‫بلک‌‌جک دوست داشت.
‫- ورق‌‌باز بود؟ ‫- تافی. شیرین‌‌بیان.
‫یه جور مزه‌‌ی اکتسابی داره، گمون کنم.
‫قبلاً زیاد علاقه‌‌ای بهشون نداشتم.
‫و حالا؟
‫بدم نمیاد.
‫فکر می‌‌کنی پیداش می‌‌کنی؟
‫می‌‌دونم حتماً پیداش می‌‌کنم.
‫هرگز نباید توی اون اتوبوس ‫ترکت می‌‌کردم، جان.
‫نواری که ضبط کردی وقتی تازه ‫با اَل آشنا شدی رو دیدم.
‫ازت پرسید فکر می‌‌کنی ‫من رو دوباره پیدا می‌‌کنی یا نه.
‫و تو می‌‌دونستی.
‫باور داشتی.
‫ولی اگه اون سؤال رو از من می‌‌پرسید.
‫الان.
‫امروز.
‫فکر نکنم می‌‌تونستم مثل تو ‫بهش جواب بدم.
‫،من رو می‌‌شناسی ‫جان...
‫یا حداقل فکر می‌‌کنم می‌‌شناسی.
‫وقتی رفتن سخت میشه، فرار می‌‌کنم...
‫یا بدتر.
‫الان اوضاع خیلی سخته.
‫چطور می‌‌دونستی؟
‫چطور باور داشتی؟
‫سعی داری دوباره با جان صحبت کنی؟
‫سوخت نداریم.
‫باتری اون وسیله رو هدر نده.
‫نمی‌‌تونیم دوباره شارژش کنیم.
‫بلک‌‌جک دوست داشت.
‫- ورق‌‌باز بود؟ ‫- تافی. شیرین‌‌بیان.
‫یه جور مزه‌‌ی اکتسابی...
‫آب‌‌مون تموم شده، اَل.
‫نمی‌‌تونیم همه‌‌اش در حدی بیرون بریم
‫که قبل از غروب آفتاب برگردیم.
‫باید بریم
‫و به رفتن ادامه بدیم.
‫جان؟ تویی؟
‫جان! ‫جان!
‫illusion امیرعلی
‫.:: ارائه شده توسط وبسایتِ ::. ‫::.. ۳۰NAMA.com ..::....
‫ضربه‌‌ی تمیزی بود.
‫تمیز مثل کون یه گاو.
‫آره، تو می‌‌دونی، داداش.
‫خب، لعنت بهش.
‫گرفتن یه پوست‌‌جونده به اون شکل؟
‫هی، یادته وقتی بابا ‫به اون مرغ دریایی زد
‫و توی کاپوت ماشین گیر کرد؟
‫یعنی، اون باید... چی؟
‫- یک در میلیون باشه؟ ‫- بهت گفتم.
‫آره. هنوز امتیاز رو می‌‌گیرم.
‫- نصف امتیاز. ‫- شنیدم چی گفتی.
‫زودباش...
‫آفرین.
‫کسی دریافت می‌‌کنه؟ مورگان هستم. ‫کسی دریافت می‌‌کنه؟
‫اگه صدام رو می‌‌شنوید، من توی...
‫علامت مایل ۲۷ در بزرگ‌‌راه ۳۶۵ هستم
‫و داریم به سمت غرب میریم.
‫بچه‌‌ها، من کمک همراه دارم.
‫بریم.
‫کجا؟ حتی نشنیدیم ‫اون شخص چی گفت.
‫تو زمین‌‌های مرتفع‌‌تر بهتر آنتن میده.
‫،پیداش می‌‌کنیم ‫دوباره بیسیم رو روشن می‌‌کنیم.
‫ببینیم دوباره سیگنال رو دریافت می‌‌کنیم یا نه.
‫عاقلانه است.
‫باشه.
‫دوربین رو خراب کردی؟
‫باتریش رو تموم کردم.
‫به خاطر دیدن اون فیلم؟
‫به خاطر دیدن اون فیلم.
