‫آنچه گذشت.
‫شوهر سابق شما در یک تجارت ‫شراکت داشته
‫میراثی به سوزان رسید.
‫با چه کسی باید در مورد فروش ‫سهم خودم در کلوپ صحبت کنم؟
‫لینت تسلیم شد.
‫- مثل اینکه باهمدیگه باید بریم مشاوره ‫- چه خبر فوق العاده ای متشکرم.
‫بمحض اینکه از دبیرستان ‫فارغ التحصیل بشم...
‫قصد دارم برم نیویورک مدل بشم.
‫دلواپسیِ اَنجی ‫باعثِ حالت دفاعیِ بیشتر شد.
‫میدونی که همیشه احساس بدی ‫نسبت به روشی که تو رو...
‫بزرگ کردیم داشتم ‫همیشه در حال فرار بودن.
‫درب هنوز بازه.
‫- میخوام بسته باشه. ‫- تو متعفنی.
‫و تو یک فاحشه ای! ‫یک فرقی هست.
‫من میتونم پاکیزه بشم.
‫- دست نگهدار! ‫- بگو لطفاً.
‫- اورسون احساساتش رو بیان کرد. ‫- لطفاً!
‫این زندگی ‫زندگیِ فعلیِ منه...
‫درخواست کمک از مردم برای ‫همه چیز.
‫میدونی چقدر اینکار سخته؟
‫اورسون هاج دوباره لبخندی بر لب داشت.
‫و این شروع نگرانیِ همسرش بود
‫میبینید، از زمان تصادف بری هاج به اخلاقِ ‫طاقت فرسای شوهرش عادت کرده.
‫عادت به ‫خشم غیر منتظره...
‫غم و اندوه ناگهانی...
‫و افسردگیِ عمیق.
‫اما بتازگی، یک آرامش عجیب ‫اورسون رو فرا گرفته
‫و همسرش احساس میکنه یک چیزی ‫بطور ترسناکی درست نیست.
‫بدبختانه حق داشت.
‫اینجا چه خبره؟
‫سلام، بری.
‫فقط فکر کردم چیزهایی ‫که دیگه لازم ندارم، بدم بره...
‫هی، اورسون ‫سایز هشت و نیم اینها رو هم گرفتی؟
‫،متاسفم، روی ‫فقط سایز مردانه هست.
‫ببین میتونم درک کنم چرا شاید بخوای ‫وسایل ورزشیت رو رد کنی بره
‫اما چرا کتابها و سی دی هات رو داری ‫می بخشی؟
‫و بخاطر خدا، هنوز میتونی ‫از هدفونت استفاده کنی.
‫اینها شگفت انگیز هستن!
‫اونو بده به من.
‫شماها چتون شده؟
‫درک نمی کنید که دارین از یک مرد افسرده ‫سوء استفاده میکنید؟
‫- بنظر که سرحال میومد. ‫- تا زمانیکه خانم سرو کله اش پیدا شد.
‫متاسفیم بری،ما فکر کردیم شماها ‫دراینباره حرفهاتون رو زدید.
‫خوب، ما صحبتی نکردیم، و این ‫در هر صورت دلیل نمیشه...
‫که شماها همه مثل گروه لاشخورها رفتار کنید
‫این کار خوبیه که من اومدم خونه
‫یا دله دزدی شما ‫از داخل گنجه ی لباسهاش.
‫میدونید چیه، بچه ها؟ ‫باید بریم.
‫و لطفاً غنائمی که برداشتید رو ‫پشت سرتون بگذارید.
‫هی، بیخیال، تو سن من این فقط ‫یک وام کوتاه مدت هست.
‫چی به سر تو اومده؟
‫متاسفم، عزیز دلم.
‫قصد نداشتم ناراحتت کنم.
‫وسایلم رو نگهدار ‫بگذارشون یک کنار.
‫در نهایت ‫مهم نیست.
‫بله، اورسون هاج دوباره لبخند ‫بر لب داشت.
‫و بری بزودی ‫دلیل اون خنده ها رو میفهمید.
‫میدونید، شوهرش ‫قصد داشت خودکشی کنه.
‫ خرید بهترین فیلمها و سریالهای روز دنیا ‫ .::: SantaFilm ™ :::.
‫در این نمایشِ بی پایان ‫که زندگی نام نهاده شده
‫هر کسی نقشی در نمایش ‫بازی میکنه.
‫بعضی در نقشهای عاشقانه
‫دیگری در نقش یک قربانی.
‫و تعدادی هم ‫موجبات خنده رو فراهم می کنند.
‫اما اگر نمایش بخواد واقعاً ‫متقاعد کننده باشه...
‫باید یک قهرمان و یک شرور ضد قهرمان ‫داشته باشه.
‫سلام خانم کینسکی.
‫ببین کی اینجاست!
‫پلیس آشغالها.
‫از ایراد گرفتن متنفرم
‫اما شما هنوز شیشه ها ‫و پلاستیک ها رو جدا نکردید.
‫قانون شهرمونه، یادتونه؟
‫چقدر غبطه میخورم به...
‫جوانی، زیبایی،توانایی برای ‫ساعتها قایم شدن پشت بوته ها...
‫و کشیک کشیدن برایِ یکی از همسایه ها ‫تا آشغالهاش رو بیاره بیرون بگذاره.
‫ببین، شاید شما قبول نکنی ‫چقدر بازیابی زباله آسونه.
‫قبول می کنم. ‫فقط نمیخوام انجامش بدم.
‫من آکاسیو های بسته بندی رو قبل از اینکه ‫تو بدنیا بیای مینداختم تو سطل آشغال...
‫و آسمان هنوز آبی و گیاهان هنوز ‫سبز هستن.
‫الان شاید، اما برای نوه هامون چی؟
‫پسرم مردی نداره و دخترم هم ‫غیر طبیعیه.
‫نوه هام کمترین نگرانیم هستن.
‫پس شما به سیاره مون هیچ ‫اهمیتی نمیدین؟
‫زمانیکه این یک مشکل بشه خیلی ‫وقته که من مُردم.
‫بگذار سوسکها و رباتها سرش دعوا کنند.
‫اینکارها بخاطر چی بود؟
‫تو چی فکر میکنی؟
‫بیخیال، نگاه کن، یک پیر خرفت ‫نمیخواد بازیابی کنه.
‫تو به این مسائل ‫دیگه اهمیت نمیدادی، یادته؟
‫- البته که هنوز اهمیت میدم. ‫- آره، باشه، آره میتونی اهمیت بدی.
