‫تصمیم
‫من مالکیت این دفترچه رو واگذار میکنم.
‫روت حساب میکنم... میسا رو نجات بده.
‫آقای آدم ربا؟
‫هوی، آقای آدم ربا؟ کجایی؟
‫این مسخره بازی ها رو تمومش کن.
‫آدم ربا؟ منظورش از این حرف ها چیه؟
‫چرا رفتارش یه دفعه اینقدر تغییر کرد...
‫همون طور که انتظار داشتم، تا وقتی ‫که دفترچه ی ریوک رو داشته باشم...
‫،خاطراتم در مورد رم پاک نمی شه ‫حتی با از دست دادن مالکیت دفترچه ی رم.
‫اما رم...
‫همه ی این دردسرها به این خاطر که تو یه ‫دفترچه ی دیگه رو با خودت به دنیای انسان ها آوردی...
‫مطمئنی این کار درسته، لایت؟
‫آره.
‫یه چیزی رو می دونی، به هیچ وجه فکر نمی کردم ‫کار به جایی برسه که دفترچه ی نازنینو خاک کنی.
‫گوش کن، ریوک، در حال حاضر فقط خاکش کردم.
‫نمی خوام مالک باشم...
‫،از حالا به بعد، هر وقت گفتم ‫از دست بدم، منظورم مالکیت دفترچه ست.
‫،حالا هر طور که بیانش کردم، وقتی این کلمه رو شنیدی ‫باید بدونی که می خوام از مالکیتش دست بکشم.
‫تفهیم شد.
‫آقای آدم ربا؟ آدم ربایی جرم بزرگیه، می دونی یا نه؟
‫آقای آدم ربا؟ هی؟
‫از وقتی که به هوش اومده، همین طور رفتار میکنه.
‫واقعا که، فکر کرده می تونه با این فیلم ها ما رو گول بزنه؟
‫راستی، یه چیزی!
‫می شه خواهشا چشم بند رو برداری؟
‫خیلی دوست دارم صورت آدم ربامو ببینم.
‫ماتسودا-سان، موگی-سانو برام بگیر.
‫بیا.
‫موگی-سان، به آمانه میسا گفتی به این خاطر که ‫ممکنه کیرای دوم باشه، داره دستگیر می شه، درسته؟
‫آره. همون طور که خودت گفتی.
‫ما چشما و دهنشو بستیم و من گفتم: شما به ‫این خاطر که ممکنه کیرای دوم باشید، دستگیر می شید.
‫هیچ مقاومتی نسبت به دستبند ‫و یا چشم بند از خودش نشون نداد.
‫هم امضا بهت می دم و هم باهات دست می دم!
‫آهان، فهمیدم، صورتتو هم می بوسم.
‫باشه؟! میسا قول می ده فرار نکنه!
‫قبل از این بهش گفتیم که به ‫خاطر پرونده ی کیرا دستگیر شده....
‫آخه چرا فکر میکنه ربوده شده؟
‫آمانه میسا.
‫آقای آدم ربا، چی می خوای؟
‫می خوای آزادم کنی؟
‫،قبل از این، همه چیو انکار کردی ‫و حتی ازم خواستی بکشمت.
‫چرا خودتو می زنی به کوچه ی علی چپ؟
‫چی چی می گی؟
‫اون کسی که میسا رو بی هوش ‫کرد و آوردش اینجا، تو بودی.
‫این چه وضعیه؟ مثلا داری از ‫آمانه میسا بازجویی می کنی؟
‫می دونی چرا این طور بستیمت؟
‫چه می دونم؟ شاید چون من یه ستاره ام.
‫راستی، آقای آدم ربا، تو اولین آدم ربایی ‫هستی که باهام این طور رفتار کرده...
‫هوی، آمانه!
‫برای ما فیلم بازی نکن!
‫من می ترسم... اینجا چه خبره؟!
‫دیگه تحمل ندارم!
‫بذار برم! بذار برم!
‫آه، دستشویی، باید برم دستشویی.
‫دستشویی! می فهمی، دستشویی؟!
‫همین چهار دقیقه پیش رفتی دستشویی.
‫خواهشا نگهش دار.
‫چی؟! کار دارم، باید برم، می فهمی؟
‫نکنه می خوای دوباره خودمو ‫خیس کنم؟! خوشت میاد، نه؟!
‫منحرف جنسی!
‫یعنی من... منحرفم؟!
