‫آنچه گذشت...
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫کنی! بیا اینجا رو ببین!
‫اونقدر غذا اینجا هست ‫که تمام مردم شهر رو سیر کنه!
‫فکر می‌کنی اینجا نمی‌تونه ‫روحیه‌ت رو درهم بشکنه؟ خواهیم دید
‫نه، نه! چه غلطی می‌کنی؟ ‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫تو همراهش توی آغل بودی ‫پیش اون موجودات
‫- چطوری هنوز زنده‌ای؟ ‫- می‌خواستن تماشا کنم
‫- کنی ‫- وایسا ببینم. مامانم کجاست؟
‫- رفیق، متاسـ... ‫- نه! بس کن! فقط بس کن!
‫- اطلاعات بیشتری لازم داریم ‫- آره
‫فردا برای یه کاری ‫به کمکت احتیاج دارم
‫چه کاری؟
‫قراره یکی از اون عوضی‌ها رو گیر بندازیم
‫قراره بچه‌دار بشی
‫درحالیکه بهت گفتن هرگز باردار نمیشی
‫با تمام چیزهایی که دیدی
‫یه معجزه برات قابل هضم نیست؟
‫بشدت سوءتغذیه داری
‫فقط نیازه کاری کنیم ‫دوباره به غذا خوردن بیفتی
‫اینا محصولاته؟
‫آره. گفتیم شاید بهتر باشه ‫تبدیلشون کنیم به کود
‫تا ببینیم می‌تونیم ‫اوضاع خاک رو بهتر کنیم یا نه
‫جید؟
‫آماده‌ای بهم بگی چت شده؟
‫هنوز خودمم دارم سعی می‌کنم بفهمم
‫اون دستبندی که برات ساختم یادته؟
‫یعنی میگی یه دستبند مشابه همون دستبندی
‫که درست کرده بودی پیدا کردی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه. مشابهش نیست
‫- همین دستبنده‌ست ‫- غیرممکنه
‫این درخت بطری‌هاست
‫مادرم گفت این درخت ‫اونو می‌بره به برج
‫پیش بچه‌ها
‫میراندا کم‌کم یه چیزایی می‌دید ‫هرچی می‌دید رو نقاشی می‌کرد
‫می‌گفت انگار انتخاب شده ‫که بچه‌ها رو آزاد کنه
‫گمونم توام انتخاب شدی
‫وقتی تامس مرد، تو و مامان از هم پاشیدین
‫و هیچکس نبود حواسش به ایتن باشه
‫ازت می‌خوام خودتو جمع و جور کنی
‫باشه
‫الو؟
‫بابا؟ منم تامس
‫بابایی، صدامو می‌شنوی؟
‫تو پسرم نیستی
‫چرا گذاشتی مامانی بره؟
‫چرا می‌خواستی بمیره؟
‫بس کن!
‫بخاطر اینه که دیگه دوستش نداشتی؟
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام کمک کنم ‫کمک لازم داری، بابایی
‫اینقدر بهم نگو بابا
‫باید حواست به
‫جولی و ایتن باشه
‫نباید بذاری اینقدر نزدیک به تاریک شدن هوا ‫بیرون از خونه بازی کنن
‫بابایی، گوشی دستته؟
‫ایتن!
‫جولی!
‫ایتن!
‫جولی!
‫ایتن!
‫جولی!
‫چیه؟
‫- چیکار دارین می‌کنین؟ ‫- به حیوونا غذا میدیم
‫بیاین داخل!
‫- ایتن! ‫- هنوز کارمون تموم نشده!
‫هی، ایتن! ‫گفتم همین الان! بجنب!
‫- جیم! ‫- ها؟
‫حالت خوبه؟
‫آره. دارم با بچه‌هام حرف می‌زنم
‫بیا ایتن
‫- بجنب. بجنب. بجنب ‫- داریم میایم
‫- بزودی هوا تاریک میشه ‫- می‌دونم
‫- حالشون خوبه؟ ‫- آره
‫شرمنده
‫اوضاع داره بدتر میشه، مگه نه؟
‫آره
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫چی بود...؟
‫- مراقب باش. اینطوری دستت رو می‌بری ‫- آخ!
‫دیدی گفتم
‫تمام شب اون پایین بودی؟ باید بخوابی
‫باید... باید جواب پیدا کنم
‫حتماً یه چیزی توی اون زیرزمین هست
‫توی اون نقاشی‌ها که متوجهش نمیشم
‫این اطراف پانسمان دارم...
‫ایناهاش. نه، باید...
‫- میشه لطفاً کمکم کنی؟ ‫- اوه، نه، نه. باشه حتماً
‫خب، اون پسره که لباس سفید پوشیده
‫یعنی میگی اون تو رو کشوند بالای فانوس دریایی
‫- و بعد هلت داد بیرون؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه. منو نکشوند اونجا
‫خودم بخاطر... می‌دونی، بچه‌ها رفتم اونجا
‫بچه‌هایی که توی برج حبس بودن
‫آره. آخه می‌دونی...
‫برجه درواقع فانوس دریایی بود
‫و برای رسیدن بهش ‫باید از توی یه درخت می‌گذشتم
‫ویکتور منو برد اونجا
‫گفت مادرشم رفته بچه‌ها رو نجات بده
‫شبی که... که...
