‫‏من بزرگ‌شدنت رو دیدم
‫یه پا مرد شدی
‫‏کل چرخه‌ی زندگی‌ـت رو دیدم
‫زمان تو رو انتخاب کرده
‫خدا تو رو انتخاب کرده
‫‏فراموش نکن که الان دیگه ‫‏ما هم خانواده‌ات محسوب می‌شیم
‫آسیبی بهت نمی‌رسه
‫ما مواظبت هستیم
‫زمان همیشه همراه توئه
‫هر جا که بری
‫‏تو وجودت باهات هست
‫‏و تو هم تو وجود اون هستی
‫‏هر کاری که بکنی ‫‏و هر چی که بگی رو
‫‏می‌شنوه و می‌بینه
‫زیرنویسی از آقای سیَه‌ چُرده ‫≡ r.reza۸۳ ≡
‫کلادیا! هنوز نرفتی؟
‫من... پول شیر رو یادم رفت
‫- ولی اشکال نداره ‫- صبر کن
‫واسه خودت یه‌کم ‫آبنبات میوه‌ای هم بگیر
‫ممنون
‫فکر می‌کنی فهمید؟
‫نگران نباش. هر خانواده‌ای ‫رازهای خودش رو داره
‫داری جایی می‌ری؟
‫‏جای خاصی نیست
‫‏فقط چندتا کار هست ‫که باید انجام بدم
‫‏چه‌قدر زیبایی آخه
‫‏۲۳اُم ژوئن، ۱۹۵۴
‫‏چهار روز مانده به آخرالزمان
‫‏هلگ
‫‏و همانا اگر بدانیم که او به ‫،‏دعاهای ما گوش می‌دهد
‫می‌توانیم مطمئن باشیم که ‫خواسته‌مان را از او خواهیم گرفت
‫هیچ‌چیز از دید او نهان نیست. ‫او همه‌چیز را باز می‌گرداند
‫پلیس
‫هفت ماه گذشته و ما هنوز ‫روح‌مون خبر نداره این هیولا کیه
‫چرا هویت خودش رو فاش نمی‌کنه؟
‫‏چرا هیچ‌کس دنبالش نمی‌گرده؟
‫اینکه بعضی‌ها چطور زندگی ‫می‌کنن آدم رو به حیرت وا می‌داره
‫تقریباً مثل روح‌ان
‫ایگون...
‫‏می‌تونم ازت یه چیز بپرسم؟
‫،‏ ‏تو و همسرت
‫‏هنوز اوضاع...
‫‏هنوزم...
‫‏بخت دارید؟
‫نه. به هیچ‌وجه
‫نگاهش کن
‫باورم نمی‌شه هنوز ‫آدم‌هایی مثل تو هستن
‫‏پسر، ایگون...
‫‏باید یه‌کم فشار از روی خودت کم کنی
‫‏ازدواج اون‌قدرها...
‫اون‌طوری نیست که ‫واسه ما تعریف کردن
‫‏به محض اینکه بچه‌دار می‌شن
‫‏از این‌رو به اون‌رو می‌شن
‫‏انگار با یه‌ بچه‌ی لوس ‫و ننر ازدواج کردن
‫‏طبیعت همین رو می‌خواد
‫‏ولی اون بیرون...
‫‏هنوز کلی شکوفه‌های ‫‏قشنگ‌تر واسه چیدن هست
‫‏پیداش کردن!
