫اول اونا رو عقد میکنم، ‫بعدش میارمشون به هتل‌مون
‫انگار از سِمتم دارم واسه ‫کاسبی استفاده میکنم
‫میتونیم بریم پاریس خرید کنیم
‫تو با مرچه و این شهر ازدواج کردی. ‫نمیخوام بهت صدمه بزنم
‫- آرشیو واتیکان! ‫- تمام کتاب‌های دنیا اینجان
‫کتاب های جادو، مانوئل
‫انجیل خود مسیح
‫فرار کن! ‫سوریه، افغانستان، لبنان...
‫سکه برمیگرده پیشت، ‫ممکنه سال‌ها طول بکشه تا بهت برسه
‫اون ساحره شوهر اونو از قبرش بیرون آورده
‫من اونو کشتم. ‫اونو کشتم!
‫[نشست اقتصادی آمریكای لاتین]
‫ وحدت، در میان کثرت دینی و فرهنگی
‫ وحدت جوامع کثرت یک مرجع واحد دارد،
‫ که با یک قلب و یک دهن،
‫ ممکن است خدا را تسبیح بخشد
‫ خدا سرشار از صبر است
‫و ما را به داشتن یک احساس تشویق میکند
‫- النا؟ ‫- پدر ورگارا؟
‫چند روزه دارم سعی میکنم ‫باهات تماس بگیرم
‫- اینجا خط نمیده ‫- کجایی؟
‫بهتره ندونی. ‫از رم بهت زنگ زدم
‫میدونم. چه کاری فوری‌ای داشتی؟ ‫هنوزم اونجایی؟
‫نه، اونجا امن نبود
‫گوش کن چی میگم، النا
‫باید مراقب باشی
‫الان بخاطر من اونا میان سراغت
‫درمورد سکه بهشون گفتم، ‫که دست توئه
‫منو ببخش. ‫متاسفم
‫تمام این ماه‌ها، ‫سعی میکردم حقیقت...
‫رو از تو، از بقیه مخفی کنم
‫حتی از خودم
‫- نمیخواستم باهاش مواجه بشم ‫- کجایی، پدر؟
‫این مهم نیست. ‫مهم اینه که تو باید فرار کنی
‫اونا هرکاری واسه پس گرفتنش میکنن
‫میخوام بیام پیشت
‫این غیرممکنه
‫پدر ورگارا، تنهایی از پس اینکار بر نمیام. ‫بهت نیاز دارم که کمکم کنی
‫بهم بگو کجایی، ‫مهم نیست چقدر دور باشه
‫نمیخوام منم مثل ساندرو بمیرم
‫به پاکو میگم، به زنش ‫و به همه دوست‌هامون
‫و باهم میتونیم اینو درستش کنیم
‫تو ساندرو رو نمیشناسی
‫چرا، میشناسم
‫تو حوزه علمیه رم باهم دوست بودین. ‫خودت بهم گفتی
‫دیگه چطور ممکنه بدونم؟
‫چرا چیزی نمیگی؟
‫دیگه بهم اعتماد نداری؟
‫[حلب، سوریه]
‫[30 سکه]
« Stef@n | تــرجمه از تـورج پاکاری » Email: tooraj1111@gmail.com
‫- پابلو! ‫- خیلی ممنون
‫- آقای شهردار! ‫- از دیدنت خوشحالم!
‫- سلام! صبح بخیر ‫- سلام
‫- برات کدو تنبل آوردم ‫- سلام
‫- خیلی قیافه‌ش خوبه ‫- تو این ناحیه بهترینه. 110 پوند وزن داره
‫- مطمئنم همینطوره ‫- بیا اینجا
‫یالا! برش دار، برش دار! ‫از پسش بر میای
‫- بفرما! ‫- یالا!
‫- میشه لطفا کمکم کنی؟ ‫- یالا، از پسش بر میای!
‫باریکلا، شهردار!
‫- ممنون، روخلیو ‫- نه، نه، واسه توئه. با خودت ببرش
‫- نه، لطفا. نمیتونم حملش کنم، روخلیو ‫- بله، واسه توئه
‫واسه تو آوردمش! ‫یه سال کامل برات میزنه
‫- از دیدن همه‌تون خوشحالم ‫- خوبه!
‫پیاداد! چقدر جوون به نظر میای ‫- ممنون
‫- چی به پوستت میزنی؟ ‫- فقط صابون و آب
‫- جدی میگی؟ ‫- آره!
‫یه بوس بهم بده. ‫تو واقعا کارت رو بلدی
‫عجب چاپلوسی هستی...
‫خوبم، طوریم نیست
‫داره خوب پیش میره
‫- میشه یه دقیقه بریم اونور؟ ‫- الان؟
‫فقط یه دقیقه
‫مانولو...
‫بیا، لطفا
‫- چطور میتونم توضیحش بدم؟ ‫- پاکو، کل روز رو وقت نداریم
‫چی شده؟
‫دیگه تحملش رو ندارم
‫- تحمل چی رو نداری؟ ‫- همه اینا
‫- مبارزات انتخاباتی؟ ‫- نه، نه...
‫همه‌چی
‫پاکو، میخوای چی بگی؟
‫نمیتونم همینطوری بیام با چهره خوشحال ‫به مردم سلام کنم... تو وجودم اینطوری نیست
‫تو وجودت اینطوری نیست؟ ‫چه عالی
‫هیچ اشتیاقی ندارم، مرچه
‫هیچوقت نمیخواستم شهردار بشم. ‫تو که اینو میدونی
‫برام سخته هر روز به مردم لبخند بزنم. ‫حسش رو ندارم
‫حسش رو نداره...
‫و فکر میکنی من حالش رو دارم؟ ‫اینکه من دلم میخواد این کارها رو بکنم؟
‫- نمیدونم ‫- به نظرت اینکار بهم کیف میده؟
‫- متوجهم ‫- این کاره، جشن که نیست!
