‫آنچه گذشت.
‫چرا بهم نگفتی مشکل مالی داری؟
‫سوزان تصمیم سختی گرفت.
‫- نمیتونی منزل رو بفروشی. ‫- نمیفروشیم،اجاره میدیم.
‫بری بوسیله ی سم تهدید شد.
‫دارم درباره ی پسرت که مادر ‫کارلوس رو زیر گرفته حرف میزنم.
‫میخوام که شرکت رو به نام من کنی.
‫پاتریک چیزی رو که احتیاج داشت
‫تا انجی رو مجبور به انجام کاری کنه ‫بدست آورد.
‫تو باید برام یک بمب دیگه بسازی.
‫اما انجی موفق شد پیام کمکی ‫به بیرون ارسال کنه.
‫و لینت کشف کرد که ادی قاتل بوده.
‫در آغاز اون لحظات وحشتناک...
‫تنها چیزی که لینت اسکاوو میتونست ‫بهش فکر کنه بچه هاش بودند.
‫لحظه ای که دخترش ‫شروع به راه رفتن کرد.
‫روزی که پسرش در مسابقه ی ‫هجی کلمات برنده شد...
‫و اون باری که دوقلوها با یک ‫وزغ ترسوندنش.
‫بله این چیزی بود که در ذهن ‫لینت میگذشت...
‫وقتی که توسط مرد جوان آشفته ای ‫به گروگان گرفته شده بود.
‫ادی،خواهش میکنم.
‫با من حرف نزنید،خانم اسکاوو.
‫- من واقعاً به فکر احتیاج دارم. ‫- میدونم باید ترسیده باشی.
‫اما من دوستت هستم،ادی. ‫میخوام کمک کنم.
‫ببینید،... شما... شما ‫چکار میتونید بکنید؟
‫شما هیچکاری نمیتونید بکنید.
‫میتونم به مردم بگم که مادرت ‫چه الکلیِ عصبانیِ کثیفی بوده.
‫چطور از تو سوءاستفاده کرده ‫چطور تو رو بی پناه گذاشته.
‫- و تو تقریباً حق هیچ اتخابی رو نداشتی. ‫- و درباره ی بقیه چی؟
‫کدوم بقیه؟.
‫بقیه ی دخترهایی که کشتم.
‫هنوز هم فکر میکنید میتونید ‫کمکم کنید؟ببینید...
‫نمیخوام بشما آسیبی بزنم.
‫ببینید،با هم میریم و من شما رو یکجایی ‫خارج شهر پیاده میکنم و تا موقعی که...
‫- شما کسی رو پیدا کنید تا ‫بهش بگید من رفتم... -نه.
‫ببینید،نمیدونم دیگه چکار کنم ،نمیتونم ‫شما رو آزاد کنم تا برین پیش پلیس.
‫من هیچ جایی نمیتونم برم.
‫بله.
‫تمام چیزی که لینت میتونست بهش ‫فکر کنه بچه هاش بودن...
‫کیسه ی آبم همین الان پاره شد.
‫مخصوصاً بچه ای که داشت ‫تازه متولد میشد.
‫ خرید بهترین فیلمها و سریالهای روز دنیا ‫ .::: SantaFilm ™ :::.
‫ترزا پروایت مدت زمانی یک پرستار بود.
‫به مدت ۳۳ سال در بخش زنانِ بیمارستانِ ‫مموریال فیریو کار کرده بود
‫او روزهاش رو با پرستاری از نوزادان...
‫و مراقبت از مادرانی که ‫تازه فارغ شده بودند میگذروند.
‫این کاری بود که او از صمیم قلب ‫دوست داشت.
‫اما این مربوط به سالها پیش بود.
‫حال ترزا پروایت دوباره به ‫بیمارستان برگشته...
‫اما این بار بعنوانِ یک بیمار...
‫بیماری با یک راز.
‫سلام،ترزا. ‫به محض اینکه تونستم اومدم.
‫واقعاً متاسفم.
‫متاسف نباشید.
‫نوبت من رسیده.
‫تو خیلی شجاعی.
‫کاش این حقیقت داشت،پدر.
‫میدونستی یک مدت ‫تو این بیمارستان پرستار بودم؟
‫بله،تو تازه چند سال پیش ‫بازنشسته شدی،درسته؟
‫بازنشسته نشدم. ‫بخاطر گناهی که کردم استعفا دادم.
‫منظورت چیه؟
‫من یک کار وحشتناک کردم.
‫میخوای اعتراف کنی؟
‫نه،اعترافات شخصی هستند.
‫و کسی که این بیمارستان رو اداره میکنه ‫باید بفهمه که من چکار کردم.
‫چرا که اونها باید درستش کنند.
‫اوه،ببخشید.
‫من باید نیک بولن رو ببینم. ‫تو کدوم اتاق هست؟
‫متاسفم.
‫ساعات ملاقات تا ساعت ۹ شروع نمیشه
‫میدونم؛ اما این اضطراریه.
‫خانم،اون تازه از کما خارج شده
‫مگر اینکه از اقوام نزدیک باشید ‫شما باید ساعت ۹ برگردید.
‫باشه،متوجه شدم.
‫شما فقط از قوانین پیروی میکنید.
‫تو یک پرستاری... با حقوق کم ‫پرستاری که دستمزدش خیلی پایینه...
