‫ال...
‫می خوام ببینمت.
‫لنگرگاه دایکوکو، معروف به مربع زرد.
‫بیست و هشتم، ساعت ۱ بعد از ظهر، نظرت چیه؟
‫تفهیم شد.
‫لباساتو دربیار و بذارشون توی اون جعبه.
‫با این بدنتو بپوشون.
‫تاکادا-سان، حالت خوبه؟
‫یاگامی-کون.
‫همون طور که دستور داده بودی، عمل کردم. ‫به خاطر تو، جونمو به خطر انداختم...
‫انجام دادم! ‫عجله کن، نجاتم بده!
‫تاکادا کیومی. بیست و ششم ‫ژانویه، ۲۰۱۳، در ساعت ۲:۳۲ بعد از ظهر...
‫خودش، تمام متعلقات و یادداشهایش را...
‫بسوزاند.
‫متاسفانه باید به سمع و نظرتون برسونم که...
‫یکی از دو جسد پیدا شده در محل حادثه...
‫،متعلق به مجری تلوزیونی تاکادا کیومو بوده است ‫این خبر توسط مراجع قانونی هم تائید شده است.
‫داخل کلیسای سوخته، یک دستگاه کامیون ‫و یک دستگاه موتور سیکلت نیز یافت شده است.
‫متخصصان دلیل آتش سوزی را ‫انفجار گازوئیل تشخیص داده اند.
‫۱/۲۸
‫چیزی که منو نگران کرده...
‫انتخاب یه سخنگوی مناسب برای کیراست.
‫کیرا پدیده ایه که نمی شه ‫با این چیزها متوقفش کرد.
‫ما به واقع از مرگ سخنگو تاکادا در عذابیم، اما...
‫از همون اول هم به نظر نمی رسید ‫لیاقت داشته باشه که سخنگوی کیرا باشه.
‫همون طور که می دونیم، این کار از یه زن بر نمیاد.
‫کیرا-ساما، لطفأ ما رو ‫به عنوان سخنگوی خودتون انتخاب کنید.
‫نه، برگردید به ساکورا تی وی...
‫بی شرمانه ست...
‫واقعا که!
‫به محض اینکه خبر کشته شدن تاکادا اعلام شد...
‫جنگ برای انتخاب سخنگوی بعدی کیرا هم شروع شد.
‫قضیه ی دیشب هم خیلی خوب ماست مالی شد.
‫فقط می شه نتیجه گرفت که ‫تاکادا و میکامی با هم ارتباطاتی داشتن.
‫دیگه هیچ مشکلی ندارم.
‫نیئر!
‫ال.
‫بله؟
‫می دونم که بدموقعی مزاحم ‫شدم، اما در مورد ملاقاتمون...
‫بیست و هشتم، ساعت ۱ ‫بعد از ظهر سرجاشه، مگه نه؟
‫بله.
‫انتظارشو داشتم، عوض نشده.
‫درست طبق نقشه.
‫حالا دیگه هیچ شکی ندارم.
‫بسیار خوب، پس تا پس فردا ‫که می شه بیست و هشتم.
‫باشه.
‫خوب، پس فردا ملاقاتشون می کنیم.
‫داره هیجان انگیز می شه!
‫آره.
‫یعنی نیئر می خواد چه ‫چیزی رو بهمون نشون بده...
‫ماتسودای احمق...
‫ممکنه پس فردا همه مون بمیریم.
‫اینقدر احمقه که نمی تونه درک کنه!
‫جوآنی...
‫بله؟
‫می تونی آماده اش کنی؟
‫بله.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫فرمانده لستر، ریدنر...
‫جوآنی...
‫پیروز می شیم.
‫صبح همگی بخیر.
‫صب...صبح شما هم بخیر.
‫اول از همه...
‫در مورد آمانه، آزادش کردم که بره...
‫لطفأ برای اطمینان یه زنگ بهش بزن.
‫نمی دونم چه خبره، شاید می خوان جبران کنن.
