‫باورم نمیشه بعد از اینکه اون رو دیدین ‫زنده برگشتین.
‫احتمالاً چون شاگردهای من بودین.
‫اما باید به قوانین پایبند بود.
‫شماها اخراجین.
‫-استاد
‫آل.
‫،هنوز قطار هست ‫برگردین خونه.
‫برای همه لطفی که به ما داشتین ممنونم.
‫اگه دوباره گذارتون به این طرفها افتاد، به ما سر بزنین.
‫ولی ما...
‫نادونها!
‫،شماها دیگه استاد و شاگرد نیستین
‫یعنی که از حالا به بعد رابطه مون معمولی و دوستانه است.
‫برای چی مرددین؟
‫لعنتی!
‫آل ما برای چی اومدیم دوبلیچ؟!
‫آقای شیگو ما جلوتر برمیگردیم.
‫کشته نشین!
‫استاد!
‫برای چی دوباره برگشتی؟!
‫و این استاد دیگه کیه؟!
‫شماها دیگه شاگردهای من نیستین!
‫سریع برگردین برین!!
‫استاد!
‫ما اومدیم واسه برگردوندن بدنهای اصلیمون کمک بگیریم.
‫نمیتونیم دست خالی برگردیم.
‫برگردین!
‫نه!
‫کله شقها...
‫آل تو "حقیقت" رو ندیدی، آره؟
‫بله، اصلاً نمیدونم چی هست.
‫شاید به خاطر شوک وارده حافظه ات رو از دست دادی.
‫چطوره که سعی کنی حافظه ات رو برگردونی؟
‫تو تمام بدنت رو از دست دادی...
‫امکان نداره که "اون" رو ندیده باشی.
‫درسته!
‫من و استاد فقط قسمتهایی از بدنمون رو از دست دادیم.
‫اما اگر بهای بیشتری پرداخت کرده باشی...
‫یعنی که تو باید بیشترین مقدار رو از "حقیقت" بدونی.
‫پس اگر من بتونم خاطراتم رو از اون موقع بدست بیارم...
‫ممکنه سرنخی برای برگردوندن بدنهامون پیدا کنیم...
‫"اما خاطرات "اون...
‫اون"، ها؟"
‫چیه؟! خطرناکه؟
‫خطرناک؟ بهتره بگیم...مبهوت کننده!
‫آره، یک جورایی... مبهوت کننده.
‫ممکنه ماهیت خودت رو از دست بدی.
‫اگر اشتباه کنی... ممکنه نابود بشی.
‫حتی اگر هم اینطور باشه، اگر بتونه به ما سرنخی بده...
‫میخوام این کار رو بکنم.
‫باشه.
‫از یکی از آشناهام راجع به برگردوندن حافظه پرس و جو میکنم.
‫اما قبل از اون، بریم غذا بخوریم. بیاین!
‫چشم!
‫مطمئنم خودشه، همون یارویی که روحش بهش بست شده.
‫ایست سیتی ‫ستاد مرکزی شرقی
‫از هفته دیگه قراره تو سنترال مشغول شی...
‫بله.
‫اینجا دلگیر و سوت و کور میشه.
‫کارهای چشمگیر زیادی اینجا انجام دادی.
‫به هیچ وجه، اونا اصلاً قابل مقایسه با کاراهای ‫شما تو دوران جوونیتون نیست.
‫،چونکه تو همیشه نهایت تلاشت رو میکردی
‫کارمن اینجا آسون شده بود.
‫منم به خاطر اینکه به من اعتماد داشتین و کارای مختلفی ‫رو به من محول کردین، پیشرفت زیادی کردم.
‫کیش.
‫نه!
‫آخرش بالاخره بردم.
‫این بازی هدیه خداحافظی بود.
‫تیمسار.
‫علاوه بر هدیه خداحافظیتون، درخواستی ازتون داشتم.
‫استوار کین فوئری
‫ستوانیار واتو فالمن
‫ستوان دوم هایمانس بردا
‫ستوان دوم ژان هاوک
‫ستوان لیزا هوکویی
‫شما پنج نفر با من به سنترال میاین!
