‫آنچه گذشت
‫ـ میخوام یه بابای خونه دار بشم ‫ـ ها؟
‫بعضیها نقش عوض کردند
‫ـ داشتم به تو فکر میکردم ‫ـ اومدی ازم بخوای بریم بیرون؟
‫...بعضیها تشریف فرما شدن... ‫ـ چون من قبول میکنم
‫من عادت کردم ‫تو هم باید عادت کنی
‫درب به روی ‫بعضیها بسته شد
‫ـ با من ازدواج میکنی؟ ‫...و بعضیها...
‫... هرگز شانس اینکه
‫... بفهمن واقعا چی ‫میخواستن رو پیدا نکردند
‫بتی اپل وایت یک ‫زن با استعداد بود
‫از وقتی یه بچه بود ‫همه همینو میگفتن
‫اولین معلم پیانوش چالاکی ‫اونو ستایش میکرد
‫اولین معلم دانشگاهیش حس ‫نواختنش رو تحسین میکرد
‫اولین رهبر سمفونیش استعداد ‫نمایشی اونو درود میفرستاد
‫ولی بتی دیگه یه ‫پیانیست کنسرت نبود
‫الان اون فقط زنی ‫با یک راز بود
‫... رازی که مصمم بود تحت ‫هر شرایطی باید حفظش کنه
‫از اینکه یکی رفته توو خونهء ‫گبرییل یخورده هم غافلگیر نشدم
‫ویستیریالن هدف مشخصیه ‫گشت پلیسی هم اطراقش نیست
‫گشت اهل محل رو داریم
‫گشت اهل محل چرته
‫آخرین باری که یکی از ‫شماها رفته گشت کی بوده؟
‫حالا، من توی خونم ‫چراغ امنیتی میزارم
‫من میگم وقتشه که محافظین ‫حرفه ای استخدام کنیم
‫یجورایی گرون در میاد
‫میتونی برای امنیت ‫بچه هات قیمت بزاری؟
‫از تو بعید نیست
‫ببین، منم به اندازه تمام ‫اهالی اینجا نگرانم
‫ـ باید اینو متوقف کنیم ‫ـ چی بگم؟ بگم ما با امنیت مخالفیم ؟
‫ـ ولی اگه اونا زودتر کالب رو پیدا کنن ‫ساکت، دارم سعی میکنم فکر کنم
‫من دارم در مورد مردهای تعلیم دیده ای... ‫حرف میزنم که میدونن چه موقع شلیک کنن
‫به حفاظت حرفه ای ‫نیاز داریم؟
‫صبر کنیم تا به یکی ‫دیگه حمله بشه؟
‫فکر میکنم وقتشه برای ‫امنیت مسلح رای گیری کنیم
‫من که دیگه به آخرم ‫رسیده. همه
‫ببخشید. فقط همه چیز داره ‫زیادی ناراحت کننده میشه
‫ـ وای، واقعا خوب میزنی ‫ـ اینجا داریم رای میگیریم
‫اون یه پیانست کنسرت بوده
‫خب، یکم تفریحی میزنم
‫بله، بتی اپل وایت ‫یک زن با استعداد بود
‫و بزرگترین استعدادش
‫... وقت شناسیش بود
‫بعضی از زنها وقتی از ‫سقط جنین زجر میکشن
‫... ساعتها در تاریکی تنها میشینن
‫در طول روز از ‫خونه بیرون نمیرن
‫از ترس اینکه با حقیقت ‫زندگی روبه رو بشن
‫به بچهء متولد نشده ‫شون فکر میکنن
‫و رویای اینکه ممکن ‫بود چه شکلی باشه
‫بله، این عکس العملی که بعضی از زنها وقتی ‫از یه فقدان بزرگ زجر میکشن نشون میدن
‫گبرییل سولیس از ‫اون زنها نبود
‫سلام، بچه ها
‫ـ سلام، عزیزم، حالت چطوره؟ ‫ـ سلام
‫خوبم ‫بخاطر پیامهاتون ممنون
‫عذر میخوام، وقت نداشتم ‫باهاتون تماس بگیرم
‫ما کارامون رو کردیم ‫فکر کردیم بتونیم دور هم بشینیم
‫میریم خونهء ما. من ‫نون موزی درست کردم
‫و چای تازه میریزیم
‫و در مورد همه ‫چیز... حرف میزنیم
‫خیلی خوبه
‫فقط امروز حسابی وقتم پره ‫سرم میخواد منفجر بشه
‫باشه
‫مرسی. مرسی ‫که درک میکنین
‫باشه، امشب باهات تماس میگیریم و ‫میندازیمش واسه یه روز دیگه توی همین هفته
‫از اونجایی که مشکل ‫از برنامه های منه
‫چرا من یه روز تعیین نکنم ‫و با تو تماس بگیرم؟
‫باشه
‫فقط
‫یه عالمه کارای بیرون دارم ‫و یه میلیون چیز واسه پس دادن
‫اوه، عزیزم، هیچ دلیلی وجود نداره که ‫تو و کارلوس نتونین دوباره سعی کنین
‫تو یه مادر فوق العاده میشی
‫باید برای یه مدت اون ‫چیزا رو نگه داری
‫آره، میدونی، میخوام
‫ولی مغازه فقط تا ۳۰ روز ‫بعد از خرید پس میگیره
‫کارلوس، چه اتفاقی افتاده؟
‫روز خیلی سختی داشتم
‫بعد از اینکه به من درمورد
‫بچه گفتی...
