‫"آب"
‫"خاک"
‫"آتش"
‫"باد"
‫"خیلی وقت پیش هر ۴ ملت با نظم خاصی کنار هم زندگی میکردند"
‫"بعد همه چی با حمله‌ی ملت آتش تغییر کرد"
‫"تنها آواتار،مسلط به هر ۴ عنصر میتونست اونها رو متوقف کنه"
‫"اما وقتی دنیا بیش از همیشه بهش نیاز داشت،ناپدید شد"
‫"صد سال گذشت و من و برادرم آواتار جدید رو پیدا کردیم"
‫"یه باد افزار به اسم آنگ"
‫"و با اینکه مهارت‌های باد افزاریش عالی هستن"
‫"خیلی چیزا هست که باید قبل از نجات کسی یاد بگیره"
‫"اما من باور دارم،آنگ میتونه دنیا رو نجات بده"
‫آنچه در آواتار گذشت...
‫اگه میخوام شکارم رو بگیرم باید فرز باشم...زیرک.
‫من به یه تیم کوچیک و خبره نیاز دارم.
‫با اینکه من نابینا به دنیا اومدم هیچوقت مشکل دیدن نداشتم.
‫من با خاک افزاری میبینم.
‫تو یه استاد عالی میشی،تاف.
‫من به چیزایی که گفتی خیلی فکر کردم.
‫واقعاً؟
‫خوبه،خوبه.
‫ما دیگه هیچ انگیزه‌ای از سفر با همدیگه نداریم.
‫من باید راهِ خودم رو پیدا کنم.
‫خاک : کتاب دوم ‫قسمت هشتم : تعقیب و گریز
‫(CyrusGreat)حمید وِتر : ترجمه و زیرنویس ‫(Hamid Vetr) ‫TvCenter
‫هی،شماها عجب جایی رو برای اردو زدن پیدا کردین.
‫علفاش خیلی نرمه.
‫اون علف نیست آپا داره پشم میریزه.
‫اُه،حالم بهم خورد.
‫اون حال بهم زن نیست،بخشی از بهاره،میدونی...
‫تولد دوباره،گل ها شکوفه میدن و آپا هم یه کُت جدید گیرش میاد....
‫آه،زیبایی بهار.
‫بس کن،آپا بس کن!
‫اونقدرها هم بد نیست کاتارا،کلاه گیس خوبی میشه.
‫و یه ریش عالی.
‫،من واقعاً خوشحالم که ما بالآخره یه دختر دیگه توی گروه داریم ‫چون شما دوتا حال بهم زنین.
‫میبخشید،کسی تیغ داره؟...چون من دو تا زیر بغل پر مو دارم!
‫پس،تاف،ما معمولاً وقتی داریم اردو میزنیم کارها رو تقسیم میکنیم.
‫هی،نگران من نباش،من مشکلی ندارم.
‫خب،در واقع چیزی که من میخوام بگم اینه که،آه...
‫یکی ممکنه آب بیاره زمانی... ‫که یکی دیگه داره آتیش درست میکنه...
‫یا یکی دیگه چادر رو برپا میکنه....
‫حتی مومو هم سهم خودشو انجام میده.
‫کاتارا،من خوبم،خودم میتونم وسایلم رو حمل کنم.
‫من نیازی به آتیش ندارم،غذامم قبلاً جمع کردم،و نگاه کن...
‫چادرم هم برپاست....
‫خب،مبارکه،اما ما هنوز باید کارِ...
‫من نمیفهمم،مشکل الآن چیه؟
‫بیخیال.
‫متاسفم.
‫هی تاف،من میخواستم برای اتفاقی که افتاد معذرت خواهی کنم.
‫من فکر میکنم ما همه‌مون یه کم خسته‌ایم ‫و داریم رو اعصاب هم میریم.
‫آره،تو خیلی خسته به نظر میای.
‫منظورم همه‌مون بود.
‫خب،شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫یه چیزی داره به سمت ما میاد!
‫چیه؟
‫هم مثل ریزش کوه میمونه...
‫هم مثل ریزش کوه نمیمونه.
‫قدرت تشخیصت ترسناکه!
‫باید بریم؟
‫پیشگیری بهتر از درمانه.
‫اون چیز چیه؟
‫آه،هیچ جا زمین خود آدم نمیشه.
‫صبح میبینمتون.
‫در واقع میتونی بهمون کمک کنی،بارها رو خالی کنیم؟
‫واقعاً؟ تو میخوای کمک کنم کیسه خواب بو گندوی ساکا رو بیارم پایین؟
‫خب،آره.
‫اون و بقیه‌ی چیزا.
‫تو الان بخشی از تیم ما هستی و...
‫ببین،من از تو نخواستم که تو خالی کردن وسایلم کمک کنی.
