سی‌نما تقدیم میکند www.30nama.blue
‫نمیخوام باهات بحث کنم، ‫ببین، دیگه تموم شد...من نیستم.
‫منظورت چیه دیگه نیستی؟
‫دیوونه شدی؟ جدی میگی؟
‫سی سال، فین!
‫سی سال!
‫اون یه بچه‌ست، تو یه مرد بالغی!
‫الان باید نوه‌هات هم سن اون باشن.
‫- پس عزتت چی میشه؟ ‫- دقیقاً دارم عزتم رو دوباره پس میگیرم!
‫بیخیال!
‫ماریان پیداتون میکنه و می‌کُشتتون...
‫جفتتون رو میگم!
‫آره.
‫نه!
‫نه، همچین کاری نمیکنه.
‫چون تو باید خاطر جمع بشی که اون هیچوقت ‫از این قضیه خبردار نمیشه.
‫تو ما رو بردی اونجا!
‫با چیزایی که از اونا میدونی، ‫نمی‌تونی همینجوری بهشون پشت کنی.
‫دیگه تمومه، اِد. ‫الان دیگه همه چیز به تو بستگی داره.
‫الکساندر مسئولیت پول‌ها رو برعهده میگیره. ‫بذار شان هم ساختمون‌هاش رو بسازه.
‫دارم همه چیز رو در اختیارت میذارم، اِد...
‫و تنها کاری که باید بکنی اینه که این قضیه رو ‫پیش خودت نگه داری.
‫تنها کاری که باید بکنی، همینه!
‫فین!
‫نمی‌تونی همینجوری بذاری بری.
‫دیگه همه چیز واسه توئه، اِد.
‫وقتی نوجوون‌های کم سن و سالی بودیم، ‫توی خیابونای لندن همدیگه رو دیدیم.
‫شهری از درهای بسته!
‫وقتی که کارمون تموم شد...
‫حتی یه دونه در هم توی این شهر وجود نداشت...
‫که نمی‌تونستیم واردش بشیم.
‫اون رهبری کرد...منم پیروی کردم.
‫و خیلی مفتخر هستم که در تمام این سال‌ها، ‫برای اون مرد کار می‌کردم.
‫قلب و روحم رو به تو تقدیم می‌کنم.
‫باندهای تبهکار لندن
‫سلام، با مکانیکیِ دیو تماس گرفته‌اید.
‫لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق، پیغامِ خود را بگذارید ‫و من با شما تماس می‌گیرم.
‫ویک...آره، منم.
‫گوش کن.
‫الان توی اتاقم دارم به صورت‌های زیادی نگاه می‌کنم ‫ولی یه چیزی اینجا کم ـه.
‫یه نفر کم ـه!
‫بالای همه‌ی این جریانات، یه نفر دیگه هست.
‫قشنگه!
‫مراقب باش.
‫از حقوقت کم می‌کنما!
‫همه چیز رواله؟
‫قربان، سفارش‌ها داره بیشتر میشه.
‫باید این محموله‌ها رو از اینجا ببری.
‫من با اونم.
‫- دیگه نمیخوام بیشتر از این تاخیر کنید. ‫- باشه.
‫- سریعتر برید. ‫- باشه.
‫برید!
‫محموله، برای رفتن آماده‌ست؟
‫اوهوم.
‫چی شده؟
‫دیلشا، به بچه‌ها گفته من چیکار کردم. ‫بخاطر همین...
‫ بچه‌ها دیگه هیچوقت نزدیک من نمیان.
‫هممم.
‫باهوش ـه!
‫کاری که کردی، بخاطر کشورت بود.
‫تنها چیزی که واسم باقی مونده، ‫جنگیدن واسه جاییه که هیچوقت نمی‌تونم بهش برگردم.
‫عاصف خبر داره!
‫اگه بخواد حمله کنه، به کردستان میزنه!
‫اونا آماده نیستن.
‫پس بذار آماده‌شون کنم.
‫همینجا نیازت دارم.
‫لوان میدونه؟
‫نه، اون خبر نداره که دیشب، انتقال وجه صورت نگرفته.
‫چقدر وقت داریم؟ واقعاً توی این وضعیت ‫نمیتونیم با آلبانی‌ها هم بجنگیم.
‫خیلی وقت نداریم.
‫لوان داره با «اوچه موسانیا» کار میکنه...
‫اوچه موسانیا؟
‫مُصی!
‫گانگسترِ نیجریه‌ای. خیلی کثیف ـه!
‫اون پول رو به اون بدهکاره.
‫در حال حاضر لوان تنها کسیه که ‫بین ما و اون وایسوده.
