‫صبح بخیر.
‫چای یا قهوه میل دارید ؟
‫ساندویچ همبرگر و گوجه بیارم خدمتتـون ؟
‫نه ؟ هیچی ؟
‫آخ لعنتی، درسته. ‫شما در حال انجام وظیفه‌اید.
‫حواسم نبود.
‫سی نما تقدیم می‌کند. ‫۳۰nama.best
‫مترجم: iredprincess
‫نگران نباش، من خوبـم.
‫به چی نگاه میکنید ؟ ‫میخواید عکس بگیریم ؟
‫انگار که تازه اولین نفریَـم که توی ‫این مدرسه دستگیر شدم.
‫راست میگه.
‫قبلا فقط یه قاتل داشتیم ‫و یه مارمولکِ قلابی.
‫حالا که نارکو دستگیر شده،
‫لاس‌انسیناس دیگه رسما ‫به بازداشتگاه گوانتانامو تبدیل شده.
‫- بریم کلاس. ‫- میبینم که شماها صمیمی شدید باز.
‫دوباره دوست شدید ؟
‫داریم روش کار میکنیم.
‫بعله.
‫دیگه واقعا نمیدونم توی این مدرسه ‫داره چه کوفتی میگذره.
‫واسه روز ولنتاین آماده‌ای ؟
‫گل میفرستم برات، ‫توی بهترین رستوران شام میخوریم،
‫- شایدم یه چندتا سورپرایز... ‫- لطفا.
‫راستش، ما همیشه خونه لو اینا ‫جشن میگیریم، خب ؟
‫- بله. ‫- من که نه، تا حالا دعوت نشدم.
‫- نه واسه ولنتاین و نه چیز دیگه‌ای. ‫- درسته.
‫من... امسال حس‌وحالـش و دیگه ندارم.
‫نمیخوام جشن بگیرم
‫چون خیلی سرم شلوغه با درسام ‫و برنامه‌ی کلمبیا، پس...
‫دلیلـش اینه ؟ یا اینکه ‫دیگه دوستی برات باقی نمونده ؟
‫مامانـم چی گفت ؟
‫میدونی دیگه، همون حرفای همیشگی: ‫حالت چطوره ؟ مدرسه چطوره ؟
‫هی، مامانت همونیِ که ‫مواد میفروشه ؟
‫خب که چی ؟
‫مگه تقصیر منه که بابام ‫همیشه دنبال مست کردن بود ؟
‫چه کمکی میتونیم بکنیم ؟
‫خب...
‫میتونید بهم پول قرض بدید ؟...
‫برای اتوبوسی که باید سوار شم ‫و برای ملاقات مامانـم به زندون برم.
‫مسخره بازی درنیار. بگیر.
‫با تاکسی برو.
‫- لو ؟ ‫- چیه ؟
‫به من ربطی نداره، اما ‫داستان جشن...
‫بخاطر اینه که پولِ میزبانیـش ‫رو نداری، درسته ؟
‫حق با توعه، ‫به تو ربطی نداره...
‫عزیزکم.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫بیننده هم داریم، هرچیزی ‫که میخواستیم رو اینجا داریم.
‫بذار تهش رو لو بدم: مدال مادر نمونه سال ‫به تو تعلق نمیگیره.
‫هی، این فقط یه سرعت‌گیر ‫توی مسیر زندگیمونـه.
‫چیزی نیست که نتونیم از پسش بربیام. ‫همیشه همه‌چیز رو راست‌وریس کردیم.
‫ما ؟ خودت رو مسخره نکن. ‫دیگه مایی وجود نداره، خب ؟
‫عزیزم تو الان اعصابت خورده، میفهمم،
‫اما بهت دارم میگم، قبل از اینکه ‫فکرش رو بکنی از اینجا میام بیرون.
‫حتما و تا اون موقع، من قرار ‫چطوری زندگیـم رو بگذرونم ؟
‫باشه پس.
‫حتما باید قلکـم رو بشکونم.
‫رِبِه.
‫بجنگ. تسلیم نشو.
‫و به کیسه بوکس مشت بزن، ‫اینجوری خودت رو خالی میکنی.
‫میدونم روز ولنتاین برای ‫مسیحی‌هاست،
‫- اما فقط یه شامه. ‫- نمیتونم بیام.
‫- درضمن، تولد مامانمه. ‫- میفهمم.
‫اما ممنون که دعوتـم کردی.
‫عزیزم... برو. اشکالی نداره.
‫مامان.
‫دوست دارید با ما جشن بگیرید ؟
‫رستورانـش تایید اعتبار میشلن رو داره.
‫ممنون پسرم، اما یکمی ‫از استطاعت ما خارجه.
‫رایگانـه.
‫صاحبشون رفیق پدرمـه.
‫مامان تو لیاقتـش رو داری.
‫- هوم ؟ ‫- اوهوم.
‫هرکسی که دوست دارید رو دعوت کنید. ‫اومر هم میاد دیگه ؟
‫اومر همیشه در کنار ما ‫جای خودش رو داره...
‫اما فکر نمیکنم که قبول کنه.
‫بابت دعوتت خیلی ممنونیـم.
‫میایم.
‫چیزی که خواستی رو گرفتی. ‫کِی به قولـت عمل میکنی ؟
‫- راحت نیست، به زمان نیاز داریم. ‫- منظورت چیه ؟
‫به به، ببین کی اینجاست!
‫چه عجب، بفرما.
‫مواظب باش، اتفاقای ‫بدی ممکنه برات بیفته.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫- اینجا چیکار میکنی ؟ ‫- من میخواستم همین رو ازت بپرسم.