‫حق هیچ گونه شکایتی رو هم ندارین!
‫دنبالم بیاین!
‫سرهنگ من نمیتونم!
‫من تازه همین اخیراً تونستم دوباره یک دوست دختر پیدا کنم.
‫باهاش به هم بزن!
‫به هم بزن ‫باهاش به هم بزن!
‫هاش ‫به هم بزن ‫باهاش به هم بزن!
‫با ‫هاش ‫به هم بزن ‫باهاش به هم بزن!
‫سنگ دل
‫دوباره نه.
‫زخمت هنوز خوب نشده.
‫مرشد!
‫از اینکه میبینم صحیح و سالمین خوشحالم.
‫شنیدم راه افتادی و داری کیمیاگرای دولتی رو میکشی.
‫من دلیل نفرتت رو میفهمم، اما...
‫،درستکه که کیمیاگران دولتی دهکده ما رو ویران کردن
‫اما انتقام انتقام بیشتری رو میاره.
‫چنین زنجیره بی حاصلی
‫باید هرچه زودتر متوقف بشه.
‫تو باید مقاوم باشی.
‫ببخشید مزاحم شدیم.
‫وای! واقعاً اینجاست!
‫یک ایشبالی با یک زخم × مانند.
‫طبق قولمون جایزه رو مساوی بین خودمون تقسیم میکنیم، آقای یوکی.
‫ها؟ آقای یوکی رفته...
‫هی! اینجا چه خبره؟!
‫زمانی که هیچ جایی رو نداشتی ما باهات مثل خانواده خودمون رفتار کردیم...
‫ساکت شین!
‫شما ایشبالی ها به هیچ وجه هم سطح من نیستین.
‫،من دوباره به اوج میرسم
‫،بالا، بالاتر
‫و اون ادوارد الریک نفرت انگیز رو از بین میبرم!
‫خیلی خوب، حالا شما دوتا لطفاً ترتیب اون رو بدین.
‫مثل اینکه بودن من اینجا باعث دردسرتون میشه.
‫پسر حرف گوش کنی هستی.
‫عوضی! چی کار کردی؟!
‫بهت وقت میدم تا دعات رو پیش خدا بخونی.
‫-خدا دیگه چیه؟ همچین چیزی
‫صبر کن!
‫عقب وایستا!
‫اشتباه کردم!
‫خواهش میکنم، از جون من بگذر!
‫من تا آخر عمر دنباله رو شما خواهم بود!
‫داری میری؟
‫باعث رنجش برادرت میشی.
‫برای من دیگه راه بازگشتی نیست.
‫اومدش.
‫ما منتظرت بودیم.
‫".(ما رازت رو میدونیم، بیا به دویلز نست (آشیانه شیطان"
‫شماها کسایی هستین که راز من رو میدونین؟
‫آره، ما خیلی چیزا میدونیم.
‫منم دوست دارم راز خودم رو بدونم.
‫کاری نداره، با من بیا.
‫اما استاد بهم گفته نباید با آدمهایی که نمیشناسمشون، جایی برم.
‫ببینم تو چند سالته؟
‫چهارده.
‫اگر ۱۴ سالته دیگه خودت باید بتونی فکر کنی و تصمیم بگیری.
‫تو نمیتونی همیشه بگی "استاد گفت" و از این جور حرفا.
‫حق با توئه، من باید خودم برای خودم تصمیم بگیرم، نه؟
‫درسته!
‫پس با ما ب...
‫:تصمیمی که خودم بهش رسیدم اینه
‫بزنم شماها رو درب و داغون کنم
‫و این "راز" رو به زور ازتون بکشم بیرون.
‫پس آخرش متوصل به زور شدی
‫اومدم تو!
‫تو-توی من!
‫هی! اینقدر وول نخور!
‫خوب، چه احساسی داره که بدنت از تو کنترل بشه؟
‫حتی اگر سعیت هم بکنی نمیتونی کاملاً جلوی حرکات من رو بگیری.
‫درسته، ولی...
‫اگر بتونم حرکاتت رو کند کنم، حتی یک ذره...