‫فعلا که تو یه هتل پنج ستاره ‫خیلی خیلی با کلاس هستم!
‫خیلی کیف داره!
‫واقعا؟ باشه.
‫برای مدتی همون جا بمون.
‫چــــشم...
‫نیئر، لطفأ وصلم کن به موگی.
‫ما دفترچه رو تو یه صندوچه ی رمز دار ‫مخفی کردیم، هر کدوم باید رمزمونو وارد کنیم.
‫باشه. الان وصلت میکنم.
‫منم، موگی. رمز من...
‫۶۲-۳۲۴
‫فقط رمز من مونده...
‫دفترچه ی قاتل.
‫طریقه ی استفاده...
‫انسانی که اسمش در این دفترچه نوشته شود، خواهد مرد.
‫مرگ اتفاق نمی افتد مگر اینکه نویسنده هنگام ‫نوشتن اسم شخص، چهره ی او را به خاطر بیاورد.
‫بنابراین، اشخاص با اسم ‫مشابه تحت تاثیر قرار نمی گیرند.
‫دلیل مرگ باید ۴۰ ثانیه پس از ‫نوشتن اسم شخص، نوشته شود.
‫،اگر دلیل مرگ مشخص نشود ‫فرد توسط یک حمله قلبی خواهد مرد.
‫بعد از نوشتن دلیل مرگ، جزئیات مرگ ‫باید در ۶ دقیقه و ۴۰ ثانیه بعدی نوشته شود.
‫،نیئر، دفترچه دست منه ‫منو برای حمل دفترچه انتخاب کردن.
‫برای تو موردی نداره که ‫آقای آیزاوا دفترچه رو بیاره، ال؟
‫نیئر...
‫،می دونم چی می خوای بگی ‫برای همین، بهتره که آیزاوا دفترچه رو بیاره.
‫ازت خیلی خیلی ممنونم.
‫خوب پس، اونجا می بینمتون.
‫با این ملاقات، همه چی تمومه.
‫نه...
‫تازه شروع می شه.
‫دنیای بی نقص کیرا.
‫امروز، اونایی که از وجود دفترچه خبر دارن...
‫همگی... خواهند مرد.
‫نیئر داخل ساختمونه، حقه ای در کار نیست.
‫پس، بهتره بریم.
‫انسانی که اسمش در این دفترچه نوشته شود، خواهد مرد.
‫،انسانی که از دفترچه ی مرگ استفاده می کنه ‫نه به بهشت می رود و نه به جهنم.
‫نیئر، تو هیچ وقت به پای ال نمی رسی...
‫به هیچ وجه لیاقت نداری نقابشو به صورت بزنی.
‫ال، اون چهار نفر اعضای اس.پی.کی هستن.
‫و اونی که نقاب داره، نیئره.
‫و...ولی، نمی تونم درک کنم!
‫طوری وانمود می کنی که ‫مطمئنی یکی از ما کیراست...
‫و فقط خودت نقاب زدی تا از جونت محافظت کنی!
‫برای احتیاطه...
‫احتمالش وجود داره چهره ی تمام کسایی که اینجا ‫هستن، بجز من، یک بار توسط کیرا دیده شده باشه.
‫به عبارت دیگه ممکنه تا حالا ‫کیرا اسم همه تونو وارد دفترچه کرده باشه.
‫برای همین یه ساعت...
‫نه، سی دقیقه صبر می کنیم ‫تا ببینم آیا کسی می میره یا نه.
‫چ...چی داری می گی؟ ‫یعنی منتظر مرگمون بشیم؟
‫،درسته. اگه لایت-کون کیرا باشه ‫احتمال اینکه همه مون بمیریم، خیلی زیاده.
‫مخصوصا حالا که وجودمون براش فایده ای نداره.
‫از حالا به بعد، فقط داری وقت تلف می کنی.
‫نیئر...
‫هیچ وقت فکر نمی کردم که ‫خودداری از خندیدن اینقدر سخت باشه.
‫منتظره تا اون پیداش بشه.
