‫مترجم: احسان تبيانيان ‫آيدي تلگرام: ‫EhsanTebyanian@
‫واحد ۸-۲! ‫موقعيتتون كجاست؟
‫وارد موقعيت شديم.
‫نوار غزه - اسرائيل.
‫الظاهريه - جنوب شهر الخليل. ‫منطقه حكومت خودگردان فلسطين
‫ابو فادي
‫السلام عليكم و رحمت الله.
‫الله اكبر.
‫اهدنا الصراه المستقيم.
‫صراه الذين انعمت عليهم...
‫غير المغضوب عليهم...
‫ولا الضالين.
‫آمين.
‫امشب مياي جلسه؟ آره؟
‫يه مهموني خانوادگيه. ‫به من احتياجي ندارين.
‫بهت احتياج داريم بابا! ‫من بهت احتياج دارم.
‫درباره اش فكر ميكنم.
‫- سلام عليكم ابو فادي. ‫- سلام عليكم و رحمته الله.
‫گوش كن بشار. ‫به عنوان يه پدر ميتونم بهت بگم...
‫هرچند خيلي وقته تو رو نديده ‫ولي عاشقته.
‫تو پسرش هستي! اگه به اندازه تو ‫هيجان زده نباشه، كمتر از تو نيست.
‫بيا بريم.
‫- در مورد صفا بهش بگم؟ ‫- بذار يه خرده بگذره...
‫لازم نيست همين اول بهش ‫بگي عاشق يه زن ايلياتي شدي.
‫- تو كه نميخواي اون بيچاره سكته كنه؟ ‫- خدا نكنه!
‫- امروز ميخوام بزنم حالتو بگيرم! ‫- نه بابا! راست ميگي؟
‫برو تا نشونت بدم.
‫هر چيزي كه لازم داشتي برات آوردن.
‫-فقط نيم ساعت وقت داري. ‫-خيلي ممنون.
‫"ايتزيك" اون ملاقه رو بهم ميدي؟
‫دستت درد نكنه.
‫شكر رو باهاش مخلوط كن و آبش كن.
‫آفرين جهاد!
‫دستورش رو از بابام ياد گرفتم. ‫يه راز خانوادگيه.
‫حاضري ايزتيك؟
‫مواظب باش! ‫خيلي داغه.
‫به به! ‫دستت درست جهاد!
‫خيلي ممنون ايزتيك.
‫- به به! به به! ‫- بالاخره رسيد!
‫- بوش كه آدمو گيج ميكنه! ‫- ببين چه كرده!
‫بچه ها ميز رو خالي كنين. ‫احمد، برو يه قهوه درست كن.
‫آقايون بفرماييد. ‫اين هم شيريني خداحافظي.
‫به افتخار همه تون.
‫من حتي قبل از اينكه اينجا بيام...
‫درباره جهاد حمدان شنيده بودم كه ‫ميگفتن براي زنداني ها مثل پدر ميمونه.
‫مردي كه در سال ۱۹۹۰ اعتصاب غذاشو نشكست...
‫تا بالاخره مجبور شدن تو حق ملاقات ‫تجديد نظر كنن. براي همه، فتح، حماس...همه.
‫مردي كه هميشه به آدم مشورت ميده، ‫خوب ميدونه كي بايد كمك كنه...
‫و كي بايد عقب بشينه و هيچ كاري نكنه.
‫ابو بشار! ديدن شما براي ‫من افتخار بزرگي بود.
‫من مطمئن هستم شما شجاعانه و ‫كما في السابق به مبارزه خودتون...
‫به خاطر فلسطين...
‫و براي مقاومت و ‫زندانيهاي ديگه، ادامه ميدين.
‫- انشاالله. ‫- انشاالله.
‫خوبه!
‫مواظب باش! از خودت دفاع كن!
‫دو هفته ديگه مبارزه داري! ‫چطوري ميخواي برنده بشي؟
‫يادته بعد از مبارزه تو ‫رام الله بهت چي گفتم؟
‫نبايد عجله كني! ميفهمي؟ ‫بذار رقيبت خودشو خسته كنه...
‫بذار اون حمله كنه و فكر كنه ‫داره تو رو ميزنه، بذار خسته بشه...
‫بعد يهو با يه ضربه كارشو بساز!
‫اون موقع نميفهمه از كجا خورده. ‫گرفتي چي ميگم رفيق؟
‫مبارزه ات بايد هوشمندانه باشه. ‫يالا شروع كن!
‫آفرين قهرمان. همينجوري ادامه بده. ‫به هرچي كه ابو فادي ميگه گوش كن.
‫بشار! برو دستكشهات رو در بيار!
‫- اما عمو جان! من تازه گرم شدم! ‫- راست ميگه. برو. خيلي تمركز نداري.
‫- دمت گرم ابو فادي. ‫- قربون تو.
‫امشب مياي جلسه حزب؟
‫ابو فوضي! به بشار گفتم. ‫امشب جلسه خونوادگيه.
‫خب كه چي؟ تو هم عضو همين خونواده هستي ديگه!
‫از اينكه تموم شب تنها خونه بشيني كه بهتره. ‫ميخواي فوتبال نگاه كني؟
‫بيا و برادرم رو ببين. خيلي ‫تعريفت رو شنيده. ميخواد تو رو ببينه.
‫انشاالله. ميام.
