‫احیایی دوباره
‫ریوزاکی، اجازه بده من برم.
‫رئیس، منم میام.
‫باشه، یادتون باشه با کیرا طرف هستید.
‫وقتی دستگیرش می کنین، مراقب ‫باشین که به هیچ وجه صورتتونو نبینه.
‫واتاری، اگه هیگوچی کوچکترین حرکتی کرد...
‫باشه. بدون اینکه بکشمش جلوشو می گیرم.
‫آیزاوا، چیزی واسه پوشوندن صورتت داری؟
‫بله.
‫هوامو داشته باش.
‫چشم. خیلی ممنونم، رئیس!
‫هیگوچی، دستاتو ببر بالا و از ماشین بیا بیرون!
‫هیگوچی رو گرفتیم!
‫موگی-سان، طبق برنامه، هدفون رو بده به هیگوچی.
‫باشه.
‫هیگوچی...
‫چه جوری آدم می کشی؟ بهم بگو.
‫اگه مقاومت کنی، به هر طریقی شده به حرفت میارم.
‫اون دفترچه.
‫دفترچه؟
‫ممکنه حرفمو باور نکنین...
‫اگه اسم فردی رو که چهرشو می شناسم ‫تو اون دفترچه بنویسم، فرد می میره.
‫دفترچه...
‫یاگامی-سان.
‫آره، یه دفترچه تو کیف هیگوچیه.
‫توش اسامی زیادی نوشته شده...
‫اما با دفترچه های دیگه فرقی نداره...
‫چی شد، یاگامی-سان؟
‫یه... یه هیولا!
‫آروم باشین.
‫یاگامی-سان، شما الان اسلحه ای همراتون نیست.
‫آخ... آره...
‫حالتون خوبه، رئیس؟
‫مو...موگی، مگه اونو نمی بینی؟!
‫رئیس، ممکنه از خستگی باشه.
‫چی شد، موگی-سان؟!
‫اوه...آه... به گمونم...
‫فقط اونایی که دفترچه رو لمس کردن، می تونن ببیننش...
‫یه هیولاست!
‫دفترچه رو بیارین داخل بالگرد.
‫باشه...
‫چه نقشه ای تو سرته، یاگامی لایت؟
‫با لمس دفترچه ای که قبلا مالکش بودی...
‫تمام وقایع و اتفاقاًت مربوط ‫به دفترچه رو دوباره به یاد میاری.
‫اما...
‫ریوزاکی، اینم دفترچه.
‫یه شینیگامی...
‫اونا... واقعا... وجود... دارن...
‫دفترچه...
‫تو آیویاما دفترچه هامونو بهم نشون بدیم...
‫عشق در نگاه اول...
‫ریوزاکی، دفترچه رو بده من!
‫کیرای دوم...
‫دو تا دفترچه!
‫یه دفترچه ی دیگه هم وجود داره!
‫ماجرا هنوز تموم نشده...
‫یه شینیگامی؟
‫اسمو تو دفترچه بنویس.
‫ال هستم.
‫من ال هستم...
‫حالت... حالت خوبه؟
‫هر کی این هیولا رو ببینه خشکش می زنه...
‫ریوزاکی.
‫بله.
‫من سعی میکنم اسامی نوشته شده ‫رو با اسامی قربانی های اخیر مقایسه کنم.
‫هان؟ باشه. آره... البته...
‫پیروز شدم!
‫درست طبق نقشه ی من.
‫من مالکیت این دفترچه رو واگذار میکنم.
‫حالا مالکیت دفترچه به رم برگردونده می شه، درسته؟
‫درسته. اگه این طور می خوای.
‫خوب، او دفترچه رو بده به ریوک.
‫چی؟
‫باشه.
‫حالا دفترچه به ریوک تعلق داره.
‫ریوک، اون دفترچه رو دوباره بنداز تو دنیای انسان ها.
‫هان؟ خوب، باشه.
‫حالا دفترچه دوباره به من تعلق داره.
‫صبر کن ببینم، این کار که چیزی رو عوض نمیکنه.
‫آره، شاید.
‫اما مطمئنم به وقتش به کارم میاد.
‫اولین دفترچه ای رو که پیدا کردم...
‫می خوام برش گردونم به تو، ریوک، که بدیش به رم.
‫بیا.
‫رم، دفترچه رو بده به یه نفر که جاه و مقامی ‫داشته باشه و همچنین تشنه ی قدرت باشه...
