‫..:: ThunderSub : ارائه ای از تیمِ ترجمۀ ::.. ‫..:: Angel : ترجمه از ::..
‫..:: به تلگرامِ ما بپیوندید ::.. ‫..:: @ThunderSub ::..
‫- بیا خونه. ‫- کجایی؟
‫ببخشید.
‫عزیزم.
‫همه چی مرتب میشه. ‫باشه؟
‫Angel : مترجم ‫@ThunderSub : کانالِ تلگرامِ ما
‫هر سه نفرِ مسئولِ
‫شرکتِ ساخت و ساز متهم به
‫اختلاس از سرمایه هایِ عمومی،
‫رشوه خواری و اهمال کاریِ مجرمانه شدند.
‫لعنت،بیچاره ها.
‫بیچاره ماییم. ‫من حداقل دزدیدم که یه چیزی داشته باشیم واسه خوردن،نه مثلِ اینا.
‫منظورم خانواده هاشون بود.
‫البته
‫تو که اینو نمیفهمی،نه؟
‫همیشه یه منظوری داری.
‫- با مارینا حرف زدی؟ ‫- نه
‫باید باهاش حرف بزنی. ‫حتماً خیلی داره بهش سخت میگذره.
‫دخترِ بیچاره.
‫سلام. ‫- سلام.
‫- نگران نباش پسر. ‫- واقعاً نباش
‫چیزی نیست
‫این بازداشتِ پیش محاکمه ـست. ‫ما وثیقه میدیم آزاد میشه.
‫- چقدری هست حالا؟ ‫- سیصدهزار تا
‫- این بعدازظهر میدیمش. ‫- و محاکمه؟
‫مهم نیست.اونا هیچی ندارن.
‫پس چرا متهمش کردن؟
‫نمیدونم آدره،لعنتی،نمیدونم!
‫شاید یه قاضی خواسته تو اخبارِ ‫لعنتی باشه،نمیدونم!
‫اونا هیچی دربرابرش ندارن،باشه؟ ‫هیچ اثباتی ندارن.
‫این چیزیه که بابات میگه کارلا.
‫بیخیال،ما با آرامش ‫ودوستانه اومدیم کریستین.
‫آره این که منو یه دزد صدا کنید ‫واقعاً حسِّ خوبی بهم میده.
‫داریم میگیم اگه تو بودی
‫که ساعتا رو برداشتی واسمون مهم نیست.
‫برگردونشون ،ما هم فراموش میکنیم.
‫چطور چیزی رو که هیچی ازش نمیدونم ‫رو ممکنه یادم بره؟
‫چطوری؟
‫خوب نیستم،بهت دروغ نمیگم.
‫ساموئل الآن نمیخوام صحبت کنم.
‫کریستین فقط یه ساعت واسمون مهمه.
‫اونی که یه بندِ چَرمِ قرمز داره.
‫اون مالِ پدربزرگم بوده که ‫هفته یِ گذشته مُرده.
‫- پدرم خیلی بهش وابسته ـست. ‫- میشه به من گوش بدی؟
‫آره
‫ببخشید
‫- میخوای بعداً حرف بزنیم؟ ‫- هروقت تو بخوای
‫اگه فردا رو میزم باشه همه چیز رو ‫فراموش میکنیم.
‫بسه دیگه.چرا من؟ ‫من تنها کسی بودم که اونجا بوده؟
‫- نه،ولی تو تنها کسی هستی که... ‫- یه پِنی هم به اسمِ خودش نداره،ها؟
‫و این واسه اینکه منو یه دزد بکنید کافیه!
‫کریستین،اینو نگفتم.
‫هممون میدونیم که آدمایِ پولدار دزدی نمیکنن.
‫کریستین،کِی من همچین حرفی زدم؟
‫کارلا،خوبی؟
‫چی شده؟تا جایی که من میدونم ‫پدربزرگت نمُرده.
‫چقدرشو شنیدی؟
‫همشو
‫بجز اینکه چرا اون ساعت مهمه.
‫اون یه درایوِ خودکاری شاملِ یکسری اسناده. ‫به برادرت اینو نگو،باشه؟.
‫اسنادِ کاری ای که پدرایِ من و تو داشتن.
‫اگه الان دستِ آدمایِ اشتباهی بیوفتن...
‫- آروم باش کارلا... ‫- نه.
‫اون ساعتی که بندِ چرمِ قرمز ‫داره رو بهشون نده.
‫داری چیکار میکنی؟
‫کامنت میخونی.
‫عزیزم اولین کاری که دیگه باید انجام ‫ندی همینه،باشه؟
‫هی
‫تو چته؟
‫مذهبت بهت اجازه نمیده که ‫به دوستات تسلی بدی؟
‫یا شایدم نمیتونی اونو واسه اینکه ‫دوباره با من خوابیده ببخشی.
‫واقعاً که!
‫من واسم مهم نیست که شما دوتا جریانتون چطوریه.
‫عزیزم...
‫حالا که دیگه رو راست شدی
‫باید برداشتنِ اون نقاب از جلویِ چشماتم...
‫در نظر بگیری.
‫- من و گومان... ‫- ببینیم بالاخره حالیت میشه یا نه.
‫تنها مَردی که من الآن مجذوبش شدم...
‫اسمش داستایوسکی هستش.
‫البته هر دفعه یه مَردی هست
‫حتی اگه یک قرن هم مُرده باشه
‫با دخالت توش نمیتونی کمکی بکنی،نه؟
‫اون سالِ ۱۸۸۱ مُرد و ‫سنش ۱۳۷ سال بود.
‫قانعم کردی.
