‫"آب"
‫"خاک"
‫"آتش"
‫"باد"
‫"خیلی وقت پیش هر ۴ ملت با نظم خاصی کنار هم زندگی میکردند"
‫"بعد همه چی با حمله‌ی ملت آتش تغییر کرد"
‫"تنها آواتار،مسلط به هر ۴ عنصر میتونست اونها رو متوقف کنه"
‫"اما وقتی دنیا بیش از همیشه بهش نیاز داشت،ناپدید شد"
‫"صد سال گذشت و من و برادرم آواتار جدید رو پیدا کردیم"
‫"یه باد افزار به اسم آنگ"
‫"و با اینکه مهارت‌های باد افزاریش عالی هستن"
‫"خیلی چیزا هست که باید قبل از نجات کسی یاد بگیره"
‫"اما من باور دارم،آنگ میتونه دنیا رو نجات بده"
‫آنچه در آواتار گذشت...
‫آواتار دختر من رو دزدیده.
‫،من ازتون میخوام هر کاری که لازمه انجام بدین ‫تا اونو برگردونین خونه.
‫ماسه افزارها! برید ببینم! از گاومیش فاصله بگیرین.
‫کتابخونه داره غرق میشه.
‫کتابخونه داره غرق میشه!
‫نــــــه!
‫متأسفم آپا.
‫آپا کجاست؟
‫خاک : کتاب دوم ‫قسمت یازدهم : بیابان
‫(CyrusGreat)حمید وِتر : ترجمه و زیرنویس ‫(Hamid Vetr) ‫TvCenter
‫چطور تونستی بهشون اجازه بدی تا آپا رو ببرین؟ ‫چرا متوقفشون نکردی؟
‫نمیتونستم! کتابخونه داشت غرق میشد! شما هنوز تو بودین و...
‫میتونستی بیای دنبالمون! من میتونستم نجاتش بدم!
‫من به سختی میتونم هیچ لرزشی رو اینجا احساس کنم.
‫ماسه افزارها منو غافلگیر کردن و وقت نبود برای...
‫تو فقط اهمیتی نمیدادی! تو هیچوقت از آپا خوشت نمیومد! ‫خیلی دوست داشتی اون بره!
‫،آنگ،بس کن،میدونی تاف هر کاری از دستش بر میومد کرد ‫اون جون ما رو نجات داد.
‫الآن کی میخواد جون ما رو نجات بده؟ ‫ما هیچوقت نمیتونیم از اینجا جون سالم به در ببریم.
‫تمام چیزی که شما بهش اهمیت میدین همینه،خودتون!
‫شما اهمیت نمیدین که آپا حالش خوبه،یا نه.
‫ما همه نگرانیم،اما الآن کاری از دستمون بر نمیاد.
‫من میرم دنبال آپا.
‫آنگ،صبر کن!
‫،بهتره زودتر راه بیافتیم ‫ما تنها افرادی هستیم که از خورشید گرفتگی خبر داریم.
‫باید اون اطلاعات رو به باسینگ سِی برسونیم.
‫فکر میکنی اگه اون جغد غول رو ‫از اون پایین در بیاریم،ما رو میرسونه؟
‫شاید باید اردو بزنیم.
‫نه،خواهش میکنم،بخاطر من واینستا.
‫الآن دیگه چی شده؟
‫کُلنل "مانکِی" عجب سورپرایز خوبی!
‫اگه از اینکه ما اینجاییم سورپرایز شدی،پس اژدهای غرب راهش رو گم کرده. ‫(اژدهای غرب لقب آیروئه)
‫تو اینها رو میشناسی؟
‫البته،کلنل مانکِی و کرگدن‌های خشمگین افسانه‌ای هستن.
‫هر کدومشون متخصص یه سلاحه.
‫همچنین اونا یه گروه قابلِ خوانندگی هستن!
‫ما اینجا نیومدیم کنسرت بدیم،اومدیم فراری‌ها رو تحویل بدیم.