‫داشتم بهت زنگ میزدم، ‫با کی حرف میزدی ؟
‫با شرکت موبایلـم، حرومزاده‌ها نیم ‫ساعت فقط پشت خط نگهـم داشتن.
‫گوش بده، با همه این سردرگمی‌ها،
‫نمیدونستم که نمیتونم ‫به خونمون برگردم.
‫میتونم شب رو اینجا بمونم ؟
‫حتما.
‫ممنون سَمو. تو تنها ‫کسی هستی که الان دارم.
‫چیزی نیست.
‫جای دیگه‌ای برای رفتن نداشتم. ‫فکر نکن ازت تعریف کردم.
‫امسال ولنتاین یه فرقی داره.
‫خودم برنامه‌اش رو ریختم.
‫- "ولنتاین وارونه" ؟ ‫- درسته.
‫خواهش میکنم، بیاید روراست باشیم.
‫رسم قدیمی و لوس و ‫خسته کننده‌ای شده بود.
‫گل، شکلات، رنگ‌ها...
‫و ما دخترها هم شأن مادی داشتیم،
‫ساعت‌ها توی آراشگاه‌ها میموندیم ‫تا واسه پسرا خوشگل کنیم.
‫دیگه تموم شده. این فکر خوب به سرم زده
‫که قوانین این بار باید معکوس بشه.
‫پسرا باید دیگه ‫یه رنگ و لعابی به خودشون بدن...
‫و دخترها هستن که کت‌وشلوارهای... ‫شیکی رو باید بپوشن...
‫اگه مایلید که اینکار رو کنیم.
‫نوشیدنی‌هارو هم خودمون بیاریم ؟
‫آره عزیزکم.
‫قوانین معکوس شده، مهمونا ‫خودشون غذا و نوشیدنیـشون رو باید بیارن.
‫و من، میزبان و ملکه شب فقط ‫لذت میبرم.
‫اینجوری از بدبختایی هم که
‫فکر میکنن خونه خالشـونه و دنبال ‫جمع کردنـن جلوگیری میشه.
‫هوشمندانه‌اس نه ؟ ‫خودمون برای خودمون جشن میگیریم.
‫بهش توجه نکن. شماها ‫به جشن میاین ؟
‫- نه نمیان. ‫- مراسم الان شده خونه شما ؟
‫نه خونه توهم دیگه نیست. ‫گمونم از خونه پرتت کردن بیرون.
‫از کی تا حالا مخالف مواد زدن شدی گوزمان ؟
‫یادته بخاطرشون بهم التماس میکردی ؟
‫من مخالف خائنین و قاتلینـم.
‫چرا ازشون دفاع میکنی ؟
‫- نیازی نمیبینم که خودم رو برای تو توجیه کنم... ‫- بسه والریو، خواهش میکنم.
‫نظرت چیه لو ؟
‫- داری با من حرف میزنی ؟ ‫- بله.
‫چه دوراهی‌ـی، من مثل ‫سوئیسـم اینجا.
‫کشوری زیبا و ثروتمند...
‫که توی جنگ هیچ کشوری ‫مداخله نمیکنه.
‫- لو. ‫- چی میخوای ؟
‫میشه یه لحظه صحبت کنیم ؟
‫البته اما باید قبلـش ‫خودت رو تروتمیز کنی.
‫چی... چیکار میکنی لو ؟
‫- ریدی تو زندگیم حیوون. ‫- لو من فقط میخوام صحبت...
‫به مراسم بیا. نمیتونی بهشون ‫اجازه بدی که اینطوری مانعت بشن.
‫و چه نفعی برای ما داره ؟
‫شب‌ـمون رسما ریده میشه و ‫همه هم نادیده میگیرنـمون.
‫تنها نیستید، من پیشتـونم.
‫و این برات خوب نیست. نمیفهمی ؟
‫خیلی بده. من از چیزای ‫خوب بدم میاد.
‫همینطور از سبزیجات و ‫تمرینات ورزشی هم متنفرم.
‫از دور دور کردن با آدمای ‫درست متنفرم...
‫و از برآورده کردن انتظارات دیگران ‫هم خیلی بدم میاد.
‫بازم... مسخره‌ـس چون ما که سه نفری
‫نمیتونیم به مراسم ‫ولنتاین بریم.
‫چرا نه ؟
‫من از هردوتون خوشم میاد.
‫نمیدونم بهت چی گفتن،
‫اما اتفاقی که بین منو کارلا ‫و کریستین افتاد...
‫پایان خوشی نداشت.
‫لعنتی، لو راست میگفت.
‫باید همش رو تکرار کنیم.
‫- مگر اینکه از من خوشتون نیاد... ‫- خوشمون میاد.
‫- یعنی... ‫- خوشمون میاد ؟
‫اما به موضوع اصلی ربطی نداره، ‫چون...
‫اینکار دیوونگیـه، نه ؟...
‫دیوونگیِ قشنگیـه.
‫با من به مهمونی بیاید.
‫زندگیامون همینجوریـشم پیچیده شده.
‫کارت خوب بود لو، مثل همیشه.
‫نادیا...
‫بهت دو روز وقت میدم... ‫ که دوباره انجامش بدی.
‫اگه درستـش نکنی نمیتونی ‫وارد برنامه بشی.
‫میدونم که چیز بهتری ‫میتونی ارائه بدی، نه ؟
‫- هوم ؟ ‫- اوهوم.
‫- نادیا حالت خوبه ؟ ‫- آره.