‫خوبی؟
‫آره، آره، فقط...
‫قند خون پایین یعنی ‫فشار خون پایین.
‫و می‌‌لرزم.
‫تو... برو. من می‌‌مونم.
‫حالا عرق پیشونیم چسبید به دستت.
‫بدترش هم چسبیده.
‫یکم گرمی.
‫برات خوبه بری بیرون.
‫یکم هوای ‫تازه بخوری.
‫باید باهام بیای.
‫مطمئن میشم جای ون امن باشه.
‫چطور؟ ‫هرکسی اون طرف این خط باشه
‫شاید غذا، آب، سوخت داشته باشه.
‫به محض این‌‌که چیزی پیدا کنی ‫باید قند خونت رو بیاری بالا.
‫،برمی‌‌گردیم این‌‌جا ‫،ون رو روشن می‌‌کنیم
‫و بقیه رو پیدا می‌‌کنیم.
‫،اگه همه‌‌اش این‌‌طوری توقف کنیم
‫هرگز به ویرجینیا نمی‌‌رسیم.
‫آره، نمی‌‌رسیم.
‫مطمئناً یه چیزی می‌‌کشه‌‌مون.
‫بگذریم، یه آبجو بده بیاد، جیمبو.
‫این کانال رو باز می‌‌ذارم.
‫و گوش میدم.
‫واقعاً فکر می‌‌کنی افرادت صدات رو می‌‌شنون؟
‫باید امتحان کنم.
‫یه نفر زمانی همین کار رو برام کرد.
‫تا هر وقت که تونست.
‫جواب داد؟
‫جواب نداده.
‫میده.
‫تکرار می‌‌کنم.
‫بزرگ‌‌راه ۳۶۵، مایل ۲۷ به سمت غرب میریم.
‫هیچی، ها؟
‫هنوز نه.
‫سرگیجه داری؟
‫دیدت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫تو پُر نگه داشتن شکمم خیلی وارد بودم.
‫یه مدت گذشته از وقتی این‌‌طوری بودم.
‫شاید قدم زدن‌‌مون تموم شده باشه.
‫بازش کن.
‫کسی صدام رو می‌‌شنوه؟
‫تکرار می‌‌کنم، کسی صدام رو می‌‌شنوه؟
‫پس بیا زمین مرتفع‌‌تر پیدا کنیم.
‫متأسفم تمام باتری دوربینت رو ‫استفاده کردم.
‫هی، درک می‌‌کنم.
‫نمی‌‌تونی باهاش حرف بزنی.
‫اصلاً حال خوبی نیست.
‫کسی رو داشتی؟
‫از قبل از این‌‌که دنیا به گوه بره ‫داشتم این کار رو می‌‌کردم.
‫وقتی به اندازه‌‌ی من این همه وقت
‫صرف جمع کردن ‫داستان‌‌های دیگر مردم بذاری...
‫یه جورایی دیگه نمی‌‌تونی خودت داستانی داشته باشی.
‫کسی صدام رو می‌‌شنوه؟
‫تکرار می‌‌کنم. ‫کسی صدام رو می‌‌شنوه؟
‫تو ضعیف‌‌شون کردی، پورویس.
‫وقتشه راه بیوفتیم، مومو.
‫لطفاً اون‌‌طوری صدام نزن.
‫- باید انجامش بدم. ‫- واقعاً؟ چرا؟
‫واقعاً خوشم میاد.
‫کسی صدام رو می‌‌شنوه؟
‫الو؟
‫الو، کسی هست؟
‫صدام رو می‌‌شنوی؟
‫خب نقشه عوض شد. ‫میرم یه قدمی بزنم.
‫ببینم می‌‌تونم یه سیگنال قوی‌‌تر گیر بیارم یا نه.
‫ما باید چی‌‌کار کنیم؟
‫باید صبرکنید.
‫این یارو...
‫خب، مشروب‌‌ها رو آماده کن، جیمبو.
‫به نظر باید بریم دنبالش.
‫،هرکسی هستی
‫صدات رو می‌‌شنوم.