‫اولش یه کم چایی میل دارین؟ من که خیلی دلم میخواد. ‫تو چی،"کاچی"؟
‫،من تو رو به عنوان یه آدمی که عاشق چای یاسمنه میشناسم ‫درست میگم؟
‫حرف مفت دیگه بسه! دوره‌شون کنین!
‫دیدن دوستان قدیمی خیلی خوبه.
‫خیلی بد که تو هیچ دوست قدیمی‌ای نداری که نخواد بهت حمله کنه.
‫هومم...دوستان قدیمی که نخوان بهم حمله کنن...
‫نمیتونی ببینی کجا...
‫نه.
‫درست! ببخشید!
‫یالا بچه‌ها! ما باید نزدیک هم باشیم.
‫اگه یه کم دیگه عرق کنم، فکر نکنم نزدیک هم بودن دیگه مشکلی باشه!
‫کاتارا؟ میتونم یه کم آب بخورم؟
‫باشه،اما باید سعی کنیم صرفه جویی کنیم.
‫ما داریم آبی که برای آب افزاری استفاده میکنی رو میخوریم؟
‫تو از این روی اون یارو مردابیه استفاده کردی!
‫طعم مردابم میده.
‫متأسفم،این همه‌ی چیزیه که داریم.
‫دیگه نه! نگاه کنین!
‫ساکا! صبر کن،تو نباید گیاه‌های ناآشنا رو بخوری!
‫توی اینا آب ذخیره شده!
‫نمیدونم...
‫از خودتون پذیرایی کنین،با این حال خیلی عطش رو از بین میبره.
‫آب کاکتوس بنوشین!
‫،این تشنگی‌تون رو رفع میکنه ‫هیچی از این بهتر تشنگی رو رفع نمیکنه.
‫این تشنگی رفع کنه!
‫خیلی خب،فکر کنم به اندازه‌ی کافی خوردی.
‫کی تاف رو آتیش زده؟
‫میتونم یه کم از اون کاکتوس بخورم؟
‫فکر نمیکنم،ایده‌ی خوبی باشه. ‫یالا باید آنگ رو پیدا کنیم.
‫ما چجوری وسط این اقیانوس اومدیم؟!
‫آپا؟
‫نه...
‫نـــه!
‫اون چیه؟
‫چی؟ چی چیه؟
‫یه قاچ بزرگه.
‫شاید دوست باشه!
‫،فقط بیاین به حرکت ادامه بدیم ‫امیدوارم آنگ حالش خوب باشه...
‫قارچِ دوست! دوست قَرچیِ بوزرگ!
‫آره یه دختر پابرهنه و کور و دوستاش چند روز پیش از اینجا رد شدن.
‫هیچ اشاره‌ای نکردن که کجا دارن میرن؟
‫شاید بتونی یه کم انگیزه بهم بدی؟
‫داری پیشنهاد میدی که انگشتات رو بشکنم؟
‫اونا رفتن توی بیابون! ‫خیلی بده که اونا تقریباً هیچ شانسی برای زنده موندن ندارن.
‫مشکلی نیست،چون اون مرده یا زنده میخوادش.
‫نه باید زنده باشه! ‫من مطمئنم پدرش اونو زنده میخواد.
‫هی نگاه کن...پوستر تحت تعیقب‌های ملت آتش.
‫خب؟
‫خب،ببین کی اینجاست.
‫متأسفم آنگ،میدونم الآن برات سخته...
‫اما ما باید روی بیرون رفتن از اینجا تمرکز کنیم....
‫فرقش چیه؟
‫ما بدون آپا زنده نمیمونیم.
‫همه‌مون میدونیم.
‫یالا،آنگ،اگه با هم کار کنیم میتونیم موفق بشیم.
‫درسته تاف؟
‫،تا اونجایی که من میتونم احساس کنم ‫ما توی یه کاسه‌ی بزرگ از پوره‌ی ماسه گیر افتادیم.
‫من که هیچی به ذهنم نمیرسه.