‫کدوم خری این کار رو کرد؟
‫کی وارد حسابمون شده و نیم میلیون دزدیده؟
‫دارم روش کار میکنم. پیداش میکنیم.
‫کجایی؟
‫نزدیک برج «بلودیر» هستم...
‫می‌بینم که پیمان‌کارها، ‫کارِ ساختمونِ جدید رو تموم کردن.
‫به نظر خیلی باحال شده، شان.
‫فکر کنم وقتی ببینیش ازش راضی باشی.
‫اگه میخوایم از این قضیه جون سالم بدر ببریم ‫باید از همیشه بهم نزدیک‌تر باشیم.
‫میدونی که نیازی نیست این حرف رو بزنی، شان!
‫واقعاً؟
‫همیشه وقتی یه نفر داره بهم شلیک میکنه، ‫همراهم نیستی.
‫اون میدونه دارم دروغ میگم.
‫نمی‌تونیم اینجوری ادامه بدیم. ‫باید همون اولش بهش میگفتیم.
‫بهش چیو میگفتیم، الکس؟
‫که پدرش به اندازه‌ی کافی بهش ایمان نداشت...
‫تا این تجارت رو به دستای اون بسپاره؟
‫که بجاش میخواست تو همه چیز رو در دست بگیری؟
‫که میخواست بذاره و بره و خانواده‌ش رو ترک کنه؟
‫اونوقت همه‌ی این حرف‌ها رو وقتی بزنیم ‫که شان داره قبر باباش رو آماده میکنه؟
‫یا شاید باید بهش میگفتم حتی سرمایه‌گذارانمون هم...
‫میخواستن اونو بکُشن و ‫تو رو مسئول همه چیز قرار بدن؟
‫داشتم ازش محافظت میکردم.
‫فینِ لعنتی! اگه بدتر از اینجا باشه چی؟
‫بدتر؟
‫از معامله‌ی فین با لوان و ‫ خانواده‌ی آلبانی‌ها خبری نداشتی...
‫فکر میکنی دیگه چه چیزایی رو فین بهت نگفته؟
‫حتماً به ذهنت خطور کرده!
‫هم از این پول‌ها خبر داشته و هم ‫دسترسی لازم رو داشته تا این پول‌ها رو بگیره.
‫اون مُرده، الکس.
‫خب دلیل نمیشه که از قبل، برنامه‌ریزی نکرده باشه!
‫پس اگه اینطوری باشه یعنی...
‫اون هممون رو دور زده!
‫هم اکنون دارین به مجموعه‌ای ‫ از انبارها نگاه میکنین.
‫نیروهای شناسایی تایید کردن که شان والاس ‫در این محدوده نیست.
‫تیم‌ـمون در محل قرار داره، قربان.
‫مایلید چطور اقدام کنیم؟
‫خیلی خب...
‫بیاید یه ضربه‌ی محکم بهش بزنیم.
‫هیچ بازمانده‌ای باقی نمونه.
‫لاله! برو کنار!
‫اون اینجاست!
‫تیم در حال وارد شدن به مجموعه‌ست.
‫لاله! بلند نشو!
‫آقای عاصف...قربان!
‫همین الان ساعت تماستون با نصیر، ‫برای ساعت سه مقرر شد.
‫قربان، هدف از بین برداشته شد. ‫ماموریت تکمیل شد.
‫هکار! هکار!
‫الان باید جشن می‌گرفتیم!
‫مردی که من عاشقشم...
‫اجازه نمیده کِرمی مثل اِد دومانی، بره روی اعصابش.
‫من اجازه نمیدم، اون اذیتت کنه.
‫نه نمیکنه.
‫اون از نظر من هیچی نیست!
‫به محض اینکه پول برسه، همه چیز درست میشه.
‫وقتی شروع به ساخت و ساز کنیم، جشن می‌گیریم.
‫اونموقع این کارها ارزش پیدا میکنه.
‫تو مجبور بودی اون کاری که ‫ با اون خانواده کردی رو بکنی!
‫دیگه این چیزا رو فراموش کن.
‫الان دیگه خانواده‌ی والاس می‌فهمن...
‫رقابت واقعی یعنی چی!
‫اگه میخوای توی این خونه، جایی داشته باشی...
‫باید بهم کمک کنی مهمونی بگیریم.
‫یالا، بیا بریم.
‫اونجا متعلق به فردی به نام «توه فراندسن» بوده.
‫یه مزدور از دانمارک!
‫توی نیروهای ویژه بوده.
‫وقتی به اونجا یورش میبرید...