‫‏کی رو؟
‫‏پسرک داپلر
‫‏هلگ داپلر
‫‏- جسدش رو؟ ‫‏- نه
‫‏پسرک زنده‌اس
‫‏یهو اومده خونه، انگار ‫که ‏هیچ اتفاقی نیفتاده
‫مامانت رو دوست داری؟
‫‏مامان من گاهی وقت‌ها عجیب‌غریبه. همیشه ‫‏طوری رفتار می‌کنه انگار من هیچی حالیم نیست
‫،‏اگه من بچه‌دار بشم ‫‏عمراً این‌طوری بشم
‫‏راستی چطور هیچ‌وقت راجع به ‫‏اونجایی که ‏ازش اومدی حرف نمی‌زنی؟
‫‏قبل اینکه به ویندن بیای؟
‫‏مادرم اغلب افسرده بود
‫‏من مدت زیادی تو ‫‏یتیم‌خونه زندگی کردم
‫‏مامانم خوشش نمی‌آد درباره‌اش ‫حرف بزنه، ‏پس منم نمی‌زنم
‫‏جز مادرت خانواده‌ی دیگه‌ای نداری؟
‫‏مامانم یه برادر داره
‫‏ولی فکر کنم از هم متنـفرن
‫‏فکر می‌کنی اینجا خوشحاله؟
‫‏الان دیگه بهم نشونش می‌دی؟
‫‏اون ارواح لعنتی کجاست؟
‫‏- کتابم رو ندیدی؟ ‫‏- کدوم کتاب؟
‫‏ارواح
‫‏لازم نیست اون ریختی نگاهم ‫‏کنی. خودم می‌دونم دیر کردم
‫‏- تو اونجا گذاشتیش؟ ‫‏- نه، مـ...
‫فکر کردم شاید...
‫شاید امروز بخوای مدرسه رو ‫بپیچونی و یه کار لذت‌بخش بکنیم
‫نمی‌دونم. فقط فکر کردم خیلی وقته ‫با همدیگه کار خاصی نکردیم
‫،‏امروز امتحان آلمانی دارم ‫‏و بعدش هم می‌خوام برم دریاچه
‫‏پس شاید یه وقت دیگه
‫‏رگینا، وایسا
‫‏موهات رو قشنگ درست کردی
‫‏باعث می‌شه بالغ به‌نظر بیای
‫‏ممنون
‫‏دیگه زمان ندارم. باید برم
‫زمان...
‫‏سفری در زمان
‫‏برای کلادیا از طرف هلگ
‫سلام، خانم داپلر
‫من از قبل همه‌چی رو ‫به همکارهاتون گفتم
‫دوست دارم از هلگ ‫چندتا سؤال بپرسم
‫هنوز یه کلمه هم حرف نزده
‫پسرک یه جای کارش می‌لنگه
‫زیاد طول نمی‌کِشه
‫هلگ
‫منو یادته؟
‫من پدرِ کلادیائم
‫بهم نمی‌گی این‌همه مدت کجا بودی؟
‫و پیش کی بودی؟
‫کی این‌کارو باهات کرد؟
‫بازرس ازت سؤال پرسید ها
‫،‏محض رضای خدا ‫‏یه چیزی بگو!
‫‏فقط می‌خواستم ببینم ‫‏اوضاعت در چه حاله
‫‏ممکنه عجیب به‌نظر بیاد، ولی من...
‫‏ این کتاب از پارسال
‫‏- چرا بهم دادیش؟ ‫‏- من...
‫‏فکر کردم...
‫‏تو شاید تنها کسی باشی ‫که ‏منو درک می‌کنی
‫،‏زمان همیشه همراه توئه ‫‏هر جا که بری
‫‏تو وجودت باهات هست
‫‏و تو هم تو وجود اون هستی
‫‏هر کاری که بکنی ‫‏و هر چی که بگی رو
‫‏می‌شنوه و می‌بینه
‫‏این یعنی چی؟
‫‏اون گفت...
‫،‏این یه نبرد بین خیر و شرّه ‫‏بین روشنایی و تاریکی
‫‏که مسافرانِ [ زمان] می‌تونن ‫‏هر اتفاقی که افتاده رو برگردونن
‫،‏اگه ما موفق بشیم ‫‏هیچ‌کدوم از این اتفاقات نمی‌افتن
‫‏اینو کی گفته؟
‫نوآه
‫نوآه کیه؟
‫‏تو نباید بهش اعتماد کنی. هرگز! ‫‏می‌شنوی چی می‌گم؟
‫‏هرگز!
‫هلگ!
‫متأسفم
‫هیچ‌کدوم اینا رو نمی‌خواستم
‫کسی ندیدت؟
‫امروز هلگ رو برگردوندن
‫نوآه هم برگشته
‫دیگه ازش نمی‌ترسم
‫خون جفت‌تون یکسانه
‫‏آدم نمی‌تونه خانواده‌ی ‫‏خودش رو انتخاب کنه
‫‏کسی که خون خودشو انکار کنه ‫‏یعنی خودشو آزاد کرده
‫‏حرفِ خودته
‫‏بااین‌حال، این خانواده‌‌اس ‫‏که کل زندگی‌مون رو شکل داده
‫‏سیک موندوس...
