‫[نیازی به اپلیکیشن نداریم. ‫جنده‌های بیشتری مثل کلوئی رو ثبت‌نام کنید.]
‫[من خیلی حواس‌پرتم. ‫می‌شه مواد مخدر(محرک) بهم بدین؟]
‫بیشتر دارن مزاحم همدیگه می‌شن. همین.
‫اگه کمک نخوان فایده‌ای نداره.
‫به من ربطی نداره.
‫آره. خب حالا تازه اپلیکیشن رو دادیم بیرون.
‫باید یه کم بیشتر زمان بدیم.
‫باشه.
‫عمر، به تصمیمت برای متوقف کردن مشاوره ‫احترام می‌ذارم.
‫فقط حس می‌کنم ارزش گفتن داره،
‫به نظر من هنوز کلی راه داشتیم
‫و نیازی نیست دوباره دارو مصرف کنی.
‫چه برسه سرخود این کارو بکنی.
‫هروقت بهم نیاز داشتی هستم.
‫سلام ماتئو، چطوری؟
‫راستش فقط نیاز داشتم یه مدت متوقف شه.
‫همین. ولی مرسی از توجهت. ‫ خیلی برام ارزش داره.
‫- ساموئل! ‫- ساموئل!
‫چه بلایی سرت آورد؟
‫سامو؟ سامو.
‫ساموئل.
‫ترجمه از « فائزه شاهمرادی » کانال تگرام: @fsh294
‫«نخبه» ‫" فصل هفتم - قسمت دوم "
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اون چیه؟
‫لباسته. برای مسابقه.
‫بگیرش، مال توئه.
‫یعنی چی؟ امکان نداره.
‫جوئل، یه هدیه از طرف یه دوسته.
‫آره. شهریه‌ی مدرسه‌م رو هم می‌ده؟
‫نه ایوان. نه.
‫ولی بدون کت شلوار اجازه نداری بیای.
‫نگرانش نباش.
‫اصلاً نمی‌خواستم برم.
‫پولش رو ندارم.
‫جوئل.
‫راستش خیلی دوست دارم باهم بریم
‫و خوش بگذرونیم.
‫حالا سایزمو از کجا می‌دونستی؟
‫نمی‌دونستم. دیداری حدس زدم.
‫که اینطور.
‫می‌پوشم ببینیم چشمات چه قدر تیزه.
‫میرم رختکن.
‫میای؟ اینجوری می‌تونی ببینی ‫ سایزمه یا نه. مگه نه؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- برای من؟ نه؟
‫چیزی نیست.
‫- باشه. ‫- هیچی.
‫نه هیچی نیست.
‫چی می‌خواد بشه؟
‫سلام.
‫عمر؟
‫لعنتی... ایوان!
‫- دهنتو! ‫- مشتاق دیدار!
‫چطور مطوری؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫می‌بینم که با دوست‌پسرم آشنا شدی.
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫حالا اینجا چی کار می‌کنید؟
‫من داشتم...
‫یه مسابقه‌ی خیریه در پیشه ‫می‌خواستم یه کت شلوار تن بزنم.
‫تو چی؟ تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫[مسابقه‌ی سوارکاری خیریه]
‫صبح بخیر، روبرتا. اوضاع خوبه؟
‫صبح بخیر.
‫می‌دونم تیراندازی زیر سر تو بود.
‫نگران نباش، نیومدم انتقام بگیرم.
‫اومدم بهت هشدار بدم.
‫داداشِ منو درگیر این ماجرا نکن.
‫دیداک هر جور شده توی این مدرسه می‌مونه.
‫فهمیدی؟
‫باشه. ولی اجازه نمی‌دم دیگه با دخترم باشه.
‫منم دوست ندارم باهم باشن،
‫ولی زندگی خودشونه.
‫می‌دونم.
‫اونقدرها مهم نیست...
‫ولی بازم خیلی مهمه.
‫آره، ولی نمی‌تونیم به زور کاری کنیم، ایسا.
‫خیلی آسیب دیدی.
‫بدنت داره واکنش نشون می‌ده.
‫داره بهت می‌گه یه کم دیگه استراحت لازمی.
‫فقط همین، درسته؟
‫نگران نباش.
‫چه خبر، بچه‌ها؟
‫پسر جون، یه دقیقه منو ‫با دخترم تنها می‌‌ذاری؟
‫یه کم دیگه می‌بینمت.