‫بقیه میتونن بیان و شکم‌شون ‫رو با شراب چوریزو پر کنن
‫ولی ما داریم کار میکنیم. ‫بذار ببینم میتونی اینو کله‌ت فرو کنی
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، مرچه
‫سال‌هاست کارمون همینه، ‫و هنوزم نمیفهمی
‫عین یه بچه‌ای
‫یهو حوصله‌ت سر میره ‫و میخوای بذاری بری!
‫قبلا، برام مهم نبود ‫ولی الان...
‫- آقای شهردار! ‫- باعث میشه تو گلوم احساس خفگی کنم
‫خب، گلوت رو صاف کن، ‫چون الان باید سخنرانی کنی
‫- الان؟ ‫- آره، مردم منتظرتن
‫آقای شهردار!
‫همگی خیلی ممنون که تشریف آوردین
‫خب، میبینین که شهر...
‫پر از دوستانی شده که اینجان ‫تا بهترین محصول زمین ما رو...
‫با همه‌تون به اشتراک بذارن
‫بله
‫تا الان سه ساله که مدافع این حزب‌ام
‫کی باورش میشد!
‫و با گذشت هر سال...
‫مبارزه برای سنت‌هامون ‫حتی بیشتر باعث افتخارم میشه
‫خب، دیگه خفه میشم. ‫مطمئنم همه‌تون خیلی گرسنه‌این...
‫از اینجا جای بهتری واسه غذا خوردن نیست، درست نمیگم؟
‫چی میتونم بهتون بگم که ‫خودتون نمیدونین؟
‫هر سال همین حرفا رو میزنم
‫و زمانی میاد که... ‫خب، اوضاع همینیه که هست
‫یا نیست...
‫یا نیست، چون شما هم میتونین عوض بشین، ‫میتونین 180 درجه تغییر کنین
‫جمله معروف چی میگه؟ ‫"خودت رو نوآوری کن"
‫از محدودهٔ آسایش‌تون بیاین بیرون. ‫خب، من که میخوام همین‌کارو کنم
‫بذارم بقیه حرف بزنن
‫شاید اونا حرف‌های مهمی ‫واسه زدن داشته باشن
‫و میخوام بابت همه این سال‌ها ‫ازتون تشکر کنم
‫شما باعث شدین احساس قدردانی کنم
‫و افتخار کنم که شهردار شمام
‫پس...
‫خیلی ممنون
‫داری میری؟ ‫بیخیال!
‫و این چیزیه که منتظرش بودیم؟
‫- گروهبان لاگونا؟ ‫- بله
‫ماریا سالسدو
‫- همکارم، کریستینا میرالس ‫- چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫ما برای وزیر امور خارجه امنیت کار میکنیم
‫- از مادرید ما رو فرستادن ‫- میدونم، ایمیل برام اومد
‫- فکر میکردم فردا میرسین ‫- خب، الان اینجاییم
‫ولی اگه فعلا سرتون شلوغه...
‫نه، نه، هیچ زمانی بهتر از زمان حال نیست. ‫اگه لطف کنین همراهم بیاین...
‫همسرم تو اداره دوتا اتاق براتون حاضر کرده
‫نه، نه، نگران نباشین، نیازی به این نیست. ‫تو هتل اقامت داریم
‫تو هتل؟ ‫خیلی‌خب
‫خیلی براتون راحت‌ترم هست. ‫قابل مقایسه نیست
‫خب، اگه اجازه بدین
‫اینا تمام اطلاعات هستن
‫اینا تمام پرونده‌های سال اخیر هستن
‫اگه میخواین مرورشون کنین، راحت باشین. ‫تو میدون منتظرتون میمونم
‫نیازی نیست. ‫از قبل همه‌شون رو خوندیم
‫خیلی‌خب
‫افزایش تعداد گزارش‌ها ‫در ماه های اخیر خیلی عجیبه
‫خب بله، راستش رو بخواین، ‫سال پر حادثه‌ای بوده
‫- "پر حادثه"؟ ‫- خب، با کلی کار
‫اینجا این حوادث عادی نیست
‫طی پنج سال، ‫شما سه تا گزارش نوشتین
‫طی 6 ماه اخیر، 25 گزارش
‫در بین اونا، چندین مرگ، یه فرد گم شده ‫دو اقدام به خودکشی...
‫منم نمیتونم درکش کنم
‫نمیدونم تو این شهر چه اتفاقی داره میوفته
‫ما هم به خاطر همین اومدیم
‫نمیدونین چقدر ازتون ممنونم
‫چند هفته‌ست درخواست نیروی پشتیبانی دارم
‫ما نیروی پشتیبانی نیستیم. ‫شما الان نیروی پشتیبانی هستین
‫از امروز به بعد، ما کنترل این بخش ‫رو به دست میگیریم
‫و شما مستقیماً به ما گزارش میدید
‫- البته ‫- خوبه
‫میخوایم با جدیدترین رویداد شروع کنیم
‫اگه از نظرتون اشکالی نداره
‫خسوس آگردا گارسیا
‫برهم زدن صلح، شلیک در خیابان‌های عمومی، ‫مقاومت در برابر دستگیری
‫- اون مَرد خوبیه. زد به سرش ‫- الان کجاست؟
‫خونه. منتظر دادگاهیشه. ‫به کسی آسیبی نزده
‫- میخوایم باهاش حرف بزنیم ‫- اون خیلی اهل خوش و بش نیست...