‫اشکال نداره. می‌تونی بگی
‫خیلی خیلی وقت پیش پذیرفتم
‫که زنم مرده
‫فکر کردم همه‌شون مردن
‫همین که ویکتور یه جایی اون بیرون زنده‌ست...
‫صداشو می‌شنوی؟
‫آها، بطری‌ها. معلومه که می‌شنوم
‫از یه درخت توی حیاط پشتی آویزونن
‫میراندا قدیما بهش می‌گفت "درخت بطری‌ها"
‫یک، دو، سه
‫اصلاً از کجا مطمئنی همچین کاری ممکنه؟
‫آره خب. مطمئن نیستم ‫ولی سنگ‌های طلسم
‫اجازه نمیدن این موجودات ‫وارد خونه‌ها بشن
‫شاید بتونن جلوی خروجشون از جایی رو هم بگیرن
‫ببین. درک می‌کنم، ولی قضیه
‫گیر انداختن یه سگ ولگرد ‫یا گرگ صحرایی نیست، خب؟
‫ما هیچی در مورد اون موجودات نمی‌دونیم
‫آره. خب، شاید وقتشه بفهمیم
‫دیگه نمی‌تونیم دست روی دست بذاریم ‫و خطر نکنیم
‫خطر نکنیم؟
‫یه شب بیرون توی جنگل بودی
‫و نزدیک بود بخاطرش بمیری
‫و بعد نزدیک بود ‫همه رو به کشتن بده، ولی باشه "خطر نمی‌کنیم"
‫جیم و کنی شب رو توی جنگل سپری کردن، درسته؟
‫و با غذا برگشتن
‫و حالا اونقدر غذا داریم ‫که دوباره همه رو سیر کنیم!
‫منظورم اینه که
‫اوضاع همیشه اونطور که می‌خوایم پیش نمیره
‫ولی معنیش این نیست ‫که نمی‌تونیم خطر کنیم
‫من باهاتم، خب؟
‫من...
‫قضیه‌ی کنی و بقیه چطور پیش رفت؟
‫خوب بود. با چوب قرعه‌کشی کردیم ‫دیل حسابی داد و بیداد کرد
‫و همه‌شون راه افتادن رفتن
‫احتمالاً تا ناهار برسن اونجا
‫و کنی چطور بنظر میومد؟
‫در حدی که میشه انتظار داشت
‫- کریستی هم همراهشونه ‫- خوبه. آره
‫خیلی‌خب. قضیه چیه؟
‫خیلی‌خب. اگر بهش نگی، من میگم
‫می‌خوام یکی از اون موجودات رو گیر بندازم
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫اون موجودات هر شب سر و کله‌شون پیدا میشه
‫هر شب کوفتی
‫و هنوزم نمی‌دونیم با چی طرفیم
‫چی هستن، از کجا میان
‫بوید، قبلاً هم این کارها رو کردیم
‫- یکیشون رو گیر انداختی ‫- نه. یکیشون رو کشتم
‫اون فرق می‌کنه ‫ باید در موردشون اطلاعات پیدا کنیم
‫اینو می‌دونیم که حرف می‌زنن
‫پس، یکیشون رو گیر می‌اندازیم ‫و مجبورش می‌کنیم به حرف بیاد
‫عه، می‌خوای مجبورش کنی به حرف بیاد
‫چطوری می‌خوای این‌کارو بکنی؟ ‫می‌خوای شکنجه‌ش کنی؟
‫از فاصله‌ی نزدیک با شات‌گان ‫به اون موجودات شلیک کردیم
‫و فقط باعث شده لبخند بزنن!
‫انسان نیستن
‫خب، به گفته‌ی کریستی ‫یه زمانی انسان بودن!
