دیگه باید شروع شده باشه... نه؟
‫حرف نزن.
‫نگهبانای کمتری این اطراف موندن.
به نظر خودت تابلو نیست؟
‫به خاطر همین امروز بود ‫ که اون همه امید داشتم...
‫... برای تولد بذرهای شکاف‌دار.
‫بذرهای سرخورده‌ای که ارزش حامل‌بودن رو دارن...
Shabon no you ni tokihanarete hajiketa
رها شو و مثل حباب صابون منفجر شو
Sha
bon
no
you
ni
to
ki
ha
na
ta
re
te
ha
ji
ke
ta
Sha
bon
no
you
ni
to
ki
ha
na
ta
re
te
ha
ji
ke
ta
با اضطراب بی‌وقفه و آرمان‌های بزرگ برای کسی
Ta
e
ma
nai
fu
an
to
da
re
ka
no
ri
sou
ga
Ta
e
ma
nai
fu
an
to
da
re
ka
no
ri
sou
ga
Nee waratte mitsumete
هی، بخند و نگاه کن
Nee
wa
rat
te
mit
su
me
te
Nee
wa
rat
te
mit
su
me
te
Ano koro no yume no iro wa
رنگ امید در اون روزها
A
no
ko
ro
no
yu
me
no
i
ro
wa
A
no
ko
ro
no
yu
me
no
i
ro
wa
Hajikeru mae ni utsushidashita nijiiro
رنگین کمونیه که قبل از انفجار ظاهر می‌شه
Ha
ji
ke
ru
ma
e
ni
u
tsu
shi
da
shi
ta
ni
ji
i
ro
Ha
ji
ke
ru
ma
e
ni
u
tsu
shi
da
shi
ta
ni
ji
i
ro
Suikome bamu se te tobenai mama de
نفس حبس می‌شه، خفه می‌شه و رها نمی‌شه
Su
i
ko
me
ba
mu
se
te
to
be
na
i
ma
de
Su
i
ko
me
ba
mu
se
te
to
be
na
i
ma
de
Ochireba rinkaku dake wo nokoshite
اون، وقتی می‌افته، فقط یه کروکی می‌مونه و محو می‌شه
O
chi
re
ba
rin
ka
ku
da
ke
wo
no
ko
shi
teru
O
chi
re
ba
rin
ka
ku
da
ke
wo
no
ko
shi
teru
Ano sora to boku wo hikari de sukashite
آسمون و منو شفاف می‌کنه با نورش
A
no
so
ra
to
bo
ku
wo
hi
ka
ri
de
su
ka
shi
te
A
no
so
ra
to
bo
ku
wo
hi
ka
ri
de
su
ka
shi
te
Orekugari nagara naniiro ni toberu?
تو پرواز آشفته‌ش، چه رنگی به خودش می‌گیره؟
te
O
re
ku
ga
ri
na
ga
ra
na
ni
i
ro
ni
to
beru?
O
re
ku
ga
ri
na
ga
ra
na
ni
i
ro
ni
to
beru?
Akogare ga boku ni tsukitsuketa yume yo samenai mama de
A
ko
ga
re
ga
bo
ku
ni
tsu
ki
tsu
ke
ta
yu
me
yo
sa
me
nai
ma
de
A
ko
ga
re
ga
bo
ku
ni
tsu
ki
tsu
ke
ta
yu
me
yo
sa
me
nai
ma
de
Boku wa nando mo saisei suru tagatame?
Bo
ku
wa
nan
do
mo
sai
sei
su
ru
ta
ga
ta
me?
Bo
ku
wa
nan
do
mo
sai
sei
su
ru
ta
ga
ta
me?