‫که شاید به مقداری کمک برای ‫گذران زندگی نیاز داره...
‫پس،نظرت درباره ی ‫دوازده دلار چیه؟
‫صبر کن،باید ۱۰ دلار برای ‫پارکینگ بردارم.
‫خانم.
‫آدامس چی؟آدامس دوست داری؟
‫بعداً بر گردید.
‫هی،لونا،دکتر بورک تو رادیولوژی ‫بهت احتیاج داره.
‫ممنون.
‫هی! شما با موی دم اسبی! ‫باید نیک بولن رو ببینم.
‫شما فامیلشی؟
‫پس چی فکر کردی؟ ‫من همسرش انجی هستم.
‫واقعاً؟پس اون خانم بلوندی که ‫اومده بود اینجا کی بود؟
‫اون فاحشه؟اینجا بوده؟ ‫الان میرم حسابش رو میرسم!
‫نه،نه! احتمالاً اشتباه کردم.
‫شاید بهتره سرپرستم رو خبر کنم.
‫من شبیه کسی هستم که وقت داره ‫منتظر سرپرست تو بمونه؟
‫سوس گذاشتم رو اجاق ‫غذام تو فره...
‫و یک سیبیل دارم که باید کوتاه کنم ‫راه بیاُفت بریم!
‫زودباش! راه بیاُفت!
‫متشکرم.
‫دیشب... دیشب چکش کسی رو زدیم یا نه؟
‫نه،شما چکش همه رو زدین.
‫پرستون و من همه جا دنبال شما راه افتادیم ‫تا از همه عذرخواهی کنید.
‫یک چیز دیگه که به مادرت ‫نخواهیم گفت.
‫هی،فکر میکنی وقتی اومدم داخل ‫بیدارش کردم؟
‫- وقتی اومدید داخل؟ ‫- آره.
‫نه وقتی پریدی روی میز و زدی ‫زیر آواز،شاید
‫بچه ها،الان اتاق مامان رو بررسی کردم ‫مامان اونجا نیست.
‫و از تختخوابش اینطور بنظر میاد ‫که اصلاً روش نخوابیده.
‫اوه،خدایا،صدام رو شنیده.
‫باید از ناراحتی سر صبح ‫زده باشه بیرون.
‫اما چرا بیدارت نکرده ‫و فریاد سرت نکشیده؟
‫زخم چاقویی ندارم؟
‫برگشتی،چه اتفاقی با سم افتاد؟
‫بهش گفتی که به خدماتش دیگه ‫احتیاجی نداری؟
‫سعی کردم،پاسخش تهدیدِ من بود.
‫چی؟
‫اون میدونه که چه اتفاقی ‫برای خانم سولیس افتاده.
‫گبی،چه ربطی به این موضوع داره؟
‫دارم درباره ی مادر کارلوس ‫صحبت میکنم.
‫چه اتفاقی برای مادر کارلوس افتاد؟
‫ده سال پیش توسط اتومبیلی زیر گرفته ‫و کشته شد...
‫که اندرو باهاش رانندگی میکرد.
‫اوه،خدای من.
‫- چطوری اون فهمیده؟ ‫- دانیل بهش گفته.
‫- چی؟چرا؟ ‫- نمیدونم.
‫فکر کنم تلاش احمقانه ای برای تقویتِ ‫رابطه با اون بوده.
‫یک دقیقه صبر کن.
‫تو هیچ وقت به کارلوس و گبی نگفتی؟
‫البته که نگفتم،این میتونست ‫دوستیمون رو از بین ببره.
‫بعلاوه کارلوس میتونست ‫اندرو رو به زندان بندازه.
‫خوب سم چی میخواد؟
‫شرکتِ منو ، و قصد دارم بنامش کنم.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- اگر نکنم،میره پیش پلیس.
‫- بگذار بره. ‫- اندرو!
‫مامان،اجازه نمیدم،شما تمام چیزی که ‫بخاطرش زحمت کشیدی واگذار کنی.
‫فقط بخاطر اینکه یک روانی ‫فکر میکنه چیزی بر علیه ما داره.
‫میندازنت زندان.
‫- خوب،شاید زمانش رسیده بهای کاری ‫که کردم رو بپردازم...-معلومه که نه.
‫بری تو نمیتونی تسلیم این ‫باج خواهی بشی،این درست نیست.
‫و اگر اندرو میخواد مسئولیتش ‫رو بپذیره...
‫اورسون،این مشکل تنها ‫مربوط به من و پسرم هست.
‫اگه ایرادی نداره؟
‫البته که نداره.
‫چه خبر شده؟
‫چرا من خیسم؟
‫نمیدونم،من که دکتر نیستم.
‫گبی،تو اینجا چکار میکنی؟
‫انجی تو دردسر افتاده ‫ببین اینو برام نوشته.
‫دنی و من به گروگان گرفته شدیم ‫پلیس نه،به نیگ بگو
‫درک نمیکنم.
‫یک مردی باهاش بود. ‫می گفت برادرشه.
‫اون که برادر نداره.
‫پاتریک لوگانه؟
‫تو در مورد پاتریک میدونی؟
‫همه چیز رو بهم گفته.
