در سال 1980، من یک گزارشگر بیت در شهرستان برگن با The Record بودم.
پوشش هاسبروک هایتس، پوشش لودی، نیوجرسی.
زنگ زد که اتفاقی افتاده
در Quality Inn در Hasbrouck Heights.
و البته این مسئولیت من بود که به آن پاسخ دهم.
زنی به اندازه کافی بلند فریاد زد که پرسنل هتل آن را بشنوند
و اوه، به اتاق بیایید و در را بکوبید.
او موفق شد یک علامت دست بدهد
به هر کسی که در راهرو بود
کارکنان هتل متوجه شدند که او دچار مشکل شده است.
و بنابراین، بلافاصله با پلیس تماس می گیرند.
در این مرحله، او در وحشت است.
او می داند که جیگ بلند شده است. او باید از آنجا برود
او تلاش می کند تا از راهرو فرار کند.
یکدفعه،
یک افسر پلیس هاسبروک هایتس وارد شد و او را به پایین انداخت...
به او گفت بایستد، دستانش را بالا بیاورد،
گفت: "اگر توقف نکنی، تو را منفجر می کنم."
او متوقف شد،
و همه چیز را در راهرو انداخت.
وقتی آنها این مجرم را گرفتند،
در اختیار او، او نوار دارد.
او دستبند دارد
او محدودیت های اسارت دارد.
او داروهای آرامبخش دارد.
پلیس از لزلی آن اودل بازجویی می کند،
و هر کاری که با او انجام می داد را به پلیس گفت.
او را به تجاوز جنسی متهم کرد
و گفت این زمانی بود که او را دستبند زد و او را تهدید کرد
که می ترسید کشته شود.
اما وقتی پلیس از مظنون سوال می کند،
او به نظر می رسد که او واقعاً مقصر نیست.
او گفت که او با کمال میل آنجاست،
بنابراین جرمی مرتکب نشده بود.
اما برای پلیس در نیوجرسی،
بلافاصله، زنگ های خطر به صدا در می آیند.
این همان هتل است.
دو زن، قبلاً در آنجا کشته شدند.
این باید همان پسر باشد
بنابراین پلیس او را دستگیر کرد،
و او را به مقر پلیس بردند...
... و فهمید که نام او ریچارد کاتینگهام است.
در شهر نیویورک، با مورد نیم تنه Midtown،
پرونده اساساً در آب متوقف شده بود.
اطلاعات بیشتری وجود نداشت...
چون تحقیق
به هیچ مظنونی منجر نشد.
حالا باید یه چیزی یادت بیاد اوایل دهه 80 است.
هیچ ارتباطی بین آژانس ها وجود نداشت.
و بنابراین تنها چند روز پس از قتل ژان آن رینر،
مقامات در شهر نیویورک،
آنها هیچ تصوری از این نداشتند که مظنونی با MO مشابه قاتل تنه باشد
به دلیل تعرض به یک روسپی در آن سوی رودخانه دستگیر شده بود
در نیوجرسی
ریچارد کاتینگهام در شهرستان برگن زندانی شده بود
برای حمله به لزلی آن اودل.
و پلیس جرسی فکر کرد که او ممکن است قاتل زنجیره ای باشد
آنها به دنبال آن بودند،
کسی که خیابان والری و مریان کار را در مسافرخانه کوالیتی به قتل رساند.
بنابراین شهرستان برگن
شروع به ساختن پرونده خود کردند،
ارتباط او با جنایات قبلی
آنها متوجه شدند که ریچارد کاتینگهام در نزدیکی لودی، نیوجرسی زندگی می کند.
که در مجاورت ارتفاعات هاسبروک قرار دارد،
جایی که مسافرخانه کیفیت در آن قرار داشت.
پلیس هم متوجه شده بود
که مریان کار ربوده شد
از همان مجتمع آپارتمانی که ریچارد کاتینگهام در آن زندگی می کرد
حدود پنج سال قبل از ربوده شدن او.
در تمام این موارد، استفاده از دستبند وجود دارد،
دو قربانی خفه شدن،
دو قربانی با بقایای چسب در اطراف دهانشان.
بنابراین ما در اینجا یک الگو داریم.
و آنها بسیار مطمئن بودند که این مرد ممکن است با هم مرتبط باشد.
اما چیزهای زیادی علیه بازرسان کار می کند.
آنها شواهد کافی برای حمایت از پرونده دادستان نداشتند.
چون شما نه تنها می خواهید این مرد را دستگیر کنید، بلکه باید او را محکوم کنید.
شما باید یک مورد محکم از اطلاعات معتبر بسازید...
... با استفاده از شواهد و اظهارات
از قربانیان بازمانده، مانند لزلی آن اودل.
از آنجا که این یک پرونده قاتل زنجیره ای است، به ویژه،
کارآگاهان در حال بررسی هستند
اگر اتفاق مشابهی برای شخص دیگری افتاده باشد.
زیرا اگر بازماندگان دیگری دارید،
آنگاه شاهدان بیشتری خواهید داشت،
که به تعیین الگویی از کاری که این مرد انجام می دهد و چگونه انجام می دهد کمک می کند.
چگونه به او نزدیک شد؟
چی گفت؟
عصر چگونه پیشرفت کرد؟
کی بد شد؟
این جزئیات کوچک
می تواند جرایم مختلف را به هم مرتبط کند.
می تواند پرونده را بسازد یا خراب کند.
بازرسان شهرستان برگن پرونده های حل نشده تجاوز جنسی را پیدا کردند
جایی که آنها را از شهر نیویورک بردند،
به نیوجرسی آورده شد و تقریباً کشته شد.