Boroboro no sekai nagamete ubawareta mono o narabete
Bo
ro
bo
ro
no
se
kai
na
ga
me
te
u
ba
wa
re
ta
mo
no
o
na
ra
be
te
Bo
ro
bo
ro
no
se
kai
na
ga
me
te
u
ba
wa
re
ta
mo
no
o
na
ra
be
te
Tachiagareru ka haiagareru ka
Ta
chi
a
ga
re
ru
ka
ha
i
a
ga
re
ru
ka
Ta
chi
a
ga
re
ru
ka
ha
i
a
ga
re
ru
ka
Sono saki ni hikaru purizumu
So
no
sa
ki
ni
hi
ka
ru
pu
ri
zu
mu
So
no
sa
ki
ni
hi
ka
ru
pu
ri
zu
mu
Itsuka kono karada ga kiete mo kesenai hodo no kagayaki o
I
tsu
ka
ko
no
ka
ra
da
ga
ki
e
te
mo
ke
se
na
i
ho
do
no
ka
ga
ya
ki
o
I
tsu
ka
ko
no
ka
ra
da
ga
ki
e
te
mo
ke
se
na
i
ho
do
no
ka
ga
ya
ki
o
Dareka no tame ni nokosasete
Da
re
ka
no
ta
me
ni
no
ko
sa
se
te
Da
re
ka
no
ta
me
ni
no
ko
sa
se
te
Tenshi Hunter _ Captain Paran
&
‫شعله‌ها خاموش نمی‌شن.
‫بابا! تو تعطیلی بعدیت بیا بریم قله‌ی سکوتو!
‫خیلی جای خفنیه! حتماً بیایا!
‫شاید بتونم به سطح شوتو برسم!
‫تازه شاید به آلمایتم نبازم، می‌دونی؟
‫بیرون نیاین، اشکای لعنتی! ‫من نمی‌خوام گریه کنم، لعنتیا!
بابا... چرا نیومدی پس؟
‫بابا...
‫داغه! خاموش نمی‌شه!
‫شعله‌ها!
‫داغه! داغه!
‫نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫من که هنوز...
‫من که... هنوز...
‫هیچی بهش نشون ندادم!
‫اونم یه بچه بود که با شکاف زاده شده بود.
‫نه...
‫یه شکاف نبود... اون از همون اولش...
‫کلاً...
دو حریق ناگهانی
اینجا کجاست؟
‫خوابالو، زود باش پاشو!
من... زنده‌م...؟
چرا؟
‫اوه! خوابالو بیدار شد!
‫سنسه! خوابالو بیدار شده! سنسه!
اینجا... کجاست؟
این... صدای منه؟
‫اینجا خونه‌ی ماست!
‫چقدر خوابیدی... بذار ببینم...
‫سه سال؟! سه سال تموم خوابیده بودیا!
‫منم تازه رسیدم، خیلی نمی‌دونم... ‫ولی سنسه اینو گفته بهمون!
سه سال؟ چرا؟ چه اتفاقی افتاده؟! چی شده؟
‫من تو سکوتو سوختم... بعدش...
‫بعدش...
‫باید برم خونه!
‫نمی‌شه بری!
‫چرا؟!
‫تو دیگه قراره با بقیه، اینجا زندگی کنی!
‫خانواده‌ی جدیدت همینان!
‫مطمئنم خیلی زود عادت می‌کنی!
‫وایسا ببینم! باید برم خونه!
‫بابام...
‫احتمالاً فقط کار داشته و نتونسته بیاد اونجا!
‫مطمئنم... اون نگرانمه!
‫من کار بدی کردم... حرفای بدی زدم!
‫باید از مامانم و اینا عذرخواهی کنم!
‫باید به بابام بگم که چیکار می‌تونم بکنم...
‫من... باید قهرمان...
‫حیف شد... فکر نکنم دیگه همچین‌چیزی ممکن باشه.
‫بدنِ سوخته‌ت برای ترمیم، کار خیلی خیلی سختی داره.
‫قسمتای ازدست‌رفته با بافت احیاشونده پر شدن.
‫با اون صورت، انگار یه آدم دیگه‌ای... ‫ولی بازم نجات پیدا کردی.
‫چی داری می‌گی؟ نمی‌فهمم...
یه آدم دیگه...؟
‫نمی‌تونی مثل قبل از قدرتت استفاده کنی.