‫- ولی فردا میتونم بهش زنگ بزنم و... ‫- بهتره الان انجامش بدیم
‫- اینطور فکر نمیکنین؟ ‫- بله، بله، البته
‫چرا تا فردا صبر کنیم؟
‫مامان... دوباره لاگونا اومده، ‫و دو نفر دیگه هم باهاشن
‫سلام، روزاریو. ‫ببین بچه چقدر بزرگ شده
‫اومدیم با خسوس صحبت کنیم
‫اون پیش حیوون‌هاست
‫- برو پدرت رو صدا کن ‫- نه، نه، پیش بچه بمون. من میرم
‫چه بچه دوست داشتنی‌ای. ‫اسمش چیه؟
‫- خسوس. عین پدر بزرگش ‫- و پدرش؟
‫نمیدونیم پدرش کیه
‫میدونم کیه، ولی نمیگم
‫تو توی خونه ما زندگی میکنی...
‫درخواست زیادی نیست که ‫یکم اعتماد کنی
‫آره، اعتماد کنم تا پدرم بتونه ‫دوتا گلوله تو سرش خالی کنه، درسته؟
‫نمیدونه چی داره میگه
‫پدرم آدم عادی‌ایه. ‫فقط یکم سُنتیه
‫همین
‫خسوس!
‫باید حرف بزنیم
‫ببین، مشکلی پیش نیومده، ‫همه‌چی روبراهه
‫ولی از مادرید آدمایی اومدن ‫تا یه چیزهایی رو بررسی کنن
‫و میخوان چندتا سوال ازت بپرسن
‫میخوان چی ازم بپرسن؟
‫فقط چیزهایی که تو بیانیه نوشتیم رو بگو
‫پس...
‫باید دوباره دروغ بگم
‫محض رضای خدا، خسوس ‫در این مورد حرف زدیم
‫اگه بگی یکی رو کشتی، میوفتی زندون، ‫به همین سادگی
‫اسلحه‌ات رو برداشتی...
‫چون بخاطر اتفاقی که واسه دخترت افتاد ‫ناراحت بودی
‫تو خیابون شروع به شلیک کردن کردی. ‫تموم شد رفت
‫اون یکی قضیه مدت‌ها پیش اتفاق افتاده ‫و کاملا فراموش شده رفته
‫دو سال پیش من یکی رو کشتم
‫- و بعد اون تو میدون شهر زنده نشسته بود ‫- چی میخوای؟ میخوای در منم بمالی؟
‫میخوای در من بمالی؟
‫اصلا نمیفهمم اینجا چه خبره
‫ولی واسه کمک به تو و خانواده‌ات ‫صداش رو در نمیارم
‫و تو هم همین‌‌کارو میکنی، خب؟
‫نمیدونم دو سال پیش کی رو کشتی، ‫ولی شوهر النا نبوده
‫پس اینو از ذهنت بیرون کن. ‫فهمیدی؟
‫اونا منتظرتن
‫- فقط صبور باشین. الان میاد ‫- یه ماهه که نخوابیده
‫شب‌ها پا میشه، ‫همش دور خونه راه میره
‫باور کنین، اون خیلی پشیمونه
‫- شوهرتون نوشیدنی میخوره؟ ‫- چی؟
‫الکل یا مواد مصرف میکنه؟
‫پدرم ممکنه یه حرومزاده باشه، ‫ولی الکی و معتاد نیست، خب؟
‫تو اظهارنامه‌اش گفته که مَست بوده
‫اون روز آره، ولی همیشه نمیخوره
‫نمیدونم داره چیکار میکنه
‫بریم
‫اصلا از این وضع خوشم نمیاد
‫اون فرار نمیکنه. ‫بهتون اطمینان میدم
‫چرا باید فرار کنه؟
‫نکن!
‫نه! نه!
‫آروم بمون
‫آروم باش
‫نه، نه، نه. ‫ولم کن!
‫اینو نمیخوام. ‫اینو نمیخوام
‫صلح. ما صاحبان صلح هستیم
‫تو بی ایمانی. ‫نمیتونی اینکارو باهام بکنی
‫نه. نه. نه. ‫ولم کن
‫- تو... ‫- لطفا. باهام بیا
‫- چی شده؟ ‫- باهام بیا
‫الله! الله!
‫تو منو کشتی. ‫خون ما خیلی با ارزشه...
‫دیگه نمیتونم اینجا بمونم. ‫درواقع، اصلا نباید میومدم اینجا
‫بزدلانه‌ست. فرار میکردم ‫و خوشم نمیاد
‫عاقلانه‌ترین کاره. ‫غیرممکنه که اون اینجا پیدات کنه
‫- خیلی هم مطمئن نیستم ‫- کار عجولانه‌ای کردی؟
‫از گوشی استفاده کردی؟
‫- بهت گفتم اینکارو نکنی ‫- فکر کردم النا زنگ زده
‫اگه آوردمت اینجا، بخاطر این بود که ‫با کسی حرف نزنی
‫باید با النا حرف بزنم. ‫تا راجع‌به اتفاقی که داره میوفته بهش هشدار بدم
‫اگه نزدیک اون بشی، ‫دشمنت رو سمتت جذب میکنی
‫اون حضورت رو از طریق ترست حس میکنه
‫جواب این سوال رو بده
‫اگه ازت میخوام به کسی اعتماد نکنی، ‫چرا به من اعتماد میکنی؟
‫چون تو نمیخوای بدونی سکه کجاست
‫معلومه که نمیخوام. ‫اون مثل تو منو هم دنبال میکنه
‫چرا با اومدن به اینجا ‫جونت رو تو خطر انداختی؟
‫وضعیت از اون چیزی که تصور میکردیم ‫خیلی بدتره
‫من هیچ دسترسی‌ای به پدر مقدس ندارم
‫اون تونسته کل اعضای کوریایی ‫که باهاش در تماسن...
‫رو کنترل کنه
‫- سانتورو ارباب واتیکانه ‫- اگه مخفی بشیم، باز به کارش ادامه میده
‫به حرفام گوش بده. ‫در نیمه بامداد، تو یه نشست خصوصی
‫یه مَردی که چاقو داشته ‫به پاپ حمله کرده
‫زخم جدی‌ای صورت گرفته ‫و اون کلی خون از دست داده
‫آدم‌های زیادی میگن دکتر جونش رو نجات داده، ‫ولی من و تو...