‫یجورایی کنترلم رو از دست دادم...
‫کارلوس، دستات
‫ـ تشکم رو پاره کردم ‫ـ خدای من، امرزو حالت چطوره؟
‫یه داروی آرامش بخش ‫به من تزریق کردند
‫فکر میکنم داره تاثیر میکنه
‫ما حتی درمورد اسمش ‫هم صحبت نکردیم
‫من ۵ تا اسم خوب داشتم
‫ـ عزیزم ‫میخوای برات بگم؟
‫نه
‫تو... تو اصلا به ‫اسم فکر نکردی؟
‫اوه، خب، فکر نمیکنی برای ‫اونکار یکم زود بود؟
‫منظورم اینه که، چطوری میتونی برای ‫چیزی که اندازه یه گردوئه اسم بزاری؟
‫این جدیده؟
‫خوشت میاد؟ توی راه که ‫داشتم میومدم اینجا خریدمش
‫تو یه بچه سقط کردی
‫همه مون به طریقی ناراحتیم
‫انگار تو خیلی خوب ‫با این غم کنار اومدی
‫من میرم خرید. تو روی دیوار ‫گُه میپاشی. هر کی به طریقی
‫اصلا ناراحت هستی؟
‫ـ اوه، خواهش میکنی. تو چی فکر میکنی؟ ‫ـ راستشو میخوای؟ نمیدونم
‫معلومه که ناراحتم! این یه موقعیت ‫نارحت کننده ست! حالا ولم کن
‫ـ اوه، ‫عزیزم، حالت خوبه؟
‫فکر میکنم داروی آرامش ‫بخشم داره ضعیف میشه
‫خب، بهتره یکی ‫دیگه بهت بزنن
‫بالا
‫سلام، مایک
‫تا چند روز دیگه ‫عروسی مامانمه
‫و تو اون کارتی که دعوتت ‫کرده بودند رو پس فرستادی
‫و اینکه تو گوشت رو ترجیح میدادی ‫که من برات با ماهی عوضش کردم
‫چون قبلا من گوشت خوردم
‫به هرحال، میدونم ‫که قبلا، میدونی
‫از مامانت عذرخواهی کردم ‫ولی نمیخوام بیام اونجا
‫امیدوارم این بخاطر این ‫نباشه که دیگه ما نیستیم
‫منظورم اینه که، توی ‫عروسی میتونیم باهم باشیم
‫و عجیب هم نیست
‫هست
‫البته. آره
‫پس، این اواخر ‫چیکارا میکنی؟
‫اوه، طبق معمول
‫خب، من دارم یه کتاب میتویسم ‫یه جورایی مربوط به حال خودمه
‫واقعا داره منو مجبور میکنه که در ‫بعضی چیزا دوباره بازپرسی بکنم
‫چیزایی که ازم من ساخته...
‫مثل اون حقیقتی که مادرم وقتی خیلی جوان ‫بوده منو داشته، و هیچوقت پدرمو نشناختم
‫چیزای بزرگ، از اون قبیل
‫درمورد بابام بهت ‫گفته بودم، درسته؟
‫اون یه ناوگان بازرگان بود
‫و افرادش توی جنگ ‫هانوی کشته شدند
‫ـ عجیبه..... ـ چرا؟
‫هانوی مرکز قلمروو دشمن ‫بود. اونجا جنگ نبود
‫مطمئنی؟ ‫مامانم اونطوری گفت
‫آره، کاملا مطمئنم. و ناوگانهای بازرگانی جنگ ‫نمیکردند، اونا با کشتیها مواد غذای میرسوندند
‫خب، ظاهرا مجبورم ‫بیشتر تحقیق کنم
‫پس، نظرت چیه؟
‫داستان زندگی من، میری ‫توی صف و یه نسخه بخری؟
‫ـ سوزان؟ ـ بله؟
‫بهتره بری عقب تر
‫پورتر؟ پرستون؟
‫در مورد بازی کردن بعد از ‫تاریکی هوا به شما چی گفتم؟
‫تاریک که نیست
‫باباتون میدونه شما اینجائین؟
‫نگران نباش ‫من داشتم نگاشون میکردم
‫دستگاه دزدگیرم دیگه ‫به اونا حساس نیست
‫باید نصف قبض برقم رو ‫بفرستم تو پرداخت کنی
‫حتما اینکارو بکن ‫خیلی خب، بچه ها، بیاین اینجا
‫توی پیاده رو
‫اینجا بمونین، نه ‫توی خیابون. ممنون
‫سلام