‫به ارگانای داخلیت آسیب رسیده.
‫حواست که شامل حس درد می‌شه، مختل شدن.
‫بدنت خیلی ضعیف شده.
‫دیگه نمی‌شه به قبل برگشت.
‫ما هم دوست داشتیم که تو رو در سلامت کامل به دست بیاریم.
‫تمام تلاشمونو کردیم ولی... ‫متأسفانه شکست خوردیم.
‫دردناکه، نه؟ طفلک بیچاره...
‫ولی شاید ما بتونیم شعله‌هاتو به حالت عادی برگردونیم!
نظرت چیه؟
‫می‌خوای به خانواده‌ی ما بپیوندی ‫و همراه ما یاد بگیری؟
‫خفه شو.
هممم؟
‫من... دوست ندارم از کسِ دیگه‌ای یاد بگیرم.
‫تنها کسی که می‌تونه بهم آموزش بده...
‫بابامه و بس!
‫نباید از این کارا بکنی!
‫خفه شو!
‫ببند!
‫برای اینکه اونو به سمت آرمان خودمون هدایت کنیم، دیر شده بود.
‫همون‌جوریشم خیلی آتیشی بود.
‫حتی مردی که به همه‌چی حکم می‌روند...
‫نمی‌تونست به وسواسی که اون بچه روی پدرش داشت، فائق بیاد.
‫در صورتی که برای شیگاراکی تومورا اتفاقی میفتاد،
‫یه بسترِ کاشت برای بذر نفرتِ شدید فراهم کرده بودیم.
‫حاملایی برای ارباب اهریمن.
‫دابی... یکی از اون زاپاسا بود.
‫و همزمان یه شکست محسوب می‌شد.
تا کجا... صبر کن، چی؟
چی می‌خوای بگی؟
یعنی تمام اینا رو آل‌فوروان برنامه‌ریزی کرده بوده؟
‫فقط می‌خوام بگم که محتاط باشی.
‫اون فراتر از بصیرت ما زندگی می‌کنه.
‫باید برگردم...
‫باید برگردم خونه...
‫ما تنهاش گذاشتیم.
می‌پرسی چرا؟
‫برای اینکه قرار نبود بدن دابی بیشتر از ‫یک‌ماه بعد از بهوش‌اومدنش دووم بیاره.
‫برای همین...
‫فعلاً بهم بگین دابی.
‫وقتی که دلال آوردش پیش ما، غافلگیر شدم.
می‌پرسی، چرا برگشت؟
می‌پرسی چرا زنده بود؟
‫می‌خواستم انگیزه‌ی اصلی دابی رو بپرسم، ‫برای همین کاری کردم که تنها شیم.
‫اوجیکو-سان.
کار تو بود، نه؟
تو منو زنده نگه داشتی؟
‫پس فهمیدی؟ خوشحالم.
چطوری از اون موقع به بعد، زنده موندی؟
‫وقتی به اون جسد متحرک نگاه می‌کنم...
‫یه سرنخایی از اینکه می‌خواین با من چیکار کنین، دستم میاد.
‫من برگشتم، چون...
‫اینجا بهترین مکان برای مراسم تدفینه.
‫همون نگاه کافی بود که تا تهِ قضیه رو بخونم.
‫بدنش داشت به سمت مرگ می‌رفت...
‫ تا همونجا هم بدنشو فقط با شعله‌های ‫نفرت خالص سرِ هم نگه داشته بود.
‫هی، شوتو!
‫می‌دونی، راستش... من یه بار اومدم خونه.
‫با اینکه فکر می‌کردم ضعیف‌تر از قبلم.
‫حتی دلیل یا امیدی هم نداشتم.
‫فقط می‌خواستم دوباره منو ببینه...
‫شاید امیدوار بودم که اون چیز تغییر کرده باشه...
‫می‌خواستم ببینم...
‫دلیل زاده‌شدنمو...
‫ولی صحنه‌ای که سه سال عوض نشده بود، ‫همه‌چی رو برام روشن کرد.