‫فقط طاقت بیار.
‫دوباره بگو. ‫تکرار می‌‌کنم. دوباره بگو.
‫باید به روندن ادامه بدیم.
‫اَل...
‫شاید به خاطر قند خونم نباشه.
‫- داری می‌‌سوزی. ‫- حالم خوبه. سرما خوردم.
‫ونم.
‫یعنی چی؟
‫- حتی نمی‌‌دونیم کی برش داشته. ‫- مهم نیست.
‫اون حروم‌‌زاده رو متوقف می‌‌کنیم.
‫- اَل، آروم برو. ‫- تقریباً گرفتیمش.
‫اَل!
‫اَل، تو بیماری.
‫ممکنه وبا باشه، تب استخوان شکن...
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- مالاریا....
‫- ونم رو پس می‌‌گیرم. ‫- گور بابای ون، اَل!
‫تو دارو نیاز داری! ‫آنتی‌‌بیوتیک.
‫دارم. ‫سیپرو. آموکسی‌‌سیلین.
‫- کجا؟! ‫- فکر می‌‌کنی کجا؟
‫توی ون.
‫باید پسش بگیریم.
‫عیبی نداره.
‫چیزی که اون‌‌جا نوشته شده حقیقته.
‫می‌‌تونی هرچی نیاز داری برداری.
‫،اوضاع این بیرون سخته
‫می‌‌دونم.
‫اون جعبه... ‫چیزی که داخلش هست...
‫،می‌‌دونی ‫به من کمک کرد.
‫می‌‌تونه به تو هم کمک کنه.
‫من کمکی نیاز ندارم.
‫من ضعیف نیستم.
‫نه، نگفتم هستی.
‫هی، من توی راهم ‫ادامه میدم.
‫،ولی همون‌‌طور که اون‌‌جا نوشته ‫چیزی که نیاز داری رو بردار.
‫راست میگی.
‫اوضاع این بیرون سخته.
‫باید... مراقب باشی.
‫هی، اَل، باهام حرف بزن.
‫درباره‌‌ی چی؟
‫فقط می‌‌خوام به حرف زدن ادامه بدی، باشه؟
‫می‌‌خوام باهام بمونی.
‫باشه.
‫از ون بهم بگو... ‫از کجا گیرش آوردی؟
‫الان زیاد حسش رو ندارم که ‫از اون حرف بزنم.
‫خبرنگارهای زیادی رو ندیدم ‫که چنین سخت‌‌افزارهایی داشته باشن.
‫چندتا خبرنگار می‌‌شناختی؟
‫هیچی.
‫خودت رو ببین.
‫سؤال رو درباره‌‌ی من می‌‌کنی!
‫اون‌‌ها اسلحه‌‌های من هستن.
‫نزدیکه.
‫می‌‌تونی پیاده بری.
‫زیاد طول نمی‌کشه، باشه؟
‫نه، شاید ون دیگه اون‌‌جا نباشه.
‫نمی‌‌تونم تنهات بذارم.
‫چرا. ‫می‌‌تونی.
‫نه.
‫ببین، می‌‌دونم آخرش برات خوب نشده
‫،وقتی آدم‌‌ها رو پشت‌‌سر گذاشتی ‫ولی می‌‌تونی انجامش بدی.
‫فقط این‌‌طوری داروهایی که نیاز دارم رو ‫به دست میارم.
‫جون...
‫زودباش.
‫روی دور بُرد تنظیمش کن. ‫اگه برنگشتم...
‫با اون آدم‌‌هایی که باهاشون ‫ارتباط برقرار کردیم صحبت کن.
‫از پسش برمیای.
‫وقتی تو راه برگشت باشم بی‌‌سیم می‌‌زنم.
‫اسلحه رو بنداز.
‫گفتم بندازش.
‫- فقط یکم دارو می‌‌خوام... ‫- دست‌‌ها پشت سر.
‫برو.
‫نیاز نیست این کار رو بکنی.
‫دوستت کجاست؟
‫لابد دارو رو واسه کسی نیاز داری.