‫آمانه...
‫،مسخره بازی رو تموم کن ‫برمی گردیم به ادامه ی بازجویی...
‫تو یاگامی لایتو می شناسی؟
‫اگه می شناسی، چطور باهاش آشنا شدی؟
‫البته که دوست پسرمو می شناسم!
‫قبل از بی هوشی حرفی نمی زد...
‫اما حالا خیلی راحت می گه دوست پسرشه؟
‫جریان چیه؟
‫لایت-کون.
‫صدا و تصویر رو قطع کن.
‫باشه.
‫بله؟
‫باشه، فهمیدم.
‫کی اسم مستعار هتله. من تو اتاق ۲۸۰۱ هستم.
‫پسرم داره میاد اینجا؟
‫ریوزاکی، همون طور که پشت تلفن گفتم...
‫امکانش هست که من کیرا باشم.
‫حماقت نکن!
‫هیچ معلوم هست چی می گی؟! لایت؟!
‫اتفاقی افتاده؟!
‫هان؟!
‫مدرک معتبری ندارم که یاگامی لایت کیراست...
‫اما اینکه می گه امکانش هست که کیرا باشم...
‫نقش بازی کردنه.
‫نه تنها ممکنه کیرا باشی، مطمئنم خودتی.
‫چی تو سرت می گذره؟
‫،پدر، اگه ریوزاکی همون ال باشه ‫پس کارگاه باهوشیه، شاید بهترین در دنیا.
‫در حال حاضر، ال معتقده که من کیرا هستم.
‫پس واقعا هستم.
‫این چه حرفیه می زنی، لایت؟!
‫،من همونی ام که مأمور اف.بی.آی، ری پنبر ‫درست قبل از مرگش، راجع بهش تحقیق می کرد...
‫من همونی ام که ۲۲ ماه می در آیویاما بود...
‫،و من همونی ام که آمانه میسا، مظنون به کیرای دوم ‫بعد از اومدن به کانتو باهاش ارتباط برقرار کرد...
‫من بودم.
‫اگه منم جای ال بودم، به این ‫نتیجه می رسیدم که من کیرا هستم.
‫من خودمم نمی دونم، احتمالا کیرا ‫بودن یه چیز ناخودآگاهانه ست.
‫لایت...
‫خیلی زرنگی... ناخودآگاهانه، که این طور؟
‫من حتی از حال خودمم خبر ندارم.
‫شاید به طور ناخودآگاهانه، وقتی که خواب ‫هستم، دست به کشتن مجرمین می زنم؟!
‫امکان نداره.
‫منظورت چیه، ریوزاکی؟!
‫راستش، ما برای پنج روز اتاقتو با ‫دوربین و میکروفون زیرنظر داشتیم.
‫دوربین؟
‫بله.
‫وقت خواب چیز مشکوکی ندیدیم.
‫وقتی دیدم قتل عام مجرمین، با وجود اینکه ‫اطلاعاتی در موردشون به تو نمی رسه، ادامه داره...
‫نتیجه گیری من این نبود که تو بی گناهی...
‫،نتیجه گیری من این بود که تو حتما کیرا هستی ‫چون با دوربین و میکروفن نمی شه دستتو رو کرد.
‫،چون من کیرام و قدرت دارم ‫برای همین لو نرفتم، درسته؟
‫شاید هم این طور باشه.
‫راستش، من خودم فکر میکنم که بهتر ‫باشه بسیاری از مجرمین خطرناک بمیرن.
‫،هر کسی که این طور فکر میکنه ‫می تونه به کیرا تبدیل بشه.
‫لایت-کون! منم مثل تو فکر میکنم!
‫منم بعضی اوقات فکر میکنم که ‫بعضی ها مرده شون بهتر از زنده شونه...
‫اما این به این معنی نیست که ‫برم و بکشمشون، درسته؟!
‫به علاوه، قتل عام مجرمین با اینکه ‫تو ازشون بی اطلاع بودی، ادامه پیدا کرد.
‫دوربین ها اینو اثبات کردن!
‫ن...نه...
‫اون وقت تعدادمون کم بود، و فقط ‫توی خونه تحت نظر داشتیمش.
‫در واقع، نظارت ما ۲۴ ساعته نبود.
‫شاید بیرون از خونه مجرمینو می کشته.