‫میدونیم یه چیزه بیشتری در کاره
‫آثار عتیقه!
‫قدرت ناشی از اشیاء مقدسی که ‫توسط کلیسا نگهداری میشن از اون محافظت میکنن
‫چون تعادل همیشه به نفع ماست
‫ولی وقتی دشمن 30 سکه رو بدست بیاره، ‫قدرتشون مشخصاً بزرگ‌تر میشه
‫مانوئل... ‫اونا همین الانشم 29 تا رو دارن
‫همش به النا بستگی داره. ‫هیچ جوره نمیتونیم بهش هشدار بدیم؟
‫دنیای رویاها
‫- مثل ساندرو ‫- تنها راهشه
‫سانتورو هم راجع‌بهش میدونه. ‫ممکنه پیدامون کنه
‫اونجا؟ نمیتونه... ‫دشمنت عین یه بچه‌ست
‫ممکنه پیدامون کنه... ‫یا بین راه گم بشه
‫ در جنگل‌های سراسر کره زمین...
‫ ریتم زندگی توسط یه چیز کنترل میشه: خورشید
‫ هر روز موقع شروع طلوع،
‫ جنگل گردابی از فعالیت میشه
‫النا رو دیدی؟
‫ بیش از نصف گونه‌های زنده زمین ‫ تو جنگل‌ها زندگی میکنن
‫ جنگل‌ها به دریایی از صدا تبدیل میشن
‫ جنگلی از صداها که در هر کدام هر گونه ‫ میخواد سلطه خود رو تحمیل کنه
‫کسی النا رو ندیده؟
‫ به همین خاطر هم گونه‌های زیادی ‫ در یک محیط کاملاً خصمانه...
‫ سعی میکنن بقاء پیدا کنن...
‫در هر صورت، میتونستی انتظارش رو داشته باشی
‫هرگز چیزی باعث غافلگیریت نمیشه
‫و انگار بین ابرها سیر میکنی ‫[حواست به اتفاقات اطرافت نیست]
‫ندیدی اون چطور بهش نگاه کرد؟ ‫داشت با چشم‌هاش اونو میخورد
‫از وقتی اون اومده تو شهر، ‫از سکس کردن دست بر نداشته
‫با اون، و با چند نفر دیگه
‫جنده لاشی
‫و تمام مدت، مرچه شجاعانه تظاهر میکرد
‫بیا عزیزم
‫تو به چی نگاه میکنی؟
‫- اون از همه‌شون بدتره ‫- از همه بیشتر تقصیر اونه
‫اول ایده‌های دیوونه‌وار تو ذهن اون قرار میده
‫و بعد اونو ترسیده تنها میذاره
‫تو هم یکم میخوای، پدر؟ ‫تا ریده بشه به اشتهات
‫از کجا بدونم خودتی؟
‫من میدونم مخفیگاه سِریت کجاست
‫تو کلیساست، ‫پشت یه مجسمه مریم مقدس چوبی
‫یه چیزه دیگه بهم بگو. ‫یه چیزی که بین من و توئه
‫تو ازم خوشت میاد
‫و این تو رو مضطرب میکنه
‫باعث میشه احساس گناه کنی
‫این سر نصف شهر هم اتفاق میوفته
‫تو معمولاً گلوله‌ها رو با آب مقدس میشوری
‫النا، ما هر دومون داریم خواب میبینیم، ‫ولی تنها نیستیم، اونا صدامون رو میشنون
‫برگرد به شهر، اونجا همدیگه رو میبینیم. ‫همش به تو بستگی داره
‫اگه سکه رو بدست بیارن، ‫به نابودی کشونده میشیم
‫باید تا وقتی بر میگردم با تمام وجودت ‫ازش محافظت کنی
‫دیگه دستم نیست
‫- دستت نیست؟ ‫- داشت بهم صدمه میزد
‫سعی کردم ازش جدا بشم،
‫خیلی دور پرتش کردم، ‫همونطوری که تو دریا سنگ پرت میکنی
‫و نمیخوام دیگه برگرده
‫چی؟
‫اونا گفتن برمیگرده پیشم
‫برمیگرده؟ ‫اونا اینو گفتن؟
‫خیلی متاسفم، روزاریو
‫دست از سرم بردار! بهم دست نزن! ‫همه‌ش تقصیر توئه!
‫چه حقی داشتی؟ ‫میای خونه‌ام و سوال میپرسی
‫درمورد سیاه‌بختی دخترم به همه میگی!
‫- مامان، لطفا! ‫- اون اینطوری نبود
‫شماها اونو دیوونه کردین
‫تو هم دیگه،
‫میپرسی اون الکی بوده ‫و خدا میدونه چه چیزه دیگه‌ای تو فکرت بوده!
‫اون کجاست؟ ‫اون یکی کجاست؟
‫لاگونا کجاست؟
‫اون کجاست؟ بذارین خودش رو نشون بده، ‫اگه جرئتش رو داره
‫اون کجاست؟
‫- دوتا قهوه، یه ذره شیر بریز ‫- پس دوتا کورتادو میخواین
‫نه، یه کورتادو خیلی کم شیر داره. ‫من یه قهوه میخوام که از اون بیشتر شیر داشته باشه ولی نه خیلی زیاد
‫- اون احمقی چیزیه؟ ‫- آروم باش
‫یکم احترام بذار، ما مقامات شورای شهریم
‫- ایزابل کجاست؟ ‫- قبرستون
‫جاش خالیه
‫عجب دوره‌ای داشتیم
‫پلیس از مادرید اومده ‫تا فقط ببینه تو این شهر چه خبره
‫- و ببین پاشون رو تو چه وضعی گذاشتن ‫- یه خودکشی دیگه
‫چیزی که نمیفهمم اینه که ‫چطور یکی...
