‫آنچه گذشت...
‫از وقتی خوابت برد
‫و چشمات سفید شد، فرق کردی
‫تنها چیزی که یادمه اینه که
‫بیشتر از تمام عمرم ترسیده بودم
‫واقعاً باید یکم استراحت کنی
‫بوید گفت دوباره میشه خوابید
‫قضیه این نیست. آخه...
‫حس می‌کنم یه چیزی منو زیر نظر داره
‫کمکم کن
‫تو... تو پدر ویکتوری
‫میراندا بهش می‌گفت درخت بطری‌ها
‫درخت اصلی چند شهر اونطرف‌تر ‫توی یه پارکه
‫باید همین الان منو ببری اونجا
‫من کجام؟
‫یه درخت وسط جاده افتاده
‫از یه راه دیگه برو!
‫- دورش بزن! ‫- باید گوش کنین چی میگم
‫وقتی هوا تاریک میشه ‫اینجا توقف کردن خطرناکه
‫چیزایی توی این شهر هستن ‫که بهمون صدمه می‌زنن
‫- جیم! ‫- تابیتا
‫لطفاً کمکمون کن!
‫ یه کیف ابزار توی اتوبوس هست. الان میارمش
‫نمی‌تونم کلیدای کوفتی رو پیدا کنم
‫دنبال اینا می‌گردی؟
‫ولی رندال رو نگه می‌داریم
‫اینا دیگه چه کوفتین؟
‫- صدای چی بود؟ ‫- نیکی تیر خورده!
‫خونریزی داخلی داره ‫نیکی، دووم بیار
‫بنظر خیلی بهتر میای
‫این مدت بیشتر غذا می‌خوری؟
‫آره
‫بالاخره یه چیزی پیدا کردم ‫که حالمو بهم نمی‌زنه
‫دانا؟
‫چرا داره اینطوری میشه؟
‫چرا دست بردار نیستن؟
‫همه برین کنار
‫از سر راه برین کنار! ‫راهو باز کنین!
‫چند تا حوله‌ی تمیز لازم داریم!
‫خیلی‌خب. اینو ببرین کنار
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫برین کنار، برین کنار
‫خیلی‌خب. بخوابونش رو مبل
‫زود باش!
‫- تو رو خدا! تو رو خدا! ‫- چی شد؟
‫- یکم آب براش بیارین ‫- یا خدا
‫بگو چی لازم داری
‫آروم باش
‫بده من
‫یه چیزی لازم دارم ‫که صورتشو تمیز کنم و بخیه بزنم
‫- و حوله‌های بیشتری لازم دارم! ‫- چرا باید همچین کاری بکنن؟
‫بوید؟
‫هی، هی، هی، هی ‫آروم. چیزی نیست
‫نه، نه، بس کن! خیلی‌خب؟ ‫نه، نه، نه، نه. هی. چیزی نیست
‫بس کن. آروم باش ‫آروم باش. آروم باش
‫نه، نه، نه ‫اینطوری به خودت صدمه می‌زنی
‫اینطوری به خودت صدمه می‌زنی. آروم باش
‫تقصیر توئه. تو منو اون بیرون ول کردی لعنتی
‫منو اون بیرون ول کردی لعنتی!
‫تقصیر توئه ‫منو ول کردی لعنتی!
‫♪ وقتی پسربچه بودم ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم ♪
‫♪ "قراره در آینده چی بشم؟" ♪
‫♪ "قراره خوشتیپ بشم؟" ♪
‫♪ "قراره پولدار بشم؟" ♪
‫♪ این جوابیه که بهم داد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ نمیشه آینده رو پیش‌بینی کرد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ حالا خودم بچه دارم ♪
‫♪ اونا از پدرشون می‌پرسن ♪
‫♪ "قراره در آینده چی بشم؟" ♪
‫♪ "قراره خوشگل بشم؟" ♪
‫♪ "قراره پولدار بشم؟" ♪
‫♪ منم با محبت بهشون میگم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ نمیشه آینده رو پیش‌بینی کرد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بخواد پیش بیاد، پیش میاد ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫چی شده؟
‫این از کدوم گوری اومده؟
‫- خیلی‌خب. آروم ‫- شب سختی داشتیم. برین داخل
‫- همه حالشون خوبه؟ ‫- آره
‫کریستی! یا خدا!
‫- حالم خوبه ‫- خدایا
‫خوبم. می‌تونست خیلی بدتر از اینا باشه
‫بیا. بیا ببریمت داخل
‫- آره ‫- آخ، آخ
‫مراقب باش، مراقب باش
‫- خودم می‌برمش ‫- باشه
‫غذا کجاست؟
‫دیل و بقیه دارن می‌برنشون انبار
‫دیشب چی شد؟
‫بوید
‫تابیتا برگشته
‫چی؟
‫وقتی اومد شهر سوار آمبولانس بود
‫چطوری؟
‫اون درختای عجیب توی جنگل ‫از توی یکیشون رد شد
‫گفت بردش به یه فانوس دریایی
‫امروز بعدازظهر توی غذاخوری جلسه داریم
‫- هی! ‫- اشکال نداره
‫بذار بره
‫بیا بریم. خیلی‌خب
‫خیلی‌خب
‫فکر نکنم این بهت بیاد
‫بهم گفتن می‌تونم بین اینا بگردم
‫معلومه. مال ما و تو نداره
‫ممنون
‫چند... چند نفرو فرستادم دنبال ویکتور بگردن
‫اینجا شهر بزرگی نیست
‫اگر می‌دونستم... قراره ببینمش...