‫چکار داری میکنی؟
‫باید از اونجا بندازمش بیرون
‫صبر کن،دیوونه شدی؟ ‫با این وضعیت؟
‫چرا نمیتونیم همین الان ‫به پلیس زنگ بزنیم؟
‫چون لحظه ای که پاتریک احساس کنه ‫در تنگناست انجی و دنی رو بقتل میرسونه.
‫اوه،خدای من.
‫تو حالت خوبه؟
‫نه،تو باید منو برسونی،و کمکم کنی ‫تا بندازیمش بیرون.
‫باشه.
‫میدونم،متاسفم که دارم تو وضعیتِ ‫خطرناکی قرارت میدم.
‫فراموشش کن.
‫پس تموم کردیش؟
‫بله.
‫وقتی دکمه رو فشار بدی
‫تا انفجار ۳۰ ثانیه وقت داری
‫چیزی رو که میخواستی گرفتی ‫حالا اجازه میدی ما بریم؟
‫نه هنوز،تو هم با من به اوریگان میای.
‫در اینباره چیزی بهم نگفته بودی.
‫انجی...
‫اگر بمب منفجر نشد چی؟
‫منظورم،تو با یک مرد دیگه فرار کردی ‫و پسرم رو بردی...
‫بهت اعتماد ندارم.
‫حداقل اجازه میدی دنی بره؟
‫نه،ببین،اگر بمب منفجر نشه
‫یک گلوله تو سَرت خالی میکنم
‫و بعدش بر میگردم اون رو میکُشم.
‫بنابراین...
‫مطمئنی کار بمب تمومه؟
‫بگمونم میتونم یک نگاه دیگه ‫بهش بندازم.
‫نوه م اومده به دیدارم ‫عاشق این میشه.
‫بنظرم ۱۰۰ دلاری باید بهت بدیم؟
‫به برچسب قیمت نگاه کن ‫پنجاه سِنت.
‫خواهش میکنم،سوزان ‫بگذار کمکت کنیم.
‫من این ماه به داروی وَرَم مفاصل ‫احتیاج ندارم.
‫ببین،تقریباً میتونم دستم رو مُشت کنم.
‫متشکرم اما ما دنبال اعانه نیستیم ‫فقط فروش اموال.
‫هی،همین الان با "لی" تلفنی ‫صحبت کردم.
‫- فکر میکنه یک مستاجر پیدا کرده ‫- به همین زودی؟
‫خوب،این چیز خوبیه؟ ‫مگه نه؟
‫آره،آره،این عالیه.
‫غریبه ها تو خونه ی من زندگی ‫کنند... هیپ هیپ هورا!
‫هی سوزان،قیمت این میز ‫غذا خوری چنده؟
‫من پارسال ۱۲۰۰ دلار براش دادم ‫مال تو با ۳۰۰ دلار.
‫پنجاه دلار بابتش میدم.
‫فکر کردم دنبال اعانه نبودی ‫فقط فروش امواله.
‫این خرید اموال نیست ‫این کلاه برداریه.
‫سوزان من در حال حاضر همسایه کینزکی ‫نیستم،مشتری کینزکی هستم...
‫بنابراین میخوام باهات رُک باشم
‫تو یک دیگ هم نداری که در حال حاضر ‫توش برینی و ما همسایه ها اینو میدونیم...
‫حالا میخوای چکار کنی؟
‫خدایا،کینزکی رحم داشته باش ‫زنی احتیاج به پول داره.
‫دخالت نکن مک کلاوسکی خودت میدونی ‫این بازی فروش اموال چه شکلیه.
‫اگر تحملش رو نداری ‫خودت رو کنار بکش.
‫نه،میتزی،تو کنار بکش.
‫ببخشید؟
‫تو چیزی نیستی بجز یک لاشخور حریص.
‫میخوام از ملک من بری بیرون.
‫هی،اینجا رو ببین
‫توی پیاده روی عمومی هستم ‫حالا میخوای چکار کنی؟
‫میتزی،من همسایه دلفینو نیستم.
‫من "زنِ در حال نقل مکان به آپارتمان ‫پشت ایستگاه گاز" دلفینو هستم...
‫و اگر از مقابلم گورت رو گم نکنی
‫همین قفل فرمان رو تو حلقت فرو میکنم.
‫باشه،۳۰۰ دلار.
‫فروخته شد.
‫چند تا آسپرین پیدا کردم. ‫کمکی میکنه؟
‫این که سردرد نیست ‫این درد زایمان هست.
‫باید منو ببری بیمارستان.
‫نه،نمیتونم،شما درباره ی من ‫با یکی حرف میزنید.
‫ادی،به خدا قسم. ‫در حال حاضر هیچ توجه ای به تو ندارم.
‫تمام توجه ی من به این بچه است ‫خواهش میکنم.
‫پورتر،پیداش کردم ‫رفته پیش ادی.
‫اگر تا پانزده دقیقه دیگه بر نگشتم،معنیش اینه ‫که معذرت خواهیم رو قبول نکرده.
‫و باعث خوشحالیم بود که پدر تو بودم!
‫باشه،بهتون اعتماد میکنم.
‫ممنون،تو قول منو داری.
‫ادی! تام هستم!
‫من باید با لینت حرف بزنم!
‫ساکت.
‫عزیزم،میتونم ماشینت رو ببینم. ‫میدونم اینجایی.
‫لینت!