‫کسی که از دفترچه جهت رسیدن ‫به اهداف شخصیش استفاده کنه.
‫اگه این کارو بکنی، میسا بدون شک آزاد می شه.
‫اگه آزاد نشد، می تونی خیلی راحت منو بکشی.
‫نظرت چیه؟
‫یاگامی لایت، تو کلت چی می گذره؟
‫این کار برای نجات میساست. بهم اعتماد کن.
‫،خیلی خوب، اگه قراره میسا آزاد بشه ‫هر کاری تو بگی انجام می دم.
‫بعدش، باید کاری کنم که مثل میسا زندانیم ‫کنن، و تحت نظارت ۲۴ ساعته قرار بگیرم.
‫وقتی بازداشت شدم، مالکیت دفترچه رو واگذار میکنم.
‫با این کار، خاطراتم مربوط به دفترچه پاک می شه.
‫در این حین، کشته شدن مجرمین دوباره ‫شروع می شه، و این یعنی بازگشت کیرا.
‫ریوزاکی مجبور می شه هردومونو دیر یا زور آزاد کنه.
‫،و چون من حافظمو از دست دادم ‫به احتمال زیاد سعی میکنم کیرا رو دستگیر کنم...
‫من این جور آدمیم.
‫یعنی می خوای شخصی رو که رم دفترچه رو بهش ‫داده، پیدا کنی و دوباره دفترچه رو بدست بیاری؟
‫درسته.
‫و بعد، صاحب دفترچه رو می کشم.
‫اما یه مشکلی هست...
‫اگه مالک نباشی...
‫فقط تا زمانی که با دفترچه در تماس ‫باشی، خاطرات تو ذهنت می مونه.
‫اگه دفترچه دستت نباشه، دوباره حافظت پاک می شه.
‫باید حین اینکه دفترچه دستمه، هیگوچی رو بکشم...
‫در این صورت، مالکیتش برمی گرده ‫به خودم و حافظم پاک نمی شه.
‫اگه اینو چهار بار پشت سر هم بکشم بیرون...
‫خوبه.
‫می دونستم که تو این موقعیت ساعت دستم میکنم.
‫عادتای قدیمی هرگز ترک نمی شن.
‫یاگامی-سان، هیگوچی رو ببرین داخل ماشین.
‫آه... باشه، چشم.
‫هیگوچی کیوسکه
‫این دفترچه...
‫،اگه به طور علمی آنالیزش کنیم ‫فکر می کنی چیزی دستگیرمون بشه؟
‫یاگامی-کون، این حرف ازت بعید بود. ‫این دفترچه ماورا علم و دانشه.
‫درسته...
‫این طولانی ترین ۴۰ ثانیه تو تمام عمرمه...
‫هیگوچی؟!
‫ریوزاکی، هیگوچی...
‫چی شده؟! چه خبره؟!
‫هی، هیگوچی!
‫داری چی کار می کنی، پدر؟!
‫اگه هیگوچی الان بمیره...
‫غ...غیر ممکنه...
‫نه، من فکر میکنم که...
‫آره، مرده.
‫بعدش، ریوزاکی...
‫نوبت توئه.
‫شرط اینکه دفترچه ی مرگ در دنیای انسان ها قدرت کشتن ‫افراد را داشته باشد این است که یک شینیگامی از وجود ‫آن و همچنین صحت استفاده از آن باخبر باشد.
‫احتمال مرگ شینیگامی که مالک دفترچه را ‫همراهی می کنه، بسیار ناچیز است، اما در صورت ‫مرگ شینیگامی هم، دفترچه قدرتش را از دست نخواهد داد.
‫طریقه ی استفاده...
‫انسانی که اسمش در این دفترچه نوشته شود... خواهد مرد.
‫مرگ اتفاق نمی افتد مگر اینکه نویسنده هنگام ‫نوشتن اسم شخص، چهره ی او را به خاطر بیاورد.
‫بنابراین، اشخاص با اسم مشابه تحت تاثیر قرار نمی گیرند.
‫دلیل مرگ باید ۴۰ ثانیه پس از ‫نوشتن اسم شخص، نوشته شود.
‫،اگر دلیل مرگ مشخص نشود ‫فرد توسط یک حمله ی قلبی خواهد مرد.
‫بعد از نوشتن دلیل مرگ، جزئیات مرگ ‫باید در ۶ دقیقه و ۴۰ ثانیه بعدی نوشته شود.
