‫من کشوندمشون سمت خودمون.
‫میدوریا-کون، من...
‫یه شرور رقت‌انگیزم.
‫اینجوری نیست، نه؟
‫آئویاما-کون، دستمو بگیر.
‫چون هنوزم می‌تونی یه قهرمان بمونی!
Shabon no you ni tokihanarete hajiketa
Sha
bon
no
you
ni
to
ki
ha
na
ta
re
te
ha
ji
ke
ta
Sha
bon
no
you
ni
to
ki
ha
na
ta
re
te
ha
ji
ke
ta
Ta
e
ma
nai
fu
an
to
da
re
ka
no
ri
sou
ga
Ta
e
ma
nai
fu
an
to
da
re
ka
no
ri
sou
ga
Nee waratte mitsumete
Nee
wa
rat
te
mit
su
me
te
Nee
wa
rat
te
mit
su
me
te
Ano koro no yume no iro wa
A
no
ko
ro
no
yu
me
no
i
ro
wa
A
no
ko
ro
no
yu
me
no
i
ro
wa
Hajikeru mae ni utsushidashita nijiiro
Ha
ji
ke
ru
ma
e
ni
u
tsu
shi
da
shi
ta
ni
ji
i
ro
Ha
ji
ke
ru
ma
e
ni
u
tsu
shi
da
shi
ta
ni
ji
i
ro
Suikome bamu se te tobenai mama de
Su
i
ko
me
ba
mu
se
te
to
be
na
i
ma
de
Su
i
ko
me
ba
mu
se
te
to
be
na
i
ma
de
Ochireba rinkaku dake wo nokoshite
O
chi
re
ba
rin
ka
ku
da
ke
wo
no
ko
shi
teru
O
chi
re
ba
rin
ka
ku
da
ke
wo
no
ko
shi
teru
Ano sora to boku wo hikari de sukashite
A
no
so
ra
to
bo
ku
wo
hi
ka
ri
de
su
ka
shi
te
A
no
so
ra
to
bo
ku
wo
hi
ka
ri
de
su
ka
shi
te
Orekugari nagara naniiro ni toberu?
te
O
re
ku
ga
ri
na
ga
ra
na
ni
i
ro
ni
to
beru?
O
re
ku
ga
ri
na
ga
ra
na
ni
i
ro
ni
to
beru?
Akogare ga boku ni tsukitsuketa yume yo samenai mama de
A
ko
ga
re
ga
bo
ku
ni
tsu
ki
tsu
ke
ta
yu
me
yo
sa
me
nai
ma
de
A
ko
ga
re
ga
bo
ku
ni
tsu
ki
tsu
ke
ta
yu
me
yo
sa
me
nai
ma
de
Boku wa nando mo saisei suru tagatame?
Bo
ku
wa
nan
do
mo
sai
sei
su
ru
ta
ga
ta
me?
Bo
ku
wa
nan
do
mo
sai
sei
su
ru
ta
ga
ta
me?
Boroboro no sekai nagamete ubawareta mono o narabete
Bo
ro
bo
ro
no
se
kai
na
ga
me
te
u
ba
wa
re
ta
mo
no
o
na
ra
be
te
Bo
ro
bo
ro
no
se
kai
na
ga
me
te
u
ba
wa
re
ta
mo
no
o
na
ra
be
te
Tachiagareru ka haiagareru ka
Ta
chi
a
ga
re
ru
ka
ha
i
a
ga
re
ru
ka
Ta
chi
a
ga
re
ru
ka
ha
i
a
ga
re
ru
ka
Sono saki ni hikaru purizumu
So
no
sa
ki
ni
hi
ka
ru
pu
ri
zu
mu
So
no
sa
ki
ni
hi
ka
ru
pu
ri
zu
mu
Itsuka kono karada ga kiete mo kesenai hodo no kagayaki o
I
tsu
ka
ko
no
ka
ra
da
ga
ki
e
te
mo
ke
se
na
i
ho
do
no
ka
ga
ya
ki
o
I
tsu
ka
ko
no
ka
ra
da
ga
ki
e
te
mo
ke
se
na
i
ho
do
no
ka
ga
ya
ki
o
Dareka no tame ni nokosasete
Da
re
ka
no
ta
me
ni
no
ko
sa
se
te
Da
re
ka
no
ta
me
ni
no
ko
sa
se
te
Tenshi Hunter _ Captain Paran
&
‫وضعیت الان اینه که آئویاما-سان
‫ممکنه تنها کسی باشه که می‌تونه آل‌فوروان رو گول بزنه!