‫از این تابلوتر نمی شد.
‫نیئر!
‫سی دقیقه شد و هیچ اتفاقی نیوفتاد!
‫البته که نه.
‫چون کیرا به هیچ وجه اینجا نیست.
‫خوب پس، مثل اینکه حال همه خوبه.
‫نقابمو برمی دارم.
‫قضیه چیه، نیئر؟
‫هنوز منتظر چیزی هستی؟
‫انتظار... درست گفتی.
‫منتظرم...
‫برای کسی که با اومدنش، جمعمون جمع می شه.
‫کسی که با اومدنش، جمعمون جمع می شه؟
‫الانه که سر و کله اش پیدا بشه.
‫دلیل انتظار من همینه.
‫این اتاق هیچ پنجره ای نداره...
‫فقط از طریق اون در می شه داخل ساختمونو دیدی.
‫مطمئنا از اون در وارد می شه.
‫یا حداقل، زیرچشمی ما رو نگاه میکنه.
‫کی قراره بیاد؟
‫کسی که در حال حاضر ‫به فرمان کیرا در حال قتل عام مجرمینه...
‫ایکس-کیرا.
‫مطمئنم که میاد، همراه با دفترچه.
‫و بعد، چهره ی منو می بینه ‫و اسممو تو دفترچه می نویسه.
‫نه، اسم تمام کسایی رو که ‫از وجود همچین دفترچه ای باخبرن، می نویسه.
‫متوجه نمی شم؟! ‫منظورت از این حرف ها چیه؟!
‫این یارو با دفترچه میاد، اسم همه مونو ‫می نویسه و همه با هم می میریم؟!
‫یعنی می گی بشینیم و اجازه بدیم ما رو بکشه؟!
‫بله، خوب گوش کنید...
‫اگه از در وارد شد، ازش استقبال می کنیم.
‫،و اگه در رو کمی باز کرد تا چهره ی ما رو ببینه ‫وانمود کنین که متوجه نشدین.
‫چرا چرت می گی؟!
‫بالاخره اومد!
‫خدا!
‫بمیر!
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫تکون نخور!
‫چیزی نمی شه...
‫به هیچ وجه نمی میریم!
‫از کجا مطمئنی که نمی میریم، نیئر؟
‫تو دفترچه دست بردم.
‫برگ های دفترچه رو با چند صفحه از ‫کاغذ معمولی جایگزین کردم.
‫،اون مردی که بیرونه و از کیرا دستور می گیره ‫هر روز دقیقا یه صفحه رو پر میکنه.
‫مطمئن باشید با نوشتن اسممون، نمی میریم.
‫چون صفحه ی مربوط به امروز رو جایگزین کردم!
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫بمیر!
‫بمیــــــــــــر!
‫اونی که بیرونه همون ایکس-کیراست...
‫که تا چند لحظه ی دیگه ‫در رو باز میکنه تا ببینه مردیم یا نه.
‫ما دستگیرش می کنیم.
‫،و بعد دفترچه رو ازش می گیریم ‫اون کسی که اسمش نوشته نشده، کیراست.
‫منطقیه.
‫درسته، کسی که اسمش ‫نوشته نشده باشه، همون کیراست.
‫اما...
‫درست طبق نقشه!
‫دست کاری دفترچه، می دونستم.
‫نیئر، رسما ازم شکست خوردی!
‫دفترچه ای که دست کاری کردی، جعلی بود. ‫اونو خود میکامی ساخته بود.
‫ولی دفترچه ای که میکامی امروز با خودش آورده...
‫دفترچه ی واقعیه که من ازش ‫خواسته بودم تا حالا مخفی کنه.
‫میکامی به دستور من یه دفترچه ی جعلی ساخت...
‫و برگ های دفترچه ی واقعی رو برای تاکادا فرستاد.
‫بنابراین...
‫اونی که جنایتکارانو می کشت، تاکادا بود.