‫برای چی اومدی؟ چی می‌خوای؟
‫اومدم جزئیات مسابقه رو ‫با ویرخینیا نهایی کنم.
‫یه چیز کوچولو هم برات آوردم.
‫خیلی قابل‌دار نیست.
‫می‌خوام تک‌تک افراد مسابقه...
‫بدونن دخترم کیه.
‫پس اومدی رشوه بدی.
‫کدوم اسبمون توی مسابقه شرکت می‌کنه؟
‫نه.
‫- عزیز دلم... ‫- نه، جدی می‌گم. نه.
‫عسلم، اون اسب ماده بهترین اسبیه که داریم.
‫می‌فهمی چی می‌گی؟
‫واسه همینه که مخالفم دیگه.
‫خیلی براش خطرناکه. سنش بالاست.
‫سفرمون از ایبیزا براش زیادی بود.
‫متوجه نیستی؟
‫اون عضو خانواده‌ست. برات مهم نیست؟
‫می‌خوای بذاری اذیت شه؟
‫می‌بینی؟ واسه همینه که...
‫نمیارمت تو کسب و کار خانوادگی‌‌مون.
‫عزیزم، اسب‌ها هم بخشی از کارن.
‫همیشه کار تو اولویته، نه؟
‫خواهشاً انقدر ضد حال نزن.
‫- به خاطر مامان. ‫- نه، من هیچ کاری نمی‌کنم.
‫مسابقه نمیام. قسم می‌خورم...
‫اگه بلایی سرش بیاد
‫دیگه هیچ‌وقت منو تو زندگی کوفتیت نمی‌بینی.
‫سلام.
‫نرفتی مدرسه؟
‫نه، حالم خوب نبود.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫هیچی. یه سری مدارک رو...
‫برای لایو ویرخینیا جا گذاشتم.
‫بعدش می‌ری بیرون آره؟
‫امم...آره.
‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫براش ایمیلشون می‌کنم...
‫و بعدظهر بهش زنگ می‌زنم.
‫تا بتونم مراقب تو باشم.
‫نه رائول، ویرخینیا رو عصبانی نکن. ‫اون مدیرمه.
‫تازه، خودمم دارم می‌رم بیرون.
‫- فکر کردم حالت خوب نیست. ‫- آره درسته.
‫حالم خوب نبود ولی الان خوبم.
‫فقط نتونستم کلاس اولمو برم.
‫- خوبم، راست می‌گم. ‫- مطمئنی؟
‫اوهوم. می‌رم آماده شم.
‫[پیام جدید]
‫[نیاز دارم تنها باشم ولی نمی‌تونم.]
‫[حس زندونی بودن دارم.]
‫سارا.
‫بله؟
‫تو آزمون تربیت‌بدنی عملکردت ضعیف بود ‫و نمره‌ت پایینه.
‫آره. متاسفم.
‫بهتر می‌شم.
‫جدیداً انگار سردرگمی.
‫اون کهیر روی دستت چیه؟
‫هیچی. حساسیته.
‫واکنش بزرگی به نظر میاد. ‫به چی حساسیت داری؟
‫خیلی چیزها. به خیلی چیزها حساسیت دارم.
‫جسیکا، بعداً می‌بینمت. داره دیرم می‌شه.
‫نمی‌دونم چرا کار اپلیکیشن رو قبول کردی
‫وقتی نمی‌خواستی با «لاس انسیناس» ‫سر و کار داشته باشی.
‫آره ولی به خاطر پول و رزومه بود.
‫یا برای این که منو کنترل کنی؟
‫یا مراقبت باشم.
‫من بهت اعتماد دارم، جوئل.
‫- ولی این مدرسه واقعاً می‌تونه به گات بده. ‫- باز شروع شد.
‫نمی‌بینی الانش هم اوضاعم به گاست؟
‫ببین عمر. من تو نیستم خب؟
‫نه توام نه دوستات.
‫من جوئلم و می‌خوام از این فرصت لذت ببرم.
‫فقط نگرانتم عشقم.
‫ولی من بابا نمی‌خوام.
‫یه دوست‌پسر می‌خوام...
‫که وقتی اتفاق خوبی برام میفته خوشحال می‌شه.