‫پیرهن بهتری می‌پوشیدم
‫می‌دونی چیه؟
‫یه کمد طبقه‌ی بالا هست ‫که لباسای خوبو توش نگه می‌داریم
‫نظرت چیه یه لباس خوبی برات پیدا کنیم؟
‫ممنون میشم
‫خیلی‌خب. بیا بریم
‫بجنب
‫این بالاست
‫فکر کردم گفتی جسپر توی تونل‌هاست
‫آره هست. تدارکات لازم داریم
‫اگر تدارکات نداشته باشیم ‫نمی‌تونیم بریم توی تونل‌ها
‫چه تدارکاتی؟
‫باید مطمئن بشیم گم نمیشیم
‫چی شده؟
‫دیشب... شب بدی بود
‫بیرون منتظر می‌مونم
‫ویکتور
‫کی مرده؟
‫نیکی
‫اوه
‫و رندال هم حسابی زخمی شده
‫الان توی درمانگاهه
‫باید چند تا چیز از اتاقم بردارم
‫ببین، ویکتور
‫بیا. بیا اینجا. همراهم بیا
‫بیا...
‫دیشب یه اتفاق دیگه‌ای هم افتاد
‫چی؟
‫- تابیتا برگشت ‫- واقعاً؟
‫و یکی همراهش بود
‫ویکتور، بابات اینجاست
‫- امکان نداره. اون... ‫- طبقه‌ی بالاست
‫- نه ‫- ببین، ببین
‫می‌دونم هضمش سخته
‫- نه، نه، نه ‫- ویکتور
‫نه، نه، نه
‫- ویکتور! ‫- نه!
‫چه زود اومدی. وسایلی که... هی
‫ویکتور! کجا میری؟
‫ویکتور، میشه لطفاً بهم بگی چی شده؟
‫فکر کردم گفتی قراره بریم دنبال جسپر
‫هی، وایسا!
‫این رفتارت منصفانه نیست
‫اومدی توی خونه‌م
‫مجبورم کردی توی اون قلعه بشینم، و حالا...
‫دانا گفت بابام اینجاست
‫چی؟ چطوری؟
‫مهم نیست. باید بری خونه
‫بعداً میریم دنبال جسپر
‫خب، چطور بود؟
‫راستش...
‫می‌دونین، ترسناک بود ‫که توی بیمارستان بیدار شدم
‫و نمی‌دونستم واقعیه ‫یا هنوز دارم خواب می‌بینم
‫واقعاً با مامان‌بزرگ حرف زدی؟
‫آره
‫آخه... آخه متوجه نمیشم
‫چطوری از یه فانوس دریایی توی جنگل
‫رسیدی به یه بیمارستان توی "مین"؟
‫عزیزم، نمی‌... نمی‌دونم
‫ای‌کاش توضیحی براش داشتم
‫مهم اینه که برگشته
‫و همه‌مون با همیم
‫سلام!
‫- باید باهات حرف بزنم ‫- هی. بکش عقب پسر
‫نه، نه، نه، نه
‫جیم، اشکال نداره. اشکال نداره
‫لطفاً
‫بوید گفت...
‫بوید گفت از یه درخت رد شدی؟
‫اسمشون "درخت‌های دوردست"ـه
‫یه عالمه ازشون توی جنگل هست
‫ولی این یکی روش بطری داره
‫فانوس دریایی
‫همونیه که میراندا دنبالش می‌گشت؟
‫خب، باید خودش باشه
‫می‌تونی بدون درخت‌ها برگردی اونجا؟
‫نمی‌دونم. نمی... نمی‌دونم
‫خیلی‌خب. پس باید بریم سراغ درخته
‫خیلی‌خب. وایسا ببینم
‫تازه برگشته ‫اونوقت می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمیگم دوباره ازش رد بشه ‫ولی باید ببینمش
‫من اونجا بودم، خب؟
‫وقتی برنگشت اونجا اولین جایی بود که گشتم
‫چیز... چیز خاصی نیست که بری ببینی
‫عه، منظورت بجز درخت جادوییه؟
‫خیلی‌خب. بطری‌ها. بطری‌ها چی؟
‫بطری‌ها نکته‌ی خاصی نداشتن؟
‫چند تاشون رو درآوردم
‫تکه کاغذهایی توشون بود ‫که روشون شماره نوشته بود
‫ای خدا. و فکر نمی‌کنی این مهمه؟
‫فکر کنم اینجا خوب بلده
‫با ذهنمون بازی کنه
‫وایسا. نه. این فرق می‌کنه
‫حتماً فرق می‌کنه
‫ببین. می‌فهمم اینجا ‫فقط بلده ذهن آدمو به‌گا بده
‫عذر می‌خوام
‫ولی اون برگشت خونه، خب؟
‫این حقه نیست. رویا نیست!
‫واقعیه، و این شهر پر از آدماییه
‫که به‌زودی میریزن سرتون ‫تا جوابی پیدا کنن
‫چه جوابی داشته باشین یا نه ‫منو ببر پیش اون درخته
‫بیاین ببینیم جوابی پیدا می‌کنیم یا نه
‫به بوید گفتم میرم جلسه‌ی شهر
‫اوه، چیزم تو جلسه‌ی شهر! ‫شرمنده
‫خیلی‌خب، ببین
‫جلسه‌ی شهر چیزی رو حل نمی‌کنه
‫ولی رفتن پیش اون درخته...