‫خواهش می‌‌کنم. ‫فقط دارو رو نیاز دارم.
‫- توی ون هست. ‫- این یه مکالمه نیست.
‫،کاری که الان داری می‌‌کنی
‫من قبلاً کردم.
‫ولی یه نفر نشونم داد نیاز نیست ‫این‌‌طوری زندگی کنم.
‫و تو هم همین‌‌طور.
‫همه باید این‌‌طوری زندگی کنن.
‫نه.
‫می‌‌تونیم با همدیگه کار کنیم.
‫می‌‌تونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫نه، نمی‌‌تونیم.
‫همه مثل هم هستیم.
‫کارهایی انجام میدیم تا ‫از افرادی که بهشون اهمیت میدیم محافظت کنیم.
‫آدم‌‌هایی که می‌‌شناسیم.
‫که دوست‌‌شون داریم.
‫اون‌‌جا متوقف میشه، درسته؟
‫نمی‌‌تونم بذارم دوستم بمیره.
‫دقیقاً.
‫اگه باهات بیام...
‫میشم کسی که از شلیک کردن بهت ‫منصرفش کردی.
‫وقتی اوضاع به هم بریزه ‫اولین نفر من می‌‌میرم.
‫خاموش شد.
‫بنزین تموم کرد.
‫امیدوار بودم ‫توی اتوبوس سوخت باشه.
‫نیست.
‫بلند شو.
‫کجاست؟ سیپرو کجاست؟
‫- نمی‌‌دونم. ‫- شوخی ندارم.
‫- باهاش چی‌‌کار کردی؟ ‫- خبر ندارم.
‫بهم دروغ نگو! ‫سیپرو کجاست؟
‫من برش نداشتم. ‫زدم کنار که سوخت بردارم.
‫مرده‌‌ها رو کشتم وقتی ‫از اتوبوس خارج شدن.
‫بهم بگو.
‫تقصیر من نیست که اون‌‌جا نیست.
‫گاهی نمی‌‌تونی به مردم کمک کنی.
‫برو.
‫می‌‌دونی اون بیرون چطوریه.
‫گفتی فقط میشی کسی که ‫روم اسلحه کشید!
‫وقتی تلاش کردم جور دیگه‌‌ای بگم ‫حرفم رو باور نکردی!
‫آره...
‫باور نکردم.
‫برو!
‫اَل، کجاست؟ داروها کجاست؟
‫اَل، کجاست؟
‫لطفاً جواب بده.
‫کجاست؟
‫اَل، نمی‌تونم پیداش کنم.
‫اَل، می‌تونی صدام رو بشنوی؟
‫خوبی؟
‫لعنت.
‫لطفاً جواب بده، اَل.
‫اَل، دریافت می‌کنی؟
‫- اَل به گوشم. ‫- همه جا رو گشتم!
‫نمی‌تونم پیداش کنم. ‫داروها کجان؟
‫دارویی نیست.
‫فقط می‌خواستم ون رو پس بگیرم.
‫ممنون.
‫شانس آوردی توی اون اتوبوس ‫آگمنتین بود.
‫آره.
‫خب، تو جاهایی که خیلی کم‌تر از این‌جا
‫غیر مهمان‌نواز بودن هم دووم آوردم.
‫ممکن بود بمیری. ‫ممکن بود من بمیرم.
‫ولی نمردی.
‫من هم نمردم.
‫و اون ون چیزیه که قراره ‫زنده نگه‌مون داره.
‫فقط باید بهش برسیم. ‫باید سوخت گیر بیاریم.
‫- تو دروغ گفتی، اَل. ‫- بهت انگیزه دادم.
‫نزدیک بود یه نفر رو بکشم تا ‫دارویی رو گیر بیارم که اون‌جا نبود!
‫کسی که ون من رو دزدید.
‫متوجه نیستی.
‫نه، هستم. ‫جدی میگم.
‫ولی تو اون رو نکشتی.
‫نزدیک بود.
‫خیلی تلاش داشتم ‫اون شخص نباشم...