‫پسرم هم داره دنبالت ميگرده. گرفتي؟
‫كجا داري ميري؟
‫زود برميگردم.
‫تو رو خدا بگو كجا داري ميري. ‫من هم ميخوام باهات بيام.
‫بشار! برو تمرينت رو بكن.
‫بذار من هم بيام ديگه. ‫مواظبت هستم.
‫برو اون ۱۵۰ ضربه هوكي كه بهم ‫طلبكاري رو تمرين كن. برو پسر خوب!
‫فوضي كجاست؟
‫فكر ميكردم دارم ميام اونو ببينم.
‫موبايلت رو بده به من.
‫- جنسها كجاست؟ ‫- اينا كي هستن؟
‫سوال نكن ابو فادي. ‫جنسها كجاست؟
‫تو صندوق عقب ماشين.
‫تو دست نزن!
‫بازش كن.
‫مواد منهدم كننده.
‫صبر كن ببينم! ‫اول پول!
‫به فوضي بگو هر چي كه ‫خواست به خودم زنگ بزنه.
‫زياد!
‫موبايلم رو بده!
‫مراقب باش!
‫استيو داري اونا رو ميبيني؟
‫بله دارم ميبينم.
‫-ساگي...آويخاي! ‫-داريم تعقيبشون ميكنيم.
‫همينقدر باهاشون فاصله داشته باشي خوبه.
‫مواظب باشين گمشون نكنين! بالاخره ‫داريم به اون فوضي حرومزاده نزديك ميشيم.
‫هر روزي كه اين عوضي آزاد باشه فاجعه اس.
‫رفتن تو يه كارواش.
‫همونجا باش و نگهباني بده. ‫شايد فوضي هم بياد اونجا.
‫- رفتن تو. ديگه نميتونم ببينمشون. ‫-هر چي ديدي بهم خبر بده.
‫-ساگ و آويخاي! شما هم همينطور. ‫-مفهومه.
‫از ۲۰ سال پيش كه باهاش ازدواج كردم، ‫يه روز هم نيست كه فكرش نباشم.
‫اما اون...
‫الله اعلم. ‫شايد اين ۲۰ سال براي اون زمان زيادي باشه.
‫مدت خيلي زياديه.
‫بايد بهش فرصت بدي. خودش ميفهمه ‫چطوري بايد برگشتنت رو قبول كنه.
‫به خدا عين بچه ها شدم. ‫قلبم داره از جا كنده ميشه.
‫پاشو بيا رفيق. ‫بيا تا ماشين نرفته.
‫چرا داري اينو ميپوشي؟
‫يونيفرم خدمه زندان.
‫درش بيار بابا!
‫ترك عادت موجب مرض است. آره؟
‫آزاديت رو تبريك ميگم.
‫هيچوقت فراموشتون نميكنم.
‫- خداحافظ ابوثمره. ‫- به سلامت.
‫الف: اينجانب، جهاد حمدان، بدينوسيله ‫اقرار ميكنم، مرتكب جرائمي كه...
‫قبلا آنها را مرتكب شدم، نخواهم شد.
‫ب: به هيچ يك از گروههاي تروريستي يا ‫گروهكهاي غير قانوني ملحق نخواهم شد.
‫به سلامت جهاد!
‫اي پدر زندانيان!
‫مباركت باشه داداش!
‫در شماره ۷ رو باز كن.
‫ممنونم ايزتيك.
‫- خدا به همراهت باشه جهاد. ‫- خيلي ممنون دوست من.
‫- خدانگهدار. ‫- به سلامت.
‫فوضي حمدان.
‫خبري نشد؟
‫نه. گمونم وانتشون واقعا يه كارواش ميخواست.
‫الي، اينا خيلي وقته رفتن تو كارواش.
‫لعنتي! پس اين حرومزاده كجاست؟
‫تصوير رو بزرگش كن.
‫وانت داره مياد بيرون.
‫فوضي تو وانت نيست. مفهومه؟ ‫تكرار ميكنم. فوضي تو وانت نيست.
‫قبل از اينكه برن تو پشت وانت روكش نبود.
‫پشت وانت رو با روكش پوشوندن.
‫با احتياط برو نزديكش ببين زير اون پوشش چيه.
‫الي، داريم ميرسيم به يه چهارراه. ‫الان فرصت خوبيه.
‫چشماتون رو خوب باز كنين! ‫خيلي مشكوك ميزنن!
‫تصوير رو بزرگش كن.
‫- وانت پر از مواد منفجره اس. ‫-چي ديدي؟
‫دو تا كپسول گاز كه با سيم به هم وصل شده. ‫مثل يه ماده منفجره خيلي قوي ميمونه.
‫رفته بودن تو كارواش تا ‫تو ماشين تله انفجاري بذارن.
‫-فوضي چي؟ ‫-فوضي همراهشون نيست.
‫-ميخوام قسمت دوم نقشه رو شروع كنم. ‫-فوضي هنوز نيومده...
‫ما هنوز نميدونم اينا ميخوان كجا برن، ‫يا چكار ميخوان بكنن.
‫وقتي از روستا رفتن بيرون دستگيرشون كن.
‫گابي! تو اون ماشين مواد منجره اس. ‫هر لحظه ميتونه منفجر بشه.
‫خيلي خب...
‫يه كاري كن برن سمت يه محوطه باز، ‫بعدش كاري كن كه يه تصادف به نظر بياد.