‫عه، و همچین چیزی ‫ از چه نظر بهت اطمینان خاطر میده؟
‫- باید یه کاری بکنیم، خب؟ ‫- بابا
‫نمی‌تونیم... باید یه غلطی بکنیم
‫- چطوری می‌خوای انجامش بدی؟ ‫- دارم دنبال یه راهی می‌گردم
‫عالیه. بیشتر بگرد
‫ببین
‫منم دلم برای تیان-چن تنگ شده ‫و باور کن
‫اینطور نیست که دلم نخواد بریم اون بیرون
‫و تلافیش رو سرشون دربیاریم
‫ولی نمی‌خوام شاهد مرگت باشم
‫اونم بخاطر یه نقشه‌ی نصفه و نیمه‌ی احمقانه
‫و توام تشویقش نکن
‫بچه‌ت تو راهه
‫دیگه باید نگران چیزی جز خودت هم باشی
‫- بابا... ‫- نه
‫خیلی‌خب
‫- بعداً باهات صحبت می‌کنم ‫- باشه. باشه
‫این چیه؟
‫خب، امروز صبح بقیه‌ی گوشت گاو رو تقسیم کردن
‫اگر خواستی یه عالمه گوشت داریم
‫فکر نکنم
‫بچه‌ت اهل گوشت خوردن نیست، ها؟
‫گمونم نیست
‫چه وحشتناکه
‫باورم نمیشه آدما واقعاً اینجا زندگی می‌کردن
‫مطمئنی آدم بودن؟
‫آخه اینجا رو ببین
‫ببینین کجاها قرار گرفتن
‫ممکنه همونطور که ما از سنگ‌ طلسم‌ها
‫استفاده می‌کنیم، ازشون برای ‫دور کردن ارواح خبیث استفاده می‌کردن
‫عه، خیالم خیلی راحت‌تر شد
‫هر اتفاقی اینجا افتاده ‫مال خیلی وقت پیش بوده
‫مردم شهر حسابی گرسنه‌ن
‫خیلی‌خب، من و جیم قبل از رفتن
‫تا جایی که می‌تونستیم چیدیم و جمع کردیم
‫توی اون آلونکیه که اونجاست
‫پس، دیل و جید و راجر
‫شماها می‌تونین از اونجا شروع کنین
‫بقیه‌مون میریم هرچی می‌تونیم جمع می‌کنیم
‫- بریم! روز داره هدر میره ‫- عالیه
‫- مراقب باش ‫- عالیه
‫بیاین از کنار این برج جادویی ترسناک بگذریم
‫و بریم یکم سبزیجات جمع کنیم
‫با هرچی برامون مونده بود ‫بهترین چیزی که می‌تونستم رو درست کردم
‫خبر خوب اینه که
‫وقتی کنی و بقیه با غذاها برگشتن
‫دیگه لازم نیست جیره‌بندی کنیم
‫خیلی خوب میشه مگه نه؟
‫آره گمونم
‫ناهار درست کردم. می‌خوری؟
‫- نه ‫- خیلی‌خب
‫کی قراره خاکش کنه؟
‫- چی؟ ‫- کی قراره مامان رو خاک کنه؟
‫از این حرفا نزن!
‫ولی آخه...
‫اگر جسدش اون بیرون افتاده باشه
‫و حشرات و عنکبوت‌ها بیان سراغش چی؟
‫جسدش همونجا میفته ‫تا اینکه شروع کنه به گندیدن؟
‫ایتن
‫ولی اگر یه روزی یکی پیداش کنه
‫و ندونه کیه چون فقط استخون پیدا کرده چی؟
‫بس کن!
‫خدا لعنتت کنه! بس کن!
‫معذرت می‌خوام...
‫واقعاً می‌خوای پدر نمونه‌ی سال بشی، ها؟
‫میراندا هنرمند بود
‫همه‌جور آثار هنری سراسر شهر نصب می‌کرد
‫این همیشه یکی از آثار موردعلاقه‌ش بود
‫یعنی میگی توی شهری که ازش اومدی
‫یه همچین چیزی وجود داره؟
‫نه. فرق می‌کرد
‫اینجا نیست
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫درختی که ویکتور منو برد پیشش یجور...
‫فضای خالی توش داشت، می‌دونی... ‫یه فضایی که می‌تونی بری توش
‫و تو رو می‌بره یه جای دیگه
‫پس، می‌رفتی توی درخت
‫و تله‌پورتی چیزی می‌کردی؟
‫مهم نیست. یه درخت بیشتر نیست
‫خب، نمی‌دونم مهم هست یا نه ‫ولی این درخت اصلی نیست
‫چی؟
‫خب، همونطور که گفتم ‫همه‌جا آثار هنری نصب می‌کرد
‫اینقدر این یکی رو دوست داشت ‫که یه نسخه دیگه ازش برای...
‫حیاط درست کرد
‫گفت می‌خواد نزدیکش باشه
‫اصلیش چند شهر دورتر ‫توی یه پارکه
‫درواقع...
‫چی؟ درواقع چی؟
‫خب، با همدیگه اونجا اسید خوردیم
‫میشه گفت تمام این قضایا ‫از اون درخت شروع شد
‫خدایا، چقدر تا اینجا فاصله داره؟
‫سی چهل دقیقه
‫خیلی‌خب. باید همین الان ‫منو ببری اونجا
‫- باید یکم بخوابی ‫- نه، نه، نه، نه، نه
‫باید همین الان ‫منو ببری اونجا، هنری!
‫اگر دوباره سر از بیمارستان دربیاری
‫به هیچکدوممون کمکی نکردی
‫نمیرم بیمارستان
‫فقط باید برم پیش اون درخته ‫لطفاً منو ببر اونجا! بجنب!
