نمی توانم به عشق فکر نکنم.
گاهی اوقات، افراد در جلسه MDMA تجربیات سعادتمندانه ای دارند.
الان داره سرعتش بالا میره
عشق عشق عشق. به آنها بگویید دوستشان دارید.
به آنها بگویید دوستشان دارید.
اما من می گویم، به طور کلی، کار بسیار سختی است.
هیچ چیز شما را مانند جنگ تغییر نمی دهد.
این یک فیلم نیست.
ما ابزاری داریم که می تواند به مردم امکان دسترسی بدهد
به ظرفیت شفای ذاتی خود.
یکی از چیزهای قابل توجهی که تاکنون در این مطالعه دیده ایم
این همان رویکرد کلی است
برای انواع مختلف تروما بسیار خوب عمل می کند.
آسیب زا بود ضربه جنسی
من خیلی در این گیر کردم ...
مارپیچ رو به پایین احساس ناامیدی.
من با زنان زیادی صحبت کرده ام که تجاوز جنسی را تجربه کرده اند.
افراد می توانند برای سال ها هر روز از داروها، داروهای ضد افسردگی استفاده کنند.
و علائم و نشانه ها را بی حس می کنند،
اما تروما هنوز بر آنها تأثیر می گذارد.
اگر به یک جراح ارتوپد مراجعه کنید
با مچ پا شکسته،
مچ پایت را درست می کنند،
شما از خدمت مرخص شده اید و مادام العمر تمام شده اید.
چون درمان جواب داده است
چرا روانپزشکی نمی تواند اینطور باشد؟
و دیدن بهبودی بیماران بسیار ناامیدکننده شد
و بسیار خسته کننده است که ببینیم چگونه از فارماکولوژی در روانپزشکی استفاده می کنیم
برای درمان علائم، اما نه علت اصلی مشکلات.
من خیلی می ترسم.
من به یک راه خروج نیاز دارم من به یک راه خروج نیاز دارم من به یک راه خروج نیاز دارم
روان درمانی با کمک روانگردان فقط درمان علائم نیست.
در حال رسیدن به علت اصلی است که آسیب است.
این ترس از خود ترس است.
میدونم میدونم. همیشه بوده است.
من یک دانشمند نسبتا محافظه کار، هوشیار و مبتنی بر شواهد هستم،
اما من دیده ام که کار می کند
تا اینجای کار در سفر روانی من،
من ال اس دی و سیلوسایبین را بررسی کرده ام.
اما این MDMA است که به عنوان اکستازی شناخته می شود،
که آماده تبدیل شدن به اولین از این گروه از داروهای ممنوعه است
برای درمان قانونی شود.
که مرا به آن مکان می رساند
جایی که این فصل از رنسانس روانگردان آغاز می شود،
در آزمایشگاه شیمیدان افسانه ای به نام ساشا شولگین.
سلام، پل.
مایکل. خیلی خوشحالم که دوباره می بینمت
پل دیلی همکار ساشا بود و امروز میراث او را ادامه می دهد.
MDMA. آیا روانگردان است؟
چگونه و بر خلاف آن مواد است؟
خب... باشه، به طور کلی، اوه...
می دانید که اصطلاح روانگردان از روان یونانی و دلوس گرفته شده است.
بنابراین تجلی ذهن است.
بنابراین مطمئناً از آن نوع گسترده تعریف،
می توان گفت که... که MDMA یک روانگردان است،
اما مکانیسم عمل کاملاً متفاوت است
از سیلوسایبین، مسکالین، LSD.
این سه گیرنده سروتونین 2A را روشن می کنند،
که اکنون به عنوان جایگاه اصلی اثر روانگردان پذیرفته شده است.
MDMA متفاوت عمل می کند.
باعث سیل سروتونین می شود.
بنابراین این احساس باز بودن، ارتباط عاشقانه با دیگران
واقعاً به آن سیل سروتونین نسبت داده می شود.
بنابراین تا آنجا که می دانیم این مولکول MDMA از علم ناپدید می شود ...
- تقریبا. برای چندین سال. - برای چندین سال.
و سهم ساشا بازگرداندن یا سنتز مجدد آن بود.
درست.
چرا ساشا توانست بدون ترس از سرنگونی این کار را انجام دهد؟
خب، اولاً، او یک متخصص مشهور جهانی در این زمینه بود،
که تعدادشان زیاد نبود.
و ساشا مجوز برنامه I از DEA داشت.