چطوری؟
چرا؟
چرا با من این‌کارو می‌کنن...؟
‫با یه شرور حقیر مثل من...
‫صبر کنین... صبر کنین ببینم، بچه‌ها!
‫اینقدر تند نرین!
‫جرم، جرمه!
دوست ندارم اینو بگم ولی می‌دونین...؟
‫شماها قربانیای اصلی این ماجرایین.
بازم می‌تونین باورش کنین؟
‫اون داستان... مال گذشته‌ست!
‫ما نتونستیم احساساتشو درک کنیم...
‫پس بخشی از تقصیر به گردن خودمونه!
‫برای همین، می‌خوایم دست همکلاسی‌ای که الان از ‫نااُمیدی داره گریه می‌کنه رو
‫به‌عنوان دوستش بگیریم!
‫باید کاری کنیم که اونم دستمونو بگیره!
‫برای ما... این تنها راه ممکنه...
‫تا بتونیم مساوی باشیم... تا بتونیم بی‌حساب باشیم!
من تو کمپ تمرینی آسفالت شدم، حالیته؟
‫پنج تا انفجار هوییتزر طلبت، فهمیدی؟!
‫به نظرم زیادی بُریدی، تمومش کن!
‫راست می‌گه!
‫تو به حرفای آل‌فوروان گوش دادی، ‫چون فکر می‌کردی از پسش برنمیای، مگه نه؟!
‫ولی الان اوضاع فرق می‌کنه!
‫تو به بابا و مامانت گفتی که دیگه نمی‌خوای اون کارو بکنی!
‫وقتی رفته بودیم جلوی میدوریا رو بگیریم...
مگه کسی در مورد بی‌کوسه بودن حرف بدی زد؟
‫مگه کسی از آدمی که اشکشو نگه داشته ‫بود و مخفی‌کاری می‌کرد، متنفر شد؟
اون موقع... مگه همه اینو نگفتن...؟
‫مگه نگفتیم بذار تو این مسئولیت سهیم شیم؟!
‫مگه نگفتیم که تنها ولت نمی‌کنیم؟!
‫اون دخالت نابجا، جوهره‌ی قهرمانیه!
‫آئویاما! هنوز تموم نشده!
‫بیا باهم ردش کنیم! همه‌مون!
‫آئویاما!
‫صبر کنین ببینم!
‫ببخشید که حرفتونو قطع می‌کنم...
‫ولی اول، باید از خانواده آئویاما بخوایم که تو تحقیقات کمکمون کنن.
‫نمی‌شه به آل‌فوروان دروغ گفت.
‫شنیدین که چی گفتن... اگه دروغ بگن، مجازات می‌شن.
‫احساستونو خوب درک می‌کنم... ‫ولی باید خونسرد باشیم و...
‫میدوریا...
گفتی آل‌فوروانو به جایی می‌کشونی که ما می‌خوایم، درسته؟
برای اون کار، نقشه‌ای به ذهنت رسیده؟
‫نه، خب...
‫حدس می‌زدم... ای بابا.
‫سوکائوچی-سان...
‫به عنوان معلمشون، مسئولیت بو نبردن از ماجرا رو می‌پذیرم.
‫اگرچه... حس من با حسِ اونا یکیه.
‫آیزاوا...
‫آئویاما، من هنوز...
‫قصد ندارم که تو رو اخراج کنم.
‫به عنوان معلم مسئول کلاس اِی، یه ایده به ذهنم رسیده.