‫خب، اینم بخشی از
‫نقشه‌ی شرورانه‌ی توئه؟
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌تونی ‫یکی از اون موجودات رو گیر بندازی؟
‫شاید
‫بوید، چند وقته اینجایی؟ ‫یک سال و نیم؟
‫از خیلی جهات کارت خیلی خوب بوده، می‌دونی
‫اکثر کسایی که ‫اگر نبودی می‌مردن رو زنده نگه داشتی
‫البته بجز من
‫پس چرا الان می‌خوای اوضاع رو عوض کنی؟
‫یه نگاهی به اطرافت بنداز
‫ببین این اواخر چه اتفاقاتی افتاده
‫واقعاً می‌خوای همچین سوالی ازم بپرسی؟
‫خب، حداقل یه نقشه‌ی ‫درست و حسابی داری، درسته؟
‫یکی از اون موجودات رو می‌کشونی توی یه خونه
‫یه سنگ طلسم می‌زنی بیرون در خونه
‫توی خونه گیرش می‌اندازی
‫فرداش، میری اونجا. میری داخل
‫توی خونه می‌چرخی ‫توی تک تک اتاق‌ها دنبالش می‌گردی
‫تا اینکه از یه جایی بپره بیرون
‫و تکه‌پاره‌ت کنه
‫آره، حالا می‌بینم چرا ‫ارتش اونقدر بهت اعتماد داشت
‫که می‌ذاشت نقشه بریزی
‫متوجه نیستی، مگه نه؟
‫بوید، حتی متوجه
‫چیز به این واضحی هم نیستی
‫متوجه چی؟
‫اون موجودات گفتن می‌خوان ‫روحیه‌ت رو درهم بشکنن
‫و این یعنی می‌خواستن تغییرت بدن
‫تا اینجا که خوب پیش رفتن ‫چون اون بویدی که من می‌شناختم
‫هرگز کاری به این احمقانگی نمی‌کرد
‫آره خب، بویدی که می‌شناختی ‫تو رو به کشتن داد
‫شاید بهتر باشه هرازگاهی یه سر
‫- از اون صلیبت بیای پایین، می‌دونی؟ ‫- می‌دونی چیه؟ گور بابات
‫بخاطر این مردم ‫چون داشتم سعی می‌کردم به بقیه کمک کنم
‫تیان-چن بخاطر این مرد
‫چون می‌خواست به بقیه کمک کنه
‫اصلاً می‌دونی چقدر متکبرانه‌ست
‫که با گفتن اینکه بخاطر تو بوده ‫ارزش فداکاریش رو اینقدر پایین بیاری؟
‫ولی اثر هنری قشنگت رو دوست دارم
‫قشنگه
‫تخته‌ی خاطراته
‫قبرستون هیچ علامتی ‫و سنگ قبری نداره، فقط جسد داره
‫احتمالاً این اطراف همه‌جا جسد خاک شده
‫باید اسم‌هاشون رو یه جایی ثبت کنیم
‫اسم تو، اسم تیان-چن
‫می‌دونی، وقتی دارم کارهای فیزیکی انجام میدم ‫ذهنم بهتر کار می‌کنه
‫پس دست از سرم بردار، ها؟
‫- سلام ‫- سلام
‫چیزی لازم داری؟
‫آره
‫می‌خوای بیای داخل؟
‫- خب، چه کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- این دیگه چیه؟
‫برادرم برام ساخته بود
‫فکر نکنم بتونم دوباره درستش کنم
‫ولی می‌خوام سعیمو بکنم
‫روتختی داری؟
‫آره، طبقه‌ی بالا چند تایی دارم. چرا؟
‫باید یه قلعه بسازیم
‫بعد یه داستان تعریف می‌کنم
‫منم تیلی
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫الان حالم چندان خوب نیست
‫قدیما پوسته‌ی تخم‌مرغ لیس می‌زدم
‫وقتی با بچه‌ی اولم حامله بودم
‫داخل پوسته‌ی تخم‌مرغ‌ها رو لیس می‌زدم
‫آره. تحمل دیدن یا بوی
‫غذاهای موردعلاقه‌م رو نداشتم
‫ولی اگر یه تخم‌مرغ می‌شکستی
‫و پوستش رو روی پیشخون ول می‌کردی؟
‫حتی وقتی شوهرم حواسش نبود
‫یواشکی از آشغالا درشون میاوردم
‫حدوداً توی...
‫سه‌ ماهه‌ی دوم حاملگیم شروع شد
‫سه هفته طول کشید
‫و بعد به همون اسرارآمیزی ‫که شروع شده بود، تموم شد
‫قضیه هرچی که هست ‫قول میدم می‌گذره
‫آره، شاید
‫چیزی نیست. چیزی نیست
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم با کسی صحبت کنم
‫خودت می‌دونی اینجا چیکار می‌کنن
‫می‌ترسم که نکنه فکر کنن...
‫و الیس، خیلی...
‫دوباره شاد شده، واقعاً خوشحاله
‫و داره... داره حسابی تلاش می‌کنه
‫خیلی تلاش می‌کنه بهم امید بده
‫و نمی‌تونم...
‫نمی‌تونی چی؟
‫نمی‌تونم بهش بگم چقدر می‌ترسم
‫اگر بچه مشکلی داشته باشه چی؟
‫اگر...
‫هرکس اولین بار حامله میشه ‫همچین احساساتی پیدا می‌کنه
‫من قرار نبوده مامان بشم
‫قرار نبوده هیچوقت مامان بشم! آماده...
‫قرار نبوده هیچوقت بتونم حامله بشم
‫ولی، به هر طریقی، اینجا...