‫که تو خیابون با اسلحه شلیک کرده ‫روز بعدش آزاد میشه
‫آره، اونم وقتی خونه هم اسلحه داره
‫یکی دیگه بهم بده، ریکاردو
‫یالا! یالا! یالا!
‫یالا! یالا!
‫اون کجاست؟
‫- اون کجاست؟ ‫- اونه. اون...
‫اینه. اینه...
‫چی شده؟ ‫من کاری نکردم
‫باهامون بیا، باهامون بیا
‫- نمیخوای باهام حرف بزنی؟ ‫- نه، حرفی ندارم
‫خب آره، دارم. ‫دوتا خانوم پلیس تو هتل داریم
‫به گمونم اگه هنوزم شهرداری ‫میخوان باهات حرف بزنن
‫چی داره به سر ما میاد، مرچه؟
‫مشخصه چی داره به سرمون میاد، پاکو
‫خودت وسط میدون جلوی همه گفتی، ‫به همین سادگی...
‫یه‌راست، بدون اینکه باهام مشورت کنی
‫حقیقت نداره
‫میخواستم باهات حرف بزنم، ‫ولی نمیخواستی گوش بدی
‫حتما. همه‌چی باید هر وقت که تو میخوای ‫و هرطوری تو میخوای باشه، درسته؟
‫"من از شهردار بودن حوصله‌ام سر رفته
‫و هی، همینطوری میگم بره، ‫بدون نگرانی‌ای!"
‫نمیفهمی چقدر خودخواهی؟
‫- فقط به خودت فکر میکنی ‫- خیلی‌خب
‫تا حالا فکر کردی...
‫کارهایی که میکنی، ‫روی اطرافیانت، خانواده‌ات،
‫چیزی که داریم باهم میسازیم تاثیر میذاره؟
‫تو نمیتونی وادارم کنی ‫کاری که نمیخوام رو انجام بدم
‫لطفا... ‫آخر سر منم که باید عذرخواهی کنم
‫همیشه تو باید قربانی باشی؟
‫تویی که از همه بیشتر رنج میکشی! ‫بقیه ماها فقط اینجاییم تا بهت دلداری بدیم
‫- ولی من بخاطر این ازدواج نکردم ‫- و بخاطر چی ازدواج کردیم؟
‫من نمیدونم بخاطر چی ازدواج کردیم، مرچه
‫اگه میخوای از این حرفا بزنی، ‫بهتره بری
‫قبلا یه پروژه مشترک داشتیم، ‫و خیلی ساده بود
‫تا خوشحال باشیم. ‫به نظرت خوشحالیم؟
‫قرار نیست سر این بحث رو باز کنم، پاکو
‫دقیقا باید سر همینو باز کنیم. ‫این مهم‌ترین چیزه
‫میخوای یه چیزی رو بهم بگی، پاکو؟
‫الان یه ساله که به نظر میاد ‫ما فقط تو یه شرکت باهم شریکیم
‫مطمئن نیستم چیزه دیگه‌ای باشه ‫که ما رو باهم متحد میکنه
‫تو از اول میدونستی. ‫میدونستی من نمیتونم بچه‌دار بشم!
‫الان دیگه نیا بگو که ما فقط یه شرکتیم!
‫- من این حرف رو نزدم ‫- برو به جهنم!
‫فکر کردی من احمقم؟
‫اینکه نمیدونم این حرفا بخاطر چیه؟
‫- بخاطر چیه؟ ‫- واقعا فکر میکنی...
‫تو با اون شانسی داری؟
‫فکر میکنی حالا که شوهرش مُرده، ‫میوفته دنبال تو؟
‫اون رفته، پاکو. رفته. ‫و ولت کرده!
‫برو دنبالش بگرد!
‫برو دنبالش بگرد، ‫ولی آرامش منو بهم نزن!
‫من میدونم با زندگیم چیکار میکنم، میشنوی؟
‫شما دیگه به چی زل زدین؟
‫هی، سگه!
‫- اسپانیایی حرف میزنی؟ ‫- اگه کسی به حرفم گوش میده، آره
‫اسمم احمده. ‫من ترجمه میکنم
‫- چرا تو اینجایی؟ ‫- شغل من کمک به مردمه
‫اگه واقعا میخواستی بهمون کمک کنی، ‫مثل من اسلحه دست میگرفتی
‫همه‌چی که با اسلحه حل نمیشه
‫اسلحه‌ها راه‌حل نیستن
‫هرکی که زیر لباس صلیب قایم کنه ‫دشمن ماست
‫کی تو رو فرستاده اینجا ‫تا جاسوسی ما رو بکنی؟
‫همه کسایی که مثل تو فکر نمیکنن ‫هم دشمن توئن؟
‫دشمن ما شیطانه، ‫که میخواد به الله پایان بده
‫پس هم‌تیمی‌ایم
‫[سنت دنیز، پاریس]
‫- عصر بخیر ‫- من میشناسمتون؟
‫این مهم نیست. ‫میتونی عادی راه بری؟
‫البته. ‫چرا میپرسی؟
‫- ببین! ‫- عالیه!
‫- و بیناییت چطوره؟ ‫- خیلی خوبه
‫ولی واسه روزنامه خوندن ‫به عینک نیاز دارم
‫نگران نباش
‫امروز قرار نیست روزنامه بخونی
‫- واسه منه؟ ‫- آره
‫قشنگه
‫باهام بیا
‫آقای آنتوان، کجا میرین؟ ‫الان نمیتونین برین بیرون...