‫کسی که بهم اعتماد داره و فضا میده،
‫نه که مثل سیریش می‌چسبه بهم
‫و کنترلم می‌کنه.
‫لعنتی.
‫[دیداک و اراذل رو از مدرسه بنداز بیرون!!!]
‫ایوان.
‫اگه دوست‌پسر داشتنم اذیتت می‌کنه
‫بگو تا از مدرسه برم.
‫از وقتی از بیمارستان مرخص شدم ‫تنها کار لذت‌بخشم...
‫دادن هزینه‌های تو بود.
‫به این که دوست معمولی باشیم راضیم.
‫خب پس، مسابقه رفتن سر جاشه؟
‫معلومه. بی‌صبرانه منتظرم.
‫گمونم عمر هم میاد، نه؟
‫فکر نکنم. سرش خیلی شلوغه.
‫چه خبر؟
‫سونیا.
‫مرسی...
‫مرسی لوم ندادی که فیلممو خودم دادم بیرون.
‫روانشناسی معکوسه؟
‫می‌خوای به همه بگم تا بیشتر توجه بگیری؟
‫ببین بچه جون، من مجبورم اینجا باشم.
‫سرت عصبانی شدم ولی حقت نبود.
‫آخی، بالاخره آدم شده.
‫پس دوستیم؟ همکاریم؟
‫باشه، آشناهای صمیمی‌.
‫راستی. پسر اون فوتبالیسته ‫واقعاً بایسکشواله؟
‫جدی داری می‌گی؟
‫چطور؟ نکنه دنبال طعمه‌ی فیلم پورن بعدیتی؟
‫اوهوم. آره.
‫نه، با اون فیلمای عاشقانه ‫و گوگولی می‌گیرم خب؟
‫ پزِ یه پسر پولدار و خوشگل و سکسی ‫که تو بغلمه رو می‌دم.
‫تازه یتیم هم هست.
‫مادرشوهری هم در کار نیست. چه رویایی.
‫حالا یه جوری ازش تعریف می‌کنی ‫انگار تحفه‌ست.
‫نه، تحفه منم.
‫خانوم تحفه.
‫وای. راستش اول که همو دیدیم ‫ازت خوشم اومد.
‫هر کار می‌خوای بکن دختر. ‫ولی کارت برازنده‌ی خودته.
‫می‌خوای شرط ببندی؟
‫آخه من از چالش فرار نمی‌کنم.
‫تازه، هر چی چالش سخت‌تر باشه ‫حشری‌تر می‌شم.
‫یه روش دیگه برای تایید گرفتن ‫ از بقیه‌ست، نه؟
‫عزیزم، روانشناس‌ها آرزوشونه بری پیششون.
‫چی شده؟
‫از این نگاهای بدشون خسته شدم.
‫خیلی خب.
‫چطوره یه چند تا کلاس رو بپیچونیم؟
‫خب معرفی می‌کنم، آمازونا.
‫سلام آمازونا. چطوری؟
‫سلام عشقم.
‫- نمی‌دونستم اسب دوست داری. ‫- دیوونه‌شونم.
‫توی ایبیزا با اسب‌ها بزرگ شدم.
‫این اسب مودعلاقه‌مه. ‫من و مامانم به سرپرستی گرفتیمش.
‫می‌خواست مال من باشه ولی قبول نکردم.
‫اینجوری آمازونا دو تا مامان داره.
‫باعث شد من و مامانم به هم نزدیک‌تر بشیم.
‫تا وقتی که مامانم تصمیم گرفت ‫مجبورش کنه مسابقه بده.
‫اون موقع بود که مشکلات شروع شدن.
‫چون من کاملاً با مسابقه دادنش مخالفم.
‫ولی می‌دونی که چه جوریه.
‫وقتی روبرتا فرصت کاری می‌بینیه
‫به هیچ چیز دیگه‌ای اهمیت نمی‌ده.
‫آخرین باری که آمازونا مسابقه داد، ‫ خورد زمین.
‫معجزه بود که بلایی سرش نیومد.
‫اگه من بودم زنده نمی‌موندم.
‫خب اگه می‌خوای آمازونا دیگه مسابقه نده
‫بیا بدزدیمش.
‫یواشکی ببریمش یه مخفیگاه.
‫باید قبل از مسابقه باشه.
