« زيرنويس از سينا صداقت » .: SinCities :.
‫خب، نگاهش كن. تقريباً انسان شدي
‫اوناهاش. دوباره سر پا و سر حال شدي
‫ممنون
‫- خوبه كه دوباره لباس پوشيدم، ولي... ‫- ولي؟
‫يه چيزي كه در مورد حركت كردن هست
‫اينه كه فكر مي‌كنم وقتي حركت نكنم ‫حس خوبي بهم ميده
‫اوه. پس نمي‌خواستي بري يه قدمي بزني؟
‫- چي؟ ‫- خب، به زور مي‌تونستم ببرمت قدم بزني
‫در حالي كه كيرت تو هوا بالا ‫پايين مي‌پريد، مي‌تونستم؟
‫شايد يه پرنده فكر مي‌كرد كيرت يه شاخه درخته ‫و با خودش مي‌بردش
‫آره. خب
‫اوه، بيخيال. يه لبخند كوچولو تو رو نمي‌كشه
‫آفرين پسرِ خوب
‫خب حالا، دوست داري بريم يه قدمي بزنيم؟
‫يكم هواي تازه زير نور ستاره‌ها؟
‫فكر كنم دوست دارم، آره
‫خوبه
‫متأسفانه، يه شرطي داره
‫اوه
‫فكرِ من نيست. استريگا اصرار كرد
‫بايد خيلي راحت باشه. فقط مي‌خواست ‫امنيتش يكم بيشتر باشه
‫تو ده برابر قوي‌تر از مني، لنور
‫استريگا اشاره كرد كه تو يه جادوگري
‫و واقعاً مي‌خواي بري قدم بزني، پس...
‫ميشه اين رو بندازي گردنت؟
‫باشه
‫آفرين پسرِ خوب
‫بريم قدم بزنيم!
‫شبِ قشنگيه، اينطور فكر نمي‌كني؟
‫شبِ خيلي سرديه. سلولم گرم‌تر بود
‫به خاطر اينه كه حرارتِ تلف شده رو ‫با لوله به اطراف قلعه منتقل مي‌كنيم
‫واقعاً؟ حتي داخلِ سلول‌ها؟
‫من همش بهت مي‌گم. ما هيولا نيستيم
‫تو قلعه‌ي دراكولا هم حرارت ‫با لوله منتقل مي‌شد
‫اين جادوي خون‌آشاميه
‫راستش، فقط علمه. دانشِ باستاني
‫نكته اينه هكتور، آدما مسائل رو فراموش مي‌كنن ‫و خون‌آشام‌ها فراموش نمي‌كنن
‫بايد چيزهاي زيادي ياد بگيري
‫و فرصتش نصيبم ميشه؟
‫چقدر پرشور
‫آروم باش و از شب لذت ببر
‫نور روزم مي‌تونه قشنگ باشه
‫به حرفت اعتماد مي‌كنم
‫نور روز رو يادت نمياد؟
‫هيچوقت برام مهم نبوده. ‫هميشه به شب علاقه داشتم.
‫شايد يه چيزي رو از دست بدي، مي‌دوني. ‫وقتي فقط شب بيرون مياي.
‫اوه، فكر نكنم. فقط نگاه كن
‫نمي‌تونم تصور كنم نورِ خورشيد ‫چطور مي‌تونه اين منظره رو بهتر كنه
‫خيلي خب. اعتراف مي‌كنم
‫اين شگفت انگيزه
‫ديدي؟ اينجا زيادم بد نيست، نه؟
‫مي‌تونم بدونِ اينم سر كنم
‫درد داره؟
‫نه. فقط من رو ياد آخرين باري مي‌ندازه ‫كه يكي بهم قلّاده بست
‫تو بريلا؟
‫وقتي كارميلا تقريباً من رو كشت
‫خب، اون كمي كج خلقه
‫ولي هيچوقت نمي‌خواست تو رو بكشه
‫نه
‫چون بهم نياز داره تا برده‌ي آهنگر روحش باشم
‫نه، چون اگه مي‌خواست تو رو بكشه، ‫به سادگي مُرده بودي
‫و اگه مي‌خواست شكنجه‌ت كنه،
‫در حالي به اينجا مي‌رسيدي
‫كه دل و روده‌ت تو دستت بود ‫و يه نيزه تو كونت
‫گمونم اين حقيقت داشته باشه
‫يعني، مي‌تونم ببينم همچين كاري مي‌كنه. ‫تو كابوس‌هاي شبونه‌م.