‫معلم حتما خودکار قرمزش بخاطر ‫غلطای تو تموم شده.
‫حداقل بهت شانس دوباره داده.
‫- ای کاش میتونستم ازش استفاده کنم. ‫- چیه ؟
‫وقت ندارم.
‫مامان و بابام هرروز به بازپروری میرن و ‫منم باید جاشون مغازه وایسم.
‫- چرا بهشون نمیگی که نمیتونی ؟ ‫- خودت میدونی جوابشون چیه.
‫- حالت چطوره ؟ ‫- سلام.
‫گوزمان، درسته ؟
‫- آره. ‫- مالک.
‫از دیدنـت خوشوقتم، نادیا ‫خیلی درموردت بهم گفته.
‫جدی ؟ تا حالا درموردت ‫پیش من حرفی نزده.
‫آره، خب شماها که اخیرا ‫زیاد باهم حرفی نزدید درسته ؟
‫از نگرانیت ممنونم. فردا میبینمت.
‫خدافظ پسر. از دیدنت خوشحال شدم.
‫تولد مامانـه.
‫- اگه بیای خیلی خوشحال میشه. ‫- بابا چی ؟
‫اونـم میخواد ببیندت.
‫حتما. و وقتیکه بهش بگم با پسریَـم ‫که آتئیسته،
‫یه سکته دیگه میزنه.
‫- نیازی نیست حرفش رو بیاری وسط. ‫- ببخشید اما ربطش به شما چیه ؟
‫جدای از پرداختن چیزمیزای مهمونی ؟
‫دوست پسرمـه.
‫درسته. خب اون پسره هم دوست پسر منـه.
‫نمیتونم به شام بیارمش. ‫نمیتونم درموردش صحبت کنم.
‫نمیتونم بگم که دوستش دارم.
‫چون خوشحالیِ من خونواده‌ام ‫رو غمگین میکنه.
‫میتونی چنین چیزی رو تصور کنی ؟ ‫نمیتونی نه ؟
‫روز خوبی داشته باشید.
‫بعد از شامـه.
‫یکم آهنگ...
‫مراسم خلوتـیه، میدونید ؟ ‫لوکرسیا داره برنامه‌ـَش رو میچینه.
‫همون دوستت نیست که ‫عربی حرف میزنه ؟
‫اوهوم.
‫یوسف بریم بازپروری.
‫سلام.
‫- اینجا چیکار میکنی ؟ ‫- مارچوبه بخرم.
‫چطوری مالک ؟
‫سلام نادیا. چه خبر ؟
‫فکر میکردم داری درس میخونی بعد ‫از ایرادی که معلم ازت گرفت.
‫چه ایرادی ؟
‫فقط اینکه...
‫نتونستم وقت زیادی رو صرف... ‫پروژه کلمبیا بکنم.
‫هرروز که اینجا کار میکنم، ‫وقت زیادی برای...
‫درست انجام دادن تکالیفـم ندارم.
‫متاسفم نادیا، چاره دیگه چیه ؟ ‫هیچکس دیگه‌ای رو ندارم.
‫اشکالی نداره بابا.
‫فقط بخاطر اینکه پرسیدی بهت گفتم.
‫داره شانسِ آینده‌اش ‫رو از دست میده،
‫- و تو هیچ کاری نمیکنی. ‫- گوزمان!
‫داری بهم میگی که چطوری با ‫خونواده‌ام رفتار کنم بچه ننر ؟
‫نیازی نیست. همینجوریشـم دو تا ‫از بچه‌هات رو فراری دادی.
‫- اومدی اینجا که بهم توهین کنی ؟ ‫- اومدم چون نگرانِ نادیام.
‫بقیه که نیستن، فقط خفه خون میگیرن.
‫چیزی که درموردت میگن واقعیت داره. ‫تو خیلی گستاخی.
‫مالک! گوزمان، برید.
‫اگه تو خیلی باهوشی،
‫- پیشنهادت چیه ؟ ‫- یکی رو استخدام کن.
‫عه! چرا به ذهن خودم نرسید. ‫وقتیکه پول داری همه‌چیز خیلی راحته نه ؟
‫اگه نگران آینده‌اش باشی، ‫یه راهی پیدا میکنی.
‫گوزمان، خواهش میکنم!
‫اگه تو خیلی نگرانی، ‫چرا هیچکاری نمیکنی ؟
‫میخوای کمکش کنی دیگه، درسته ؟
‫یااینکه کثیف کردنِ دستات ‫در شأنت نیست ؟
‫حتما. احتمالا حمالی به حساب میاد دیگه.
‫ساعتی سه یورو. کسایی که ‫اینکار رو میکنن کمتر میگیرن.
‫قبولـه.
‫یه روزم دووم نمیاری.
‫میتونی یه پیشبند یا هرچیزی ‫که لازمه بپوشم رو بهم بدی ؟
‫هیچوقت اینکارت رو نمیبخشم.
‫- دارم برای تو اینکار رو میکنم. ‫- نه داری برای خودت انجامـش میدی،
‫از روی غرور.
‫عکس میخواید ؟ ‫زود باشید برید.
‫دارم اینجا کار میکنم لعنتی.
‫لعنتی!
‫اینطوری کار میکنی ؟ ‫مشتریارو میپرونی ؟
‫- من میمون دست‌آموز نیستم. ‫- میمون دست‌آموز ؟
‫- مواظب باش. ‫- خب... دیگه چه کاری هست ؟
‫تمیزکاری و چیدمانِ ‫جعبه‌های داخل رو تموم کن.
‫فردا باید دوباره انجامش بدی. ‫پس فردا هم همینطور و روز بعدشـم همچنین.
