‫سی‌نما تقدیم می‌کند
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@
‫کاری از TheFlashPoint
‫- اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫آره دیگه! شماره خصوصی! ‫(این شماره‌ها مثل شماره‌های ناشناس دولتی هستن)
‫عمرا اگه جواب بدم!
‫همین الانشم یه اینترنت لعنتی و سیگنال تلفن دارم!
‫ربه
‫- چیه؟ ‫- واقعا داشتی توی مدرسه مواد می‌فروختی؟
‫این حقیقت داره، والریو؟
‫شما دوتا، بیاید داخل
‫- آزوکنا، صبح بخیر ‫- صبح بخیر، بگونیا
‫می‌خوام باهات حرف بزنم ‫یه چند دقیقه وقت داری؟
‫الان دارم به یه مشکل بزرگ رسیدگی می‌کنم
‫نمی‌تونه از مشکل من مهم‌تر باشه!
‫سریع میام پیشت ‫اول با این دوتا یه صحبتی...
‫هر وقت بخوام می‌تونم بیخیال تو بشم ‫و مستقیم با هیئت مدیره صحبت کنم
‫فقط از روی ادب دارم بهت پیشنهاد یه جلسه رو میدم
‫- فقط یه لحظه ‫- لعنتی!
‫باید برم خونه‌ی آندره تا بقیه‌ی وسایلم رو بگیرم
‫بعدش می‌بینمت
‫شاید بخاطر نمراتم هاراکیری بزنم رو خودم ‫(خودکشی سامورایی‌ها با شمشیر)
‫واقعا اینقدر بد هستن؟
‫اگه بخوام عمق فاجعه رو بگم:
‫اینجا آتش‌سوزی نوتردام ـه،
‫اینجا اسپانیا توی مسابقات یورو ویژن ـه
‫- اینجا مادونا توی یورو ویژن ـه ‫- لعنتی!
‫نمرات منم اینجان!
‫آه...
‫نه، فکر می‌کنم بهتره که همینجوری با خنده ردش کنیم ‫اگه بهش فکر کنم...
‫آخرش حتی فارغ‌التحصیل هم نمی‌شم ‫اونموقع آندر رو هم دیگه ندارم
‫و این‌که باید برم تو خیابونا!
‫چیه؟
‫چرا اومدی نیویورک پیش من؟
‫- چیه؟ ‫- احمق نباش!
‫همیشه دلت می‌خواست سفر کنی
‫و جایی زندگی کنی که بتونی همرنگ بقیه باشی
‫اگه نمی‌تونی توی نیویورک این‌کار رو بکنی، ‫فکر نمی‌کنم جای دیگه‌ای بتونی!
‫- می‌تونی دنبال یه کار بگردی و انگلیسی یاد بگیری ‫- ولی توی نیویورک چه غلطی باید بکنم؟
‫کجا باید بمونم؟
‫این دیوونه‌بازیه، نادیا
‫توی آپارتمان من؟
‫آره، تو تصاویرش رو بهم نشون دادی ‫اندازه‌ی «پارک مرکزی» بزرگه
‫نادیا، نمی‌تونی از آدمایی که درست نمی‌شناسیشون...
‫منظورت چیه نمی‌شناسمش؟ ‫ما یه شب با هم نامزد بودیم!
‫بگذریم، شما دوتا که دیگه خوب همدیگرو می‌شناسید ‫ها؟
‫ببین، فقط با هم می‌خوابیدیم!
‫- منظورم اینه که... ‫- آره، فقط با هم می‌خوابیدیم!
‫منظورت رو واضح گفتی
‫فقط موقتاً می‌خوام پیش تو بمونم
‫خیلی‌خب، حله
‫اگه کسی حرفی نزده بود، کسی نمی‌فهمید!
‫والریا و ربکا داشتن مواد می‌فروختن، ‫و پولو اینو به دفتر مدیر گزارش داد
‫می‌خوای سرزنشش کنی که کار درست رو کرده؟
‫ساموئل، گوزمان
‫با من بیاید، لطفا
‫ما؟
‫الان
‫ببین، آزوکنا
‫تو می‌تونی درباره‌ی اخراج من و ربه صحبت کنی
‫- ولی اونا چرا؟ ‫- ما کاری نکردیم
‫بهتون هشدار داده بودم
‫گفتم دیگه هیچ حادثه‌ای رو نمی‌تونم تحمل کنم
‫و از زمان تعطیلات کریسمس، ‫شما زندگی اون رو داغون کردید!
‫به مزخرفات اون گوش نکنید ‫مادر پولو پشت این قضیه‌ست
‫قبل از ما اینجا بودش، درست نمی‌گم آزوکنا؟
‫تصمیم نهایی گرفته شده ‫شما اخراجید و فارغ‌التحصیل نخواهید شد
‫- چی؟ ‫- ساموئل!
‫یه مشت پول پرستِ خودفروشِ لعنتی هستید
‫اینجا عدالت معنایی نداره ‫تنها چیزی که بهش اهمیت میدین پول و مقام ـه
‫- با من این‌جوری صحبت نکن ‫- وگرنه چی؟ اخراجمون می‌کنی؟
‫سامو، گوش کن چی می‌گم ‫ارزشش رو نداره!