‫اون واقعاً بد خلقه، ولي منطقيم هست
‫هيچوقت اجازه نميده خشمش اون ‫رو به جايي برسونه كه نمي‌دونم
‫كل نژاد بشر رو محكوم به مرگ كنه؟
‫فقط يه مثالِ تازه
‫از اين‌كه ديوانه شدن از خشم ‫مي‌تونه چجوري باشه
‫خيلي خب
‫شايد تو راه اينجا مثل يه شاه جوان ‫باهات برخورد نشده باشه،
‫ولي زنده به اينجا رسيدي
‫ولي اونجوري بهتر مي‌شد
‫به اين فكر كردي كه فقط براي اين زنده‌اي
‫كه تو قلعه‌ي دراكولا به حرف ‫كارميلا گوش كردي؟
‫گوش نكردم. اون فريبم داد
‫فكر نكنم فريبت داده باشه
‫فكر مي‌كنم اون به نظرت كاملاً منطقي اومد، ‫و تو به طور قابل دركي،
‫نسبت به تمام اتفاقات احساس گناه كردي
‫اون مجبورم كرد به دراكولا خيانت كنم
‫نه، چنين كاري نكرد
‫اون بهت نشون داد كه اون پيرمرد ديوونه بود،
‫و تو رو از عواقبش نجات داد
‫اينجا هيچكس نمي‌خواد بهت صدمه بزنه
‫فقط هنوز كاملاً بهت اعتماد نداريم
‫- بهم اعتماد نداريد؟ ‫- تو سعي كردي به من صدمه بزني، هكتور
‫داره در مورد من چي ميگه؟
‫لنور داره ميگه تو يه زنِ بدجنس و پليدي
‫دختر كوچولوي پررو. داره جواب ميده؟
‫به نظر مياد
‫صبر كن
‫حالا دوباره داره در موردت گله مي‌كنه
‫و اين‌كه چطور زدي لت و پارش كردي
‫اوه، محض رضاي خدا
‫اگه به گذشته نگاه كني، كتك زدنش ‫به نظر يه اشتباه محاسباتي مياد،
‫چون ظاهراً نقشه‌ي تو بدونِ اون جواب نميده
‫بايد مي‌ترسوندمش
‫اگه هنوز يه احمقِ خوشحال بود ‫لنور چيزي نداشت كه روش كار كنه
‫ما به اون احمق نياز داريم، كارميلا
‫مي‌دونم، مي‌دونم
‫- ولي يه مشكلي هست ‫- چي؟
‫اون مي‌تونه اجساد رو تبديل ‫به موجوداتِ شب‌رو كنه
‫ما براي تقويتِ ارتش خودمون ‫به موجوداتِ شب‌رو نياز داريم
‫نقشه همينه، آره
‫اين همه جسد تازه رو از كجا بياريم
‫بدونِ اين‌كه ذخيره‌ي آذوقه‌مون رو صفر كنيم؟
‫هر چيز به وقتش
‫اول لنور بايد اين مشكل رو برامون حل كنه
‫نه. از اين طرف
‫سلولِ جديد
‫برو تو
‫اين يه حقه‌ست؟ دارم خواب مي‌بينم؟
‫فكر كردم شايد دوست داشته باشي ‫بتوني مطالعه كني
‫افسارت رو بده به من
‫آفرين پسرِ خوب
‫در ضمن كتابه در مورد جادوي خون‌آشامي ماست
‫با توجه به تخصص خودت،
‫يه حسي بهم گفت شايد برات جالب باشه
‫آه، ممنون
‫خيلي ممنون
‫مي‌تونم فردا شب ببينمت؟
‫بله...
‫آه، بله، البته
‫ممنون
‫شب بخير. خواب‌هاي خوب ببيني
‫چه برداشتي ازش داشتي؟
‫سنت جرمين؟
‫مطمئن نيستم به اندازۀ كافي ‫بهش اعتماد داشته باشم،
‫ولي كسي نيست كه تو اولين ‫برخوردم باهاش فكر مي‌كردم
‫اون ناراحته. آره
‫ولي مرد شيّادي هم هست
‫ولي با ما اونجوري برخورد نكرد
‫آره. همينطوره
‫اين اذيتت مي‌كنه؟
‫يه ذره
‫ولي مي‌توني چي واقعاً اذيتم مي‌كنه؟
‫چي؟
‫اين كه شايد به قدري تنها بوده
‫كه راضي بود به اون سرعت ‫چهرۀ واقعيش رو نشون بده
‫چون اونم به شدت نياز به... دوست داشت
‫اون انقدر غمگين و تنهاست؟
‫و از فقدانش عذاب مي‌كشه
‫تو رو ياد كسي مي‌ندازه؟
‫اين فكر ناراحت كننده ايه
‫آره
‫فكر مي‌كنم بايد بهش كمك كنيم
‫البته، كه فكر مي‌كني
‫كارِ درست همينه
‫و شايد به كمكش نياز پيدا كنيم
‫ما از داستانِ خودمون افتاديم ‫تو داستانِ يه نفر ديگه...
‫دوباره؟
‫احمقانه‌ست. همش داستانِ ماست
‫اميدوارم به قدري زنده بمونم ‫كه ببينم چطور تموم ميشه
‫نه...