‫کاملاً معلوم شد که اصلاً به گومان اهمیتی نمیدی.
‫عمر میتونی بیای مدرسه؟
‫یه لحظه بهم وقت بده پسر.
‫هی!اینجا چیکار میکنی؟
‫اوسکولی؟
‫- راستی سلام. ‫- میدونستی برادرِ مارینا کیه؟
‫میدونی اگه بفهمه چیکار میتونه بکنه؟
‫واسم مهم نیست من پولشو میخوام.
‫عمر.واسه چی؟چی میخوای؟
‫- چی ـش واست مهمه؟ ‫- تو واسم مهمی احمق!
‫من نمیخوام تو....
‫آخرش بری زندان یا بَدتر برایِ ‫یه جفت کفش یا موتور.
‫من همین الآنم تویِ یه زندانِ لعنتی زندگی میکنم.
‫این!این آزادم میکنه. ‫اینو میخوام که خونه رو ترک کنم.
‫حالا میفهمی؟
‫- عمر. ‫- ولم کن
‫عمر
‫مارینا.
‫میخواستم باهات صحبت کنم.
‫- البته. ‫- چطوری؟
‫خوبم،بهترم.
‫خوشحالم
‫فقط اومدم بگم که هرچی که بخوای ما اینجاییم
‫- تو خوبی؟ ‫- آره
‫حالا که وقتِ امتحانه هرکاری ‫که بتونیم میکنیم تا...
‫اوه عزیزم!
‫- اینجا دستمال داری؟ ‫- نه
‫کمدت رو باز کن مارینا.
‫- باید با مادرت حرف بزنم. ‫- نه
‫اون نمیتونه یه مشکلِ دیگه هم داشته باشه.
‫نمیدونم.همه ـمون یه نقطه ‫ضعفی داریم،درسته؟
‫باعثِ خجالته که واسه یه اشتباه ‫هر چقدرم که بزرگ باشه
‫همه چی داغون بشه،درسته مارتین؟
‫خب،مارینا یه دانش آموزِ ‫نمونه ـست.
‫و میتونیم شرایط رو هم درنظر بگیریم،درسته؟
‫این میتونه بینِ خودمون بمونه.
‫ولی نباید دوباره تکرار بشه.
‫خیلی خب ولی واسه اینکه از این بابت ‫مطمئن بشیم باید مشکل رو ریشه کن کنیم
‫- کی بهت فروختش؟ ‫- چی؟
‫دلّال.کسی که حتی از فروش به یه بچه
‫مدرسه ای هم دریغ نمیکنه.
‫نمیدونم،اسمش رو نگفت
‫شمارش رو که تو گوشیت داری. ‫بهش تا حالا واسه ملاقات پیام ندادی؟
‫گوشیت.
‫ندادمش بهشون.
‫- نه. ‫- مارینا شوخی ندارم.
‫فقط یه اسم میخوام.
‫مارینا گوشی رو بده مارینا!
‫- نمیتونم. ‫بده-!
‫بهتون اسمش رو میگم ولی ‫لطفاً گزارشش نکنید.
‫گوشی رو بده من.
‫عمر!
‫اسمش عمر هستش،داداشِ نادیا ـست.
‫فکر میکنم که این جریانات ‫یکم داره از کنترل خارج میشه.
‫میدونی،نمیتونم بذارم یه دانش آموز ‫هرموقع که عشقش کشید ازم اخاذی کنه.
‫نمیتونم شغلم رو بخطر بندازم.
‫- نمیتونم متأسفم. ‫- البته،چه بَد شد.
‫خیلی دیره.
‫دیگه لک لک تو راهه.
‫البته،تو درموردِ مارینا نگرانی.
‫نگران نباش،اون حرفی نمیزنه.
‫اگه اینکارو بکنه بذار بهت یادآوری کنم که من
‫و تو با هم تویِ یه قایقیم ‫با هم غرق میشیم.
‫بعلاوه،فکر میکنی من میذارم اون حرفی بزنه؟
‫هرچیزی که میتونستی بخوای ‫تا خوشحال باشی رو داری.
‫چرا تویِ همچین دردسری بیوفتی واسه ‫همچین مدالِ گُهی
‫و یه بورسیه که لازمش نداری؟ ‫نمیفهممت.
‫مارتین،میدونی من چرا لاغرم؟
‫ببخشید؟
‫چون همیشه خودم رو چاق میبینم.
‫میدونی چرا من بهترینم؟
‫چون هیچوقت راضی و قانع نمیشم.
‫باید یاد بیگیری با چیزایی که واسه ‫شادی داری شاد باشی.
‫تو بادرآوردنِ ۱۱۶۰ دلار درماه خوشحالی؟
‫اینکه همون چرندیات رو هرروز سرکلاس تکرار کنی؟
‫بعلاوه امروزه وقتی که همه ‫میتونن بهترین باشن...
‫کی میخواد خوشحال باشه؟
‫درسته؟
‫روزخوش!
‫نمیتونستی صبر کنی هرچی که هست رو ‫تو خونه بهم بگی؟
‫نه
‫ماری جوانایی که تو اتاقت داشتی رو ‫کی بهت فروخت؟کارِ عُمَر بود؟
‫نه
‫یه دختره بود.
‫موهایِ برّاق،بلوند و چاق.
‫منظورم اینه که اضافه وزن داشت.
‫من فقط یبار دیدمش.
‫چرا؟مشکلی هست؟
‫ما مارینا رو با ماری جوانایی گرفتیم که ‫این یارو عُمر بهش فروخته بوده.
‫اون برادرِ نادیاست.