‫حداقل یه شروعه
‫مجبور شدیم یکم از غذاها رو ‫توی اردوگاه ول کنیم
‫احتمالاً... احتمالاً باید قبل از برف اومدن
‫ یه تیم دیگه بفرستیم
‫آره. یه فکری براش می‌کنیم
‫بوید، یه چیزی اونجا هست
‫یه چیز متفاوت
‫هر دو بار صداشو شنیدیم
‫که شب‌ها بیرون کلبه‌ها می‌چرخید
‫خیلی‌خب
‫اگر فقط واسه خودش می‌چرخه
‫پس... نگرانی‌های بزرگ‌تری داریم
‫کاری که با رندال کردن...
‫چرا باید زنده بذارنش؟ ‫چرا نکشتنش؟
‫فکر کنم می‌خوان ببینیمش
‫وقتی روز میشه
‫می‌خوان یادمون باشه ‫شب‌ها چی در انتظارمونه
‫بخشی از چیزی که مردم رو عاقل نگه می‌داره
‫اینه که در طی روز ‫می‌تونیم خودمونو بزنیم به اون راه
‫تظاهر کنیم جامون امنه
‫وقتی رندال این شکلی بچرخه
‫دیگه نمی‌تونیم تظاهر کنیم
‫گلوله رو درآوردم، وضعیتش رو تثبیت کردم
‫یه لحظه حالش خوب بود
‫و بعد یهویی، نبود
‫خدایا
‫شرمنده
‫آره
‫خیلی‌خب
‫خدایا. معجزه‌ست که ترک هم برنداشته
‫- ماری ‫- احتمالاً رباط پات آسیب دیده
‫باید بالا نگهش داری ‫یه بالشت دیگه برات میارم
‫ماری، یه لحظه وایسا، لطفاً
‫ببین، دیشب آسون نبود
‫و تقصیر توام نبود، خب؟
‫آره، خب... اینو به نیکی بگو
‫دارم به تو میگم
‫ببین، می‌دونم چه حسی داره...
‫نمی... نمی‌خوام تو...
‫چی؟
‫فکر کردی بهم می‌ریزم
‫و دوباره مورفین می‌دزدم...
‫- همچین... همچین حرفی نزدم ‫- خب، لازم نبود بگی
‫هی. بیا اینجا
‫بیا اینجا
‫ببین، الان مریض تویی
‫میشه لطفاً نگران من نباشی
‫و بذاری من نگران تو باشم؟
‫میشه جفتمون نگران همدیگه باشیم؟
‫باید بریم
‫- وایسا ‫- یکم استراحت کن، باشه؟
‫- نه، بوید... ‫- فقط می‌خوام کمک کنم
‫آره متوجهم. بوید، اینجا بودنت
‫فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه
‫شرمنده
‫نه. حق با توئه
‫ببین، مردم اون بیرون بهت نیاز دارن
‫بعداً توی جلسه بهت نیاز دارن... ‫به جفتتون
‫مردم تحملشون حدی داره
‫و حالا که تابیتا برگشته
‫اینکه رفته بوده خونه...
‫- باید... ‫- باشه
‫سلام رندال. چیزی نیست
‫دستمو فشار بده. بذار زخمتو ببینم
‫- خیلی‌خب ‫- آره
‫آره. حالت خوبه
‫اینجا می‌مونه...
‫اکثر اوقات
‫اوه
‫یکم... یکم...
‫یکم با اتاقش توی خونه‌مون فرق می‌کنه
‫چند سال اول
‫هر موقع یه گوشه‌ای می‌پیچیدم...
‫جرقه‌ی امید کوچیکی توی دلم بود
‫که شاید، فقط شاید...
‫همه‌شونو اونجا ببینم...
‫میراندا، الوییز، ویکتور
‫و... لبخند بزنن و بخندن...
‫و همه‌مون با هم گریه کنیم ‫که چه اشتباهی وحشتناکی کردیم
‫ولی بعد...
‫سخت‌ترین بخشش همین بود...
‫اون یکم امید
‫چیزی که تحملشو نداشتم همین امید بود
‫با گذر سال‌ها
‫راحت‌تر تونستم به خودم بگم همه‌شون مردن
‫که دیگه برنمی‌گردن
‫منم... همین‌کارو کردم
‫تمام اون مدت ‫ پسربچه‌م اینجا بوده، تک و تنها
‫چجور مردی از خانواده‌ش قطع امید می‌کنه؟
‫تعجبی نداره که دلش نمی‌خواد ‫باهام صحبت کنه
‫یکم بهش زمان بده
‫نظرش عوض میشه
‫شرمنده مزاحم میشم
‫ولی همه‌مون داریم میریم جلسه
‫الان میام
‫جلسه؟
‫مردم در مورد اتفاقاتی که افتاده ‫سوالات زیادی دارن
‫در مورد تابیتا
‫آره
‫از اینجا رفتنش ‫خیلی اتفاق مهمی بوده
‫بجنبین دیگه
‫بجنبین دیگه!
‫خیلی‌خب، دوستان. بفرمایید بشینید
‫- بفرما تو ‫- اینجا بشین. بیا
‫همه... همه بشینید
‫خیلی‌خب، دوستان ‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. ببینین
‫درک می‌کنم همه دنبال جوابن، درسته؟
‫منم هستم، خب؟
‫ولی حقیقت اینه که
‫این قضایا هیچ توضیح ساده‌ای نداره، خب؟
‫- هیچی نیست که... ‫- تابیتا کدوم گوریه؟
‫آره
‫داره میاد، خب؟
‫فقط یادتون باشه، خیلی سختی کشیده
‫با کمال احترام، بوید ‫همه‌مون خیلی سختی کشیدیم
‫درسته
‫- آره درک می‌کنم ‫- مطمئنی؟
‫چون حس می‌کنم اگر ذره‌ای درک می‌کردی
‫الان جای تو ‫اون داشت حرف می‌زد
‫آره
‫ببینین، همگی آروم بگیرین
‫میگما، تو چرا توی آمبولانس بودی؟
‫خب... تصادف کردیم
‫داشتیم تابیتا رو می‌بردم به یه پارک نزدیک...