وقتی هوشیار شدم،
من برهنه در فاضلاب یک مجتمع آپارتمانی دراز کشیده بودم.
شب قبل، در یک بار در شهر نیویورک به او نزدیک شد.
شروع کرد به صحبت کردن با من
و او از من پرسید که من آنجا تنها چه کار می کنم؟
او به او پیشنهاد خرید نوشیدنی داد.
او از من پرسید که آیا من یک دختر شاغل هستم؟
به او گفتم که من پیشخدمت هستم.
نوشیدنی پر شد، و او شروع به احساس بیماری کرد.
او بار را ترک کرد، او به دنبال او رفت و به او پیشنهاد کرد که به خانه برود.
سوار ماشین شد،
و قبل از اینکه متوجه شوید، آنها در حال رانندگی به نیوجرسی بودند.
من مدام از حال می رفتم.
وقتی به هوش آمد،
او به شدت سینه اش را گاز گرفته بود.
او مورد ضرب و شتم و تجاوز جنسی قرار گرفته بود.
من در یک منطقه تاریک از خواب بیدار شدم،
و او به من گفت: "نگران نباش، من قبلاً اینجا زندگی می کردم."
وقتی به خودم آمدم مهاجمم رفته بود.
جواهراتم را گرفت.
به سختی می توانستم حرکت کنم.
کلی درد گرفتم
شب قبل از،
یک زن فاحشه به نام سوزان گایگر
نزدیک برادوی در منهتن نزدیک شد.
او از من پرسید که آیا من یک دختر شاغل هستم؟
به او گفتم من هستم. من به پول نیاز داشتم
این فرد از او خواست که با او بیاید و او مشغول بود.
او را وادار می کند که موافقت کند که شب بعد با او ملاقات کند،
و او انجام می دهد. او می آید.
میگه بریم یه دونه مشروب بخوریم.
او مکان خوبی را می‌شناخت، فلانگانز.
او گفت که با کامپیوتر کار می کرد، در نیوجرسی زندگی می کرد.
و هنگامی که او را داشت، او را به مواد مخدر کشید.
به او مواد مخدر داد و او را به نیوجرسی آورد...
من شروع به احساس خواب آلودگی، خستگی، خواب آلودگی کردم.
... جایی که ضارب سینه هایش را گاز گرفت و جراحات هولناکی به او وارد کرد.
او مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بود
سوزان گایگر مرده بود
و به لطف خدا زنده ماند.
در یک پارکینگ از خواب بیدار شدم و نمی دانستم چه اتفاقی افتاده است.
شب قبل از،
مجرم او را در خیابان میدان تایمز دید.
او یک سرمایه مالی بزرگ داشت.
او به من گفت 3000 دلار است،
و گفت: می خواهم تمام شب را با تو بگذرانم.
این مرد این دسته از پول های نقد را تکان می داد،
درخواست اعمال جنسی
در بار مدام اصرار می کرد که با او مشروب بخورم.
او مدام سینه هایم را لمس می کرد.
او خشن بود.
و سپس به او مواد مخدر داد و او را به نیوجرسی آورد.
جایی که او یک ضرب و شتم وحشتناک و تجاوز جنسی را گزارش کرد.
همه این موارد ...
چندین مورد مشابه داشت.
قربانیان در نیوجرسی پیدا شدند
از منطقه ای در شهر نیویورک ربوده شدند
جایی که ریچارد کاتینگهام در بلو کراس کار می کرد.
کارن شیلت، او را در پارکینگ پیدا کردند
از آپارتمان های لج وود در لیتل فری،
که آپارتمان مریان کار بود،
جایی که کاتینگهام قبلا زندگی می کرد.
حمله پاملا وایزنفلد
چند روز قبل از حمله لزلی اودل بود.
همچنین این عامل به آنها مواد مخدر می داد.
و ریچارد کاتینگهام داروهای آرامبخش در اختیار داشت.
و همه جراحات خیلی شبیه هم بودند.
اکنون، بازرسان شهرستان برگن به هر قربانی جدید نیاز دارند
تلاش برای شناسایی ریچارد کاتینگهام به عنوان مهاجم و متجاوز به آنها.
اما گاهی اوقات سخت است.
پیش از این، در دهه 1970،
بسیاری از زنان برای آمدن به صحنه محتاط خواهند بود
زیرا قانون با قربانیان تجاوز به طرز وحشتناکی رفتار می کرد.
قانون نیویورک به ویژه سخت بود.
حتی اگر زنی بتواند متجاوز را شناسایی کند،
اگر شاهدی برای تجاوز جنسی خود نداشتید که حاضر بود روی جایگاه بنشیند
و بگویید: "بله، من دیدم به این شخص تجاوز شده است."
سپس آنها نتوانستند محکومیت بگیرند.
اما همچنین، اگر شما یک کارگر جنسی هستید،
افسر پلیس شما را دستگیر می کند
به خاطر اینکه گفتی یک کارگر جنسی هستی
و در آن زمان در نیویورک،
آنها در حال سرکوب صنعت سکس بودند.
تمرکز اصلی دفتر اجرای Midtown در میدان تایمز
حذف فحشا است
برای مدت طولانی فقط زنان دستگیر شدند
به جرم فحشا
مردها نخواهند بود،
حتی اگر قانون می گفت که درخواست یک جرم غیر جنسیتی است.
دختر تمام قسمت های نیم تنه را می گیرد.
استاندارد دوگانه؟ کاملا.
من ده ها بار در شهر نیویورک دستگیر شدم.