‫نمیدونم
‫به هرحال باید با ‫والدین صحبت کنم.
‫لازمش دارم،مُهمه.
‫چرا؟چه چیزِ خاصی درموردش هست؟
‫خفه نانو.
‫جریانِ اون ساعت چیه؟
‫ممنون! ‫متأسفم که تو رو هم قاطیِ این ماجرا کردم!
‫اشکالی نداره.
‫اگه اون آدمایِ شیک فک کنن ‫من یه دزدم
‫تخمم هم نیست!
‫چیزی که مهمه اینه که تو دیگه ‫بدهکار نیستی رفیق!
‫حالا میتونی دیگه از زندگی لذت ببری.
‫آره ۴۰ ساعت کار کنم و مثلِ یه خوک عرق بریزم
‫برایِ یه حقوقِ گُه که حتی به پولِ اجاره هم نمیرسه.
‫به سلامتیِ لذتِ زندگی!
‫نه نانو من و تو قراره ‫طلا به جیب بزنیم.
‫- واقعا؟چطور؟ ‫- آره
‫- سلام. ‫- سلام
‫کریستین میشه چنددقیقه ‫مارو تنها بذاری؟
‫البته،واستون یه ساندویچ درست کنم؟
‫نه لطفاً برو.
‫- بفرما. ‫- ممنون
‫تو خوبی؟
‫آره ولی یکم سرگیجه دارم. ‫اما خوبم.
‫باید بفهمیم چطور اون ساعت ‫رو برگردونیم.
‫خب اگه اینقدر مهمه چقدر حاضرن ‫بابتش بهمون پول بدن؟
‫چی؟
‫اگه زندگیشون به اون ساعت وابسته ـست
‫چقدر مایلن پول بدن؟
‫این اخاذیه.
‫- آره ‫- عقلتو ازدست دادی؟
‫نه دارم ازش استفاده میکنم!این ممکنه ‫تنها شانسِ من واسه این باشه که از این اوضاع فرار کنم.
‫یا اینکه برگردی به زندانِ لعنتی.
‫- اینکار جواب میده سامو. ‫- البته!
‫- نقشه هایِ تو هیچوقت شکست نمیخوره. ‫- پس بهم کمک کن.
‫من جرئتش رو دارم و تو مغزش رو. ‫ما ۵۰/۵۰ میریم تو کارش.
‫اگه پول ندن میریم پیشِ اخبار.
‫میدونی اگه اون کاغذا چاپ بشه ‫چه اتفاقی میوفته؟
‫واسه اون آدمایِ پولدار؟
‫- چرا اینقدر نگرانی؟ ‫- من نگرانِ مارینام.
‫منم هستم.
‫اون دوست دخترِ توئه. ‫من نمیخوام واسش اتفاق بدی بیوفته.
‫و ما که اون ساعت رو به کسی نمیدیم. ‫فقط بلوف میزنیم تا پول بدن واسش.
‫- مارینا نانیر؟ ‫- بله
‫شما فامیلشید؟
‫- آره من دوست پسرشم. ‫- پس لازمه اینو بشنوید.
‫آزمایشات میگه که شما حامله اید.
‫حدودِ۴ هفته ـست.
‫اگه چیزی لازم داشتید ‫من تو دفترم هستم.
‫چیزی نیست اشکالی نداره
‫ما چند هفته پیش باهم نبودیم ‫اشکالی نداره.
‫مالِ کیه؟
‫ها؟
‫مارینا نگران نباش تو میتونی ‫به من بگی مالِ کیه
‫نه نمیتونم ساموئل.
‫باید از اینجا برم بیرون.
‫هی
‫لعنتی جواب نمیده. ‫خیلی عصبانیه.
‫پولو اینکار نمیتونه کارِ کریستین باشه. ‫اون رابطه ـش با ما رو به خطر نمیندازه
‫برایِ یکسری ساعت که ‫حتی ارزششونم نمیدونه.
‫خیلی خب حالا که چی؟
‫عذرخواهی کنیم؟
‫اگه تو بری بهتره
‫بعد از عکس از من عصبانیه.
‫و اگه یکی دیگه واسش بگیریم چی؟
‫- اینبار واقعی،مسخره بازی تو کار نباشه. ‫- کارلا،حقیقتاً...
‫پولو ما اینو بهش مدیونیم.
‫و تو بهش مدیونی.
‫حالا بیش از همیشه.
‫چطوری؟
‫- چطوری پسر؟ ‫- خوبم
‫از دیدنت خوشحالم.
‫اومدم ببینم کاری هست که بتونم ‫واستون بکنم یا نه.
‫- تو ۳۰۰ هزار دلار داری؟ ‫- گومان
‫لطفاً
‫- سلام. ‫- سلام
‫ما پولشو نداریم.
‫پولِ وثیقه رو نداریم ‫پولِ وکیلم نداریم،هیچی.
‫حسابامون خالیه. ‫یه قرونم نداریم.
‫بابا هیچی واسون نذاشت و رفت.
‫پس حدس میزنم که اون ۲۰ سالِ لعنتیِ ‫آینده رو تویِ زندان میمونه.
‫- و اون دختر اینقدر آرومه،اصلاً نمیفهمم. ‫- بسه
‫چرا از یه بانک کمک نمیخواید؟
‫الآن هیچکس نمیخواد با ما ارتباط داشته باشه.
‫یه دوستِ پولدار چی؟
‫کسی نمیخواد با ما تماس بگیره. ‫حتی پدرِ کارلا.
‫که همکارِ باباست،پدرخوانده یِ من.
‫همچنین مدیرمونه.