‫تابیتا اومد
‫چی بگم؟
‫فقط حقیقتو بهشون بگو
‫- ممنون که اومدین ‫- خواهش
‫خواهش
‫واقعاً از یه درخت رد شدی؟
‫هی، بذار حرف بزنه
‫اشکال نداره. آره رد شدم، آره
‫خب...
‫گمونم بعضی‌هاتون اینو می‌دونین
‫ولی یه سری درخت توی جنگل هستن
‫که مثل بقیه‌ی درخت‌ها نیستن
‫سلام. جلسه‌ی شهر شروع شده‌ها
‫آره. می‌خوام یه چیزی بردارم
‫کسی نیست؟
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫چون می‌خواستم ببینی
‫که اگر بقدر کافی بری بالا
‫حتی یه کابوس هم ‫می‌تونه شبیه یه رویا بنظر بیاد
‫کیه؟
‫سلام، الجین
‫یا خدا... چه غلطی می‌کنی؟
‫واقعاً شرمنده. فکر... فکر کردم تو...
‫- یا خدا ‫- شرمنده
‫حالت خوبه؟
‫نه. نه چندان...
‫- شرمنده ‫- نه، وایسا
بدم نمیاد یه هم‌صحبت داشته باشم
‫اگر... می‌دونی، سرت شلوغ نیست
‫باشه حتماً
‫ویکتور؟ چیکار می‌کنی؟
‫این بیرون خیلی سرده
‫هیچوقت نقاشیشو نکشیدم
‫چی؟
‫وقتی اینجا تنها بودم، هیچوقت...
‫همیشه نقاشی چیزهایی که دیدم رو کشیدم
‫چون می‌دونستم نقاشی‌ها یادشون می‌مونه
‫ولی... ولی هیچوقت در مورد ‫چیزهای قبل از اینجا
‫نقاشی نکشیدم
‫و حالا به خودم گفتم ‫که همه‌ش رویا بوده و...
‫و اینکه اون...
‫ویکتور...
‫هیچکدوم اینا اهمیتی نداره
‫اون اینجاست
‫یجورایی، بابات اومده اینجا
‫و توی شهر منتظرته
‫نه، نه. منتظر یه پسربچه‌ست
‫که مدت‌ها قبل از پیشش رفته
‫چی فکر می‌کنه...
‫وقتی منو... ببینه؟
‫نمی‌دونم
‫می‌دونم باید بهت بگم همه‌چی درست میشه
‫و هرچیم باشه عاشقته
‫ولی نمی‌دونم حقیقت داره یا نه
‫خیلی توی این حرفا افتضاحی
‫شرمنده
‫شناخت چندانی ازت ندارم
‫ولی بنظر آدم خیلی خوبی میای
‫و اینجا همچین چیزی مایه‌ی افتخاره
‫حاضرم هرکاری بکنم ‫که بازم حس کنم آدم خوبی هستم
‫شاید...
‫شاید فقط تو نمی‌ترسی
‫شاید اونم می‌ترسه ‫که اون بابایی نباشه
‫که اون پسربچه یادشه
‫پس، حتی وقتی بیداری
‫زنی که کیمونو تنشه رو می‌بینی؟
‫الان آره، می‌بینمش
‫خب، سعی می‌کنه بهت صدمه بزنه؟
‫اولش فکر می‌کردم ‫می‌خواد صدمه بزنه
‫ولی دیشب که دیدمش
‫ازم کمک خواست
‫چه کمکی؟
‫نمی‌دونم
‫اگر مامان‌بزرگم اینجا بود ‫ احتمالاً بهم می‌گفت
‫فرشته‌ای چیزیه
‫"یادت نره، یه دلیلی داره ‫که وقتی کسی فرشته‌ها رو می‌بینه"
‫"بهش میگن نترس"
‫"حتی جبرئیل هم وحشتناک بوده"
‫عجب
‫آقای انجیل‌خوان رو باش
‫می‌خوای بدونی کجاش فاجعه‌ست؟
‫با کمال میل حاضرم ‫جای مزخرفاتی که توی سرم می‌شنوم
‫اون زن کیمونوپوش ترسناک رو ببینم
‫چه چیزایی؟
‫اکثراً صدای جیغه
‫ولی...
‫شنیدن خالی نیست. انگار...
‫انگار می‌تونم حسش هم بکنم
‫این تنها چیزیه که صداشو ساکت می‌کنه
‫در موردش با والدینت حرف زدی؟
‫چیکار می‌تونن بکنن؟
‫الان با بقیه توی غذاخورین
‫و دارن سعی می‌کنن بفهمن ‫از اینجا رفتن مامانم چه معنایی داره
‫بنظر تو چه معنایی داره؟
‫راستشو بخوای، فکر نکنم ‫معنایی داشته باشه
‫فکر کنم هدف از وجود اینجا...
‫بنظرم فقط برای عذاب دادن ماست
‫شاید برای همین گذاشت مامانم بره
‫منظورت چیه؟
‫ بهترین راه برای زجر دادنمون ‫اینه که بهمون امید بده
‫فکر نکنم هیچوقت اجازه بده بریم
‫وقتی نشئه می‌کنی خیلی ضدحالی
‫شرمنده
‫و یهویی دیدم
‫آمبولانس وایساده
‫راننده گفت یه درخت وسط جاده افتاده
‫و همه‌تون می‌دونین بعدش چی میشه
‫بیا تو
‫وقتی اون بیرون بودی...