‫فقط... پوششمون رو به باد نده.
‫پس باید چکار کنم؟
‫عقب واستم و تماشاش کنم ‫سیاره مون رو به گند میکشه؟
‫این دقیقاً همون کاریِ که ‫قراره انجام بدی.
‫بعضی وقتها خودت رو به درخت ‫زنجیر میکنی تا نَبُرَنِش...
‫بعضی وقتها هم دنبال یکی ‫با اره میگردی تا بِبُرنِش.
‫این چیزیه که پاتریک ‫عادت داشت بگه.
‫ما دیگه درباره ی پاتریک صحبت ‫نمی کنیم.
‫- فقط نظرم رو گفتم. ‫- خوب منم نظرم رو گفتم.
‫خوب وکیل گفت تو باید اینجا ‫رو امضاء کنی...
‫و با فروش سهم خودت رسماً ‫از کار کلوپ استریپ خارج میشی.
‫بگذار امیدوار باشم ‫سهمم رو در مجردی نگیرم.
‫واینهم یک یادگاریِ کوچولو از طرف ما.
‫"رقص لیسی...این اذیت کردن"
‫مطمئن باش ‫تو گردش علمیِ بعدی...
‫که با شاگردام میرم، تنم میکنم ‫ممنون جیمبو.
‫- موفق باشی. ‫- تو هم همینطور.
‫- خداحافظ خانم دلفینو. ‫- مواظب خودت باش رابین.
‫موبی دیک؟ ‫داستان نهنگ سفید
‫نه، اون چیزی نیست که شما فکر ‫میکنی این داستان یک نهنگِ.
‫بله، میدونم. ‫این یک داستان کلاسیکِ.
‫خوب، من یک مقاله دیدم درباره ی
‫صد کتابی که قبل از مرگ ‫باید خواند.
‫و فکر کردم با بیماریِ کلسترول بالا ‫در خانوادم بهتر شروع کنم
‫اوه، خوش بحالت.
‫خوب حالا میخوای چکار کنی؟
‫خوب، این ، هرگز ‫شغل من نبوده واقعاً
‫من حقیقتش یک معلم هستم.
‫واقعاً؟
‫این خیلی عالیه، منم به اینکه ‫یک معلم بشم فکر کردم...
‫راستش دو ترم هم دانشگاه رفتم اما ‫خانوادم یک مقدار مشکل مالی داشتن...
‫و خوب، ۹ سال گذشته، هنوز دارم لباس ‫منگوله دار میپوشم.
‫رابین، یک درخواست از اتاق مشتریهای ‫خصوصی داری.
‫خوب، موفق باشی با اون صدتا کتاب.
‫ممنون.
‫اوه، دوباره این یارو.
‫دائم بهش میگم بجای انعام ‫برایِ خودش یک مسواک بخره.
‫رابین، صبر کن.
‫تو مجبور نیستی دائم کاری رو بکنی ‫که باعثِ ناراحتیت میشه.
‫خوب بخاطرش پول میگیرم ‫خانم، دلفینو.
‫نه، میدونم، اما مجبور هم نیستی ‫اینجا کار کنی.
‫- تو میتونی هر کاری که بخوای انجام بدی. ‫- گفتنش آسونه.
‫خوب ، باورم اینه.
‫هیچوقت برای تغییر زندگی دیر نیست.
‫رابین، الان وقتشه.
‫ازت ممنونم.
‫اونهم با خودت میبری؟
‫وقتی مشتریها زیاده روی میکنند دوست ‫دارم با یک چیزی بکوبم تو سرشون.
‫تقریباً یکنفر رو با "جنک و صلح" کشتم. ‫"جنگ و صلح کتابی از تولستوی"
‫خوب من رانندگی میکنم.
‫- اون یارو با ماشینش اومد مقابل من. ‫- راه رو بست.
‫- بله، یک کمی ناراحت بودم ‫- تو بشدت عصبانی بودی.
‫اما پشت چراغ قرمز وقتی شروع کردم ‫به دری وری گفتن به طرف...
‫تام بسمت طرف خم شد و گفت ‫با عرض پوزش، مسئله ی مهمی نیست.
‫- اون فقط روز بدی رو میگذرونه. ‫- لزومی نداشت تو با یارو درگیر بشی.
‫- اون دیوونه بود. ‫- طرف رو مورد اهانت قرار دادی.
‫- داشتم از تو هواداری میکردم! ‫- بله، اما تام در حال رانندگی بود، لینت.
‫چه چشم پوشی یا سروکله زدن با مرد ‫تو جاده رو انتخاب کنه، این تصمیم مربوط به اونه
‫اجازه بده گاهی اوقات اونهم رویِ ‫صندلیِ راننده بنشینه...
‫وبه معنایِ واقعیِ کلمه.
‫نتیجه میشه ۴ بر صفر به نفع تام ‫و به ضرر بهانه جویِ مطرود.
‫تویِ این اتاق هیچ تابلوی ثبت امتیازی ‫نیست، خودت میدونی که.
‫فکر کنم امروز کار هر دوتای شما ‫عالی بود.
‫- سه شنبه ی بعد، همین موقع. ‫- ممنون دکتر، این احساس واقعاً عالیه.
‫آره، عالیه.
‫همیشه وقتی از اینجا میایم بیرون ‫خیلی احساس بهتری دارم.
‫- آره مطمئنم بهتری. ‫- چی مگه تو نیستی؟
‫منظورم، فکر کنم واقعاً کارش ‫داره کمک میکنه.
‫آره، منم فکر کنم ‫دائم به تو کمک میکنه
‫و اینطوری ‫دائم به من ضربه میزنه.
‫بیخیال، لینت. ‫همچین فکری نکن.
‫این حقیقتیه، اون همیشه طرف تو رو میگیره ‫یک تشخیص اضافی میخوام....
‫لینت
‫احتمالاً ما باید ‫به فکر یک مشاور دیگه باشیم.
‫وقتی شروع کردیم عاشقش بودی.
‫آره ، وقتی زندگیمون رو هم شروع کردیم ‫عاشق تو هم بودم.
‫همه چیز تغییر میکنه ‫حالا راه بیاُفت بریم.
‫صبر کن.
‫فکر کنم کلیدهام رو جا گذاشتم.
‫نه، نمیتونم، امشب تمرین ‫نهاییِ نمایشه.
‫باشه بعداً باهم صحبت میکنیم.
‫متاسفم ‫کلیدهام رو فراموش کردم.
‫اشکالی نداره.