‫من خودم همه کارام رو میکنم.
‫نکته‌اش اون نیست.
‫از وقتی که به ما ملحق شدی چیزی بغیر ‫از یه آدم خودخواه و بدردنخور نبودی.
‫چی؟
‫ببین چی میگم...
‫شیرین عسل خانم،من از هر چیزی که داشتم ‫دست کشیدم تا بتونم به آنگ خاک افزاری یاد بدم.
‫پس لازم نکرده با من در مورد خودخواه بودن صحبت کنی.
‫شیرین عسل خانم؟!
‫تو الآن در رو،رو من کوبیدی؟
‫چطور میتونی اینقدر رو اعصاب باشی؟
‫ما باید...کاری بکنیم؟!
‫هی،من فقط دارم از نمایش لذت میبرم.
‫باشه،باشه،شما هر دوتون باید آروم بشین.
‫هر دو؟ من کاملاً آرومم!
‫من...میتونم ببینم!
‫،ستاره‌ها امشب خیلی قشنگ شدن ‫چقدر بد که نمیتونی ببینیشون،تاف!
‫هی،چطور یه نفر میتونه با این همه داد و هوار ‫و زلزله راحت بخوابه؟
‫اون چیزه برگشته!
‫خب،چقدر دوره؟شاید وقت داشته باشیم یکم دیگه بخوابیم.
‫من اینطور فکر نمیکنم،ساکا.
‫حالا جدی،اون چیه؟
‫و چجوری همش ما رو پیدا میکنه؟
‫نمیدونم اما ایندفعه یه کاری میکنم که گمش کنیم.
‫خیلی خب،بیخیال چادر زدن.
‫من میرم نرم ترین کپه‌ی خاک رو پیدا کنم و میکپم.
‫خوبه،چون تاف قرار نبود اصلاً کمک کنه.
‫اُه،من نمیدونستم بچه به کسی نیاز داره که اونو توی تختش بخوابونه.
‫بسه دیگه بچه‌ها،یه چیزی دنبال ماست و ما حتی نمیدونیم چیه یا کیه.
‫میتونه زوکو باشه،ما از بعد از ماجرای قطب شمال ندیدیمش.
‫زوکو کیه؟
‫اُه،فقط یه آدم عصبانی مگس ‫با موی دم اسبی که کل دنیا رو دنبال ما کرده.
‫مگه موی دم اسبی چشه؟ مو دم اسبی؟
‫این موی دم گرگیِ جنگجو هاست؟
‫خب،قطعاً جنگجوهای دیگه از روش میفهمن ‫که تو بامزه و تند و تیز هستی.
‫بگذریم،هر کسی که داره تعقیبمون میکنه ‫نمیتونسته تا اینجا تعقیبمون کرده باشه،پس...همه الآن...
‫فقط...شششش!
‫نه،مومو،شششششش! وقت خوابه.
‫آووو،نگو؟
‫این غیر ممکنه!
‫اصلاً راه نداره که اونا تا اینجا ردمون رو گرفته باشن.
‫میتونم با دوتا پام احساس کنم.
‫بیاین از اینجا بریم!
‫شاید باید با اونا رو به رو بشیم.
‫بفهمیم کی هستن،کسی چه میدونه،شاید دوست باشن.
‫همیشه،خوش بین!
‫اونا همون سه تا دختری هستن که توی اوماشو بودن!
‫میتونیم حریفشون بشیم،سه به سه!
‫در واقع تاف،ما ۴ نفریم.
‫اُه،ببخشید،تو رو حساب نکردم،میدونی ‫قدرت کنترل کنندگی نداری و از اینجور چیزا.
‫با این حال،حداقل میتونم مبارزه کنم!
‫باشه،سه به سه به اضافه‌ی ساکا.
‫خب،ما میخواستیم بفهمیم کی هستن،حالا فهمیدم. ‫حالا بیاین از اینجا در بریم.
‫آپا،یپ یپ!
‫نمیتونم باور کنم اون دخترا این همه راه ‫از اوماشو تا اینجا تعقیبمون کردن.
‫من هنوز فکر میکنم حریفشون میشدیم.
‫شوخیت گرفته؟
‫اونی که مثل دیوونه‌ها آتیش آبی کنترل میکرد و ‫خنجرهای پرنده به اندازه‌ی کافی بد هستن...
‫اما آخرین باری که اونا رو دیدیم،یکیشون... ‫یه کاری کرد که قدرت آب افزاریم رو ازم گرفت...
‫اونه که از همه ترسناکتره...!
‫اُه،نه،خورشید داره طلوع میکنه و ما کل شب رو بیدار بودیم.
‫ساکا،مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫مطمئنی؟ من هیچوقت کل شب رو بیدار نبودم!