‫باشه،متوجه شدم.
‫جوابم رو با سکوت میدی ‫قبوله،وقتی عصبانیتت خوابید...
‫من تو خونه...
‫با یک دسته گل بزرگ از گلهای ‫مورد علاقه ت انتظارت رو میکشم.
‫متاسفم.
‫مجبور به اینکار بودم.
‫الان میبرمتون بیمارستان.
‫خیلی دیر شده،خیلی دیر شده. ‫بچه داره دنیا میاد.
‫و تو مجبوری کمکم کنی بدنیا بیارمش.
‫آقای " چیس"یک دقیقه وقت دارید؟
‫البته،پدر،بفرمایید داخل.
‫من همین الان از بالین ترزا پروایت میام.
‫اون فوت کرد.
‫متاسفم اینو میشنوم ‫اشتیاقی که داشت رو یادمه.
‫اون یکی از بهترین پرستارانم بود.
‫قبل از اینکه از دنیا بره ‫یکچیزی بهم گفت...
‫راز وحشتناکی که سالها باهاش ‫زندگی کرده بود.
‫آه،پدر ،سعی ندارم به شما بگم ‫چطور کارتون رو انجام بدید...
‫اما این چیزها قرار نیست ‫محرمانه بمونه؟
‫اون میخواست شما اینو بشنوید
‫اما فکر کنم اول باید بنشینید
‫هی خانم،اگر نمیخوای بری تو کامیونِ ‫حمل اثاثیه باید از روی صندلی بلند شی.
‫فهمیدم،مثل اثاث کشها،باشه.
‫دایناسورم رو ندیدین؟
‫دایناسور؟اون جعبه رو نگاه کن.
‫نه،عزیزم،فروختیمش به روی.
‫نه!
‫بله،خودت گذاشتی تو وسایل فروشی.
‫وسایل فروشی چیه؟
‫من دایناسورم رو میخوام.
‫خوب،رفیق،متاسفم،فروختیمش.
‫- بنابراین امکان نداره بتونیم... ‫- ما برش میگردونیم.
‫- چکار داری میکنی؟ ‫- به بچه م محبت میکنم.
‫ممنون،مامی.
‫سوزان،فکر نمیکنم تو باید ‫این قول رو بهش میدادی...
‫روی اون رو برای نوه ش خرید.
‫این به اندازه ی کافی بد هست که داریم از تنها ‫خونه ای که تا حالا توش زندگی کرده
‫دورش میکنیم و میبریمش اون سمت شهر ‫جایی که حتی یکنفر رو نمیشناسه.
‫اگر اون دایناسور بیخود بتونه ‫یک لحظه دلداریش بده...
‫پس باید تا اونجا بریم و پسش بگیریم.
‫چرا که نه؟ما که داریم میریم ‫بگذار چند تا همسایه هم دلخور بشن.
‫و بطریقی دایناسور تو وسایل فروشی ‫قرار گرفته...
‫و حالا ام. جی از ما خواسته ‫تا برش گردونیم.
‫متاسفیم از این در هم و بر همی،روی.
‫نه،متوجه ام،فقط قبلاً دادمش به نوه م.
‫وقتی دادمش به ام. جی یادمه
‫درست بعد از مرگ سگش بود.
‫باشه،باشه.
‫بیاین بریم بگیرمش قبل از اینکه ‫ویولونتون رو بشکنید.
‫بگمونم شور و شوق بدست آوردنِ یک دوست ‫جدید خسته اش کرده،بیدارش میکنم.
‫اوه،مجبور نیستی اینکار رو بکنی،چرا آروم ‫از آغوشش نکشیم بیرون و یک یادداشت نگذاریم؟
‫یک یادداشت؟
‫و پول،مایک یک مقدار پول بده.
‫نه،ما پولی قبول نمیکنیم اون هزار جور ‫اسباب بازی دیگه داره،چیزیش نمیشه.
‫خدایا،اون ناشنواست.
‫نباید بیخیالش بشیم؟
‫اجازه بده تمومش کنه.
‫بفرمایید.
‫تو حالا مالکِ انحصاریِ غذاهایِ سنتیِ ‫خانم ون دیکمپ هستی
‫البته وکلای من باید اینو تایید کنند.
‫البته،و باید بدونی تبصره ای ‫هم وجود داره...
‫اگر کلمه ای در مورد دخالت اندرو ‫در تصادف از دهانت خارج بشه...
‫مجبورت میکنم پول زیادی بهم پرداخت کنی.
‫نگران نباشید،من خیلی بهتر از دخترتون ‫میتونم راز نگهدار باشم.
‫امیدوارم اینطور باشه.
‫نمیخواستم اینطوری بشه
‫و اگر از من متنفر باشید درک میکنم.
‫من از تو متنفر نیستم سم ‫فقط بحالت تأسف میخورم.
‫تو با این امید وارد زندگیم شدی که بخشی ‫از خانواده باشی و حالا داری با...
‫لیستی از مشتریها و چند تا کاسه بشقاب ‫و شهرت من میری.
‫خوب،بزودی میفهمی که این کافی نیست ‫همیشه حفره ای در قلبت خواهی داشت.
‫چونکه واقعاً به هیچکس اهمیتی نمیدی
‫و یک احساس ناگواری دارم که هیچکس ‫هم واقعاً به تو اهمیتی نخواهد داد.