‫منظورم استراق سمع نبود
‫شما داشتید می گفتید تمرین ‫نهاییِ نمایش دارید؟
‫اوه، اون.
‫بله، یه جورایی یک نقش کوچولو ‫تو نمایش آخر این هفته دارم.
‫واقعاً؟ ‫شما یک هنرپیشه هم هستین؟
‫خوب، تفریحی تو کالج بازی میکردم.
‫استعدادم یک هدیه ی کوچیکه ‫بنابراین سعی میکنم زنده نگه دارمش
‫چه نقشی هست؟ ...منظورم ‫دوست داریم بیایم ببینیمش.
‫"مارک آنتونی و کلئوپاترا" ‫اما این فقط یک تولید محلی است.
‫هرگز دوست ندارم بزور بنشونمت ‫پایِ این نمایش.
‫باشه، خوب، اگر شما دوست ندارید ‫ما بیاییم...
‫اینم آگهیِ نمایش ‫اجرای بعداز ظهر نیمه بهاست.
‫سلام... ‫سلام!
‫من به آنا احتیاج دارم ‫تا میرم فروشگاه مواظب دخترها باشه.
‫شوکه شدم به موبایلش هم ‫جواب نمیده.
‫مشکلی نیست، بیا داخل.
‫اونها تازه رفتن بالا اتاق دنی.
‫آنا!
‫گبی اومده!
‫پس رفتن تو اتاق دنی؟
‫آره، داشتن به موزیک گوش میکردن.
‫صداش هم خیلی بلند بود ‫منم درب رو برویشون بستم.
‫پس اونها خودشون هستند ‫با خودشون...
‫با درب بسته؟
‫دوتا نوجوان تنها ، با هم ‫با معامله هاشون؟
‫آنا! ‫کون بجنبون!
‫گبی، مشکل چیه؟ ‫اونها تازه رفتن تو اتاق دنی.
‫با یک تشک، چرا همین الان یک بطری ‫شامپاین رویِ کمر آنا باز نمیکنی...
‫با آرزوی لحظات خوشی برای دنی؟
‫آنا! حالا!
‫صبر کن، دارم میام.
‫من مطمئنم اون حد خودش رو میدونه.
‫چه خبره؟
‫باید برم فروشگاه بهت احتیاج دارم ‫تا حواست به دخترها باشه.
‫همین؟ خدای من، فکر کردم ‫خونه آتش گرفته.
‫میرم وسایلم رو بر دارم.
‫پس...تو نگرانی شاید دسته ‫گلی آب بدن؟
‫آره، درک نمیکنم چرا تو ‫نگران نیستی.
‫اونها بچه های سالم، تندرست ‫و شهوانی هستن.
‫اونها کاری رو میکنند که دوست دارن انجامش بِدَن
‫پس ما چیزی نگیم ، تازه بالشهاشون ‫رو هم نرم و پر باد کنیم؟
‫نه، ما مطمئن میشیم اونها ‫هیچکار احمقانه ای نمیکنند.
‫برای آنا وسایل پیشگیری گرفتی؟
‫کاری میکنم تمام وقتش رو با جوانیتا ‫و سلیا بگذرونه.
‫- امیدوارم کافی باشه. ‫- بیخیال، گبی.
‫تو مجبوری باهاش درباره ی پیشگیری ‫مطمئن و کاندوم حرف بزنی.
‫اون فقط هفده سالشه. ‫خیلی جوانه!
‫خودت چند سالت بود وقتی اولین بار ‫اینکار رو کردی؟
‫آنا، عجله کن!
‫داروخانه هم باید برم!
‫صدای وارد شدنت رو نشنیدم.
‫بریِ عزیز ‫همیشه عاشق تو هستم
‫اما میل به مبارزه در من ‫از بین رفته...
‫بنابر این انتخاب من... ‫خروج از زندگی با روش خودم هست
‫این یک نامه ی خود کشیه؟
‫خوب ، این بیشتر از یک پیشنویس ‫برای یک خودکشیه خشن هست.
‫اوه، خدای من!
‫دلم نمیخواست اینطوری بفهمی.
‫اما حالا که فهمیدی، حداقل میتونیم ‫مثل دوتا آدم عاقل گفتگو کنیم.
‫چیزی برای گفتگو وجود نداره.
‫اورسون...
‫این صحبتها معلومه ‫از رویِ افسردگی است.
‫- برات یه مقدار دارو میگیریم. ‫- بری، بری.
‫لازم نیست تو در اینباره احساس ‫بدی داشته باشی.
‫من زندگیِ خوبی داشتم.
‫اجازه بده برم.
‫هرگز همچین اجازه ای نمیدم.
‫جلوت رو میگیرم.
‫میشنوی چی میگم؟ تو نمیتونی ‫خودت رو بکشی.
‫من هر چی چاقو، طناب و دارویی ‫تو این خونه هست جمع آوری میکنم.
‫و اگر مجبور بشم ۲۴ ساعت شبانه روز ‫پیش تو خواهم بود.
‫خوب، با نبودن راهی برای مرگ هیچ ‫برنامه ای هم برای خودکشی نمیمونه...
‫اما میتونیم روش تو رو امتحان کنیم.
‫اورسون!
‫یه مدت بهت وقت میدم تا با این قضیه ‫کنار بیای، اما منو درک کن...
‫این اتفاقیه که خواهد افتاد.
‫کاندوم برای چی؟
‫آروم بگیر. ‫اینها برای تو نیستن.
‫درسته که هر مردی میخواد اینو ‫از همسرش بشنوه.
‫خوب؟
‫باشه، خوب گوش کن.فهمیدی ‫آنا با دنی بولن چطوری قرار میگذارن؟
‫- میرم بکشمش. ‫- ما مجبوریم واقع بین باشیم.
‫- با دست خالی... ‫- چونکه نمیخوان به دلیلی گوش کنند.
‫- و تویِ دالان دفنش کنم. ‫- نه، کارلوس، ما چه انتخابی داریم؟
‫اونها دوتا نوجوان هستن که حسابی ‫با هم قاطی شدن.
‫اطمینان بهتر از پشیمانی نیست؟
‫اما دادن اینها بهشون، مثل اظهار ‫دعای خیر ما پشت سرشون هست
‫این همون چیزیه که در ابتدا ‫احساس کردم
‫اما همانطوری که انجی گفت ‫طبیعت کار خودش رو خواهد کرد.
‫آره، گفتنش برای اون آسونه ‫چونکه اون پسر داره.