‫اینجا اومدن مجوز می‌خواد.
‫خب مامانت به عنوان صاحب اینجا ‫باید داشته باشه دیگه. نه؟
‫آره.
‫پس گمونم باید ازش بگیریم.
‫مرسی.
‫سلام قشنگ‌ها.
‫اومدیم یه مسابقه‌ی تماشایی سوارکاری
‫جایی که قراره مسابقه‌ی خیریه‌ی ‫«لاس انسیناس» رو جشن بگیریم.
‫همه‌ی این تشکیلات برای کار خیره.
‫برای جمع‌آوری کمک واسه بورسیه‌ی ‫ انتقال محصل بین بهترین مدارسِ
‫انجمن جهانی تحصیلات عالی اروپا و آفریقا.
‫اصلاً از دستش ندین، با من همراه بشین.
‫باید توی لایومون کم کم...
‫با هم دیگه کار کنیم.
‫می‌فهمن.
‫ولی تو به مال خودت برس.
‫من می‌رم ویرخینیا رو پیدا کنم.
‫برید. نگران نباشید. می‌بینمتون.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫چه خوشگل شدی.
‫بالاخره سفیر اومد. زنش چاق شده.
‫باید برم اصطبل.
‫- می‌خوام... ‫- می‌خوای چی کار؟
‫می‌خوام آمازون رو ببوسم و براش ‫آرزوی موفقیت کنم مامان.
‫عزیزم، نه. نرو. بهش استرس می‌دی.
‫بعدش می‌بینیش دیگه. اذیت نکن.
‫دور دوم مسابقات لاس انسیناس...
‫از این قرار است.
‫پیچی، هیلز، بابل...
‫- چطوری دیداک؟ ‫- عالی‌ام.
‫تو چی؟
‫یه چند تا نظر مزخرف توی برنامه...
‫درمورد تو و خانواده‌ت خوندم.
‫آره یه چندتایی بود. ولی چه می‌شه کرد؟
‫خب، اگه نیاز داشتی درمورد چیزی حرف بزنی
‫مثلاً حال و روزت، هم‌کلاسیات، خانواده‌ت...
‫چرا خانواده‌م؟
‫کلی می‌گم. خانواده‌ و چیزهای دیگه.
‫رو من حساب کن، خب؟ ‫هیچ‌وقت قضاوت نمی‌کنم.
‫باشه. ممنون.
‫پائو، واقعاً نمی‌فهمم...
‫که اینجا چه غلطی می‌کنی پسر.
‫دیداک، منو اینجا دعوت کردن. ‫مثلاً خانواده‌تم!
‫ترجیح می‌دادم بری.
‫هیچ‌وقت با این حجم از نفرت ‫نگاهم نکرده بودی.
‫خواهشاً فقط برو.
‫داری اشتباه می‌کنی بچه جون.
‫اوف. تا مغز آدم می‌ره نه؟
‫آره واقعاً سنگینه.
‫- می‌رم بازم بگیرم. ‫- باشه.
‫بابت اتفاقایی که برات افتاد متاسفم.
‫- ببخشید؟ ‫- تصادف و فرار کردنِ مقصرو می‌گم.
‫همینطور اتفاقی که برای پدرت افتاد.
‫ما مادرها تو مدرسه ‫خیلی چیزها به هم می‌گیم. می‌دونی که.
‫خب، به هر حال متاسفم.
‫ممنونم.
‫اسمت ایوان بود؟
‫ایوان.
‫چه اسم قشنگی. همیشه این اسم رو دوست داشتم.
‫اسم من کارمنه.
‫کارمنِ خالی.
‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫خب، اوضاع و احوال چطوره؟
‫همونطور که می‌دونید تعریفی نداره.
‫ای بابا، ببخشید.
‫- نه. اشکال نداره. ‫- باید زیپ دهنمو بکشم.
‫ببینید، راستش یه دوستی منتظرمه...
‫بابات آدم خیلی خوبی بود.
‫می‌شناختینش؟
‫درموردش خوندم.
‫همینطور درمورد این که براتون چی کارها کرد.
‫برامون؟ کیا؟
‫برای هم‌جنس‌گراها.
‫خدا رحمتش کنه.
‫بقیه هر چی هم بگن، خدا دوستتون داره. ‫ اینو یادت باشه.
‫وای خدا، باهاش مو نمی‌زنی.