‫یعنی همه ی این اتفاقاًتو ‫پیش بینی کرده بودی، یاگامی لایت؟
‫اما، اگه لایتو مثل آمانه دستگیر و زندانی کنیم...
‫و بازم قتل عام مجرمین ادامه پیدا کنه...
‫این یعنی اینکه یاگامی لایت کیرا نیست.
‫یعنی نقشه ی تو اینه؟
‫در هر صورت، این وضع زیاد راضی کننده نیست...
‫باشه.
‫یاگامی لایتو دستگیر و برای یه ‫مدت طولانی زندانی می کنیم.
‫چی... چی گفتی؟!
‫لایت-کونو...
‫زندانی کنیم؟!
‫اگه می خواین انجامش بدیم، باید از حالا شروع کنیم.
‫نمی خوام یه لحظه هم از جلوی چشام دور بشه.
‫د...دیوانگی محضه!
‫امکان نداره پسر من کیرا باشه!
‫پسرم هرگز...
‫عیبی نداره، پدر.
‫لایت؟!
‫دوست ندارم با این وضعیت که خودمم نمی دونم ‫کیرا هستم یا نه، تو پیدا کردنش بهتون کمک کنم.
‫ولی ازت می خوام...
‫،تا وقتی به طور قطع مطمئن نشدی که من کیرا نیستم ‫آزادم نکنی، حالا هر اتفاقی که افتاد و یا هر چیزی که گفتم.
‫فهمیدم.
‫یاگامی-سان...
‫می تونید یه بهانه برای این ‫غیبت طولانی لایت پیدا کنید؟
‫نه... همین حالا یه فکری بکند، بهتره.
‫انتظار داری به همین راحتی...
‫در درجه ی اول، نمی فهمم چرا باید پسرمو زندانی کنی!
‫موضوع رو شخصیش نکنین، پدر.
‫این تنها راهیه که می تونم خودمو متقاعد کنم.
‫اینو از ته دل می گی، لایت؟
‫بله.
‫با سلب آزادی از خودم، می تونم بر ترسی ‫که در وجودم از کیرا بودن دارم، غلبه کنم!
‫آیزاوا-سان، می سپارمش به تو.
‫،تغییر در زمان و جزئیات مرگ امکان پذیر است ‫اما بعد از نوشتن اسم میزبان، مرگ وی حتمی میشه.
‫اگر دفترچه ی مالک گم شود و یا شخصی آن ‫،را بدزدد، مالکیت دفترچه از وی گرفته می شود ‫مگر اینکه در ۴۹۰ روز بعدی آن را دوباره پیدا کند.
‫باشه.
‫اولین روز از زندانی شدن لایت
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که ‫مالکیت دفترچه رو واگذار کنم.
‫یعنی اینجا هیچ سیبی وجود نداره که بخورم؟
‫ریوزاکی...
‫من از ادامه ی همکاری با شما معذورم.
‫رئیس!
‫اونی که الان زندانی شده کسی نیست جز پسر من.
‫من هیچ حقی ندارم که اینجا باشم.
‫،حتی وقتی داشتیم در مورد زندانی کردنش بحث می کردیم ‫احساسات شخصی بهم غلبه کرد و باهاتون مخالفت کردم.
‫درسته.
‫ما نباید احساسات شخصیمونو دخالت بدیم.
‫،اگه مشخص بشه که پسر من کیراست ‫خودمم نمی دونم چه کاریی ممکنه ازم سر بزنه.
‫بله...
‫حتی ممکنه تصمیم بگیرید خودتون و پسرتونو بکشید.
‫منم میگم شما اینجا نباشید، خیلی بهتره.
‫ریوزاکی...
‫منم می خوام زندانی بشم.
‫الان آرومم.
‫اما اون پسرمه و من ممکنه ‫دست به کارهای ناخواسته بزنم.
‫می دونستم اینو خواهید گفت...
‫برای همین به واتاری گفتم یه سلول دیگه آماده کنه.
‫اگرچه زندانی می شید...
‫،اما تلفن همراتونو طبق معمول روشن می ذارید ‫این جوری می تونید با خانواده تون در ارتباط باشید.
‫در این مورد چیزی به لایت-کون نمی گیم...
‫طوری وانمود می کنیم که انگار ‫شما هنوز عضوی از گروه هستید.
‫درسته که زندانی می شید، اما قول می دم هر ‫پیشرفتی در تحقیقات کردیم، شما رو هم بی خبر نذاریم.