‫با کسی تماس گرفتی؟
‫به پلیس یا کس دیگه‌ای ‫در مورد اینجا گفتی؟
‫- آره ‫- خیلی دلم می‌خواست
‫اوه. شوخیت گرفته لعنتی؟
‫- حرف دهنتو بفهم ‫- اشکال نداره. اشکال نداره
‫- شاید این تنها فرصتمون بوده ‫- متوجه نیستین
‫حرفمو... حرفمو باور نمی‌کردن
‫تابیتا، از کجا معلوم؟
‫ببین. با کمال احترام، وقتی به من گفت
‫فکر کردم خل و چل شده
‫ولی حرفشو باور کردی ‫بالاخره حرفشو باور کردی
‫از حق نگذریم، شرایط من
‫با آدمای معمولی یه‌خرده متفاوته
‫ببینین. وقتی التماسمون می‌کرد برگردیم
‫منم توی آمبولانس بودم
‫و ما فکر کردیم عصبی شده
‫اصلاً این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- دیشب یکی رو کشته ‫- آره
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. هی، هی! ‫- بیخیال بابا!
‫ببینین، اون اتفاقی بود
‫- اتفاقی بود؟ ‫- اوه، آره، حتماً
‫همه‌چی اتفاقیه، تا اینکه ‫پای کسی وسط باشه
‫که تو و ملکه‌خانم ازش خوشتون نمیاد
‫ببخشید اینو میگم، ولی فرصتی پیدا کردی
‫که هیچکدوممون تابحال نداشتیم ‫و گند زدی بهش
‫- آره ‫- عجب
‫- ببخشیدا ‫- همه‌مون اینجا منتظریم
‫تو بودی دقیقاً چیکار می‌کردی؟
‫هرکدومتون بودین چیکار می‌کردین؟
‫خب، واسه خودم نمی‌رفتم پارک ‫عشق و حال کنم
‫- آره. یه کاری می‌کردم ‫- برای این نرفتیم
‫- برای خوشگذرونی نرفتم ‫- رفته بودی اون بیرون
‫توی دنیای واقعی ‫جایی که مردم می‌تونن کمکمون کنن
‫چرا از همچین فرصتی استفاده نکردی؟
‫- آره ‫- آره، شاید فکر می‌کردن
‫دیوونه شدی، ولی اگر فکر نمی‌کردن چی؟
‫اگر کسی حرفتو باور می‌کرد چی؟
‫خب، یکی حرفمو باور کرد ‫و ببین حالا کجاست!
‫همینجا پیش ما نشسته!
‫- تابیتا ‫- ببین. مطمئنم همه
‫می‌تونستن بهتر از من عمل کنن
‫و واقعاً متاسفم ‫که همچین فرصتی پیدا نکردین
‫متاسفم جوابی براتون ندارم
‫متا... متاسفم
‫نمی‌تونم. دیگه نمی‌تونم، شرمنده
‫- تابیتا، لطفاً ‫- اوه، بیخیال بابا!
‫الان نه. دیگه بسه
‫- نمی‌تونم ‫- ای خدا
‫هی، گوش کنین. گوش کنین
‫مهم‌ترین بخش تمام این قضایا...
‫چیزی که نباید ازش غافل بشیم
‫اینه که تابیتا تونست از اینجا بره
‫چقدرم فایده داشت
‫نه، نه، ولی... ولی اینکه
‫برگشته اینجا مهم نیست
‫مهم اینه که یکی تونسته بره خونه
‫دیگه فقط امید و آرزو نیست
‫حالا مدرک قطعی داریم. امکان‌پذیره
‫عالیه. درخته کجاست؟
‫- چی؟ ‫- آره واقعاً
‫اون... درخته... کجاست؟
‫- آره! ‫- آره!
‫همه‌ آروم باشین. یه لحظه وایسین
‫باید خوب بهش فکر کنیم، باشه؟
‫به چی باید فکر کنیم؟
‫تابیتا از درخته رد شد ‫و برگشت خونه، درسته؟
‫چرا همه‌مون به صف نمیشیم ‫که همین کارو بکنیم؟
‫چون اونقدرام ساده نیست، خب؟
‫نمی‌تونیم همینطوری بریم توی جنگل
‫و بپریم توی اولین درختی که می‌بینیم!
‫چرا؟
‫چی... ببخشید چی؟
‫آخه... شرمنده، بوید
‫دلم نمی‌خواد حتی یه ثانیه هم ‫بیشتر از چیزی که مجبورم اینجا بمونم
‫حتی... حتی اگر ذره‌ای شانس وجود داشته باشه
‫که این درخت بتونه ما رو ببره خونه ‫منتظر چی هستیم؟
‫- خیلی‌خب، همه آروم... ‫- نه، نه، نه
‫بابا، بابا، درست میگه، خب؟
‫نمی‌تونیم تمام روز ‫اینجا بشینیم و حرف بزنیم...
‫خیلی‌خب! بس کنین، بس کنین، بس کنین! ‫نه! گوش کنین! هی، هی، هی!
‫همه‌تون فکر می‌کنین این درخته ‫یجور در سحرآمیزه
‫نیست
‫خودم از یکی از اون درختا رد شدم
‫و می‌دونین سر از کجا درآوردم؟
‫توی یه دودکش زیر زمین
‫نزدیک بود خودمو به کشتن بدم
‫- ببینین ‫- متوجه...