‫فکر کردی یه روز به نادیا کمک میکنه ؟
‫باید تا پایان سال تحصیلی ‫هر روز بیای اینجا.
‫خدافظ.
‫لعنتی.
‫اینجوری نیست که پول آبجو ‫خریدن واست رو نداشته باشم.
‫مشکل اینه که نمیدونم تا وقتیکه ‫بیاد بیرون باید با چی زندگی کنم.
‫- همش همینه، اگه بیاد بیرون. ‫- میاد بیرون.
‫شاید اینکارت متقاعدش کنه که تسلیم بشه.
‫هردوتون میتونید که زندگی ‫ آرومتـری رو داشته باشید،
‫بدون اینکه نگران پلیس و ‫گردن کلفتا باشید.
‫بنظر میاد که باید از جاسوس ‫تشکر کنم.
‫چون میدونم که پای یه ‫جاسوس درمیونه.
‫باید برم خونه و قلکـمون ‫رو بشکونم.
‫چی ؟
‫مامانـم مبل توی زیرزمینـمون ‫رو پاره کرده و
‫اونجا پول ذخیره کرده.
‫اما پلیسا خونه‌ـتون رو پلمپ کردن.
‫- اگه بگیرنت چی ؟ ‫- میخوان باهام چیکار کنن ؟
‫نمیدونم و نمیخوام که بدونم.
‫ربه، اگه اتفاقی برات بیفته ‫من نمیتونم خودم رو ببخشم.
‫تقصیر تو نیست سموئل.
‫ربکا، ببین...
‫چی میل داری ؟
‫تحسینت میکنم واقعا.
‫این رک و راست بودن نیازمند شجاعتـه.
‫درسته. واسه همینـه که میخوای دروغ بگم ؟
‫فکر کردی من دروغ نمیگم ؟
‫بابام دوستم داره چون ‫منو نمیشناسه.
‫خیله‌خب، سورپرایزم کن. ‫رازت چیه ؟
‫- یه مخلوط جین و آب تونیک میدی لطفا ؟ ‫- قابل قیاس هست ؟
‫- میدونی قرآن درمورد دروغ چی میگه ؟ ‫- نه.
‫خیلی وقته که نخوندمش.
‫میگه دروغ گفتن مشکلی نداره، تا ‫وقتیکه صلح رو بین مردم برقرار میکنه.
‫پدرم ۶۵ سالـشه. میخوام که باقی ‫عمرش رو توی آرامش زندگی کنه.
‫خب، گوش کن...
‫این گناهِ بسیار زشت...
‫مجانیـه.
‫چرا نگرانمی ؟
‫تو که منو نمیشناسی.
‫چون عاشق خواهرتـم، ‫دیوونه‌ـشم.
‫و میخوام که خوشحال باشه.
‫ممنون.
‫- به چی نگاه میکنی ؟ ‫- چی ؟
‫هیچی. فقط رستوران واسه فردا...
‫رو رزرو کنم ؟
‫اوهوم.
‫باحال میشه نه ؟
‫یه چیز متفاوت.
‫تازشـم، برای اولین بار این پسرها ‫هستن که باید یه رنگ و لعابی به خودشون بدن.
‫خوش میگذره.
‫احمقانه‌ـست.
‫خیله‌خب.
‫تنها میرم پس.
‫باشه. امیدوارم یه چیزیـم گیرت بیاد.
‫اگه با تو بخوام برم، بده. ‫تنها بخوام برم، بدتره.
‫و اگه پیشت بمونـم، ‫مثل آشغال باهام رفتار میکنی.
‫چه غلطی باید بکنم آندر ؟
‫به وقت کمی که برام مونده گند نزن. ‫درخواست زیادیـه ؟
‫بریم کلاس.
‫- یه چیزی بگو. ‫- نمیتونم!
‫چرا انقدر جدی، لو ؟ ولنتاینت مبارک.
‫آندر.
‫فکر میکنم... باید یکم بیخیال ‫اومر بشی.
‫چرا ؟
‫وقت خوشی و ناخوشی کنارت بوده،
‫و وقتایی که واقعا ریدمان بوده هم همینطور.
‫خرابش نکن پسر.
‫ممنون.
‫خواهش میکنم.
‫ولنتاینت مبارک لو.
‫اگه کسی رو میاری، ‫نوشیدنی بیشتری با خودت بیار.
‫تنها میام. اما اگه این دوتاهم ‫باشن، نمیمونم.
‫بانی و کلاید ؟
‫- واسشون محض احتیاط تله موش گذاشتم. ‫- فکر کردم که سوئیسی.
‫میدونی چیه ؟ خودمم همینطور.
‫اما نمیخوام توی این جنگ ‫تنهات بذارم.
‫همیشه در کنار هم جنگیدیم.
‫ما... لو و گوزمانیـم، درسته ؟
‫میخوام یکی دیگه بردارم.
‫- گفتی این اولین و آخریـشه. ‫- فقط یدونه دیگه.
‫لعنتی!
‫وماظب باشید بچه‌ها! گوزمان!
‫کمکـم کن اینارو جمع کنم ‫قبل از اینکه کسی آسیب ببینه.
‫سرِ بطری کو ؟
‫ببخشید.
‫ربکا میشه یه لحظه بیای ‫بیرون لطفا ؟
‫با من بیا.
‫هرچیزی که میخوای بگی رو ‫اینجا میتونی بگی.
‫انجمن اولیا اوضاع ‫رو به هم ریخته.