‫- مرحله دوم عمليات رو آغاز كنين. ‫-شنيديم.
‫تصوير رو بزرگترش كن.
‫-تو اين تصوير كه قشنگ همه چيز واضحه. ‫-ميدونم.
‫اين ديگه چيه اينجا؟
‫آروم باش حمدي...آروم باش.
‫صبح به خير.
‫وسط جاده يه چاله درست شده. ‫از يه راه ديگه برين.
‫نگران نباش. با احتياط رانندگي ميكنم. ‫برو!
‫- چي گفتي؟ ‫- گفتم اينجا چاله چوله نداره.
‫مگه كَري؟
‫نميفهمي چي ميگم؟ گفتم از يه ‫طرف ديگه برو وگرنه زنگ ميزنم پليس.
‫- باشه، باشه بابا! مشكلي نيست. ‫- حركت كن.
‫انجام شد. ‫از جاده اصلي رفتن بيرون.
‫وايسا! وايسا!
‫از ماشين بيا بيرون ابراهيم!
‫خيلي خب. ‫از منطقه خارج بشين. تمام.
‫-من فوضي رو ميخوام. عمليات هنوز تموم نشده. ‫-انجامش ميدم.
‫ميخوام يه ارزيابي مجدد از ‫موقعيت دورون تو منطقه انجام بشه.
‫گوش كن!
‫اگه تيمهاي امارات متحده ‫عربي به مسابقات عمان بيان...
‫- شانس خيلي بزرگي مياري. ‫- جدي داري ميگي؟
‫دارم جدي ميگم. اگه به تمريناتت ‫ادامه بدي، يه مدال ديگه ميگيري.
‫حتي شايد بتوني خانواده ات رو هم ببري دوبي.
‫صفا رو هم با خودم ميبرم.
‫صبر كن بچه! ‫به اون هم ميرسي.
‫اما بايد هوشيار باشي. نبايد بذاري ‫كس ديگه اي برات خط مشي تعيين كنه.
‫ميدوني آخرين باري كه ‫بچه هام رو ديدم كي بود؟
‫همه اش هم به خاطر اينكه همسر سابقم ‫قاضي رو متقاعد كرده كه من خطرناكم.
‫اما اونا بچه هات هستن!
‫نگران نباش. زن سابقم كه رييس من نيست. ‫نه اون، نه هيچ دادگاهي رييس من نيست.
‫من سر بچه هام هيچوقت كوتاه نميام.
‫- بفرماييد. ‫- خدا خيرتون بده.
‫بدش به من حيفا.
‫يه خرده استراحت كن ابو فادي. ‫خيلي كار كردي.
‫حالا حالا ها كار داريم.
‫انگار گرسنه هستي. ‫ميخواي يه چيزي بيارم بخوري؟
‫يعني ميگي من چاقم؟ ‫نكنه ميخواي منو بكشي؟
‫نه بابا اين حرفا چيه.
‫نسبت به سني كه دارين خيلي خوب موندين...
‫ام بشار! بشين يه خرده استراحت كن.
‫نميتونم. خيلي هيجان زده ام. ‫ساعت چنده حيفا؟
‫- ميخواين يه خرده زودتر بريم؟ ‫- نيم ساعت ديگه ميريم مامان.
‫- بفرمايين بشينين. ‫- چاره اي نيست. ميشينم.
‫خيلي ممنون ابو فادي.
‫- عجب استقبال گرمي بشه. ‫- همه اش به خاطر خوش قلبي شماست.
‫- ببخشيد! اين تلفن رو بايد جواب بدم. ‫- بفرماييد.
‫- بله؟ ‫- ميتوني صحبت كني؟
‫- آره. چه خبر؟ ‫- خبر خاصي نيست.
‫از يه حمله جلوگيري كرديم. ‫يه نفر به شدت مجروح شد...
‫يه نفر ديگه شون هم كشته شد. ‫اما فوضي همراهشون نبود.
‫- خب! ‫- يعني فعلا خودشو نشون نميده.
‫- فعلا پيدا كردنش سخت تر شده. ‫- ميفهمم.
‫ابو فادي! حيفا ميگه ‫براي ناهار ميموني يا نه؟
‫الان شك ميكنه كه ما دنبالشيم. ‫تو هم كه اونجا پيش خانواده اش هستي.
‫اگه مسئوليتش با من بود، ‫از اونجا مياوردمت بيرون.
‫- اينقدر احمق نباش! ‫- به هر حال گابي ازت ميخواد بياي اينجا.
‫- ميخواد در مورد حركت بعدي حرف بزنه. ‫- باشه. بعدا ميام يه سر ميزنم.
‫باشه اخوي. به زودي ميبينمت. ‫دلم برات تنگ شده.
‫باشه خداحافظ.
‫شرمنده.
‫- بفرماييد ابو فادي. ‫- دست شما درد نكنه.
‫- نوش جان. ‫- نميتونم. من رژيم دارم. خيلي ممنون.
‫تو هم دست نزن!
‫بيا بخور عزيزم.
‫- ابو ماهر. ‫- سلام عليكم.
‫- دوست عزيز من. ‫- خوش اومدي! خيلي خوش اومدي!
‫- خيلي خوشحاليم كه اينجا هستي. ‫- بفرما بشين.
‫ابو رامي، خوشحالم ميبينمت.