‫ساکا؟ نظری نداری که چجوری میتونیم باسینگ سِی رو پیدا کنیم؟
‫چرا از این پرنده‌هایی که میچرخن نمیپرسیم؟
‫آه،...ما از این بیابون میریم بیرون و با هم،هم اینکار رو انجام میدیم.
‫آنگ،بلند شو،همه دستای هم رو بگیرن،ما از پسش بر میاییم.
‫مجبوریم.
‫فکر میکنم باید برای شب وایسیم.
‫هیچ آبی نمونده؟
‫این آخرشه،همه میتونن یه کم ازش بخورن.
‫مومو،نه! تو همه‌ی ما رو کشتی!
‫نه،اینکار رو نکرد.
‫اُه،آره،آب افزاری.
‫ساکا،بذار چیزایی که از کتابخونه آوردی رو ببینم.
‫چی؟! من چیزی ندزدیدم! کی بهت گفته؟
‫کار تو بود! تو منو لو دادی!
‫ساکا،من اونجا بودم.
‫مهم نیست،هیچکدوم اونا بهمون نمیگن آپا کجاست.
‫نه،اما میتونیم بفهمیم باسینگ سِی کدوم وریه.
‫میتونیم از ستاره ها برای راهنماییمون استفاده کنیم.
‫اینطوری میتونیم شب که خنکتره حرکت کنیم و روز استراحت.
‫فقط سعی کنین یه کم بخوابین،چند ساعت دیگه دوباره شروع میکنیم.
‫اینجا هیچ کس بهمون کمک نمیکنه. ‫اینا همه‌شون شبیه آدمای کثیفِ ولگردن.
‫ما هم همینطور.
‫آه،این جالبه.
‫فکر کنم دوستمون رو پیدا کردم.
‫تو ما رو آوردی اینجا تا روی پای شو شرط بندی کنی؟
‫فکر نمیکنم یه شرط بندی باشه.
‫بیا همین الآن بگیریمشون!
‫اینجا پر از آدمای در مونده و بدبخته...
‫اگه بفهمن داریم برای جایزه اینکار رو میکنیم......
‫ممکنه مجبور بشیم با همه‌شون مبارزه کنیم... ‫فقط برای اینکه جایزه‌مون رو حفظ کنیم،صبور باش.
‫اجازه هست بازی کنم؟
‫میهمان بازی رو شروع میکنه.
‫میبینم به شروع بازی با مهره‌ی نیلوفر سفید علاقه داری.
‫زیاد نیستن افرادی که به روش های قدیمی وفادار موندن.
‫اونایی که هستن همیشه میتونن یه دوست پیدا کنن.
‫پس بذار بازی کنیم.
‫خوش آمدی برادر،نیلوفر سفید همیشه آغوشش رو ‫به روی کسانی که رازش رو میدونن باز میکنه.
‫شما دوتا پیر پر حرف دارین در مورد چی حرف میزنین؟
‫من همیشه سعی کردم بهت بگم که پای شو بیشتر از یه بازی ساده است.
‫من کل شب رو منتظر این آدمای عجیب غریب نمیمونم ‫تا چرت و پرتاشون تموم بشه!
‫دیگه تمومه! شما دوتا فراری با من میاین!
‫میدونستم! شما دوتا خلافکار تحت تعقیب ‫با یه جایزه‌ی بزرگ برای سرتون هستین!
‫فکر کردم گفتی اون کمک میکنه!
‫میکنه.فقط تماشا کن.
‫فکر کردین شما دستگیرشون میکنین ‫و تمام اون طلاها رو به جیب میزنین؟
‫طلا؟
‫آه...شاید ما نباید اینکار رو میکردیم!
‫یالا،بلندشو،باید راه بیافتیم.
‫تا دیروز دهنم طعم گِل میداد،حالا طعم ماسه میده.
‫هیچوقت فکرشم نمیکردم دلم برای طعم گِل اینقدر تنگ بشه.
‫من بیدارم،نتونستم بخوابم.
‫خب،باید حرکتمون رو ادامه بدیم ‫اگه میخوایم از این گودال ماسه بیرون بریم.