‫اگر کاندوم پاره بشه چی؟ ‫اگر یادش بره استفاده بکنه چی؟
‫اگر آنا رو حامله کنه فکر میکنی کی باید ‫بچه ی اونو بزرگ کنه؟
‫خدا ، وحشتناک میشه.
‫بلند شدن ساعت ۳ صبح ‫برای تغذیه...
‫بعد از اون همه کاری که ‫در طی روز کردی؟
‫من نه، تو.
‫تو از بچه مراقبت خواهی کرد.
‫پس تو بهتره متقاعدش کنی پاهاش رو تا زمانیکه ‫از این خونه میره جفت کنار هم نگهداره
‫صبر کن چطور این حالا شد مشکل من؟ ‫اون خواهرزاده ی خونه بدوش توئه.
‫چون اگر اون حامله بشه من بجرم قتل ‫و دفن مقصرش در زیر ایوان میاُفتم زندان.
‫خانم، دلفینو!
‫رابین.
‫امیدوارم فقط به ظاهری که داشتم ‫اهمیتی ندهید...
‫ولی درباره ی چیزی که گفتید فکر کردم ‫و حق با شما بود.
‫هیچ وقت برای تغییر زندگی خیلی دیر نیست ‫واسه همین دبل دی رو رها کردم.
‫رها کردی؟
‫اولش خیلی ترسیده بودم
‫اما الان فکر میکنم این بهترین کاریِ ‫که تا حالا کردم.
‫خوب، این عالیه
‫من هرگز جرأت اینکار رو بتنهایی بدون ‫صحبت کردن با شما نداشتم.
‫- شما الگویِ من هستید. ‫- واقعاً، این خوشاینده.
‫الگویِ قبلیم کندی پایینِ کلوپ بود
‫اما اون مواد زیاد مصرف میکرد.
‫خوب سعی میکنم کاری کنم ‫کندی افتخار کنه.
‫خوش بحالت، رابین.
‫میدونم تغییر یک عالمه جرأت میخواد.
‫این درسته.
‫خوب حالا باید چکار کنم؟
‫میدونی؟
‫حرکت بعدیم چیه؟ ‫حالا کجا برم کار کنم؟
‫متاسفم.
‫تو بدون داشتن هیچ جایگزین دیگه ای ‫شغلت رو رها کردی؟
‫میدونم یک کمی شتاب زده بود
‫اما خودت گفتی هر کاری که اراده کنم ‫میتونم انجامش بدم.
‫بنظر خیلی مطمئن میومدی ‫هنوزم مطمئنی، درسته؟
‫بله ، بله ، خیلی هم مطمئنم. ‫دنیا متعلق به توئه.
‫تو پس انداز که داری، درسته؟
‫اون برای ۹ سال رقاصه ‫و هیچ پس اندازی نداره؟
‫معلومه، اونجا تو کار سینه بودن و روابط بد ‫همه پولشم خرج ظاهر خودش کرده
‫مجبورم راهی برای کمک بهش پیدا کنم.
‫چرا این به گردن تو افتاده؟
‫چون من کسی هستم که ‫بهش گفتم کارش رو رها کنه.
‫فکر نکنم به حرف من گوش کرده باشه ‫هیچکس به حرف من گوش نمیکنه.
‫دائم دارم بهت میگم چقدر از این ‫پیراهن متنفرم و الان تو تنت هست.
‫باشه کمکش میکنیم ‫چی تو ذهن و فکرت هست؟
‫ما باید یک کار براش پیدا کنیم.
‫خوب، چه کاری ازش بر میاد؟
‫آیا مهارت اون این نیست که ‫بدون درگیری...
‫و استفاده از دستهاش ‫دلار بجیب بزنه؟
‫چرا شما اینقدر ناراحت هستین؟
‫خوب، ام.جی
‫من به یک کار احتیاج دارم ‫و هیچ مهارتی هم ندارم.
‫شما خیلی قشنگید.
‫میتونید یک پرنسس باشید.
‫اوه ، ببین.
‫ام.جی خیلی باهاش گرم گرفته.
‫اون یک مردِ.
‫با بچه ها خوب تا میکنه.
‫همین.
‫اونها به دنبال یک دستیار برای ‫معلم هنر هستند...
‫در مدرسه
‫اون میگفت همیشه دلش میخواسته ‫کاری مثل اینو انجام بده.
‫خوب، تو فکر میکنی میتونه ‫از پسش بر بیاد؟
‫ما ماکارونی میچسبونیم به جعبه ی کفش ‫این سخت ترین شغل دنیا نیست
‫حالا میبینی، چرا وقتی من همینو ‫میگم، اونجوری نگام میکنی؟
‫اینا دوباره همونجوری نگاه کردی.
‫ممنون برای دلگرمی ام.جی
‫تو خیلی شیرینی.
‫شما میتونی منو ببری حمام ‫اگر دلتون خواست.
‫خدای من ، خیلی ترسوندیم.
‫اورسون کجاست؟ شما بگمونم ‫قرار بود حواستون بهش باشه.
‫نگران نباش، گذاشتمش تو ‫رختشوی خانه.
‫و یک جارو هم گذاشتم لایِ ‫پره های چرخش.
‫سلام، بری.
‫میشه خواهشاً "روی" رو از لیستِ ‫مراقبین خودکشی خط بزنیم؟
‫هی، تو زنده ای. ‫کار من اینجا تمومه.
‫کجا رفته بودی؟
‫تو قرار بود یکساعت پیش برگردی.
‫متاسفم، ولی مجبور شدم بایستم ‫و میهمانانمون رو انتخاب کنم.
‫کدوم میهمانها؟
‫اورسون، معرفی میکنم ‫کریس و رون
‫حالا فهمیدم نمیخوای بمن گوش کنی ‫اما شاید به حرف اونها بخاطر...
‫چیزهای مشترکی که دارین گوش کنی
‫واقعاً؟
‫شما هم پیرو گیلبرت و سولیوان هستین؟ ‫" بازیگران سریال کمدیِ انگلیسی"
‫،شوخ طبعی ‫این خیلی مهمه.
‫حالا میدونم فکر میکنی دلیلی ‫برای ادامه ی زندگی نداری...
‫بخاطر اینکه فلج شدی... ‫- واسه ی همین فکر کردی، هی!
‫چطوره با دوتا آدم فلج بیشتر ‫دلخوشش کنیم؟
‫لطفاً فقط به حرفشون گوش کن.
‫حالا اگر منو ببخشید، میخوام برم ‫یک مقدار چای درست کنم.
‫خوب، همسرت بما گفت ‫در وضعیت بسیار خوبی بسر نمیبری.