‫- حال و احوال پسرت چطوره؟ ‫- خدا رو شكر. اون هم داره روزشماري ميكنه.
‫پس فوضي حمدان تونست يه بار ديگه فرار كنه.
‫- اون عوضي نه تا جون داره! ‫- آره. خيلي خوش شانسه.
‫ولي اون هم يه روزي به دام ميافته...
‫- انشاالله اون روز همين امروز باشه. ‫- انشاالله.
‫خب...
‫فوضي كجاست؟
‫داره چكار ميكنه؟ ‫كي داره كمكش ميكنه؟
‫عموش جهاد حمدان چكار ميكنه؟
‫پدر زندانيان! هموني كه امروز آزاد شد؟
‫ميره بهشون ملحق ميشه؟ ‫اين مرد دستاش آغشته به خونه...
‫تا حالا ۵ تا از مخبرها رو كشته ‫و عمليات تروريستي ترتيب داده.
‫بگين ببينم چه خبري دارين؟
‫تا جايي كه ما ميدونيم، جهاد ‫حمدان ديگه فعاليتي نداره...
‫ديگه تهديدي محسوب نميشه.
‫در مورد فوضي هم، ‫نميدونيم كجاست و چكار ميكنه.
‫اما اين رو ميدونيم كه ‫حماس اينجا به شدت مشغوله.
‫نفرت دارم بيام اينجا و چيزايي ‫رو بشنوم كه خودم ميدونم!
‫خوب گوش كنين ببينين چي ميگم!
‫امشب من و شما ميريم به ديدن ژنرال...
‫تا قرارداد همكاري امنيتي ما رو امضاء كنه.
‫اما اگه فوضي باز هم حملاتي مثل ‫حمله اي كه امروز خنثي كرديم انجام بده...
‫كل قرارداد امنيتي ميره رو هوا.
‫- ابو رامي. ‫- بله؟
‫برگرد برو الخليل، از زير ‫سنگ هم شده فوضي رو گير بيار.
‫باشه. گيرش ميارم.
‫قهوه دلخواه كاپيتان ايوب رو براش بيارين...
‫- از اون شيريني هاي ابوثمر هم بيار. ‫- من شيريني نميخورم. ممنون.
‫من رژيم دارم. ‫شيريني نميخورم.
‫سلام و درود خدا بر تو باد اي كاپيتان ايوب.
‫- بابت ترفيعي كه گرفتي تبريك ميگم. ‫- خيلي ممنون.
‫الان شدي رييس منطقه! از اون روزي ‫ميشناسمت كه تو دانشكده افسري بودي.
‫من هم از روزي كه زنداني بودي ‫ميشناسمت، قبل از توافق اسلو...
‫- اون موقع موهات كلي بلند بود. ‫- ۳۰ سال قبل رو ميگي...
‫- اون موقع ۳۰ كيلو از الان لاغرتر بودي. ‫- اي! يادش به خير.
‫اينا رو ميدوني و ميخواي بهم شيريني بدي؟
‫شهر الخليل.
‫- بله؟ ‫- گوشي دستتون باشه.
‫شما به يه خط امن وصل ميشين.
‫فوضي دوست من! امروز تصميم ‫خيلي درستي گرفتي. خدا رو شكر!
‫- حمدي و ابراهيم كشته شدن. ‫- خدا هر دو تا شون رو رحمت كنه.
‫حالا خوب گوش كن ببين چي ميگم پسرم.
‫شهداي ما راه و چاه رو خوب ميدونستن. ‫اونا آدماي احمقي نبودن.
‫يه چيزي خيلي مشكوك ميزنه. ‫ميشه از دو كيلومتري اينو حس كرد.
‫خاطرت جمع باشه ابو محمد. ‫من همه چيز رو بررسي ميكنم.
‫گوش كن دوست من. ‫ما تازه در ابتداي راه هستيم.
‫راهي كه بسيار هم طولانيه. ‫ولي اگه بين شما خبرچيني باشه...
‫تمام زحماتي كه كشيديم به باد فنا ميره.
‫فقط طبق نقشه پيش برين. ‫همه افراد رو به طور كامل چك كنين.
‫چون اون مخبر ميتونه ‫نزديكترين فرد به خودت باشه.
‫- همين كارو ميكنم ابو محمد. بهم اعتماد كن. ‫- بهت اعتماد دارم پسرم...
‫ولي دو نفر از افرادت شهيد شدن. ‫ميخواي عمليات متوقف بشه؟
‫نه ابو محمد. خدا رو شكر ‫ما افراد ديگه اي هم داريم.
‫خوبه. جلسه هماهنگي امنيتي ‫شون امشب ساعت دهه.
‫- خداوند پشت و پناهمون باشه. ‫- انشاالله.
‫مواظب خودت باش.
‫ميگه بين ما يه مخبر هست. ‫ميگه شايد از افراد خيلي نزديك باشه.
‫ابو محمد رو كه ميشناسي. ‫به همه شك داره.
‫اون مربي بوكس چطور؟ ‫بهش اعتماد داري؟
‫ابو فادي رو ميگي؟
‫كل هفته تعقيبش ميكردم. ‫ظاهرا خطري از جانب اون تهديدمون نميكنه.
‫حتي پدرت هم با باشگاه قبلي اين ‫مربي تو اورشليم صحبت كرده. درسته؟
‫من خودم هم با زن سابقش حرف زدم.