‫من برنده میشم!
‫زخمی شدی؟
‫سرم کوبیده شد.
‫وقت ما رو تلف کردی.
‫-شما ها آخه کی هستین
‫اونا کیمران.
‫زیردستهای من هستن.
‫وای، شگفت انگیزه.
‫راستی راستی خالیه.
‫من گرید هستم. ‫(گرید=حرص و طمع، یکی از ۷ گناه)
‫خوب، بهتره با هم کنار بیایم.
‫شماها واقعاً کی هستین؟
‫راجع به کیمرا بودن دروغ گفتی، مگه نه؟
‫چون کیمرا ها امکان نداره بتونن حرف بزنن.
‫امکان نداره" امکان نداره"!
‫این خانم کوچولویی که الآن توی توئه
‫یک کیمراست که با مار تبدیل شده.
‫اونی که پشت سر منه...
‫لوآ، تو چی بودی؟
‫یک گاو؟
‫آره.
‫این دوتا هم، مارمولک و تمساح.
‫اون مو کوتاهه که اول باهاش طرف شدی...
‫موقع شاشیدن یک پاش رو میگیره بالا.
‫نخیرم!
‫تو یک سگی؟
‫آره. خیلی به درد بخوره.
‫این امکان نداره! غیر ممکنه!
‫به علاوه، کی تونسته با موفقیت یک کیمرا تبدیل کنه؟
‫ارتش.
‫باورم نیشه...
‫به هر صورت
‫تو این دنیا کارهای وحشتناکی انجام میشه که مردم ازشون بی خبرن.
‫راستی من کیمرا نیستم.
‫من یک همونکولوس هستم.
‫همونکولوس؟!
‫حتماً میدونی نه؟
‫آدمهایی که به طور مصنوعی ساخته شدن.
‫که من باشم.
‫همونکولوس؟
‫اونها آدمهای مصنوعی هستن.
‫ولی تو کتاب گفته درست کردن آدم ممنوعه.
‫داری دروغ میگی!
‫من تا حالا نشنیدم کسی تونسته باشه همونکولوس درست کنه!
‫ای بابا.
‫بهت ثابت میکنم.
‫برای چی این کار رو کردی؟!
‫این هم از مردن من.
‫باورم نمیشه!
‫نمیگیری نه؟
‫امکان نداره" امکان نداره"!
‫بعلاوه وجود خودت دلیلی بر اثبات این ادعا نیست؟
‫موجودی که فقط یک روحه، بدون بدن.
‫تو از کجا میدونی؟!
‫من از همه اتفاقاتی که تو نیمه پنهان این دنیا میگذره، باخبرم.
‫خیلی خوب، بریم سراغ سؤال اصلی.
‫نامیرا بودن برای موجودی که فقط روح داره...
‫چه احساسی داره؟
‫،روح یک شخص رو تغییر ماهیت دادن و به یک چیز دیگه وصلش کردن
‫اگه بشه درست انجامش داد، میشه به زندگی جاودان رسید.
‫اشتباه میکنم؟
‫به من میگن گرید.
‫چون زیاده خواه و حریصم.
‫،من پول میخوام، زن میخوام
‫مقام و شهرت میخوام، هرچیزی که تو دنیا هست رو میخوام!
‫و... زندگی جاودان میخوام!
‫ولی مگه تو نامیرا نیستی؟
‫من رو حسابی بادوام ساختن.
‫الآن تقریباً ۲۰۰ ساله که دارم زندگی میکنم.
‫ولی این به این معنی نیست که من نامیرام.
‫خیلی خوب، من رازم رو به تو گفتم.
‫حالا نوبت توئه.
‫راز بدنت رو بهم بگو.
‫بهتره حرف بزنی.
‫تو که نمیخوای قطعات رو پیاده کنیم و تیکه تیکه ات کنیم، ها؟
‫نمیتونم.
‫من هیچ حافظه ای از موقعی که وارد این بدن شدم ندارم.
‫این تبدیل رو من انجام ندادم.
‫من هیچی نمیدونم.
‫پس اونی که تو رو تبدیل کرده چی؟
‫میتونیم از اون بپرسیم.