مردان، مشتریان، جان ها، حقه ها، هر چه می خواهید آنها را صدا کنید،
آنها هرگز جمع نشدند.
قاچاقچیان یا دلالان، هرگز دستگیر نشدند.
در بیشتر موارد احضاریه صادر می شد،
و متخلف در راه بود.
اما در اواخر دهه 1970، اوایل دهه 1980 ...
... جنبش فمینیستی بزرگتر می شد.
راهپیمایان امروز رشد را جشن می گرفتند
جنبش زنان از گروه کوچکی از فمینیست های فداکار
به یک جنبش تمام عیار شامل زنان از همه نوع.
و بنابراین، در نتیجه،
تحولات جدید زیادی در نحوه پلیس وجود دارد،
و چیزی که شروع شد این بود که بیایید مردانی را که همه این کارها را انجام می دهند دستگیر کنیم.
طبق قانون جدید، اکنون جرم محسوب می شود.
هنگام دستگیری، به اصطلاح جان انگشت نگاری می شود،
عکس گرفته و تا زمان محاکمه در سلول نگه داشته شد.
- نظر شما در مورد آن قانون چیست؟ - خوب، اوه، منصفانه است، اما مرد بودن،
من نسبت به احساسم نسبت به آن کمی تعصب دارم.
اما، اوه، قطعا منصفانه است
اگر می خواهید ترافیک میدان تایمز را کاهش دهید.
خوب، باید طبق قانون عدالت وجود داشته باشد.
آنچه برای زن می‌گذرد باید برای مرد باشد.
یکی از اتفاقاتی که در جنبش زنان افتاد
این بود که زنان اکنون احساس می کردند که می توانند
و باید رضایت جنسی را تعیین کند.
قوانین تجاوز جنسی شروع به تغییر کردند،
و زنها حالا فهمیدند که چه بلایی سرشان آمده است
درست نبود،
و شروع به دفاع از خود کردند.
و جنایات تجاوز جنسی را دیگر نمی توان زیر فرش جارو کرد و فراموش کرد.
و به همین ترتیب در شهرستان برگن ...
... این قربانیان دیگر
که توسط ریچارد کاتینگهام نیز مورد حمله قرار گرفتند
اکنون احساس کنید زمان مناسبی است
تا بیایند و داستان خود را ارائه دهند
در مورد آنچه بر آنها گذشته است، که به آنها گوش داده خواهد شد.
و بنابراین، اوه، آنها جلو آمدند
برای شناسایی فردی که به آنها حمله کرده است.
با این حال، زمانی که زمان ترکیب فرا رسید،
کاتینگهام سبیل خود را تراشید
و به نظر یک فرد کاملاً متفاوت است.
او سعی می کرد از شناسایی جلوگیری کند.
راستش را به شما بگویم، اگر من پلیس نبودم، در شناسایی او در ترکیب مشکل داشتم.
او کاملاً متفاوت به نظر می رسید.
اما سوزان گایگر، پاملا وایزنفلد و کارن شیلت
توانستند ریچارد کاتینگهام را شناسایی کنند.
و اکنون در نیوجرسی ،
رسانه ها از ریچارد کاتینگهام به عنوان مظنون گزارش می کردند
با قربانیانی که در شهرستان برگن پیدا شدند.
خیلی سریع، پلیس نیویورک
می بیند که درباره ریچارد کاتینگهام نوشته شده است.
آنها شباهت هایی را بین این دو مورد کشف می کنند
و شروع کن به فکر کردن
شاید ریچارد کاتینگهام قاتل تنه میدان تایمز باشد.
این همان چیزی است که پرونده را شکست.
حالا این کارآگاهان با هم کار می کنند.
آنها صحبت می کنند، همکاری می کنند،
بررسی همه چیز، مقایسه همه چیز،
کنار هم قرار دادن موارد
بنابراین دفتر دادستانی شهرستان برگن حکم بازرسی را اجرا کرد
در خانه ریچارد کاتینگهام
وقتی وارد خانه او در لودی، نیوجرسی شدند،
بازرسان یک اتاق خصوصی را در خانه او کشف کردند،
و این یک یافته بزرگ و بزرگ بود.
اتاقی بود که در زیرزمین خانه بود.
او می توانست به آنجا برود. او می تواند در را قفل کند و تنها باشد،
دور از همسرش که درخواست طلاق داده بود.
و چیزی که آنها پیدا کردند، سر همه را به چرخش درآورد.
او آثار هنری پورنوگرافی داشت،
چسب نواری،
کتاب های مربوط به S&M
این همه لباس و کیف زنانه را پیدا می کنند...
داخل آن اتاق، طاقی داشت.
یک جعبه قفل، اوه، که او وسایل را در آن نگه می داشت.
آنها آنچه را که معلوم شد کلید واقعی است پیدا کردند
برای آپارتمان مریان کار، که او به آن دسترسی نداشت
مگر اینکه به مریان کار دسترسی پیدا کرده باشد.
آنها یک خرس کوآلا پیدا کردند. متعلق به خیابان والری آن بود.
پلیس چیزی را کشف کرده بود که به عنوان اتاق جایزه شناخته شد.
یک تروفی گواه یک شکار موفق است.
و اینک یک گردنبند بود
از ژان آن رینر،
قربانی در هتل سویل پیدا شد.
همان گردنبند از عکس دستگیری او
درست آنجاست
ناگهان، آنها شواهدی داشتند که این مرد را مرتبط می کند
که زنان را در شهرستان برگن، نیوجرسی شکنجه و کشتار می کرد،
به قاتل تنه معروف نیویورک.