‫ساموئل، چی‌کار می‌کنی؟
‫اون داره چی‌کار می‌کنه؟ ‫چی‌کار می‌کنه؟ وایسو!
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- آروم باش!
‫همین الان این خشونت رو تمومش کن، خیلی‌خب؟
‫- داری از اون طرفداری می‌کنی؟ ‫- آره
‫اون گفت شما دوتا رو به چیزی متهم نکرده
‫و تو حرفش رو باور می‌کنی؟
‫داری این‌کار رو می‌کنی که احساس بدی ‫نسبت به قبول کردن بورسیه نداشته باشی
‫تحت هر شرایطی قبولش می‌کنی ‫حتی اگه به معنی این باشه که طرف اونو بگیری!
‫حروم‌ زاده!
‫لو، اونو فراموش کن
‫نادیا، اینقدر نقش آدمای بیگناه رو بازی نکن
‫تو هم به اندازه‌ی من دلت می‌خواد ‫این بطری رو بزنی تو سرش!
‫اقرار کن!
‫اگه بهم اجازه میدادن مدرسه‌م رو عوض کنم ‫این اتفاق نمیوفتاد
‫الان دیگه این موضوع اهمیتی نداره ‫باید یه راه پیدا کنیم، تا این قضیه رو درستش کنیم
‫ما می‌تونیم...
‫دیگه دیر شده. ‫تموم شد
‫منصفانه نیست که اینطوری تموم بشه
‫کارلا دیشب نزدیک بود غرق بشه!
‫نزدیک بود بمیره و این تقصیر اون بود
‫این تقصیر من بود
‫این لعنتی تقصیر من بود، خیلی‌خب؟
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫وقتی والریو قبول نکرد، من بهش مواد فروختم
‫بعد از اون حرفایی که زدی، والریو می‌خواست ‫دیگه این کار رو بزاره کنار! قهرمان!
‫چیه؟ نمی‌دونستی؟ ‫خب الان دیگه می‌دونی
‫ولی بازم نتونستی جلوی خودت رو بگیری ‫و این همه قیل و قال نکنی
‫شایدم نمی‌تونی حتی فکرشو بکنی ‫که یکبار در اون زندگی لعنتیت،
‫یه کار درست انجام بدی!
‫- خیلی‌خب باشه. برو خونه ربکا ‫- باربی، بادیگارد لعنتی!
‫یا بهتره اینجوری بگم، مستقیم برو زندان!
‫- به هر حال یه وقتی آخرش میری اونجا پیش مامانت ‫- اینم یه چیز مشترک دیگه بین ما!
‫تو خیلی خوب با مجرم‌ها کنار میای، درسته؟
‫فقط باید پول لباس‌هات، شام‌های گرون قیمتت ‫و شهریه‌ت رو پرداخت کنن
‫ولی من درک می‌کنم، خیلی‌خب؟ جدی می‌گم
‫سفت بهش بچسب و ولش نکن
‫چون می‌دونی وقتی ولت کنه چی از تو می‌مونه؟
‫هیچی و هیچکس، عزیزم!
‫ریدم به این شماره‌ی خصوصی
‫بد نظر نمیرسی! ‫حداقل با نگاه اول که اینطور بود!
‫- من چیزی یادم نمیاد ‫- طبیعی ـه
‫نه، این طبیعی نیست ‫کنترلم رو از دست دادم
‫و من کمکت کردم که اینطوری به سرت بزنه!
‫- متاسفم ‫- نه، بهم هشدار داده بودی
‫در واقع این منم که متاسفم ‫همین الان فهمیدم که اخراج شدی
‫ولی...همین حقشه!
‫اتفاق دیروز تقصیر اون نبود ‫اون اصلا نمی‌خواست بهم مواد بفروشه
‫حتما!
‫خب این اولین باره که بعد از سال‌ها ‫یه ذره عقل داخل اون کله‌ش پیدا شده بود
‫ولی دیگه دیر شده
‫خب، خداحافظ
‫لو، خیلی وقته که دارم سعی می‌کنم عوض بشم
‫سعی می‌کنی...ولی هیچوقت موفق نمی‌شی
‫- هیچوقت بزرگ نمیشی ‫- من هیچ ربطی به این ماجرا نداشتم
‫مثل یه بچه‌ی لعنتی می‌مونی...
‫که همیشه انگشت‌هاش رو توی پریز برق می‌کنه
‫۱۷ سال سعی کردم جلوتو بگیرم ‫که خودتو با برق نکشی
‫ولی هیچوقت نتونستم!
‫دیگه خسته شدم!
‫زندگی خوبی داشته باشی
‫اون همیشه برنده میشه
‫بخدا دیگه خسته شدم
‫باید خیلی وقت پیش از اینجا می‌رفتیم
‫- اونا بدون دلیل ما رو انداختن بیرون ‫- امروز نه، دیروز هم نه...
‫ولی کلا به همه‌ی کارهایی فکر کن که ‫ما در حقش کردیم تا زندگیش رو جهنم کنیم
‫حتی یه روز هم نگذشت که توش...