‫نظرتون چیه؟
‫بهت مدیونم، ریوزاکی.
‫سومین روز از زندانی شدن لایت
‫آقای آدم ربا، می خوام یه حموم بگیرم.
‫تو که می دونی من کجا زندگی ‫میکنم، نه؟ می شه لباسامو برام بیاری.
‫اوضاع داره بد جوری پیچیده می شه...
‫دلم برای رئیس می سوزه.
‫ریوزاکی، اوضاع چطوره؟
‫امروز و دیروز هیچ گزارشی در مورد کشته ‫شدن مجرمین توسط کیرا دریافت نکردی؟
‫موردی بوده یا نه؟ کیرا کسی رو کشته یا نه؟
‫گزارشاتی در مورد مجرمین تو تلوزیون پخش شده...
‫،اما از وقتی که تو رو زندانی کردیم ‫کشته شدن مجرمین کاملا متوقف شده.
‫کشتنشون متوقف شده؟
‫حقیقت داره؟
‫بله.
‫که این طور، پس من کیرا بودم و خودم نمی دونستم.
‫پسر، من سیب می خوام.
‫آخه یعنی چی؟
‫فکر می کردم با زندانی کردن ‫یاگامی لایت، کشتار ادامه پیدا کنه.
‫اما، متوقف شده.
‫یاگامی لایت با پای خودش ‫برای زندانی شدن به اینجا اومد...
‫اما این جوری که همه چی ضد ‫یاگامی لایت داره پیش می ره.
‫مسئله ای که مطرحه اینه: آیا ‫لایت می دونست که کیراست یا نه.
‫حالا گیرم که کیرا باشه، یعنی می خواد طوری ‫وانمود کنه که نمی دونسته کیراست و تبرئه بشه؟
‫یاگامی لایت هیچ وقت این طور عمل نمیکنه...
‫نه، کیرا هیچ وقت این طور عمل نمیکنه.
‫پنجمین روز از زندانی شدن لایت
‫پدرم در اومد، لایت.
‫اگه بهم سیب نرسه...
‫در هر حال، فقط باید صبور باشم. ‫حتی با وجود بی کاری...
‫آقای آدم ربا... اگه می خوای فیلم منو ‫پخش کنی، محتویاتش باید یه چیز دیگه باشه.
‫برخلاف لایت-کون و آمانه، به نظر میاد ‫یاگامی-سان تو وضعیت بدتری باشه.
‫البته!
‫،تو این پنج روزی که لایت زندانی بوده ‫حتی یه مجرم هم توسط کیرا کشته نشده.
‫تو همچین شرایطی، پدر بودن خیلی سخته.
‫خوب، این جور که معلومه ‫لایت-کون بدون شک کیراست...
‫یاگامی-سان...
‫چی شده؟!
‫خبر خوب یا خبر بد؟!
‫نه، به نظرم بهتره زیاد به خودتون فشار نیارین...
‫شما هر چقدرم به خودتون ‫سختی بدین، نتیجه تغییری نمیکنه.
‫نظرتون چیه شما رو به جای راحتر منتقل کنیم؟
‫حرفت بی معنیه!
‫تو همچین شرایطی، چطور می تونم احساس راحتی کنم؟
‫اینجا راحترین جاست.
‫،نتیجه هر چیزی که خواست باشه ‫من فقط با پسرم از اینجا خارج می شم.
‫می فهمم.
‫هفتمین روز از زندانی شدن لایت
‫لایت-کون، خیلی داغونی، تازه یه هفته گذشته.
‫حالت خوبه؟
‫دیگه وقتشه... حالا که تا اینجاش اومدم...
‫آره.
‫درسته که ظاهرم خوب به نظر نمیاد...
‫اما می خوام همچین غرور مسخره ای رو...
‫از دست بدم!
‫باشه.
‫فهمیدم!
‫تا بعد.
‫هان؟ من اینجا چی کار میکنم؟
‫ریوزاکی!
‫می دونم که خودم خواستم زندانیم کنی، اما حالا ‫که فکر میکنم، می بینم این کار کاملا بی معنیه.
‫چون من کیرا نیستم.
‫زود باش منو از اینجا بیار بیرون!
‫نمی تونم.
‫،تا وقتی که مطمئن نشدم تو کیرا هستی یا نه ‫هر چی هم که بگی، نباید آزادت کنم.