و اکنون، برای ریچارد کاتینگهام،
خانه کارت او شروع به فروریختن کرد.
زمستان گذشته، ما در مورد چندین قتل به خصوص وحشیانه به شما گفتیم
از روسپی های ادعایی اینجا در نیویورک،
و تاکنون این قتل ها حل نشده است.
اما در حال حاضر ممکن است یک وقفه بزرگ در آن مورد وجود داشته باشد.
مردی که آنها می خواهند ریچارد کاتینگهام 33 ساله است.
یک اپراتور کامپیوتر لودی، نیوجرسی.
و در حال حاضر، کاتینگهام با وثیقه 350000 دلاری در بازداشت است
در ارتباط با قتل یک زن فاحشه
در Quality Inn در Hasbrouck Heights، نیوجرسی.
وقتی سر کار آمدم،
و متوجه شدیم که ریچی در نیوجرسی دستگیر شده است،
همه ما شوکه شدیم
و ما همچنان در مورد کشتارها و کشتارهای بیشتر یاد می‌گرفتیم.
نه فقط قتل،
اما جدا کردن بدن و ... و چیزهایی از این قبیل.
من... وحشتناک بود.
به تمام داستان های مربوط به روسپی ها فکر می کنم
و چگونه آنها را به نیوجرسی می کشاند،
ما نشنیدیم که او به آنها صدمه بزند.
هیچ کس در مورد او گزارشی نداد... ما نمی دانستیم چه اتفاقی برای او افتاده است.
تنها چیزی که می دانیم این است که او به ما گفته است.
با گذشت روزها، وقتی شوک از بین رفت،
پس از بازجویی از من توسط پلیس،
سپس زنگ در سرم به صدا درآمد.
این نموداری که او برای من کشید،
نمی توانم توضیح دهم که چرا آن را نگه داشتم.
فقط آنجا بود،
دراز کشیدن با یک دسته از مزخرفات در یک کشو.
و به آنها دادم.
می خواستم او را بد کنم.
19 اتهام علیه ریچارد کاتینگهام در دست بررسی است.
یک برنامه نویس کامپیوتر 34 ساله از لودی، نیوجرسی.
اتهام اصلی قتل است.
قتل والری آن استریت، روسپی 19 ساله،
که گفته می شود کاتینگهام در شهر نیویورک انتخاب کرده است
در 4 مه 1980
اتهامات به اندازه بازوی شما است، می دانید.
در نیوجرسی، استفاده از مواد مضر وجود داشت.
در اختیار داشتن نسخه های غیرقانونی، داروها بود.
اوم... یک چاقو در اختیار داشت.
و البته تجاوز جنسی، آدم ربایی و تجاوز نیز وجود داشت
یا لزلی اودل، سوزان گایگر، کارن شیلت،
و ربودن پاملا وایزنفلد،
و قتل خیابان والری.
در خطر بیهوده به نظر رسیدن،
شهرت من این بود که بهترین وکیل بودم،
نه تنها در شهرستان برگن، بلکه در شمال جرسی مطمئناً.
هر بار که مقاله ای در روزنامه به جنایت مهمی در شهرستان اشاره می کند،
منتظر بودم گوشیم زنگ بخوره.
تماس اولیه ای که خانم کاتینگهام با من برقرار کرد را به یاد دارم.
او در همان ابتدا گفت:
"آقای کانوی، من به نمایندگی از پسرم به شما معرفی شده ام."
پسرم کار اشتباهی نکرد.
آقای کاتینگهام آنقدر مصمم بود که ثابت کند بی گناه است،
او اصرار داشت که محاکمه شود.
چه چیزی این را از نظر تاریخی به یک آزمایش جالب تبدیل می کند،
این یکی از اولین آزمایش هایی است که من می شناسم
جایی که مدارک امضا ارائه شد.
ام... دنیس کالو، دادستان آن زمان،
داشت بحث می کرد که
امضای کاتینگهام آدم ربایی بود، دستبند زدن،
ضبط نوار از قربانیانش،
مثله کردن
او آن چاقو را روی بدن زنان می کشید،
اوم... برای اینکه آنها را به حالت ترس در آورید.
می دانید، امضای یکسان است حتی اگر MO متفاوت باشد.
یک قربانی چاقو خورده، یکی دیگر خفه شده است.
بعضی ها بیرون پیدا شدند.
قربانیان دیگر در داخل پیدا می شوند.
او ممکن است این جنایات را به طرق مختلف انجام دهد،
اما امضا همان است.
و این در آن زمان بسیار پیشرفته بود.
و سپس دادستان بیرون آورد
تعدادی از قربانیان که برای شهادت زنده بودند.
و... و شهادت آنها سرنوشت ساز بود.
من خاطره مبهمی دارم از سوختگی روی سینه ام.
مثل اینکه واقعا دردناکه
احساس می کردم مرده ام.
گفت من هم مثل بقیه برای فاحشه بودن پول خواهم داد.
و اگر کاری انجام دادم که او نمی خواست،
او... من را خواهد کشت.
یادم می آید که در اتاق هتل بودم
و از خواب بیدار شدم که او مرا با شلنگ کتک زد و گاز گرفت.
جیم
گفت اسمش جیم است.
اسمش معنی خاصی نداشت
دادستان می گفت: "آه، مردی را می بینی که به تو حمله کرده است؟"
"بله. او آنجاست."
و سپس دادستان مدارک پزشکی قانونی را وارد کرد،
مانند جواهرات
که از قربانیان گرفته شده است
و در اختیار او بود
و اثر انگشت
در پرونده قتل خیابان والری،
ضارب اثری روی ضامن دستبند گذاشته بود.