‫- پس اين خبرچين كي ميتونه باشه؟ ‫- زياد بهش فكر نكن رفيق...
‫يادت باشه! امشب يه مجلس بزرگ داريم.
‫از اين پيرهن خوشت مياد؟
‫اوناهاش! اومد!
‫خوش اومدي...خوش اومدي...
‫در رو باز كن!
‫خيلي خيلي خوش اومدي برادر عزيزم. ‫مباركت باشه.
‫دختر قشنگ بابا!
‫خيلي خوش اومدي اخوي!
‫واقعا خوش اومدي!
‫- خيلي دلمون برات تنگ شده بود. ‫- بشار!
‫نگاش كن! ماشاالله چه بزرگ شده.
‫بيا بريم برادر. ‫بيا بريم.
‫خيلي خوش اومدي.
‫بريم. ‫زود باشين.
‫- الان داري به من ميگي؟ ‫- ببين گالي، من خودم هم تازه شنيدم.
‫- زمانش كي هست؟ ‫- حدود دو ساعت ديگه.
‫من ميتونم بچه ها رو هم بياريم. ‫ولي بايد به مركز خانواده هم اطلاع بديم؟
‫من خودم باهاشون صحبت ميكنم. باشه؟
‫- شماره شون چنده؟ ‫- شماره اونا رو هم نداري؟
‫- نه. ندارم. ‫-خيلي خب.
‫- ۰۳ ‫- يه دقيقه گوشي دستت باشه.
‫جهاد خبر نداري باشگاه بوكس چقدر بزرگ شده!
‫بشار، فردا صبح ببرش باشگاه رو بهش نشون بده.
‫تازه خبر نداري پسرت هم چه قهرماني شده!
‫درباره مبارزه تو عمان بهش چيزي نگفتي؟
‫هنوز نه.
‫عمان؟ ‫واقعا؟
‫اونجا رو نگاه كن.
‫- عمو دوباره شروع نكن. ‫- براي چي شروع نكنم؟ دارم بهش خبر ميدم.
‫يهوديا اون زمين ها رو مصادره ‫كردن تا توش شهرك بسازن.
‫ولي حق با بشاره.
‫امروز بايد آزادي برادر ‫عزيز خودم رو جشن بگيريم.
‫داريم ميريم به يه مراسم استقبال گرم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دقيقا يه ساعت وقت داري. ‫بايد بهت اطلاع بدم كه اين ملاقات...
‫- ضبط ميشه، هم صوتي، هم تصويري. ‫- خوبه.
‫اين هم بگم كه اگه هر ‫گونه سوء رفتاري ببينم...
‫- بايد فورا اين جلسه رو تموم كنم. ‫- باشه. حالا ميتونم برم تو؟
‫- خواهش ميكنم. ‫- خيلي ممنون.
‫مركز ملاقات تحت كنترل.
‫- سلام بابا. ‫- سلام دخترم.
‫بيا ببينم عزيزم. ‫نميدوني چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫هي دايم از بيرون صداي پا ميومد ‫ولي نگاه ميكردم ميديدم تو نيستي.
‫- "آيدو" كجاست؟ ‫- رفته گردش علمي.
‫بهتر. ‫ما دو تا وقت بيشتري داريم.
‫بابا چرا اينجوري لباس پوشيدي؟
‫ميخواستم سر اين خانم مددكار رو بكوبم ‫به تاق. منو ميترسونه. اصلا يه جوريه.
‫خب الان دلت ميخواد چي بازي كنيم؟
‫هيچي. ‫بازي هاي اينا كه به درد نميخوره.
‫بازيهاشون به درد نميخوره؟ ‫خيلي خب...پس چكار كنيم؟
‫- اونا چيه؟ ‫- اون يكي براي "آيدو" هست...
‫- اون يكي هم مال توئه. ‫-خيلي ممنون.
‫تلفن برام گرفتي؟ مامان ميگفت ‫سال ديگه برام ميگيره ولي...
‫اين هم خيلي قشنگه بابا. ‫دستت درد نكنه.
‫-واقعا خوشت اومد؟ ‫-آره.
‫خيلي خب. ‫بذار ببندم به موهات.
‫يه لحظه صبر كن...
‫به اين چيزا كه ميرسه بابات هيچي بلد نيست.
‫انگشتهام خيلي بزرگه، اين هم خيلي كوچيكه.
‫آهان. درست شد!
‫دلم برات تنگ شده بود بابا.
‫من هم دلم برات خيلي تنگ شده بود دخترم.
‫بابا من كه ديگه بچه نيستم.
‫تو هميشه براي من بچه هستي. ‫اينو يادت نره.
‫خيلي مهمه كه هر روز اين كارو بكنين...
‫-و بعد از مدرسه بياين اينجا... ‫-درسته.
‫-اصلا اين مساله رو سرسري نگيرين. ‫-درسته. حق با شماست.
‫سلام.
‫-سلام. چطوري؟ ‫-خوبم. "آيدو" چرا اينجا نيست؟
‫تو اين مدت كوتاه نميتونست ‫وقتش رو هماهنگ كنه.
‫-بهش گفته بودي من دارم ميام؟ ‫-بهتره اين ملاقات همينجا تموم بشه...
‫-و زمان ملاقات بعدي رو مشخص كنيم. ‫-ملاقات بعدي؟ باشه.