‫فقط می‌خوام بدونم ‫مشکلی برای بچه پیش میاد یا نه
‫خب، پس بیا بریم بفهمیم
‫قفل نیست
‫خیلی‌خب
‫گاهی اوقات اینطوری میشه
‫سال‌هاست نوار توش گیر کرده
‫"آبی" آهنگ موردعلاقه‌ی میراندا بود
‫تابیتا؟ حالت خوبه؟
‫آره. آخه... آخه آهنگ ‫موردعلاقه‌ی من و شوهرمه
‫چه دنیای کوچیکی
‫دارم بهتون میگم، تقلب کردن
‫دانا می‌تونست دقیقاً کی قراره
‫چوب‌های کوتاه رو بکشه بیرون
‫اگر بهمون کمک کنی نمی‌میریا
‫مرتیکه
‫این اواخر بدجوری قاطی کرده
‫آره مشخصه ‫اومده ولی هیچ غلطی نمی‌کنه
‫اگر می‌خواین پچ‌پچ کنین
‫سعی کنین واقعاً پچ‌پچ کنیین
‫ببین، اینجا همه داره بهشون سخت می‌گذره
‫فقط تو نیستی ‫همه‌مون اینجا گیر افتادیم
‫و مثل کله‌گنده‌ها واسه خودت می‌چرخی
‫و فکر می‌کنی از همه باهوش‌تری
‫چون قدیما یه شرکت مسخره داشتی
‫اوه، چقدر غم‌انگیزه که اینجا گیر افتادی
‫- درحالیکه بقیه‌مون... ‫- ای بابا، میشه خفه‌خون بگیری؟
‫روحتم خبر نداره چه سختی‌هایی اینجا کشیدم
‫روحتم خبر نداره چیا دیدم!
‫خیلی‌خب، بیاین همگی...
‫کجا داری میری؟
‫به تو هیچ ربطی نداره لعنتی!
‫عوضی. مرتیکه‌ی پفیوز
‫به تو هیچ ربطی نداره، دیل
‫ولم کن! ولم کن... ولم کن لعنتی!
‫چه مرگته تو؟
‫تف توی این وضع!
‫فکر کنم این یکی پر شده
‫آره باید مطمئن بشیم
‫این دفعه‌ی اولی که برمی‌گردیم ‫تا جای ممکن غذا ببریم
‫کنی؟
‫- کنی، منو نگاه کن ‫- چیه؟
‫ببین، حتی نمی‌تونم تصور کنم
‫الان داری چی می‌کشی
‫و نمی‌خوام تظاهر کنم ‫می‌دونم باید چه کلماتی بگم
‫- که یهویی حالت... ‫- کیفت کجاست؟
‫- چی؟ ‫- کیفت
‫همونی که باید توش محصولات می‌ذاشتی
‫پر شده؟
‫برای همین اومدی اینجا؟ ‫که پرستاربازی دربیاری؟
‫- نه کنی، چون بهت اهمیت میدم اومدم ‫- خب، عالیه
‫نظرت چیه در حین انجام کارت ‫بهم اهمیت بدی؟
‫چون دو ساعت برامون مونده
‫- و اگر تا جای ممکن غذا برنگردونیم... ‫- نمی‌تونی همینطوری ول کنی بری
‫می‌تونم هر غلطی خواستم بکنم
‫و الان، می‌خوام برم
‫- هی! چی شده؟ ‫- دارم برمی‌گردم شهر
‫ولی آخه، جید، عمراً نمی‌تونی ‫قبل از تاریک شدن هوا برگردی
‫خب، اینجا که عمراً نمی‌مونم!
‫بیاین همه یه نفس عمیق بکشیم، باشه؟
‫من با مسخره‌بازی ‫"بیاین با چوب قرعه‌کشی کنیم"
‫"و ببینیم کی بره دنبال غذا" ‫راه اومدم
‫- اومدم کمک کنم! ‫- باشه
‫- از اینجا خوشم نمیاد ‫- آخه کدوم خری از جایی خوشش میاد؟
‫- ناسلامتی یه جنگل پر از کابوسه! ‫- نه، اینجا فرق می‌کنه
‫این یکی فرق... ببین
‫می‌خوام کمک کنم. جدی میگم، خب؟ ‫می‌خوام کمک کنم
‫ولی... ولی توی شهر ‫بیشتر می‌تونم مفید واقع بشم
‫هی، هی، هی، هی!
‫نمی‌تونی برسی شهر، خب؟
‫حتی شاید نتونی ‫به آلونک سنگ طلسم‌ها هم برسی
‫- پس یه نفس عمیق بکش، باشه؟ ‫- اگر بدوم می‌رسم
‫بس کن دیگه. خیلی‌خب؟ بس کن، بس کن ‫اینجا سرپناه داریم
‫اینجا... اینجا سنگ طلسم داریم
‫و به این غذاها نیاز داریم
‫جید، اگر دست خالی برگردیم شهر
‫مردم از گرسنگی می‌میرن
‫موفق باشین
‫جید!
‫درست میگه. اگر با سرعت بره ‫احتمالاً می‌تونه
‫قبل از غروب آفتاب ‫به آلونک سنگ‌ طلسم‌ها برسه
‫- جید! جید، وایسا! ‫- کریستی!
‫- داری اشتباهی میری! ‫- جید!
‫کریستی!
‫جید، یه لحظه وایسا!
‫اصلاً نمی‌دونی کجا داری میری!
‫میشه یه ثانیه وایسی
‫- و به کاری که داری می‌کنی فکر کنی؟ ‫- اوه، باور کن
‫این مدت فقط داشتم ‫به کارام فکر می‌کردم!
‫نباید این بیرون باشم!
‫باید توی کافه باشم ‫و سعی کنم بفهمم چطوری...
‫لعنتی!
‫- کریستی! کریستی! ‫- پام!
‫هی، لعنتی ولش... ولش... ولش کن!