‫از کسی که بودم فرار کنم... ‫از کاری که کردم...
‫که نزدیک بود دوباره بهش تبدیل بشم.
‫چرا اون ون اینقدر برات مهمه؟
‫بهت گفتم. ‫قراره زنده نگه‌مون داره.
‫این...
‫میگی حقیقت مهمه.
‫- هست. ‫- داری حقیقت رو بهم میگی؟
‫تمام حقیقت رو؟
‫نوار...
‫نوارها... داستان‌هایی که توی ونم ‫نگه می‌دارم...
‫تمام چیزهاییه که تقریباً از همه‌ی
‫- آدم‌هایی که باهاشون مصاحبه کردم باقی مونده. ‫- مردمی که به زور می‌شناختی؟
‫نه همه‌شون.
‫ولی خودت دیدی...
‫دیدی فقط یکی از اون داستان‌ها ‫برای آلیشا چی‌کار کرد.
‫درسته.
‫ولی اگه مرده باشی ‫نمی‌تونی به مردم کمک کنی.
‫فقط داستان‌های بقیه ‫روی نوارها نیست...
‫داستان منه.
‫مردمی...
‫که می‌شناختم.
‫مردمی که دوست‌شون داشتم.
‫و اون‌ها رو جا نمی‌ذارم.
‫اگه اون بیرون هستید و ‫،هنوز می‌تونید صدام رو بشنوید
‫من توی علامت مایل ۲۷ هستم.
‫ولی فکر نکنم بتونم بیشتر ‫این اطراف بمونم.
‫من توی علامت مارک... ۲۷ هستم.
‫الو؟
‫داریم وسایل‌مون رو برای رفتن می‌بندیم.
‫ولی فقط می‌خواستم یه بار دیگه بگم...
‫هنوز این بیرون دنبال‌تون می‌گردیم.
‫علامت مایل ۲۷ در بزرگ‌اه ۳۶۵ به سمت غرب.
‫ولی مجبورم برم.
‫مورگان‌ـه.
‫مورگان، منم جون. با اَل هستم.
‫مورگان؟
‫بده به من.
‫چی‌شد؟
‫باتریش تموم شده.
‫۵۰مایل فاصله داره. ‫بنزین کافی داریم.
‫موفق میشیم. ‫فقط باید عجله کنیم.
‫نمی‌تونیم همین‌جوری ون رو رها کنیم. ‫نیازش داریم.
‫،اگه الان نریم ‫بهش نمی‌رسیم.
‫- می‌رسیم. ‫- مطمئن نیستی.
‫باید الان بریم.
‫اگه می‌خوای بری، برو.
‫مورگان اون بیرونه.
‫که یعنی جان و بقیه ‫هم شاید باشن.
‫اَل، رسیدیم.
‫زنده‌ایم.
‫چیزی که روی اون نوارها هست ‫،شاید تمام چیزیه که از یه سری‌ها باقی مونده
‫ولی لازم نیست ‫برای تو اون‌طوری باشه.
‫می‌خواستم بی‌سیم بزنم، ولی باتری...
‫بریم.
‫هی، مرد. ‫فکر نکنم بیان.
‫اون‌طوری به نظر نمیاد.
‫هی، می‌دونی ما چی میگیم؟
‫یا چیزی که کسی که کامیون رو ‫ازش دزدیدیم می‌گفت.
‫،وقتی جاده پر دست‌انداز میشه" ‫".به روندن ادامه بده
‫قیافه‌ی مردی که مشروب نیاز داره رو ‫می‌شناسم.
‫از پشت دارن نزدیک میشن.
‫مورگان.
‫بی‌سیمم باتری تموم کرد.
‫الان این‌جا هستید. ‫همین مهمه.
‫جان؟
‫بقیه؟
‫هنوز داریم می‌گردیم.
‫آدم‌های جدید؟
‫می‌دونی از آدم‌های جدید خوشم میاد.
‫آره، این وندال، سارا، و اون ‫جیم.
‫- اَل. ‫- جون.
‫میشه شاید یکم غذا بهشون بدیم، لطفاً؟
‫ممنون.