شما در حال ساختن مطالبی هستید که قبلاً به آن توجه نشده بود.
آیا روانگردان است؟ شما نمی دانید.
نمی توان سراغ ادبیات رفت، در ادبیات نیست. کاملا نو است
بنابراین MDMA از کجا آمده است؟
خوب، این تاریخچه عجیبی دارد
که دقیقاً به موازات تاریخ روانگردان نیست.
در سال 1912 توسط Merck ثبت اختراع شد.
یکی از شرکت های دارویی پیشرو در جهان،
زمانی که محققان آن به دنبال یک عامل انعقاد خون بودند.
و در فرآیند تولید این دارو،
آنها MDMA را سنتز کردند.
هرگز آن را آزمایش نکردند. هرگز آن را به بازار عرضه نکردند.
فقط تا دهه 1970 روی قفسه نشست.
این زمانی بود که ساشا شولگین آن را سنتز کرد.
از ثبت اختراع خارج شده بود.
و همانطور که با تمام مواد شیمیایی تحقیقاتی خود انجام داد،
او ابتدا خودش آن را با دوزهای کوچک مصرف کرد و به تدریج افزایش یافت.
و متوجه شد که واقعاً ویژگی های جالبی دارد.
پنجاه و سه دقیقه به یک مسمومیت سبک تبدیل می شود.
مسمومیت متمایز و تقریباً اولیه شبیه الکل.
با استفاده از هنر یک شیمیدان،
من یک ابزار جدید بالقوه را دیدم که در درمان استفاده می شود،
در روابط انسانی یا رابطه فرد با خودش.
از طریق ساشا شولگین بود
که MDMA برای اولین بار به لئو زف معرفی شد،
یک روان درمانگر بازنشسته منطقه خلیج.
لئو چند نگاه به او انداخت و گفت:
"تو در چه کاری هستی؟ و از کجا می توانم مقداری تهیه کنم؟"
و فوراً متوجه تأثیر آن در عمل روانپزشکی شد.
لئو آن را امتحان کرد و از نحوه کار آن بسیار تحت تأثیر قرار گرفت،
که تصمیم گرفت از دوران بازنشستگی خارج شود و با آن کار کند،
بلکه برای آموزش درمانگران دیگر.
سفر گروهی با سفر فردی متفاوت است.
این تجربه احساس فوق العاده ای را برمی انگیزد
از عشق و نزدیکی، که مردم می خواهند نزدیک باشند
و همدیگر را در آغوش بگیرید و همدیگر را دوست داشته باشید و گودال های عشق داشته باشید
جایی که همه دور هم جمع می شوند و فقط همدیگر را در آغوش می گیرند و همدیگر را دوست دارند.
و وقتی می دانند که قرار نیست رابطه جنسی وجود داشته باشد،
هیچ کس نگران اتفاقی که ممکن است بیفتد نیست
- آره - آنها می توانند رها کنند
به احساسات واقعاً عاشقانه آنها
و آنها فقط زمان شگفت انگیزی دارند.
انتهوژن ها و روانگردان ها چگونه هستند
رابطه ات را تغییر داد؟
به نظر می رسد که شما خیلی عاشق یکدیگر هستید.
آیا آنها قلب شما را به روی یکدیگر باز کرده اند؟
من نمی دانم.
من فکر می‌کنم به هر حال ما دوستان خیلی خوبی بودیم.
اما، تیم بودن ما را تایید کرد،
- که خیلی خوبه - آره
و آن شولگین همسرش، MDMA را امتحان کرد.
او نیز بسیار تحت تأثیر آن قرار گرفت و به دوستانش گفت.
او با یک جامعه کامل از درمانگران در منطقه خلیج دوست بود
و به سرعت آن را برداشتند.
این یک داروی قانونی در آن زمان بود، این اواخر دهه 70، اوایل دهه 80 است.
آن بعداً در مورد MDMA و سایر تجربیات دارویی نوشت
در اثر روانگردان او و ساشا، PiHKAL: A Chemical Love Story.
شما برای دیدن این دارو زندگی کرده اید
که شما نقش مهمی در معرفی مردم داشته اید،
در حال حاضر شناخته شدن
جادوی MDMA
این است که به شما اجازه می دهد بدون طرد شدن خود ببینید که هستید.
این همان چیزی است که برای آن است، بینش است.
آن را ندارد ...
دیوارهای متحرک و گلهای رز سخنگو، اما...
درست.
اما این به شما بینشی نسبت به خودتان می دهد و همینطور است
به خصوص برای PTSD خوب است.