‫چه غلطی کردی؟ چی شد؟
‫تقصیر اون نبود!
‫فقط این کوفتی رو باز کنین
‫چیه؟
‫باید یه اهرم برای باز شدن داشته باشه
‫- نمی‌دونم ‫- آره
‫- این لعنتی رو باز کنین ‫- باشه، باشه، باشه، باشه، باشه
‫حالت خوبه. نفس بکش
‫- این دیگه چه وضعشه؟ ‫- خیلی‌خب. پیداش کردم
‫هی
‫اوه، گندش بزنن
‫- این چطوره؟ ‫- بنظر من که خوبه
‫نظرت چیه اینا رو ببری پشت
‫- و تمیزشون کنی؟ ‫- باشه
‫- سلام آقا کوچولو ‫- سلام کلانتر
‫شماها دارین چیکار می‌کنین؟
‫داریم همه‌چیز رو ‫همونطور که تیان-چن می‌خواست
‫تمیز می‌کنیم و می‌ذاریم سر جاش
‫عه، عجب. واقعاً...
‫مطمئنم از این‌ کارتون قدردانه
‫امیدوارم
‫اومدم یکی از اون قابلمه‌های گنده رو ببرم
‫تا برای "خونه‌ی مستعمره" سوپ درست کنم
‫و... وقتی رسیدم اینجا ‫دیدم داره تمیزکاری می‌کنه
‫بچه‌ی بیچاره
‫قبل از اینم بقدر کافی سختی کشیده بود
‫تو چی؟ تو چطوری؟
‫بجز تلاش برای هضم تمام اتفاقاتی...
‫که این اواخر افتاده...
‫از جمله اینکه چطوری ‫یه لالایی که مادربزرگم برام می‌خوند...
‫به طریقی...
‫نمی‌دونم... نمی‌دونم حالم چطوره
‫اگر بخوام صادقانه بگم
‫- تو می‌دونی؟ ‫- این مدت خیلی سخت بوده
‫همیشه اوضاع همینطوره؟
‫بدتر هم میشه؟
‫خب، اگر بخوام صادقانه بگم
‫نمی‌دونم
‫ولی... ولی اینو می‌دونم ‫که اینجا هر سنگی هم
‫جلوی پامون بندازه ‫بالاخره برنده میشیم، خب؟
‫هر اتفاقی هم اینجا بیفته
‫یه راهی برای برگشتن به خونه پیدا می‌کنیم
‫اگر راهی نبود چی؟
‫خب، معلومه که هست
‫اینجا که یه راهی هست، درسته؟
‫اگر اینجا یه راهی هست ‫پس یه راهی برای برگشتن به خونه هم هست
‫تو که نمی‌دونی. فقط امیدواری راهی باشه
‫تیان-چن فکر می‌کرد ‫قراره برگرده خونه
‫و مادرمم همینطور
‫هی، از مادرت قطع امید نمی‌کنیم، باشه؟
‫شاید بهتره قطع امید کنین
‫آره
‫شرمنده. شرمنده. اوه، گندش بزنن
‫این تله حتماً ده سالی میشه که اینجا بوده
‫و خوب شد ده ساله اینجاست
‫چون این همه زنگ‌زدگی و آت و آشغال ‫احتمالاً پات رو نجات دادن
‫- چقدر من خوش‌شانسم ‫- بذار ببینم می‌تونم اینو بکنم توش
‫- خیلی‌خب، تو برو عقب. برو عقب ‫- دارم سعی می‌کنم کمک کنم
‫بقدر کافی کمک کردی! بدش به من
‫می‌خوای برگردی شهر، برو! ‫گمشو برو
‫کنی، باید قبل از غروب آفتاب
‫پاش رو از توی این دربیاریم!
‫- خدایی، جید؟ ممنون! برو گمشو دیگه! ‫- بس کنین!
‫این تقصیر هیچکس نیست ‫پس این مزخرفات رو بذارین کنار
‫و بیاین یه راهی براش پیدا کنیم!
‫نظرتون چیه زنجیر رو بشکنیم؟
‫حداقل اینطوری می‌تونیم ببریمش داخل
‫- با چی بشکنیمش؟ ‫- نمی‌دونم، باهوش‌خان
‫خیر سرت نابغه تویی
‫معذرت می‌خوام. شرمنده
‫شرمنده
‫تف توش!
‫یه چیزی لازم داریم
‫که اهرم بهتری باشه، خب؟ یه...
‫- تو، همراهم بیا ‫- چی؟
‫فقط تا برنگشتیم کاری نکنین!
‫می‌دونم یه جایی همین جاها هستن
‫بیچاره نیرویی براش نمونده
‫خوشحالم بالاخره تونست بگیره بخوابه
‫عه. اینجان
‫همون چیزین که فکر می‌کنم؟
‫اگر فکر می‌کنی ورق‌های تاروت هستن، آره
‫جدی که نمیگی؟
‫اوه! می‌خوای بدونی بچه‌ت سالمه یا نه؟
‫اینا بهمون میگن
‫- فکر احمقانه‌ای بود ‫- هی! کجا داری میری؟
‫کجا دارم میرم؟
‫باهات دردودل کردم. بهت اعتماد کردم...