‫‏درحال آماده‌کردن چرخه‌ی بعدی هستن
‫فقط چهار روز مونده
‫‏برادرت یه نادونِ کوره
‫‏چه‌قدر درد و رنج‌ها‌ ‫که سر مردم نمی‌آره
‫‏ولی به پایان خواهد رسید
‫‏باید اینو بهم بدی
‫‏هنوز نه. هنوز زمان هست
‫‏امروز؟
‫‏می‌خواستم ازت تشکر کنم
‫‏بابت همه‌چیز
‫،‏مادرم دوستت داره ‫‏اینو می‌دونی؟
‫،‏اگه بهش اجازه بدی ‫‏تو رو خیلی خوشحال می‌کنه
‫‏شما اچ‌جی تن‌هاوس هستید؟
‫‏هتروکرومیا ‫[ بیماری ناهم‌رنگی عنبیه ]
‫،‏یک چشم آبی
‫‏یک چشم قهوه‌ای
‫‏شما این کتاب رو نوشتید؟
‫‏مونده بودم کِی بألاخره روزش می‌رسه
‫تا بازم همدیگه رو ببینیم
‫من اصلاً نمی‌شناسمت
‫‏ولی من می‌شناسمت
‫یه چرخه‌ی بی‌پایان
‫عجیبه
‫‏و حرفی نزد؟
‫‏برداشتت چیه؟
‫یهو از ناکجاآباد پیداش می‌شه
‫‏شاید اصلاً به‌هم مربوط نیستن
‫‏مرد دیوانه‌ای که بچه‌ها رو ‫‏می‌کُشه و پسرک داپلر رو می‌گم
‫چطوری می‌تونسته انجامش بده؟
‫شش ماهه که زندانه
‫شاید دست‌تنها نبوده
‫منظورت اینه همدست داشته؟
‫بازم به مرد دیوانه یه سر بزن
‫‏شاید الان حرف بزنه
‫یه همدست. آره
‫‏ بخش روانی بسته‌ی ۳
‫‏می‌خوام بدونم معنی اینا چیه
‫‏این شعرها
‫‏تو در سال ۱۹۵۳ این ‫کلمه‌ها رو بهم گفتی
‫‏ولی این تازه پارسال منتشر شده
‫‏گفتی...
‫‏خودت یه پسر داشتی
‫‏برای چی بچه‌ها رو کُشتی؟
‫‏من بچه‌ها رو نکُشتم
‫‏می‌خواستم نجات‌شون بدم
‫‏گفتی من قراره بمیرم
‫‏از کجا می‌دونستی من سرطان دارم؟
‫‏شیطان سپید؟
‫‏می‌دونی کیه؟
‫‏تو از منم وضعت خراب‌تره
‫‏چرا هیچ‌وقت اسمت ‫رو بهمون نگفتی؟
‫‏اینکه کی هستی؟
‫‏اولریش
‫‏اولریش نیلسن
‫‏و من از آینده اومدم
‫‏من کسی‌ام که شیّاد خطابش می‌کنن
‫«‏تاحالا «پارادوکسِ بوت‌اِسترپ ‫‏به گوشت خورده؟
‫‏نه
‫،‏در یه پارادوکسِ بوت‌اِسترپ
‫‏یک شیء
‫‏یا اطلاعات
‫‏از آینده به گذشته فرستاده می‌شه
‫‏این باعث ایجاد یه ‫چرخه‌ی ‏بی‌پایان می‌شه
‫‏طوری می‌شه که دیگه اون ‫شیء ‏خاستگاه واقعی‌ای نداره
‫‏بی‌اون که اصلاً خلق شده باشه
‫‏وجود داره
‫،ساده بگم
‫‏این کتاب به گذشته سفر کرده
‫‏و قبل از اینکه من اصلاً بنویسمش
‫‏منو پیدا کرده
‫‏همه‌ش یه سؤال از خاستگاه‌ست
‫شروع کجاست؟ ‫شروع کِی‌ـه؟
‫اصلاً شروعی وجود داره؟
‫‏دنیا پر از این پارادوکس‌هاست
‫ولی بیشتر مواقع، خودمون انتخاب ‫می‌کنیم که خودمون رو به اون راه بزنیم
‫موفق باشی، ولی اون حرف نمی‌زنه
‫‏با هیچ‌کس
‫فکر نکنم بتونید ازش ‫حرفی بکِشید بیرون
‫سلام
‫اسم من تیدمن‌ـه
‫ایگون تیدمن. منو یادته؟
‫من پارسال دستگیرت کردم
‫یه سری موضوع هست ‫که می‌خوام ازت بپرسم
‫‏پسرک داپلر برگشته خونه
‫می‌خوام بدونم هلگ کجا بوده
‫تو همدست داری؟
‫‏اگه باهام حرف بزنی...