‫فهمیدم که من یه شکستم و دلیلی برای زندگی ندارم.
‫فهمیدم که اون خانواده از من عبور کرده و گذشته.
‫وقتی از حدت فراتر بری...
‫مثل این می‌مونه که هرچی ساختی، معکوس می‌شه.
‫بعد از اون، فقط به شعله‌هام تمرین دادم.
‫نمی‌خواستم تا وقتی که ضعیفم، اونو ببینم.
‫حتی وقتی که این بدن شروع به فرسودگی و ازهم‌پاشیدن کرد...
‫هیچ حسی نداشتم.
‫تا می‌خواستم، می‌تونستم فیلماشو نگاه کنم.
‫شوتو-کون... اون یارو...
‫از اولش... توقع داشتی بمیری!
‫هر موقع که از شهر محافظت می‌کرد،
‫هر موقع که مشهورتر می‌شد،
‫تپش قلبم بیشتر می‌شد.
‫از وقتی مردم و دابی متولد شد، من...
‫گرما...
‫انرژی‌ایه که از جنبش تمام موجودات ناشی می‌شه.
‫آل‌فوروان با عطشش برای زندگی ابدی...
‫نمی‌تونست این گرما رو داشته باشه، ‫گرمایی که فقط به سمت مرگ حرکت می‌کنه.
‫شعله‌های مرگِ یه زنجیریِ تک‌بعدی که ‫حتی پادشاه اهریمنی هم رهاش کرده بوده.
‫هرچی که دوست داره رو... می‌سوزونم و خاکستر می‌کنم.
‫این چیزیه که برای اثبات تولدم، نیاز دارم!
‫نمی‌ذارم... مگه نگفتم بهت؟ ‫داداش احمق!
‫حرکت نهایی، مشت رعد آتشین!
‫رسوندن دمات به بالاترین حد ممکن، ‫ذخیره و ‌آزاد کردنش.
‫حرکت آتشین نهایی که اندوور در جوانی بهش رسید.
‫وقتی که اندوور حین مامورت قدرت‌طلبی‌ـش ‫درحال استاد شدن رو این حرکت بود، متوجه محدودیتش شد.
‫درضمن، اون آتش...
‫سرابی به‌وجود میاره و باعث می‌شه ‫منظره‌ای که بهش چشم دوخته، تاب بخوره.
‫اوکی اوکی.
‫حالا که حرف زدم، روحیه‌م رو پس گرفتم!
‫ممنون که گوش دادی!
‫هی سریع‌تر داره داغ می‌شه!
‫اصلاً تردید نداره!
‫حتی اگه بابا اینجا نباشه و مجبور ‫باشم باهات بجنگم، خوب هیزمیه!
‫خودم جلوتو می‌گیرم!
‫اشتباه برداشت نکن.
‫برات کلی برنامه دارم!
‫با پس گرفتن آتیش ضعیف‌شده‌م شروع کردم.
‫حداقل می‌دونستم چطوری قدرت ‫آتیشمو بیشتر کنم.
‫بهم گفته بود آتیشم از مال اون قوی‌تره.
‫و همونم بهم روحیه داد.
‫حواس کرخت شده‌م محدودیتام رو برداشتن.
‫با نگاه کردن یاد گرفتم چطوری‌ آتیش بزنم.
‫مشت رعد آتشین!
‫شوتو، از آلمایت خوشت میاد؟!
‫داره میاد!
‫عنکبوت جهنمی!
‫خیلی داغه!
‫این حرکت اندووره؟!
‫ولی خیلی بزرگ‌تر و نامرتب‌تره!
‫نمی‌دونم تویا-نی از چی خوشش میاد.
‫تودوروکی-کون!
‫شوتو-کون! آماده‌ای؟
‫آماده‌م!
‫سریعه!
‫عنکبوت جهنمی حواس‌پرتی بود؟
‫شوتو، ازت یه سوال دارم...
تو ‫با چه قیافه‌ای...
‫... با اون شهروندای وحشت‌زده توی ‫یو.اِی مخفی شدی؟!