‫بغل اسباب‌بازی‌های بچه‌ها، ‫مخفیگاه اسلحه‌هاشون رو پیدا می‌کنید.
‫اون تاکسی‌‌ای که مجوز داشت و دنبالش میگشتی، ‫به اسم «لایف هانس» ثبت شده.
‫به یه آدرس دیگه!
‫خیلی‌خب.
‫دیگه چیزی نبود؟
‫چرا به نظر نمیاد، تعجب کرده باشی؟
‫یه هفته قبل، یه نفر وارد خونه‌ی من شده...
‫وقتی خواب بودم، یه کاتر گذاشته دم دهنم...
‫و ویدیوش رو واسم فرستاده!
‫اونا دارن بخاطر فلوریانا بهم هشدار میدن.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫تحقیقات مربوط به قتل فین، متوقف شده.
‫نمی‌دونم به کی باید اعتماد کنم.
‫می‌تونی به من اعتماد کنی!
‫پلیس مسلح!
‫وارد ساختمونِ آدرس شماره یک شدیم.
‫- در حال رسیدن به آدرس دوم هستیم. ‫- پلیس مسلح!
‫در حال ورود به ساختمون شماره دو.
‫- خالی ـه. ‫- ساختمون شماره یک خالی ـه.
‫در حال گشت و جستجو در ساختمون شماره یک هستیم.
‫ساختمون شماره یک کاملاً خالی ـه. ‫تمام!
‫کاملاً خالیه، خانم.
‫سربازرس چانگ.
‫جای خیلی جالبی ـه. ‫اینجا زندگی میکنید؟
‫بله، من یه پرستارِ بازنشسته هستم.
‫- کس دیگه‌ای اینجا میشینه؟ ‫- پسرم.
‫- الان کجاست؟ ‫- سر کار ـه.
‫اون مهندس ـه.
‫لاله رو پیدا کن.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- اونجا نبود.
‫- بیاید اینجا رو تمیز کنیم. همه چیز رو! ‫- باشه، رییس.
‫همچین چیزی سابقه نداشته.
‫این کار عاصف ـه. ‫این کار نباید بی‌پاسخ بمونه.
‫آره.
‫آره، نباید بمونه.
‫بذار ببینم جریان از چه قراره... ‫سر از این قضیه در بیارم...می‌تونم کمک کنم.
‫آره، خوبه.
‫خیلی‌خب، همینجوری بگردین.
‫این کار عاصف ـه. باید همینطور باشه.
‫ما هم نباید باهاش دشمنی کنیم.
‫اینکه عاصف به لاله حمله کرده، ‫انگار به ما حمله کرده!
‫نه، به لاله حمله کرده.
‫روی سگِ درستی شرط نبستی، رفیق.
‫الان وقت ریسک‌های نابجا نیست.
‫اینجوری انگار فقط داری بنزین میریزی روی آتیش! ‫از اون مدلش که قابل کنترل نیست!
‫چقدر دیگه مونده تا بفهمید ‫کی اون نیم میلیارد رو دزدیده؟
‫اون خبر داره.
‫مُصی اومده لندن.
‫نصف پول واسه اون بوده.
‫اول میره سراغ لوان، ولی باید آماده باشیم.
‫پاهاش رو بگیر.
‫- یالا مرد، بیا بریم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، یک...دو...بنداز!
‫خیلی‌خب، یالا...بریم.
‫آقایون.
‫پول من گُم و گور شده.
‫خانواده‌ی والاس، لوان دوشا و بانک‌دارها ‫از من دزدی کردن!
‫همشون دزدن!
‫اونوقت جوری باهامون رفتار میکنن انگار ‫ما یه مشت نادونِ وحشی هستیم.
‫پس ما هم همینجوری باهاشون رفتار میکنیم.
‫بانک سرمایه گذاری ادیجه
‫زئوس!
‫بس کن!
‫اینجا پولی نیست.
‫ما بانک نیستیم.
‫فقط حسابداری میکنیم، میفهمی؟
‫فقط حسابداری!
‫نه! نه!
‫نه، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، نه!
‫نه، نه!
‫بابا.
‫خیلی شلوغ پلوغ ـه.
‫خواهش می‌کنم...امروز مهمونیِ اونه!
‫بیخیال! خواهش میکنم!
‫اوه، خیلی ازت ممنونم.
‫ممنونم، ممنونم، ممنونم.
‫این دختر، با این همه کادو لوس بار میاد!
‫- لوان؟ ‫- چیزی نیست.
‫برای تولد اون دختر، یه کادو آوردم.
‫چیزی که یه مقدار متفاوت ـه.