‫- همسرتونه؟ ‫- آره، زنمه
‫و پسرمون، آلفونسو
‫وقتی تو کلانتری بورگوس کار میکردم ‫این عکس گرفته شده
‫اون موقع حدوداً چهار سالش بود
‫حالا داره تو مادرید درس میخونه. ‫رشته مخابرات
‫و همسرم طبقه بالاست، ‫داره ناهار درست میکنه
‫اگه میخواین، میتونیم بریم بالا ‫و بهم معرفی‌تون میکنم
‫باشه یه وقت دیگه
‫درحال حاضر میخوایم با پاکو صحبت کنیم، ‫اگه از نظرتون ایرادی نداره
‫نمیدونم با حرف زدن با اون چه چیزه دیگه‌ای ‫راجع‌به پرونده دستگیرتون میشه
‫اون شهرداره، درسته؟
‫همینطورم شوهر مرسدس گاندیاست، ‫صاحب کشتارگاه،
‫- و هتل شهر ‫- درسته
‫ولی بر اساس این گزارش ‫اون پیش النا اچواریا بوده، دامپزشکه
‫اون موقعی که شوهر دامپزشک خودکشی کرده ‫پیش دختره بوده؟
‫و این چه مشکلی داره؟
‫عصر بخیر. ‫لطفا بشینین
‫به چی فکر میکنی؟ ‫انگار فکرت کلی از اینجا دور بود
‫سیاره لازانیا
‫- میدونی مشکل من چیه؟ ‫- نه
‫وقتی خوشی میبینم تشخیصش برام سخته
‫تا حالا جلوی روم نبوده. ‫همیشه ازم دوری کرده
‫از دستم فرار کرده... ‫و حالا که جلوی رومه
‫نمیدونم...
‫نمیخوام از دستش بدم
‫- من گرسنمه ‫- منم همینطور
‫فکر کنم هر دومون مستحقش هستیم
‫میدونی چند بار اینطوری که الانیم ‫رو تصور کردم؟
‫نه فقط بخاطر سکس. ‫با اینکه خیلی...
‫حس اینو داره...
‫که کارت‌ها رو برداشتی ‫و چهارتا آس میاد دستت
‫شانسی نبود. ‫بخاطرش تلاش کردی
‫بدجور سمجی. ‫پشت سر هم سعی کردی
‫آخر سر...
‫اگه یه چیزی رو میخوام
‫میرم دنبالش، تا تهش. ‫همیشه. به سلامتی
‫صبح بخیر، قربان
‫گفتی شانسی نبود، ‫ولی فکر کنم بود
‫یه اتفاقی برام افتاد ‫بگم خنده‌ات میگیره
‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫اون رستورانی که میخواستم ببرمت اونجا ‫رو یادته، رستوران ژاپنیه؟
‫اونجا که سر میز ماهی رو باز میکنن ‫و همون‌جا مستقیماً برات سِرو میکنن؟
‫آره، همون. خب، یه ماه پیش ‫همراه چندتا دوست‌هام رفتم اونجا
‫و یکم حالم خراب بود، ‫چون همش تو فکر تو بودم
‫بگذریم...
‫آشپز دستش رو کرد داخل، ‫توی ماهی و بوم!
‫اینو کشید بیرون
‫خب، جعبه رو که نه ‫چیزی که توشه
‫داری ازم خواستگاری میکنی؟
‫زده به سرت؟
‫دارین ازم میپرسین النا رابطه خوبی ‫با شوهرش داشته؟
‫آره. وقتی شوهرش بعد از اینکه ‫دو سال گم شده بود
‫بدون هیچ توضیحی برگشت، ‫اون خوشحال بود؟
‫معلومه که خوشحال بود! ‫منظورتون چیه؟
‫واقعا تو سد چه اتفاقی افتاد؟ ‫شما اونجا بودین
‫- لاگونا هم اونجا بود ‫- قبلا بیانیه‌اش رو خوندیم
‫رابطه صمیمیتون با اون ‫رو چطور توصیف میکنین؟
‫"صمیمی؟"
‫از رابطه‌ای که با شوهرش داشت ‫بهتر بود یا بدتر؟
‫تو این مصاحبه خیلی احساس راحتی نمیکنم، خب؟
‫باشه، پس... ‫خب...
‫روکه... ‫گوش کن، واقعا دوستت دارم
‫- و امروز بی‌نظیر بود، ولی این... ‫- النا. نه، فقط نمیدونستیم کجا بذارمش!
‫- چیه؟ ‫- بازش کن، تعجب میکنی
‫- این چیه؟ ‫- عذر میخوام، النا
‫نمیدونستم اینقدر ناراحتت میکنه! ‫فکر میکردم ازش خوشت میاد
‫یه سکه دقیقا شبیه همونیه ‫که بهم نشون دادی، یادته؟
‫- بهم گفتی گمش کردی ‫- گمش نکردم... انداختمش دور
‫میخواستم از شرش خلاص بشم، ‫میفهمی؟
‫اگه میدونستم... ‫قسم میخورم نگهش میداشتم
‫چون فکر کردم یه نشونه سرنوشته، ‫که ما رو بهم پیوند میزنه
‫فکر کردم، "عالیه، سکه‌ای که النا گم کرده بود ‫تو شکم یه ماهی بوده"
‫- "برمیگرده پیشت" ‫- چی؟
‫الان برمیگردم، روکه
‫اجازه هست؟
‫النا، بالاخره. ‫چند بار سعی کردم بهت زنگ بزنم، ولی...
‫برگشته
‫- چی؟ ‫- سکه
‫برگشته. ‫روی میزه
‫همزاد بهم گفت که برمیگرده، ‫و برگشته ‫[که شبیه شوهرش بود]
‫- مطمئنی همونه؟ ‫- پاکو... من ترسیدم
‫نگران نباش. دارم میام. ‫کجایی؟
‫من تو پاریسم
‫- همه‌‎چی روبراهه، قربان؟ ‫- بله
‫الان لازانیا رو بیارم؟
‫نه. نه، فقط صورت حساب، لطفا
‫و اینو هم ببر
‫همه‌چی رو ببر
‫النا! النا!