‫- ما اینقدر سَمّی هستیم مامان. ‫- شاید باید باهاشون تماس بگیریم.
‫مارینا که به دوست پسرت خیانت ‫کرده بود واسه تو خوب نبوده.
‫آره واسه اینکار خیلی ازش بدم میومد.
‫بخاطرِ اون...
‫بخاطرِ اون،من و عمر...
‫راجع به عُمَره.
‫میخوام بگی که اشتباه کردی
‫اینکه عمر نبوده که بهت ماریجوانا رو فروخته.
‫میخوام با مادرم حرف بزنی.
‫آندره میدونی که مادرت اینو باور نمیکنه.
‫- واقعاً متأسفم. ‫- آره ولی...
‫تو که پدرش رو نمیشناسی.
‫- متأسفم. ‫- مارینا!
‫داری چیکار میکنی؟ولم کن.
‫میخوای مادرت چیزی راجع به ‫امروز صبح بشنوه؟
‫و تو هم میخوای برادرم بشنوه که ‫امروز بعدازظهر واسه چه کاری اومدی اینجا؟
‫ولم کن!
‫نادیا بهمون کمک کن،کلّی کار داریم.
‫حالا میام.یکم باید درس بخونم.
‫- درسته. ‫- بحث نکنید.
‫واقعاً متأسفم.سعیمو کردم. ‫(آندره)
‫سلام
‫بله خانومِ مدیر.
‫بله البته.
‫همسرم میتونه فردا بیاد.
‫راجع به چی هست؟
‫متوجهم
‫بهتره شخصاً باشه.
‫خیلی خب خدانگهدار.
‫اینبار چی شده؟کلاس رو ‫دوباره پیچوندی؟
‫نه
‫- چرا باید فردا بیام؟ ‫- یوسف
‫اون مدیرِ مدرسه یِ نادیا بود.
‫منم به اندازه شما تعجب کردم.
‫اولش جریان حجاب بود ‫حالا دیگه ببینیم چی شده.
‫ببخشید پسرم.
‫میدونم که تو داری تغییر میکنی،بزرگ میشی.
‫همچنین میدونم که منو سربلند میکنی.
‫مگه نه؟
‫داری چی گوش میکنی؟
‫♪ نمیخوام که بدونی ♪
‫♪ با خودم بُردمش ♪
‫♪ ولی وقتی که همه چی فراموش بشه ♪
‫♪ جوری که انگار روزمره هستن ♪
‫♪ ...زمانِ بطور ممتد میگذره ♪
‫سلام عزیزم،داغون بنظر میای!
‫میدونم.
‫بذار کمکت کنم.
‫یه محصولِ عالی واسه اون
‫دایره هایِ وحشتناکِ ‫زیرِ چشمات دارم.
‫- ولش کن. ‫- منو ببین.
‫میدونی که میتونی رو من حساب کنی،درسته؟
‫و منم یه کلمه هم از دهنم دَر نمیره.
‫واقعاً.من شایعه پراکنی نمیکنم.
‫اونطوری که باید باشه.
‫لو،انقدر ادا در نیار ‫سوالت رو مستقیم ازم بپرس.
‫من بطورِ خصوصی درموردِ مارتین و ‫اخاذی ـم بهت گفتم.
‫و دوستا به هم خیانت نمیکنن،هوم؟
‫- ما دوست نیستیم. ‫- خیلی به نفعته که دوستم باشی.
‫آماده ای.
‫بهتر بنظر میای.
‫وقتی حرف نمیزنی خوشگلتری.
‫فکر نمیکنی بعد از کاری که کرده ‫باید اونو تو زندان ملاقات کنم؟
‫نمیدونم.
‫اون لایقِ یه شانسه،نه؟ ‫که خودش توضیح بده.
‫بعلاوه اون پدرته.
‫اون یه دزده.
‫اون از خانواده یِ خودش دزدی کرده ‫پس لیاقتِ هیچی رو نداره.
‫اینکه اون لیاقتِ چی رو داره ‫کارِ یه قاضی ـه که تشخیص بده.
‫خانواده ـت همیشه باید ‫پشتیبان ـت باشن.
‫اگه اینطور نباشه به چه درد میخوره؟
‫واقعاً فکر میکنی من باید برم؟
‫من فکر میکنم که این کاریه که اگه تو بودی اون واست میکرد.
‫بیخیال کریستین.امروز عصر
‫همون جایِ قبلیِ یه عکاسی جدید هست.
‫پولو هم باهات میاد.
‫البته،که مطمئن بشه که ‫من جوراب دزدی نمیکنم.
‫که مطمئن بشه که اینبار ‫هیچ مشکلی درموردِ لیست بوجود نمیاد.
‫میبخشیمون؟
‫خب،ببینم...
‫اگه که من مجله رو داشته باشم
‫و اون مجله با عکسِ من که روشه ‫تویِ اخبار باشه
‫شاید(ببخشمتون).
‫- عزیزم. ‫- ببخشمون
‫- باشه ‫- همه چی خوبه؟
‫آره
‫- تو خوبی؟ ‫- فک کنم مریض شدم.
‫یارو حالا چش شده؟
‫نمیدونم،حالا دیگه ‫به من هیچی نمیگه.
‫- دوستیمون فقط یه ۵ دقیقه ادامه داشت. ‫- چه اتفاقی.
‫درست همون زمانی که ساعتا گُم شدن.
‫چی داری میگی؟ ‫چرا مارینا باید از ما دزدی کنه؟
‫بیخیال کارلا،انگار ‫خانواده یِ اون هیچ جُرمی نداشتن تا حالا.
