‫پس کیرا یکی از اوناست، درسته؟
‫بله. من می تونم ثابت کنم.
‫اول اسم مقتول ه داره.
‫اگه هیگوچی مثل کیرای دوم بتونه...
‫با دیدن چهره کسی رو بکشه...
‫ماتسودا-سان، تو می میری.
‫خودشه!
‫سر به سرم نذار!
‫یعنی اسم کارمندتو هم به یاد نداری؟!
‫هنوز دو ساعت وقت دارم.
‫هیگوچی رو دیدم.
‫فقط یه کیف همراهشه. ‫میرم دنبالش.
‫بالاخره می کشمش.
‫همه چیزو تحت کنترل خودم می گیرم!
‫جنون
‫کسمه میسا.
‫زیبایی فریبنده...
‫درخشندگی خیره کننده...
‫رژ فریبنده میسا...
‫تبلیغات تموم شد، ریوزاکی.
‫جدی؟
‫بعدش با هشت نفرشون که ‫کیرا هم بینشون بود، ساکی خوردم.
‫چه جالب.
‫اگه بیش از این صحبت کنم...
‫آدمایی که اونجا بودن، می فهمن کیرا کیه.
‫پس... فعلا بیش از این صحبت نمیکنم.
‫درسته. پس فاش کردن هویت ‫کیرا باشه برای آخر برنامه.
‫،بلندگوی یک رو روی ماشین هیگوچی ‫و بلندگوی دو رو روی ساکورا تی وی تنظیم کن.
‫هیگوچی حتما داره تو ماشینش تلویزیون نگاه میکنه.
‫،طبق صحبتای قبلیتون ‫شما کیرا رو ملاقات کردین، درسته؟
‫،بله، اما اون موقع ‫نمی دونستم که کیرا بوده.
‫باید بگم خیلی شجاعت می خواسته که ‫تو این برنامه حاضر بشین، آخه کیرا صورتتونو دیده.
‫چطور با این قضیه کنار اومدین؟
‫بله. وقتی تحقیق می کردم...
‫فهمیدم کیرا به دو چیز ‫برای کشتن نیاز داره.
‫در این مورد حرف و حدیث زیاده...
‫اما من مطمئنم به چه چیزهایی نیاز داره.
‫چهره... و اسم فرد.
‫کیرا در مورد من یکیشونو میدونه.
‫پس خاطرش جمعه که پا پیش گذاشته...
‫فقط به این خاطر که ‫اسم واقعیشو نمی دونم، هان...
‫یعنی ممکنه هیچ اثری از اسم واقعیش پیدا نکنم؟
‫اگه به فکرش رسیده باشه ‫که سابقشو از بین ببره...
‫رفتن من به تولیدی یوشیدا ارزشی داره؟
‫رم، تو چی فکر می کنی؟
‫فکر؟ در مورد چی؟
‫رم؟! اون دیگه کیه؟
‫اون که تو ماشینش تنهاست.
‫فکر نمیکنم کس دیگه ای تو ماشین باشه.
‫از تلفن همراهشم که استفاده نمیکنه.
‫ممکنه از رادیو یا یه همچین چیزی...
‫نه. تو ماشین هیچ رادیویی نیست.
‫فقط میکروفونا، دوربینا و ردیابای ما تو ماشینن.
‫ودی نصبشون کرده، برای همین مطمئنم.
‫امکان داره اونجا هم هیچ ‫پرونده ای ازش پیدا نکنم؟
‫داره با خودش حرف می زنه؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫اگه باهوش باشه، هر چیزیو که یه جوری باعث لو رفتن ‫اسمش می شده، قبل از حاضر شدن تو تلویزیون، از بین برده.
‫تازه، یه مقدار مشکوک نیست که تولیدی یوشیدا ‫همین طوری می ذاره وارد دفاتر کاریشون بشم؟
‫،آره، این جوری اگه دزدی بشه ‫من مجرم شناخته می شم.
‫خیلی بد شد.
‫مشکلی نیست. مطمئنم که می ره.
‫حتی اگه پرونده ای هم ‫تو تولیدی یوشیدا داشته باشه...