‫:علاوه بر این... پشت جلد نوشته شده
‫اگر این دفترچه را پاره کنید یا بسوزانید...
‫تمام افرادی که تا آن موقع ‫دفترچه را لمس کرده اند، خواهند مرد.
‫چی؟!
‫راست می گی، آیزاوا-سان؟!
‫آره، اینجا این جوری نوشته.
‫درسته، با وجود همچین قانونی، پدر و بقیه نمی تونن ‫دفترچه رو نابود کنن، و خاطرات منم هرگز پاک نمی شن.
‫یعنی چی؟! چرا قبلا بهم نگفتی؟!
‫از کجا باید می دونستم؟!
‫رم، یه وقت به خاطر نوشتن این ‫قوانین الکی، ارباب از دستم عصبانی نشه.
‫نه. کارمون خلاف قانون نیست.
‫خیلی خوب.
‫لایت، یه مقدار سیب بهم بدهکار می شی.
‫،آخ، نباید فقط به خاطر دیدن شینیگامی ‫به دفترچه دست می زدم.
‫اون موقع تو تنها نفری می شدی که ‫نمی دونست تحقیقاتمون چطور پیش خواهد رفت.
‫اون جوری خوب بود؟
‫نه، منم می خوام مثل بقیه تو این کار کمک کنم.
‫آره.
‫:و... قانون آخر
‫اگر شخصی که از دفترچه استفاده می کنه نتواند...
‫نام قربانی هایش را...
‫به فاصله ی زمانی ۱۳ روز از دیگری بنویسد...
‫خواهد مرد.
‫چی؟ این یعنی اینکه لایت-کون و ‫میسا-میسا هر جفت بی گناهن.
‫آره، دقیقا...
‫لایت و آمانه بیشتر از پنجاه روز ‫بازداشت بودن و هنوزم تحت نظارتن.
‫اگه کیرا می بودن، امکان نداشت زنده بمونن.
‫خوشحال نیستین، رئیس؟!
‫آره.
‫رم-سان...
‫اسمت همین بود دیگه، شینیگامی سفید؟
‫ریوزاکی! بی ادبیه!
‫با رنگ پوست خطاب قرار می دیشون؟
‫همین بود.
‫تو دنیای انسان ها، دفترچه های دیگه ای هم وجود دارن؟
‫چه می دونم، شاید باشه، شاید هم نباشه.
‫،اگه دفترچه های دیگه ای باشن ‫قوانین مشابه به همینو دارن؟
‫بی فایدست، ریوزاکی...
‫نمی تونی از زبون رم حرفی بیرون بکشی.
‫آره، مشابهن.
‫تو دنیای شینیگامی ها دفترچه های زیادی وجود دارن...
‫اما قوانین همه یکسانه.
‫این قوانین برای انسان ها هم صادقه.
‫ریوزاکی...
‫لایت و آمانه تبرئه شدن.
‫نظارت بر اونا باید متوقف بشه.
‫حق با اونه. تبرئه شدن.
‫حق با شماست...
‫می فهمم.
‫بابت همه چی متاسفم.
‫خدا رو شکر...
‫آره، ولی هنوز پرونده حل نشده.
‫ازت می خوام این دستبند رو باز کنی. ‫می تونم رسیدگی به این پرونده رو ادامه بدم؟
‫باشه.
‫من و میسا کاملا تبرئه شدیم...
‫قوانینی رو که به دست یه ‫شینیگامی نوشته شده، نمی شه رد کرد.
‫،با قوانینی که خودم ابداع کردم ‫تونستم ریوزاکی رو گمراه کنم.
‫گوش کن، ریوزاکی...
‫تو هر دنیایی، این خدایان ‫هستن که قوانینو وضع می کنن.
‫تو مغلوب قوانین من خواهی شد.
‫و به جرم مقابله با خدای دنیای نو...
‫خواهی مرد.
‫لایت!
‫هر روز باهام در تماس باش.
‫بالاخره روز خداحافظی با میسا-میسا هم رسید...
‫هوی، ماتسودا، تنهاشون بذار!
‫بعدا می بینمت، میسا-میسا...
‫هوی.
‫دوربینای امنیتی از این زاویه نمی تونن حرکت لبامو بگیرن.
‫میسا، من یه چیزی رو جایی مخفی کردم، ازت می خوام ‫بری اونجا و بدون اینکه کسی بفهمه برام بیاریش.