‫اصلاً چیزی که باهاش از اینجا رفت ‫درخته نبوده
‫گفت فانوس دریایی بوده
‫عالیه. بیاین برسیم به فانوس دریاییه
‫و بعدش می‌تونیم بریم خونه
‫- گوش کنین چی میگم، خب؟ ‫- نه، تو گوش کن لعنتی!
‫- دیل، آروم بگیر! ‫- نه، نه، نه! دیگه خسته شدم!
‫دیگه خسته شدم! ‫از... از نقشه‌هات خسته شدم
‫از قوانین کوفتیت خسته شدم!
‫می‌خوام برم خونه!
‫تو چرا نرفتی جلسه؟
‫وقتی بزرگ‌تر شدی ‫یه چیزی رو یاد می‌گیری
‫هر جلسه‌ای که بیشتر از 3 نفر توش باشن ‫عملاً بی‌فایده‌ست
‫- جید؟ ‫- چه سریع برگشتین
‫چطور پیش رفت؟
‫خب...
‫ها؟
‫چندان خوب نبود
‫دیدی؟
‫میریم سراغ درخته
‫- چه عجب ‫- وایسا ببینم. چی؟
‫هیچی ندارم بهشون بگم، جیم ‫حق با اوناست
‫از اینجا رفتم ‫از اینجا رفتم و برگشتم
‫و دست خالی برگشتم
‫اینو بهشون مدیونم
‫بهشون "مدیونی"؟
‫- اره ‫- تابیتا، تازه برگشتی
‫و حالا می‌خوای دوباره بری؟
‫قرار که نیست بره توی درخته
‫- دقیقاً ‫- میشه تو دخالت نکنی؟
‫- منم می‌خوام برم ‫- نه! کسی نمیره سراغ درخت
‫جیم!
‫- باید باهات صحبت کنم... ‫- باشه
‫یه لحظه بیا لطفاً
‫باید به کاری که داری می‌کنی فکر کنی
‫دارم فکر می‌کنم
‫فکر کردیم مردی
‫بچه‌هات فکر کردن مردی
‫فکر کردی برام مهمه ‫به این آدمای توی غذاخوری
‫چی مدیونی؟
‫به بچه‌هات مدیونی که الان اینجا باشی
‫فقط می‌خوام بهش نشون بدم درخته کجاست
‫همین. واردش نمیشم
‫برمی‌گردم. قول میدم
‫باشه، ولی ایتن... اینجا پیش من می‌مونه
‫می‌دونستی وقتی رفته بودی ‫بی‌خبر رفت دنبالت بگرده؟
‫واقعاً می‌خوای ببریش اون بیرون
‫و بهش نشون بدی... درخت سحرآمیز کجاست؟
‫- خیلی‌خب ‫- باشه؟
‫- خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫ایتن، همینجا پیش بابات می‌مونی، باشه؟
‫- ولی می‌خوام کمک کنم ‫- با اینجا موندن کمک می‌کنی
‫زود برمی‌گردم. بریم
‫میرم پالتوم رو بیارم
‫بابا
‫هی!
‫بابا وایسا!
‫- اذیت نکن دیگه. هی! ‫- هی!
‫چه مرگته تو؟
‫- چی؟ ‫- اون داخل
‫مثل انبار باروت می‌مونه
‫و تو و فاطیما نشستین کبریت‌بازی می‌کنین
‫- فاطیما ناراحته ‫- عه، واقعاً؟
‫خب می‌دونی چیه؟ همه‌مون ناراحتیم
‫کاری که باید بکنیم ‫اینه که مردم شهرو آروم کنیم
‫یا شاید نیاز داریم یکی توی این شهر
‫یه کاری بکنه ‫جای اینکه دست روی دست بذاره
‫و نگران مشکلاتی که ممکنه پیش بیاد باشه
‫دارم همچین کاری می‌کنم؟ دست...
‫دست روی دست گذاشتم؟ همین؟
‫شاید لازمه خطر کنیم
‫عه، می‌خوای خطر کنی؟ باشه
‫می‌خوای... می‌خوای با کی خطر کنی؟
‫حاضری با جون کی خطر کنی؟
‫خودت می‌دونی منظورم این نیست
‫نه، نه! بگو دیگه ‫چون می‌خوام بدونم!
‫حالا کی رو بفرستیم توی جنگل؟
‫ها؟ ها؟
‫می‌خوای یه کاری بکنی دیگه، مگه نه؟ ‫خب بگو دیگه! نفر بعدی کیه؟
‫کی رو انتخاب می‌کنی؟
‫دقیقاً
‫اتفاقی که اون داخل افتاد... خطرناک بود
‫خطرناکه...
‫نمی‌دونستم این همه‌ وسایل این پایینه
‫آره. وسایل عجیب‌غریب اضافه رو
‫اینجا انبار می‌کنن
‫اوه. یه شب خوابم نمی‌برد
‫و اینو پیدا کردم
‫خدایا
‫اوه. این...
‫عین معدن وسایل قدیمی می‌مونه
‫اوه، نه. فقط قدیمی نیستن
‫اینا...
‫اینا مال دهه‌ی هشتاده
‫می‌تونی تصور کنی مردم...
‫با لباس چسبون شب‌تاب ‫توی جنگل فرار کنن؟
‫و موهای گنده‌شون ‫توی شاخه‌ها گیر کنه؟
‫اوه. وایسا بیینم
‫اوه. اوه، باورم نمیشه
‫وایسا. وایسا
‫خدایی ببین
‫آره. همینه. همینه ‫به این میگن تیپ هشتادی
‫آره، مگه نه؟
‫هی، اینو ببین
‫آره. تیپ شیک آخرالزمانی زدیما
‫هـی
‫نه. اینطوری نکن
‫پشمام
‫اوه. بنظرت هنوز کار می‌کنه؟
‫اوه
‫اوه، نه. مال خودمه
‫- چی؟ ‫- آخه...