‫‏ممکنه روی شرایطت تو اینجا تأثیر بذاره
‫‏به‌خاطر داروهاشه
‫‏باید آروم نگهش داریم
‫هنوز نگفته اسمش چیه؟
‫تا جایی‌ که می‌دونم نه
‫اسمم ‏اولریش نیلسن‌ـه
‫‏مدز نیلسن [۱۲] گمشده
‫:‏پرونده‌ی مدز نیلسن ‫‏پلیس در بی‌اطلاعی
‫‏پسری اهل ویندن بدون هیچ ‫‏ردّپایی ناپدید می‌شود
‫‏پرونده‌ی مرجوعی
‫‏رونوشت مصاحبه
‫‏اسم ناشناس
‫‏سن ۹ تا ۱۱
‫‏ادعا می‌کند اسم پدرش ‫‏‏اولریش نیلسن است‏
‫‏حداقل نمی‌خوای بهم بگی
‫‏واقعاً چرا اینجایی؟
‫‏می‌خوای بدونی چطوری کار می‌کنه
‫‏از کجا می‌دونستی؟
‫‏اون بهم گفت که تو یه روزی ‫‏اینجا پیدات می‌شه
‫‏و اینکه باید طریقه‌ی کارِ ‫‏دستگاه رو برات توضیح بدم
‫،‏این چیزیه که
‫تو، خودت بهم گفتی
‫‏خودِ آینده‌ت
‫پارادوکس اینجاست که یه‌کم پیش، خودمم ‫بلد نبودم هیچی رو برات توضیح بدم
‫ولی پارسال
‫یه نفر دیگه بهم توضیحش داد
‫‏یه...
‫مسافر زمان دیگه
‫‏فکر می‌کنم اون می‌دونست
‫‏از هر چی که تا این لحظه ‫قرار بود اتفاق بی‌افته
‫‏خبر داشت
‫می‌دونست که تو ‫اینجا پیدات می‌شه
‫،‏تا من بتونم هم برای تو
‫‏و هم اون توضیح بدم
‫که ماشین چطوری کار می‌کنه
‫‏به نظرم اون ترسناکه
‫،‏گویی دیگه از درون خالی‌ـه ‫‏فقط یه پوسته‌اس
‫‏هیچ‌وقت بچه‌ی آنچنان باهوشی نبود، ‏ولی الان ‫دیگه باید باور کنی مغز تو کلّه‌اش نداره
‫‏منو می‌ترسونه
‫،‏و الانم که برند خونه نیست ‫‏نمی‌دونم چه‌جوری با وضعیت کنار بیام
‫‏شاید خودِ شیطان تسخیرش کرده
‫‏خواهشاً نگاهش کن و ‫‏بگو وضعش روبه‌راهه
‫‏و یه کلمه هم حرف نزده؟
‫هلگ، بیا پایین. یه نفر ‫می‌خواد باهات صحبت کنه
‫‏زمان همیشه همراه توئه
‫‏هر جا که بری
‫‏تو وجودت باهات هست
‫‏و تو هم تو وجود اون هستی
‫‏هر کاری که بکنی ‏و هر چی که ‫بگی رو ‏می‌شنوه و می‌بینه
‫‏مادرت نگرانته
‫‏بهش نشون بدیم هیچ ‫‏دلیلی واسه نگرانی نداره؟
‫‏دوست دارم اینجا رو برام بخونی
‫‏این‌کارو می‌کنی؟
‫،‏«تو حافظ منی
‫‏سپر من.