‫می‌دونی چیه؟
‫این ادا اطوارهای "تیلی" خل و چل ‫ و عجیب غریب که درمیاری
‫اکثر مواقع اشکال نداره ‫ ولی چطور جرات می‌کنی؟
‫وایسا ببینم، همچین دیدی نسبت به من داری؟
‫که "تیلی" خل و چل و عجیب غریب
‫حاضره در مورد چیزی که اینقدر برات مهمه
‫مسخره‌بازی دربیاره؟ ‫همچین دیدی نسبت به من داری؟
‫نمی‌دونم
‫هیچی در موردت نمی‌دونم ‫ببین، فقط...
‫خب پس، باور نداری؟ هیچ اشکالی نداره
‫ولی قبل از اینکه ‫اون درخت رو توی جاده ببینی
‫شرط می‌بندم به نصف چیزایی ‫که شبانه‌روزی اینجا می‌بینیم هم
‫باور نداشتی، داشتی؟
‫این چیزا توی یه مقطع حساس
‫نقش خیلی مهمی توی زندگیم ایفا کردن
‫فقط می‌خوام باهات به اشتراک بذارمشون
‫یه دختری به اسم "گرتی"
‫این ورق‌ها رو بهم داد
‫توی همون مرکز مراقبت تسکینی ‫که شوهرم توش بود بستری بود
‫بعد از فوت شوهرم فالم رو گرفت
‫لطفاً بُر بزن
‫اون زمان فکر می‌کردم مسخره‌ست
‫ولی حالا متوجه شدم که اون ورق‌ها...
‫در مورد سرطانم بهم گفتن ‫در مورد اینجا بهم گفتن
‫شاید نه بطور واضح و مستقیم
‫ولی اگر می‌دونستم چطوری بفهممشون ‫تمام نشونه‌ها رو بهم دادن
‫لطفاً؟ ممنون
‫بلدی چطوری بخونیشون؟
‫آره، از قبل خیلی بهتر بلدم
‫ازشون یه سوال بپرس
‫تا ببینیم چه جوابی میدن
‫بدترین اتفاقی که ممکنه بیفته
‫اینه که وقتی کارمون تموم شد ‫یکم احساس مسخره بودن می‌کنی
‫بچه‌م حالش خوبه؟
‫ببینیم ورق‌ها چی میگن
‫این دیگه چی بود؟
‫این فکر خیلی بدیه
‫هیچ‌چیز دیگه‌ای اونقدر قوی نیست
‫که بتونه تله رو باز کنه
‫واقعاً می‌خوای
‫برج باستانی وحشت‌ها رو تکه‌پاره کنی؟
‫مطمئنم هرکی درستش کرده ناراحت نمیشه
‫اوه، یا خدا! لعنتی!
‫کدوم گورین؟
‫- کنی، گوش کن چی میگم ‫- بله؟
‫- اگر خوب پیش نرفت... ‫- هی، هی، بس کن، بس کن. خوب میشی، باشه؟
‫- خیلی‌خب، کن... کنی! ‫- هنوزم یه عالمه تا غروب مونده
‫بسه، باشه؟
‫از این تله درت میاریم
‫- و حالت خوب میشه، باشه؟ ‫- بوید بهم گفت مادرت چی گفته
‫هر اتفاقی هم اینجا بیفته، تنها نیستی
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫هیچوقت تنها نیستی، باشه؟
‫- چیزیت نمیشه ‫- می‌دونم
‫فقط بگو شنیدی چی گفتم
‫- بگو که متوجه شدی ‫- باشه، باشه، شنیدم چی گفتی
‫متوجهم که... ‫کجا بودین؟ بجنبین دیگه!
‫رفته بودم یه اهرم بیارم! ‫خیلی‌خب، شروع کنیم
‫- برو پشت سرش ‫- باشه، باشه
‫برو اون سمت
‫خیلی‌خب، به محض اینکه باز شد ‫بکشش بیرون، باشه؟
‫- آماده‌ای؟ خیلی‌خب، بزن بریم ‫- باشه. خیلی‌خب
‫بکش!
‫- یا خدا! ‫- تو فقط بکش! تو فقط بکش!
‫گندش بزنن
‫- چیه؟ حالت خوبه؟ ‫- قو... قو... قو... قو... قوزک پام
‫- از جا دررفته. باید بندازیمش سر جاش ‫- چی؟ چی... چی؟
‫- خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫پام رو بگیر، کنی ‫دیل، ازت می‌خوام بیای پشت سر من
‫جید، ازت می‌خوام اون یکی پام رو بگیری
‫- باشه، باشه، باشه، باشه. خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫کنی، یه دستت رو بالای... بالای پام نگه دار
‫و اون یکی رو بذار... زیر قوزک پام
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. خب؟ خیلی‌خب
‫جید! هی!
‫- تمرکز کن، باشه؟ ‫- باشه
‫خیلی‌خب. حواست با منه؟
‫- آره ‫- آره. خیلی‌خب
‫یک، دو، سه!
‫خوبی؟ حالت خوبه؟
‫- خوبی؟ آره؟ ‫- لعنتی
‫- خدایا ‫- حالت خوبه؟
‫خیلی‌خب، بیاین... ‫بیاین برش گردونیم توی اردوگاه
‫- بزودی هوا تاریک میشه ‫- باشه، باشه، باشه
‫خیلی‌خب. بزن بریم. آماده‌این؟
‫- تف توش! آخ، لعنتی! ‫- بریم اون سمت. برید، برید، برید
‫- مراقب جلوی پات باشه ‫- بزن بریم
‫هی
‫کسی نیست منم
‫توام...