‫ـ سلام، عزیزم ‫ـ من خونه ام
‫میتونی یه ثانیه بیای اینجا؟
‫حتما. چه خبره؟
‫حتما دوباره دزدکی رفتن
‫دوباره؟ مگه چند ‫بار این اتفاق افتاده؟
‫پسرا، بیاین داخل. حالا ‫میدونی که اونا چطوری در میرن
‫ـ مثل اینکه بخوای صدای پای گربه رو ‫بشنوی. ـ تام، الان ساعت ۹ شب
‫بچه ها، برین بالا، حالا ‫برین
‫دستشویی، خواب
‫عزیزم، تو فقط... زیادی نگرانی
‫و برای یه دلیل خوب
‫ممکنه یکی گولشون بزنه و ‫اونارو ببره، تو هم خبرت نشه
‫اونا جلوی خونه بودند
‫منکه بچه بودم دوچرخه سواری ‫میکردم، چندساعت غیبم میزد
‫مامانم یه بار هم ‫نگاه نمیکرد
‫اون موقع فرق میکرده ‫باید حواست باشه
‫توی این خیابون ‫تعرض شده
‫منم توی اون جلسه ‫اهل محل بودم
‫عذر میخوام. من هفت ساله که دارم ‫اینکارو میکنم. به من اعتماد کن
‫باید دوتا چشم هم ‫پشت سرت داشته باشی
‫همین دوتا جلویی خوب ‫کار میکنن، مرسی
‫واقعا؟ پنی کجاست؟
‫میبینی؟
‫درست همونجایی ‫که گذاشته بودمش
‫ـ این چطوری اومده اینجا؟ ‫ـ میخواستم باهات تماس بگیرم
‫ما در اینمورد بحث کردیم ‫توافق کردیم که آروم پیش بریم
‫میخواستم بعد از اینکه باهم حرف ‫زدیم زنگ بزنم و لغوش کنم
‫ولی همه چیز درهم برهم ‫شد، فراموش کردم
‫رکس فقط هفت ‫هفته ست که مرده
‫ـ خب؟ ـ نمیخوام تمام ‫زنهای توی این شهر
‫ـ پشت سرم حرف بزنن ‫ـ متأسفم
‫موردی که پیش نیومده؟
‫خوشبختانه، مردم فقط ‫آگهی هارو میخونن
‫وقتی چیزی توی ‫صفحه اول نباشه
‫و عنوان امروز درمورد چندتا ‫سیل بلاخیر در سریلانکا بود
‫ـ اوه، پس شانس آوردیم ‫ـ بله، شانس آوردیم
‫حالا هروقت وقتش شد که ‫رابطه مون عمومی بشه
‫میخوام اول با مشورت کنی...
‫ناسلامتی من عروس هستم ‫اینطوری... شایسته تره
‫باشه
‫به هرحال، میخوام ‫حلقه رو بپوشی
‫حلقه؟
‫نمی پوشپش. کجاست؟
‫ـ توی کیفمه ‫ـ خوبه. لطفا بپوشش
‫ولی اگه مردم اینو ببینن
‫اونا فرض میکنن حلقهء ‫ازدواجت رو پوشیدی
‫ـ شاید. ولی چرا ریسک کنیم؟ ‫ـ چون
‫یه حلقه نشون دهنده اینه ‫که یه زن خواستگار داره
‫یه دست لخت توجه ‫نامطلوبی رو جلب میکنه
‫بده من. اجازه بده
‫فقط همین، خانم وندیکمپ؟
‫بله، آقای ویلیامز
‫سلام
‫اوه، خدای من
‫چی میخوای؟
‫هی، چیزی نیست
‫نه، خیلی هم چیزه ‫تو دیگه کی هستی؟
‫ـ کارلوس منو فرستاده ‫ـ زنگ میزنم پلیس
‫اسمم هکتور. داخل ‫با کارلوس آشنا شدم
‫داخل چی؟
‫منظورت زندان؟
‫اون به من گفت ‫چه اتفاقی افتاده
‫ازم خواست بیام و مراقب ‫شما باشم. میتونم بیام توو؟
‫نه! نه، نمیتونی بیای توو
‫ـ من یه پنکه آوردم. همین ‫بیرون میمونم. ـ نه
‫میتونم از خودم ‫مراقبت کنم. باشه؟
‫باشه
‫باشه؟
‫آره، میفهمم. به فضای ‫خودتون احتیاج دارین
‫بله. بله، دارم، به فضای ‫خودم احتیاج دارم
‫ـ میخوام یه چیزی نشونت بدم ‫ـ باشه
‫ـ بیا اینجا ‫ـ سلام، بچه ها.