اولین باری که تشخیص داده شد مبتلا به PTSD هستم
درست بعد از طوفان کاترینا بود.
همه کسانی که من می شناسم به PTSD مبتلا بودند
زیرا همه ما از این رویداد دردناک عبور کرده بودیم.
قبل از آن، من فکر می کردم که PTSD چیزی است که برای سربازان اتفاق می افتد.
خانه ای که در آن بودم ویران شد، تخلیه کردم.
و پس از آن، در سال 2006،
به من تجاوز شد و متعاقباً از آن تجاوز باردار شدم،
و مجبور شدم به دنبال سقط جنین باشم،
که در جنوب به خودی خود یک رویداد آسیب زا است.
بازدیدها به نوعی ادامه می یافتند
به گونه ای که من به طور کامل قادر به پردازش هیچ یک از آن نبودم.
چنین بخشی از من وجود داشت که نمی خواستم تعریف کنم
با این مصیبت هایی که برای من اتفاق افتاده بود.
می خواستم همه را زیر فرش جارو کنم.
من نمی خواستم به عنوان دختری که برادرش اوردوز کرده شناخته شوم.
نمی خواستم به عنوان دختری که مادرش شناخته شوم
دو نفر و خودش را کشت
و این قبل از تجاوز به من بود.
بنابراین در تلاشم برای درمان خودم، داروهای ضد افسردگی، ضد اضطراب،
من برای ADHD دارو مصرف کردم،
و هیچکدام از اینها هرگز به اصل مشکل نرسیدند.
فقط نقاب زدند به من، شاید نمی خواستند خودم را بکشند،
اما واقعاً نمی خواهم کاری انجام دهم.
احساس نمی کردم به کسی که هستم نزدیکتر باشم.
بنابراین وقتی در مطالعه پذیرفته شدم، مردد بودم
چون من درمان‌ها، روش‌های زیادی را امتحان کرده بودم،
فقط اساساً من همه چیز را به جز سینک آشپزخانه به سمت خودم پرتاب کرده ام.
بنابراین، واقعاً در طول زندگی شما،
همیشه مجبور بودی به دنیای بیرون تظاهر کنی
که همه چیز به روش خاصی بود.
درمان MDMA به طور خاص این سناریوی عالی برای مقابله با تروما است.
افراد می توانند در مورد آسیب های خود صحبت کنند و آن را به روش های مختلف پردازش کنند.
من خیلی سرسخت بودم که اجازه ندادم مرا تعریف کند،
که انگار دارد آرام آرام مرا نابود می کند.
من فقط این اضطراب دائمی را اجرا می کردم
و ترس همیشه در ذهنم حلقه می زند.
در زیر سطح، مدام نگران، مدام می ترسم.
باید دلیلی وجود داشته باشد که من لیاقت این چیزها را دارم.
زیرا در غیر این صورت، چرا آنها به این اتفاق ادامه می دهند؟
در PTSD، آمیگدال بیش فعال است
و این بخشی از مغز است که درگیر است
با پاسخ مبارزه یا فرار.
و نوع بخش منطقی سازی
مغز آنقدر فعال نیست،
و با MDMA که معکوس شده است.
سعی کنید خود را به عنوان یک دختر کوچک تصور کنید.
با آمدن دارو،
زیباترین خاطرات من و برادرم داوین برایم رقم می خورد.
یکی از ما بودیم که با هم برف بازی می کردیم.
به یاد دارم که در بدنم احساس کردم،
هیجان کودک وقتی برف را احساس می کند و لذت فقط بازی کردن.
مدتها بود که در زندگی ام آن سطح از شادی را احساس نکرده بودم.
و در آن نقطه، من واقعاً زیاد به داوین فکر نکرده بودم.
وضعیت مادرم واقعاً بر از دست دادن برادرم سایه انداخت.
از دست دادنش برام خیلی سخت بود...
میدونی؟
چون دو سال از من بزرگتر بود
ما بزرگ شدیم، همه کارها را با هم انجام دادیم
و ما شبیه هم بودیم و مردم فکر می کردند ما دوقلو هستیم.
وقتی برادرم 22 ساله بود،
او برای جشن تولد 22 سالگی به دیدار من آمد
و شب تولدش بیرون رفت و زیاده روی کرد و مرد.
برای مادرم، این لحظه ای بود که او واقعاً هرگز بهبود نیافت.