‫همه‌ی انرژیمون رو برای متنفر بودن از اون نزاریم
‫ضمنا مطمئن شدیم که اون متوجه بشه
‫اون برنده نشد. ما باختیم
‫گوزمان
‫- چطوری؟ ‫- خوبم
‫من می‌دونم
‫کاری که با تو کردن تحمل نکردنی ـه
‫ما حقمون بود
‫چی؟ این نمی‌تونه پایان کارتون باشه
‫- این نمی‌تونه پایان... ‫لو، لطفا تو جنگ‌هایی که بهت مربوط نیست دخالت نکن
‫بهم مربوطه...
‫مخصوصا اگه مربوط به کسی باشه که من دوستش دارم
‫مراقب باش. تو نمی‌تونی بورسیه‌ت رو از دست بدی ‫این آینده‌ی توئه!
‫پس تو چی؟ اهمیتی نداره؟
‫من ۱۷ سالمه
‫می‌تونم آینده‌م رو یکسال عقب بندازم
‫هِی،
‫بعد از مراسم فارغ‌التحصیلی مهمونی می‌گیریم
‫و کلی خوش می‌گذرونیم ‫هیچی نمی‌تونه اینو خرابش کنه!
‫بهت قول میدم
‫بهم فندک بده، عزیزم
‫هیچوقت سر کار سیگار نمی‌کشی
‫اون بچه‌ها کار منو تموم می‌کنن
‫سال تحصیلی تقریبا تموم شده ولی ‫اونا کار منو تموم می‌کنن
‫کاری که کردی خیلی نامردی ـه، می‌دونی مگه نه؟
‫- نه خواهش می‌کنم. تو دیگه نه! ‫- می‌خوای چی بگم؟
‫این ربطی به انصاف و بی‌انصافی نداره، آندر
‫خیلی پیچیده‌تر از این حرفاست ‫باید جای من باشی تا بفهمی چی میگم
‫ولی گوزمان و سامو حقشون نبود
‫فقط روی چیزای مهم تمرکز کن
‫- مثلا روی امتحاناتت! ‫- من نمی‌خوام امتحانای جبرانی بدم
‫لطفا دوباره شروع نکن بگو ‫نمی‌خوای در حق تو استثناء قائل بشم
‫هیچ استثناء قائل شدنی توی گند زدن به امتحانات، ‫بخاطر وضعیت پزشکی نیست!
‫نمی‌خوام آخرین روزام رو جلوی کتاب هدر بدم ‫مامان!
‫منظورت از «آخرین روزها» چیه؟
‫هیچ امیدی به من نیست ‫نه در بلند مدت، نه در آینده‌ی نزدیک
‫- و... ‫- این فکرا از کجا به سرت زده، آندر؟
‫کی اینو بهت گفته؟ کسی اینو به من نگفته!
‫این تنها چیزیه که دارم
‫همین الان رو میگم!
‫ولی عزیزم...
‫خیلی‌خب شاید فردا هم داشته باشم
‫ولی وقتم رو برای درس خوندن هدر نمیدم ‫آخه چرا بخونم؟
‫من این نگرش قبول شکست رو تحمل نمی‌کنم!
‫مامان...
‫نمی‌خوای درس بخونی؟ ‫پس می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫نمی‌دونم
‫می‌‎خوام یه مقدار برای خودم باشم
‫خودم رو آماده کنم
‫باید جای من باشی تا متوجه بشی!
‫ سلام، یری. کِی می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫ یری، لطفا جوابم رو بده
‫ حالت خوبه؟ می‌تونی زنگ بزنی؟
‫از طرف: مامان ‫موضوع: خبر خوب!
‫اون وکیله می‌خواد برادر و مادرم رو ‫توی مراکش ببینه
‫- میگه خبرهای خوبی داره ‫- این خیلی خوبه
‫فرض کن این کابوس تموم بشه ‫و برادرت بتونه بیاد خونه
‫نه، تا وقتی پولو آزاده، هیچکدوم از اینا تموم نمیشه
‫مرد، تو دیگه قفلی زدی روی این پولو ‫دیگه فراموشش کن، خب؟
‫مگه همین الانش گند نزده به سال تحصیلی ‫و زندگی و همه چیزت؟
‫- چطور می‌تونم فراموش کنم ‫- خودت رو از همه چیز جدا کن!
‫روی اون چیزایی تمرکز کن که اهمیت دارن! ‫الان این‌که خانواده‌ت دارن برمی‌گردن خونه، مهمه
‫- همون کاری رو بکن که گوزمان کرد: فراموش کن! ‫- چی میگی؟
‫بیا
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- چشمات رو ببند. یالا ببندشون
‫انجام شد!
‫- چی انجام شد؟ ‫- پولو دیگه وجود نداره
‫کدوم پولو؟ من پولو نمی‌شناسم
‫- هی! منم همینطور! ‫- دیدی؟
‫- واقعا جواب میده! ‫- اوهوم
‫میشه یه دستمال بهم بدین؟
‫باورم نمیشه جرأت کردی بیا اینجا!
‫فقط می‌خوام یه چیز رو خشک کنم، عمر!
‫منم فقط می‌خوام از اینجا بری ‫اینو بخاطر خودت می‌گم
‫برو!
‫- مامان ‫- عزیزم، بگو که یه سیگار داری!