‫درمورد چیزی که ‫گفتی فکر کردم
‫نمیخوام تو نگران باشی، واسه ‫همین با پسرا یه کوچولو گپ زدم
‫خیلی خب، بچه ها
‫اگه یه غریبه ازمون ‫بخواد که
‫با ماشین به ما سواری ‫بده چیکار میکنیم؟
‫ـ پورتر؟ ‫ـ فرار میکنیم و زنگ میزنیم ۹۱۱
‫آفرین. درسته، ولی ‫اگه غریبه بگه
‫سلام، من بابایی و ‫مامانی تون رو میشناسم ؟
‫ـ چیه، پرستون؟ ‫ـ بازم فرار میکنیم
‫بله! باشه
‫میتونم یه سوال بپرسم؟
‫آره، در همین خصوص
‫اگه غریبه خوب باشه و ‫وحشتناک نباشه؟ خب؟
‫فرار میکنیم و ‫زنگ میزنیم ۹۱۱
‫پس، اگه غریبه بگه که میخواد ‫شما رو ببره سیرک
‫برای پیترا و فیل سواری چی؟
‫باباتون رو نگاه نکنین
‫منو نگاه کنین. چیکار میکنین؟ ‫اونوقت چیکار میکنین؟
‫ـ ما ‫فرار میکنیم؟
‫آفرین! پیش به ‫سوی آشپزخونه
‫امشب بستنی داریم
‫انگار لبخندت مفهومی داره
‫بیخیال! ما تمام عصر رو ‫روش کار کردیم. اونا فهمیدن
‫اجازه بده. تو بچه هامونو ‫میشناسی
‫من خیلی دوستشون دارم، ولی اونا از یه ‫گوش میشنون و از اون یکی بیرون میکنن
‫ـ من میخوام بستنی بخورم ‫ـ تام، هنوز کارت اینجا تموم نشده
‫لینت، من میتونم ‫بچه هامو زنده نگه دارم
‫وقتی میری، اونا چهار تائن. وقتی ‫برمیگردی خونه، هنوز چهار تائن
‫هروقت اومدی خونه و اونا سه تا بودند ‫اونوقت میتونی برام سخنرانی کنی
‫ببخشید. شما ‫بیری وندیکمپ هستید؟
‫بله، خودم هستم
‫من لیلا میترمن هستم ‫امیدوارم مزاحم نشده باشم
‫میتونم کمکتون کنم؟
‫ممکنه بنظر عجیب باشه، ولی ‫حس کردم باید شمارو ببینم
‫توی روزنامه خوندم که شما با ‫جورج ویلیامز نامزدی کردین
‫اوه، خب، اون آگهی ‫یخورده زود رس بود
‫ولی شما و جورج باهمین؟
‫یه رابطه رومانتیک دارین؟
‫ـ بله.. ـ پس باید ‫باهم صحبت کنیم
‫وقتی ازم خواست باهاش ازدواج کنم ‫ما شش ماه بود که باهم قرار میزاشتیم
‫از همون لحظه ای که گفتم بله ‫جورج خیلی حسود بود
‫و وقتی فهمید که شوهر سابقم ‫پایین خیابون زندگی میکنه
‫جورج منو متهم کرد که ‫پشت سرش میرم پیش اون
‫و یه شب از اداره پلیس ‫با من تماس گرفتند
‫یه نفر ماشین شوهر ‫سابقم روآتیش زده بود
‫نتونستم چیزی رو ثابت کنم ‫ولی میدونستم کار جورج بوده
‫روز بعدش اونو ترک کردم
‫خب، نمیدونم چی بگم
‫میدونم. ناراحت کننده ست
‫بله، همینطوره
‫اینکه یه شخص کاملا غریبه بیاد ‫توو خونهء من، چای منو بخوره
‫و بعد سعی کنه منو برعلیه بهترین ‫مردی که تاحالا شناختم برانگیخته کنه
‫عزیزم، باید به من اعتماد کنی ‫جورج آدم درستی نیست
‫و باید تا وقتی طوری ‫نشده، خودتو راحت کنی
‫فکر میکنم وقتشه که بری
‫یه بار توی بار با ‫یه مرد حرف زدم
‫و وقتی برگشتیم خونه، جورج زد ‫توی گوشم. اینو دیگه چی میگی؟
‫سوء استفاده از حُسن نیت و ‫استفاده آزاد از لقب و صفت
‫شرط میبندم که... ‫اونو خشمگین کرده
‫وقتی خوندم که تو و جورج ‫باهم نامزدی کردین
‫حس کردم وظیفهء منه که ‫بهت بگم اون دیوانه ست
‫ولی حالا که با توآشنا شدم، میتونم ‫ببینم عقدتون رو توی آسمونا بستن
‫من اینجائم! سلام، مورتی
‫جناب کشیش هاپکینز. متأسفم که ‫به مراسم تمرینتون دیر رسیدم
‫اوه! اشکالی نداره