من می دانم که بسیاری از مرگ مادرم
بخاطر از دست دادن پسرش بود
در ژوئیه 2005،
می خواستم تلفنی به مادرم برسم و نتونستم او را بگیرم.
سپس سعی کردم به شریک زندگی او جولی که بسیار با او صمیمی بودم برسم.
و من هم نتوانستم به او برسم.
و من هم سعی می کردم به لارک برسم،
که دوست بسیار صمیمی خانواده است و من نتوانستم با او تماس بگیرم.
بنابراین من با ماشین به خانه مادرم رسیدم.
مادرم روی صندلی گهواره ای نشسته بود
و من می‌توانستم شوری خون را در بازوی او ببینم.
و من می توانستم هفت تیرش را روی زمین روبرویش ببینم.
و اینکه او به قلب خود شلیک کرده است.
و بنابراین چنین ترسی از راه رفتن بیشتر در آن وجود داشت،
به خاطر چیزهای دیگری که کشف می کردم.
بعضی چیزها را به خاطر نمی آوردم.
انگار خاطره من از شرایط یک نوار ویدئویی بود
و شخصی وارد شده بود و قسمت های خاصی از آن نوار ویدئویی را ویرایش کرده بود.
و در جلسه MDMA من توانستم به آن حافظه بروم
و به طور کامل به آن اتاق برگردید.
جسد جولی در لانه بود
و لارک در طرف دیگر اتاق بود.
و مادرم هم به قلب جولی و هم لارک شلیک کرد.
من در آن زمان کاملاً از این رویداد جدا شدم
چون قبولش برای من خیلی زیاد بود.
من این سه زن را داشتم که بخش بزرگی از زندگی من بودند.
و بعد از دست دادن همه اینها و به همین سرعت...
...میدونی،
من را کاملاً رها کرد
و سعی می کنم بفهمم که با آن چه باید کرد...
... ترس وحشتناک
...
با شنیدن آمدن مردم به این مکان،
مثل این است که این انرژی در اتاقی است که می توانید احساس کنید آنها هستند
از عمیق ترین حقیقت آنها سرچشمه می گیرد.
منظورم این است که من... حتی همین الان از صحبت کردن در مورد آن به معنای واقعی کلمه احساس لرز می کنم
چون خیلی قدرتمنده
آیا مطمئن هستید که همه چیز را احساس خواهید کرد؟
یا از آن می ترسید؟
من فکر می کنم این مربوط به تمرین است.
یکی از چیزهای زیبایی که از این اتفاق بیرون آمد
این است که بالاخره توانستم در زندگی ام حضور داشته باشم، مانند
به دلیل PTSD من، سال ها زندگی من را ربود.
می دانید، تاریخچه تروما به کنار،
من زندگی فوق العاده ای دارم و خانواده زیبایی دارم
و من یک خانه زیبا دارم و در امنیت هستم.
و بنابراین برای اینکه به طور کامل در یک تجربه باشید، نه فقط ذهن، نه فقط بدن،
اما حضور کامل برای چیزی چنین هدیه ای است،
زیرا اینجاست که ما بیشترین ظرفیت را برای شادی داریم،
یا بیشترین درد، یا هر چیزی که هست، اما حداقل ما آن را احساس می کنیم.
و ما می دانیم که واقعی است و آن را تجربه می کنیم،
بر خلاف زندگی کسل کننده در زندگی که در آن دائماً می ترسید،
جایی که نمی توانید به عشقی که شما را احاطه کرده است دسترسی پیدا کنید.
من در واقع حتی نمی دانستم که از داروهای روانگردان استفاده شده است
در زمینه روانپزشکی در گذشته،
می دانید، دهه های 50، 60 و 70.
در تمام دوران تحصیل و آموزش من که هرگز ذکر نشده است.
بنابراین من می خواهم برنامه امروز بعد از ظهر را با تیموتی لیری باز کنم.
یک دور تشویق برای میزبان ما در اینجا چطور؟ متعجب؟
در ریک دابلین، مورد دیگری از آماتور پرشور داریم
تغییر مسیر تاریخ
منظورم این است که او واقعاً قهرمان این جنبش است.
چیزی که ما را نسبت به پتانسیل MDMA متقاعد کرد مصرف MDMA بود.
میدونی؟ و دیدن آنچه از آن آمده است.
من آن را با دوست دخترم بردم و دیدم چگونه می توانیم با هم صحبت کنیم
مسائل عاطفی دشوار با آرامش بسیار بیشتر،
احترام بسیار بیشتر، گوش دادن بسیار بیشتر
و این خیلی عمیق بود.