‫خیلی‌خب
‫اینو نگه می‌دارم...
‫نه. خودت یکی داری
‫هی. الجین
‫اذیت نکن دیگه. لطفاً؟
‫- پس بیا بگیرش ‫- نامردی نکن
‫کلانتر بوید؟
‫یه لحظه وقت داری؟
‫می‌خواستم بابت حرفی ‫که توی غذاخوری زدی تشکر کنم
‫نمی‌تونم کاری که کردم رو پس بگیرم
‫اینو می‌دونم ‫ولی بنظرم می‌تونم کمک کنم
‫عه، واقعاً؟ چطوری؟
‫جلسه‌ی امروز...
‫ببین، اگر می‌خوای ‫اینقدر روی این درخته تمرکز نکنن
‫باید یه چیز دیگه بهشون بدی ‫که روش تمرکز کنن
‫یه پروژه یا...
‫یه طوفان خیلی گنده داشتیم
‫پارسال توی مناطق ساحلی اومد
‫و نصف شهر رو برد زیر آب
‫تمام برق رو قطع کرد
‫و مردم ترسیده بودن. عصبانی بودن
‫برای همین فرمانده‌ی پاسگاه
‫همه رو برد ‫که دم بندرگاه کیسه‌ی شن بچینن
‫بدترین بخش طوفان گذشته بود
‫ولی یه... یه چیزی به مردم داد ‫که روش تمرکز کنن
‫باعث شد فکر کنن ‫کنترل تاحدی دستشونه
‫که اینطور
‫پس، کمتر از یه روزه که اینجایی
‫و به این سرعت، راه‌حل رو پیدا کردی
‫منظورم این نیست. فقط...
‫فکر کردی اونجا از تو دفاع کردم؟
‫فکر کردی حالا رفیقیم؟
‫تنها چیزی که باهاش موافق بودم ‫این بود که جات
‫- توی اون جلسه‌ی کوفتی نبود ‫- اتفاق دیشب...
‫- یکی رو کشتی! ‫- من...
‫و دو نفرو توی آمبولانس ول کردی تا بمیرن
‫- می‌دونم! ‫- و یکیشون رو
‫به یه دیوار کوفتی دستبند زدی!
‫- متاسفم ‫- عالیه!
‫پس برو متاسف باش ‫سعی کن کسی رو نکشی
‫بذار خودم نگران این باشم ‫که چطوری از شهر کوفتیم مراقبت کنم
‫ممنون!
‫لعنتی
‫ای خدا
‫عزیزم، چیکار داری... قضیه چیه؟
‫سلام، صحبتت با بابات چطور پیش رفت؟
‫خوب بود. قضیه... چیکار داری می‌کنی؟
‫داشتم یه نگاهی به آذوقه‌ها می‌انداختم ‫به محصولات و اینا و...
‫هی، هی. وایسا. وایسا
‫چیه؟ چی می‌خوای؟ چیه؟
‫خیلی‌خب. ببین ‫دارم سعی می‌کنم ازت حمایت کنم
‫- باشه، پس... ‫- خب؟
‫و دارم... دارم سعی می‌کنم صبور باشم
‫ولی... ولی نیاز دارم...
‫نمی‌تونی کمکم کنی
‫- منظورت چیه...؟ ‫- نمی‌تونی کمکی کنی لعنتی!
‫من... ببین، عزیزم ‫متوجه نمیشم
‫- ببین! تو... ‫- منظورت چیه نمی‌تونم کمکت کنم؟
‫نمی‌تونی کمکم کنی لعنتی!
‫اینا. فقط می‌تونم اینا رو بخورم
‫چی؟
‫فکر کنم بچه... یه مشکلی داره
‫فکر کنم بچه یه مشکلی داره
‫یه جای کار بچه‌مون می‌لنگه
‫به چی خیره شدی؟
‫خب، یه تابلوی متل اینجاست
‫یه استخر هست
‫متل کجاست؟
‫تو بابای ویکتوری؟
‫آره خودمم
‫تو باید ایتن باشی
‫مامانت در موردت بهم گفته بود
‫ممنون که برش گردوندی
‫اوه. من...
‫خواهش می‌کنم
دارم ‫میرم طویله به حیوونا غذا بدم
‫می‌خوای بیای؟
‫آره حتماً
‫هنوز ویکتور رو ندیدی؟
‫نه. فکر نکنم از اینجا بودنم ‫ چندان خوشحال باشه
‫چرا؟
‫یکی اینکه...
‫وقتی فهمید من اینجام فرار کرد
‫اوه. گاهی اوقات از این کارا می‌کنه
‫خیلی بدخلق میشه
‫فکر نکنم دست خودش باشه
‫خیلی خوب می‌شناسیش، ها؟
‫بهترین دوستمه
‫گاهی اوقات خیلی بدخلق میشه
‫میگه دیگه نمی‌تونیم دوست باشیم
‫ولی فکر کنم بخاطر اینه که می‌ترسه
‫بنظرت از چی می‌ترسه؟
‫که نکنه من بمیرم
‫تمام عزیزانش که اینجا بودن مردن
‫می‌تونم همراهت بیام
‫اگر خواستی، باهات بیام خانه‌ی گروهی
‫لازم نیست...
‫چی شده؟
‫عه، ویکتور اینجاست
‫همم؟
‫چیزی نیست
‫همه‌چی مرتبه
‫ویکتور؟
‫ویکتور
‫هی، هی، هی
‫نه، نه، نه
‫خدایا
‫نمی‌دونستم چطوری برگردم خونه!