‫حالا که داری میری میشه دری که باهاش ‫وارد زندگیِ من شدی برای همیشه ببندی؟
‫من میرم بمب رو بگذارم تو ماشین.
‫و در این مدت باید با پسرمون ‫خداحافظی کنی.
‫شما نمیتونید باهاش برید،اون هرگز ‫اجازه نمیده تا شما برگردید.
‫من نمیدونم این قضیه چطور تموم میشه اما هر ‫اتفاقی که بیاُفته،باید بدونی که حق انتخابی نداشتم.
‫خیلی خوب انجی،ماشین آماده است.
‫زودباش.
‫ما یک بمب برای انفجار داریم.
‫باشه،باشه ‫دوباره باید زور بزنم.
‫نه،تو مجبوری نگاه کنی.
‫- اما این خیلی نفرت انگیزه! ‫- اهمیتی نمیدم،برای گرفتنش باید نگاه کنی!
‫یه چیزی دارم میبینم! ‫فکر کنم این سر بچه است!
‫آه!
‫صبر کن،یک چیزی دور گردنش هست.
‫چی؟
‫فکر کنم بند ناف باشه.
‫نه! نه!
‫داره کبود میشه.
‫خیلی خوب،خیلی خوب.
‫گوش کن.
‫تو باید بند ناف رو... با انگشتت بگیری ‫و از دور سرش رد کنی.
‫- نه،من نمیتونم. ‫- مجبوری!
‫نه،خانم اسکاوو،جدی میگم!
‫به من گوش کن.
‫تو فرصتی داری... تا یک زندگی ‫رو نجات بدی.
‫خواهش میکنم!
‫خیلی خوب.
‫تموم شد؟
‫آره،گرفتمش.
‫بله،بله،بله.
‫حالش خوبه؟
‫متشکرم.
‫میدونم.
‫کجاست؟
‫متاسفم،عزیزم ‫دایناسورها منقرض شدن.
‫آره،رفیق،متاسفم نتونستیم ‫برات برش گردونیم.
‫اما اون مال منه،این منصفانه نیست.
‫ام. جی...
‫این زندگیه،زندگی هم همیشه ‫منصف نیست.
‫گاهی اوقات میتونی آدم خوبی باشی ‫و کار درست رو انجام بدی...
‫با این حال باز هم زندگی نخواد ‫دایناسورت رو برگردونه.
‫به عبارت دیگه
‫ما میخوایم ببریمت دنیای پیتزا و میتونی ‫هر بازی ویدیویی که خواستی بکنی.
‫باشه.
‫،سوزان،زندگی ‫دایناسور تو رو نگرفته...
‫من گرفتم.
‫پس لطفاً،فقط سر من خالی کن.
‫باشه،آره.
‫از دستت عصبانیم.
‫عاشقتم،بهت احترام میگذارم ‫اما میدونی چیه؟
‫تو گند زدی... و به لطف تو...
‫مجبورم خونه ای که بچه م رو توش ‫بزرگ کردم ترک کنم...
‫ببین،این... این اندازه ی قد جولی بود ‫وقتی رفتن به کودکستان رو شروع کرد.
‫و این... این مال موقعی هست ‫که رفت دبیرستان.
‫و این قد ام. جی هست
‫روزی که از بیمارستان آوردیمش خونه ‫قدش رو اندازه گرفتیم.
‫و این... این جاییه که فکر میکردم ‫قدش برسه.
‫اینجا.
‫در این خونه...
‫و حالا هرگز نخواهم فهمید ‫و همش تقصیر توئه.
‫اجاره دادیم.
‫هی.
‫ما بر میگردیم.
‫قول میدم.
‫در ضمن...
‫خوب... تموم شد.
‫حالا شرکت مال سم شد.
‫پس انجامش دادی.
‫تو عملاً تجارتی که ۸ سال وقت صرف ‫ساختنش کرده بودی دادی رفت.
‫چه انتخاب دیگه ای داشتم؟
‫همیشه میتونم با یک ‫شرکت جدید تأسیس کنم.
‫اما نمیتونم کاری کنم تا پسرم ‫به زندان بیاُفته.
‫تو منو به زندان فرستادی.
‫اصرار کردی خودم رو معرفی کنم،گفتی ‫تنها راه برای پذیرفتن منه.
‫اون یک موقعیت کاملاً متفاوت بود.
‫واقعاً؟
‫من مایک رو زیر گرفتم و به کسی نگفتم ‫اندرو مادر کارلوس رو زیر گرفته و بکسی نگفته.
‫چه تفاوتی این بین هست؟
‫اندرو در اون موقع یک بچه بود.
‫دیگه که نیست.
‫اورسون،خواهش میکنم.
‫قصدم ناراحت کردن تو نیست،فقط کنجکاوم ‫چرا از اندرو همون درخواست رو نکردی.
‫باشه اشتباه کردم.
‫نباید هرگز از تو درخواست میکردم ‫که خودت رو معرفی کنی.
‫من دنبال عذرخواهی نیستم.
‫من به درخواست تو برای اینکه ‫آدم بهتری باشم احترام گذاشتم.
‫تو بهم نشون دادی که اصول ‫و قواعدی داری.
‫تو اصرار داشتی با قواعد تو زندگی کنم ‫و من بخاطر این عاشقت بودم.