‫اتهامات مادرت خیلی سنگینـه، ‫و شهرت مدرسه رو به خطر انداخته.
‫دارید پرتـم میکنید بیرون، درسته ؟
‫داریم بهت پیشنهاد میکنیم که ‫خودت داوطلبانه انصراف بدی.
‫توی سوابق دائمیت ثبت نمیشه.
‫لعنتی، چقدر باملاحظه‌اید.
‫فقط باید این مدارک رو امضا کنی.
‫نه پرتـم کنید بیرون.
‫- بذارید کل مدرسه درموردش بدونن. ‫- چی ؟
‫بذارید همه و اولیا بدونن که وقتی یه ‫بچه پولدار باباش افتاد زندون،
‫- اخراج نشد! ‫- داد نزن.
‫- چه خبر شده ؟ ‫- برگرد به کلاس سموئل.
‫بذارید همه بدونن که من ‫دارم اخراج میشم!
‫- آروم باش. گوزمان! ‫- اما اگه بودجه بورسیه‌ات رو تامین کنه،
‫اخراج نمیشی،
‫- حتی اگه یه قاتل لعنتی باشی! ‫- آندر!
‫- نمیتونید اخراجش کنید. ‫- خواست خودشه.
‫- پس منم ترک نحصیل میکنم. ‫- چی ؟
‫اگه بره، منم میرم.
‫منم همینطور.
‫و من.
‫منم همینطور.
‫و منم همینطور، خب ؟
‫چه خبر شده ؟
‫سعی میکنم با انجمن صحبت کنم خب ؟
‫حالا برگردید به کلاستون، لطفا.
‫اوضاع رو خوب به هم ریختی، بچه‌جون.
‫ممنون.
‫قابلت رو نداشت.
‫میخوام که...
‫کمکـم کنی یکم دیگه هم خرابکاری کنیم.
‫چی ؟
‫نکن! به اون نباید دست بزنی. ‫اینجوری تابلو میشه.
‫از اینطرف.
‫بیا، برو بالا.
‫سنگینی.
‫لعنتی.
‫مراقب باش.
‫- تو کفشت فنر داری ؟ ‫- در کنار چیزای دیگه آره.
‫بیا پایین.
‫واسه چی اینو داری ؟؟
‫واسه میوه پوست کندن دیگه، ‫واسه چی میخوام داشته باشم ؟
‫اونجاست ؟
‫نمیدونم.
‫هیچی نیست.
‫لعنتی. چیز دیگه نگفت ؟
‫هیچی، بهم گفت ‫که ورزش کنم.
‫میگفت اینطوری خودم رو خالی میکنم. ‫تیکه‌ای که...
‫چی ؟
‫گفت به کیسه بوکس ضربه بزنم.
‫بهم گفت که به کیسه بوکس مشت بزنم.
‫لعنتی.
‫باورم نمیشه.
‫از زنبورم خوشت اومد ؟
‫- چی ؟ ‫- زنبور توی ترنسفورمرز.
‫بیخیال.
‫ای کاش مثل ماشین خریدنت، ‫دست به امضاتـم سریع بود.
‫پس اگه من واسه شرابسازی ‫سرمایه گذاری کنم، فقط ازم خوشت میاد ؟
‫چجوری جواب میده ؟
‫نه من از آدمایی خوشم میاد ‫که سر حرفـشون بمونن.
‫اما سرمایه گذاری که ماشین نیست، ‫درواقع ۱۰ هزارتا ماشینـه.
‫مثل این نیست که کارتـم و ‫دربیارم و نمیدونم...
‫اینو بخرم ؟
‫- برای جشن ؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی جذاب میشی. ‫چون واسه توئه، درسته ؟
‫- امشب قوانین معکوسه. ‫- نه، نه، نه.
‫فقط بخاطر اینکه رفیقت ‫فمینیست بازی درآورده،
‫نمیذارم توی اولین مراسم ولنتاینمون ‫منو شبیه اسکلا کنه.
‫اگه تم لباس رو رعایت نکنیم ‫خودمون رو اسکل میکنیم..
‫- همه بهمون خیره میشن. ‫- بذار خیره بشن...
‫و جذابیتت رو ببینن...
‫- توی بغلـم. ‫- درواقع ترجیح میدم که تنها برم.
‫- یعنی چی ؟ ‫- هیچی.
‫- چطوری یری ؟ ‫- خوبـم.
‫عزیزم بدعنق نشو.
‫باید از یری تشکر کنی ‫بخاطر فکر بکری که داشته.
‫البته، برای من انجامش داده، درسته ؟
‫لباس رو بپوش و ‫مثل بچه‌ها نباش.
‫خواهش میکنم.
‫تا حالا انقدر زود نبسته بودیم.
‫دیگه این ساعت در روز هیچکس ‫خرید نمیکنه.
‫اما نگران نباش.
‫روی کاری که باید انجام بدی ‫تمرکز کن.
‫- مغازه چی ؟ ‫- نیازی نیست که هر روز باز باشه.
‫یااینکه هرروز به بیمارستان برم. ‫حالم بهتر شده.
‫چی میگن ؟ "قوی مثل خر".
‫"مثل گاو نر" بابا. ‫"قوی مثل گاو نر".
‫قوی مثل گاو نر.
‫هنوزم منتظری یا... ؟
‫بله.
‫نه دیگه سفارش میدیم.
‫سلام.
‫ببخشید دیر کردم.
‫- بابا. ‫- پسرم.
‫خیله‌خب، باید از شرش خلاص بشیم.