‫راستشو بخوای خوش‌قیافه‌تر هم هستی.
‫مامان، چرا با هم‌سنای خودت نمی‌گردی؟
‫- می‌بینمتون. خوشحال شدم. ‫- باشه. خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫مامان، اون جای پسرته.
‫- چی؟ ‫- چی یعنی چی؟
‫دیدم چه جوری نگاهش کردی و لبخند زدی.
‫جذابه پولداره... ‫می‌دونم داری چی کار می‌کنی.
‫فکر کردی داشتم مخشو می‌زدم؟
‫نه. ولی نمی‌ذارم آبرومو ببری.
‫نباید بهش نزدیک شی.
‫ببین. همچین قصدی نداشتم عزیزم.
‫حتی اگه داشتم هم اون مثل باباش ‫ هم‌جنس‌گراست.
‫بهش نزدیک نمی‌شی. حله؟
‫دور سوم تا پنج دقیقه آغاز می‌شه.
‫با شماره‌‌ی یک، «ساحل سفید».
‫فعلاً.
‫برام مهم نیست چه توافقی کردیم. ‫مگه رایگان کار می‌کنیم؟
‫مشارکتیه.
‫- باشه فهمیدم. ‫- منم همینو می‌گم.
‫ببخشید زدم تو ذوقت رائول.
‫نه نه. مرسی.
‫ببخشید گیجت کردم.
‫تف توش!
‫- رائول، چی شده؟ ‫- ویرخینیا رو گاییدم!
‫صداتو بیار پایین، رائول.
‫اون جنده خانوم پول لایومون رو نمی‌ده.
‫آره. یه لطفی ازم خواست منم گفتم...
‫آره، تو هم مفتکی قبول کردی.
‫مگه نمی‌بینی پول نداریم؟
‫حالا آپارتمان از دستمون می‌ره.
‫- صبر کن. چرا بهم نگفته بودی؟ ‫- گفتم.
‫مگه نگفتم اگه باهام به هم بزنی...
‫حساب بانکیمونو به فنا می‌دی؟
‫این از این. بعدشم گفتم که اگه...
‫دیگه مثل یه زوج خوشحال ظاهر نشیم
‫کلی فالوئر و معامله‌ با برندها رو ‫ از دست می‌دیم.
‫گفتم یا نگفتم؟
‫حالا راضی شدی؟
‫بفهم که قهرهات عواقب دارن، نینی کوچولو!
‫بابت مامانم شرمنده. ‫بعضی وقتا خیلی تومخی می‌شه.
‫نه نگران نباش. اصلاً اذیتم نکرد.
‫انگار اذیتی.
‫به خاطر اینه که منو ‫از روی اون فیلمه شناختی؟
‫کدوم فیلم؟
‫بیخیال. ندیدی؟
‫نه.
‫پس الان می‌فرستمش.
‫اصلاً یکی بهترشو می‌فرستم که خوشت بیاد.
‫بفرما.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خداحافظ.
‫پیدات نمی‌کردم.
‫ببینم، انقدر طولش دادم...
‫که اومدی خودت سفارش بدی؟
‫بفرما.
‫- دمت گرم. ‫- قربونت.
‫به سلامتی؟
‫به سلامتی.
‫ببخشید.
‫خبری نیست. اریک غیبش زده.
‫اگه نیاد خانواده‌م عصبانی می‌شن.
‫[مرکز اجتماعی «عنکبوت» ‫#ما_می‌مانیم]
‫این مزخرفاتو ول کن بابا. ‫امروز یونیفرمه...
‫فردا یه چیز دیگه.
‫من از یونیفرم و بیشتر قوانین متنفرم.
‫آره، گوسفند‌های اهلی هم همینو می‌گفتن.
‫بهترین راه تغییر سیستم از داخله.
‫جدی؟ چه جوری؟
‫با یه توییت پسر از خشم؟
‫یا یه روبان کوچولو دور یقه؟
‫دوست دادگاهم زنگ زده بود.
‫پلیس ضدشورش امشب برمی‌گرده.
‫خو‌ک‌صفت‌های حرومزاده.
‫می‌تونم بگم جلوی تخلیه‌ی اجباری رو بگیرن.
‫اریک، گوش کن.