‫النا!
‫نه، نه... ‫النا!
‫راه بیوفت
‫لعنتی... ‫چه اتفاقی افتاده، پاکو؟
‫چیکار میکنی؟ ‫چرا برنگشتی؟
‫- روکه... ‫- حالش خوبه؟
‫فکر کنم مُرده
‫چی؟ ‫ولی چه اتفاقی افتاد؟
‫نمیدونم. ‫لعنتی
‫این اتفاقات دیگه چیه، پاکو؟
‫- چه غلطی میکنی؟ ‫- خب، من هنوزم اینجام
‫هنوز زنده‌ای چون یه کلمه از حرفات ‫رو هم ترجمه نکردم
‫اینطوریا نیست. ‫امکان گفتگو وجود نداره
‫به هر تهمتی که بهت زدن اعتراف کن ‫و دهنت رو ببند
‫- چرا بهم کمک کردی؟ ‫- خیال برت نداره، پدر
‫من از هرچیزی که تو ارائه میکنی متنفرم
‫واسه همینم اینجام، تا مبارزه کنم ‫و واسه چیزی که ارزش داره بمیرم
‫همه اینا اونطوری که تصور میکردی نیست، نه؟
‫هیچی اونطوری که تصور میکنی نیست
‫و یه ثانیه حقیقت ‫بهتر از یه عمر دروغه
‫یه ثانیه، آره
‫چاقو برمیداری و گلوی یکی که ‫روی سرش کیسه کشیده شده رو میبری
‫قضیه جایی پیچیده میشه که ‫باید بارها اینکارو بکنی
‫- بهت وقت واسه فکر کردن میده ‫- جرئت اینو داری که درس عدالت بدی؟
‫آدمایی مثل تو باعث تمام اینا شدن
‫که حرفای قشنگ میزنن ‫و خودشون رو میزنن به اون راه
‫اونم وقتی که هزاران مرگ صورت میگیره
‫- میخواستی درمورد اینا باهام حرف بزنی؟ ‫- دوتا زندونی دیگه هم هست
‫یه روزنامه‌نگار و یه زن از طرف یه سازمان مردم‌نهاد
‫فردا سحر، سه‌تاتون اعدام میشین
‫بچه‌ها، همین الان اون باید برداشته بشه. ‫لطفا!
‫فردا غسل تعمید داریم ‫و همه اینا باید پاکسازی بشن
‫- مرچه، عزیزم ‫- مرچه، عشقم!
‫- چطوری، عزیز دلم؟ ‫- مثل همیشه، کار میکنم
‫گرده‌همایی شوهرت موفقیت‌آمیز بود
‫آره خب، بد نبود ‫به نظرم انتخابات رو میبریم
‫معلومه. ‫همه خیلی قدر شما رو میدونن
‫- حتما ‫- گوش کن
‫فقط میخواستیم بهت بگیم، سر هرچی که بخوای ‫میتونی رو ما حساب کنی
‫- اینو که میدونی، مگه نه؟ ‫- اگه خواستی حرف بزنی، ما هستیم
‫حالا چه خوب باشه، چه بد
‫اگه ما از همدیگه حمایت نکنیم
‫- دیگه کی اینکارو میکنه؟ ‫- ممنون
‫وقتی رمدیوز بهم گفت، ‫باورم نمیشد
‫خب، قطعی نیست
‫شوهرم مدت زیادی کار میکرده. ‫خسته‌ست، همین
‫و چون خسته‌ست، ‫رفته اتاق اجاره کرده؟
‫- کدوم اتاق؟ ‫- تو بار
‫طبقه بالاش اتاق دارن ‫و اجاره میدن
‫رمدیوز همچین حرفی زده؟
‫اون گفت دیده شوهرت ‫با دوتا چمدون رفته اونجا
‫- نمیدونم، حتما... ‫- نیازی نیست چیزی رو توضیح بدی
‫و تو اولین کسی نیستی که ‫دچار همچین وضعیتی شدی
‫یه سنی وجود داره که ‫همه مَردها احمق میشن
‫چون میبینن دارن پیر میشن، میترسن
‫و میخوان وقتی که تلف کردن ‫رو پس بگیرن
‫اون وقتش رو با من تلف نکرد، کنسوئلو
‫- نه، معلومه که، برعکسش ‫- خدا بهش شانس داد که تو گیرش اومدی
‫همون داستانی قدیمی. ‫نمیتونن ببینن خونه چقدر اوضاع‌شون خوبه
‫ببین، اینقدر بهش فکر نکن. ‫تو باید تمرکز کنی
‫روی چی تمرکز کنم؟
‫به خودت برس، برو تو خیابون، ‫خودت رو خوشگل‌ کن
‫یه لباس جدید بپوش، آرایش کن. ‫هیچوقت آرایش نمیکنی
‫چه انتظاری داری؟ ‫اون همیشه داره کار میکنه
‫باید به آتیش سوخت اضافه کنی، مرچه
‫زغال‌ها رو بهم بزن، ‫وگرنه آتیش‌شون خاموش میشه
‫بعلاوه، و نمیگیم از اینجا بری، ‫ولی میدونی که کی تو پاریسه
‫پوری بهمون گفت، اون تو قلعه تمیزکاری میکنه
‫- اون با روکه‌ست ‫- وقت خوبیه که امتحانش کنی
‫- نمیتونی تسلیم بشی ‫- اونا دو نفر باهم رابطه دارن
‫و این چه ربطی به شوهر من داره؟
‫اوه، ببینین چقدر دیر شده ‫و من هنوز ناهار درست نکردم
‫- بگذریم مرچه، مراقب خودت باش ‫- میبینیمت
‫پروردگار من، عیسی مسیح
‫میدونم که زندگی من در دستان توئه
‫مثل ساندرو...