‫-بهش گفته بودي من ميام يا نه؟ ‫-بهش گفته بودم.
‫اما اون ميخواست بره گردش علمي براي ‫همين نميخواست از بچه هاي ديگه دور بمونه.
‫باشه. من ميخوام بهش زنگ بزنم، ‫حتي اگه اين خانم تلفن ما رو شنود كنه.
‫ازتون ميخوام اين ملاقات رو همينجا تموم كنين ‫و قرار ملاقات بعدي رو بذارين.
‫اين بار سوميه كه آيدو اينجا نيست. ‫هميشه هم يه بهانه اي هست.
‫بابا من ميخوام پسرم رو ببينم. ‫مشكل چيه؟
‫-خودش تمايلي نداشت بياد. خوبه؟ ‫-اون نميخواست يا تو بهش گفتي نياد؟
‫-خب حالا اين دفعه... ‫-گوش كن ببين چي ميگم! اون پسرمه...
‫هي! به من دست نزن!
‫عيبي نداره. ‫چيزي نيست.
‫-قهوه ميخوري داداش؟ ‫-قهوه هم جواب نميده.
‫حالا اينقدر خودتو لوس نكن. ‫يه خرده كم خوابيدي ديگه!
‫-ببين كي اينجاست! جناب راكي الظاهريه... ‫-به به! به به!
‫راكي الظاهريه...
‫چطوري برادر؟ ‫خيلي دلم برات تنگ شده بود.
‫-چطوري مرد؟ ‫-سلام اخوي!
‫خيلي قوي شدي ها! ‫شبانه روزي تمرين ميكني؟
‫سلام. چطوري؟ چه خبر؟
‫-خيلي سرحال به نظر مياي. ‫-سرحال؟ آره ارواح بابام...
‫دو ماهه كه نتونستم چشم رو هم بذارم.
‫براي همين ميخوام تو رو بيارم ‫بكنم پرستار بچه هاي خودم.
‫نه بابا. ‫فكر خوبي نيست.
‫-سلام بر آقايون خيكي! ‫-به به! ببين كي اومده!
‫-غصه نخور داداش. بهتر ميشه. ‫-پس كي؟
‫اين چيزا كه مشكلي نيست.
‫-چطوري؟ ‫-خوبم. تو چطوري؟
‫ببخشيد. ‫من دورون هستم.
‫-شما قبلا همديگه رو نديدين؟ ‫-خير.
‫معرفي ميكنم، يوآو. ‫ايشون هم دورون هستن.
‫-مواظبش باش. اون آدم ميخوره. ‫-من هميشه مواظبم.
‫-اوضاع و احوال چطوره؟ ‫-خوبه.
‫-نظرت چيه؟ ‫-در مورد اين يارو؟
‫آدم بي عرضه ايه.
‫-اين بهم نگفت كه اينكار يه كابوسه. ‫-حالا ديگه تقصير من شد؟
‫-ناسلامتي ما رفيق هستيم! ‫-من بهت گفتم! تو گوش نكردي!
‫-سلام نوريت! ‫-سلام آقايون خيكي! براتون غذا آوردم.
‫ببين عزيزم يه چيزي ميگم آويزه گوشِت كن...
‫اگه كسي بهت گفت ساعت ‫بيولوژيكي بدنت خوب كار ميكنه...
‫-اصلا به حرفشون گوش نكن. ‫-نگران نباش. من حال اين حرفها رو ندارم.
‫ببين دوست پسرت هم باهات موافقه يا نه!
‫اي داد بيداد! ‫تو هم ديگه از دست رفتي داداش!
‫نامزد كرده؟
‫-آره؟ ‫-شوخي ميكني!
‫-ديوونه شدي؟ ‫-بابا تو انگار كلا از همه جا بيخبري؟
‫-اين بچه ها واقعا براي آدم دردسرن! ‫-بي خيال! بچه بايد گريه كنه ديگه!
‫هيس...عزيزم....
‫سلام عشقم.
‫ساعت چنده؟
‫بيا اينجا عزيزم.
‫نميخواي به عموها سلام كني؟
‫نميخواي؟ باشه، باشه. ‫هر طور دوست داري. اصلا تو برنده شدي.
‫بذار دكتر راست و ريستش كنه.
‫بيا اينجا ميكائيل. ‫بايد با هم حرف بزنيم.
‫-اجازه هست؟ ‫-اصلا اين بچه كلا در اختيار شما براي هميشه!
‫بيا كوچولو...بيا عزيز دلم...گريه نكن.
‫چيه؟
‫-قيافه ام نكبتي شده؟ ‫-نه عزيزجان. قيافه ات معركه اس.
‫فقط به من كاري نداشته باشين.
‫ماجرا چيه داداش؟ ‫كمكي چيزي ميخواين؟
‫كمك داريم داداش. ‫مادرم هر روز مياد اينجا...
‫مساله اي نيست. بالاخره درست ميشه. ‫بچه ها بالاخره بزرگ ميشن ديگه. درسته؟
‫آره. بچه ها بزرگ ميشن. ‫نگران نباش.
‫صبح به خير.
‫- پرستار هستي؟ ‫- يه جورايي.
‫اسمت چيه؟
‫حمدي.
‫فاميلي ات چيه؟
‫حمدي چي؟ ‫نام خانوادگي؟
‫حمدي، دوست من، بذار راستش رو بگم...