آن‌ها هیچ‌وقت یک مسابقه برای آن چاپ پیدا نکردند
تا اینکه البته ریچارد کاتینگهام را دستگیر کردند.
ریچارد کاتینگهام در واقع در دفاع از خود موضع گرفت.
دفاع ریچارد کاتینگهام این بود: "من این کار را نکردم."
بسیاری از چیزها هرگز به این شکل اتفاق نیفتاده است.
ببینید، پلیس، آنها فاسدترین مردم جهان هستند.
آنها شواهدی در مورد شما خواهند کاشت.
آنها شواهدی را که به نفع شماست پنهان می کنند.
بعداً گفت
شما بچه ها اثر انگشت من را روی آن دستبند بگذارید
وقتی دستانم را پشت سرم بسته می‌کردی،
و اینگونه به آن رسیدی، اوه، چاپ کن."
وقتی پلیس اتاق را پیدا کرد،
آن‌ها به این نتیجه رسیدند که انگار یادگاری از قربانیان هستند.
او همچنین گفت: جواهراتی که پیدا کردی،
می توانید در خیابان کانال خرید کنید. این یک تصادف است."
او می گوید که با همسرش کنار نمی آمد،
پس با خانم های شب رفت و آمد داشت.
من شوهر بدی بودم
من در آن شب زنده داری بودم،
و هر شب با زنان بیرون می رفتم.
او گفت که دوست دارند نوعی رابطه جنسی غیرعادی داشته باشند.
این چیزی بود که او از آن لذت می برد و این چیزی بود که برای آن هزینه می کرد.
او گفت که لسلی آن اودل به او اجازه انجام این کارها را داده است
کاری که با او کرد
به عکس های صحنه جنایت او نگاه کنید.
آدم کتک خورده را نخواهی دید
گفت خوب منظورش را اشتباه متوجه شد.
او باید درد بکشد زیرا من برای یک جلسه اسارت به او پول دادم.
از نظر زنان دیگری که او را شناسایی کرده بودند،
گفت زن ها دروغ می گویند.
هوکر هر چیزی را به پلیس خواهد گفت
که پلیس از آنها می خواهد بگویند.
هیچ هوکری دو سال قبل کسی را به یاد نمی آورد،
اما او می آید و می گوید: "اوه، این مرد است"
چون پلیس این را می خواهد که بگویند.
دفاعش این بود که سر کار است
در زمان این جنایات،
و اینکه او برگه های زمانی دارد.
هر روز سر کار می رفتم. من گاهی اوقات 200 روز متوالی کار می کردم.
همه جور اضافه کاری کردم.
اما معلوم شد که برخی از همکارانش
در Blue Cross Blue Shield
حاضر بودند جلو بیایند و شهادت دهند.
افراد دیگر در دفتر می ترسیدند علیه ریچی شهادت دهند
چون در ترس بودند
که ریچی ممکن است کاری با آنها یا خانواده آنها انجام دهد.
اما من می خواستم او را به توپ هایش آویزان کنم،
و این... و این دلیلی است که اوه، من... از شهادت نمی ترسیدم.
عذر او برای بسیاری از این قتل ها این بود که «من کار می کردم».
"من کار می کردم."
و سپس به دادستان ها گفتم
گفتم ببین، می توانم بگویم چرا آنجا نبود.
داشت ساعت را فریب می داد،
و من به آنها گفتم که چگونه این کار را انجام داد.
من و ریچارد می دانستیم که چگونه ساعت داخلی کامپیوتر را تغییر دهیم.
به محض شروع کار،
ساعت را ده ساعت جلوتر می‌کشی،
و هنگامی که کار در گزارش چاپ می شود،
آن زمان را چاپ می کند.
پس ده دقیقه ده ساعت شد.
وقتی داشت ساعت را فریب می داد نمی دانستم چه می کرد.
قتل آخرین مورد در لیست من بود.
هیچ کاری بیشتر از این که این مرد را کنار بگذارم نمی خواستم بکنم.
برام مهم نبود چی شد
در این مرحله، دادستان مدارک زیادی علیه او داشت.
هیئت منصفه برگشت و البته او را در چندین اتهام مجرم شناخت.
من فکر می کنم مردم واقعا ترسیدند
تا او را بیرون بگذارد
این مرد یک تهدید بود، اوم، که باید او را از خیابان بیرون می کردند،
و من فکر می کنم هیئت منصفه متقاعد شده بودند.
وقتی هیئت منصفه حکمی را صادر کرد، کاتینگهام فریاد نزد.
او اصلاً هیچ احساسی نشان نداد.
مادرش مطمئناً این کار را کرد و خواهرش، اوه بله.
او هم مثل من ناراحت بود... همش تقصیر من بود.
پس از آن محاکمه،
آنها یک قتل مرتکب را مطرح کردند
به یکی از همسایگان سابقش در لیتل فری،
مریان کار که از نیویورک ربوده نشده بود.
مطمئناً او نیز به خاطر کشتن او مقصر شناخته شد.
ریچارد کاتینگهام، او با محاکمه قتل دیگری در اینجا در نیویورک روبرو است.
آن پرونده شامل سه تن روسپی است که کشته شدند.
در طول دادگاه نیویورک،
دلال مادرم، جیمز توماس،
منتظر جلسه مجدد دادگاه بود
در راهرو.
من حدس می زنم کاتینگهام در همان زمان در راهرو بود.
درگیری فیزیکی پیدا می کنند
جایی که جیمز فقط در حال کوبیدن کاتینگهام است
و مشت های مکرر به او می زند و می گوید: "بگذار یک بار دیگر به او مشت بزنم."