‫نمی‌دونستم چطوری برگردم خونه
‫اشکال نداره
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی فقط...
‫نمی‌دونم
‫گمونم دارم سعی می‌کنم ‫عذاب وجدانمو آروم کنم
‫اتفاقی که دیشب افتاد ‫تقصیر تو نبود
‫و شرمنده که توی جلسه ‫بیشتر ازت حمایت نکردم
‫مردم حق دارن سوال بپرسن
‫و خسته شدم از بس جوابی براشون نداشتم
‫خنده داره؟
‫شرمنده. آخه...
‫مثل خواهرم حرف می‌زنی
‫همیشه...
‫کسی بود
‫که حسابی تلاش می‌کرد همه‌چی رو درست کنه
‫و آخرش همیشه حس می‌کرد اشتباه کرده
‫همه جوری رفتار می‌کنن
‫انگار اونا می‌خوان برن خونه و تو نمی‌خوای
‫داری سعی می‌کنی ‫نذاری کسی کار احمقانه‌ای بکنه
‫فقط می‌خوام بدونی ‫که دفعه‌ی بعد هواتو دارم
‫باشه. ممنون
‫بیا دیگه
‫اوه، خدا لعنتت کنه! آخ!
‫میگما، احیاناً نمی‌خوای بیای
‫و بهم کمک کنی...؟
‫یه مشت عددن
‫نه، نه، نه، ولی ببین. ببین
‫تمام کاغذها 4 عدد روشونه، درسته؟
‫اوهوم
‫اگر فقط عدد نباشن چی؟
‫اگر تاریخ باشن چی؟
‫این یکی نوشته 2659
‫نمی‌دونم، جید. شاید حق با "جیم"ـه
‫از کجا بدونیم همه‌چی...
‫اون بچه‌های وحشتناکتو دیدم
‫واقعاً؟ کجا؟
‫توی تونل‌ها
‫رفتم اون پایین، همون روزی که تو...
‫امیدوار بودم چیزی پیدا کنم ‫که به جولی کمک کنه
‫به‌جاش، اینو دیدم
‫معلوم شد یه نماد نیست ‫یه سوراخ توی سقفه
‫و این خط‌ها ریشه بودن
‫عجب
‫و اون بچه‌ها... ‫روی چند تا تکه‌سنگ دراز کشیده بودن
‫و مدام اون کلمه رو تکرار می‌کردن
‫آنگکویی
‫اون لحظه ترسی رو حس کردم
‫که به عمرم حس نکرده بودم...
‫ولی یه... یه لحظه چیزی رو حس کردم...
‫که... که می‌دونستم اونجاست ولی نتونستم...
‫حتی با تمام اون چیزای وحشتناک
‫برای اولین بار حس کردم...
‫حس کردم قطعات پازلی هست...
‫که بالاخره دارن کنار هم جور میشن
‫چطوری جور میشن؟
‫نمی‌دونم
‫کنار هم چیدن این قضایا، مثل...
‫مثل اینه که بخوای ‫آب رو توی مشتت نگه داری
‫اصلاً...
‫این اعداد توی این بطری‌ها
‫شاید شبیه این درخت باشن
‫کاری که این درخت کرد رو نمیشه انکار کرد
‫و این حقیقت که یکی وقت گذاشته
‫که این بطری‌ها رو اینجا آویزون کنه
‫که این اعداد رو بذاره توشون...
‫بنظر بی‌نظم و معنا میاد...
‫تا اینکه متوجه الگوش بشی
‫پس این درخت اسرارآمیزه، ها؟
‫پشمام
‫بطری‌ها چه خوشگلش کردن
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همینه؟
‫فقط... فقط کافیه برم این داخل؟
‫من... من جات بودم این‌کارو نمی‌کردم
‫خب، تو جای من نیستی
‫و برای همینه قراره همینجا بشینی
‫یه قل دو قل بازی کنی ‫و من میرم خونه و سعی می‌کنم
‫بفهمم چطوری برای بقیه کمک بفرستم
‫یه آدم باهوش همچین کاری می‌کنه
‫دیل. دیل!
‫دیل، هی!
‫دیل. دیل
‫ببین. یکی باید سعی کنه، درسته؟
‫اشکال نداره. می‌تونین بعداً ازم تشکر کنین
‫ببین، بوید. اگر چیزی لازم داشتی، فقط...
‫اینجاست!
‫آره! یکی اینجاست!
‫آره، آره، آره
‫خیلی‌خب. همه برید عقب
‫برید عقب. برید عقب
‫یا خدا
‫خیلی‌خب
‫اوه، گندش....
‫می‌تونی کمکش کنی؟
‫هیس. چیزی نیست
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب ‫خیلی‌خب. بذار...
‫بذار..
‫متاسفم، دیل
‫واقعاً متاسفم همچین اتفاقی برات افتاده
‫اوه، گندش بزنن
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫نفر... نفر بعدی کیه، ها؟
‫هنوزم می‌خواین از درخته رد بشین؟
‫خب پس برین!
‫کدوم خری می‌خواد نفر بعدی باشه؟
‫ها؟!
‫فکر کردین دلم می‌خواد همچین کاری بکنم؟
‫فکر کردین دلم می‌خواد من کسی باشم...
‫دارم سعی می‌کنم زنده نگهتون دارم!
‫اینو نمی‌فهمین؟!
‫اگر بهم اجازه ندین ‫نمی‌تونم کمکتون کنم!
‫نمی‌تونم...
‫هی...
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]