‫تو الان مِرده محسوب ميشي.
‫تو راديو اعلام كردن كه ‫انفجار باعث مرگ دو نفر شده.
‫اعلام شد شهيد شدن.
‫پس الان دو تا راه حل جلوي پات هست...
‫عاقل باشي و با من حرف بزني...
‫كه احتمال داره آخرش به زندان اسرائيل بري...
‫كه هم ميتوني اونجا درس بخوني ‫و هم ميتوني به والدينت زنگ بزني.
‫راه دوم هم اينه كه...
‫زنداني مرده محسوب بشي...
‫يعني هيچكس اصلا نفهمه كه تو وجود داري.
‫چي ميگي؟ ‫نظرت چيه؟
‫مرگ!
‫اسم فاميلي ات چيه؟
‫سليمان! ‫اي نابكار!
‫حمدي سليمان! ‫اهل كجايي؟
‫خان يونس.
‫خواهش ميكنم بس كن...
‫خان يونس كجاست؟
‫اردوگاه... ‫نكن...تو رو خدا بس كن...
‫همون اردوگاهي كه تو غزه هست؟ ‫پس تو يه كماندو هستي؟
‫چطوري از مرز رد شدي؟ ‫چطوري از مرز رد شدي؟
‫از طريق دريا؟ از راه تونل؟ ‫چند نفر بودين اومدين اينور؟
‫خودت ميدوني كه بالاخره بايد حرف بزني...
‫پس براي چي ميخواي زجر بكشي؟
‫-بيهوش شده؟ ‫-مورفينش قطع شد.
‫گابي! ‫يه مشكل داريم.
‫-ميتونم بذارم بيان داخل؟ ‫-بله. بله.
‫مبارك باشه.
‫-ميبينم كه منشي هم داري. ‫-اون منشي همين دفتره. اينجا بود.
‫دفتر قشنگي داري.
‫-ببخشيد دست خالي اومديم. ‫-آره. تو رو خدا. ببخشيد.
‫گوش كن. دانا به آدم فوضي صحبت كرده. ‫هموني كه تو انفجار زخمي شده.
‫عجب بد شانسيه اين! ‫به جاي حوري هاي بهشتي دانا رفته سراغش.
‫آره. خنده داره. ‫ولي قسمت خنده دارش مونده.
‫اون از افراد حماسه... ‫يه سربازه...در واقع يه كوماندوئه.
‫براي هاني الجباري و ابو محمد كار ميكرده...
‫-متوجه شدي؟ ‫-سرباز هاني؟ امكان نداره!
‫خوب گوش كن ببين چي ميگم. ‫فوضي حمدان داره يه عمليات انجام ميده...
‫يه واحد كوماندويي از غزه ‫اومدن به كرانه باختري...
‫يعني اينكه ما همين الان هم ‫تو وضعيت اضطراري هستيم.
‫-باشه گابي. من بررسي ميكنم. ‫-واقعا؟
‫الان شيش ماهه تو الظاهريه هستي...
‫تو اين مدت ما تونستيم فقط يه حمله ‫رو خنثي كنيم. تازه اون هم با پهپاد ميشد.
‫-آروم باش گابي. ‫-ببخشين. ميدونم دارين كارتون رو ميكنين...
‫اما امشب داريم يه قرارداد همكاري ‫امنيتي با دولت خودمختار امضاء ميكنيم...
‫براي همين بهتره عجله كني. ‫برگرد به الظاهريه...
‫اگه هيچ راه ديگه اي نبود، ‫پوششت رو بذار كنار...
‫قبل از اينكه فوضي تمام كرانه باختري ‫رو بفرسته رو هوا، دستگيرش كن.
‫-فهميدي؟ ‫-فهميدم.
‫خيلي ممنون عزيزم. ‫خوش اومدي.
‫چه ادكلن خوبي زدي! ‫چقدر خوشتيپ شدي!
‫بهت قول ميدم ميتوني يه عروس خوشگل ‫گير بياري تا سر و سامون بگيري.
‫ببين، من مثل تو كه نيستم. ‫۴۰ ساله هم كه بشم باز هم ميتونم زن بگيرم.
‫ببند دهنتو!
‫- سلام. خوش اومدين. ‫- سلام. خيلي خوش اومدين.
‫ممنون كه تشريف آوردين.
‫احتمالا يه دختري ميخواي ‫كه مدركش هم بالا باشه. آره؟
‫- پدرتون رو نديدين؟ ‫- حتما داره دوش ميگيره.
‫هنوز تو اتاقشه.
‫- آروم باش مامان. نگران نباش. ‫- نميتونم.
‫سلام. خوش اومدين. حالتون چطوره؟
‫چيه؟ چي شده؟
‫نور...خيلي متاسفم.
‫براي چي متاسفي عشق من؟
‫براي اينكه زندگيت رو خراب كردم.
‫تو هيچي رو خراب نكردي. ‫ما تازه ميخوايم شروع كنيم.
‫زمان زيادي گذشته.
‫ولي لااقل تو هنوز خوش تيپ موندي.
‫مردها بر خلاف زنها، هر ‫چي سنشون بالاتر بره...
‫خوش تيپ تر ميشن.
‫تو هنوز به زيبايي همون روز ‫اولي هستي كه همديگه رو ديديم...