ریچارد در مجموع به تقریبا 200 سال محکوم شد
در ایالت ترنتون
در سال 1984 به ترنتون رفتم
از او بخواهد جین دو را شناسایی کند
از قتل مسافرخانه مسافرخانه.
بسیار مهم است که به خانواده ها نزدیک شود. آنها هیچ چیز دیگری ندارند.
وقتی من آنجا بودم، او واقعاً مغرور بود.
و یه جور پوزخند روی صورتش بود مثل خودش... داشت با من بازی میکرد.
در نهایت، او چیزی را رها نمی کرد.
کاتینگهام 30 سال در زندان بود.
نه یک حرف، نه یک کلمه، نه یک نظر به کسی...
تا سال 2009
سلام.
من نادیا فضونی هستم. من یک روزنامه نگار هستم.
من با قاتلان زنجیره ای مصاحبه می کنم تا جنبه عمیق تر آنها را کشف کنم،
جنبه روانی
ریچارد کاتینگهام پیش از این هرگز اعتراف نکرده بود.
بنابراین وقتی از او درباره دلیل کشتن این همه زن پرسیدم،
از اینکه واقعاً به من گفت تعجب کردم.
برای من یک بازی بود. بود...
عمدتا روانی بود.
اوه...
من توانستم تقریباً هر زنی را وادار کنم که هر کاری که من می خواهم انجام دهد ...
از نظر روانی
می دانید، یا از طریق... تهدید، یا تهدید ضمنی...
اوه...
از صدمه دیدن،
از کشته شدن گاهی
تقریباً خداگونه است.
منظورم این است که شما... شما کنترل کامل سرنوشت کسی را در دست دارید.
کاتینگهام مدعی است
یکی از دلایلی که او کشتن را انتخاب کرد این بود که ایمان داشت
که برخی از زنان او را به پلیس گزارش کنند.
قتل‌ها در 99 درصد مواقع فقط برای محافظت از خودم بود.
پرونده مریان کار،
او می خواست برود، و من اجازه ندادم او در یک نقطه برود.
و بعد جمله مرگبار را گفت
"من صبح با پلیس صحبت می کنم."
فقط همین جمله اگر این جمله را نمی گفت، زنده بود.
اما با گفتن او فهمیدم که باید بمیرد.
قبل از اینکه با او مصاحبه کنم،
ریچارد کاتینگهام هرگز به این دو قتل اعتراف نکرده بود
او در الج مسافرخانه مسافربری در میدان تایمز مرتکب شده بود.
او به نادیا فاش کرد
که دیده گودرزی را می شناخت
و اینکه سر و هر دو دستش را بریده بود
چون با او دیده شده بود
و نگران بود که به او وصل شده باشد.
او گفت که ساعت 3:30 بامداد از هتل خارج شده است.
و او فقط در میدان تایمز راه می رفت.
او سرها را در یک کیسه حمل می کرد.
و دو افسر پلیس جلوی او را گرفتند و گفتند: هی این دیر کجا می روی؟
گفت: من فقط می روم چیزی بخورم.
و او را رها کردند،
بنابراین او فقط به راه رفتن ادامه داد.
من حد قانون را ادامه می دهم،
آنچه را که می توانستم از دست بدهم ادامه بده
هر چه بیشتر دور شوید، بیشتر می خواهید دور شوید.
کاتینگهام بعداً ادعا کرد که آنها را در صندوق عقب ماشینش گذاشته است.
سپس به آن اتاق هتل برگشت...
و سپس تنه ها را آتش زد.
اتفاقی که می افتاد همیشه می افتاد
این زندگی جداگانه ای بود که من داشتم.
آیا امروز احساس پشیمانی می کنید؟
البته.
اگر مجبور بودم دوباره این کار را انجام دهم،
احتمالا هیچکدام... هیچ کدام از آن ها هرگز اتفاق نمی افتد.
هرگز فکر نمی کردم گرفتار شوم.
ما اساساً فقط در مورد مواردی که من گرفتار آنها شدم بحث کرده ایم.
واقعا چند نفر را کشتید؟
منظورم این است که آنها صحبت می کنند که چیزی به نام قتل کامل وجود ندارد.
خوب، من بیش از 80 قتل کامل داشتم که آنها حتی از آنها خبر نداشتند.
کاتینگهام گفت که او بیشتر از آنهایی که مقصر شناخته شده بود، مردم را کشت.
او گفت که دارد زنان را می کشد
یک هفته در میان به مدت 13 سال.
در مجموع 85 تا 100 است.
این فقط یک نوع ثابت بود.
در حالی که ادعاهای آقای کاتینگهام عجیب به نظر می رسد،
کاملا امکان پذیر است
زیر رادار پرواز کردم.
هیچ کس نمی دانست.
من فکر می کنم ریچارد کاتینگهام قرار بود هر جایی بکشد،
اما میدان تایمز در دهه 70 کمکی نکرد
برای شخصی مانند ریچارد که یک سادیست جنسی است،
برای قدم زدن و دیدن کارگران جنسی و نمایش‌های تماشایی
و انواع چیزهای تاریک، وابسته به عشق شهوانی و جنسی.
وسوسه خیلی زیاد بود.
با هر قدمی، فرصت وجود داشت.
نوعی تقریبا مصونیت به او داد.
همه دارن این کارو میکنن
همه از بقیه استفاده می کنند.
همه در بخش صنعت سکس میدان تایمز تحقیر شده اند.
می توان گفت که هرزه نگاری بد نیست،
مثل چند سال پیش
امروز، اوه، به آن نگاه می شود، اوم... می دانید، کاملاً عادی است.