‫همچنین به میکامی گفتم اسامی مجرمینو تو دفترچه ی ‫جعلی بنویسه تا کسی شک نکنه کس دیگه ای هم در کاره.
‫و از تاکادا هم خواستم مجرمینو بکشه.
‫،با این کار میکامی کانون توجه قرار می گرفت ‫و اگه لو هم می رفت، کسی پی به وجود تاکادا نمی برد.
‫،میکامی آدم خیلی خیلی دقیقیه ‫برنامه ی زندگیش حرف نداره.
‫،هر روز فقط یه صفحه رو پر می کرد ‫نه کمتر و نه بیشتر...
‫نیئر، تو به وجود میکامی پی بردی...
‫و نقشه کشیدی.
‫خیلی راحت تونستی بفهمی که میکامی ‫از کدوم برگ برای نوشتن اسامی استفاده میکنه.
‫و بعد هم صفحه ی مربوط به امروز رو جایگزین کردی.
‫با این کار، اگه اسمی هم ‫نوشته بشه، شخص نمی میره.
‫نقشه ی تو این بود!
‫و برای همین بود که ‫نمی تونستی روز ملاقاتو عوض کنی.
‫من برای اطمینان خاطر از اینکه ‫آیا دفترچه دست کاری می شه یا نه...
‫به میکامی گفته بودم که ‫هر روز دفترچه ی جعلی رو چک کنه.
‫تایید شد.
‫همون لحظه، می دونستم که پیروزی از آن منه.
‫اونی که امروز میکامی با خودش آورده...
‫دفترچه ی واقعیه که مخفی بوده!
‫اما، نیئر...
‫تو فرصت پیروز شدن داشتی.
‫خیلی ساده ای.
‫و خیلی خیلی پایین تر از ال.
‫،اگه ال جای تو بود ‫به احتمال زیاد به جعلی بودن دفترچه پی می برد...
‫و حتما امتحانش می کرد.
‫فرصت داشتی...
‫ازت نا امید شدم.
‫لیاقت رقابت با منو نداری.
‫می خواستی با زیرکی بر من غلبه کنی...
‫خوب...
‫به خاطر تو...
‫همه می میرن...
‫و من...
‫به عنوان کیرا مطلقا پیروز می شم.
‫تویی که بیرونی...
‫اسامی رو نوشتی؟
‫خدا!
‫بله، نوشتم.
‫نه... نه، نباید بخندم! ‫باید جلوی خندمو بگیرم!
‫بعد از ۴۰ ثانیه همه می میرن.
‫نه، ۳۵ ثانیه.
‫تا ۳۵ ثانیه دیگه، پیروزیمو فریاد می زنم.
‫به نظرتون عجیب نیست؟
‫چرا باید به سوال تو وقتی پرسیدی...
‫اسامی رو نوشته یا نه، جواب می داد؟
‫چه می دونم. شاید دلش به حالم سوخت.
‫یا شاد خیلی آدم راستگویی باشه.
‫یا شاید هم نقشه ی تو لو رفته باشه.
‫پس کار همه مون تمومه!
‫،میکامی ترو، اگه امکان داره ‫میشه ازتون خواهش کنم داخل شید؟
‫می دونم که در حال حاضر از کیرا دستور می گیرید.
‫اسامی رو که نوشتی، دیگه از چی می ترسی؟
‫لطفأ بیا تو.
‫میکامی ترو؟ حق با اونه. ‫چرا دم در وایسادی، بیا تو.
‫خدا!
‫میکامی... کارت عالی بود!
‫از وقتی که اولین اسمو نوشتی، چقدر گذشته؟
‫سی.
‫سی و یک.
‫سی و دو.
‫سی و سه.
‫سی و چهار.
‫سی و پنج.
‫سی و شش.
‫سی و هفت.
‫سی و هشت.
‫سی و نه!
‫نیئر، پیروزی از آن منه!
‫چهل!
‫ادامه دارد
‫پیش پرده
‫درسته.
‫من کیرا هستم.
‫قسمت بعد
‫جهانی نو