‫چی شده؟
‫هیچی. فکر کردم...
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- آره
‫اون روز که حیوون‌ها اومدن بیرون...
‫چی می‌خوای لعنتی؟
‫ها؟
‫با خودم گفتم...
‫شاید بهتر باشه امشب عوض کنیم
‫- چیو عوض کنیم؟ ‫- جامون رو. تو برو کلانتری
‫- من توی اتوبوس می‌مونم ‫- چرا؟
‫چون می‌خوام وقتی دوستامون
‫امشب از جنگل دراومدن ببینمشون
‫ببینم چیکار می‌کنن
‫- می‌خوای نگاه کنی، ها؟ ‫- آره
‫چرا؟
‫خب...
‫بنظرم وقتشه
‫اوضاع رو یکم عوض کنیم
‫حالت خوبه؟
‫آره، فقط... بخاطر ماشین یکم حالت تهوع گرفتم
‫همین
‫- چقدر دیگه مونده؟ ‫- خب، یکم جلوتره
‫باید یکم بیسکوییت توی داشبورد باشه
‫- شاید معده‌ت رو آروم کنه ‫- باشه
‫اینو از کجا آوردی؟
‫میراندا اینو برام درست کرد، پس...
‫- چی شده؟ ‫- خیلی احمقم
‫خیلی احمقم. خیلی احمقم ‫خیلی... خیلی احمقم
‫ این... این نمی‌تونه واقعی باشه ‫ نمی‌تونه واقعی باشه
‫من...
‫من... من... من از یه درخت جادویی گذشتم
‫و سر از یه فانوس دریایی درآوردم
‫عین قصه‌های پریان
‫یهویی توی بیمارستانی بیدار شدم ‫که از قضا اینجا بود
‫از قضا تو اینجا بودی ‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه
‫نه، نه
‫نه، ولی این... این اشتباه تو بود
‫- اینجا دیگه زیاده‌روی کردی ‫- متوجه نمیشم
‫این... این چه ربطی به...
‫اینو مدت‌ها پیش برای شوهرم درست کردم
‫و شوهرم گمش کرد. و بعد اینو توی...
‫- رستوران پیدا کردم ‫- خیلی‌خب
‫واقعاً توی کمدن ایالت مین نیستیم، مگه نه؟
‫چی؟
‫بازم همینجاست که داره...
‫شکنجه‌م می‌کنه ‫مجازاتم می‌کنه، مگه نه؟
‫چی داری میگی واسه خودت؟
‫- زود باش بزن کنار! ‫- چی؟ کجا...؟
‫لطفاً زود باش بزن کنار!
‫خیلی‌خب، باشه، باشه ‫دارم می‌زنم کنار
‫متوجه نمیشم ‫ببین، من... من... من...
‫اگر از ماشین پیاده بشم چی میشه؟
‫- از ماشین پیاده...؟ ‫- حاضر نشم این بازی رو ادامه بدم چی میشه؟
‫بازم... بازم سر از بیمارستان درمیارم؟
‫همه‌چی از اول شروع میشه؟
‫ببین، نمی‌دونم... نمی‌دونم قضیه چیه
‫ولی... ولی... ولی پارک، درخته
‫ آخر همین خیابونه!
‫- نه، نه، نه، نه، نه ‫- خواهش می‌کنم!
‫- نه، نه، نه، نه ‫- حق نداری اینطوری بکنی
‫حق نداری یهویی بیای دم در خونه‌م
‫اون حرفا رو بهم بزنی ‫بهم بگی پسرم زنده‌ست
‫- نه، نه، نه ‫- پسرم، که یه جایی اون بیرونه...
‫- نه! ‫- و یهویی تصمیم بگیری که می‌خوای بیخیال بشی
‫- نمی‌تونم ‫- نه، نه
‫- نه، نه! ‫- ولم کن!
‫میریم اونجا!
‫من کجام؟
‫- بلند نشو. حالت خوبه ‫- جیم؟
‫حالت خوبه. تصادف کردی
‫یا خدا
‫خب، پس خانمی که ظرف غذا داشته تویی
‫همم. چی؟
‫توی گزارش بیمارستانت نوشته بود
‫یا خدا. حالش خوبه؟
‫یه‌خرده ضربه خورده ‫ولی زیر نظر داریمش
‫- خیلی‌خب ‫- کارکنان بیمارستان نگرانت بودن
‫از اون روز که فرار کردی ‫خودروهای گشتی‌ پلیس
‫داشتن دنبالت می‌گشتن
‫- ولی حالت خوب میشه ‫- نه، نه، نه
‫نمی... نمی.. نمی‌خوام برم بیمارستان...
‫- تکون نخور، دراز بکش ‫- خانم
‫- لطفاً، حالم خوبه ‫- خانم، خواهش می‌کنم
‫فقط... فقط وایسین و بذارین پیاده شم
‫هی، همه‌چی مرتبه؟
‫یه درخت وسط جاده افتاده
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه
‫نه، نه، نه. خدای من
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]