‫تازه قشنگ تر هم شدي.
‫آفرين. جواب خوبي بود.
‫حالا هم بيا پيش مهمونا، قبل از اينكه برن ‫يه خوش و بشي باهاشون بكن.
‫بابا اينو ميشناسي؟ ‫با همديگه به يه مدرسه ميرفتيم.
‫دوستته.
‫جهاد...جهاد...
‫يه دقيقه بيا بيرون، ‫يه نفر ميخواد باهات سلام و عليك بكنه.
‫ابو بشار.
‫- به خونه خوش اومدين. ‫- خدا خيرتون بده.
‫برگشتن به خونه خيلي كيف داره. مگه نه؟
‫خيلي ممنون ابو جمال. ‫اما اين كارا لازم نيست.
‫دوست عزيز، اين يه هديه از طرف جنبش مقاومته. ‫تو هم يكي از ما هستي ديگه.
‫يكي دو هفته اي خونه استراحت كن. ‫بعد بيا پيش ما تا يه كاري برات بكنيم.
‫خيلي ممنون. ‫لطف دارين.
‫خيلي ممنون ابو جمال. ‫قول ميدم مياد به شما سر ميزنه.
‫- بسيار خوب. باز هم بهت تبريك ميگم. ‫- خدا خيرت بده.
‫ممنون كه تشريف آوردين. ‫سرافراز كردين.
‫محض رضاي خدا يه خرده مهربون باش. ‫اين ميتونه دوباره برت گردونه به زندگي.
‫حق با توئه اخوي. ‫باشه. نگران نباش.
‫سلام عليكم.
‫بشار!
‫بيا مرد پر افتخار خونه ما رو ببين.
‫بابا!
‫- بابا! ايشون ابوفادي، مربي من هستن. ‫- از آشنايي باهاتون خوشحالم.
‫تو وزن متوسط، تو مسابقات كشوري پنجم شده.
‫- خيلي از آشناييتون خوشوقتم. ‫- من هم همينطور. پسر شما فوق العاده اس.
‫متاسفانه من فرصت نداشتم بالاسرش باشم، ‫ولي انگار با آدماي خوبي آشنا شده.
‫از تمام زحمتهايي كه براش كشيدين ممنونم. ‫ناصر ميگه خيلي بهتر شده.
‫خيلي خيلي بهتر شده. ‫خيلي استعداد داره.
‫- خيلي ازتون ممنونم. ‫- خواهش ميكنم. خوشحال شدم.
‫- گرسنه اي؟ ‫- دارم از گرسنگي ميميرم.
‫يكي از بازجوها يه خبر تازه ديگه بهمون داده.
‫اونا تنها نيستن.
‫حداقل يه گروه تروريستي همراهشون ‫از مرز رد شده. شايد هم بيشتر
‫چطوري رد شدن؟ ‫چطوري از مرز اومدن تو؟
‫اون عوضي هاني الجباري ‫هركاري ميكنه تا بتونه رييس بشه.
‫اين منو بيشتر از همه چيز ميترسونه.
‫تو هم داري ميري اونجا؟
‫آره. ‫نيم ساعت ديگه ميرسم اونجا.
‫- خيلي خب. پس ميبينمت. ‫- فعلا خداحافظ.
‫ستاد هماهنگي و ارتباطات. ‫شمال رام الله.
‫باشه. بسيار خب. ‫خداحافظ.
‫زياد.
‫شنيدم امروز دو نفر كشته شدن.
‫بمب رو كي تهيه كرده بود. ‫تو يا فوضي؟
‫به تو چه ابو فادي؟ ‫سرت به كار خودت باشه.
‫گوش كن ببين چي ميگم. شماها حرفه اي نيستين. ‫اين كارتون ميتونست منو به دردسر بندازه.
‫منو ببر پيش فوضي. ‫ميخوام باهاش صحبت كنم.
‫براي بار دوم بهت ميگم. ‫بي خيال شو!
‫شماها همتون بچه هستين!
‫دفعه بعد كه بمب درست كني، ‫مطمئنا تو صورت خودت منفجر ميشه.
‫بذارين بهتون كمك كنم. اگه ميخواين يه عمليات ‫بزرگ انجام بدين، بايد درست انجامش بدين.
‫ابو فادي تو از كجا ميدوني ما ‫ميخوايم يه عمليات بزرگ انجام بديم؟
‫من خيلي چيزا ميدونم كه تو نميدوني. منو ‫ببر پيش فوضي. خودم باهاش صحبت ميكنم.
‫همين امروز بود كه فوضي ‫ميگفت بين ما يه جاسوس هست.
‫- منظورش تو بود ابو فادي! ‫- من؟ جاسوسي؟ حرف دهنتو بفهم حرومزاده!
‫ابو فادي تو واقعا كي هستي؟ هان؟
‫يه مربي بوكس كه از بمب و ‫مواد منفجره هم سر در مياره؟
‫جهاد به چشم يكي از اعضاي خونواده ‫به تو نگاه ميكنه. امروز روز جشنه...
‫هم يه جشن براي ابو بشار...
‫هم براي نابودي يه جاسوس و همدستهاش!
‫حرومزاده فكر ميكني نميدونم...
‫دقيقا سر وقت.
‫الو؟
‫- ايوب تير خورد! ‫-گابي؟
‫پشتيباني لازم دارم!
‫گابي!