‫مشکلِ تو اینه که تو درموردِ اون جریانِ ‫مارتین یکم ناراحتی.
‫عزیزم این فقط اینو اثبات میکنه که ‫اون دختر قابل اعتماد نیست.
‫اگه جایِ تو بودم حواسم بهش میبود.
‫درموردِ این پیاما چی میتونی بهم بگی؟
‫فقط میخواستم بدونم درموردِ دزدی میدونه یا نه.
‫هیچ پرونده از از اینکه پدرت گزارشش داده باشه دزدی رو وجود نداره.
‫خب موضوعِ بزرگی نبود.
‫ارزشِ اونا بیش از ۱۱۵ هزار دلار بود.
‫و با توجه به اینکه شما چقدر تو صحبت
‫با مارینا درموردِ ساعتا جدّی بودید ‫مهم بنظر میومده.
‫بیش از همه وقتی که درموردِ اونی که
‫بندِ چرم قرمز داره حرف میزدید.
‫آره خب فقط...
‫میخواستم به پدرم کمک کنم.
‫اون ساعت واسش ارزش احساسی و معنوی داره.
‫اون ساعت متعلق به یکی از دوستانش بود ‫که اخیراً فوت کرده.
‫- هی اینجا دستشوییِ دختراست! ‫- یه لحظه بیشتر اینجا نمیمونم.
‫چیه؟
‫تو خوبی؟
‫- همینو میخواستی بدونی؟ ‫- مارینا ما با هم نبودیم.
‫مهم نیست. ‫ولی لطفاً اگه کسیه که من میشناسمش بهم بگو.
‫ساموئل اگه واست مهم نیست چرا هی میپرسی؟
‫و اگه جوابش واسم مهم نیست
‫چرا بهم نمیگی و تمومش کنی؟
‫واقعاً میخوای بدونی؟
‫ساموئل بیخیالش شو.
‫یه اشتباه بوده.تمام.
‫- حداقل این یکی یه راه حل داره. ‫- میخوای سِقطش کنی؟
‫- ساموئل ‫- چیه؟
‫- اینجا اتاق پروِ دختراست. ‫- ساموئل برو
‫لعنت
‫والدینت میدونن؟
‫نه،درواقع زمانِ خوبی نیست واسه ‫اینکه بهشون بگم.
‫- میشه گوشیتو قرض بگیرم؟ ‫- آره البته
‫این شماره یِ...
‫یه کلینیک ـه.
‫خیلی از دخترایِ مسلمون ازش استفاده میکنن.
‫اونا کارت شناسایی نمیخوان ‫حتی اگه نوجوان باشی.
‫- ولی نادیا،تو موافقی که من... ‫- نه
‫ولی اگه میخوای اینکارو بکنی ‫ترجیح میدم یه دکتر کمکت کنه.
‫- یه دکترِ زیرزمینی. ‫- امنه
‫باور کن.
‫واسه خواهرم که جواب داد.
‫اون ازم خواست که باهاش برم
‫من دستش رو کلِّ راه تویِ ‫اتوبوس گرفته بودم.
‫سعی کردم از زیرزبونش بکشم بیرون.
‫ولی فکر کنم...
‫فقط کاری کردم که حسِّ بَدتری داشته باشه...
‫که حسِّ یه قاتل رو داشته باشه.
‫بعد از اون... ‫اون دیگه به من اعتماد نکرد.
‫فقط دارم میگم چون داری ‫میری سراغش
‫یکی رو لازم داری که دستت رو بگیره.
‫ممنون نادیا
‫و...
‫و...ببخشید که دیروز ‫چیزی بهت نگفتم.
‫مشغولِ امتحان بودم و...
‫مارینا،اون(امتحان)خیلی واسم مهمه.
‫من اون بورسیه رو لازم دارم.
‫نادیا...واقعاً متأسفم.
‫ولی اون بورسیه همین الآنم ‫اختصاص داده شده،و نه به تو.
‫نه.چطور؟
‫- مارینا ‫- گومان
‫اینجا اتاقِ پروِ دختراست ‫منم خوبم.
‫امروز بعدظهر میرم ‫سوتو دل رین.
‫مامان رُک بهم گفت که نمیاد ‫تو چی؟
‫باشه.از طرفِ من به بابا بگو بره به جهنم.
‫از طرفِ تو و مامان.
‫اگه بخوای میتونم باهات بیام.
‫سلام بابا
‫مادرت؟
‫- و خواهرت،اونا چطورن؟ ‫- اونام بهت فکر میکنن
‫بخصوص بعد از اینکه حسابایِ بانکیت رو دیدن.
‫گومان
‫ما اون پول رو لازم داشتیم چون ‫یکسری مشکلات با شرکتِ ساخت و ساز داشتیم.
‫یه بازخورد عالی از اون سرمایه ‫گذاری خواهیم داشت.
‫میفهمی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫مطمئنی که همشو خرجِ کوکائین نکردی؟
‫لعنت
‫نگران نباش
‫همه چی مرتب میشه.
‫مالِ منه؟
‫مارینا صبر کن.
‫- میخوای چیکار کنی؟ ‫- نمیدونم
‫میخوای من چیکار کنم؟
‫شاید یکی رو لازم دارم که دستم رو نگه داره.
‫درد داره؟ ‫- -اصلاً
‫همه چی درست میشه.
‫اینو نگو. ‫بدم میاد اینو بگن.
‫- هی،خودت بودی که میخواستی بیای. ‫- چیکار دیگه میتونم بکنم؟
‫یه دلیل بهم بده که اینکارو نکنم.