پورنوگرافی عادی تلقی می شود.
منظورم این است که قضات و وکلا و چهره های رسانه ای در این شهر هستند
که فکر می کرد Deep Throat فوق العاده است.
تحقیرکننده، نفرت انگیز، بیمار، سادیستی بود.
ببندش، تعطیلش کن! ببندش، تعطیلش کن!
هزاران زن خشمگین در برادوی راهپیمایی کردند
امروز به میدان تایمز
قلب صنعت پورن میلیارد دلاری.
آنها می گویند خشونت علیه زنان را ترویج می کند.
آنها پورنو را به یک هدف فمینیستی تبدیل کرده اند.
در اواخر دهه 70، زنان علیه پورنوگرافی
یک کمپین اصلاحی در تلاش برای مبارزه با ظهور پورن بود،
نه تنها در میدان تایمز، بلکه در سراسر کشور.
آنچه ما در پورنوگرافی به آن اعتراض داریم استفاده و سوء استفاده از زنان است.
این تصاویر خشونت آمیز از زنان است.
اوه، تصاویری از زنانی که در حال بستن، ضرب و شتم، تجاوز جنسی، شکنجه و قتل هستند
برای تحریک، سرگرمی یا سود.
و بنابراین زنان علیه پورنوگرافی
به صفوف افرادی پیوست که می خواستند میدان تایمز و خیابان 42 را تمیز کنند.
پروژه اجرای Midtown،
و کاری که در طول سالها انجام دادیم،
من فکر می کنم تفاوت زیادی ایجاد کرد.
اما آنچه من فکر می کنم بیشتر برای متوقف کردن تجارت جنسی در میدان تایمز انجام شد
ایدز بود
ماه هاست که از بیماری به نام ایدز برای شما می گوییم.
یا سندرم نقص ایمنی اکتسابی،
و حدود نیمی از همه موارد اینجا در نیویورک اتفاق افتاده است.
اپیدمی ایدز، در حدود سال 1981 از آن مطلع شدیم.
این مثل یک سناریوی علمی-تخیلی مرگ بود.
نگرانی های زیادی در مورد مشاغل جنسی وجود داشت
و کارگران جنسی در میدان تایمز.
کنش های جنسی زنده روی صحنه متوقف شد.
تو دیگر آن را ندیدی،
چون خیلی خیلی خطرناک بود...
با رای قاطع،
اعضای شورای بهداشت عمومی ایالت نیویورک
امروز به مقامات محلی قدرت داد
برای بستن هر مؤسسه ای که پذیرای مردم است
که اجازه می دهد آنچه آن را "جنس خطرناک" می نامد.
مکان هایی مانند حمام همجنس گرایان، کتابفروشی های بزرگسالان،
و باشگاه های جنسی دگرجنس گرایان.
جمعه شب ساعت 11 شب
معمولاً 50 زوج دگرجنسگرا در خلوت افلاطون وجود دارد،
اما امشب ساعت 8:40
فقط 20 دقیقه قبل از زمان معمول افتتاحیه آنها،
شهر این بازی جنسی را تعطیل کرد.
بنابراین مشاغل جنسی و کارگران جنسی در خیابان
اخراج می شدند و ایدز این موضوع را پیش می برد.
پاکسازی میدان تایمز یکی از وعده‌های شهرداری در طول این سال‌ها بوده است.
و نیویورکی ها ممکن است در این زمان کمی از شک و تردیدهای سالم ببخشند.
اما اگر اخیراً در منطقه قدم زده اید،
شاید می دانستید که، اوه، یک تغییر واقعی در آنجا رخ داده است.
تعداد نمایش‌های پیپ، سالن‌های ماساژ، و فروشگاه‌های پورنو
در هفت سال گذشته تقریباً به نصف کاهش یافته است.
در این گزارش آمده است که جنایات در منطقه میدان تایمز نیز کاهش یافته است.
ما امشب دولت کخ را یاد گرفتیم
در حال بررسی طرحی برای تبدیل مرکز منطقه پورنو میدان تایمز است
به نوعی شهربازی
توسعه جدید در اوایل دهه 1980 آغاز شد
با برج های اداری بزرگ،
هتل ها، تئاترهای قانونی
شهر بخش بسیار وسیعی از قلمرو را محکوم کرد.
اما برخی از تئاترهای تاریخی در خیابان 42 حفظ شدند.
تئاتر نیو آمستردام،
جایی که حماقت زیگفلد در سال 1903 افتتاح شد،
قرار بود خراب شود
به نوعی، بین دیزنی و شهر نیویورک،
برای 30 یا 40 میلیون دلار
آنها توانستند آن را به شکل امروزی بازسازی کنند.
آمستردام جدید جایی است که برای اولین بار شیر شاه را دیدید.
زرق و برق دار است.
میدان تایمز اکنون Disneyfied شده است،
بنابراین واقعاً تکامل کاملی داشته است
در طول 20، 30 سال گذشته
جنایت بسیار پایین آمده است،
و گردشگری منفجر شده است.
من فکر می کنم چیزی حدود 85 درصد از افرادی که از جاهای دیگر به نیویورک سفر می کنند
به میدان تایمز بیایید
گردشگران آن را دوست دارند، اما این منطقه را سالم کرد.
میدان تایمز مانند هر شهر دیگری شد.
این خیلی عمومی است.
میدان تایمز قدیمی فوق العاده بود.
هیچی شبیهش نیست
و با این حال، من می فهمم که چرا از بین رفته است.