‫دارم می‌میرم واسه یه سیگار ‫حتی می‌خواستم سبزی جعفری بکشم!
‫خب؟
‫نمی‌خوای به مامانت یه بغل بدی؟
‫این شد!
‫تو رو خدا بگو که یه فندک داری
‫چرا نگفتی اینقدر امروز داری میای بیرون؟
‫امروز صبح یه چند بار زنگ زدم ‫ولی تو برنداشتی
‫- لعنت بهش، اون تو بودی؟ ‫- معلومه که من بودم
‫خیلی بوی خوبی میدی
‫و به نظر خوب میای
‫چیه؟
‫- چیزی نیست ‫- یالا عزیزم، من اون نگاه رو می‌شناسم
‫از مدرسه اخراجم کردن
‫چی داری میگی؟
‫- کِی؟ ‫- الان! یعنی یه مقدار قبل‌تر!
‫- حالا چرا؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫لعنتی!
‫خب، می‌دونی چیه؟ گوربابای مدرسه
‫اونی که می‌تونه کار می‌کنه، ‫اونی که نمی‌تونه، درس می‌خونه! ها؟
‫تو هم کارت توی گردوندن تجارت خانوادگی عالی بود
‫در حد و اندازه‌ی خودت و به صورت یه خورده پا بودی
‫ولی بازم کارت عالی بود
‫پس از از الان به بعد، فقط خودمون دوتاییم!
‫مادر و دختر، دست در دست همدیگه کار می‌کنن
‫سلام
‫عجب، مامان!
‫می‌تونی بعدا از دستش عصبانی بشی. ‫میشه الان بریم بیرون؟
‫متاسفم آندر. نمی‌دونستم باید چیکار کنم
‫ چرا درکش اینقدر سخته؟
‫ما درک می‌کنیم
‫خودتو ببین، اخراج شدی ‫که چی؟
‫چیز خاصی نیست!
‫سال بعدی فارغ‌التحصیل میشی ‫من دیگه سال بعدی‌ای ندارم!
‫- کجاش سخته که متوجه نمیشی؟ ‫- باشه، تو سال بعدی‌ای نداری
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫مامانت میگه می‌خوای تنهایی وقتت رو بگذرونی ‫این نقشه‌ی مزخرفیه!
‫گوزمان، تو هیچوقت منو درک نمی‌کنی
‫من مشکلی ندارم که تو هر کاری خواستی بکنی
‫اگه می‌خوای درس نخونی، خب نخون
‫هرکار خواستی بکن ‫اگه دلت می‌خواد برو چتربازی کن
‫فقط لطفا تنها نباش
‫چون اگه واقعا داری می‌میری، من ...
‫من باور نمیشه که بخوای آخرین روزهات رو ‫تنهایی بگذرونی
‫بدون خانواده‌ت، دوستات و عمر!
‫آندر! آندر!
‫منو تنها بزار، خواهش می‌کنم!
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم
‫سلام، پولو ‫می‌دونم نمی‌خوای حرف بزنی
‫اشکالی نداره، فقط ازت می‌خوام لطفا و لطفا... ‫با مامان‌هات صحبت کن
‫اونا می‌تونن والریو رو دوباره برگردونن و ببخشنش
‫چون وقتی اون قبلا درس عبرت گرفته ‫دیگه واقعا هیچ منطقی توی تنبیه کردنش نیست
‫خیلی‌خب؟
‫خواهش می‌کنم، هر تصمیمی که گرفتی بهم زنگ بزن
‫خواهش می‌کنم، باشه؟
‫فردا می‌خوای چی بپوشی؟
‫من نمی‌خوام برم، مامان
‫فقط اونایی که فارغ‌التحصیل نمیشن...
‫باید اخراج میشدن، نه تو!
‫گوزمان و ساموئل چی؟ ‫اونا فقط می‌خواستن دعوا رو تموم کنن
‫آره، اون قلدرها کل سال داشتن...
‫زندگیت رو به جهنم تبدیل می‌کردند
‫اگه اونقدر مرد نیستی که باهاشون روبرو بشی
‫پس نمی‌تونی ازم انتظار داشته باشی تا بشینم ‫و نگاه کنم که پسرم رو شکنجه میدن
‫نظرت درباره‌ی پیراهن راه راهه...
‫با شلوار آبیه چیه؟
‫خیلی خوشگل میشی
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫تو چت شده؟
‫چطور اومدی داخل؟
‫کسی دم در نبود که بخوای گولش بزنی
‫واسه اونموقعست که ازم خواستی تا اینجا رو ‫تزیین کنم و مثل خونه‌ی خودم بکنمش
‫آهان...
‫عجب دوران خوبی بود
‫لطفا بشینید! ‫راحت باشید!
‫چرا اومدی اینجا، کارلا؟
‫اومدم عذرخواهی کنم
‫واقعا میگم
‫تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی
‫«یری، تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی ‫واقعا ارزشش رو داری...
‫هر دختری حاضره خودشو بکشه تا با تو باشه»...