‫چی میشه اگه من الان یهو خوابم ببره و یه اتفاقی بیافته؟ ‫و همیشه یه اتفاقی میافته!
‫هر دفعه که فرود میایم،اون دخترا اونجا هستن.
‫پس مجبوریم همینطوری پرواز کنیم.
‫برای همیشه که نمیتونیم پرواز کنیم.
‫پس،نقشه چیه؟
‫نمیدونم...کلم از خستگی کار نمیکنه.
‫من مطمئنم بعد از یه چُرت کوتاه یه چیزی به ذهنمون میرسه.
‫بله!
‫خواب!
‫چه اتفاقی داره میافته؟!
‫آپا خوابش برد!
‫بیدار شو رفیق!
‫آپا از خستگی نا نداره.
‫باشه،دیگه خیلی فاصله‌مون رو با اونا زیاد کردیم.
‫نقشه الآن اینه که هر کاری آپا کرد ما هم بکنیم و بخوابیم.
‫البته قبلاً میتونستیم یه کم بخوابیم اگه تاف بچه بازی در نمیاورد.
‫چی؟
‫خیلی خب،خیلی خب،الان همه خسته‌ایم. ‫بیاین فقط یه کم استراحت کنیم.
‫نه! من میخوام حرفای کاتارا رو بشنوم.
‫فکر میکنی من بچه بازی در میارم؟
‫،من فقط دارم میگم،اگه تو اونجا بهمون کمک میکردی ‫ما میتونستیم سریعتر اردو بزنیم...
‫و یه کم بخوابیم و شاید الآن تو این وضعیت نبودیم!
‫تو منو به خاطر این موضوع مقصر میدونی؟
‫نه،نه! اون تو رو مقصر نمیدونه!
‫نه،خیلی خوبم مقصر میدونمش!
‫هی،من هیچوقت نخواستم تو برای من کاری بکنی. ‫من خودم کارام رو میکنم.
‫،به علاوه اگه کسی بخواد مقصر باشه ‫اون این پشم ریزیه که اینجاست.
‫چی؟ تو آپا رو مقصر میدونی؟
‫آره! میخوای بدونی چرا اونا همش ما رو پیدا میکنن؟ ‫به خاطر اینکه اون هر جا میریم یه رد به جا میذاره.
‫چطور جرات میکنی آپا رو مقصر بدونی؟!
‫اون امروز ۳ بار جونت رو نجات داد.
‫اگه کسی مقصر باشه اون توئی!
‫،تو همش میگی که خودت وسایلت رو حمل میکنی ‫اما اینطور نیست اون داره حمل میکنه!
‫آپا داره وزن تو رو تحمل میکنه! ‫چون وقتی که فقط ما ۳ نفر بودیم اون مشکلی توی پروازش نداشت.
‫من از اینجا میرم.
‫صبر کن!
‫من الآن چه غلطی کردم؟! ‫باورم نمیشه سر استاد خاک افزاریم داد و بیداد کردم!
‫حالا اون رفته!
‫میدونم.
‫ما داریم تلاش میکنیم که به هم عادت کنیم...
‫و من خیلی باهاش بد بودم...!
‫آره،شما دوتا خیلی خَرین.
‫مرسی،ساکا!
‫قابلی نداشت!
‫ما باید تاف رو پیدا کنیم و ازش معذرت بخوایم.
‫باشه،ولی با اون تانک پر از خانم‌های خطرناک ‫که دنبالمون میکنن چیکار کنیم؟
‫من یه نقشه دارم.
‫تاف درست میگفت،پشم آپا اونا رو درست میکشوند سمت ما.
‫اما حالا که تمیزه،دیگه از رد خبری نیست!
‫مطمئنی که اون برای پرواز آماده است؟
‫اون تا زمانی که ما زینش و وسایلمون رو روش نذاریم خوبه.
‫من میخوام از پشم آپا استفاده کنم تا ردی برای منحرف کردن ‫اون تانک از مسیرمون درست کنم.
‫اوووه؟ واقعاً باسنم رو درد آورد.
‫نمد پشمی خیس.
‫چقدر لذت بخش!
‫هوم؟ اونا نمد نیستن،بیشتر شبیه...بقچه‌ان؟!
‫یا خوشه؟ یه "اِ" توش داره.
‫کپه؟
‫کپه! اونا کپه‌ان!
‫رد اونا به این سمته.
‫آواتار میخواد ما رو منحرف کنه. ‫شما اون طرفی برین و حواستون به گاومیشه باشه.
‫من این رد رو دنبال میکنم.
‫تاف نمیتونه زیاد دور شده باشه.
‫چی شده مومو؟
‫اُه،نه کاتارا.
‫چجوری پیدامون کردن؟
‫آپا! یالا ما باید تندتر بریم!
‫اون خیلی خسته است!