وقتی 18 ساله بودم تصمیم گرفته بودم این تماس من است.
شروع کردم به آزمایش داروهای روانگردان،
با ال اس دی، با مسکالین،
و شروع به باز کردن احساساتم کرد.
خانواده من یهودی هستند و من با داستان های هولوکاست بزرگ شده ام.
من با انبوهی از این ترورهای سیاسی خشونت آمیز بزرگ شدم.
جنگ ویتنام بیداد می کرد.
شورش ها در آمریکا اتفاق می افتاد.
فکر کردم، اگر مردم بتوانند این تجربه ارتباط را داشته باشند...
... ارتباط با طبیعت، ارتباط با همه چیز،
آن وقت سخت تر می شود که دیگران را از انسانیت خارج کنیم،
و ارتکاب نسل کشی سخت تر خواهد بود،
و سخت تر خواهد بود که مردم را به عنوان دشمن خود ببینید که باید آنها را بکشید.
و بنابراین، فکر کردم، کاری که من شروع به انجام آن خواهم کرد این است که آماده شوم تا یک روان درمانگر باشم.
وقتی در سال 1982 متوجه MDMA شدم،
حدود نیم میلیون دوز
در این تنظیمات زیرزمینی درمانی استفاده شده بود.
MDMA تا سال 1985 قانونی بود،
اما مانند روانگردان ها،
از آزمایشگاه یا اتاق درمان «فرار» کرد و وارد فرهنگ ضد فرهنگ شد.
یکی از افرادی که MDMA را در این محافل درمانی امتحان کرده بود
تصمیم گرفت آن را به عنوان "اکستازی" نامگذاری کند و یک توزیع گسترده ایجاد کند.
مردم توانستند آن را خریداری کنند
با تماس با شماره 800 با استفاده از کارت های اعتباری خود.
در تنظیمات باز فروخته شد و سپس به بازار عرضه شد، اوم،
به عنوان یک ماده قانونی
و بنابراین کاملاً واضح بود که پلیس در حال پیگیری این موضوع است.
خلسه.
اکستازی، روانگردان دهه 80.
تنظیم کردن، روشن کردن، و ترک تحصیل، 1985.
آنچه در آن زمان اتفاق افتاد فیل دوناهو بود
یک برنامه تلویزیونی درباره MDMA انجام می داد. خلسه.
من در بین تماشاگران بودم.
خوب حدس بزن چی؟ یه داروی دیگه داریم
و باعث می شود همه را دوست داشته باشی.
اسمش اکستازی است. حالا کی نمیخواد اکستازی بخوره؟
فیل، دارو... این دارو چندین سال است که وجود دارد،
اما آنچه در دو سال گذشته دیده ایم
تشدید در دسترس بودن است.
نگران چی هستی؟ تعداد زیادی از بچه های جوان به اطراف می پرند؟
دقیقا. نکته دیگر این است که وقتی این افراد را دستگیر می کنیم،
می توان با آنها برخورد کرد.
فعلا خلاف قانون نیست
- نمی تونی دستگیرشون کنی؟ - ما نمی توانیم.
- اما تو واقعاً می خواهی، نه؟ - فکر می کنم مهم است.
معلوم بود که محکوم به فناست.
در نمایش فیل دوناهو، شنیدید که این ترس بالقوه از سمیت عصبی وجود دارد
و جین هیسلیپ تصمیم گرفت وضعیت اضطراری را اعلام کند.
صبح امروز، سازمان مبارزه با مواد مخدر
قصد خود را برای قرار دادن داروی معروف به MDMA اعلام می کند.
یا با نام خیابان اکستازی،
تحت کنترل های اضطراری و جدول I.
حتما احساسات قوی داشتی
زمانی که MDMA غیرقانونی شد.
-یعنی اینجا این مواد بودی... - گریه کردم.
شما انجام دادید؟ گریه کردی؟
با همه کسانی که می شناختم تماس گرفتم.
هرکسی را که می شناختم با هرکسی که می شناخت تماس می گرفت.
فکر می کنم من تنها کسی نبودم که گریه می کردم، باور کنید.
منظورم این است که چنین ضرری بود.
و مردم در آن زمان از آن استفاده می کردند و فقط باید متوقف می شدند.
خوب، نه، آنها به زیر زمین رفتند.
DEA هیچ اطلاعی از کاربرد درمانی MDMA نداشت.
تنها چیزی که می دانستند خلسه بود.