‫- این موردِ انتظاره اما نهایتاً... ‫- ببین من منظورت رو خوب میفهمم.
‫اما نیازی به دلگرمی از طرف ‫یک ناتوان ندارم.
‫هی، ما ناتوان نیستیم ‫ما توانمند هستیم.
‫اوه، خدا!
‫ما بسکتبال بازی میکنیم، میرقصیم ‫مشق عشق میکنیم.
‫و امیدوارم شماها با هم خیلی ‫خوشحال باشید
‫من، بدبختانه، کسی رو ندارم تا در این ‫موقع به من ملحق بشه.
‫تو یک همسر داری که کاملاً معلومه ‫که عاشقته.
‫وای، فلج و کور.
‫شما باید همیشه اولین کسانی باشید ‫که سوار هواپیما میشه.
‫ببین، ما میدونیم چی به تو گذشته
‫اینهمه احساس فقدان عشق ‫بعد از وقوع یک همچین اتفاقی مثل این.
‫نه، شما درک نمیکنید.
‫همسرم منحصراً از رویِ اجبار ‫کنارم مونده.
‫اورسون! چطور میتونی یک همچین ‫چیزی رو بگی؟
‫حقیقته، نیست؟
‫تو احساس گناه میکنی چون میدونی ‫من هرگز با اون هواپیما برخورد نمیکردم
‫اگر با عشق تو ‫به سرو کله ی هم نمیکوبیدیم.
‫این تشکری هست که نصیبم شد؟ چه ‫کارهایی که نکردم تا زندگی برات آسونتر بشه.
‫باید فقط اجازه میدادم خودت رو دار بزنی.
‫هی...بازیِ بسکتبالمون ساعت ۲ نیست؟
‫میتونی برای یک لحظه هم ‫روراست باشی؟
‫- تو عاشق من نیستی. ‫- آره، ما باید بریم.
‫لطفاً بمونید، چای درست کردم.
‫دیدی؟ نمیتونی حاشا کنی.
‫بفرما، بری، روشنم کن ‫بگو عاشق منی.
‫من...
‫از تو خیلی سخت مراقبت میکنم.
‫همون چیزی که فکرش رو میکردم.
‫در حال حاضر یک کم احساس ‫ناراحتی میکنم...
‫دوست دارید خودتون ‫راه خروج رو طی کنید؟
‫آنا بگذار یک چیزی ازت بپرسم.
‫تو خوشحالی؟
‫چرا؟
‫خوب، کارلوس و من میخوایم ‫تو خوشحال باشی.
‫تو چند ماه گذشته ما با تو بعنوانِ ‫دختر خودمون رفتار کردیم.
‫واقعا ً؟
‫درواقع داییت، فکر میکنه وقتشه من و تو ‫یک گفتگوی کوچولو...
‫درباره ی پرندگان و حشرات ‫داشته باشیم.
‫اوه، خدا!
‫اینطور که احساس میکنم پس ما ‫نمیخوایم اینکار رو انجام بدیم.
‫باشه.
‫- در ازاش قصد دارم یک چک برات بنویسم ‫- یک چک؟
‫یک چک به اندازه ی کافی درشت تا هزینه های ‫یکسال مدرسه ی مدل رو پوشش بده...
‫و اجاره ی یک آپارتمان مناسب ‫در نیویورک.
‫باشه، گیرش کجاست؟
‫خیلی جالبه که تو فکر میکنی ‫یک گیری هم هست.
‫این امضا نشده. ‫این همون گیر است.
‫وقتی از دبیرستان فارغ التحصیل شدی ‫امضاش خواهم کرد.
‫بشرطی که دست از پا خطا نکنی ‫مطابق شرح و تفصیلاتش.
‫جدی میگین؟
‫آنا میتونستم با تو درباره ی اخلاقیات ‫حرف بزنم یا مراقبت از خودت برای ازدواج
‫یا آمار در مورد بیماریهای مقاربتی
‫اما فکر کنم تو از اون نوع دخترهایی ‫که به پول درشت بهتر پاسخ میدی.
‫شما منو خوب شناختی.
‫خوب میخوای چکار کنی؟
‫میخوای یک مدل موفق باشی ‫با یک آپارتمانِ خوب...
‫یا یک مامان نوجوان ، بدون ‫هیچ آینده ای؟
‫خوب...
‫وقتی شما میگی ‫همینطوره...
‫دختر خوب.
‫اوه، راستی، جوابِ آخرین سئوالتون
‫من الان خیلی خوشحالم.
‫نمیتونم باور کنم اجازه دادم منو ‫برای این متقعاعد کنی...
‫سه ساعت شکسپیر
‫برایِ زنی که هر ۲۰ دقیقه ‫دستشوییش میگیره...!
‫بیخیال
‫دکتر گراهام خیلی از ما پشتیبانی کرده.
‫- نمیتونیم ازش حمایت کنیم؟ ‫- موضوع سر حمایت نیست.
‫این درباره ی تام کوچولوی دست آموز ‫خانم معلم هست...
‫که میخواد یک ستاره ی طلایی ‫برای کون بوسیش بگیره.
‫این حقیقت نداره.
‫نه، اما این ضعف پیریِ.
‫خواهش میکنم.
‫تو براش یک جعبه شکلات ۴۰ دلاری ‫خریده بودی.
‫روز مادر قبلی ‫برام یک دونه دونات گرفتی
‫و بعنوان صبحانه ی ‫تو تختخواب برام آوردیش.
‫قبول کن، تو یه مشکلی با اون داری
‫چون از اینکه یکنفر عیب هات رو بهت ‫نشون بده متنفری.
‫این حقیقت نداره.
‫من انتقاد سازنده رو قبول میکنم.
‫صداتون یک کم بلنده.
‫ببخشید.
‫دیدی؟ من انتقاد سازنده رو قبول میکنم.
‫- هنوز دارین حرف میزنین. ‫- شما هم هنوز مزاحمی، راحت باش.
‫ساکت، وارد شد.
‫نه! گوش فرا ده، آنتونی!
‫فلوویا احتمالاً عصبانیست!
‫یا...چه کسی میداند؟
‫اگر ریش...
‫اگر قیصر ریش داشت
‫برای تو قائم مقام نیرومندش را نفرستاد.
‫انجام این یا این.
‫فریب این پادشاهی ‫و رهایی از آن.
‫انجامش بده.
‫در غیر اینصورت ما لعنت میکنیم تو را
‫سلام، نمایش چطور بود؟
‫لینکلن لحظات بهتری در تئاتر داشته. ‫" آبراهام لینکلن در تئاتر ترور و کشته شد"
‫واقعاً.