‫از دیدنت خوشحال شدم، مُصی. ‫اینجا چیکار میکنی؟
‫فکر کردی دزدی از من...
‫واست گرون تموم نمیشه؟
‫- همه چیز درسته. پول رو فرستادن! ‫- پول منو که نفرستادن.
‫تو برش داشتی.
‫مُصی، خواهش می‌کنم! ‫این ممکن نیست.
‫ما رو فریب دادی.
‫- پس حتماً یه اشتباهی شده. ‫- اینکه ازمون دزدی کردی، آره!
‫- نه، نه، نه. ‫- دیگه قرارمون پابرجا نیست.
‫برامون پاپوش درست کردن، مرد.
‫- پول همه چیز رو پس میدی! ‫- مُصی، این باید کار خانواده‌ی والاس باشه...
‫وگرنه تک تک عزیزانت رو سلاخی میکنم.
‫تک تک اونا!
‫- اسمش چیه؟ ‫- اسمم «بوکوروشه» ـه.
‫آه...چه اسم قشنگی! ‫بوکوروشه؟
‫بوکوروشه.
‫اوه، یه توله سگ!
‫خیلی دوستش دارم.
‫اشتباه کردی، مرد!
‫همه‌ی پول!
‫...که 11 کارمند،
‫از بانک سرمایه گذاریِ «ادیجه»...
‫در حالی پیدا شدند که دستانشان از مُچ ‫قطع شده بود.
‫در خبری دیگر، برجِ بحث برانگیزِ «بلویدر»،
‫امروز طبق برنامه، افتتاح خواهد شد.
‫این مجازاتیه که برای دزدها در نظر میگیرن.
‫اگه به ما حمله میکردن، نمی‌تونستن پولشون رو بگیرن.
‫اگه این کارِ شان والاس باشه...
‫اون نمیاد پول رو دو دستی بهت بده!
‫بچه‌ها رو ببر خونه‌ی امن.
‫والدینت رو هم همینطور.
‫من میرم اِد دومانی رو ببینم.
‫ولی این دیگه دفعه‌ی آخر ـه.
‫تو یه دروغگوی لعنتی‌ای، اِد.
‫پولم کجاست؟
‫گفتی با هم یه قراری داریم.
‫من مجبور شدم یه خانواده‌ی لامصب رو ‫بخاطر این پول بکُشم!
‫متوجه میشی؟
‫باید همین الان یه گلوله‌ی لعنتی توی ‫مغزت خالی کنم!
‫این کار ما نیست، لوان. ‫نمیدونیم اون پول کجاست.
‫- منظورت چیه نمیدونی؟ ‫- گم و گور شده!
‫و هرکسی که پول تو رو گرفته، ‫پول ما رو هم گرفته.
‫پس کُشتنِ من چیزی رو عوض نمیکنه.
‫فرصتم داره تموم میشه، مرد.
‫مُصی دیگه بیشتر از این صبر نمیکنه.
‫باید بهم کمک کنی، اِد.
‫- ها؟ ‫- لوان.
‫مُصی مشکل توئه، نه ما!
‫ما به قراری که با فین بستی، احترام میذاریم، ‫نه قراری که با مُصی بستی.
‫وقتی بفهمیم کی پولمون رو برداشته، ‫جفتمون حقمون رو پس می‌گیریم.
‫تا اونموقع، خودمونیم و خودمون!
‫طارق، «جین-لی» رو بیار پیشم. ‫فوراً.
‫- خب داری ما رو کجا میبری؟ ‫- یه جای نزدیک!
‫خوشت میاد. واقعاً قشنگه.
‫برو داخل.
‫اوه، ایول! یه موتور!
‫خواهشاً مراقب باش.
‫- خیلی‌خب. داریم کجا میریم؟ ‫- ایتالیا.
‫کجای ایتالیا؟
‫رم!
‫- وقتی رسیدیم بهمون خبر بده، باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- دنــی...دنی...دنی! ‫- بله؟
‫- برو یه سر بزن ببین غذامون در چه وضعیه. خب؟ ‫- باشه، مامان.
‫پسر خوب!
‫اون بچه‌ی خوبی ـه.
‫حالت خوبه؟
‫اگه...اگه اوضاع خوب پیش نره...
‫- راه فراری هم داری؟ ‫- چرا؟ مگه چی شده؟
‫اوایل امروز، کمک کردم تا ‫از شر ده‌ها جنازه خلاص بشیم.
‫- صبر کن ببینم. پای بابا یا الکس هم در میون بود؟ ‫- نه، کار هیچ کدوم از ماها نبود.
‫خیلی‌خب.