‫این جعبه‌ها...
‫کار شما بود؟...
‫نه، یه نفر جاشون گذاشته.
‫کسی که صاحب این کامیونه.
‫سعی داریم بهش پسش بدیم.
‫و توی مسیر چندتا توقف انجام میدیم.
‫- به مردم کمک می‌کنید. ‫- ایده‌مون همینه.
‫می‌تونم بی‌سیمت رو قرض بگیرم؟
‫آره.
‫اسمت رو نمی‌دونم.
‫حتی نمی‌دونم گوش میدی یا نه.
‫ولی آخرین باری که این‌کار رو کردم گوش می‌کردی.
‫پس اگه می‌تونی صدام رو بشنوی...
‫بابت کارم متأسفم.
‫متأسفم مجبورت کردم بری.
‫ولی می‌خوام نشونت بدم ‫اشتباه می‌کنی.
‫گاهی، فقط مراقب آدم‌هایی که ‫می‌شناسیم نیستیم.
‫علامت مایل ۲۷ تو بزرگ‌راه ۳۶۵.
‫با چند نفر هستم.
‫غذا داریم.
‫آب. ‫وسایل.
‫هرچیزی که نیاز داری ‫تا دوباره راه بیوفتی.
‫تویی، سیپرو؟
‫آره، منم.
‫تونستم یکم سوخت گیر بیارم. ‫برگشتم.
‫دوستت واقعاً نباید ‫ماشینش رو بدون نگهبان رها کنه.
‫می‌خوایم بریم دنبال یه سری آدم بگردیم.
‫می‌خوای بیای؟
‫اون کسی نمیشی که ‫اسلحه رو به سمتم گرفتی.
‫فقط میشی کسی که ‫باهامون میاد
‫تا به یه سری‌ها کمک کنیم.
‫کسی که بودی نخواهی بود.
‫کوئین. ‫اسمم کوئین‌ـه.
‫جون.
‫اسم من جون‌ـه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫آره، اون عقب یه چیزی بدجور روم تأثیر گذاشت.
‫بدجوری بیمار شدم.
‫به نظر یه سواری جدید به اَلکساندریا ‫پیدا کردی.
‫می‌دونی، هنوز ‫می‌تونی بهمون ملحق بشی...
‫فقط محض اطلاعت...
‫،وقتی با مردم می‌مونم
‫می‌مونم.
‫ولی برنامه ندارم بمونم...
‫وقتی این داستان رو بگیرم.
‫از کسی که این کامیون بهش تعلق داره چی می‌دونی؟
‫زیاد نمی‌دونم.
‫چندتا دفتر توی جعبه ‫دستکش گذاشته.
‫اون و چند نفر دیگه.
‫جاده‌ها رو پاک نگه می‌داشتن.
‫قدرت داشتن.
‫آب داتشن.
‫لعنت، واقعاً کاش دوربینم رو داشتم.
‫سر به سرم گذاشتی، سیپرو؟
‫منظورت چیه؟
‫گفتی علامت مایل ۲۷؟
‫الان اون‌جام.
‫ولی می‌تونم قسم بخورم تازه از ۲۰ رد شدم.
‫دوباره نگاه کن.
‫الان دارم بهش نگاه می‌کنم.
‫بهت میگم. ‫علامت مایل ۲۷.
‫کوئین؟
‫هستی؟
‫دریافت می‌کنی؟
‫هستی؟
‫کوئین، دریافت می‌کنی؟
‫باید دیگه بذارم بری، پورویس.
‫کاری که قرار بود بکنی رو کردی.
‫حالا آزادت می‌کنم که ‫به انجامش ادامه بدی.
‫دیگه قرار نیست ضعیف باشی.
‫.:: ارائه شده توسط وبسایتِ ::. ‫::.. ۳۰NAMA.com ..::....
‫- -| آخرین اخبار دنیای فیلم و سریال در تلگرام و اینستاگرام ما | ‫:. @OfficialCinama .:..
‫illusion امیرعلی ‫@illusion_Sub