‫واسه این آشغالا چقدر گیرمون میاد ؟
‫اکستازیـه، پس چندهزارتایی. ‫(دارویی از گروه آمفتامین و فنتیل‌آمین)
‫- چه ارزشی داره ؟ ‫- حتی نمیتونم کنسرو لوبیا بگیرم سموئل.
‫برام مهم نیست اگه لازمه با ‫برنج و سس سر میکنیم،
‫- تو نباید قاطی این ماجرا بشی. ‫- راست میگه.
‫تو قاطی این ماجرا نمیشی. من میشم.
‫من میفروشمش. شریک میشیم. ‫پنجاه پنجاه. نظرت چیه ؟
‫شراکت با تو بدتر از درآوردن این مواداست،
‫- پس نه. ‫- مشکل چیه ؟
‫من آدم قابل اطمینانی هستم.
‫- میریزیمش تو مستراح. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بیاید کامل بهش فکر کنیم ‫قبل از اینکه اشتباهی انجام بدیم.
‫و این شامل هردوتون میشه خب ؟
‫مدرسه چطور پیش میره ؟
‫خب دارم تموم تلاشـم رو میکنم.
‫بین کار بیرون و خونه، ‫وقت زیادی برام نمیمونه.
‫خوبه. باید از کسی که مکانی برای ‫زندگی بهت داده ممنون باشی.
‫- الان با کی زندگی میکنی ؟ ‫- با آندر و مادرش.
‫- و آندر کیه ؟ ‫- یه دوست.
‫مامان توی بیمارستان دیدیش، ‫یادته ؟
‫آره.
‫حالش چطوره ؟
‫خوبه.
‫چیشده پسرم ؟
‫میدونم چیزی نیست. من میشناسمت.
‫مشکل اینه که... سرطان خون داره.
‫چی ؟ آندر ؟
‫تموم تلاشم رو میکنم که کمکش کنم.
‫همیشه باهاش به شیمی درمانی میرم، ‫ازش مراقبت میکنم.
‫حقیقت اینه که الان دیگه ‫مدرسه توی اولویتـم نیست.
‫پسرم تو خیلی انسان خوبی هستی اما... ‫این دیگه جزو مسئولیت‌هات نیست.
‫بذار خونواده‌اش ازش مراقبت کنه.
‫آندر خونواده‌ی منه.
‫خونواده‌اش پدرومادرش و ‫خواهر برادراشن...
‫دوست پسرمـه بابا.
‫باید روی ‫درسات تمرکز کنی.
‫- وگرنه تو دردسر میفتی. ‫- شنیدی چی گفتم بابا ؟
‫تو پسر باهوشی هستی و ‫اگه تمرکز کنی...
‫- شنیدی چی گفتم ؟ ‫- تو شنیدی چی گفتم ؟
‫متاسفم اما من... ‫نمیتونم اینکار رو بکنم.
‫متاسفم مامان.
‫لیا عزیزم شامپاین آوردی، ‫ممنونـم.
‫از دیدنت خوشحالم. ممنونم.
‫- مشروب چی ؟ آوردی ؟ ‫- اونجاست.
‫عالیه، لباست رو دوست دارم. قشنگه.
‫کی شما دوتارو دعوت کرد ؟ مشروبتون کو ؟
‫سلام.
‫نه اجازه چنین چیزهایی رو نداریم.
‫به نزدیکترین مغازه برید و ‫با خودتون الکل بیارید، خب ؟
‫خدافظ!
‫خدای من، ببین کی اینجاست. ‫محشر شدی.
‫- ممنون شمام همینطور. ‫- ممنون.
‫- داری لذت میبری نه ؟ ‫- چیزی نیست که ندیده باشم.
‫- چندباری میشه. ‫- فکرش رو میکردم.
‫واقعا عالی شدید، دوستش دارم.
‫فقط یادم نمیاد که شعبده‌باز ‫دعوت کرده باشم.
‫فکر کنم میز سوم الان ‫درخواست چک داده.
‫داشتیم میگفتیم که چقدر این ‫مهمونی میتونه فکر یه نابغه باشه، درسته ربه ؟
‫- آها. ‫- مشروب رو بذارید اونجا.
‫- ممنون عزیزم. ‫- ممنون از تو.
‫باید بگم که یه نابغه از ‫یه نابغه تشکر میکنه.
‫اما امشب، فقط از روی ظاهرتون ‫قضاوت میشید.
‫- محشر شدی. ‫- ممنون عزیزم.
‫و باید یکم لبخند بزنی خب ؟
‫- جذاب شدی اما خیلی جدی هستی. ‫- بعدش چی ؟
‫میخوای درکونی بزنیـمون و ‫توی اتاق رقص دستمالیمون کنی ؟
‫- سلام سمو. ‫- چطوری پسر ؟
‫- عالی. ‫- آره،
‫- و باید به عنوان تعریف بپذیریش. ‫- باشه.
‫جشن خفنیـه.
‫خودت که میشناسی منو ایده‌هام رو.
‫پولو، کایه، من تو خونمونـم. ‫البته خونه قدیمیـم.
‫جشن خیلی خوبیه. بهم بگید ‫اگه میاید یا نه، خب ؟
‫سیرک و ببین بابا!
‫شب بخیر.
‫- همه چیز مرتبـه ؟ ‫- آره اما فکر نمیکنم که زیاد بمونم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫میدونی که این مراسم تم معکوس داره.
‫چرا نمیری خونه و یه مطالعه‌ای نمیکنی ؟
‫باورم نمیشه.
‫تو مصمم‌ترین رقیبِ اینجایی.