‫اصلاً خوب نیست! اصلاً خوب نیست!
‫ما فقط باید از رودخونه رد بشیم.
‫یالا آپا فقط یه کم دیگه جلوتر.
‫ما موفق شدیم!
‫دیگه در امانیم!
‫تو موفق شدی،آپا!
‫تلاش خوبی بود،اما نه!
‫چه خبرا؟
‫خب،میدونی...
‫من فکر میکردم وقتی من و تای لی بالآخره شما رو بگیریم... ‫هیجان انگیزتر باشه.
‫اُه،خب پیروزی کسل کننده است.
‫مرسی آپا.نمیدونم بدون تو میخواستیم چیکار کنیم.
‫فقط من این احساس رو داشتم،یا اون یارو یه جورایی جذاب بود؟
‫خیلی خب،تو منو پیدا کردی،حالا کی هستی و چی میخوای؟
‫منظورت اینه که حدس نزدی؟ ‫شباهت‌های خانوادگی رو تشخیص نمیدی؟
‫یه راهنمایی...
‫من باید آواتار رو پیدا کنم تا افتخارم رو دوباره بدست بیارم.
‫مشکلی نیست،میتونی بخندی،چون بامزه است.
‫پس حالا چی؟
‫حالا؟
‫الان همه چی تموم شده،تو خسته‌ای و هیچ جایی برای رفتن نداری.
‫میتونی فرار کنی،اما من میگیرمت.
‫من فرار نمیکنم.
‫اینم از چاییت.
‫تو برای تنهایی سفر کردن یه کم جوون به نظر میای.
‫تو هم یه خورده زیادی پیر به نظر میایی!
‫شایدم هستم!
‫،من میدونم داری به چی فکر میکنی ‫فکر میکنی من نمیتونم از پس کارای خودم بر بیام.
‫من یه همچین فکری نمیکردم.
‫تو حتی نذاشتی من برای خودم چای بریزم.
‫من برات چایی ریختم چون خودم میخواستم و...
‫هیچ دلیل دیگه‌ای نداشت....
‫مردم من رو میبینن و فکر میکنن من ضعیفم.
‫میخوان از من مراقبت کنن،اما خودم میتونم از خودم مراقبت کنم.
‫تو خیلی شبیه برادر زاده‌ی منی.
‫،همیشه فکر میکنی باید همه‌ی کارها رو خودت انجام بدی ‫بدون حمایت دیگران.
‫هیچ چیز اشتباهی توی اجازه دادن به کسایی که عاشقتن ‫و میخوان بهت کمک کنن نیست.
‫نه اینکه من عاشقتما،من که تازه دیدمت.
‫پس،این برادر زاده‌ات کجاست؟
‫در واقع من داشتم دنبالش میکردم.
‫مگه گم شده؟
‫آره،یه ذره.
‫این اواخر زندگیش تغییر کرده ‫و الان دوران سختی رو پشت سر میذاره.
‫اون داره سعی میکنه بفهمه واقعاً کی هست...
‫و از پیشم رفت....
‫پس...الآن داری تعقیبش میکنی؟
‫میدونم که الآن نمیخواد من دور و برش باشم...
‫اما اگه بهم نیاز پیدا کنه،من پیشش هستم....
‫برادر زاده‌ات خیلی خوش شانسه.
‫حتی اگه خودش این رو ندونه.
‫مرسی.
‫باعث افتخارم بود،چایی خوردن با یه غریبه‌ی فوق العاده خوب ‫یکی از لحظات لذت بخش زندگیه.
‫نه،بابت چیزی که گفتی ممنونم.
‫کمکم کرد.
‫خوشحالم.
‫اُه و در مورد برادر زاده‌ات؟ ‫شاید باید بهش بگی که تو هم به اون احتیاج داری؟
‫واقعاً میخوای با من مبارزه کنی؟
‫بله،واقعاً میخوام.
‫داشتم فکر میکردم که کی میخواد سر و کله‌ات پیدا بشه،" زوزو"؟
‫زوزو؟
‫بکش عقب آزولا،اون مال منه.
‫من هیچ جایی نمیرم.
‫عمو؟
‫بلند شو!
‫با خودم گفتم شاید شما به یه کم کمک احتیاج داشته باشین.
‫مرسی.
‫خب،اینجا رو نگاه کن،دشمنان و خائنین،همه با هم کار میکنن.
‫تسلیمم،من میدونم کی مغلوب شدم.
‫شما منو گرفتین.
‫یه پرنسس با افتخار تسلیم میشه.
‫از ما دورشین!
‫زوکو،من میتونم کمک کنم!
‫گمشین!
‫(Hamid۷۴)ترجمه و زیرنویس : حمید وِتر ‫(Hamid Vetr) ‫https://tvcenter.cc