‫یعنی اینقدر بد بود؟
‫یادته نمایش تعطیلاتِ کلاس دومت ‫چقدر وحشتناک بود؟
‫اما حداقل برای اون نمایش ‫مست کرده بودیم.
‫واقعیت اینه، چطوری دکتر گراهام ‫این نقش رو گرفته؟
‫نکنه با کارگردان نمایش میخوابه؟
‫خوابیدن باهاش، حمام گرفتن ‫بخشیدن کلیه...
‫اینها هنوز کافی نیست.
‫فقط امیدوارم که بتونم قبل از جلسه ی بعدیمون ‫اینو از حافظه ام پاک کنم.
‫شوخی میکنی؟ ما دوباره نمی ریم ‫ببینیمش.
‫چرا که نه؟
‫ما قصد نداریم گرفتن درس زندگی رو ‫با زنی ادامه بدیم...
‫که در خلال مدت صحنه ی مرگش ‫در نمایش آروغ میزنه.
‫این هیچ ربطی به مهارتش ‫بعنوان یک مشاور نداره.
‫واقعاً؟ اون به تو نگفت یک هدیه ‫برای بازیگری داره؟
‫چرا.
‫خوب من نمیتونم به قضاوت کسی که ‫مطلقاً از خودش آگاهی نداره اعتماد کنم
‫ما بر نمیگردیم.
‫این یک بهانه است. ‫تو از آخرین جلسه مون داشتی...
‫دنبال یک دلیل ‫برای خراب کردن اون میگشتی.
‫تام، امشب دو چیز یاد گرفتم...
‫دکتر گراهام هیچ بصیرتی نسبت به ‫رفتارهای واقعیِ انسانی نداره...
‫و سقف تئاتر با ۴۲۸ کاشی ‫پوشیده شده.
‫هر چی میخوای بگو، ما به جلسه ی ‫بعدیمون میریم.
‫و، در ضمن
‫اونها ۴۲۹ تا بودن.
‫رابین گالاگر ‫دستیار آموزشی
‫آماده به شروع کار.
‫- سلام، نگاش کن! ‫- میخواستم حرفه ای بنظر بیام.
‫- از عینک خوشت میاد؟ ‫- حتی نیازی بهش ندارم.
‫عالی بنظر میای ‫کت دامن قشنگیه.
‫ممنون، خیلی خوبه لباس کار بپوشم.
‫بدون اینکه لازم باشه درشون بیارم ‫شورتمو نشون همه بدم
‫آره، معلومه که خیلی مشتاقی.
‫پس، تا من میرم نقاشیِ بچه ها ‫رو شروع کنم...
‫چرا نمیری اون کره های زمینی که هفته ی ‫پیش درست کردیم، آویزون کنی؟
‫باشه.
‫میتونم یک چیزی بگم؟
‫شما واقعاً بخاطر فرصتی که بمن دادید ‫خودتون رو به مخاطره انداختید.
‫هیچکس تا حالا اینکار رو برایِ ‫من نکرده بود.
‫بنابراین متشکرم.
‫خواهش میکنم.
‫واقعاً خوشحالم تو اینجایی.
‫هی، مواظب باش.
‫هیچوقت نگذار بچه ها ‫گریه کردنت رو ببینن.
‫اگر پی به نقطه ضعفت ببرن ‫کارت تمومه.
‫ببخشید دیر کردیم.
‫- کوله پشتیش رو یادش رفته. ‫- اشکالی نداره، خانم لینوود.
‫زودباش، کایل. ‫برو نقاشی بکش.
‫اون کیه؟
‫اون دستیار آموزشیِ جدیدِ من ‫خانم گالاگر هست.
‫نه، بابی، ما از پیپ پاک کن ‫استفاده نمیکنیم.
‫متاسفم.
‫ما همدیگه رو میشناسیم؟
‫فکر نکنم.
‫مطمئنید؟ ‫شما خیلی آشنا بنظر میاید.
‫فکر کنم چهره ی منم یکی ‫از چهره هاست.
‫بخاطر چی میخواستید منو ببینید ‫مدیر هابسون؟
‫شما اطلاع دارید، ندارید؟
‫که بعنوان یک مدرسه ی خصوصی ما ‫وابسته به حامیان رسمی...
‫خودمون هستیم که والدینی با ‫دست و دلبازیِ بسیار فراوان هستند؟
‫مطلعم.
‫خوبه.
‫چون الساعه یک تماس از پدرِ ‫کایل لینوود داشتم...
‫یکی از حامیان مالیِ بزرگ.
‫این حقیقت داره دستیار شما ‫میتونه یک ۵ دلاری رو...
‫با لرزوندن لباس زیرش خُرد کنه؟
‫- نمیخوام برم حمام! ‫- خوب، این خیلی بَده.
‫وقتشه این چرک و کثافتها یک مقدارش ‫برگردونده بشن به زمین.
‫برو!
‫هی، من یک کمی میرم طبقه ی بالا...
‫شماها تا چه وقت شب میخواید ‫بیدار باشید؟
‫- ما فقط میخوایم خونه بمونیم ‫و مطالعه کنیم...-دختر خوب
‫چرا داری هی منو تحریک میکنی؟
‫فکر کردم به خاله ی خودت یک ‫قولی دادی.
‫به اون قول دادم کاری نکنم
‫به تو که قول ندادم.
‫باشه! خودم مرتبش میکنم!
‫آقای سولیس.
‫خیلی خوب، عصبانی نشو، باشه؟
‫- چه غلطی داری میکنی؟ ‫- متاسفم دوباره این اتفاق نمی اُفته.
‫- دایی کارلوس این عاقلانه نیست. ‫- فکر کردی میتونی بیای تو خونه ی من اینکار رو بکنی؟
‫جوابم رو بده!
‫جواب بده! جواب بده!
‫یکبار دیگه نزدیک اون گیرت بندازم ‫حالت رو اساسی میگیرم ، پسر.
‫ولش کن بره!
‫میدونی پسرت رو در حال چکاری ‫تویِ خونه ام گیر انداختم؟
‫- اهمیت نمیدم. ‫- کارلوس، چه خبره؟
‫گفتم بگذار بره!
‫اوه، خدا! ‫انجی، چه مرگته؟!
‫- بیرون منتظرم باش. ‫- مامان خواهش میکنم اینکار رو نکن.
‫بیرون!
‫ببین، اومدم داخل و پسرت رو روی ‫اون پیدا کردم.