‫بعد از مرگ فین،
‫رقابتی که...
‫اون بیرون ـه، داره بدتر میشه.
‫موضوع چیه؟
‫هیچوقت نباید این اتفاق برای تو بیوفته.
‫خب...
‫از زمانیکه اوضاعمون با پدرِ دنی خوب پیش نرفت، ‫یه کیف آماده کردم.
‫پاسپورت، پول نقد، دنی و من! ‫بعدش میریم!
‫خب حالا راه فرارِ تو چیه؟
‫حاضری...؟
‫حاضری با ما بیای؟
‫تازه حتی اگه همه چیز بد پیش بره،
‫خانواده‌ی والاس و خانواده‌ی دومانی، ‫قبلاً بدتر از اینا رو پشت سر گذاشتن.
‫واقعاً بابا نگرانم میکنه. ‫به نظر میاد بدونِ فین، خیلی خودشو گُم کرده.
‫هی!
‫- از کنار پنجره بیا کنار. ‫- چی؟
‫یالا!
‫هی!
‫از اون دوتا آدرسی که بهم دادی، ‫هیچی دستگیرمون نشد.
‫- نه، سرنخی بود، نه مدرکی. ‫- اونجا پُر از مدرک بود!
‫آره، اگه منظورت از «پُر»، یه گاراژ خالی...
‫و یه مارماهی گرسنه‌ست، پس درست میگی.
‫خب این یعنی اونا منتظرت بودن. ‫که یعنی داری به یه جاهایی میرسی.
‫- آخه چرا یه مامور مخفی فرستادی دنبالم؟ ‫- چی؟
‫باید از اولش میدونستم:
‫اونجوری که تفنگش رو میگیره... ‫اینکه میخواد خودشو مفید جلوه بده...درست مثل من!
‫- کدوم خری اونو گذاشته اونجا؟ ‫- از کجا میدونی مامور مخفی ـه؟
‫- وقتی داشت از من و شنون عکس میگرفت، دیدمش. ‫- منظورت چیه؟
‫دارم میگم شاید اون به همونایی که ‫اون خونه‌ها رو قبل از یورش، خالی کردن، وصل باشه.
‫باید بکِشیش بیرون.
‫برام مهم نیست واسه کی کار میکنه.
‫نمی‌تونم وقتی اون پشتم ـه ماموریتم رو انجام بدم.
‫حالا هنوز نمیدونه که ازش با خبرم.
‫من براش پاپوش درست میکنم، ‫تو هم می‌تونی با یه سری دیگه دستگیرش کنی که...
‫وایسو وایسو وایسو! ‫فکر میکنی کی هستی؟
‫این خیلی ریسکش بالاست.
‫اینکه من زیر نظر باشم، خیلی ریسکش بالاست!
‫مامورین مخفی همینجوری کُشته میشن.
‫انجامش بده.
‫اون عقلشو از دست داده.
‫بجای شان والاس، گلوله خورد...
‫بعدش پیشرفت کرده و با دختر اِد دومانی میخوابه!
‫بذار باهاش رو راست باشم.
‫اگه بتونم باهاش کار کنم، ‫می‌تونیم کلی خرابی به بار بیاریم.
‫حالا اگه بجای تو، شنون دومانی و ‫پسرش رو انتخاب کنه، چی؟
‫می‌کِشمش بیرون.
‫شاید یه مدت طول بکِشه تا کارهاش انجام بشه.
‫درباره‌ی همه چیزایی که فهمیده، ‫بهت گزارش داده میشه و تو رو داخل نگه میدارم.
‫البته اگه خودت پایه باشی.
‫گلنکالن، ایرلند
‫کالین!
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫خوشامدگوییِ گرمِ معمولیِ ایرلندی‌ها!
‫همیشه میدونستم یه روز برمیگردی.
‫علیرغم این موضوع که با یه بلیط یه طرفه ‫برام پاپوش دوختی؟
‫من برات پاپوش ندوختم.
‫خب سعی نکردی جلوش رو بگیری.
‫اونا هر دوتامون رو می‌کُشتن.
‫پس بهتر بود که بجاش خواهر کوچولوت رو ‫تیکه تیکه کنن! هان؟
‫حقت بود!
‫همه‌ی اون افراد، الان دیگه مُردن.
‫کی شوهرت رو کُشت؟
‫هنوز دارم روش کار میکنم.
‫اونوقت الان میخوای بهمون یه کِشتی تفریحی بدی؟
‫با این قایق تفریحی باید چیکار کنیم؟
‫واسش 36 میلیون پول داده بود.
‫بفروشش! حداقل یک سوم اون پول گیرت میاد.