ایده...؟
سوکائوچی-سان، می‌شه ترتیبی اتخاذ کنین که آئویاما و والدینش
حرفایی که الان می‌خوام بزنمو نشنون؟
‫آره، گرفتم.
‫ایده‌ای که به ذهنم رسیده...
‫فهمیدم.
‫تمام موقعیت‌ها باید بازرسی بشن...
‫ولی به نظرم این نقشه جواب می‌ده!
‫آره، البته همه‌ش به اون بستگی داره...
‫فقط یه هفته وقت داریم.
‫به جای دست روی دست گذاشتن...
ارزش امتحان‌کردنو داره، نه؟
‫قضیه رو با مرکز در میون می‌ذارم تا روی جزئیات کار کنیم.
‫لطفاً از طرح کردن این موضوع پیش تمام کسانی ‫که اینجا حضور نداشتن، خودداری کنین.
‫آئویاما-کون!
‫در هر صورت باید آماده شیم.
‫آره.
‫قبل از اون باید یه فکری به حال این لباس بکنم.
‫تیکه پاره شده دیگه.
‫مالِ منم همینطور.
‫باید به تمرینات سختمون ادامه بدیم...
‫و تا جایی که ممکنه کوسه‌هامونو تقویت کنیم.
‫درسته.
‫بچه‌ها...
حتماً باید شکستشون بدیم، باشه؟
‫آره!
‫برای آمادگی تو نبردِ پیش رو...
‫برای اینکه کاملاً آماده باشم...
‫یه قطعه هست که باید بدم تعمیرش کنن!
‫دژاوو!
‫آخ آخ آخ آخ...
‫آخ آخ...
‫خاک عالم... مشتاق دیدار... میدوریا-کون!
‫ای وای... خیلی ببخشینا!
به چیزی نیاز دارین که اومدین اینجا؟
‫احساس خطرم کار نکرد!
‫حتماً خیلی خسته شدم!
‫آخه چه خطری از این بهتر؟!
‫راستی، بگذریم... هاتسومه-کون...
‫مزاحمت شدیم که ازت بخوایم لباسامونو تعمیر کنی.
پس چرا مثل همیشه از آژانس ابزار درخواست نکردین؟
‫خب... الان که آژانس ابزار... یا هر آژانس دیگه‌ای، از کار افتادن.
‫برای همین مزاحم رشته‌ی پشتیبانی شدیم...
‫عه؟ که اینطور... پس بیخود نبود...
عه؟
نگو که هاتسومه-سان... از اتفاقات بیرون هیچ خبری نداره؟
‫هاتسومه!
برای چی همیشه باید یه چیزی رو منفجر کنی؟
شما اومدین تا لباساتونو تعمیر کنین، آره؟
‫دم در بَده.
‫اینجا خیلی متفاوته...
‫پروژه‌ی حیوون خونگی مدیر... ‫حفاظ یو.اِی...
‫مسئول توسعه‌ش منم...
‫مسئول امور اجراییش هم هستم.
‫کل رشته‌ی پشتیبانی درگیرشن.
که اینطور...؟
‫مید-گانتلت...
از آخرین فناوری فشرده‌سازی استفاده می‌کنن، آره؟
‫یه نمونه‌ی اولیه‌ی خارجیه، برای همین زاپاس نداره.
‫اگه ممکنه تعمیرش کنین.
عجله هم داری؟
‫هوم.
‫پس نمیشه... عذر می‌خوام.
‫با این سطح از آسیب، باید بکوبم و از اول بسازمشون...
‫ولی برای مکانیزمِ فشرده‌سازیش، کاندنیومِ لازمو ندارم...
‫پس در حال حاضر، ممکن نیست!
‫عذر می‌خوام!
‫داری با سرعت غیرممکنی فرار می‌کنی!
‫هاتسومه-کون... زره من چی؟!
‫بدون مشخصاتش ممکن نیست!
‫چقدر رک!
‫نگران نباشین... ما ردیفشون می‌کنیم.
‫همکلاسیِ هاتسومه‌ایم!