‫به‌عنوان پسر اندوور و برادر دابی!
‫تو تجسم فلاکت متراکم شده در اندازه‌ی یه پسری!
‫خیلی بی‌شرمانه‌ست، شوتو!
‫شوتو-کون!
‫از نظر قدرت آتیش، از اندوور هم قوی‌تره!
‫ولی اگه اونجوری بخواد تکون بخوره...
‫با اینکه تو بهترین محیط و با بدن ‫مناسب آتیش بزرگ شدی،
‫به بقیه تکیه می‌کنی!
‫حتی با اینکه با همه‌چی به‌دنیا اومدی،
‫سعی نکردی به بهترین حدت برسی!
‫اگه کسی نمی‌خواد بهت بگه، پس خودم می‌گم!
‫تو فقط یه عروسک خام و بی‌اراده‌ای!
‫تو زندگیت هیچی نمی‌شی!
‫جت‌برن!
‫آره...
‫درست می‌گی.
‫یه احمق بودم که... دنبال میون‌بر بودم... ‫و نمی‌تونستم تصمیمی بگیرم...
‫من همینم.
‫گرمام خنثی شد؟
‫فکر می‌کردم فقط چشمت به باباست.
‫ولی خوشحالم حواست به منم بوده.
‫با خواسته‌ی رسیدن به بقیه،
‫اینو حین تمرین پیدا کردم...
‫رعد آتشین...
‫این حرکتیه که خودم ساختم.
‫حرکتیه که برای جلوگیری از تو ساخته شده.
‫شوتو، مطمئنی نمی‌خوای جات رو عوض کنی؟
‫آل‌فوروان چی؟
‫مثلاً بین تمام قهرمانای‌ باقی‌مونده،
‫فقط خودت می‌تونی باهاش بجنگی،
‫و میدوریا باید جلوی شیگاراکی رو بگیره...
‫قدرت من بهترین گزینه برای روبه‌رویی ‫با تویا-نی هستش.
‫و اینم چیزیه که خودم می‌خوام.
‫وظیفه‌مه.
‫وظیفه‌ی همه‌مونه.
‫همه‌مون باید کاری که می‌شه رو بکنیم.
‫و با هم، جلوی تویا-نی و بقیه‌ی اشرار رو بگیریم.
‫به‌عنوان برادر خامت اینو می‌گم...
‫بابامون دیوونه بود! وضعیت خانواده‌مون هم داغون بود!
‫ولی بازم، خودت تصمیم گرفتی مردم رو بسوزونی!
‫می‌خوای با دابی بجنگی...؟
‫بچه‌ها، نیم‌ساعت دیگه بیاین بیرونا!
‫همینو می‌خوام.
‫نگران نباش.
‫البته بابام قراره سر اینکه نتونست قولشو نگه ‫داره حسابی غر بزنه.
‫ولی اگه اینکه نمی‌تونه با دابی بجنگه بخشی ‫از مجازاتشه،
‫هاکس و بقیه تصمیم درستی گرفتن.
‫دابی گناه خانواده‌ی ماست.
‫بعدشم، برای رسیدن به جایی که می‌خوام، ‫باید این‌کارو بکنم.
‫برای همینم از این حرکت استفاده می‌کنم ‫تا از اون دیوار رد بشم.
‫اینو می‌گفتی تقریباً بهش مسلط شدی؟
‫با مشت رعد آتشین یکم فرق داره!
‫راستی، چون نبودی نمی‌دونی.
‫اینجاشو دست بزنی هم داغ نیست.
‫ببین؟ خیلی خداستا!
‫هرچند نگه داشتنش سخته. ‫سریع خاموش می‌شه.
‫و بنده تو مبارزه‌ی واقعی کارم هنوزم بهتره!
‫ هیچ پخی نیستی!
‫جوهره‌ی رعد آتشینو گرفتم
‫و با قرار دادن قلبم تو مرکز، قسمت راست و چپمو باهم فعال کردم.
‫خون گرم و سرد تو بدنم جریان پیدا می‌کنه
‫و هر دو طرفو متعادل می‌کنه.