‫به حمایتت نیاز دارم.
‫به افرادت نیاز دارم.
‫چیکار کردی، ماریان؟
‫گوه توش!
‫همه چیز رو به‌راهه، کالین؟
‫ماریان والاسِ لعنتی از گور برگشته!
‫تو بخاطر عاصف...
‫ما رو لو دادی!
‫نه، نه، نه، نه.
‫پس حفاظت و حمایت والاس‌ها چی شد؟
‫چی شد؟
‫همین الان چی شد؟!
‫چطور به همین راحتی تونستی به من برسی؟
‫قشنگ بگا رفته! همین!
‫همه‌ی افرادت رو دیدم.
‫من سرافکنده‌ت کردم.
‫و واقعاً متاسفم.
‫در حال حاضر نمی‌تونم برم سراغ عاصف.
‫خیلی چیزا در جریان ـه.
‫ولی حتماً میرم سراغش.
‫خیلی زود!
‫نمی‌تونم منتظرِ «خیلی زود» بشم.
‫میخوای چیکار کنی؟
‫چیزی که براش بیشتر از همه عزیزه رو بگیرم.
‫آخرین رأی گیری، تو رو در صدر نشون داده.
‫وقتی غلت میخوری و میری به سمت پیروزی!
‫این خبرنگارهای آشغال بهم میگن...
‫«اسب چهار نعل».
‫شعار خوبیه! تو رو به پیروزی می‌رسونه.
‫اسب، یه اصطلاح عامیانه برای هروئین ـه.
‫- آهان. ‫- آره.
‫اونا دارن منو به بابام که تو کار قاچاق مواده ربط میدن.
‫یه تهمتِ بیجا زدن!
‫من که یه قاچاقچی نیستم.
‫حمله‌ای که به لاله شد چی؟
‫اون مُشت آهنینِ تو بود. مگه نه؟
‫اون مُشت قدرتم بود!
‫عجب شروع خوبی برای نامزد شدنِ من بود!
‫رفتی توی شهر من با اون جادوگرِ کُرد ‫جنگ به پا کردی؟!
‫ دیگه کارش تموم شد.
‫میخوام کلاً قطع رابطه کنم با...
‫با چی؟
‫با پولم؟
‫بهش نیازی ندارم.
‫من نمیخوامش!
‫نسل تو، یه ویروس ـه!
‫ویروسِ دروغ، طمع و کُشتار!
‫باید اینو ببینی.
‫...که با خشونت در حال تشدید در خیابان‌های لندن، ‫شوکه شده‌اند...
‫که در صدر آنها قتل عامِ ‫صندوق سرمایه‌گذاریِ ادیجه وجود دارد.
‫یکی از سخنگویان پلیس، به ارتباطِ بین...
‫تشدید جرم و جنایت در دنیای تبهکاران...
‫و تیراندازیِ اخیری که به تاجر مشهور، ‫فین والاس، صورت گرفت، اشاره دارند.
‫او حامیِ مالیِ موسسه‌ی والاس بود.
‫جنازه‌ی او...
‫اونا به یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین ‫صندوق‌های سرمایه‌گذاری شهر حمله کردن.
‫اصلاً فکرشو میتونی بکنی که...
‫این چه تاثیری روی شاخص اطمینان کسب و کار میذاره؟
‫آره، خب...
‫شاید کُشتن فین والاس حرکت خیلی عاقلانه‌ای نبوده.
‫پایان ساعت اداریِ امروز، میخوام از ‫این قضیه مطمئن باشم که پسرت در رأس قرار داره،
‫وگرنه هیچکدومتون در رأس نخواهید بود.
‫الکس؟
‫باید کار فین باشه.
‫تازه این فقط پول لوان نیست که گم و گور شده...
‫سه تا حساب دیگه هم خالی شدن. ‫بیشتر از یک و نیم میلیارد ـه!
‫هشدار تراکنش آنلاین: ‫مجموع برداشت: 1.643.212.265
‫کار فین والاس بوده.
‫هیچ شکی توش نیست.
‫به هیچکس، هیچی نگو تا من برسم اونجا.
‫هنوز چیزی پیدا نکردی؟
‫اوه، نه، نه. هنوز هیچی.
‫همش برمیگردم عکس‌های لوان رو نگاه میکنم.
‫ببین.
‫این همونی ـه که همش بهش نگاه میکنم.
‫پدرم همچین کسی نبود.
‫یا اینکه برای کاری که کرده، ‫دلیل خیلی محکمی داشته.
‫داشته از ما در برابر یه چیزی محافظت میکرده. ‫یه چیز خیلی بزرگ!