‫واقعا هنوزم میخوای با گوزمان باشی ؟
‫- شب خوبی برای تنها بودن نیست. ‫- هیچوقت برای تو اینطور نبوده.
‫جشن خیلی توپیـه.
‫بادکنک، پروژکتور، ‫بقیه هم که مشروباتشون رو میارن...
‫چقد هزینه برداشت واست ؟ ‫ده یورو ؟
‫مزخرفه! من میرم. ‫این مراسم مزخرفه.
‫- خوش بگذره. ‫- ممنون.
‫- ما تنها کسایی هستیم که متفاوت لباس پوشیدیم. ‫- اینطور بنظر میاد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام! شما هم تم لباسارو ‫نفهمیدید، درسته ؟
‫- قوانین معکوسن. ‫- انگار فقط ما نیستیم که اینجوریم.
‫هوم ؟ آره. ببخشید.
‫باید دوباره دعوتنامه بفرستم ‫تا متوجه داستان بشید ؟
‫شرمنده لو. ‫من همیشه خوشگل خانومـم.
‫حتما...
‫این کوفتی رو کجا بذارم ؟
‫اینجا خوبه.
‫خیلی باکلاسه.
‫مشمئز.
‫عزیزکم ما زود میریم.
‫نمیخوام بیشتر از این تاکید کنی.
‫درسته.
‫خب...
‫- بیا از جشن لذت ببریم. ‫- بریم.
‫- به سلامتیمون. ‫- نوش.
‫لوکرسیا، نوبت توئه.
‫نوبتـته.
‫نمیتونم نادیا.
‫نمیتونم.
‫باید دروغ بگی.
‫به من گوش کن، باید دروغ بگی.
‫سلام.
‫ میخوام برم دستشویی.
‫- پُره. ‫- آره.
‫- وقت نداشتم لباسام رو عوض کنم. ‫- اشکالی نداره پسر. نگران نباش.
‫دلت نمیخواد کسی علاقه به جنس ‫مخالف داشتنـت رو زیر سوال ببره.
‫اومر...
‫میفهممت.
‫چی رو میفهمی ؟ ‫روحتـم خبر نداره...
‫آندر حالت چطوره ؟ خوبی ؟
‫- اومر رو دیدی ؟ ‫- اومر ؟ آره توی دستشوییه.
‫- طبقه پایین. اونیکه طبقه پایینـه. ‫- کدوم دستشویی ؟ بیست تا دستشویی اینجاست.
‫یدونه طبقه پایین توی آشپزخونه‌ست. ‫خیلی دوره.
‫- آخریش اونجا. ‫- اونجا منتظرته.
‫جذاب شدی!
‫من واقعا میفهممت. واقعا میگم.
‫اردکی که خوردیم خوشمزه بود.
‫- نبود ؟ ‫- بود.
‫واقعا دوستش داشتم و ‫نمایشـم خیلی خوب بود.
‫عزیزم. پولو.
‫چطوری ؟
‫عالی.
‫تو چی ؟
‫خوبـم.
‫ممنون.
‫چرا ؟
‫واسه نمایش راه انداختن. جواب داد.
‫- لجبازی. ‫- آره هستم.
‫- خیلی مغروری. ‫- اونم هستم.
‫- اما دوست خوبـم هستی. ‫- من اینکار رو نکردم که دوستت باشم.
‫اینکار رو کردم...
‫چون دوستت دارم.
‫و... توهم دوستم داری ؟ دوستم داری...
‫نداری ؟
‫آره دوستت دارم.
‫اما این کافی نیست.
‫همه‌چیز با مالک آسونتـره.
‫خونواده‌ام رو خوشحال میکنه.
‫میتونم باهاش آینده داشته باشم.
‫با تو ندارم.
‫عشق کافی نیست.
‫سلام.
‫اینجا چیکار میکنی ؟
‫هیچی.
‫اومدم معذرت خواهی کنم.
‫و ببینم که چقدر جذاب شدی.
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫- اومر ؟ ‫- چیه ؟
‫- همه چیز مرتبه. ‫- نه اصلا هم اینطور نیست.
‫واقعا حالم خرابه،
‫اما تنها کسی که باهاش ‫بدرفتاری میکردم تو بودی...
‫چون میدونم که مهم نیست ‫چی بشه، اما تو کنارم میمونی...
‫مهم نیست که چقدر پست بزنم، بازم ‫برمیگردی پیشم.
‫و این منصفانه نیست، تو ‫لیاقتت این نیست.
‫لایق دوست داشته شدنی.
‫منو میبخشی ؟
‫نمیبخشم.
‫پس میدونی که چجوری لبخند ‫بزنی و خوشحال باشی.
‫دوست داری چیکار کنم ربه ؟
‫کسی که برام مهمه زندگیش ‫رو برای این خراب کرد.
‫سموئل... سموئل لطفا ‫بهم نگاه کن.
‫چیه ؟
‫اگه بخوام بین تو و پول ‫یکی رو انتخاب کنم...
‫پس اون آشغال رو توی مستراح ‫میریزم.
‫منو نگاه کن چه رمانتیک شدم.
‫بعد از گفتن چنین چیز عاشقونه‌ای، ‫حداقل باید همدیگه رو ماچ کنیم...
‫سلام.
‫چطوری ؟
‫- خوبم. تو چی ؟ ‫- خوبم.
‫- این آندره. مالک. ‫- سلام حالت چطوره ؟
‫- از دیدنت خوشوقتـم. ‫- همچنین.
‫محشر شدی.