‫«.به کلماتت ایمان دارم
‫‏حرف می‌زنه!
‫‏بهش یه‌کم زمان بده
‫مطمئنم اون فقط داره کلماتش رو ‫با دقت بالایی انتخاب می‌کنه
‫کتاب واسه خودت
‫یه‌کم اینجا نمی‌مونی؟
‫‏اون برگشته
‫‏به آغوشت
‫‏اون یه معجزه‌اس
‫اینو فراموش نکن
‫خب، واقعاً برای چی اینجایی؟
‫‏فقط دارم سعی می‌کنم
‫‏چندتا جای خالی تو یه ‫‏پرونده‌ی قدیمی رو پر کنم
‫‏فقط برای نظم دادن به اوضاع
‫‏دوست دارم با پسرک صحبت کنم
‫‏میشائیل خوابه
‫‏وسط روز؟
‫‏حالش خوب نبود
‫‏تاحالا چیزی درباره‌ی ‫‏پدر و مادرش بهت گفته؟
‫‏میشائیل می‌خواد همه‌ی ‫‏اینا رو پشت‌سر بذاره
‫‏الان دیگه زندگی جدیدی داره
‫‏تاحالا به اسم‌ والدینش اشاره کرده؟
‫‏اسم کوچیک‌شون؟ ‫‏لقب‌شون؟
‫‏اسمِ اولریش؟
‫‏به این اسم هم اشاره‌ای نکرده؟
‫‏تاحالا...
‫‏درباره‌ی «شیطان سپید» حرف زده؟
‫‏نه
‫نمی‌فهمم هدف از ‫این سؤال‌ها چیه
‫شاید بتونم فردا باهاش حرف بزنم؟
‫‏- بله ‫‏- خوبه
‫،‏اگه چیزِ دیگه‌ای به ذهنت رسید
‫فقط باهام یه تماس بگیر
‫باشه
‫قرص‌ خواب
‫آم...
‫دوباره بدخواب شدم
‫کابوس می‌بینم
‫‏یه چیز دیگه
‫احیاناً یه عکس از پسره داری؟
‫‏فقط برای پرونده‌ها
‫‏فقط برای پرونده‌ها، آره؟
‫‏فقط برای پرونده‌ها
‫اینجا چی می‌خوای؟
‫کلادیا فرستاده‌تت؟
‫اگه فکر کردی آدام می‌ذاره ‫برگردی، در اشتباهی
‫‏تو طرفِ خودت رو انتخاب کردی
‫‏دیگه هیچ رستگاری‌ای ‫‏برات در کار نیست
‫‏من می‌دونم صفحات پایانی کجائن
‫‏اینم می‌دونم که آدام ‫چند وقته دنبال‌شونه
‫‏فکر نمی‌کنی اون هر کاری ‫‏می‌کنه تا گیرشون بیاره؟
‫‏یه کلمه از حرف‌هات هم باور نمی‌کنم
‫‏اون هیچوقت بهت نمی‌گفت کجائن
‫‏صفحات دستِ کلادیاست
‫‏در عوض، ازت می‌خوام به ‫‏آدام بگی من می‌خوام برگردم
‫‏قبل اینکه یه چرخه‌ی ‫‏جدید شروع بشه
‫‏داری اونو قربانی می‌کنی؟
‫‏نمی‌تونی به اون طرزی که از خواهرِ ‫‏خودت متنـفری از اونم متنـفر باشی
‫به‌عنوان یه پیشنهاد صلح در نظرش بگیر
‫بله؟
‫‏یه نفر برای دیدن‌تون اومده
‫‏خیلی‌خب
‫می‌تونید برید داخل
‫‏می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫‏یه چشم قهوه‌ای، یه چشم آبی
‫‏خیلی نادره
‫‏مثل دختر من
‫تو مرد خیلی خوبی هستی
‫‏همیشه مرد خوبی بودی
‫این دنیا لیاقتت رو نداره
‫ببخشید، ولی...