‫ممکنه اونجا هم از اسم جعلی استفاده کرده باشه.
‫آره، به احتمال زیاد تا اینجاهاشو خونده...
‫مجبور کردن هیگوچی به رفتن به تولیدی ‫یوشیدا احتمالا نقشه لایت و میساست.
‫اما اون میدونه که تو کیرایی...
‫آخرشم اسمتو اعلام میکنه.
‫حقیقت امر همینه.
‫فقط یک ساعت تا آشکار شدن ‫هویت واقعی کیرا مونده!
‫تو باید بری.
‫اسم داخل پرونده جعلی باشه یا نباشه...
‫،به هیچ وجه کسی بهت مشکوک نمی شه ‫چون با دفترچه می کشیش.
‫آره. می دونم.
‫اما محض احتیاط...
‫باید رئیس تولیدی یوشیبا که باهاش تماس داشتم...
‫همچنین، میسا و مدیر برنامشو هم بکشم.
‫چی؟! نه، گفت منو می کشه!
‫مشکلی نیست. ‫منظورش بعد از کشتن ماتسودا بود.
‫هیچ دلیلی نداره تا ماتسودا رو نکشته، این کار رو بکنه.
‫درسته، ولی...
‫خوب فکر کن. کشتن اون کافیه.
‫اگه اونایی که بهشون زنگ زدی رو بکشی...
‫تاریخ تماس با اونا برات دردسر درست میکنه.
‫آره. رم، تو خیلی زرنگی.
‫پس وقتی تمام شواهد رو پاک کردم، می کشمشون.
‫اما اداره مخابرات هم لیست تماسا رو داره.
‫مطمئنم با خودش حرف نمی زنه...
‫این رم کیه؟ داره با کی حرف می زنه؟
‫اگه داره با یکی حرف ‫می زنه، کسی نیست جز...
‫شینیگامی...
‫به گمونم.
‫شاید بهتر باشه من ازش بخوام...
‫نظرت چیه مالکیت دفترچه رو به من برگردونی؟
‫نه. این طوری آخرش خوار و ذلیل می شم.
‫اون گفت مدرک داره.
‫اگه رشد شرکت یوتسوبا رو با مرگ و میرای ‫اخیر مقایسه کنه، همه حرفشو باور می کنن.
‫،اسم هر کی هم به عنوان کیرا اعلام بشه ‫تا آخر عمر برچسب کیرا روشه.
‫حتی اگه مدرک محکمی هم ‫نداشته باشه، زندگیم تباه می شه.
‫دیگه ترفیع نمی گیرم. ‫دیگه حتی نمی تونم تو یوتسوبا بمونم.
‫ما، در ساکورا، با این فرض این برنامه ‫رو تهیه کردیم که کیرا هم داره تماشاش میکنه.
‫پس، باید به کیرا یه چیزیو بگم.
‫کیرا، خودتو تسلیم کن!
‫از قصد داره مثل احمقا رفتار میکنه...
‫اما اون شب، خیلی خوب ‫تونست مرگشو واقعی جلوه بده.
‫هر طور شده باید بکشمش.
‫هیگوچی رسید به تولیدی یوشیدا.
‫داره شروع می شه...
‫سمت چپ در ورودی...
‫آخرین میز...
‫پایین ترین کشو...
‫مدیر
‫تایچیرو یاماشیتا
‫حالا، نشونم بده چه جوری آدم می کشی.
‫آماده ام که هیگوچی رو دستگیر کنم.
‫منتظر دستورم.
‫باشه.
‫تایچیرو یاماشیتا
‫خیلی بد شد!
‫فقط اسمو یادداشت کرد و رفت.
‫یعنی نمی خواد همین جا بکشتش؟
‫ریوزاکی، می تونم دستگیرش کنم؟
‫من هنوز نفهمیدم چه جوری آدم می کشه.
‫شاید تو ماشینش یه کاری بکنه.
‫تصویر ماشین هیگوچی رو بیار رو مانیتور.
‫،نه به اون عجله ای که برای کشتن ماتسودا داشت ‫نه به این متانت و آرامشی که الان داره.
‫راست می گی.
‫،اگه به اسم نیاز داشت ‫می تونست خیلی راحت پرونده رو برداره.