‫الان اینجایی
‫برو جلوی من. خیلی خب ‫جناب کشیش! شروع کن
‫میتونم ازتون یه ‫سوال بپرسم؟
‫باید با موزیک ‫راه بری، سوزی
‫داشتم برای کتابم پژوهش میکردم ‫و یه چیز خیلی عجیب پیدا کردم
‫هیچکس به اسم پدر من ‫هیچوقت یه ناوگان بازرگان نبوده
‫من گفتم بازرگان؟ من فقط ‫منظورم تفنگدار دریایی بوده
‫منم فکر کردم احتمالا همینو گفتین ‫واسه همین اینو هم بررسی کردم
‫و اینم نبود. واسه همین ‫با ویرجینیتا تماس گرفتم
‫و اصلا هیچ مدرک بایگانی به اسم... ‫هریسون راس در ویتنام وجود نداشت
‫الان وقتش نیست، سوزی
‫چیه... ؟.. چرا ‫منتظرین، خانوما؟
‫متأسفم که ناراحتت میکنم، مامان ‫من فقط... فکر نمیکنی این عجیبه؟
‫چی... ؟ چی عجیبه؟
‫خب، اینکه هیچ مدرکی ‫وجود نداره
‫که شخصی به اسم بابای... ‫من در خدمت ارتش بوده
‫اوه. خب، اونجا هست
‫اونجا چی هست؟
‫مورتی، فقط ‫برو اونجا وایسا
‫ببین، من نمیخوام بگم که ‫میدونستم این اتفاق میافته
‫ولی... میدونستم ‫این اتفاق میافته
‫مامان، من جواب میخوام
‫یعنی همین الان ‫باید اینکارو بکنی؟
‫داری تمرین عروسیمو ‫خراب میکنی
‫تو چهار بار عروسی ‫کردی. دیگه خوب بلدی
‫من اینجا وانمیستم که ‫مورد حمله قرار بگیرم
‫مامان، از من فرار نکن
‫میخوای چی بگم؟
‫میخوای بگم من ‫یه مادر بد هستم؟
‫باشه! من یه مادر بد هستم ‫حالا خوشحالی؟
‫مامان! مامان
‫بله، بله، میدونم ‫دارم چه غلطی میکنم
‫مورتی؟ مورتی، مامانمو ندیدی؟
‫آره. آره، اون بنظر، آه ‫بنظر خیلی ناراحت بود
‫فکر میکنم... فکر میکنم ‫با تاکسی رفت خونه
‫تو... ؟ میخوای برسونمت؟
‫میخوام حقیقت رو ‫درمورد پدرم بگی
‫سوار شو
‫موقعی که توی کره بودم
‫توی ایستگاهی خارج از ‫پوسان خدمت میکردم
‫و ما... مرخصی گرفتیم
‫و رفتیم توی شهر، میدونی
‫یه چندتا آبجو خوردیم
‫به زبان ویژه نظامی بهش ‫میگفتیم استراحت و تجدید قوا
‫میدونم معنی استراحت و تجدید قوا ‫چیه، این چه ربطی با پدر من داره؟
‫خب، میخوام همینو بگم
‫به هرحال، اونجا ‫خانمهای جوانی بودند
‫خانومهای حرفه ای ‫اگه میدونی منظورم چیه
‫مورتی. میشه از اینا بگذریم؟
‫باشه. خلاصه داستان، من
‫هیچوقت فکر نمیکردم ‫اولین رابطه من با یه زن
‫توی یه کوچه پشت ‫مقرّکره ای ها باشه
‫به همراه درد قوزک پام
‫خیلی خب، دوباره، این ‫چه ربطی با پدر من داره؟
‫همه مون... همه مون ‫کارایی انجام میدیم، میدونی
‫که ازش شرمنده ‫میشیم. همه مون
‫همه مون رازهایی داریم
‫پدرت یه قهرمان جنگ نبود
‫و اون... اون ‫در ویتنام نبوده
‫چرا مامانم اونطوری ‫به من گفت؟
‫سوفی با پدرت
‫ازدواج نکرده بود...
‫مطمئن نیستم که ‫حتی اسمشو میدونست
‫داری میگی که من نتیجه ی یه ‫شب رابطه نامشروع مادرم هستم؟
‫خب، همونطور که ‫گفتم، همه مون
‫میدونی، همه مون کارایی انجام ‫میدیم که ازش شرمنده میشیم
‫ـ جورج ‫ـ بیری! غافلگیر شدم
‫ببخشید که بی خبر اومدم
‫ولی من با یکی از دوستهای ‫قدیمیت ملاقات داشتم
‫لیلا میترمن ؟
‫نباید با تو رابطه داشته باشه
‫خب، داشته. و در مورد تو ‫چیزای خیلی وحشتناکی گفت
‫ـ اون یه دروغگوی معروفه ‫ـ منم اول همین فکرو کردم