‫البته هر دختری، بجز اونی که این حرف رو زد! ‫قبلا اینا رو شنیدم
‫جدی می‌گم
‫کارلا، الان واقعا اصلا نیازی به ترحم تو ندارم ‫جدی می‌گم
‫- لطفا برو ‫- باشه، باشه
‫دیگه اینقدر نقش قربانی‌ها رو بازی نکن
‫چون تو هم از من خوشت نمیاد
‫- ببخشید؟ ‫- شنیدی چی گفتم
‫من از تو خوشم نمیاد ‫تو هم از من خوشت نمیاد
‫آهان! خب این چند ماه اخیر چی میشه؟
‫- بهش چی میگی؟ ‫- تو عاشق جلوه‌ی منی!
‫این‌که چقدر به تصویری که میومدم که...
‫یری قدیمی گرفت تا بتونه ‫از مردمی که مسخره‌ش می‌کردن
‫لایک بگیره!
‫بدن تو، لباس تو، رفتار تو...
‫تو شبکه‌ی اجتماعی خودت رو ساختی که ‫کاری کنی اونا تو رو بپرستن
‫برای تو من مثل ابزار می‌مونم
‫اونوقت تو منو به عنوان یه چک بانکی می‌بینی ‫که می‌تونه شراب‌سازی رو نجات بده، آره؟
‫همونی که گفتم،
‫هیچکدوممون همدیگه رو اونطوری که تظاهر می‌کردیم ‫دوست نداریم
‫با این وجود، خیلی خوش‌شانس بودم که تونستم ‫یری واقعی رو بشناسم
‫مرد پشت سلفی‌ها رو!
‫و بزار یه چیزی رو بهت بگم ‫اون مرد فوق‌العاده‌ایه
‫خیلی بهتر از اونی که تو درست کردی
‫و شرط میبندم هر دختری حاضر خودشو بکشه ‫تا با تو باشه
‫هر دختری، بجز من!
‫پس...گوربابای لایک!
‫و گوربابای شراب‌سازی
‫همین الانشم به اندازه‌ی کافی وقتمون رو هدر دادیم ‫که کاری که دیگران بهمون میگن رو انجام بدیم، مگه نه؟
‫لازم نیست چیزی رو به کسی ثابت کنی
‫حالا...می‌تونم بغلت کنم؟
‫فقط به عنوان یه دوست! ‫هیچ فریبکاری‌ای در کار نیست
‫- عزیزم مضطربی؟ ‫- آره، یه ذره بابا
‫- چیزی نمیشه ‫- ببین عمر اونجاست
‫- چطوری مامان؟ ‫- خوبم
‫خوشگل شدی
‫تو هم همینطور
‫- چطوری؟ ‫- یه ذره مضطرب!
‫- اضطراب چی رو داری؟ برو بابا! ‫- سلام
‫- سلام، لو
‫خوشتیپ شدی!
‫خوشم اومد
‫هی، لو؟
‫چیه؟
‫والدینت نمیان؟
‫به نظر میاد که خانواده‌ی تو می‌تونن یه مدت ‫مشکلات رو کنار بزارن
‫و روی اون چیزی که واقعا اهمیت داره تمرکز کنن
‫بهت غبطه می‌خورم...
‫از اون خوباش میگم
‫از اون بداش هم همینطور! ‫شبیه یه پسته شدی!
‫واقعا اینقدر جدی بود؟ ‫نمیشد معقولانه رفتار کنی؟
‫بعد از همه‌ی کارهایی که برای این مدرسه‌ی لعنتی کردم ‫- اوه، خواهش می‌کنم
‫ببین، من تو رو میکشونم دادگاه! ‫این کاریه که می‌کنم!
‫اه... لطفا برید داخل
‫ونتورا، هرکاری که فکر می‌کنی بهتره رو انجام بده ‫ولی علت اخراج قشنگ توجیه‌شده‌ست
‫توجیه‌شده؟
‫در آخرین روز سال تحصیلی؟ ‫اوه، خواهش می‌کنم!
‫کل سالِ پسرم فقط توی یه روز، دور ریخته شد
‫- لائورا، ونتورا، فکر می‌کنم... ‫- لوکرسیا، عزیزم. تو این موضوع دخالت نکن
‫راستی، کاش یه مقدار بیشتر تلاش می‌کردید تا ‫به گوزمان کمک کنید
‫من؟
‫بله ‫پدرتون مرد با نفوذی ـه
‫- اگه هر کسی یه مقدار تلاش کنه... ‫- خیلی‌خب، دیگه بسه
‫خیلی متاسفم
‫پولو
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫خب؟ چرا جواب منو نمیدادی؟
‫هنوز کاغذبازی رو انجام ندادن
‫- فقط با مامان‌هات حرف می‌زنیم... ‫- کایتانا
‫چرا اینقدر گیر دادی به فارغ‌التحصیلیِ والریو؟
‫- تا اونم بتونه باهامون بیاد و ... ‫- و رابطه‌مون رو نجات بده؟
‫چون بدون اون...کارمون از پیش نمیره، درسته؟
‫پولو، شروع نکن!
‫شروع نکن!