‫ولی گذاشتش سر جاش.
‫سی و شش.
‫سی و هفت.
‫سی و هشت.
‫سی و نه.
‫چهل ثانیه...
‫کیرا یه قاتله، و من هرگز نمی بخشمش.
‫لعنتی! نمرد!
‫جریان چیه؟!
‫گفت، نمرد!
‫مگه برای کشتنش اقدامی کرده بود؟
‫یعنی فقط باید اسم ‫طرفو می نوشت تا کشته بشه؟
‫حالا چی کار کنیم؟
‫می خوای همین طور بشینی و تماشا کنی؟
‫انگار فقط با داشتن اسم، می تونه افراد رو بکشه.
‫جریان چیه؟
‫من که نفهمیدم چه جوری آدم می کشه...
‫اما اگه دستگیرش کنم و ازش اعتراف بگیرم...
‫فقط پنجاه دقیقه تا ‫اعلان هویت کیرا باقی مونده!
‫لعنتی! وقت ندارم!
‫داره تلفن میکنه.
‫احتمالا دوباره به میسا.
‫درسته!
‫چهرشو می شناسم...
‫اگه به دفتر برگردم...
‫حتما دوربینای امنیتی فیلم ‫یواشکی وارد شدنشو دارن...
‫اگه چشمامو با شینیگامی ‫معامله کنم، نصف عمرم می ره...
‫،اما اگه اسمم فاش بشه ‫تمام عمرم تباه می شه.
‫یه زندگی کوتاه و شیرین ‫بهتر از یه عمر بدبختیه.
‫رم، بیا معامله کنیم.
‫معامله؟
‫این رم کیه که هی باهاش صحبت میکنه.
‫یعنی کیرا قدرت الهی داره؟
‫دوست ندارم به این نتیجه برسم.
‫پس این رم کیه؟
‫شینیگامی؟
‫در هر صورت، الان برای نتیجه گیری زوده.
‫به نظر می رسه می تونیم ‫بیشتر در این رابطه بفهمیم.
‫ممکنه بفهمیم چطور آدم می کشه.
‫الان دیگه شکست ناپذیرم...
‫با اینا اختیاراتم نامحدوده.
‫میرم دنبالش!
‫پورشه ی قرمز، بزن کنار!
‫توقف کن! بزن کنار!
‫بد شد. گشت بزرگراه ‫جلوی هیگوچی رو گرفت.
‫من از کنارشون رد می شم.
‫بقیه با آیبار و سایرین.
‫خیلی عجله داری.
‫گواهینامه.
‫باشه، چشم.
‫توی ماشین هیگوچی رو نشون بده.
‫گواهیناممو... کجا گذاشتم؟
‫نمی تونم وقتمو اینجا تلف کنم.
‫یوکیتو شیبارا - تصادف رانندگی
‫هی!
‫هیگوچی از دست پلیسه فرار کرد!
‫بی ناموس!
‫گشت بزرگراه صحبت میکنه...
‫پلیسه خورد به یه کامیون!
‫تصادف کرد!
‫تصادف؟! یعنی مرد؟!
‫خیلی بد شد.
‫هیگوچی دستشو کرد داخل کیفش...
‫یعنی چی کار کرد؟
‫،خوب، حالا این به کنار ‫از کجا اسم پلیسه رو می دونست؟
‫یعنی اونم مثل کیرای دوم ‫فقط با نگاه کردن می تونه آدم بکشه؟
‫رم... معامله...
‫نه، اگه می تونست فقط ‫با دیدن چهره، کسی رو بکشه...
‫ماتسودا رو تا حالا کشته بود.
‫آخه یعنی چی؟
‫در هر صورت...
‫همه گوش کنن! ‫صلاح نیست هیگوچی به کارش ادامه بده!
‫باید جلوشو بگیریم.
‫هیگوچی الان قادره با دیدن چهره ی افراد...
‫عین کیرای دوم، اونا رو بکشه.
‫وقتی داریم می گیریمش، باید مواظب باشیم.