‫ولی بعدش که در ‫موردش فکر کردم
‫نتونستم بفهمم چرا باید برای ‫خودش مشکل تراشی بکنه
‫منظورم اینه که ‫چه انگیره ای داشته؟
‫از من عقده روحی داره. هنوز ‫منو میخواد. یعنی معلوم نبود؟
‫نه
‫این زن کاملا دیوانه ست
‫دیگه چی از این بیشتر ‫میتونم ثابت کنم
‫لیلا اینجا مشتری بود
‫اگرچه دیگه اینجا ‫پذریفته نمیشه
‫ما هنوز نسخه هاشو ‫توی یه فایل نگه داشتیم
‫فلوکسوتین، ۱۰۰ میلی گرم
‫رسپریدون ۲۵۰ میلی
‫عذر میخوام. این چیه؟
‫یکیش داروی ضد ‫افسردگی برای اعصاب
‫یکیشون دارون ضد روانی ‫برای کنترل توهم و خیال
‫همونطور که گفتم، اون ‫یه خانم خیلی مشکل داره
‫خب، چرا همون اول ‫باهاش قرار گذاشتی؟
‫در شروع آدم عیبهارو ‫نمی بینه. درسته؟
‫درسته. در شروع
‫پس، حله؟
‫آره، البته
‫(لیلا میترمن)
‫(ایتل هالینگز)
‫نامه هاتون اومد
‫ـ تو که گفتی داری میری ‫ـ نه، گفتم به شما فضا میدم
‫دادم. از توی ماشینم ‫مراقبتون بودم
‫ببین، مردی که وارد خونهء ‫من شده، بستنی دزدیده
‫فکر نمیکنم در خطر باشم. پس تو ‫میتونی بری. من به تو نیاز ندارم
‫کارلوس میگه دارین
‫ـ کجا میرین؟ ‫ـ خرید
‫ـ به تو هم مربوط نیست ‫ـ مطمئناً از خرید خوشتون میاد
‫بله، خوشم میاد
‫تنها کاری که دیدم دیروز ‫و امروز کردین همینه
‫اون خریدها باید ‫برای چیزی باشه
‫ببخشید؟
‫میدونی، کارلوس شمارو خوب میشناخت ‫اون میگه شما یکی به دو تسلیم نمیشین
‫پس مجبور نیستین با احساساتتون ‫کنار بیاین. اون مرد باهوشی
‫فکر میکرد با همجنسبازها خیانت میکنم. مطمئنی ‫بازم میخوای از کلمه باهوش استفاده کنی؟
‫بزار ببینم. حدود، یه یک هفته ای ‫از ازدست دادن بچه ت میگذره؟
‫ـ آره. خب؟ ـ تاحالا نشنیدم ‫خرید کردن دردی رو دوا کنه
‫چرا همه دراینمورد سوار کولم شدن؟ خودم ‫میدونم چطوری با دردم کنار بیام، باشه؟
‫داری کجا میری؟
‫من، آه، ... فقط فکر کردم بهتره ‫برم بیرون و بیشتر نگاه کنم
‫ـ میخوام توی پارک رو بگردم ‫ـ اینموقع شب؟
‫اون توی طول روز ‫خودشو نشون نمیده
‫داده؟ یا ترجیح میدین اجازه بدیم ‫کالب برای خودش ول بچرخه؟
‫ممکنه توی دردسر بیافته ‫یا یه دختر دیگه رو اذیت کنه
‫متیو، اون خانم سولیس رو ‫اذیت نکرده. اون فقط گرسنه بوده
‫آره، خب، من در مورد خانم سولیس ‫صبحت نمیکردم، و شما اینو میدونی
‫پس، هنوزم میخوای ‫ساقدوش من باشی؟
‫البته که میشم
‫و نمیخوام وانمود کنم که هنوز ‫یخورده وحشت زده نیستم. هستم
‫ولی امروز صبح در ‫موردش خیلی فکرکردم
‫و بنظرم درک میکنم ‫تو میخواستی از من حفاظت کنی
‫و فکر کردی که من به ‫یه قهرمان نیاز دارم
‫یکی داشتم: شما
‫همیشه نگران این بودم ‫که تو رو بیچاره نکنم
‫خب، من بیچاره شدم، ولی ‫تقصیر تو نبوده... کاملا
‫سلام، استو
‫سرت شلوغه؟
‫فقط دارم وبلاگم ‫رو به روز میکنم
‫چون من برات یه ‫ماموریت مهم دارم
‫عالیه. من واقعا حاضرم که مسئولیتهای ‫بیشتری رو در اینجا قبول کنم
‫آره، اینو تحسین میکنم
‫ولی چیزی که احتیاج دارم اینه که ‫حرف منو به شوهرم ثابت کنی
‫اوه. میخوای حسادتشو ‫نحریک کنی؟
‫آه... نه. راستش
‫میخوام بچه هامو بدزدی...