‫خوب اون...
‫آل کجا گذاشت رفت؟
‫من میتونم بهت بگم.
‫البته اگه راز برادرت رو بگی.
‫داداش!
‫فکرشم نمیکردم تو دزدیده بشی.
‫داداش این آدم یک همونکولوسه!
‫همونکولوس؟
‫تو! بی معطلی رازمون رو رو نکن!
‫واسه همین ممکنه سرنخی برای اینکه چطوری بدنهامون رو پس بگیریم داشته باشن!
‫خالکوبی اوربورس.
‫درسته.
‫البته اگه میشد فقط با آقا زره پوشه به نتیجه برسیم بهتر بود.
‫تو که تو دسته اونهایی، چرا از خودشون نمیپرسی؟
‫دسته"؟"
‫اونهایی که تو آزمایشگاه تحقیقاتی ۵ همین خالکوبی رو داشتن.
‫و اونجا آدمهایی رو دیدیم که روحشون به زره بست شده بود.
‫راست میگی؟
‫خوب حالا، اون یک مورد خاص بوده.
‫من نمیتونم همچین کاری بکنم.
‫حالا بریم سراغ بحث خودمون.
‫شماها میخواین بدنهاتون رو پس بگیرین، درسته؟
‫من بهتون یاد میدم چطور یک همونکولوس درست کنین.
‫درعوض، تو هم باید بهم یاد بدی چطور یک روح رو تبدیل کنم.
‫"این یک "معامله پایاپایه.
‫هرچند، جداً نیازی هست که بدنهاتون رو پس بگیرین؟
‫به نظر من که این بدن خیلی بدردبخور تره.
‫اینطور نیست!
‫راستی؟
‫،گشنه ات نمیشه
‫،خواب نمیری
‫خسته نمیشی.
‫عالیه، نه؟
‫تموم کن این...
‫مزخرفا رو
‫بدردبخور؟! عالی؟!
‫تو بی کله هیچی حالیت نیست!
‫اونوقت به خودت اجازه میدی همچین مزخرفاتی سرهم کنی؟
‫چطوری یک روح رو تبدیل کنی؟
‫حتی یک کلمه به شما عوضی ها چیزی نمیگم!!
‫پست فطرت ها! میزنم له و لورده تون میکنم!
‫داغونتون میکنم! نفله تون میکنم و به زور ازتون حرف میکشم!
‫اینطوری حالیتون کنم، من همه چی بدست میارم و شما هیچی! ‫با ناکس های بی شرف هیچ معامله پایاپایی درکار نیست!!!
‫آخرش دوباره متوصل به زور شدیم، آره؟
‫نکشیش.
‫خوب، خوب.
‫از یک محکوم به مرگی که دیدم خیلی کندتری!
‫بعدی.
‫لوآ، آقا زره پوش رو بردار ببر.
‫قطعاتش رو پیاده کن و ازهم جداش کن.
‫اطاعت.
‫ه-هی!
‫صبرکن!
‫بیفایده ست، بیفایده.
‫با همچین شمشیر فلزی امکان نداره بتونی حتی ‫یک خراش به این قویترین سپر دنیا بزنی.
‫سرت کاملاً بی دفاع بود!
‫دردم گرفت! اگه یک آدم معمولی بودم ‫با این ضربه کارم به بیمارستان میکشید.
‫اما به هیچ وجه معمولی نیستی، ها؟
‫،نه... بدنم معمولیه ‫اما قدرت بازسازی و احیای محشری دارم.
‫و قویترین سپر دنیا رو هم دارم.
‫اوضاع دستت اومد، هان؟
‫تو نمیتونی من رو شکست بدی.
‫به نفعته که با من وارد معامله بشی.
‫تو.. از اون آدمهایی ها؟
‫اگر خودت سرتاپا زخمی و خون آلود بشی واست مهم نیست، اما به محض اینکه ‫به یکی از نزدیکات آسیبی برسه قاطی میکنی و خونسردیت رو از دست میدی.
‫چه مسخره.