میدان تایمز قدیمی
جای خوبی نبود
واقعاً زندگی خیلی ها را خراب کرد.
من 13 سال در خیابان بودم و در حال قاچاق بودم.
من یک مطالعه دیده ام که میانگین طول عمر یک نفر را ...
این تجربه چیزی است که من دارم هفت سال است.
من هرگز کسی را ندیده ام
وقتی من بودم در خیابان نیویورک بود
که امروز زنده است
من هرگز ندارم.
بنابراین در تمام مدتی که در شهر نیویورک بودم،
من نه شناسنامه داشتم، نه شماره تامین اجتماعی،
نه شناسنامه نه هیچی هیچ چیز شناسایی نیست
اگر من میمردم، هیچ کس نمی دانست من کی هستم.
من فقط یک جین دو بودم.
در دهه 1970 و تا 1980،
اجساد بسیاری از کارگران جنسی پیدا شده است
به عنوان NHI فهرست شدند،
و آن "هیچ انسانی درگیر نیست."
به عبارت دیگر، آنها از احترام و جایگاه کمی در جامعه برخوردار بودند.
به گفته پلیس،
که ارزش تعقیب جنایتی را که علیه آنها مرتکب شده بود، نداشت.
پلیس به دنبال عامل جنایت نمی رود.
من آن را وحشتناک می دانم.
به نظر من وقتی یک قاتل کسی را می کشد وحشتناک است
و فکر می کند که آنها از آن دور خواهند شد.
و اگر بیش از صد زن و کودک وجود داشته باشد که ریچارد کشته است،
قرار بود با این همه داستان سرد به قبر برود،
و من فقط نمی توانم آن را درک کنم.
بنابراین من می خواستم بیشتر یاد بگیرم،
و می دانستم که فقط می توانم از خود ریچارد بیشتر بدانم.
رابطه من با او اینگونه شروع شد.
ما دوست نیستیم
او یک فرد بیمار واقعی است.
و همانطور که من... شروع کردم به ملاقات او بیشتر،
او جزئیات را فاش کرد
در مورد تجربیات واقعا آسیب زا با دختران جوان.
مرگ هایی که او مسئول آن است.
کار کردن با افسران پلیس به نوعی گلوله برفی بود
برای کمک به بستن برخی موارد سرماخوردگی
اکنون بازرسان تلاش های چند حوزه قضایی را آغاز کرده اند
بررسی موارد دیگری که این مرد می تواند مسئول آن باشد.
اما در سال 2010،
کاتینگهام به قتل نانسی ووگل اعتراف کرد.
اکتبر 1967،
نانسی ووگل، یک مادر جوان،
او رفت تا برود یکنوع بازی شبیه لوتو بازی کند
و در حومه نیوجرسی ناپدید شد.
سه روز بعد، او برهنه است و جسدش را در ماشینش پیدا کردند.
او خفه شده بود، مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بود.
لباس هایش مرتب تا شده بود.
او در این مورد اعتراف کرد
و در مورد آن پرونده حبس ابد دیگری گرفت.
آقای کاتینگهام، شما مرتکب تخلف شدید
امروز اعتراف به گناه کردی؟
آره.
کاتینگهام به قتل های دیگری اعتراف کرد.
پنج قتل در شهرستان برگن
که از سال 1968 حل نشده اند،
1969،
و 1974.
آنها در سال های نوجوانی دختر مدرسه ای بودند.
به نظر می رسد او با زنان و دختران جوان شروع کرده است
در حومه شهر، نه چندان دور از او،
و اینگونه شروع کرد.
مریان کار،
نانسی ووگل،
و دختران مدرسه ای،
با مشخصات اصلی او مطابقت نداشت
چون آنها کارگر جنسی نبودند.
به طور سنتی، اکثر قاتلان زنجیره ای،
اولین قتل ها معمولا در نزدیکی خانه انجام می شود.
اما وقتی وسعت تحقیق را می بینند
و احتمال گرفتار شدن را درک می کنند،
از خود فاصله می گیرند
برای او، این پیشرفت برای هدف قرار دادن روسپی ها در میدان تایمز بود.
قاتلان سریالی اغلب تمایل به هدف دارند
افرادی که جامعه ارزش آنها را بی ارزش می کند.
و بنابراین کارگران جنسی، البته، به طور جهانی توسط جامعه بی ارزش می شوند.
تایمز اسکوئر از ریچارد کاتینگهام کمک و حمایت کرد
به این معنا که به او یک استخر قربانی داد.
مشکلی که کارگران جنسی آن را مشکل‌سازترین می‌دانند
غیرقانونی بودن تجارت آنهاست.
به همین دلیل است که کارگران جنسی خواستار جرم زدایی هستند
به عنوان اولین گام برای ایجاد مقررات ...
با شرایط خودشان، خودشان،
در شرایطی که ایمنی را تامین می کند،
در نهایت راه را هموار می کند
برای اینکه ننگ کارگر جنسی بودن از بین برود.
بزرگترین برداشت از این پرونده
شاید بیش از صد نفر کشته شدند،
و ما در مورد آن نمی دانیم
تمام زنانی که ریچارد کشته اند...
این دنیا را به طرز وحشتناکی ترک کرد
همیشه روی من سنگینی می کند.
یه ابر تاریک
بنابراین من اکنون رابطه ای دوباره با ریچارد دارم
چون من اسامی را می خواهم
از قربانیان ناشناس که او جان آنها را گرفته است.
زندگی هایی که... هرگز به نتیجه نرسیدند.
فکر می کنم باید آنها را به خاطر بسپاریم
زیرا آنها... سزاوار عدالت هستند.