‫خیلی ازتون ممنونیم! شرمنده می‌کنین!
‫بیخیال، بیخیال!
‫ولی، عجیب بود...
‫فکر می‌کردم یه خوره‌ی تکنولوژی مثل ‫هاتسومه-کون، درجا به کمکمون بیاد.
هاتسومه-سان... چی داری درست می‌کنی؟
‫پرواز می‌کنن...؟ ای‌ول!
‫تو پروژه‌ی حفاظ یو.ای، هاتسومه هم دخیله.
‫برای داستان تخلیه فوری، داره روی ایده‌هایی ‫که پشت سر هم به ذهنش می‌رسه کار می‌کنه.
‫قبلاً هم به این اشاره کردم...
‫اما ایده‌ها و سرزندگیش، کاملاً تو یه سطحِ دیگه‌ن!
‫اگه می‌خوای پاهاتو سرد کنی... ‫چرا رو دستات راه نمی‌ری؟
‫حتی اگه به وضعیت 100% رسیده باشه هم...
‫یه لحظه بعد، ممکنه بشه 90%.
‫وقتی یه نوزاد از ذهنم تراوش می‌کنه، باید بزرگش کنم!
‫من اینجور آدمیم!
‫این تکیه کلام هاتسومه-سانه!
‫که اینطور...
‫پس برای همین بود که خیلی به اتفاقات بیرون توجه نکرده...
‫و خودشو فقط وقف اختراعاتی کرده که عاشقشونه.
‫واقعاً خیلی محشره این هاتسومه-سان!
‫خیلی ساده‌ای، میدوریا-کون...
‫سادگیت مثل ساختار پلی‌اتیلنه!
‫شرمنده... نفهمیدم چی گفتی...
‫ حداقل می‌دونم که شما قهرمانا، اون بیرون چقدر تو تنگنا قرار گرفتین!
‫ماها مالِ نبرد نیستیم.
‫برای همین سعی داریم کارای دیگه بکنیم...
‫تا مطمئن شیم که بتونیم از تعداد آدم بیشتری محافظت کنیم.
‫دیدی؟ مثل همیم!
‫اختراع‌کردن راه و روشِ رشته‌ی پشتیبانی برای قهرمان‌بودنه!
‫هاتسومه-سان...
‫بازم نشد که عین اصلش در بیارم.
‫یه مقدار ضعیف‌تر از مید-گانتلت اصلی شده...
‫ولی با نوزادای من کارو در میاری، پس ازشون استفاده کن!
‫دستکشم دارن؟!
وای! نکنه همین الان با دست چپت ساختیش؟
‫ زرهِ ایدا-کونم که... دقیقاً مثلِ اصلش نشد...
‫ولی اگه دوست داری...
‫خیلیم عالی! تشکر!
‫تازه می‌خواستیم شروع کنیم...
‫که اندازه‌هاتونو بگیریم.
‫اینو به بچه‌های رشته‌ی قهرمانی بگین لطفاً...
‫باید ببریم!
‫هوم!
‫آه! چه زود اومدین بچه‌ها.
‫همین الان آماده شدیــــــ
‫خوبه، به موقع رسیدیم!
‫مگه نباید صورتشون درجا درست بشه؟
‫شنیدم تو کلای اِی چی شده.
‫ولی وقت نداریم که دست روی دست بذاریم.
‫ردیابی به‌موقع جبهه آزادی فراطبیعی و لیگ اشرار
‫و نابودی‌شون تو یه حرکت، هنوزم بهترین نقشه‌ست!
‫نمی‌تونیم از کوتاه‌ترین مسیر برای دستیابی ‫به پیروزی قاطعانه دست بکشیم!
‫تردید و دو دل شدن دقیقاً چیزیه که دشمن می‌خواد!
‫آئویاما... موندم، دستمون رو می‌گیره...
‫بهش باور دارم.
‫آئویاما-کون بدون شک برمی‌گرده پیشمون.
‫البته امیدوارم نفرین نشه.
‫به‌نظرم مشکلی نیست.