‫تو بگی؟ چه جوری؟
‫لباست رو بپوش و برگرد ‫تا نشونت بدم چه جوری.
‫خب، من درمورد همجنس‌گراییم به والدینم گفتم
‫و اونا از خونه انداختنم بیرون.
‫وای. هنوزم از این اتفاقا میفته؟
‫یه مدت... یه مدت تو پارک‌ها خوابیدم...
‫و هر چی گیرم میومد می‌خوردم.
‫تا این که اومدم مادرید...
‫و رفتم یه انجمنی تا درخواست کمک بدم.
‫عمر اونجا کار می‌کرد.
‫یه دفعه‌ای بدون این که منو بشناسه
‫اجازه داد تو خونه‌ش بمونم.
‫نمی‌دونم.
‫همیشه فکر می‌‌کردم قسمت همیم.
‫وقتی همدیگه رو دیدیم...
‫جفتمون تو وضعیت بدی بودیم.
‫من به خاطر والدینم.
‫عمر هم به خاطر افسردگی شدید...
‫بابت چیزی که نمی‌دونم... ‫بهم نمی‌گه.
‫انقدر شدید بود که چیزی نمونده بود ‫کار دست خودش بده.
‫ولی خب...
‫باهمدیگه مشکلاتو پشت سر گذاشتیم...
‫و بدجوری عاشق هم شدیم.
‫هرچند مطمئن نیستم وابستگی بوده...
‫یا عشق واقعی.
‫از کی باهمین؟
‫گمونم نزدیک یه ساله. چطور؟
‫سامو.
‫سامو کیه؟ دوست‌پسر قبلیِ عمر؟
‫نه، دوست صمیمیش.
‫اونم لاس انسیناس می‌رفت.
‫تو بغلش جون داد.
‫عمر؟
‫باید درمورد دوستت سامو بهم می‌گفتی.
‫سخت‌ترین قسمتش اینه که می‌تونستم نجاتش بدم.
‫اگه ازش دوری نمی‌کردم...
‫اگه حواسم بهش بود...
‫لعنت بهش.
‫بیا بغلم. بیا اینجا.
‫آروم باش.
‫تمام شرط‌بندی‌ها نهایی شدن.
‫با چنگ و دندون کیفشو چسبیده.
‫ششمین و آخرین دور مسابقه ‫نیم ساعت دیگه آغاز می‌شه.
‫تف توش.
‫نیکو، چطوری؟
‫پسرم، پسرداییت غیرقابل‌کنترل شده. ذاتشه.
‫باید قبول کنی.
‫ببین کی داره میاد.
‫از این طرف.
‫اون مامانمه. قاضیه.
‫مثال بارز اینه که سیستم رو...
‫از درون می‌شه عوض کرد.
‫[پیام به ایوان: فیلمم رو دوست داشتی؟]
‫چالش چطور پیش می‌ره؟
‫محصول آماده‌ی برداشته. تو چی؟
‫دیدم چه جوری نیکو رو نگاه می‌کردی.
‫زد تو برجکت؟
‫گفت می‌خواد برقصه.
‫عاشقشم ولی از عذاب کشیدن خسته شدم.
‫وقتی باهاشم حالم عالیه.
‫ازش عذرخواهی کردی؟
‫هر کاری هم بکنم نمی‌تونم ازش دور بشم. ‫به نیکو اعتیاد دارم.
‫بله.
‫الان برمی‌گردم.
‫خب عزیزم، وقتشه اراده‌ت رو محک بزنی ‫چون داره این‌وری میاد.
‫منو باهاش تنها نذاری ها! خواهش می‌کنم!
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی خب، من یه چند دقیقه باید برم جایی.
‫کلوئی صبر کن.
‫ایوان، مرسی که به جوئل ‫قضیه‌ی ساموئل رو گفتی
‫و میونه‌مون رو بهتر کردی.
‫سنگ‌هامونو وا کندیم.
‫راستی، شنیدم پاتریک...
‫مظنون اصلی واسه تصادفته.
‫خودتم می‌دونی که چرت و پرته.
‫اون همچین کاری نمی‌کنه.
‫گفتم شاید نیاز باشه بهت یادآوری کنم.
‫سلام خوش‌تیپ خان.
‫سلام.
‫کشتی‌هات غرقه.
‫جواب پیاممو ندادی.