‫اونوقت عقلم سر جاش نبود!
‫،تو واقعا فکر می کنی من مجرمینو می کشم ‫بدون اینکه خودمم خبر داشته باشم؟!
‫من در وجودم چیزی به نام کیرا ندارم! من کیرا نیستم!
‫به نظر من کیرا نمی تونه از ‫چیزی که هست خبر نداشته باشه...
‫اما اگه تو کیرا باشی، همه چی با هم جور درمیاد.
‫از وقتی که زندانی کردیمت، کشتار متوقف شده.
‫خوب گوش کن، ریوزاکی، دروغ نمیگم! ‫به هیچ وجه دروغ نمیگم!
‫من کیرا نیستم!
‫مطمئنم یه نفر برام پاپوش دوخته!
‫قضیه چیه، یاگامی لایت؟
‫حرفایی که می زنی کاملا بی خودن. اما یه حسی ‫بهم می گه دارم به حقیقت نزدیکتر می شم.
‫زود باش منو بیار بیرون!
‫ادامه ی این کار بی معنیه!
‫نه. نمی تونم بیارمت بیرون.
‫لعنتی، آخ چرا این طوری شد؟
‫چرا این جوری میکنه؟ لایت-کون که این طوری نبود.
‫داره همه چیزو تکذیب میکنه، اصلا منطقی نیست.
‫،حالا که کشتار مجرمین متوقف شده ‫به هیچ وجه نباید آزادش کنیم.
‫شکی که داشتم به یقین تبدیل شده.
‫خوب، جدا از همه ی صحبت هایی که شد، یاگامی لایت ‫کیراست. باید پرونده رو ببندیم، همه هم راضی می شن.
‫پانزدهمین روز از زندانی شدن لایت
‫چی شده؟!
‫تموم جنایتکارانی که دو هفته ی پیش از رسانه ها ‫اعلام شده بودن، طی امروز و دیروز کشته شدن؟!
‫آره... کیرا برگشته.
‫بار دیگر کیرا
‫به رئیس گفتین؟!
‫نه، هنوز نه.
‫رئیس! کیرا برگشته!
‫چی؟!
‫مثل اینکه داشته استراحت می کرده. ‫کشت و کشتار مجرمین دوباره شروع شده!
‫ج...جدی می گی، ماتسودا؟!
‫پ...پس پسر من...
‫،از اینکه کشتار شروع شده خوشحال نیستم ‫اما ظنی که به پسرم داشتی...
‫نه، می دونم ظن ریوزاکی کاملا برطرف نشده.
‫خوب، تا حدی برطرف شده.
‫شنیدید، رئیس؟!
‫آره.
‫نزدیک بود گناه کار شناخته بشه...
‫خدا رو شکر.
‫مطمئنم ظنی که ریوزاکی داره خیلی ناچیزه!
‫خوب، باید به لایت-کون هم...
‫ماتسودا!
‫منظورم اینه که، ماتسودا-سان، لطفأ دست نزن.
‫ماتسودا؟!
‫خواهشا به لایت-کون نگو.
‫چ...چرا؟
‫لایت-کون...
‫چی شده، ریوزاکی؟
‫الان دو هفته می شه که هیچ مجرمی کشته نشده.
‫چرا نمی خوای قبول کنی که کیرا هستی؟
‫خیلی احمقی، ریوزاکی؟
‫اشتباه می کنی.
‫،اون طور که از شواهد و قرائن پیداست ‫من کیرا هستم، اما همه ی اینا یه تله ست.
‫من کیرا نیستم!
‫با اون دوربین زوم کن و خوب نگاه کن!
‫این چشای کسیه که دروغ می گه؟!
‫آمانه، مطمئنی که کیرا رو نمی شناسی؟
‫بازم شروع شد؟!
‫میسا دلش می خواد بشناسدش.
‫کیرا عدالت مطلقه، کیرا همونیه که ‫قاتل والدین میسا رو به سزای عملش رسوند.
‫من که نمی فهمم اینجا چه خبره...
‫ادامه دارد
‫پیش پرده
‫اح...احمقانه ست!
‫صبر کنین، پدر!
‫اگه خودتو بکشی، نمی تونی از حقیقت ‫اینکه من کیرا هستم یا نه سر دربیاری!
‫یعنی شما به ال بیشتر از پسرتون ایمان دارین؟!
‫پدر!
‫قسمت بعد ‫اعدام