بنابراین وقتی برنامه اضطراری بود، اوم، فقط دلم شکست.
در آن زمان متوجه شدم که برای حرکت به جلو به یک استراتژی FDA نیاز داریم.
همانطور که MDMA جرم انگاری شد،
Doblin یک غیر انتفاعی راه اندازی کرد،
انجمن چند رشته ای برای مطالعات روانگردان یا MAPS،
با ماموریت غیرمحتمل آوردن داروهای روانگردان مانند MDMA
بازگشت به طب رایج
هدف از این سود
این است که سعی کنیم هر دو ما را به عنوان یک جامعه گرد هم بیاوریم،
بلکه تلاش برای جمع آوری بودجه، برای تحریک تحقیقات بیشتر
در تلاش برای تبدیل MDMA به یک دارو.
اما برای انجام این کار،
دابلین متوجه شد که ابتدا باید استاد شود
کل فرآیند تایید داروی فدرال،
یک رژیم نظارتی دلهره آور و پیچیده
بنابراین در مقطع دکتری ثبت نام می کند
در مدرسه کندی در هاروارد، و دکترای خود را دریافت کرد.
و پایان نامه او چیست؟ و این ضخیم است.
من... اتفاقاً یک نسخه از آن را دارم.
این فرآیند تایید دارو از ابتدا تا انتها است
و چگونه می توانید تاییدیه MDMA را دریافت کنید.
این در واقع نقشه راهی است که همه در این جنبش دنبال می کنند.
نه فقط افرادی که سعی در تایید MDMA دارند،
اما افرادی که تلاش می کنند سیلوسایبین را تایید کنند.
آن‌ها نقشه‌ای را دنبال می‌کنند که توسط ریک دوبلین طراحی شده است.
1988 دومین تابستان عشق نامگذاری شد
به دلیل انفجار اکستازی،
و اوه، موسیقی هاوس و ریو.
با این حال، در بریتانیا اکستازی قبلاً غیرقانونی بود.
من 18 ساله بودم و به عنوان دانشجو در لندن زندگی می کردم و به دانشکده پزشکی می رفتم.
واقعا زمان خاصی بود.
هیپی های قدیمی بودند که همه این کارها را در دهه 60 انجام می دادند.
بچه های خیلی زیاد. سیاه و سفید.
نه منیت و نه پرخاشگری مردانه وجود داشت. بدون پدرسالاری
واقعاً، همان‌قدر که به نظر می‌رسد، این نوع نسل دور هم جمع می‌شوند
برای پرستش باس
داروی MDMA برای ایجاد ریو ضروری بود.
این چیزی بود که همه را به هم پیوند می داد.
من می توانم به یاد داشته باشم که یک بار بعد از یک هیاهو، همه ما در اطراف دراز کشیده بودیم و همه عاشق بودیم
و یکی گفت: "اوه وای. این فوق العاده است. خیلی زیبا.
همه چیز خیلی عالی است."
و یکی گفت
بیایید به بدترین چیزی که می توانیم تصور کنیم فکر کنیم.
و یکی گفت: "بیایید... بیایید تصور کنیم مادرانمان می میرند."
و بعد یکی گفت: "این بد نیست" و
آن موقع من آن را نمی دانستم، اما این واقعاً همان کاری بود که MDMA انجام می دهد.
این به شما امکان می دهد به آن فکر کنید و به آن بروید
آن خاطرات تاریک، دشوار، ممنوع و اجتنابی
که معمولاً نمی توانید آنها را لمس کنید.
اما به دلایلی در MDMA،
ترس و دردی که با آن خاطرات همراه است خاموش می شود.
یکی از چیزهایی که واقعاً مرا در کارم با کودکان و سوء استفاده قرار داده است
آیا می بینید که چگونه عموم مردم این همه همدلی دارند؟
و احساساتی شدن فوران
برای بچه های بدسرپرست و این بچه های بیچاره سه، چهار، پنج، شش ساله.
تا بیست و سی سالگی،
آنها الکلی هستند و به هروئین معتاد هستند.
و ناگهان مردم سوئیچ همدلی خود را خاموش کردند،
و ما ریشه های توسعه ای آن را فراموش کرده ایم.
و بنابراین، همانطور که من در حرفه خودم حرکت کردم
دوری از روانپزشکی کودکان و نوجوانان به اعتیاد بزرگسالان،
آنچه آشکارا مشخص شد این بود که این بیماران
در سی، چهل، پنجاه سالگی، با اعتیاد به الکل و مواد افیونی
همان گروه کوچک چهار، پنج، شش ساله بودند
که در گذشته به آنها اهمیت می دادم
این B17، جلسه دوم است.