‫میتونم خیلی دلیل بهت بدم که اینکارو بکنی.
‫خیلی جوانی. ‫خیلی وقت داری واسه بچه دار شدن.
‫و...با یه بچه کجا میخوایم بریم؟
‫این کار بیش از همه با عقل جور درمیاد ‫ولی...
‫ولی چی؟
‫ولی هیچی.
‫- بهم بگو. ‫- هیچی
‫- نانو بهم بگو.واقعاً ‫- هیچی بابا
‫هیچی
‫چی شده نانو؟
‫این شهر لعنتی رو میخوام ترک کنم.
‫این چه ربطی به من داره؟
‫من و تو؟
‫نانو،من یه نوجوونم و ‫تو هم تازه از زندان آزاد شدی.
‫- ایدزم که دیگه هیچی. ‫- ایدزت که قابل تشخیص نیست مارینا.
‫شانسِ اینکه بچه آلوده بشه ‫کمتر از یک درصده.
‫در این باره سواد ندارم ولی ‫تو گوگل سرچش کردم.
‫میتونیم بریم یه جا که بتونیم ‫از اول شروع کنیم...
‫جایی که بتونی درمانت رو ادامه بدی.
‫- کجا؟ ‫- خیلی دور
‫هرچقدر که پول اون ساعت بتونه ما رو ‫ببره دور.
‫نانو اگه بخوام با تو بیام
‫هیچوقت با اخاذی از خانواده ـم ‫و دوستام جایی نمیام.
‫اینطوری میخوای یه زندگیِ ‫جدید شروع کنی؟
‫نه بهت گفتم که ،من یه ‫شروعِ دوباره میخوام،با تو.
‫میخوام بریم جایی که کسی ما رو نمیشناسه.
‫جایی که کسی درموردِ گند زدنامون چیزی ندونه.
‫یا درموردِ کارایی که کردیم مارینا.
‫من حقیقت رو به ساموئل نمیگم.
‫این فقط بیشتر به اون صدمه میزنه،امکان نداره.
‫اگه با من بیای،خودش میفهمه.
‫- نانو این دیوانه واره ‫- میدونم میدونم میدونم.
‫من که احمق نیستم ‫میدونم دنیا چطور پیش میره.
‫ولی اینم میدونم که...
‫این،بدترین چیزی که میتونست واسمون اتفاق بیوفته
‫میتونه بهترین چیزی هم باشه ککه ‫تا حالا برامون اتفاق افتاده باشه مارینا.
‫ازت نمیخوام همین الآن بگی آره.
‫ولی ۵ دقیقه بهش فکر کن.
‫و...اگه...
‫- این یه بله نیست،خب؟ ‫- ولی هنوز ۴ دقیقه وقت داری
‫- این زرق و برقا رو ببین! ‫- کارلوس چطوری؟
‫- میشه همینجا عوض کنم؟ ‫- آره همونجا
‫مری بیا با لباسایِ ‫غیررنگی شروع کنیم
‫چطوره وقتی که کارت اینجا تموم شد جشن بگیریم؟
‫- فردا امتحان ریاضی داریم. ‫- آره نه خیلیم تو پاس میشی.
‫اینم درسته بحثی نداریم پس.
‫- به کارلا میگم. ‫- خیلی خب
‫سلام عزیزم همه چی اینجا مرتبه.
‫ولی خسته ایم و باید درس بخونیم.
‫اگه بتونیم یه روزِ دیگه جشن بگیریم بهتره.
‫دوستت دارم،خدانگهدار.
‫تو خوبی؟
‫بهترم.
‫به لطف تو
‫چیزِ مهمی نیست
‫چرا هست،ما فردا امتحان داریم.
‫و ریسکِ یه ۹ گرفتنِ ‫با خفّت رو بخاطرِ من تحمل میکنی.
‫انگار یکم به من اهمیت میدی،نه؟
‫هیجان زده نشو،ما فقط دوستیم.
‫میدونم.
‫من...
‫نمیخوام دوستِ تو باشم نادیا
‫خب باید به این که هرچی رو که میخوای ‫گیرت نیاد عادت کنی
‫این خیلی بَده.
‫چون فک نکنم هیچوقت تا حالا یه چیزی ‫رو بیش از این خواسته باشم
‫مطمئنم من اولین دختری نیستم که اینو بهش گفتی.
‫نه
‫ولی تو اولین دختری هستی که واقعاً با همین منظور بهش گفتم.
‫آره
‫تو کلاس میبینمت.
‫ببین.
‫عالی هستن پسر!
‫عکسایِ خارق العاده ای هستن!
‫از این یکی خوشم نمیاد.
‫هیجانش رو زیاد کردم ‫چشام شبیهِ مُرده هاست.
‫- خب بریم بیرون جشن بگیریم؟ ‫- یه جایِ دیگه؟
‫میتونیم هرچقدر که بخوایم اینجا بمونیم. ‫تازه اینجا آبجویِ مفتی هم هست.
‫و مادرِ کارلا؟
‫پیام داد بهم.
‫کارلا نمیتونه بیاد باید درس بخونه
‫بیخیال،منم باید درس بخونم!
‫- اینکارا پس واسه چیه؟ ‫- قراره تو یه فوقِ مُدل بشی.
‫مسخره نکن پسر دستم ننداز.
‫کریستین واقعاً جدّی گفتم ‫اولین قدم رو برداشتی.
‫چیزی که سخت تره و مونده اینه که ‫جلدِ مجله دستت بیاد.
‫- و چطور اونو بدست بیاریم؟ ‫- با انتشارات صحبت میکنیم
‫و چه تصادفی،اون مادرمه.