‫خیلی خب، قراره من ‫نظاره گر چی باشم؟
‫فقط صبرکن
‫خیلی خب، ایناهاش
‫چه خبره؟
‫فقط دارم سعی میکنم ‫یه نکته رو ثابت کنم
‫سلام... پسر کوچولوها
‫وای... اون کیه؟
‫استو، از شرکتمون
‫سواری میخواین؟
‫و داره بچه هامونو میدزده؟
‫ـ شابد... ـ این دیوانگیه
‫چرا؟ مگه نگرانی ‫نکنه سوار بشن؟
‫میتونیم بریم... کارناوال
‫کارناوال دوست دارین؟
‫ما اجازه نداریم با ‫غریبه ها حرف بزنیم
‫فرار کنین، پسرا
‫پس چرا نمیاین ‫توی ماشین؟
‫ـ فرار کنین. فرار کنین. ـ بیاین ‫توی ماشین. بهتون شکلات میدم
‫ـ هورا، شکلات ‫ـ چرا فرار نکردند؟
‫خب
‫الان وقت قیافه گرفتن نیست
‫معلومه که پسرامون احمق هستن
‫باشه، باشه. برای همه هست
‫ـ سلام ‫ـ سلام
‫اوه، خدای من
‫فرار کنین، بچه ها! فرار کنین
‫اوه، نه، تو فرار نکن
‫مرتیکهء منحرف! اوه نه ‫تو هیچ جا نمیری
‫به هرحال، بعد از اینکه این ‫مجلس رو تموم کردیم
‫عروس جدیدمو ‫با خودم میبرم
‫به چهار ماه جستجو ‫در دور دنیا
‫میتونم آخر هفته توی ‫لاس وگاس خوش بگذرونم
‫ولی، میدونین
‫به هرحال، اون اینجاست ‫عروس زیبای من
‫میخوام از همه بخاطر ‫حضورتون تشکر کنم
‫و مخصوصا از ‫مورتی عزیزم
‫که به من کمک کرد ‫تا آدم بهتری بشم
‫ومیخوام تشکر کنم از
‫دختر شگفت انگیرم، سوزان...
‫و بهش بگم که چقدر ‫ازش سپاسگزارم
‫برای احترام و... ‫دوست داشتن من
‫چون من آدم وحشتناکی هستم
‫و اون لیاقتش مادری ‫خیلی بهتر از منه
‫ـ عزیزم، عزیزم ‫نه، نه، نه، نه
‫سوزی نیاز داره ‫حقیقت رو بدونه
‫پدرت
‫آدمی با یک شب... ‫رابطه نامشروع نبود
‫اون ۳۳ ساله بود
‫و اون متأهل بود
‫و اون رئیس من بود
‫وقتی بهش گفتم من حامله ام
‫با من قطع رابطه کرد
‫و دیگه هیچوقت ‫با من حرف نزد
‫ولی اون دختر زیبا و ‫شگفت انگیرم رو به اعطا کرد
‫و برای اونکار، میخوام از ‫ادیسون پرادی تشکر کنم
‫اوه، خدای من
‫میدونی اون کجاست؟
‫نمیدونم. قسم میخورم
‫اگه میدونستم، بهت میگفتم
‫من ادیسون پرادلی رو میشناسم
‫توی ساسرلند یه فروشگاه ‫بذر و ملزومات داره
‫آه... البته پرادلی ‫زیاد هست... پس
‫همونه؟
‫بله
‫یعنی میگی تمام این مدت
‫پدرم زنده بوده و ‫درست اون سمت شهر
‫فروشگاه بذر و... ‫ملزومات داشته؟
‫ـ سوزی ‫باورم نمیشه
‫تو که... تو که هنوز باهاش ‫رابطه نداری، مگه نه؟
‫چیزی شده؟
‫تمام عصر کاملا ‫ساکت بودی
‫نه، نه، فقط خستمه، همین
‫دوست داری برقصی؟ ‫ممکنه حالت بهتر بشه
‫فکر نمیکنم. ولی ممنون
‫بیری، حلقه ت کجاست؟
‫اوه، آم، سنگ ‫روش لَق میزنه
‫واسه همین میخوام بدمش جواهرسازی ‫ولی نگران نباش. جاش امنه
‫درمورد لیلا که نیست، هست؟
‫نه، نه، همینی که بهت گفتم
‫هر لحظه ممکنه ‫سنگ روش بیافته
‫خب، برام مهم ‫نیست. لطفا بپوشش
‫ـ چی؟ ‫ـ ازت میخوام که بپوشپش
‫ـ خب، عذر میخوام، ولی ‫اینکارو نمیکنم. ـ چرا؟
‫چون همچین حسی ندارم
‫و این آخرین باری که در ‫اینمورد حرف میزنیم. باشه؟
‫ببخشید، خانم، اجازه نداریم اعضای ‫زتا بتا کاپا رو اینجا راه بدیم
‫تای! تای گرانت
‫سلام! توی شهر ‫چیکار میکنی؟
‫ـ اومدم ملاقات دوستام ‫ـ اوه، خدای من
‫اوه، جورج، این تای گرانت ‫توی دانشگاه با هم قرار میزاشتیم
‫تای، این جورج. یکی ‫از دوستهای خوب منه
‫ـ سلام ‫ـ راستش، ما نامزد کردیم
‫بیری، قیافه ت فوق العاده ست ‫انگار اصلا یه روز هم
‫تای، دوست داری برقصیم؟
‫حتما. دوست دارم
‫اجازه بده کتت رو بگیرم
‫مجبورم داخل بشم