‫و خیلی‌های دیگه که در راه ‫دفاع از این تکه چوب مُردن
‫از من چی میخوای؟
‫میفهمم. ‫من لیاقت رحم تو رو ندارم
‫لیاقت بخششت رو ندارم
‫سال‌ها پیش، یکی یه‌بار بهم گفت ‫که تو از رنج ما لذت میبری
‫بهم بر خورد
‫گرچه، الان...
‫احمد؟
‫میخوای چیکار کنی؟ ‫میخوای چیکار کنی؟
‫نیازی به چهره خوشحالت نداریم
‫اون اینجاست!
‫اون داره میاد!
‫- کسی نمیاد، تخمی! ‫- اون داره میاد!
‫- آنتونیو، خفه شو! ‫- اون اینجاست!
‫اون اینجاست! ‫اون رسیده!
‫خفه شو! ‫بچه رو بیدار میکنی!
‫اون اینجاست! ‫اون داره میاد! اون اینجاست!
‫اون اینجاست!
‫بیخیال! خفه شو!
‫اون داره میاد!
‫اون اینجاست!
‫- آنتونیو! ‫- اون اینجاست!
‫اونو بذار کنار. ‫چیکار میکنی آخه؟
‫- آنتونیو... ‫- در خدمت شمام
‫دیروقته. ‫منتظر کی هستی؟
‫- کشیش جدید ‫- یه کشیش جدید داره میاد؟
‫اون یکی گذاشت رفت. هیچ عشای ربانی‌ای در کار نیست. ‫حالا باید بخاطرش به سپولودا بری
‫ولی به اسقف سگوبیا زنگ زدن ‫و یکی دیگه خواستن
‫این عصاهای زیر بغل... ‫برات حادثه‌‌ای پیش اومده، مگه نه؟
‫نه، حادثه نبود. ‫از برج ناقوس پریدم
‫- چرا؟ ‫- اونا بهم گفتن اینکارو بکنم
‫- کیا؟ ‫- صداها
‫که اینطور
‫- تو همه رو اینجا میشناسی، مگه نه؟ ‫- همین‌جا به دنیا اومدم
‫چطوره با ما بیای تا یکم صحبت کنیم؟
‫نمیتونم، باید منتظر کشیش جدید باشم
‫و اگه برات قهوه بخریم چی؟
‫با چورو؟
‫- چورو نداریم ‫- پس ساندویچ بیکن بیار
‫آنتونیو، تو این شهر چه خبره؟
‫منظورت چیه؟
‫اتفاقات عجیب، مرگ‌ و میرها
‫- ناپدید شدن‌ها... ‫- اوضاع اینجا عادیه
‫راسته که مردم شهر کلینیک دامپزشکی ‫رو آتیش زدن؟
‫- من نزدم. من اونجا نبودم ‫- ولی میدونی کی اونجا بود؟
‫- همه به جزء من ‫- و چرا اینکارو کردن؟
‫چون کشیش ازشون خواست
‫پدر ورگارا ازشون خواست ‫کلینیک رو آتیش بزنن؟
‫نه... کشیش واقعی نه. ‫انعکاس تو آینه‌اش
‫کشیش، شهردار و دامپزشک ‫توی اون سمت بودن
‫وقتی از آینه اومدن بیرون، ‫کاری از دستشون بر نمیومد
‫قبلش کلش رو سوزونده بودن
‫متوجهم
‫و اون سمت آینه چیکار میکردن؟
‫اول، یه بچه که عنکبوت بود ‫فرستادن تا اونا رو بترسونه
‫ولی فایده نداشت. ‫دختره خیلی شجاعه
‫بعد، با یه دختر امتحان کردن. ‫همونی که ناپدید شد
‫اونو هم نتونستن قانع کنن
‫کی؟
‫- کشیش ‫- در چه مورد؟
‫از کشیش چی میخوان؟
‫صداها میخوان اون یکی از اونا بشه، ‫ولی اون نمیخواد
‫حالا فقط میخوان اونو بکشن
‫واسه همینم رفت رم ‫و همه‌چی رو به پاپ گفت
‫چی به سر شوهر دامپزشک اومد؟ ‫خودکشی کرد؟
‫نه، خسوس اونو کشت. ‫اونی که پرید تو سد یکی دیگه بود
‫کی؟
‫یه مترسک
‫ای بابا
‫اون اینجاست! ‫اون اینجاست! اون رسیده!
‫اون اینجاست!
‫ببینش. بیچاره
‫اون اینجاست! ‫اون داره میاد!
‫باید متقاعدش کنیم بیاد پایین. ‫مجروحه، ممکنه بیوفته
‫به نظرم غمگینانه‌ترین چیزه اینجور شهرها اینان:
‫نادانی، خرافات، داستان‌های پیرزن‌ها...
‫همه‌چیزهایی که به نظر خیلی بی‌آزار میان ‫آخر سر ممکنه باعث کلی صدمه بشن
‫اون چیه؟
‫- چی چیه؟ ‫- تو جاده. نمیبینیش؟
‫- من چیزی نمیبینم ‫- آره، لعنتی
‫یه آدمه
‫لعنت، دختر...
‫یه کشیشه
‫شوخیت گرفته
‫اون اینجاست! ‫اون داره میاد!
‫اون اینجاست! ‫اون رسیده!
‫چی دستشه؟
‫عصر بخیر. بابت تاخیر عذر میخوام. ‫تو فاصله یه مایلی اینجا ماشین خراب شد
‫مجبور شدم پیاده بیام
‫ولی شما کی هستین؟
‫من کشیش جدیدم. ‫اسقف سگوبیا منو فرستاده
« Stef@n | تــرجمه از تـورج پاکاری » Email: tooraj1111@gmail.com