‫مطمئنم که اون...
‫بیش از هرکس دیگه‌ای می‌دونه می‌خواد چی بشه.
‫تجهیزاتتون رو عوض کنین!
‫میدوریا-کون، باکوگو-کون و تودوروکی-کون،
‫حول محور این سه‌نفر تیم می‌سازیم و پخش می‌شیم!
‫کلاس ۱-اِی از رشته‌ قهرمانی دبیرستان یو.اِی!
‫به جست‌وجو ملحق بشین!
منطقه کانسای
‫در همون احوال و هم زمان...
‫خروجی ۱۰۰٪...
‫نجیره فلود!
‫سان‌ایتر، کسی آسیب ندیده؟
‫نــ ــ نه... نجیره...
‫ممنون! ممنون!
‫اشرار تو حومه‌ی شهر هم دارن رئیس‌بازی در میارن،
‫برای همین با عجله اومدیم اینجا...
‫نگران نباش، دیگه در امانین.
‫می‌بریمتون تو دبیرستان شیکتسو.
‫از نظر امنیتی با یو.اِی برابره!
‫ممنون! می‌شه حداقل صورتتو ببینیم...؟
‫نه... نمی‌شه... نکنید...
‫درسته که می‌خوایم از پناهنده‌ها محافظت کنیم،
‫ولی هرچقدر شهر خالی‌تر بشه،
‫اطلاعات کم‌تری از اشرار گیرمون میاد...
‫سخته.
‫حالا که اینطور شده،
‫دیگه نمی‌تونیم حمله‌ی غافل‌گیرانه انجام بدیم.
‫باید دقیقاً برعکسش رو انجام بدیم... ‫یعنی هر دو طرف جایی برای اشتباه ندارن.
‫ این جنگِ تمام‌عیار، قراره جدی شروع بشه!
بیمارستان مرکزی
‫بیمارستان مرکزی...
‫جهت محفوظ نگه داشتن هماهنگی این تسهیلات حیاتی،
‫تعداد زیادی ایستگاه پلیس منطقه‌ی عملیاتی خودشون‫ رو به مجاورت هم بردن.
مرکز مبارزه با جبهه‌ی آزادی فراطبیعی و لیگ اشرار
‫برای نقشه‌ی دوم،
‫بخش‌های مهمی که برای مبارزه‌ی قطعی دوم‌مون ‫نیازه رو خلاصه کردم.
‫آئویامای جوان درحال‌حاضر منتظر جواب آزمایشاتشه.
‫به‌خاطر آئویاما، الان حرکاتمون محدود شدن.
‫هرکسی که اینجاست بنابر شواهد و کارهای مختلفش
‫قابل‌اعتماد درنظر گرفته شده و ما هم آماده‌ی پیشروی هستیم.
‫نیروی اصلی‌ قهرمانان‌مون که ‫ اندوور-سان و جینیست-سان رو شامل میشن،
‫حین عملیات و منتظر دستوراتن.
‫از اونجایی که این یه جلسه‌ی اضطراری و مخفیه،
‫امنیت رو در اولویت گذاشتیم و می‌خوایم ‫با تعداد کم شروع کنیم.
‫درک می‌کنم، اما...
‫وایلد وایلد پوسیکتس!
‫ناراحت کننده‌ست که ریوکو و اینا اینجا نیستن.
‫ببخشید.
‫اینجور نیست که بهشون اعتماد نداشته باشیم.
‫میو.
‫شیگاراکی و اینا دارن از کوسه‌ی سرچ من ‫برای کارهای بد استفاده می‌کنن، میو؟
‫تمام تلاشمو می‌کنم تا کمک کنم.
‫این «بخش‌های مهم» رو بهمون بگو.
‫این‌ کار چیزیه که چه نقشه‌ی اول باشه چه دوم، باید انجام بشه.
‫باید از هم جداشون کنیم.
‫طبق داده‌های مبارزه با استار اند استرایپ.
‫شیگاراکی تومورایِ فعلی از آل‌فوروان هم قوی‌تره.