‫جورج
‫میشه لطفا بری بشینی؟ ‫داری گستاخ میشی
‫ـ من وسط جریانی هستم؟ ‫ـ حلقه رو بپوش
‫ـ نه ‫ـ اوه، پسر
‫جورج، نمیخوام
‫ما نامزد کردیم ‫تو مجبوری اینو بپوشی
‫ـ جورج، بسه دیگه ‫ـ هی، تمومش کن
‫عذر میخوام
‫من فقط
‫ما نامزد کردیم
‫ببین، فکر نمیکنم ‫دیگه باهم نامزد باشیم
‫بیری
‫خواهش میکنم، باید بری
‫گوش کن، بیری
‫سلام
‫درست اونجاست. مدیریت دوست داره ‫ماشینهای خوب رو جلو بزاریم
‫عصر بخیر. مدل موی جدیده؟
‫خب، اگه باشه چی؟
‫قشنگه، همین
‫صورتمو هم بند انداختم
‫و بعدا هم مانیکور میکنم
‫ـ و ابروهامو بردارم ‫ـ از نظر من خوبه
‫نیست. میدونم داری ‫به چی فکر میکنی
‫ـ آره؟ ‫ـ میدونی چیه؟
‫خسته شدم از بس ‫منو دادرسی کردی
‫ـ فامیلیت چیه؟..... ـ راموس
‫راموس. این ۱۰۰۰ دلاره
‫من به کارلوس نمیگم ‫که تو اینجا نیستی
‫این راز کوچیک ‫خودمون باشه
‫من تازه از زندان اومدم بیرون ‫دقیقا نمیدونم چطوری اینو پاس کنم
‫میتونیم بریم بانک شما ‫و اینو نقد کنیم؟
‫و اونوقت تو میری؟
‫هی، این هزار دلاره
‫کمربندت رو ببند
‫شیشه بالا بر نداری
‫نه
‫دستگیره درب هم نداری
‫نه
‫ولی یه اعتراف دارم
‫کارلوس منو برای ‫محافظت از تو نفرستاده
‫نگاه کن
‫هیچکس توی پارک نیست
‫همش مال خودمونه. عالیه
‫چرا نمیری واسه خودمون ‫یه جای خوب پیدا کنی؟
‫باید از توی ماشین ‫یه چیزی بیرون بیارم
‫هی! داری کدوم ‫گوری میری؟
‫نمیخوای منو بکشی؟
‫اصلا قصد نداشتم
‫گذشته از این، اگه میخواستم تو رو ‫بکشم، از بادبادک استفاده نمیکردم
‫ـ زیاد طول میکشه تا بمیری ‫ـ پس میخوای من چه فکری بکنم؟
‫درمورد محافظت از ‫من دروغ گفتی
‫بعدش منو توی اون آشغال بدون دستگیره ‫گیر انداختی تا نتونم بیام بیرون
‫کارلوس منو فرستاد تا ‫تو رو با غصه ت کمک کنم
‫ـ شوخی میکنی. درسته؟ ‫ـ نه
‫ببین، من درمورد فقدان ‫یه خورده چیزایی میدونم
‫میتونه به جاهای ‫واقعا تاریک ببره تت
‫مخصوصاً اگه خودتو ‫باهاش روبه رو نکنی
‫مثل ۱۷ سال توی یه ‫سلول ۶ در۰۱. تاریک
‫این برای چیه؟
‫بادبادک نمایانگر ‫روح فقدانهای زندگی
‫با رها کردنش، دردی که حس ‫میکنی رو تصدیق میکنی
‫و درهمون لحظه ‫ازش آزاد میشی
‫خیلی خب، این مسخره ست
‫گذشته از این، من اون حسی که تو ‫فکر میکنی دارم رو حس نمیکنم
‫پس رها کردنش باید ‫واقعاآسون باشه
‫ـ باشه. اگه اینکارو بکنم ‫تو هم میری؟ -آره
‫باشه. باید چیزی هم بگم؟
‫اگه خودت میخوای
‫ـ نه، نمیخوام ‫ـ اشکالی نداره
‫هروقت خواستی ولش کن
‫این احمقانه ست
‫من حتی این بچه رو نمیخواستم
‫آره
‫و ممکن بود مادر ‫وحشتناکی بشم
‫اگه خوت میگی ‫حتما همینطوره
‫اگه پسر بود، میخواستم ‫اسمشو بزارم چارلی
‫آره؟
‫و اگه دختر بود، آورا
‫اسمهای قشنگی هستن
‫ممنون
‫چیه؟
‫ـ اینجا چه خبره؟ ‫ـ زنگ بزن پلیس
‫ـ میخوای بهش شک بدم؟ ‫ـ فقط زنگ بزن پلیس
‫این همونیه که اومده ‫بود توو خونهء تو؟
‫نمیدونم، نمیتونم ببینمش
‫آره، خودشه
‫در دنیایی که پر ‫شده از تاریکها
‫همه مون به روشنائی ای ‫احتیاج داریم
‫اگرچه یک شعلهء عظیم
‫که نشونمون میده چطور چیزی که ‫از دست دادیم رو دوباره برنده بشیم
‫یا یه نورافکن پر قدرت برای ‫فراری دادن هیولالاهای بالقوه
‫یا یه چندتا لامپ کوچیک
‫... که حقیقت پنهان ‫گذشته مون روآشکار کنه
‫همه مون به چیزی احتیاج داریم ‫که کمکمون کنه بر شب غلبه کنیم
‫حتی اگه
‫... ضعیف ترین درخشش ‫و سوسوی امید باشه