‫درک می‌کنم، خیلی فشار روت هست
‫- نمی‌فهمی الان داری چی میگی ‫- نه
‫بعد از مدت‌ها، برای اولین بار می‌فهمم دارم چی‌ می‌گم
‫متاسفم
‫خیلی‌خب. پس لندن چی میشه؟ ‫نقشه‌هامون چی میشن؟
‫می‌بینی؟ فقط نگران همینا هستی
‫لندن، نقشه‌هامون...
‫- خب؟ ‫- تو عاشق من نیستی
‫عاشق زندگی‌ای هستی که داشتم بهت میدادم
‫چرا از فعل گذشته استفاده می‌کنی؟
‫متاسفم
‫باید برم، خیلی‌خب؟
‫هی، چی شد؟
‫هیچی
‫آه...میشه یه لحظه منو ببخشی؟
‫خیلی طول نمیکشه
‫تئودورو
‫می‌تونیم بعدا بریم خونه‌تون تا قرار رو ببندیم؟
‫آه... حتما! ‫خوشحالم که تجدید نظر کردی
‫ مراسم تا پنج دقیقه‌ی دیگر شروع می‌شود
‫اوناهاش
‫ممنونم ‫بیاید مراسم رو ادامه بدیم
‫لعنتی...
‫بزار من انجامش بدم
‫باید چی‌کار کنیم؟
‫واقعا نمی‌دونم
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫اون بورسیه رو می‌خوام، نادیا
‫منم همینطور ‫ولی ما داریم خودمون رو به پول می‌فروشیم، لو
‫پس نمی‌خوایش؟
‫به چه قیمتی؟ هان؟
‫ مایلم تا برندگان بورسیه رو به صحنه دعوت کنم
‫ یه تشویق مرتب برای...
‫ نادیا شانا و لوکرسیا مونتسینوس هندریک، بزنید
‫بیل مک‌کینلی از جانب دانشگاه کلمبیا، ‫جایزه رو اهدا می‌کنه
‫سلام به همگی
‫ممنونم که منو به اینجا دعوت کردین ‫خیلی خوش‌حالم که اینجا هستم
‫تبریک می‌گم ‫خوشحالیم که شما رو در دانشگاه کلمبیا خواهیم داشت
‫ممنونم
‫عصر بخیر
‫از والدین و دوستانی که به ما ملحق شدند تشکر می‌کنم
‫که همچین لحظه‌ی بزرگی رو رقم زدند
‫هم برای ما و هم برای ...دوستان همکلاسی‌مون
‫من مایلم...
‫نمی‌تونم این‌کار رو بکنم
‫- نادیا، می‌تونی بجای من صحبت کنی، لطفا؟ ‫- ادامه بده، تو دیگه شروعش کردی!
‫خب...
‫- داشتم میگفتم که... ‫- نه صبر کن
‫مایلم که بگم...
‫مایلم که بگم... خب،
‫ما مایلیم بگیم که...
‫فکر می‌کنم از جانب جفتمون...
‫این جایزه رو اهدا می‌کنیم به...
‫همه‌ی دوستان همکلاسی‌مون
‫مخصوصا اون‌هایی که اون پشت هستند،
‫که به دلایل مختلفی الان نمی‌تونن این بالا بیان ‫و به عنوان بخشی از این مراسم فارغ‌التحصیلی...
‫به ما بپیوندند!
‫این‌که نمی‌تونیم اونا رو اینجا داشته باشیم...
‫این لحظه رو...
‫اونطور که می‌خواستم، شاد نمی‌کنه
‫درسته!
‫بخاطر این‌که من و اون باید الان از خوشحالی ‫بالا و پایین بپریم...
‫ولی این‌کار رو نمی‌کنیم
‫بخاطر این‌که... این جایزه حق ماست
‫این لحظه، حق ماست نادیا!
‫دوستان من بخاطر یکسری ناعدالتی...
‫اونجا هستند
‫بزرگترین ناعدالتی این بود که ما رو از همراهیِ...
‫مارینا محروم کردن
‫ناعدالتی‌هایی...
‫که هر دوی ما محکومشون می‌کنیم
‫درسته!
‫و فقط یه نفر مسئول همه‌ی این ناعدالتی‌هاست
‫پولو
‫- حالت چطوره؟ از خودت راضی هستی؟ ‫- باورم نمیشه
‫ببین، این جایزه‌ای که ما داریم دریافت می‌کنیم...
‫در واقع یه جور تمجید از ما بود که مامان‌هات ‫برای پاک کردن تصویر تو به این فکر رسیدن!
‫و دوباره تکرار می‌کنم، ما اینو قبول می‌کنیم ‫چون این حق ماست!
‫خب ما باید چیکار کنیم؟ ‫چون این دیگه...
‫اگه اینقدر براتون مشکله که این جایزه رو ‫قبول کنید، خب نگران نباشید
‫بورسیه‌ی تحصیلی کنسل شد
‫خواهش می‌کنم، نه!
‫تنها کاری که ما همیشه می‌خواستیم بکنیم این بوده ‫که از «لاس انسیناس» حمایت کنیم
‫و به دانش آموزان کمک کنیم
‫کی وارد دستشویی شد؟
‫عمر، من کل روز رو وقت ندارم
‫اگر هم وقت داشتم، صبر نداشتم! ‫اسمش رو بهم بگو
‫نادیا
‫داری خواهر خودت رو متهم می‌کنی؟
‫می‌دونید چیه؟ ‫به یه نفر که خیلی دوستش دارم قول داده بودم...