‫اهمیتی نمیدم، اون بچه ی منه.
‫دوباره دست بهش بزنی ‫مُردی.
‫هی، بولن!
‫دیدمت داشتی شیشه ها ‫و پلاستیک هام رو جدا میکردی.
‫نفرین به زمین!
‫مامان!
‫بیخیال مامان، بیا بریم.
‫خوب شاید نباید فقط درباره ی چیزی ‫که میخوای بگی فکر کنی...
‫بلکه به چگونگیِ گفتنش فکر کنی ‫برای همین تام میتونه به حرفهات گوش کنه
‫این یک تئوریه
‫چیزی ناراحتت کرده ، لینت؟
‫مال حاملگیشه.
‫امروز صبح بخاطر طرز آب پرتقال خوردنم ‫از دستم حسابی عصبانی شده.
‫همین؟ میدونی که تو اینجا ‫در مکان امنی هستی...
‫و ما میتونیم هرچی بخوایم ‫به همدیگه بگیم.
‫باشه.
‫بخاطر اینکه اینجا یک مکان امنه...
‫تام و من بازیِ شما ‫در نمایش رو یک شب اومدیم دیدیم.
‫تماشا کردید؟ پس چرا نیومدید پشت صحنه ‫یک سلام و علیکی بکنیم؟
‫خوب، حقیقتش نمیدونم چی بگم ‫چونکه واقعاً خوشم نیومد.
‫میدونم.
‫آنتونیِ نمایشمون وحشتناک بود.
‫تو تنها کسی نبودی که ‫این فکر رو کرده.
‫نه ...راستش ‫درباره ی شما حرف میزدم.
‫شما بودین...
‫که واقعاً خوب نبودید
‫و حالا تقریباً اعتمادم رو نسبت به شما ‫بعنوان یک مشاور از دست دادم.
‫باشه.
‫میخوای بیشتر توضیح بدی؟
‫نه ، فکر کنم چیزی رو که باید بگم، گفتم.
‫ببین، این همون مشکل ازدواج شماست.
‫تو از تام انتقاد میکنی ‫ولی نمیخوای روشن بیان کنی.
‫این یه جورایی فرار از ترس هست.
‫ترس؟
‫باشه.
‫تو چاپلوسی.
‫تو واقعاً، واقعاً بد بودی.
‫سه کلمه...
‫گند، گند ، گند.
‫به اندازه ی کافی روشنه؟
‫خوش بحالت، لینت.
‫بخاطر صداقتت تحسینت میکنم
‫به هر حال پیش کسوتهای فیریو ‫نظر متفاوتی دارند...
‫به تشخیص اونها کلئوپاترای من ‫نورانیه.
‫خدای من!
‫شما هم واقعاً باور کردی؟
‫فهمیدی، این دلیلیه که دیگه نمیتونیم ‫بیاییم پیشش.
‫تام، تو هنوز تو بحث شرکت نکردی.
‫تو چه فکری کردی؟
‫فکر کردم شما عالی بودین.
‫چی؟ دروغگو تو گفتی بازی افتضاحی ‫که دیدی رو مهر و موم میکنی...
‫- که وانمود کنی بهترین نمایش بوده. ‫- نیاز نیست بترسونیش تا با تو هم رای بشه.
‫مجبور نیستم بترسونمش اگر اون ‫برای یکبار میتونست مرد باشه.
‫- لینت تو متهاجمی. ‫- البته بخاطر اینکه همیشه پلیس بده بودم
‫اون همیشه پلیس خوبه است.
‫میتونی فقط یکبار مثل بزدلها نباشی؟
‫کاملاً درسته من پلیس خوبه ام ‫یکنفر مجبور هست باشه.
‫بخاطر اینکه پلیس بد- پلیس بد ‫جواب نمیده.
‫من تو اون خونه پیر شدم ‫و اون جواب نداد
‫،اینطوری نیست ‫تو دوست داری من آدم بده باشم...
‫که تو بتونی همیشه آدم خوبه باشی ‫اما حدس بزن چیه؟
‫منم دوست دارم گهگاهی ‫آدم خوبه باشم، اما نمیتونم...
‫چونکه وقتی کارها سخت میشه یا قضاوت ‫کردن مشکل میشه، مجبورم کاری کنم...
‫تا دورت کنم از مواجهه با اون
‫و اگر من برای بی اثر کردنش ‫دخالت نکنم
‫این چیزها زندگیمون رو متوقف میکنند ‫چون من خبرها رو برای تو میگرفتم...
‫پلیس خوب- پلیس خوب ‫هم جواب نمیده!
‫حق با توئه.
‫واقعاً؟
‫دوست دارم دوستم داشته باشن
‫و بخاطر اون کلی تصمیمهای سخت ‫رو به گردن تو انداختم
‫و متاسفم.
‫اجرای شما هم واقعاً بد بود.
‫تو پرده ی دوم قرص نعناع ‫راه نفسم رو بست
‫و نیازی ندیدم درش بیارم. ‫"نمایش به اندازه ی کافی تهوع آور بود"
‫متشکرم.
‫این کاملاً کنار زدن یک مانع بود.
‫و حق با توئه.
‫شما یک مشاور فوق العاده هستین.
‫ممنون، لینت.
‫حالا، هر دوتای شما، گورتون رو ‫از دفتر من گم کنید.
‫خوب ما مچ پسرش رو روی ‫خواهر زاده مون گرفتیم
‫- حالا ما مجبوریم عذرخواهی کنیم؟ ‫- نه، ما مجبوریم عذرخواهی کنیم...
‫چونکه تو تقریباً ‫سر پسرش رو کوبوندی به دیوار.
‫کی میخوای یاد بگیری خشونت ‫جواب نمیده؟
‫من نباید اینو بهت بگم، خودت ‫بهتر میدونی!
‫از ۱۹ سال پیش داریم اینکار رو میکنیم ‫تو باهوشتر از این حرفها بودی!
‫این اولین بار نیست که ما ‫این گفتگو رو داشتیم.
‫احساس میکنم ‫دارم با دیوار حرف میزنم، هان.
‫اینجا چه خبره؟
‫تو چه مرگت شده؟!
‫اوه، خدا! ‫داره دنی رو تنبیه میکنه.
‫- لعنتی! انجی! ‫- باشه، نیک، فقط تنهام بگذار!
‫نه ، نه ، نه ، نه ، هی! ‫تو حرفم رو نادیده گرفتی.
‫- باید بریم. ‫- آره، باید بریم.