‫اين اشتباهه...
‫ما... ما نبايد... اينجا باشيم
‫كجايي؟!
‫هنوز اينجايي؟!
‫خواهش مي‌كنم!
‫بهم بگو كجايي!
‫دستم رو بگير!
‫خواهش مي‌كنم!
‫واي خدا!
‫مطمئنم حتماً زماني بوده ‫كه خواب‌هاي خوب مي‌ديدم
‫شايد وقتي تو قصرها و كاخ‌ها زندگي مي‌كردم
‫ولي شايدم نه
‫همش به خاطر استرس بود
‫در ازاي دريافتِ سكه مي‌رقصيدم،
‫و مطمئن مي‌شدم براي ماه ‫و سال آينده سكۀ كافي دارم
‫هيچوقت آسون نبود، نه؟
‫و بعدش...
‫تو رو پيدا كردم
‫وقتي اينجا بودي خواب مي‌ديدم؟
‫نمي‌دونم
‫زيادي روي ساعت‌هاي روزم متمركز بودم
‫اون روزها هيچوقت نمي‌خواستم بخوابم
‫و حالا دوباره اينجام
‫هيچوقت نمي‌خوام بخوابم
‫نه تا وقتي پيدات نكردم
‫نه تا وقتي دوباره تو خوابِ خوب زندگي كنم
‫نه تا وقتي برگردي
‫اوني كه مي‌تونه خوب حرف بزنه كجاست؟
‫اوني كه چشم داره؟
‫تو رو تو جنوا خلق كردم
‫منظورت... منم؟
‫آره. يه لحظه كنارم بشين
‫چي مي‌خواي؟
‫كنجكاو بودم
‫شب درازه و من زياد به ‫اتفاقاتِ اخير فكر كردم
‫مي‌تونم يه سؤالي ازت بپرسم؟
‫البته
‫يادت مياد كي بودي؟
‫قبل از اين‌كه بري جهنم
‫من...
‫تقريباً يادمه
‫مثل اينه كه...
‫يادم مياد خواب ديدن چجوري بود،
‫و اين كه لحظاتي از رويا يادم بياد،
‫ولي هيچوقت كلش يادم نميومد
‫متوجه ميشي؟
‫آره
‫چي يادت مياد؟
‫من يه حكيم بودم
‫واقعاً؟
‫آره
‫تو جايي به اسمِ آتن
‫فكر كنم خيلي وقت پيش بود
‫رشته‌ي تحصيليت چي بود؟
‫من فيلسوف بودم؟
‫و اين چيزي بود كه تو رو راهي جهنم كرد؟
‫من به عنوان انسان در دوراني زندگي مي‌كردم
‫كه امپراتوري حاكم به آتن
‫مذهب و قوانينش رو عوض كرد
‫من معتقد بودم فلسفه
‫مطالعه‌ي نظام حاكم بر دنيا
‫و هدف ما توش باشه
‫و بازم بحث در مورد ماهيتِ خداوند
‫تبديل به يه جرم شد
‫كي اين رو جرم اعلام كرد؟
‫مسيحي‌ها
‫فيلسوف بودن
‫گناه بود
‫و يه مسيحيِ مهم
‫مي‌گفت
‫كه مردم بايد گناهكاران رو شكار كنن
‫و اونا رو به سمتِ رستگاري برونن
‫جوري كه يه شكارچي طعمه‌ي خودش ‫رو به سمتِ تله‌ها مي‌رونه
‫فكر كردن به خدا قطعاً از ديد ‫خدا گناه به حساب نمياد
‫شايد
‫و بازم... من اينجام
‫و شايد
‫كل رويات رو برام تعريف نكردي
‫به من خيانت شد، آهنگرِ روح
‫من شكار شدم
‫من شكنجه شدم
‫به خاطر جونم دروغ گفتم...
‫تو يه كليسا،
‫جلوي يه قاضي
‫من بقيه رو لو دادم
‫تا خودم بتونم زنده بمونم
‫من تبديل به يه گناهكار شدم
‫و؟
‫و اونا به هر حال من رو كشتن
‫من تو جهنم بيدار شدم...
‫چون اين دنيا جنونِ محضه
‫و...
‫يه چيزي در مورد گناه فهميدم
‫چي فهميدي؟
‫فهميدم...
‫ازش خوشم بياد
‫بازم اينجام،
‫برگشتم روي سطح زمين...
‫قوي و آزاد،
‫تو دنيايي كه فكر كردن
‫چيزي به حساب مياد
‫كه بايد شكنجه شه و به قتل برسه
‫به خاطر زندگي دوباره‌اي كه بهم دادي ممنونم
‫قصد دارم به خوبي ازش استفاده كنم
‫و روياهاي تازه و شگفت انگيزي ازش بسازم
« زيرنويس از سينا صداقت » .: SinCities :.