‫آپا؟ اما پرنسس یو اِی چرا باید به اون نیاز داشته باشه؟
‫اون ماهه! خودش میتونه پرواز کنه!
‫فقط یه ابره!
‫صبر کن،یه ابر!
‫بیا،برو بالا و آب رو از توی اون ابر کنترل کن توی مَشک من.
‫واو...به سختی چیزی این تو پیدا میشه.
‫،ببخشید،باشه! این یه ابر صحراییه ‫من هر کاری از دستم بر میومد کردم!
‫بقیه دارن چیکار میکنن! تو داری چیکار میکنی؟
‫سعی میکنم همه رو کنار هم نگه دارم،فقط بیا به حرکتمون ادامه بدیم.
‫باید به این سمت بریم.
‫آوو! مرض مرده! ‫دیگه حالم از اینکه نمیتونم احساس کنم کجا دارم میرم بهم خورده.
‫و آخه کدوم احمقی یه قایق رو وسط بیابون دفن میکنه؟
‫یه قایق؟
‫باور کن،اینقدر محکم بهش زدم که یه عالمه لرزش احساس کنم.
‫این یکی از گلایدرهاییه که ماسه افزارها ازش استفاده میکنن!
‫و نگاه! یه نوع قطبنما هم روش داره!
‫شرط میبندم میتونه راه خروج از اینجا رو بهمون نشون بده.
‫آنگ،تو میتونی باد رو تولید کنی تا ما بتونیم برونیمش! ‫ما موفق میشیم.
‫باعث افتخاره که به یه همچین عضو عالی رتبه‌ای...
‫از محفل نیلوفر سفید خوش آمد بگم....
‫یه استاد اعظم بودن،باعث میشه حتماً رازهای زیادی رو بدونین.
‫حالا که پای شوت رو بازی کردی میخوای به گلها رسیدگی کنی...
‫یا یه نفر از این گروه میخواد یه کمک واقعی به ما بکنه؟...
‫باید برادر زاده‌م رو ببخشید.
‫اون زیاد تو این چیزا وارد نیست و درک درستی از هنرهای سِری نداره.
‫کی به درِ نگهبان میزنه؟
‫کسی که میوه رو خورده و طعم رموزش رو چشیده.
‫متأسفانه فقط مخصوص اعضاست،همین بیرون منتظر بمون.
‫با توجه به نقشه‌ی من به نظر نمیرسه ‫عقربه‌ی روی این قطبنما شمال رو نشون بده.
‫سخت نگیر خانم کوچولو!
‫،من مطمئنم اون دوستای ماسه‌ای که این عزیز دل رو درست کردن ‫میدونن چجوری این اطراف باهاش بگردن.
‫اون باید چیزی باشه که قطبنما بهش اشاره میکنه،اون صخره‌ی بزرگ!
‫باید مرکز مغناطیسی صحرا باشه.
‫یه صخره؟ آره،بزن بریم!
‫شاید بتونیم یه کم آب اونجا پیدا کنیم.
‫شاید بتونیم چندتا ماسه افزار پیدا کنیم.
‫آهـــــه...بالآخره،زمین سخت!
‫فکر کنم سرم داره از آب کاکتوس خالی میشه و نگاه!
‫مزه‌اش شبیه گوشت فاسد پنگوئنه!
‫آووو،احساس گیجی میکنم.
‫تو تمام روز به خاطر آب کاکتوس توهم زده بودی،حالا...
‫الآن رفتی یه چیزی رو که به دیوار یه غار چسبیده میلیسی ؟...
‫من حس کنجکاوی ذاتی دارم!
‫فکر نمیکنم این یه غار معمولی باشه،اینجا توسط یه چیزی درست شده.
‫آره...به شکل و شمایلش نگاه کنین.
‫یه چیزی اینجا داره وِزوِز میکنه،چیزی که داره دنبال ما میاد!
‫داری چیکاری میکنی؟ اون سنگ نزدیک بود منو له کنه!
‫ببخشید،نمیتونم ببینم کجای آسمونن.