‫نقطه ضعفِ بزرگ بابا...
‫این بود که وقتی اوضاع خراب میشد، ‫هیچوقت نمی‌تونست بهمون اعتماد کنه.
‫اگه میدونستی، بهم میگفتی، مگه نه؟
‫آره.
‫والاس و دومانی با هم هستن؛ ‫هیچکس نمی‌تونه ماها رو دور بزنه.
‫فردا یه کاری واست دارم.
‫باید یه سری اسلحه رو از یه پارکینگ ماشین ‫توی شرق شهر، برداریم.
‫دستورِ شان ـه؟
‫تو دیگه گوه میخوری از من سوال بپرسی!
‫خانم والاس با خودش یه ارتش آورده.
‫به شان خبر میدم.
‫خوش برگشتید، خانم والاس!
‫بهشون غذا بده.
‫اینجا منتظر بمونید.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫برای خانم والاس کار میکنم.
‫ریدم توش!
‫اون کی بود؟
‫اون مردهایی که توی اتاق جلسه بودن، کیا هستن؟
‫چه غلطی داشتی میکردی؟
‫از تو محافظت میکردم!
‫ساعت‌های رفت و آمد اِد دومانی ‫به مکان‌های مختلف رو نوشته.
‫همیشه میدونستم اِد داره دروغ میگه.
‫از اولِ اول!
‫یادت باشه...ما خودمون تازه فهمیدیم.
‫فکر میکنی اونا حرف حساب سرشون بشه؟
‫عمراً!
‫ولی فقط یه راه برای خارج شدن از این وضعیت هست.
‫مامان بزرگ!
‫نمیخواستم دَنی رو بیاری.
‫اوه، فکر کردم یه جلسه‌ی خانوادگی ـه.
‫سلام.
‫نتونستم پرستار بچه، گیر بیارم. ‫اگه دَنی توی اون اتاق تنها باشه، چیزیش نمیشه.
‫ببخشید، مشکل چیه؟ ‫چی شده؟
‫دَنی رو ببر توی دفتر و همراهش بمون.
‫- نه، میخوام الیوت توی اتاق بمونه. ‫- فقط اعضای دو تا خانواده!
‫باشه.
‫بیا بریم، بزرگ مرد!
‫سلام.
‫بریم.
‫- سلام بابا. ‫- سلام.
‫سلام.
‫الیوت، بیا!
‫هیس، هیس، هیس!
‫باید یه سری چیزا رو توضیح بدی!
‫چند وقت میشه که از فلوریانا خبر داری؟
‫- الکساندر اصلاً خبری از این... ‫- من از الکساندر نپرسیدم.
‫- چند ماهی میشه که میدونم. ‫- بهم دروغ گفتی!
‫تو خبر داشتی فین داره ما رو ترک میکنه.
‫دقیقاً همون روزی اینو بهم گفت که کُشته شد!
‫از اونموقع میدونستی؟
‫بخاطر اینکه اوضاع بهم نریزه، صداش رو در نیاوردم.
‫بخاطر این صداش رو در نیووردی که ‫خودت توش دست داشتی!
‫شما دوتا از اول میخواستید قدرت رو بگیرید دست خودتون!
‫این حقیقت نداره.
‫- اوه، یه دقیقه دیگه نوبت تو هم میرسه. ‫- شان!
‫دیدم که بعد از مرگ فین، داشتی ذره ذره میشدی!
‫تو نیاز داشتی تا بهش ایمان داشته باشی. ‫یعنی هممون نیاز داشتیم!
‫بخاطر کار و کاسبیمون، ‫اون چیزی که می‌دونستم رو نگفتم.
‫- تا اوضاع رو خراب نکنم. ‫- خراب؟
‫تو سر تا پات خراب ـه!
‫ببین...همه چیز از همون روز اول درباره‌ت نوشته شده.
‫خونه‌ی جک...زمان دقیق:
‫ساعت 7:40 وارد شدی و 9:10 رفتی بیرون. ‫همون شبی که کُشتیش.
‫جک خبر داشت که فین و فلوریانا ‫ میخواستن با همدیگه بذارن برن.
‫دوباره میگم...بخاطر صلاح خانواده بود!
‫ملاقات‌هات با جیوان هم بخاطر صلاح خانواده بود؟
‫هر کسی که سعی داشت منو بکُشه، ‫خاطر جمع شده بود که شما دوتا آسیبی نبینید.
‫اونموقع از این موضوع خبر نداشتیم. ‫نه، نه...همین الانشم خیلی چیزا رو نگفتیم.