‫میذاری احساساتت این طوری جلوی فکرت رو بگیره و هم این اطلاعات باارزش و هم برادرت رو از دست بدی؟
‫بعد از اینکه دماغ تو رو به خاک مالیدم، دنبال برادرم هم میرم.
‫این قدرت بازسازیت که بینهایت نیست، مگه نه؟
‫اگه مرتب به قسمتی که گوشت و خونه ضربه بزنم...
‫ای وای ببخشید!
‫یادم رفت بهت بگم.
‫اینطوری همچینی یک خرده بدقیافه میشم، واسه همین خوشم نمیاد مردم ببیننش.
‫نگفتم؟
‫تو حتی نمیتونی یک خراش به من بندازی.
‫این رو تو کوچه پشتی غربی پیدا کردم.
‫آل غیبش زده... حالا اد هم همینطور.
‫احمق ها!
‫مثل اینکه دوباره باید اون ها رو به شاگردی قبول کنم و اینبار
‫روش نگهداری از وسایل شخصی رو تو مخشون فرو کنم
‫فهمیدم!
‫چند دقیقه پیش شنیدم پسری که ضاهراً شبیه اد ‫بوده رفته به یک بار که اسمش دویلزنست بوده!
‫مُردی؟
‫اوم، خوبه.
‫بچه ها باید پرانرژی باشن.
‫هرچقدر هم که زور بزنی نمیتونی ببری!
‫خیلی خوب، چطوره رازت رو رو کنی؟
‫دستت درد نکنه.
‫اون همه خونی که تو کله ام جمع شده بود یه خرده خالی شد ‫و الآن میتونم درست حسابی فکر کنم.
‫درست همونطور که از مکانیکم انتظار میره.
‫بعد از این همه زد و خورد هنوز دستم تکون میخوره.
‫تو هنوز هم میخوای مقاومت کنی؟
‫با این ضربه میفرستمت به عالم هپروت!
‫محکمم، نه؟
‫عجیبه.
‫خوب که چی؟
‫هیچ کار دیگه ای جز این بلد نیستی؟
‫چه بلایی سر سپر من آوردی؟
‫اگه خوب ببینی و فکر کنی، ساده ست.
‫حتی اگه همونکولوس باشی، وقتی بدنت معمولی باشه ‫یعنی یک سومش از کربن درست شده.
‫،بسته به اینکه پیوند بین اتمهای کربن چطوری باشه ‫سختیش میتونه از نوک مداد تا الماس متفاوت باشه.
‫کافیه این رو بدونی، دیگه بقیه اش کار کیمیاگریه.
‫خوبه.
‫اگه غیر از این بود دیگه جالب نمیشد!
‫و همین الآن یک چیزی رو کشف کردم.
‫تو نمیتونی در آن واحد هم بدنت رو سفت کنی و هم اون رو بازسازی کنی!
‫اولش فکر کردم تو فقط یک بچه کله شق و احمقی...
‫اما فکر کردی با این وضعیت داغونت چقدر میتونی به مبارزه با من ادامه بدی؟
‫سلام، ببخشید سرزده اومدم تو.
‫ا-استاد!
‫کله پوک ابله!
‫اینقدر بی حواسی که حتی نمیتونی یک جارو رو بذاری سر جاش؟
‫م-من رو ببخشین!
‫مثل اینکه پسرای من رو کم اذیت نکردی، ها؟
‫استاد! این آدم...
‫میدونم.
‫صدات تا ته راهروها هم میومد.
‫ای بابا، کوتاه بیاین.
‫-من از جنگیدن با زنها خوشم نمی
‫تو دیگه کی هستی؟!
‫فقط یک رهگذر...
‫خونه دار!!!
‫forums.animparadise.com ‫maloose
‫سرنوشت آدمهای قوی اینه که تسلیم افرادی بسیار قویتر از خودشون بشن.
‫،اما، روحشون شکست نمیخوره
‫اگر شأن و غرورشون رو حفظ کنن.
‫:قسمت بعدی کیمیاگر تمام فلزی
‫".قسمت ۱۴: "کسانی که در خفا کمین کرده اند
‫آنچه که میبینی همه حقیقت نیست.