‫چی داری میگی؟
‫از لحظه ای که بهم گفتی اندرو چکار کرده ‫و سم به چی تهدیدت کرده...
‫اینو بعنوان یک آزمایش نگاه کردم و از ته ‫دل امید داشتم...
‫که بتونی از پسش بر بیایی اما تو ‫بد شکستی خوردی.
‫کجا داری میری؟
‫چمدانم رو جمع کنم ‫دارم میرم.
‫چی؟
‫تو زنی نیستی که فکر میکردم بودی.
‫تو رو خدا اورسون.
‫اون پسرمه،هیچ انتخابی ندارم.
‫همیشه انتخابِ دیگه ای هست.
‫و انتخاب من اینه که دیگه شوهر تو نباشم.
‫خیلی خوب،میخوام از پشت خونه برم ‫ببینم میتونم از پنجره بالا برم.
‫فکر میکنی بتونی سر پاتریک رو ده ‫دقیقه گرم نگه داری؟
‫عزیزم،تو داری با زنی حرف میزنی که ‫هرگز پول به مشروب نداده،خواهش میکنم.
‫اوه،پسر.
‫حالت خوبه؟
‫آره،فقط یک کم گیج میزنم.
‫فقط یک لحظه وقت بهم بده
‫در ضمن،متشکرم.
‫باورم نمیشه اینطوری داری ‫به ما کمک میکنی.
‫نمیدونم،بگمونم...
‫بگمونم بخاطر اینه که منم میدونم ‫داشتن راز چه حسی داره.
‫یک حس تنهایی.
‫و اون شب تو هواپیما وقتی انجی ‫رازش رو بهم گفت...
‫بهش قول دادم تا کمکش کنم
‫هر مدت که طول بکشه.
‫نیک؟نیک.
‫اوه،خدای من پس نیاُفتی.
‫نیک!
‫زودباش! نمیتونم تنهایی انجامش بدم.
‫خیلی کوچولوئه.
‫خیلی طول نمیکشه ‫تا حسابی بزرگ بشه.
‫ایکاش میتونستم بزرگ شدنش رو ببینم
‫خوب... دیگه باید برم.
‫اگر میتونید فقط...
‫قبل از تماس گرفتن با پلیس ‫یک مدت صبر کنید.
‫صبر کن.
‫اونروز که از خونه ی ما میرفتی گفتی ‫میتونستی زندگی متفاوتی داشته باشی...
‫اگر من مادرت بودم.
‫خوب... الان میخوام مادرت باشم
‫گوش میدی به حرفم؟
‫فکر نمیکنم که باید بری،فکر میکنم ‫باید بمونی و خودت با پلیس تماس بگیری.
‫نمیتونم.
‫چرا،خوبم میتونی.
‫نمیخوام بقیه ی عمرم رو تو زندان ‫سپری کنم.
‫عزیزم،نمیبینی،تو همین الانم ‫تو زندان هستی؟
‫مهم نیست کجا فرار کنی،توی ذهنت ‫هنوز هم عصبانی هستی.
‫هنوز هم داری درد میکشی
‫و تا زمانی که بخوای به مردم آسیب بزنی ‫هرگز آزاد نخواهی شد.
‫خوب میشم،قسم میخورم.
‫اما مردم هرگز متوجه نخواهند شد که ‫تو خوب شدی مگر نشانشون بدی.
‫خواهش میکنم،اگه گوشی رو برداری ‫اونها خواهند فهمید...
‫و من بتو افتخار خواهم کرد.
‫میشه بخاطر من شما زنگ بزنید؟
‫البته.
‫چرا تو بچه رو نگه نمیداری؟
‫سلام،بیمارستان فیریو؟
‫میخوام بدونم چطوری ‫یکنفر رو از کما در بیارم؟
‫مطمئن نیستم کما باشه ‫یکچیزی بین کما و چرت زدنه.
‫چطوری بفهمم بدنش سرد شده؟ ‫گذاشتمش تو ماشین.
‫گبی؟
‫سلام،سوزان،چه خبر؟
‫- فقط اومده بودم خداحافظی کنم ‫- خیلی خوب،باشه،میبینمت.
‫نه،منظورم الانه.
‫فردا روز اثاث کشی است ‫و حسابی شلوغ و در هم بر همه
‫بنابراین نمیخواستم از روی عجله ‫خداحافظی کنیم
‫آفرین به تو،پس میبینمت ‫وقتی دیدمت.
‫الو؟الو؟لعنتی!
‫اوه،سوزان! آه...
‫متاسفم،فقط اینقدر از رفتنت تحتِ ‫فشارم که اصلاً نمیتونم باهاش کنار بیام.
‫واقعاً؟
‫میدونی کی دیگه ‫از رفتنت بهم ریخته؟انجی.
‫انجی بولن؟
‫بله،اون کاملاً بخاطر این ‫موضوع بهم ریخته.
‫باید بری خداحافظی کنی.
‫جدی میگی؟.. منظورم ازش خوشم میاد ‫فقط.. با هم مشکلات خودمون رو داشتیم.
‫اوه،مشکل بین همسایه ها عادیه.
‫خوب،من سعی کردم ‫پسرش رو با ماشین خودش له کنم.