من می دانستم که تروما زمینه ساز بسیاری از اعتیادها و به ویژه اعتیاد به الکل است.
اما هیچ کس تا به حال مطالعه اعتیاد با MDMA انجام نداده بود،
بنابراین ما دو و دو را با هم قرار می دهیم
و فکر کردم، اگر برای PTSD کار کند، شاید MDMA برای اعتیادها کار کند.
بنابراین ما اولین مطالعه اعتیاد به MDMA در این جهان را توسعه دادیم.
باشه دیو
MDMA اثراتی مشابه روانگردان های کلاسیک دارد،
اما در سطح بسیار بسیار پایین تر.
بنابراین به شما این امکان را می دهد که اگر دوست دارید به روایت های قدیمی با چشمان جدید فکر کنید.
تجربه کردی
یک اتفاق بسیار دردناک در سن 12 سالگی ...
... و بعد از آن مشکلاتی را برای مادام العمر ایجاد می کند.
اما من می توانم بگویم که شما در گروه پیش آگهی خوب هستید.
اکثر افراد مبتلا به تروما به MDMA نیاز ندارند.
شما با درمانگر می نشینید و در طول هفته ها و ماه ها،
شما مکانیسم هایی را یاد می گیرید که پاسخ ترس را کاهش دهید
و برای غلبه بر و بستری کردن آن مسائل.
و این برای 50٪ موارد خوب است،
اما این 50 درصد هستند که نمی توانند این کار را انجام دهند.
این شرکت کننده B17، جلسه شماره سه است،
جلسه شماره یک MDMA
- این دو تبلت است. - فقط دو تبلت
بسیاری از مردم فکر می کنند MDMA فقط سروتونین را افزایش می دهد.
این بسیار پیچیده تر از این است.
حس خلق و خوی مثبت را افزایش می دهد،
نوع سرخوشی، آن بخش خلسه اگر بخواهید،
کاهش اضطراب و افسردگی
که بخش واقعاً ارزشمندی از روان درمانی است.
من مردم را دوست دارم، از درد متنفرم،
و من می خواهم از احساس درد مردم جلوگیری کنم.
و بسیاری از مردم تو را دوست دارند، دیو.
می دانم، من خوش شانس ترین مرد زنده هستم.
شما زندگی افراد زیادی را تحت تأثیر قرار داده اید
و آن عشق را می بینند و آن قدرت را می بینند.
من می دانم که آنها انجام می دهند. آنها خیلی هستند، مردم بسیار دوست داشتنی هستند.
مممم
همه می‌دانند که من در حال حاضر چه چیزی را پشت سر گذاشته‌ام. سالها پنهانش کردم، چرا؟
زیرا این کاری است که ما در دهه 70 انجام دادیم.
31 ساله بودم که در مورد آن با پدرم صحبت کردم.
12 ساله بودم که مادرم را به قتل رساندند و مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند.
تمام زندگی شما حول محور نرفتن به آنجا بوده است،
و کاری که MDMA انجام می دهد برای چند ساعت گرانبها است،
آن آمیگدال را خاموش می کند.
این ترس را از بین می برد.
آنها را زمین بگذارید.
مممم
چه احساسی دارید؟
ابتدا آنها را بپوشم، من واقعاً احساس اضطراب کردم.
تقریباً پنج یا ده دقیقه فکر می کردم: "خدایا!
این کار نمی کند."
و من فقط کمی احساس آرامش کردم و به اتاق خوابم برگشتم.
خود دارو با MDMA ملاقات می کند،
شما بیمار را تشویق می کنید تا با تجربه دارو همراه باشد.
بگذار دارو کار خودش را بکند.
و او آنجا بود.
قاتل.
و من به نوعی کنترل را به دست گرفتم، واقعا.
گفتم: «دیگر نمی‌توانی به من صدمه بزنی.
ممکن است یک چاقو داشته باشید و بخواهید از آن استفاده کنید.
اما من دیگر از تو نمی ترسم."
دارو به نوعی می داند کجا باید برود.
ترشح اکسی توسین را افزایش می دهد،
و اکسی توسین هورمونی است که از مغز مادران شیرده ترشح می شود،
که این حس ارتباط و همدلی را ایجاد می کند.
و سپس من...
از تخت بلند شد و او را در آغوش گرفت.