‫درضمن... در مورد قدرت آل‌فوروان هم...
‫اونایی که مبارزه‌ی کامینو رو دیدن، باید بدونن که چقدر قویه.
‫به‌اضافه‌ی ارتباط‌شون با امواج رادیویی،
‫هوشیاری مشترک‌شون هم هست که حین ‫حمله به تارتاروس شاهدش بودیم،
‫ولی نمی‌دونیم تا چه حد مشترکه.
‫برای همین اگه هم‌زمان بیان بیرون، شانس ‫بردمون از بین می‌ره.
‫پس چرا موقع مبارزه با استار اون‌کارو نکردن؟
‫احتمالاً نمی‌خواسته اسمش صدا زده بشه.
‫چون با قوانین نیو اوردر و گفتن «آل‌فوروان»، ‫احتمالاً کلکش کنده می‌شده.
‫برای این مبارزه‌ی قطعی دوم
‫باید حداقل ۱۰ کیلومتر از هم دور نگه‌شون داریم.
‫این حداقل شرط موردنیاز برای برنده‌ شدن‌مونه.
‫البته اونا هم جوری از مهره‌هاشون استفاده ‫می‌کنن که همچین اتفاقی نیفته.
‫دقیقاً همینطوره، سوکائوچی-کون.
‫آتش هولناکی که پشخ می‌شه و همه‌چی رو می‌سوزونه...
‫خطری که حین اردوی تمرینی و ویلای کوهستانی ‫باهاش مواجه شدیم.
‫همین که دابی رو بذارن توی نیروهای پیشتازشون، ‫نمی‌تونیم حرکتی بزنیم.
‫پس، برای جدا کردن شیگاراکی و آل‌فوروان،
‫باید دابی رو هم جدا کنیم،
‫فقط دابی نیست.
‫درسته. همه‌شونو!
‫باید تمام نیروهای اصلی دشمن رو از هم جدا کنیم
‫و تک تک‌شون رو از بین ببریم.
‫و برای انجامش، باید دشمن رو بیرون بکشیم!
‫زیادی خوشبینانه نیست؟
‫اگه می‌تونستیم که انقدر سرویس نمی‌شدیم.
‫آره. برای رسیدن به این اهداف، نیاز به یه نقشه داریم.
‫آئویاما، نه؟
‫هنوز وحشت‌زده‌ست...
جوونی که بی‌کوسه به دنیا اومده و تمام ‫زندگیش مورد استفاده واقع شده...
‫دلم براش می‌سوزه،
‫ولی نمی‌تونیم احساسات خودمون رو نسبت ‫به دنیا تو اولویت بذاریم.
‫این مسئله که جامعه رو ول کرده، تغییری نمی‌کنه.
‫تو جایگاه من، نیازه که مواظب باشم.
‫من... می‌خوام باور داشته باشم...
‫به آئویامای جوان.
‫درضمن... باور دارم...
‫به معلمش... آیزاوا شوتا.
‫نتایج آزمایش اومده، چیز غیرعادی‌ای مشاهده نشد.
‫سیستم عصبی و امواج مغزیش هم عادی بود.
‫پس کوسه‌ای که بهش اجازه داد ‫ لیدی ناگان رو منفجر کنه
‫حتماً بعد از باختن به آلمایت گیرش اومده.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، اگه می‌تونست کاری کنه ‫که خائنین منفجر بشن،
‫نیازی نداشت با کشتن‌شون درس عبرت بسازه
‫یا تهدید کنه و بگه «اگه بهم دروغ بگین می‌کشمتون.»
‫برای همین آل‌فوروان...
‫بذر وحشت رو داخل این بچه و پدر و مادرش کاشته.
‫ترسیدی؟
‫تو کل زندگیت کم پیش میاد دوستایی پیدا ‫کنی که از اون حرفا بزنن.
‫... می‌خوایم دست همکلاسی‌ای که الان از ‫نااُمیدی داره گریه می‌کنه رو
‫به‌عنوان دوستش بگیریم!