‫لایت، حافظت برگشته!
‫باشه. تمام سعیمو میکنم.
‫لایت، یادم اومد.
‫تمام خاطراتی که مربوط به این ‫دفترچه بود دوباره به ذهنم برگشت.
‫تو این دفترچه رو مخفی کردی تا من بتونم به یاد بیارم.
‫از طرف لایت بری میسا
‫،میسا، وقتی این نامه رو می خونی ‫حتما همه چیزو به یاد آوردی.
‫یه نامه از لایت!
‫هم دانشگاهیمو به یاد داری؟ ‫همون که ریوگا هیدکی صداش می زدم.
‫ازت می خوام اسم واقعیشو تو دفترچه بنویسی و بکشیش.
‫به علاوه، این نامه رو هم بسوزونی.
‫،چند برگه از دفترچه رو با خودت بردار ‫و دفترچه رو دوباره دفنش کن.
‫دفعه بعد که منو دیدی...
‫اتفاقی بذار یه تیکه از کاغذ دفترچه رو لمس کنم.
‫اگه این کارو بکنی، آمانه میسا، من...
‫تا ابد دوستت خواهم داشت.
‫باشه!
‫فهمیدم. این نقشه لایته!
‫اون می خواست من به این دفترچه برسم تا حافظم برگرده...
‫و بتونم ریوگا هیدکی... همون ریوزاکی رو بکشم.
‫،یکی از موانع لایت برداشته می شه ‫و منم براش مفید واقع می شم.
‫ولی... لایت...
‫من اسمشو به یاد ندارم...
‫من هر روز... صدها اسم و طول عمر می دیدم.
‫اصلا یادم نمیاد!
‫میسای خنگ!
‫بالاخره تونستم برگردم!
‫ریوک!
‫خیلی وقته ندیدمت! حالت چطوره؟!
‫ببخشید، ولی...
‫هان؟
‫من مذکرم. خجالت می کشم.
‫اوه، آره...
‫بیا.
‫لایت گفت اینو بیارم.
‫یعنی اینقدر خوشمزست؟
‫آره. سیب های دنیای انسان ها آبدارن.
‫خیلی باحالن.
‫میسا، اینو امتحان کن؟
‫یه سیبه از جهان شینیگامی.
‫خوشمزه به نظر نمیاد.
‫بجنب، یه گاز بزن.
‫اوه، راستی، ریوک...
‫می خوام باهات معامله کنم.
‫بده!
‫معامله، هان؟
‫می فهمی چی می گی؟
‫تو یه بار با رم معامله کردی.
‫،یه بار عمرت نصف شده ‫می خوای باقی عمرتو هم نصف کنی؟
‫هوم... خوب چی کار می شه کرد...
‫یه اسم خیلی خیلی مهمو فراموش کردم...
‫اگه اسمو نفهمم، لایت عصبانی می شه...
‫باشه، برای من موردی نداره.
‫اوه، میسا-میسا.
‫بیچاره.
‫نمی تونیم اینجا موبایلمون روشن کنیم...
‫برای همینم مجبور شده این همه راه بیاد ملاقاتت.
‫لایت، فورا برو به استقبالش.
‫نباید یه خانمو منتظر بذاری.
‫باشه.
‫ریوک!
‫چرا دنبال میسا راه افتاده...
‫عمر میسا دوباره نصف شده!
‫امکان نداره... یعنی با ریوک معامله کرده؟!
‫لایت...
‫صد سال به این سال ها، ریوک.
‫لایت، منو ببخش.
‫اسم واقعی ریوگا هیدکی رو به یاد ندارم.
‫به خدا یادم نمیاد.
‫که این طور. خیلی بد شد.
‫اما با ریوک معامله کردم!
‫اینم جزئی از نقشه بود، نه؟
‫احمق! این جوری که عمرت دوباره...
‫نه، عیبی نداره... می خوام کمک دستت باشم، لایت.
‫میسا، از الان به بعد...
‫می خوام تا ابد، با تو در دنیای آرمانیمون زندگی کنم.
‫لایت، من خیلی خوشحالم!
‫میسا...
‫بیا یه دنیای نو عاری از جرم بسازیم. ‫یه دنیا که همه یه قلب پاک تو سینه دارن.
‫پیش پرده
‫خداحافظ.
‫قسمت بعد
‫سکوت