‫اما درمورد تم لباس چیزی ‫نشنیدی، درسته ؟
‫حس میکنم خیلی از بقیه پرتـم، ‫مخصوصا وقتیکه شمارو اینجوری میبینم.
‫- خب میدونی که باید چیکار کنی ؟ ‫- چی ؟ نه، نه امکان نداره.
‫امکان داره، فقط باید ‫این دکمه رو بازش کنی...
‫خب میبینم که باهمدیگه ‫آشنا شدید.
‫- زود باش، درش بیار، درش بیار. ‫- درش بیار.
‫خجالت نکش عزیزم.
‫زود باش! همینه!
‫فهمیدم.
‫و خیلی متاسفم.
‫اگه به چیزی نیاز داشتی ‫بهم بگو.
‫نگران نباش. من خوبم.
‫معلومه که نگرانـم. ‫ما خونواده‌ایم، درسته ؟
‫باورم نمیشه آبجیت پرتت ‫کرد بیرون.
‫- یعنی... ‫- خب...
‫درواقع بیرونـم نکردن، به ‫خواست خودم رفتم.
‫- باشه. ‫- یکمی عجیب رفتار میکنه
‫از وقتیکه بابام بهش پول نمیده.
‫- چی ؟ ‫- نه.
‫- بابات چیکار کرد ؟ ‫- نه.
‫هیچ پولی دیگه نداره.
‫- وای من. ‫- باورم نمیشه.
‫این مهمونیـم واسه همین اینطوری بود، ‫که همه واسه خودشون مشروب ببرن.
‫خیلی باهوشـه، تحسینـش میکنم!
‫- مهمونیشونم باحال بود. ‫- آره.
‫میخواستم برم، میدونید ؟
‫با لباس لختیـم...
‫جذاب شده بودم.
‫دوست دارم جوری که شما به دخترا نگاه ‫میکنید، بهتون نگاه کنم، میدونید ؟
‫میتونیم حلش کنیم.
‫میتونی هرطوری که دلت میخواد بهمون نگاه کنی.
‫درسته پولو ؟
‫درسته.
‫درواقع، امشب...
‫رئیس تویی.
‫- من رئیسم ؟ ‫- آره تویی.
‫هرچیزی که بخوای.
‫- باشه. ‫- میل شما وظیفه ماست.
‫همدیگرو ببوسید.
‫- فقط همین ؟ ‫- بله.
‫بیا اینجا.
‫آرومتـر تا بیشتر بتونیم لذت ببریم.
‫آروم لباساش رو دربیار پولو.
‫پایین.
‫زودتر بهت نگفتم... اما ‫عالی شدی.
‫میدونم.
‫ممنون.
‫برقصیم ؟
‫نه.
‫اینجوری راحتتـرم.
‫بسلامتیمون.
‫نوش!
‫- ربکا یه لحظه وقت داری ؟ ‫- بله بله حتما.
‫معلمین و اولیا رو ترغیب کردم ‫تا با موندنت راضی بشن.
‫ممنونـم.
‫اینو که گفتم،
‫باید بهت یادآوری کنم که با پرداخت ‫ماهیانه خیلی سختگیرانه برخورد میکنیم
‫و همچنین مهلت پرداخت.
‫و این ماه...
‫لعنتی، رسید جریمه.
‫مراقب باش، اگه شهریه رو واریز نکنی،
‫- چاره دیگه‌ای جز... ‫- بله.
‫یه بهونه عالی برای اخراجـم داری.
‫راجع بهش صحبت کردیم!
‫سموئل یا باید اونارو بفروشم ‫یا اینکه اخراجـم میکنن.
‫و پسرجون، دیگه خسته شدم ‫انقدر سرراهـم ظاهر شدن.
‫باشه، فروشت رو شروع کن. ‫اما یادت باشه اونا چه واکنشی نشون دادن
‫- وقتی پامون رو از گلیممون درازتر کردیم ؟ ‫- هی هی، هیس!
‫آروم باشید.
‫یکی رو میشناسم که تا نداره.
‫جاییکه بازارشـه.
‫کجا ؟
‫لاس انسیاس.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫لو یه لحظه وقت داری ؟
‫- بستگی داره. ‫- فقط میخواستم...
‫ازت بخوام که با کایتانا بهتر رفتار کنی.
‫فقط اینکه یکمی دست از سرش برداری. ‫درواقع دست از سرش بردار.
‫دیگه چی ؟ عجله دارم.
‫خب واسه اینکه پرسیدی، مطمئن شو که ‫همه دست از سرمون بردارن. خب ؟
‫کارت حرف نداره. ‫به حرفت گوش میدن.
‫چرا باید اینکار رو بکنم پولیتو ؟
‫- اسمم پولوئه، نه پولیتو. ‫- حالا هرچی.
‫و بخاطر اینکه اسپانسر بورسیه ‫کلمبیا مامانم اینان.
‫و تا جاییکه یادم میاد، اگه ببازی ‫استطاعت جای دیگه رفتن رو نداری.
‫- چی ؟ ‫- آره.
‫از اونجایی که بابات هیچی برات نذاشته.
‫تو بودی ؟
‫تو کشتیـش ؟
‫نه.
‫ما بهتر از اون چیزی که خودمون بخوایم، ‫همدیگه رو میشناسیم لوکرسیا.
‫و فکر میکنم که داری بهم دروغ میگی.
‫حقیقت رو بهم بگو.
‫چرا داری میلرزی ؟ مشکل چیه ؟
‫دارم میلرزم چون دیدم کی اینکار رو کرده.
‫مترجم: iredprincess
‫سی نما، مرجع دانلود فیلم و سریال ‫۳۰nama.best