‫از چی می‌ترسی؟
‫از آل‌فوروان؟
‫بله...
‫بعدشم... من...
‫نمی‌تونم مثل اونا چشمک بزنم...
‫از اونم می‌ترسم.
‫هرچقدر بیشتر بهم باور داشته باشن،
‫باورم نسبت به خودم کم‌تر می‌شه.
‫حتی اگه می‌تونستم دستاشون رو بگیرم،
‫اگه دوباره آل‌فوروان جلوم پیدا بشه...
‫ممکنه دوباره همون کارا رو تکرار کنم.
‫از همین... می‌ترسم...
‫برای همین می‌خوام تسلیم بشم...
‫می‌خوام برم جایی که هیچ نوری نیست...
‫و منتظر مرگ بمونم...
‫احتمالاً تخفیف دادن رو هم در نظر بگیرن.
‫ولی... گناهت پاک نمی‌شه.
‫آئویاما، حتی وقتی این جنگ تموم شد هم، ‫احتمالاً نتونی برگردی تو یو.اِی.
‫اونا دوستاتن، برای همین خیلی مهربون بودن،
‫ولی من مثل اونا نیستم.
‫صادقانه می‌گم.
‫وحشتی که داخلش کاشته شده رو...
‫حتی اگه شده، به‌زور می‌کشم بیرون.
‫مبارزه کن.
‫الان فقط می‌تونی مبارزه کنی...
‫می‌دونم.
‫می‌دونم باید ببریم.
‫باید تبدیل به مهره‌ای بشم که کمک می‌کنه ‫برنده بشیم... اینطوری برابر می‌شیم...
‫می‌دونم، ولی...
‫در واقع درسته...
‫و شاید اگه ازت استفاده کنیم، فرقی با ‫آل‌فوروان نداشته باشیم.
‫ولی نمی‌ذارم همینجوری درحالی که به‌خاطر ‫گناهانت داری عذاب می‌کشی،
‫تسلیم بشی و بمیری.
‫نه تا وقتی که من معلم رشته‌ی قهرمانیتم،
‫و تو دانش‌آموز منی.
‫من هنوز...
‫نمی‌خوام اخراجت کنم.
‫قرار نیست به دانش‌آموزا یاد بدم جوری ‫زندگی کنن که همیشه مدیون بقیه باشن.
‫حتی اگه بیچاره و بدبختی،
‫برو کنار دوستات که دستتو گرفتن، قدم بردار.
‫ما ازت محافظت می‌کنیم.
‫بهت قول می‌دم،
‫اگه باهاشون باشی، چیزیت نمی‌شه.
‫ولی، یه مجرم تنها مثل من می‌تونه چیکار کنه؟
‫ممکن نیست نترسیده باشه.
‫هرکسی باشه می‌ترسه.
‫برای همین...
‫قرار نیست تنها باشی.
‫شماها دانش‌آموران یو.اِی، ما معلما ‫و قهرمانان حرفه‌ای...
‫این مسیر...
‫... مسیریه که همه با هم ازش رد می‌شیم.
داستان قهرمان‌شدن همگی ما
‫هوی، بیا! وقت رفتنه!
‫باش.
پیـــــــــــــــــــــــش‌نمایش
‫آنچه خواهید دید...
.مبارزه‌ی نهایی داره نزدیک‌تر می‌شه
‫قهرمانان... اشرار...
‫همه‌ی کسایی که دارن آماده‌ی مبارزه می‌شن، ‫درحال دست‌وپنجه نرم کردن با احساسات مختلفی‌ هستن.
‫گذشته‌ای که نمی‌‌خوان به‌یاد بیارن
‫و حالی که می‌خوان عوضش کنن...
‫همینطور... آینده‌ای که باید هدف قرارش بدن.
‫قست بعدی، «ناامیدت کردم.»
‫چه چیزی به‌دست میاریم و چی رو از دست می‌دیم؟
ناامیدت کردم
قسمت بعـــــــــدی
‫فراتر برو!
‫فراتر از بینهایت!