‫یکی از داستانهای مورد علاقه ی اونه.
‫بعد اون با یک چماق بهم حمله کرد.
‫ایتالیاییِ دیگه،از دوست داشتنه ‫حالا بجنب زودباش.
‫میدونی انجی یکبار بهم گفت
‫که یک خداحافظی هیچ معنایی نداره ‫اگر تا ۱۰ دقیقه طول نکشه
‫واقعاً؟فکر نکنم انجی و من تا حالا ‫گفتگویی بیشتر از این داشته باشیم.
‫گبی؟
‫خیلی خوب...
‫داره دیر میشه،راه بیاُفت بریم.
‫آره،این دستبند ها هم ‫توجه کسی رو جلب نمیکنه.
‫نه به اندازه ی خالی کردن یک گلوله ‫تو سرت اگر بخوای فرار کنی.
‫این همسایه ام،سوزانِ.
‫یکی واقعاً باید این گله رو کم کنه.
‫ردش کن بره.
‫سوزان،چه خبر شده؟
‫فردا روز اسباب کشی است ‫فقط اومده بودم خداحافظی کنم.
‫خیلی خوب... خداحافظ.
‫آدرس جدیدم رو نمیخوای؟
‫آروم،انجی این قضیه قبل از اینکه ‫بفهمی تموم میشه.
‫اشکالی نداره،دنی.
‫اومدم از اینجا ببرمت بیرون
‫چرا توقف کردیم؟
‫بُرد این وسیله چقدره؟ ‫حدود ۲۰۰ یارد؟
‫آره،چرا؟
‫پاتریک،داری چکار میکنی؟
‫وقتی اون صبح بیست سال پیش ‫از خواب بیدار شدم...
‫و تو رفته بودی...
‫داغون شده بودم.
‫سعی کردم ببخشمت ‫اما نتونستم.
‫چون تو تنها به من خیانت نکردی بلکه به ‫تمام اعتقاداتمون هم خیانت کردی.
‫بنابراین تصمیم گرفتم یکروز
‫پیدات کنم...
‫و مجازاتت کنم.
‫و امروز همون روز عشق من.
‫بمب کجاست؟
‫از زمانی که این دکمه رو فشار بدم تا انفجار بمب ‫سی ثانیه طول میکشه، همین رو گفتی، درسته؟
‫- بهم بگو بمب الان کجاست؟ ‫- تو خونه ی توئه.
‫پس اگر میخوای جون پسرمون رو نجات بدی ‫پیشنهاد میکنم راه بیاُفتی.
‫- زودباش،عجله کن باید به مامانم کمک کنم. ‫- دارم سعی م رو میکنم!
‫خیلی خوب.
‫بمب تو دستته.
‫جنده ی عوضی.
‫مامان؟
‫گبی،ما نمیتونیم اینو قبول کنیم ‫این خیلی زیاده.
‫اصرار دارم.
‫اگرچه برای پارکینگ ۱۰ دلار لازم دارم
‫پس... این خداحافظیه.
‫برای همیشه،درسته؟
‫منظورم،همینطوریه دیگه؟
‫آره.
‫میدونی چیش خنده داره؟
‫نیک با داد و بیداد و اردنگی ‫آوردم اینجا...
‫بهم گفت اینجا مکان خوبی ‫برای پنهان شدنه...
‫چون مردم از پشت حصار کوتاهِ ‫خونه هاشون برات دست تکان میدن...
‫اما اصلاً باهات کاری ندارن ‫اهمیتی هم بهت نخواهند داد.
‫خدا رو شکر، ثابت کردی، اشتباهه.
‫مراقب خودت باش.
‫بهتره عجله کنید اتوبوس ‫پنج دقیقه ی دیگه راه میاُفته.
‫آره،باید بلیطش رو بهش بدیم.
‫این یک بلیط به نیویورکِ.
‫فکر کردم برنامه ریختیم بریم آتلانتا.
‫اون برنامه ی ماست.
‫- امکان نداره. ‫- گوش کن.
‫میخوام با شما باشم.
‫ما هم میخوایم با تو باشیم .اما مجبوریم ‫دست از خودخواهی برداریم.
‫حق با اونه،وقتشه اجازه بدیم ‫تو هم بری دنبالِ زندگیِ خودت.
‫تو نیویورک باید خیلی بهت خوش بگذره ‫میتونی با آنا باشی،میتونی مادربزرگ رو ببینی.
‫تو هم بالاخره میتونی ‫دست از فرار کردن بکشی.
‫اما هنوز هم میتونم هر مدتی یکبار ‫بیام و شماها رو ببینم.
‫درسته؟منظورم پاتریک که دیگه مُرده.
‫اف.بی. آی هنوز بدنبال ماست.
‫فکر نکنم بتونم اینکار رو بکنم ‫برای این آماده نیستم...
‫هی،هی،هی،هی.
‫تو اوضاعت روبراه میشه،فهمیدی؟ ‫بخاطر اینکه...
‫واسه ی خودت مردی شدی.
‫بله.
‫اگر هم شدم...
‫بخاطر اینه که شما پدرم بودین.
‫مامان؟
‫چرا همه ی وسایل اورسون غیبش زده؟
‫اون ترکم کرد.
‫چی؟چرا؟
‫اون فکر میکنه من یک آدم ریاکارم.