‫اول تو با اون زن دیوونه ‫بخاطر آشغالهاش درگیر شدی.
‫که بهت گفتم اینکار رو نکن و بعدش ‫حدس بزن چی؟
‫اونو صبح میبینی و میگی تو این فکره ‫که از ما شکایت کنه
‫باشه، من خونسردیم رو از دست دادم.
‫خوب، برش گردون چون این صخره ای ‫که ما زیرش پنهان شدیم...
‫اونقدرها بزرگ نیست و اگر مردم ‫شروع به کنجکاوی کنند کارمون تمومه.
‫بخاطر کارهایی که قبلاً انجام داده ‫اخراجش میکنه...
‫این خیلی متظاهرانه است.
‫منظورم، چرا از دست پدرِ پسره ‫عصبانی نیست؟
‫معلومه اونهم به کلوپ دبل دی میره.
‫فقط امیدوارم شما رو به دردسر ‫ننداخته باشم، خانم دلفینو.
‫احساس بدی دارم.
‫نه ، نه ، نه. ‫این تقصیر تو نیست.
‫وقتی ناراحتم مامانم منو ‫یک بغل بزرگ میگیره.
‫آروم، پلنگ.
‫چکار میتونم بکنم؟ ‫پول برای اجاره ندارم.
‫فقط میخوام در بدریم تموم بشه.
‫میدونی، احتمالاً مجبورم برم برای ‫برگشتن به شغل قبلیم التماس کنم.
‫نه ، نه ، نه. ‫نمیتونی اینکار رو بکنی.
‫ترک اون مکان کلی شجاعت میخواست.
‫چی فکر میکنی اجازه بدیم ‫به اینجا نقل مکان کنه؟
‫جولی رفته. ‫یک اطاق خالی داریم.
‫فقط تا زمانیکه بتونه ‫رویِ پاهای خودش بایسته.
‫داری میپرسی که در کنار یه رقاصه زندگی کنم؟
‫- میخوام بگم نه. ‫- چرا که نه؟
‫نمیدوم، فقط واقعاً مطمئنم این سئوال ‫گول زننده است.
‫اون دختر خوبیه و تو دردسر افتاده
‫میدونی، خودم شخصاً به عنوان یک آدم خوب ‫که بدیگران اهمیت میده...
‫چند مرتبه واقعاً تو کارهای خیر ‫شرکت کردم؟
‫این یک فرصتِ که واقعاً به یکنفر کمک کنیم ‫میخوام اینکار رو بکنم.
‫باشه.
‫باشه، بزن بریم باعث و بانیِ بکن و بریز سابق ‫و پسر کوچولوی خیلی خوشحال.
‫این برای چیه؟
‫مراسم ۵۰ سالگردِ ازدواج ‫لاکی هاست.
‫یادت نمیاد؟
‫متاسفم، فکر کردم ‫این موقع مراسم مرگ منه.
‫واسه ی همین خیلی حواسم به تقویم ‫اجتماعی مون نبود.
‫خوب، علیرغم رفتنت و اگر تا شنبه ی ‫بعد، هنوز زنده بودی...
‫عصرانه رو با خانواده ی من میخوریم.
‫خوب، حالا داری منو به مبارزه میطلبی.
‫اورسون، والتر میخواد به افتخار بقیه ‫بسلامتی بزنه و صحبت کنه
‫نمیخوای اون رو بشنوی؟
‫سخنرانی درباره ی ‫لذتها و خوشی های یک ازدواج؟
‫ولش کن.
‫والتر و شرلی میخوان برقصن.
‫با آهنگی که در عروسیشون ‫نواخته شده بود...
‫اما قبل از اینکه اینکار رو بکنند، والتر ‫دوست داره یک چند کلمه صحبت کنه.
‫میخوام از همه شما بخاطر ‫حضورتون تشکر کنم.
‫اما ۵۰ سال...بسختی ممکن ‫به نظر میرسه...
‫الان نمیخوام بشما دروغ بگم ‫و بگم این همیشه آسان بوده
‫منظورم، ما هم سهم خودمون ‫از مصیبت ها رو داشته ایم..
‫و چند تا چیز رو گفتیم که آرزو داریم ‫میتونستیم برشون گردونیم...
‫اما بیشتر مواقع ‫ما خوش شانس بودیم.
‫چون مهم نیست چقدر پیر شدیم
‫همیشه قادر بودیم بیاد بیاریم
‫چی باعث شد در اولین مکان ‫ما عاشق هم بشیم، درسته، عزیزم؟
‫اورسون!
‫اورسون! واستا!
‫نمیتونی خودت رو بندازی تو استخر.
‫میخوام بمیرم. ‫چرا جلوی منو میگیری؟
‫برای اینکه منهم اینو میخوام.
‫یک میهمانی مثل این برایِ تجلیل ‫از زندگیِ مشترکمون میخوام.
‫زندگیِ ما چی داره تا براش ‫جشن بگیریم؟
‫یک نگاه به والتر و شرلی ‫بنداز...
‫داشتم رقص اونها رو تماشا میکردم ‫با اون اشتیاقی که در چشمهاشون هست
‫اما میدونم همیشه نمیتونند ‫اینطوری باشند.
‫اونها هم زمانی مشکلات خودشون ‫رو داشتند اما ازش عبور کردن.
‫چونکه عاشق همدیگه هستن.
‫ازت پرسیدم منو دوست داری ‫و تو نتونستی جواب بدی.
‫باشه، میخوام جوابت رو الان بدم.
‫من یکبار عاشقت بودم.
‫میتونم دوباره عاشقت بشم؟
‫نمیدونم.
‫اما دوست دارم چیزی رو که قبلاً ‫یکبار داشتم پس بگیرم.
‫و چطور میتونیم اینکار رو بکنیم ‫اگر تو اینجا نباشی؟
‫بنابراین...ازت درخواست میکنم
‫لطفاً بمون.
‫در این نمایشِ بی پایان ‫که زندگی نام نهاده شده
‫هر کسی نقشی در نمایش ‫بازی میکنه.
‫بعضی در نقشهای عاشقانه
‫دیگری در نقش یک قربانی.
‫و تعدادی هم ‫موجبات خنده رو فراهم می کنند.
‫و سپس وجود کسانی که ‫نقش یک قهرمان را بازی میکنند..
‫مخصوصاً اگر احساس کنند تبهکاری ‫وجود داره...
‫که درست آنطرف خیابان زندگی میکند.
‫ خرید بهترین فیلمها و سریالهای روز دنیا ‫ .::: SantaFilm ™ :::.