‫این یکی با من.
‫ساکا،اونجا چیزی نیست.
‫فکر میکنم سر به اون پاکی‌ای که فکر میکردم نیست.
‫ما باید از اینجا بریم،من دیگه آبم تموم شده!
‫مومو!
‫دیگه کسی رو اینجا از دست نمیدم.
‫یالا،میریم پایین.
‫تاف یه سنگ پرت کن،درست اونطرف.
‫آتش!
‫آره،زدیش! ‫زدش مگه نه؟!
‫آره،حالا راه بیافتین.
‫سمت چپت!
‫چه اتفاقی داره میافته؟ گردهمایی گروه‌تون تموم شده؟
‫ترتیب همه چیز داده شد.ما میریم به باسینگ سِی.
‫باسینگ سِی؟ چرا باید بریم به پایتخت قلمرو خاک؟
‫شهر با پناهنده‌ها پر شده،کسی به وجود دوتا بیشتر پی نمیبره.
‫اونجا راحت میتونیم از دید بقیه پنهون بمونیم.
‫و اونجا امن‌ترین جا توی دنیا از دست ملت آتشه.
‫حتی منم نتونستم وارد شهر بشم.
‫من پاسپورت مهمون‌هامون رو دارم...
‫اما دو نفر تو خیابون دارن دنبال اونا میگردن....
‫تو اینا رو دیدی؟
‫تو منطقه‌ی ما با یه ماسه پیما چیکار میکنین؟
‫اینطور که از قیافه‌اش پیداست،از قبیله‌ی "هامی" دزدیدینش.
‫ما این ماسه پیما رو رها شده توی صحرا پیدا کردیم.
‫ما با آواتار سفر میکنیم.
‫گاومیش ما دزدیده شده و ما باید خودمون رو به باسینگ سِی برسونیم.
‫،چطور جرأت میکنی مردم ما رو به دزدی متهم کنی ‫در حالی که خودتون توی یه ماسه پیمای دزدیده شده سفر میکنین؟
‫ساکت،"گاشوین" کسی مردم ما رو به هیچی متهم نکرد.
‫اگه چیزی که میگن درست باشه،باید بهشون با خوش رویی رفتار کنیم.
‫متأسفم پدر.
‫من صدای پسره رو تشخیص دادم،اون کسیه که آپا رو دزدید.
‫مطمئنی؟
‫من هیچوقت صدایی رو فراموش نمیکنم.
‫تو آپا رو دزدیدی،کجاست؟ باهاش چیکار کردی؟
‫اونا دروغ میگن،خودشون دزدن!
‫گاومیش من کجاست؟
‫هی تو،این افراد کجان؟
‫بهم خبر رسیده که اونا تو مغازه‌ی تو هستن.
‫همونطور که میبینین،کسی بجز ما اینجا نیست.
‫ما همه چیز رو در مورد اتاق مخفیت میدونیم.
‫بشکنش.
‫هی! اون اتاق فقط برای گلهاست.
‫مثل اینکه یه بدشانسی یه سِت غیر کامل از پایشو داره.
‫بیا برگردیم بریم اون دختر رو پیدا کنیم.
‫همین حالا بهم بگو اون کجاست؟
‫تو چیکار کردی؟
‫من...من نبودم!
‫تو گفتی بهش پوزه بند بزنن.
‫تو به آپا پوزه بند زدی؟
‫من متأسفم! نمیدونستم که اون به آواتار تعلق داره.
‫بهم بگو آپا کجاست!
‫من معاوضه‌اش کردم! با چندتا بازرگان! ‫الآن احتمالاً تو باسینگ سِیه.
‫میخواستن اونجا بفروشنش!
‫خواهش میکنم! ما تا بیرون از بیابون همراهیتون میکنیم! ‫به هر شکلی که بتونیم کمکتون میکنیم.
‫فقط از اینجا برین،فرار کنین.
‫(Hamid۷۴)ترجمه و زیرنویس : حمید وِتر ‫(Hamid Vetr) ‫http://tvcenter.tv