‫فکرشو بکن،چه تصادفی.
‫نگران نباش و ‫گوش کن.
‫آسون نیستا،بهت گفته باشم.
‫ولی فکر میکنم تو چیزی که لازم داره رو داری.
‫راستی؟عضله ندارم ولی ‫میتونم شروع کنم برم باشگاه.
‫نظرت چیه؟ ‫- نظرم چیه؟
‫- نظرم اینه ‫- لعنتی،اینقدر زیاد فکر نکن،باشه؟.
‫و ببین میتونیم جلدِ مجله رو ‫بدست بیاریم یا نه.
‫- هی ‫- اون بستگی به خودت داره.
‫گایید*مت!حرومزاده!
‫- چیه؟ ‫- حروم زاده!کی*رم بودا.
‫بابا؟
‫چرا مغازه بسته ـست ‫هنوز ساعت ده هم نشده.
‫سلام؟
‫- موضوع چیه؟ ‫- تو میدونستی؟
‫- ها؟ ‫- میدونستی برادرت چی میفروشه؟
‫بهم دروغ نگو نادیا!تو دروغ نگو!
‫تو این خونه به اندازه کافی دروغ داشتیم!
‫چندتا چیزِ دیگه رو به من نگفتی؟
‫و اینکه اصلاً کجا بودی؟دیروقته.
‫پیشِ گومان بودم.
‫اینکه اون روز اومد خونه بس نبود؟
‫بهت درموردِ دیدنِ دوباره یِ اون پسر چی گفتم؟
‫اینکه حرام است.
‫تقصیرِ منه.
‫تقصیرِ منه!
‫آزادیِ زیادی دادم بهتون!
‫ولی تمومه!برو!
‫نادیا،" ‫من فکر میکنم که تو حقته که حقیقت رو بدونی
‫لو یه لطفِ خیلی بزرگ به مارتین کرده
‫و واسه همینه که ‫".بورسیه مالِ اون میشه
‫میشه بخونی اون شب چی جواب دادی؟
‫تو زندگیِ برادرم رو خراب کردی"...
‫".همچنین مالِ منو
‫چرا هنوز بیداری؟
‫نمیتونم فک کردن به یه چیزی رو متوقف کنم.
‫اینکه پدرِ بچه یِ مارینا کیه.
‫و وقتی بهش فکر میکنم فقط یه نفر میاد تو ذهنم.
‫تو
‫اون بهت کمک کرد دزدی کنی ‫پس ینی شما با هم حرف میزنید.
‫شاید اصلاً همدیگه رو هم ملاقات میکنید.
‫فک میکنی من همچین کاری باهات میکنم؟
‫جوابت اینه؟
‫نه این نیست.
‫جوابِ من اینه.لعنت به تو!
‫ببخشید پسر،دارم عقلمو از دست میدم.
‫دیگه نمیدونم چه فکری بکنم.
‫با مادرت حرف زدی؟
‫- درموردِ چی؟ ‫- هیسس
‫من انگلیسی بلد نیستم. ‫درموردِ جلدِ مجله!
‫کریستین،میدونی اون چیه؟
‫اونا جلد رو به کسی نمیدن.
‫من که هرکسی نیستم.
‫درسته؟
‫امم،ببین...
‫اون راست میگه،بهت که گفتم این پیچیده ـست.
‫چی داری میگی؟
‫کلاس.
‫کریستین
‫کریستین بیخیال.
‫- بهت گفتم سعی میکنم. ‫- کون*م!
‫من دیشب اون مسئله رو قبول نکردم که تو فقط سعی کنی.
‫منو دست ننداز،من احمق نیستم!
‫دیشب چه ربطی به جلد داره؟
‫فکر میکنم که یه سوءتفاهمی شده.
‫من فکر میکنم که تو یه حرومزاده ای.
‫پس فکر میکنی که من به ازایِ
‫خوردنِ کی*رم بهت جلدِ مجله رو پیشنهاد دادم؟
‫و تو هم قبول کردی.
‫خب نمیدونم این باعث میشه من چی باشم
‫ولی میدونی باعث میشه تو چی باشی؟
‫چی؟
‫- یه... ‫- یه چی؟
‫- یه گ... ‫- حرومزاده!
‫صبح بخیر
‫من با آژانس تماس گرفتم و فرزندخواندگی رو کنسل کردم.
‫- همسرت چی گفت؟ ‫- اون موافقه،دیگه چی میتونست بگه؟
‫متوجهم
‫اگه با تقلب بچه ـمون گیرمون بیاد ‫چه ارزش هایی رو بهش یاد میدیم آخه؟
‫اونموقع چه والدینی میشیم؟
‫فک کنم هیچوقت نمیفهمیم.
‫هی
‫نباید الآن در حالِ مطالعه باشی؟
‫ما تویِ استادیویِ مادرش بودیم
‫و اون شروع کرد به بوسیدنِ گردنِ من
‫بعدش پیرهنم رو باز کرد و ‫شلوارم و کی*رمو گرفت.
‫- واقعا؟ ‫- البته
‫عمر بهم گفت
‫مارینا رو گرفتن اونم ‫اونو لو داده،همین.
‫فک کنم واسه اینکه خودش رو نجات بده.
‫- به تو هم نگفته؟ ‫- من؟داره منو دیوونه میکنه
‫- باعث شده حتی به برادر خودمم شک کنم. ‫- چی؟چرا؟
‫بعداً بهت میگم.