‫فردی که چشمان شینیگامی را داراست، می تواند با دیدن چهره ی افراد، اسم و طول عمر ‫آن ها را ببیند. فرد با داشتن دفترچه ی مرگ می تواند دیگران را به قتل برساند و خودش در ‫امان بماند. باید توجه داشت، مالک دفترچه نه می تواند طول عمر خودش را ببیند و نه طول عمر ‫دیگر مالکان دفترچه را. اگرچه، برای فرد دانستن طول عمر خود و یا دیگر مالکان ضرورتی ندارد.
‫یک شینیگامی نباید اسم و یا طول عمر انسان هایی را ‫که می بیند، به مالک دفترچه بگوید. این امر برای ‫جلوگیری از اختلال در دنیای انسان ها الزامیست.
‫واتاری، ارتباط منو با رئیس پلیس برقرار کن.
‫باشه.
‫ال هستم.
‫هویت کیرا رو پیدا کردیم.
‫همین الان داره با یه پورشه ی قرمز به شماره ۹۱۱ تو ‫بزرگراه شماره ی یک از هیبییا به سمت شیبویا میره.
‫دستگیرش می کنیم.
‫لطفأ به پلیس های اطراف ‫دستور بدین به ماشین نزدیک نشن.
‫،پدر، بعد از پیام بازرگانی ‫مرحله ی هفت رو شروع کنین.
‫خیلی خوب.
‫،دمگاوا، در حین پیام بازرگانی ‫جای ماتسودا و مجری رو با عروسکا عوض کنین.
‫به کمک فایلای صوتی که تهیه کردیم...
‫جوری وانمود می کنیم که برنامه هنوز ادامه داره.
‫،دروبینا رو به حال خودشون می ذاریم ‫و همگی اینجا رو تخلیه می کنیم!
‫خوب، یاگامی-کون، برای رفتن حاضری؟
‫آره.
‫میسا-سان، متاسفم...
‫یه مدت باید اینجا بمونی.
‫ای بـابـا؟! این چه کاریه؟!
‫سر به سرم نذار.
‫هیچ وقت فکر نمی کردم بتونی ‫یه هلیکوپتر رو هدایت کنی، ریوزاکی.
‫آسونه...
‫هیگوچی نمی خواد به ساکورا تی وی بره.
‫قصد داره یه جای دیگه بره.
‫از مسیرش مشخصه که داره می ره طرف ‫دفتر اصلی شرکت یوتسوبا.
‫خیلی شجاعانه بود.
‫بله، البته.
‫اگه برم دفتر اصلی، و اونو تو فیلم ‫دوربین مداربسته ببینم، می تونم بکشمش.
‫ودی، هر چیزی رو که تو دفتر یوتسوبا ‫مربوط به ماتسودا می شد، از بین بردی، درسته؟
‫آره. پس داره می ره اونجا؟
‫خوبه.
‫این جوری وقت دارم ازش جلو بیوفتم ‫و با آقای یاگامی منتظرش بمونم.
‫لعنتی! هیچ جا نیست!
‫از توی همه ی این نوارها حذف شده...
‫یعنی خودش اومده و پاکشون کرده؟
‫یا یه نفر از گروه به من خیانت کرده؟
‫نه، با خیانت کردن به من چیزی به دست نمیارن.
‫وقت زیادی باقی نمونده! باید عجله کنم!
‫وقت آشکار کردن حقیقت نزدیکه.
‫آره. منم مایلم زودتر اسمشو فاش کنم.
‫درکتون میکنم، اما...
‫مثل اینکه یه پیام بازرگانی دیگه داریم.
‫لعنتی!
‫باید برم ایستگاه تلویزیونی ساکورا و بکشمش.
‫پدر، هیگوچی بزودی به ساکورا تی وی می رسه.
‫تو کمتر از ۱۵ دقیقه اونجاست. ‫اوضاعتون رو به راهه؟
‫نمی خواد پسرم غصه ی منو بخوره.
‫چیزیم نمی شه، لایت.
‫حرف دیگه ای هست که بخواین ‫قبل از اعلام هویت کیرا بگین؟
‫خوب... می خوام همه به این فکر کنن ‫که بعد از دستگیری کیرا، چی می شه.
‫آقای یاگامی، دیگه وقتشه.