‫این مضحکه.
‫نه،حق با اونه،هستم.
‫کاری هست که از من بر بیاد؟
‫آره.
‫تو میتونی بهم اجازه بدی تا کاری رو بکنم ‫که باید خیلی وقت پیش انجامش میدادم.
‫این بده.
‫اگر چیزی نگیم چی؟
‫،پرستار مرده ‫کس دیگه ای نمیدونه.
‫کشیش میدونه.
‫گمان نکنم بتونیم اون رو بخریم.
‫فقط یک پیشنهاده.
‫اگر این قضیه به دادگاه برسه ‫هیچ دفاعی نداریم.
‫این میتونه بیمارستان رو نابود کنه.
‫جک،چی شده؟
‫من یکی از این خانواده ها رو میشناسم
‫دو تا بلوک بعد از ما تو ویستیریا لین ‫زندگی میکنند.
‫پس شاید تو بهترین شخص ‫برای گفتن بهشون هستی.
‫و چطور اینکار رو بکنم؟
‫چطور به پدر و مادر کودکی که ‫بچه ای رو بزرگ کردن بگیم که...
‫کودکی که عاشقش هستن ‫واقعاً بچه ی اونها نیست؟
‫- سلام به همگی،چه خبر شده؟ ‫- سوزان سعی داشت بی خداحافظی بره.
‫بیشتر که بهش فکر میکنم بیشتر متوجه ‫میشم که مسئله ی بزرگی نیست.
‫فقط دارم میرم اون سمتِ شهر.
‫میتونم هر جمعه برای پوکر ببینمتون.
‫بهتره اینطور باشه،چون اگر هفته ای ‫یکبار نبینیمت...
‫- میایم دنبالت و به زور برمیگردونیمت ‫خودت که میدونی،درسته؟... -میام.
‫حالا کی خونه رو اجاره کرد؟
‫لی یکی رو پیدا کرده.
‫اصلاً جالب بنظر نمیاد یکی دیگه ‫تو خونه ی شما زندگی کنه.
‫آره،خوب،هر کسی که هست ‫خیلی خوش شانسه...
‫چون تقریباً در آستانه ی بدست آوردنِ ‫سه همسایه ی...
‫بی نظیریه که کسی دلش میخواد ‫داشته باشه.
‫میدونید،وقتی آدم یکنفر رو هر روز میبینه ‫یادش میره بهش بگه چقدر براش عزیزه.
‫پس برای اینکه ثبت بشه
‫فکر میکنم شما سه تا خیلی ‫آدمهای خوبی هستید.
‫و باعث شدید آدم بهتری باشم ‫و بخاطر این متشکرم.
‫سوزان،متاسفم حرفت رو قطع میکنم ‫اما واقعاً دیگه باید راه بیاُفتیم.
‫باید برم یک سری به تام و بچه بزنم،مطمئنم ‫یکی یا هر دوتاشون گرسنه شدن.
‫- برو،برو،فردا صبح باهاتون تماس میگیرم. ‫- خیلی خوب.
‫عزیزم،چی شده؟
‫چیزی که سوزان گفت...
‫،حقیقت نداره ‫من آدم خوبی نیستم.
‫،اوه،این چه حرف احمقانه ایه ‫البته که هستی.
‫نه ،نیستم،چیزی هست که باید بهت بگم ‫باید سالها پیش بهت میگفتم،اما نگفتم.
‫بنظر خیلی جدی میای ‫حالا چی هست؟
‫از اون جور چیزهاست که میتونه ‫دوستیِ ما رو به بهم بزنه.
‫میتونیم بریم حرف بزنیم؟
‫خوب... آماده ای؟
‫آره.
‫آهسته رانندگی کن،باشه؟
‫در طول پیمودن مسیر...
‫سوزان به خیابانی که خیلی دوست ‫داشت نظری انداخت.
‫خیابانی که والدین میتوانستند ‫بچه هایشان را بزرگ کنند.
‫جایی که بازنشستگان میتوانستند ‫از سالهای طلاییِ عمرشان لذت ببرند.
‫جایی که دوستان خوب میتوانستند ‫اسرار وحشتناکِ خود را به اشتراک بگذارند.
‫بله،سوزان به این خیابان نظر انداخت ‫و به خود قول داد تا بزودی برگردد
‫اما در حالیکه اینکار رو انجام میداد متوجه ی ‫اتومبیلی که از کنارش عبور کرد نشد.
‫اتومبیلی که جدیدترین...
‫ساکن ویستیریالین را حمل میکرد.
‫خوب یک سری اوراق هست ‫که باید امضا کنید...
‫و وقتی اینکار رو کردید ‫میتونم کلید رو تقدیمتون کنم.
‫و مطمئنم از زندگی در اینجا ‫واقعاً خوشتون میاد.
‫مردمش با محبت و نسبتاً بی سر و صدا.
‫واقعاً... محله ی فوق العاده ایه.
‫محله رو خیلی خوب میشناسم.
‫حقیقت اینه ،قبلاً اینجا زندگی کردم.
‫اوه،پس حدس میزنم همه از دیدنِ ‫دوباره ی شما غافلگیر بشن.
‫قطعاً غافلگیر میشن.
‫ خرید بهترین فیلمها و سریالهای روز دنیا ‫ .::: SantaFilm ™ :::.