‫گرم و سرد باهم ترکیب می‌شن...
‫مثل شعله‌های سردن!
‫بابام می‌خواست با یخ دمای ‫بدنشو کم کنه.
‫ولی من می‌خوام برعکسشو انجام بدم.
‫این‌کارو می‌کنم تا شخصاً
‫دلیل متولد شدنم تو این خانواده رو قبول کنم.
‫مگه قدرت خودت نیست؟!
‫میدوریا، قدرت خودمه.
‫ممنونم.
‫دیگه جون افراد بی‌گناهو نگیر!
‫مشت رعد آتشین...
‫فسفر!
‫کوبش یخ‌بند...
‫تیغه‌ی بی‌نور شعله‌ی سرد!
‫اگه می‌خوای خشمتو خالی کنی، کلشو ‫رو ما خالی کن!
‫شاید اونطوری یکم آروم شی!
‫بدنی که مقابل این گرمای شدید دووم میاره ‫و می‌تونه شعله‌هام رو خنک کنه.
‫پس بهترین فرد برای مقابله باهام تویی، نه؟
‫و داری راجع به تصمیمات درست و غلط حرف می‌زنی...
‫می‌دونستم!
‫حتی با اینکه برادر و هم‌خونیم، ‫انقدر باهم فرق داریم!
‫خاموش شد! باید دوباره شروع کنم!
‫میله‌های تاب خورده هیچوقت نمی‌تونن ‫از یه مسیر صاف رد بشن!
‫محدودیت جامعه‌ی ابرانسانی همینه!
‫یعنی ما!
‫الان دیگه تو مسیر موازی‌ایم!
‫بسوز و بمیر! به‌خاطر ما!
‫شوتو-کون...
‫... خودت گفتی!
‫این گرما حتی منو هم می‌سوزونه...
‫ببخشید...!
‫گفتم که...
‫هدر دادن انرژیه...
‫ازتون ممنونم!
‫حتی جمله‌ای به این سادگی هم...
‫تو این مسیر بارها باید به عقب ‫برمی‌گشتم و چیزی رو برمی‌داشتم...
‫خون و گذشته‌ای که با طمع ساخته شده بود...
‫اشکالی نداره تو باشی.
‫نیازی نیست بذاری خونت به زنجیر بکشتت.
‫اشکال نداره اگه بخوای
‫به هر کسی که می خوای تبدیل شی.
‫از وقتی اونو فهمیدم،
‫به‌نظر میومد برخلاف منی که خشکم زده،
‫همه دارن رو به جلو می‌رن.
‫ولی همیشه همونجا بودن.
‫کلاس اِی کسی رو پشت‌سر نذاشت.
‫همیشه بهم احساس آسودگی می‌دادن.
‫حرکات نهایی‌تون، نماد خودتونن!
‫بذارین مردم از رو حرکاتتون بفهمم ‫می‌تونین چیکار کنین.
‫ذخیره‌ش کن و بریزش بیرون. ‫قدرتتو متراکم کن.
‫ذخیره‌ش کن و...
‫حتی اگه زورکی باشه، مسیرمون به هم افتاده.
‫برای همین...
‫لطفاً بس کن.
‫دایهیو کایشو!
پیـــــــــــــــــــــــش‌نمایش
‫آنچه خواهید دید...
‫تودوروکی-کون جلوی دابی رو گرفت!
‫این خبر خوب به بقیه‌ی قهرمانان هم رسید،
‫بعد از اون، نیرویی برای رسیدن به پیروزی جمع کردن.
‫به‌علاوه، توی ویلای گونگا،
‫اندوور و هاوکس درحال مبارزه تا پای ‫مرگ با آل‌فوروان بودن.
‫قست بعدی، «سیاهی لشگر.»
‫شعله‌های اندووری که به گذشته غلبه کردن، ‫خروشان می‌شن.
قسمت بعـــــــــدی
سیاهی‌لشگر
‫فراتر برو!
‫فراتر از بینهایت!