‫خیلی زودتر از اینکه اوضاع به اینجا کشیده بشه، ‫باید در جریان قرارشون میدادیم.
‫- چه جریانی؟ ‫- ما فهمیدیم همون کسایی که پدرت رو کُشتن...
‫همونایی بودن که میخواستن تو رو بکُشن.
‫سرمایه‌گذارانِ خودمون بودن.
‫باشه. باشه...
‫خب چرا بهم نگفتی؟
‫- شان، بخاطر اینکه تو نمی‌تونی خودت رو کنترل کنی. ‫- از کنترل تو خارجه!
‫چیزایی که توی مراسم ختم فین گفتم، ‫درباره‌ی اینکه آدم خوبی بود...
‫اونموقع اون حرفا برام حقیقت داشتن.
‫حتی با اینکه میدونستم ‫میخواست توی زندگیش تجدید فراش کنه...
‫رویای یه پیرمرد، همراه با یه دختر خوشگل!
‫ولی اون هنوزم دوستم بود.
‫تا اینکه فهمیدیم واقعاً چیکار کرده.
‫ببین، هردوتامون میدونستیم که فین ‫به لوان دستور داده بود این پسر ...
‫و خانواده‌ش رو بکُشه. چیزی که تا امروز ‫نمی‌دونستیم، این بود که چرا!
‫فین برای خودش یه تجارتِ موازی راه انداخته بود.
‫خیلی پایدار نبود.
‫از سرمایه‌گذارانِ جدید دزدی میکرد تا ‫بتونه پول قدیمی‌ها رو بده،
‫از جمله پدر این پسر!
‫اون ازش دزدی کرده بود تا بتونه ‫کسری‌های مالیِ رو به رشد خودشو پرداخت کنه.
‫ولی قصدش رو نداشت که پولشو پس بده، ‫پس بجاش دستور داد بکُشنش.
‫خودش و کل خانواده‌ش!
‫ولی هنوزم کافی نبود،
‫پس نیم میلیارد از لوان و نیجریه‌ای‌ها دزدید.
‫خودم دیدم اون پول، جلوی چشمام ناپدید شد. ‫جفتمون با هم دیدیم!
‫یه چندتا تراکنش زمانبندی شده‌ی بانکی،
‫که یه هفته قبل از رفتنش فعال شده بود.
‫تا وقتیکه برنامه‌ی رفتنش رو میچید، ‫می‌تونست یک و نیم میلیارد به جیب بزنه.
‫در ضمن، اون پول واسه تک تک افرادی که توی ‫این اتاق هستن، بود.
‫باشه، باشه، باشه. پس...
‫اگه اینا حقیقت داشته باشه، ‫پس امروز که ازت پرسیدم، میدونستی!
‫راستش، خودمم تازه فهمیدم و ‫نمی‌دونستم چجوری باید بهت بگم،
‫- دلم نمیخواست حقیقت داشته باشه. ‫- نه، چون این یه دروغِ کسشره!
‫- شان میدونی که اون چقدر برات... ‫- خفه شو!
‫- ریدم دهنت! ‫- شنون!
‫جلسه‌ای که امروز با جیوان داشتی، درباره‌ی چی بود؟
‫سرمایه‌گذارهامون، فین رو کُشتن چون ‫اون میخواست بذاره بره!
‫اونا حاضرن تا بذارن کار و کاسبیمون ادامه پیدا کنه،
‫فقط به شرط اینکه ‫ الکساندر تشکیلات والاس رو بگردونه.
‫شان چی؟
‫برای شان چه تصمیمی گرفتی؟
‫اونا نمیخوان شان کاری به این کارها داشته باشه،
‫فین هم نمیخواست!
‫صبر کن!
‫خونسرد باش! چیزی نیست، خونسرد باش!
‫هی، هی، هی، هی!
‫دَنی!
‫اون همیشه به پدرم حسودی میکرد. ‫ولی تو چی؟
‫دیوثِ خیانتکارِ لعنتی!
‫اگه دوباره ببینمت، می‌کُشمت!
‫حالا اون پدر آشغالت رو بردار و برو!
‫الیوت!
‫بذار خودشون گند خودشون رو تمیز کنن. ‫از خونه‌ی لامصبِ من برید بیرون!
‫دیگه نمیخوام هیچوقت نزدیک به شنون دومانی بشی.
‫متوجه شدی؟
‫متوجه شدم.
‫الان دیگه فقط خودمم و خودت!
‫اونا میان سراغت.
‫نمی‌تونی اینجا بمونی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫اشکالی نداره. همه چیز درست میشه.
‫چیزی نیست.