‫‏ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫برای اینکه یه چیزی رو ‫بهت بگم اومدم اینجا
‫‏متأسفم
‫بابت چی متأسفی؟
‫‏همه‌چیز
‫تو سزاوار هیچ‌کدوم از اینا نبودی
‫ولی بعضی‌وقت‌ها، آدم‌های خوب از ‫همه سخت‌تر ضربه‌ می‌خورن
‫متوجه نمی‌شم
‫‏یه روزی می‌شی
‫‏و اون‌موقع می‌خوام بدونی
‫که متأسفم که اوضاع اون‌طور از آب ‫در اومد که از آب در اومد
‫‏یا همین‌الان بهم بگو جریان چیه
‫یا ازت می‌خوام فوراً بری بیرون
‫متأسفم، واقعاً متأسفم
‫‏خانم تیدمن، تمام روز در تلاش ‫‏بودم باهاتون تماس بگیرم
‫‏بیشتر از یه ساعته که ‫‏خبرنگارها منتظرن
‫‏و...
‫‏و؟
‫‏جلسه رو تا ۱۰:۳۰ فردا عقب انداختم
‫‏بعد از اون با نمایندگان ‫اتحادیه ملاقات دارید
‫‏تمام قرارها رو کنسل کن
‫‏و یه چیز دیگه، پدرتون...
‫‏اینجاست
‫‏نمی‌دونستم کجا ببرمش
‫‏اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫‏چرا اول زنگ نزدی؟
‫‏می‌خواستم باهات حرف بزنم
‫‏- زیاد طول نمی‌کِشه ‫‏- الان واقعاً بدموقع‌ست
‫‏نمی‌تونی یهویی پاشی بیای اینجا
‫‏چرا از منشی‌ـم یه وقت نگرفتی؟ ‫‏طوری‌که هردومون وقت داشته باشیم
‫- مثلاً، هفته‌ی بعد ‫- من سرطان دارم
‫‏پروستات
‫نمی‌خواستم تو رو ناراحت کنم
‫‏ولی الان سرطانم پخش شده
‫‏و فکر کردم
‫به صلاحه که بدونی
‫من...
‫نمی‌دونم چی بگم
‫‏اشکال نداره
‫‏فقط می‌خواستم بدونی
‫دیگه راه می‌افتم
‫مطمئنم اینجا کلی کار داری
‫بابا
‫‏- برگشتی! ‫‏- سلام، شاهدخت استثنایى‌ـم
‫مامان کجاست؟
‫ناراحت به‌نظر می‌آی
‫می‌تونی یه رازی رو ‫پیش خودت نگه داری؟
‫فکر کنم امروز یه جادوگر دیدم
‫‏- جادوگر وجود نداره ‫‏- داره!
‫این‌یکی خیلی واقعی بود
‫چه شکلی بود؟
‫‏موهای سفید بلند
‫مثل کتاب‌ها
‫و چی گفت؟
‫‏که متأسفه
‫اصلاً مثل یه جادوگر به‌نظر نمی‌آد
‫تو از کجا می‌دونی آخه؟
‫تاحالا جادوگر ندیدی که
‫اونا واسه مامانه؟
‫آره
‫‏تو مرد خیلی خوبی هستی، بابا
‫‏این دنیا لیاقتت رو نداره
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره
‫فقط یه آشناپنداری بهم دست داد
‫قدیم‌ها فکر می‌کردم بدترین بلایی که ‫می‌تونه سر یه آدم تو زندگیش بیاد
‫اینه که بچه‌اش رو گم کنه
‫ولی هیچ‌کاری از دست ما ساخته نیست
‫مهم نیست چه‌قدر سعی ‫کنیم محکم بچسبیم‌شون
‫دیر یا زود، همچنان می‌رن
‫‏والدین‌ها...
‫‏و ‏بچه‌ها...
‫فقط تا جایی از زندگی‌شون ‫یه مسیر مشترک دارن
‫‏در آخر...
‫کیلومترها دورتر از همدیگه‌ان
‫زمستون پارسال
‫‏یه پسر اومد تو ویندن
‫‏یه غریبه
‫‏اون‌موقع یه چیز عجیبی بهم گفت
‫‏اصلاً منطقی نبود، ولی...
‫‏شاید سرطانم از الان ‫‏عقل از سرم پرونده
‫این پسر رو می‌شناسی؟
‫اون اینجاست؟
‫‏کجاست؟ ‫‏می‌دونستی اینجاست؟
‫‏تمام این مدت می‌دونستی؟
‫کجاست؟ کجاست؟
‫ولم کن!