‫که این روز رو با هم جشن می‌گیریم
‫که کلی خوش می‌گذرونیم و ‫هیچی نمی‌تونه اینو خراب کنه
‫بیاید بریم توی تئاتر بارسلو جشن بگیریم
‫- الو؟ ‫- ساموئل
‫باید بیای ایستگاه پلیس ‫این خیلی ضروریه
‫بابا، من دارم میرم دستشویی
‫- بیرون منتظر من باشید ‫- خیلی‌خب
‫- ما پولش رو نداریم ‫- وام می‌گیریم
‫خب؟
‫به نادیا نیاز نداری تا به نیویورک بری
‫منظورت چیه؟
‫- من خودم تکی نمیرم ‫- منو داری
‫عجب! فکر می‌کردم ما فقط با هم می‌خوابیدیم!
‫گندش بزنن
‫- چیه؟ ‫- متاسفم
‫متاسفم که اونطور که ازم انتظار داشتی، ‫واکنش نشون ندادم
‫و بله، ما فقط با هم می‌خوابیدیم ‫ولی خیلی بیشتر از اینا بود!
‫وقتی خواهرت ازم پرسید که ‫می‌تونی باهام بیای یا نه،
‫من نمی‌دونستم چی بگم!
‫منم فکر می‌کردم ایده‌ی نادیا احمقانه بود
‫ضمنا، برای منم بیشتر از خوابیدن با همدیگه بود!
‫پس شاید بخاطر همین باید ادامه بدیم
‫اگه یه پیشنهاد یه کاری می‌کنه که ندونی چی بگی، ‫شاید بهتر باشه انجامش بدی! ها؟
‫همش تله بود...
‫که بتونن خانواده‌ت رو پیدا کنن ‫و برادرت رو دستگیر کنن
‫متاسفم
‫قسم می‌خورم از این ماجرا خبر نداشتم
‫اونا منم گول زدن ‫قسم می‌خورم!
‫حالا پیداشون کردن؟
‫برادرت منتظر حکم استرداد مجرمین ـه
‫اوه، ساموئل...
‫در همین حین، قاتل داره ول میچرخه ‫و کت و شلوار و کراوات پوشیده!
‫- متاسفم! ‫- باید باشی. این تقصیر توئه
‫- بهت گفتم، اونا منو هم فریب دادن ‫- کیا؟
‫کی فریبت داد؟ هان؟
‫بهت می‌گم کی! رییس‌هات، همکارات!
‫اون سیستم لعنتی‌ای که براش کار می‌کنی!
‫و هیچ کاری بر علیهش نمی‌کنی
‫بخاطر همین تقصیر توئه
‫گندش بزنن
‫اون مدارکی که واسم فرستادی رو چاپ کردم
‫اگه می‌خوای برای بار آخر بررسیش کنی...
‫ممم... نه
‫اوه، نه، فکر می‌کنم بهتر باشه شما بررسیش کنی
‫باشه
‫توی بخش سه، تبصره‌ی چهار یه تغییری بوجود اومد
‫- درباره‌ی مدیریت شراب‌سازی؟ ‫- اوهوم
‫ما اسم شما رو با اسم کارلا جابجا کردیم
‫اون مدیر انحصاری شراب‌سازی و ‫همه‌ی دارایی‌های مربوط به اون میشه
‫البته به محض این‌که ۱۸ سالش بشه، ‫که خیلی هم طولی نمیکشه
‫بزار ببینم...
‫شما در تجارت دخالی نخواهید کرد
‫من هم همینطور! ‫منم در حاشیه می‌مونم
‫پس... ‫کارلا میشه مالک و کسی که همه چیز رو اداره می‌کنه
‫یری، چیزی که تو داری پیشنهادش رو میدی ‫هیچوقت قرار نبوده اتفاق بیوفته
‫خب، الان قراره!
‫شما انتخاب کنید:
‫بزارید هر طور که دخترتون خواست، ‫از شما حمایت کنه
‫یا بزارید تجارتتون نابود بشه
‫و هیچ راهی برای حمایت از دخترتون نخواهید داشت
‫اون خیلی جوونه و اصلا سر از این کارها در نمیاره
‫یه چیزی بگو، عزیزم
‫من میگم... دیگه بسه هر چقدر از شما دستور گرفتم
‫- ببخشید؟ ‫- من میگم...
‫که دیگه نمی‌تونید تصمیم بگیرید که ‫چی رو می‌تونم و چی رو نمی‌تونم انجام بدم!
‫دیگه تمومه!
‫می‌خوام هر کاری که می‌خوام بکنم
‫هرکی که می‌خوام باشم، ‫و با هرکسی که می‌خوام باشم
‫دیگه روی من هیچ نفوذی ندارید!
‫خب؟ امضا کنیم؟
‫می‌دونی کی رو باید سرزنش کرد؟ ‫آزوکنا!