‫فیلمه رو دوست نداشتی؟
‫چرا. خوب بود.
‫گوش کن ایوان.
‫باور کن قبلاً زیاد این قیافه رو دیدم.
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫تخصص من تسکین دل‌ِ شکسته‌‌هاست.
‫ببین منظورم اینه...
‫اگه یه کوچولو امتحانش کنی ‫اصلاً از یادت می‌ره کی دلتو شکسته.
‫«من عاشق بردگی‌ام.»
‫«وقتی زنم درکونی بهم می‌زنه ‫خیلی حشری می‌شم.»
‫«باور کن خیلی سگ‌حشره.»
‫«ببین اینجوری بهش درکونی می‌زنم.»
‫«بوم بوم. وقتی داغ می‌کنه خیلی جنده می‌شه.»
‫ای وای. دارن نگاهمون می‌‌کنن.
‫مردم از گشنگی.
‫الان برمی‌گردم. جایی نرو.
‫ببخشید، می‌شه بدینش به من؟
‫ممنون.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- اوهوم.
‫می‌دونی واقعاً دلم تنگ شده بود.
‫واسه با تو خندیدن و کنارت بودن.
‫کاش می‌تونستم برگردم عقب ‫و همه‌ی اشتباهاتم رو پاک کنم.
‫ولی... کاریه که شده.
‫یعنی راهی برای جبران اشتباهم نیست؟
‫آخه فکر کنم یه راهی به ذهنت برسه.
‫هیس هیس هیس!
‫بیا یه کمی بازی کنیم، خب؟
‫به عنوان یه برزیلی، زیاد داغ نیستیا.
‫خب شاید امروز وقتش نیست.
‫بعضی وقتا اینجوری می‎شه.
‫نگران نباش. چشمات رو ببند ‫و از نمایش لذت ببر.
‫خیلی خب صبر کن.
‫الان حس و حال سکس ندارم، خب؟ ‫مشکل تو نیستی.
‫وای. واقعاً قراره بزرگترین چالشم باشی، نه؟
‫کلوئی، درو باز کن.
‫مامان؟
‫درو باز کن. ‫باید همین الان باهات حرف بزنم.
‫مامان الان نمی‌تونم...
‫گفتم درو باز کن، کلوئی!
‫نه نه نه! ایوان!
‫ایوان!
‫انقدر حسودیت می‌شه ‫که کیس منو وسط کار می‌پرونی؟
‫- حرف نداری! ‫- اشتباه متوجه شدی.
‫- به ایوان نزدیک نشو. بهم اعتماد کن. ‫- برو به درک.
‫خیلی خب! اینجوری با من حرف نزن‌ها!
‫صبر کن! وایستا!
‫کلوئی، گوش کن لطفاً. ‫کلوئی وایستا.
‫کلوئی لطفاً.
‫کلوئی، گفتم وایستا!
‫چیه؟ چی می‌خوای؟
‫- اون داداشته. ‫- چی؟
‫وای مامان! انقدر دیوانه‌ای...
‫که واسه خواسته‌ت ‫هر پرت و پلایی از خودت درمیاری.
‫- مگه نه؟ ‫- نه. اون داداشته.
‫واسه همین اومدیم.
‫توجه توجه. به علت ‫مشکلات خارج از ‌کنترل سازمان
‫مسابقه متوقف شد.
‫- چی شده؟ ‫- چی شد؟
‫- ببخشید. ‫- چیه؟
‫- یه نفر مسمومش کرده. ‫- چی؟
‫- نه. ‫- کاری از دست ما برنمیومد.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ برو رد کارت.
‫گورتو گم کن، آشغال.
‫مامان.
‫فکر می‌کنی کی این بلا رو ‫سر آمازونای عزیزت آورده؟
‫نه.
‫داداشت تا وقتی خونه‌خرابمون نکنه ‫دست‌بردار نیست.
‫دیداک.
‫دیداک چی شده؟
‫از دست خانواده‌م خسته شدم.
‫یه مشت قاتل آشغال.
‫گفتم که چیزی نیست. خوبم.
‫گوش کن. تو خونه مشکل داری؟
‫از مشکلاتت با رائول خبر دارم.
‫هم من و هم میلیون‌ها نفر دیگه.
‫این عادتش رو هم می‌شناسم ‫که توی اینترنت گریه زاری می‌کنه
‫تا بهت عذاب وجدان بده باهاش آشتی کنی.