‫- امتحان چطوره؟ ‫- چه اهمیتی داره؟
‫منظورت چیه،بورسیه چی؟
‫اگه من از این مدرسه نباشم نمیتونن بدنش بهم.
‫و اصلاً اینکه کاری کنم بابام بذاره امسال رو تموم کنم هم کارِ سختی بود.
‫نادیا چی شده؟
‫سلام به همه.
‫خب بالاخره روزش فرا رسیده. ‫خودکارا رو میز.
‫- تمومه ‫- تموم؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫بچه ها همینطور تو سکوت ادامه بدید ‫وکسی هم تکون نخوره لطفاً!
‫مارینا!
‫مارینا چیه؟
‫هیچی
‫- هیچی نیست،جریان چیه؟ ‫- هیچی،نمیدونم،همین
‫ساموئل داری چیکار میکنی؟
‫میخوام بهت اطمینان بدم که هیچ ‫لطفِ خاصی تو این امتحان واسه کسی بخرج نمیدم.
‫- درموردِ مشکلته؟ ‫- مارتین فقط میخوام برم خونه
‫میخوام این مشکل رو حل کنم،باشه؟
‫- چی؟حرومزاده. ‫- تو بهش گفتی؟
‫- حرومزاده! ‫- چیکار داری میکنی؟
‫این حرومزاده ازش سوءاستفاده کرده ‫و اونو حامله کرده!
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫- مارتین؟ ‫- فک میکنی ممکنه من اینکارو بکنم؟
‫قبولِ رشوه چی؟ ‫اینکارو میکنید؟
‫دفترِ من
‫توف!
‫بهش رشوه بدم،من؟بیخیال!
‫چطور میتونه همچین حرفی دربیاره؟
‫تو بودی که به من گفتی.
‫واقعاً اون از اون چیزی که بود دیوونه تر شده.
‫حرفش متضاده منه.
‫- منظورم اینه که با سابقه یِ این دختر... ‫- مارینا داره حقیقت رو میگه
‫ببخشید؟
‫یه معامله ای کردیم ولی ‫امروز به لوکرسیا گفتم که...
‫تو اخراجی مارتین.
‫سخت ترش نکن کارو. ‫وسایلت رو میفرستم خونه.
‫باشه
‫واضحه که من به این چیزا ربطی نداشتم،درسته؟
‫اینکه من هیچ کاری نکردم.
‫این که انکار میکنی فقط داره به هوشِ من توهین میکنه.
‫و بجایِ یک ماه چندماه تعلیق واستون درست میکنه.
‫ما وسطِ امتحانات هستیم.
‫امتحاناتتون رو سپتامبر میدید.
‫- امتحان چطور بود؟ ‫- خوب
‫ما واقعاً دیشب برنامه ها رو عوض کردیم.
‫نمیخواستم وقتی داری درس میخونی اذیتت کنم.
‫ممنون که بهم نمیگی که داشتی
‫یکی دیگه رو میک*ردی که من تمرکزِ حواسم پرت نشه.
‫هی،تو هم با اون سکس کردی،خب؟
‫خیلی خب متأسفم.
‫همیشه با تو،همه چی رو اشتراک بذارم. ‫قرارمون این بود.
‫کارلا واقعاً چیزی نبود.
‫هیچی نبود!
‫بیا بغلم.
‫- کارلا من حتّی ازش خوشمم نیومد. ‫- این...
‫کاری بود که کردیم تا از خیانت ‫جلوگیری کنیم
‫از دروغ
‫که یه رابطه رو که مُرده بود رو احیا کنیم.
‫ولی با وجود این شرایط
‫بهتره که همون مُرده باقی بمونه.
‫- سلام ‫- سلام
‫- بریم. ‫- نه
‫یک و پنجاه لطفاً.
‫پول خرد لازم دارم
‫چرا پیامام رو جواب نمیدی؟
‫- دیگه گوشی ندارم ‫- کی میتونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫دوسالِ دیگه پشتِ این پیشخوان خواهم بود.
‫- عمر ‫- داری چیکار میکنی؟
‫ممنون
‫عمر خواهش میکنم
‫خواهش میکنم
‫نمیتونم
‫روز خوش
‫خدانگهدار
‫میخوای بدونی مالِ کی بوده؟
‫- واقعاً میخوای بدونی؟ ‫- نه مارینا
‫بسه
‫خسته شدم
‫از این که همش دنبالت باشم خسته ـم.
‫- ساموئل شاید... ‫- گوش کن لطفاً
‫خسته شدم که همش سعی کنم تو رو درموردِ خودمون قانع کنم.
‫ولی بیش از همه چیز از این خسته ـم که تو منتظری....
‫تا یه دلیلِ لعنتی پیدا کنی تا باهام به هم بزنی!
‫ساموئل
‫اگه که اون تصمیمش این بود که باهات به هم بزنه ‫واکنشت چی بود؟
‫نمیدونم چون این اتفاق هیچوقت نیوفتاد.
‫این پیام رو هیچوقت ندیده بودم.
‫اون اینو نوشته.
‫هیچوقت دکمه یِ ارسال رو نزده.
‫بخونش لطفاً.
‫نانو"
‫منو ببخش
‫ولی نمیتونم اینکارو بکنم.
‫".نمیتونم برم شرمنده
‫چرا اینو شخصاً به تو نگفت؟
‫اون ترسیده بود که ممکنه تو با خشونت برخورد کنی؟
‫هنوزم به اون ایده یِ اخاذی فکر میکنی؟
‫نمیدونم
‫داری به چی فکر میکنی؟
‫بیا بریم بگیریمشون.
‫ThunderSub : ارائه از ‫@ThunderSub : کانالِ ما