‫میکل کجاست؟
‫امروز تعطیله
‫تویی!
‫‏من...
‫هنوز آماده نیست
‫یه دوره‌ی ۳۳ساله‌ی دیگه ‫طول می‌کِشه تا آماده بشه
‫‏این چیز... این طرح...
‫‏واقعاً متوجه نمی‌شم چیه
‫‏اینو قبلاً دیدم
‫‏تمام زندگی‌مون در عجب‌ایم ‫‏زندگی‌مون چطور از آب درمی‌آد
‫‏این واسه توئه
‫‏- واسه خودت. من دیگه لازمش ندارم ‫‏- چرا داری اینو می‌دی بهم؟
‫من به‌زودی می‌میرم
‫‏متوجه نمی‌شم
‫‏یه روزی...
‫‏متوجه می‌شی
‫و بعد دوباره باهم ملاقات می‌کنیم
‫قبل از اینکه بمیری؟
‫‏نه. بعد از اون
‫‏چطور...
‫چطور همچین چیزی امکان داره؟
‫زمان فقط وهم‌ـه
‫بعد تو باید طرز کارِ دستگاه ‫رو بهم توضیح بدی
‫ولی من نمی‌دونم واسه چه کاریه. ‫چرا بهم نمی‌گی واسه چه کاریه؟
‫چون‌که بهم گفتی یه نفر ‫دیگه بهت توضیح داده
‫،‏همه‌چی دوره‌ی خودش رو داره ‫‏مثل همیشه که این‌طور بوده
‫نه، من هیچی بهت نگفتم. ‫هیچ‌کی هیچی رو بهم توضیح نداده
‫‏الان نه، بلکه در آینده
‫همه‌ی اینا به‌زودی تموم می‌شن
‫ولی تا اون‌موقع همه‌چی باید ‫همون‌طور که همیشه بوده، باقی بمونه
‫صبر کن. خواهش می‌کنم
‫فکر کردی می‌تونی ‫بهش اعتماد کنی
‫اون بهت خیانت کرد
‫‏حتی تعجب‌ـش رو بروز نداد
‫‏تو همه‌چی رو ازم گرفتی
‫‏تو قراره بمیری!
‫‏و تمام آرمان‌هات هم همراهت می‌میرن
‫می‌دونم که قراره بمیرم
‫‏ولی قراره این مسابقه رو ببازم؟
‫،‏یا اینجا، ملاقات‌مون ‫،‏تو و اسلحه‌ـت
‫همه‌شون تنها بخشی از بازی‌ای هستن ‫که هنوز بلد نیستی چطور بازی کنی
‫‏فکر کردی می‌تونی با ‫‏کلماتت سرم شیره بمالی؟
‫‏من دیگه یکی از ‫بازیچه‌‌های دست تو نیستم
‫‏ولی هنوز بازیچه‌‌ی ‫دست آدام که هستی
‫‏بهشتی که اون بهت قول ‫‏داده دروغی بیش نیست
‫‏اون داره با خیالِ آزادی خرت می‌کنه
‫‏از خودت بپرس آیا واقعاً آزادی
‫،‏اگه واقعاً آزاد بودی
‫حق انتخاب داشتی
‫آیا حق انتخاب داری؟
‫جسد زن ناشناس در جنگل پیدا شد
‫امکان نداره
‫شارلوت؟
‫امکان نـ....
‫نه، این درست نیست
‫حقیقت نداره
‫مهم نیست چه‌قدر دل‌مون ‫،می‌خواد باهاش بجنگیم
‫‏ما از طریق خون‌مون به‌هم متصلیم
‫می‌تونیم نسبت به خانواده‌مون احساسِ ‫غریبی بکنیم و کارهاشون رو درک نکنیم
‫،بااین‌حال، در آخر ‫از هیچ‌کاری براشون دریغ نمی‌کنیم
‫‏یه نخ مشترک
‫که زندگی‌هامون رو ‫به‌همدیگه متصل می‌کنه
‫صفحات دستش بود؟
‫بلایی که حقش بود سرش اومد
‫‏در آخر، هرچی حق‌مون ‫‏باشه سرمون می‌آد
‫زیرنویسی از آقای سیَه‌ چُرده