‫یه جور اختلاله. در موردش اطلاعات دارم.
‫جسیکا، کی بهت گفته تو زندگی من سرک بکشی؟
‫واسه این می‌گم که منم قبلاً جای تو بودم.
‫نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫نه توی خونه و نه هیچ جای دیگه ‫هیچ مشکلی نیست.
‫منم فکر می‌کردم راه نجاتی نیست.
‫ولی هست.
‫البته باید خودت پیداش کنی.
‫نه که منتظر باشی خودش بیاد.
‫ولی برای این که به آرزوم برسم
‫تنها راهش اینه برم.
‫یا حداقل اینجوری بهم گفتن.
‫پس تا وقتی که دوباره همو ببینیم،
‫دوستت دارم.
‫خیلی دوستت دارم، ایوان.
‫همیشه دوستت داشتم و خواهم داشت.
‫[آیا می‌خواهید این پیغام پاتریک را ‫حذف کنید؟]
‫فکر کنم اونی که بهم زد...
‫توی مراسم بالماسکه بوده.
‫من چیزی ندیدم.
‫متاسفم.
‫می‌خوای ایوان رو بیاریم خونه‌مون؟
‫تا وقتی تنها زندگی می‌کنه...
‫دست از این جریان برنمی‌داره.
‫تا بالاخره تهِ همه چی رو دربیاره
‫ولی اگه پیشمون باشه ‫حداقل می‌تونیم کنترلش کنیم.
‫ولی اگه برم خونه‌م رو چی کار کنم؟
‫خب، یا اجاره بده.
‫یا بفروش. خونه‌ت مثل تله‌ی انفجاریه.
‫تا وقتی تنهایی اونجا زندگی کنی،
‫حس می‌کنی دیوارها می‌خوان خفه‌ت کنن.
‫انگار تو رو با روح بابات، پاتریک...
‫و داستان تصادف تو اونجا حبس می‌کنن.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی ازشون عبور کنی.
‫نه. اینجا خونه‌ی ماست.
‫آره ولی به هر حال که داریم ‫ از دستش می‌دیم، نه؟
‫اگه یه هم‌‌خونه‌ای بیاریم ‫ که بی‌پول نباشه...
‫هم می‌تونه تو اجاره‌خونه کمکمون کنه
‫هم بهمون زمان بده تا یه جوری ‫خونه رو نگه داریم
‫و مشتری‌های جدید پیدا کنیم.
‫اینجوری دوباره رو پای خودمون وایمیستیم.
‫بهم اعتماد کن، عشقم.
‫راست میگی.
‫ولی اگه از خونه‌م برم ‫نمی‌دونم کجا زندگی کنم.
‫[سارائول خیلی دوروئه]
‫برو لباس بپوش. دیرت می‌شه.
‫می‌خوام از این مدرسه برم.
‫چون...
‫نمی‌دونم. نمی‌خوام به خاطرم عذاب بکشی.
‫واقعاً به خاطر منه؟
‫آره خب.
‫ببین، تو...
‫اولویت منی.
‫اونی که مشکل داره منم.
‫من باید از شغلم استعفا بدم.
‫ولی آخه مگه تجربه‌ی خوبی برات نیست؟
‫پولش چی؟
‫کدوم پول؟ پول خرد بهم می‌دن.
‫اپلیکیشن هم که جواب نمیده. ‫فقط برای آزار و اذیت استفاده می‌کنن.
‫برای این که ضربه‌ی روحیم خوب شه ‫باید رهات کنم.
‫و به اونجا نزدیک نشم.
‫ممنون.
‫بهت قول می‌دم نذارم عوضم کنه.
‫لوئیس، یه دقیقه وقت داری؟
‫حتماً.
‫[زندگیم جهنمه. راه خلاصی نیست.]
‫[باید از سر راه بقیه برم کنار.]
‫چی شده عمر؟
‫ببین. بالاخره یه نفر پیدا می‌شد ‫ که کمک بخواد.
‫خب پس بیا کمکش کنیم.
‫[من به حرفت گوش می‌دم ‫و هر کمکی بخوای بهت می‌کنم.]
‫[باهام حرف بزن.]
‫ترجمه از « فائزه شاهمرادی » کانال تگرام: @fsh294