‫آره.
‫بفرمایید...
‫،آیبار از اسلحه متنفره ‫فقط من اسلحه حمل میکنم.
‫من دیگه یه افسر پلیس نیستم. ‫اجازه ی حمل سلاح گرم ندارم.
‫شما هم اجازه ندارین تو ژاپن ازش استفاده کنین.
‫مثل همیشه یه دنده ای، مگه نه؟
‫موفق شدم!
‫چرا هیچ کی اینجا نیست؟
‫یعنی چون دارن حقیقتو فاش می کنن، محتاط شدن؟
‫هه... چه بهتر. ‫کسی نباشه کارم راحتتره.
‫ما به ایستگاه تلویزیونی ساکورا رسیدیم! ‫می ریم سر پستمون!
‫بزن بریم، آیبار.
‫باشه، موگی!
‫در عرض همین دو ساعت، یه عالمه تماس تلفنی و فکس ‫داشتیم، مردم از حرکت شجاعانه ی شما حمایت کردن.
‫استودیو هم خالیه؟
‫با این حال، باید مواظب دوربینای تلویزیونی باشم.
‫متاسفم، به دلیل مشکل فنی باید برنامه رو خاتمه بدیم
‫چی؟!
‫عروسک؟! ‫امکان نداره!
‫همون جایی که هستی بمون، هیگوچی!
‫تکون نخور!
‫تسلیم شو.
‫مثل اینکه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫من فقط می خواستم درباره ‫مسئله ای با آقای دمگاوا صحبت کنم.
‫همه شون برای اینکه صورتشون ‫دیده نشه، کلاه کاسکت گذاشتن.
‫یعنی می دونن من...
‫من از کارکنان شرکت یوتسوبا هستم...
‫کارتمو بهتون نشون میدم...
‫رئیس!
‫آیبار!
‫بخشکی شانس! ‫دوست نداشتم از این استفاده کنم، ولی...
‫هیگوچی مسلحه! رییس تیر خورده!
‫داره فرار میکنه!
‫من خوبم. متاسفم، ریوزاکی.
‫اگه فورا بریم دنبالش، می تونیم بگیریمش.
‫عجله کنین!
‫بد شد. ‫از ساکورا تی وی فرار کرد.
‫چاره ای نیست.
‫بهتره خودمون بریم دنبالش.
‫واتاری، آماده ای؟
‫بله.
‫یاگامی...
‫اینو برای دفاع از خودت همراه داشته باش. ‫هر چی باشه داریم می ریم دنبال کیرا.
‫نه. تو ژاپن ممنوعه.
‫آره، مطمئنم یاگامی-سان هم همینو گفته.
‫آره.
‫چه دست فرمونی هم داره!
‫از میدان دیدت خارج نشه!
‫باشه!
‫جریان چی بود؟!
‫یعنی برام تله گذاشته بودن؟!
‫هم اکنون، برای اعلام اخبار، برنامه رو قطع می کنیم.
‫برنامه تموم شد؟! ‫اما من که کاری نکردم...
‫لعنتی... یعنی چه اتفاقی...
‫این چیه؟!
‫همش تله بوده! ‫ماشینای پلیس با شیشه های دودی؟
‫پس پلیس مخفیانه داشته در مورد کیرا تحقیق می کرده!
‫این دیگه چیه؟ ‫به پلیس گفتم هیچ اقدامی نکنه.
‫این فقط می تونه کار...
‫آره... حق با توئه.
‫لعنتی! ‫اون طرف خالیه!
‫اینجا آخر خطه.
‫نزدیکتر نیاین!
‫به من نزدیک نشین!
‫یعنی تموم شد؟
‫آره. تموم شد.
‫ادامه دارد
‫پیش پرده
‫انسانی که اسمش دراین دفترچه نوشته شود، خواهد مرد.
‫مرگ اتفاق نمی افتد مگر اینکه نویسنده هنگام ‫نوشتن اسم شخص، چهره ی او را به خاطر بیاورد.
‫بنابراین، اشخاص با اسم ‫مشابه تحت تاثیر قرار نمی گیرند.
‫قسمت بعد
‫احیایی دوباره