‫دانش آموزان هیچ احترامی به اون نمیزارن
‫اون از دانش‌آموزا می‌ترسه و خیلی شل ـه
‫اون فقط یه شوخی بچگانه بود ‫دیگه کنسل کردن بورسیه خیلی زیادی بود
‫حداقل من یه کاری کردم
‫اگه من نبودم
‫اون دوتا قلدری که زندگی پسرت رو جهنم کردن
‫هنوز اونجا می‌بودن
‫- شاید من حقـم باشه! ‫- چی میگی؟
‫خواهشا مسخره‌بازی در نیار، پولو
‫با همه چیزایی که امسال اتفاق افتاد...
‫قلدری کردن‌ها، توییت‌ها،
‫همه چیزایی که نوشتن، صدماتی که زدن...
‫و از همه مهمتر اون کسی که باید تاوان پس...
‫مامان، من مارینا رو کشتم!
‫- یه تصادف بود، ولی من کشتمش ‫- این مزخرفات رو تمومش کن
‫- بگونیا! ‫- نمی‌خوام بشنوم
‫مارینا یه چیز داشت که متعلق به کارلا بود
‫و من اونو گرفتم تا دوباره کارلا رو بدست بیارم
‫- پولو، خفه شو ‫- نه!
‫محض رضای خدا، مامان! ‫مگه همیشه بهم نمیگی یه مرد باشم؟
‫تا با همه چیز روبرو بشم؟ ‫شجاع باشم؟
‫خب، منم دارم همین‌کار رو می‌کنم
‫من مارینا رو کشتم
‫و نمی‌تونم برش گردونم
‫و نمی‌تونم کاری بکنم که ساموئل و گوزمان، ‫بتونن فارغ‌التحصیل بشن
‫ولی لطفا بورسیه‌ی اونا رو کنسل نکنید
‫حداقل بزارید توی این داستان لعنتی، ‫یه نفر پایان خوشی داشته باشه
‫لطفا، همین الان زنگ بزنید
‫لطفا!
‫آزوکنا؟ سلام. بله بگونیا هستم
‫عذر می‌خوام که اینقدر دیروقت زنگ زدم ولی...
‫می‌خوام درباره‌ی بورسیه‌ی تحصیلی صحبت کنم...
‫سلام
‫- ساموئل رو دیدین؟ ‫- نه
‫بریم به اطاقک دی‌جی دستبرد بزنیم، ‫تا انرژی اینجا رو ببریم بالاتر؟
‫فکر نمی‌کنم هیچ موسیقی‌ای بتونه ‫این جو مزخرفی که توش هستیم رو درست کنه
‫یادت نره که من بورسیه‌م رو از دست دادم
‫کی به شما دوتا گفت، قهرمان‌بازی کنید؟
‫حالا چی؟
‫بزار یه سوالی رو ازت بپرسم که یه بار پرسیدی
‫این چه تاثیری روی ما میزاره؟
‫منظورت از «این» چیه؟
‫این‌ نکته که من قرار نیست جایی برم ‫و همینجا می‌مونم
‫خب، با الهام گرفتن از اون جوابی که تو بهم دادی
‫باید بگم ما دقیقا همونی که بودیم، خواهیم بود
‫من و تو... جفتمون همینجا
‫این چیز خوبیه، مگه نه؟
‫با همه‌ی چیزهای بدی که دارن اتفاق میوفتن ‫این یکی خوبه!
‫نظر منم همینه!
‫سلام، ببخشید ‫آندر رو دیدید؟
‫نه ولی اونقدر بگرد تا پیداش کنی
‫به نظر میاد امشب هرکسی دنبال یکی می‌گرده
‫خوش‌بختانه بعضی‌هامون، ‫اونی که دنبالش می‌گشتیم رو پیدا کردیم
‫سلام عزیزم
‫سلام
‫من فارغ‌التحصیل نشدم
‫منم همینطور
‫خب، «بدبختی» عاشق «هم‌صحبت» ـه
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫- این پایه رو دوباره تکرار کنی یا کار کنی؟ ‫- نه
‫یه فرصت گیرم اومده که برم نیویورک
‫واقعا؟
‫آره
‫ولی با خواهرت که نیست، نه؟
‫نه، یعنی چرا
‫قرار بود با اون برم و بعد از اتفاقی که افتاد
‫خب...
‫با مالک دارم میرم
‫آهان
‫پس اون بهت کمک می‌کنه که اون‌جا مستقر بشی؟
‫همش عجیب و غریب به نظر میرسه
‫یا خیلی بی‌نقص!
‫آره، اونم میشه
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫من؟
‫فقط چیزی که تو فکر می‌کنی، اهمیت داره
‫فکر می‌کنم به نظرت نیاز داشته باشم
‫فقط یه احمق می‌تونه اجازه بده که ‫فرصت به این خوبی از دست بره
‫درسته
‫خیلی‌خب
‫- عمر ‫- چیه؟
‫خداحافظ
‫سلام، سکسی!
‫- الان وقتش نیست، کارلا ‫- چرا نه؟
‫نمی‌دونی چی می‌خوام بگم
‫خیلی‌خب...
‫شاید این برات شوکه‌کننده باشه
‫ولی داشتم فکر می‌کردم...
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫officialcinama@
‫مترجم: TheFlashPoint
‫برای هرگونه پیشنهاد یا انتقاد ‫Telegram----@GoodBadUgly