واقعا عجیب بود
- واقعاً احساس گرما می کند. - مممم
و سپس مکانیسم دیگری، آمفتامین، بخش آمفتامین مولکول است
جنبه سرعت بخشی یا انگیزشی دارد
که به بیمار کمک می کند تا در درمان شرکت کند.
من مسئول هستم. من مسئول هستم. من مسئول هستم.
- مممم - نه تو، آمیگدال. من مسئول هستم.
مممم
تو کار خودت را انجام دادی، حالا ول کن.
مم
برو بیرون!
خاکشیر.
تو داری استاد ذهن خودت میشی دیو.
نیازی به کنترل شما نیست می توانید به آن بگویید که چه فکری کند.
حالا این یک مطالعه کوچک بود، اما یک نقطه شروع عالی است.
من فکر می کنم همانطور که ما به آینده برای MDMA نگاه می کنیم
و سایر داروهای روانگردان،
من فکر می کنم که ما شاهد گسترش شرایط و تشخیص های مختلف خواهیم بود.
دیو، منو بغل کن
فکر می کنم ما داریم کار خوبی انجام می دهیم. ما چند کار خوب انجام داده ایم.
دیو، این...
مطالعاتی که پتانسیل درمانی MDMA را بررسی می کند
اکنون در سراسر جهان در حال گسترش هستند.
اما این تحقیق پس از دهه‌ها اطلاعات غلط دنبال می‌شود
و علم ناقص
در سال 2001، آنها یک اسکن مغزی از این زن انجام دادند.
ابتدا در MTV و سپس در اپرا،
و به صورت گرافیکی دستکاری شده بود تا نشان دهد که او سوراخ هایی در مغزش دارد.
ببینید آنجا چقدر تقریباً پروانه خورده به نظر می رسد.
اگر این همه سوراخ در مغزش داشت، مرده بود.
- یه چیزی رو قانونی میکنی... - در مورد قانونی کردن حرف نزنیم...
- ... در کجا احتمال آسیب مغزی وجود دارد؟ - فقط به این دلیل که داروها خطراتی دارند
دلیلی برای جرم انگاری آنها نیست.
- همه چیز خطراتی دارد. - شما حتی نمی دانید چه خطراتی دارد.
من بیشتر از شما می دانم. من مدت زیادی در مورد آن تحقیق کردم.
من بودجه تحقیقات، حیوانات و انسان ها را تامین کردم.
دکتر جورج ریکاورت از بیمارستان جان هاپکینز در بالتیمور
شواهد نگران کننده ای کشف کرده است که اکستازی سلول های مغز را از بین می برد.
MDMA یک ماده بسیار سمی عصبی است،
پس از یک دوز متوسط.
سپس بعد،
آنها تجزیه و تحلیلی از مغز یکی از پستانداران انجام دادند
و آنها متوجه شدند که به جای MDMA متامفتامین داده اند.
در سال 2003، مطالعه او پس گرفته شد و این فقط یک رسوایی بزرگ بود.
و من فکر می کنم که این یک تغییر دریایی در نگرش نسبت به MDMA بود.
در سال 2000، من و مایکل میتوفر با هم آشنا شدیم.
و ریک گفت، اوم، "روانپزشک؟" "آره."
"و شما می خواهید تحقیقات روانگردان انجام دهید؟" "آره."
"شما می توانید این کار را در اینجا انجام دهید و ما به شما کمک خواهیم کرد."
مایکل در PTSD متخصص بود.
ما مانند "عالی است، MDMA برای PTSD عالی است."
اوم، و به همین ترتیب، در سال 2000 بود، 20 سال پیش،
که من و مایکل واقعاً مهمترین همکاری را تشکیل دادیم.
ما چندین بار با یک درمانگر درمان MDMA را انجام دادیم
و زمانی که قانونی شد بازگشت.
و این بخشی از این بود که چرا متوجه شدیم
چه ابزار مهمی ممکن است باشد
زیرا ما تجربه کردیم که چقدر در برقراری ارتباط صادقانه به ما کمک کرد
و واقعا قادر به گوش دادن به یکدیگر
بدون دفاع یا سرزنش
اگر 50 سال با هم باشید همه مشکل دارند.
چگونه آن 50 سال اتفاق افتاد، نه؟
خوب، من فکر می کنم ما هر دو شورشی بودیم
و دوست داشت سیستم را به هم بزند.
رفتم روانپزشکی
و آنی به دلیل علاقه ما به من پیوست
در پتانسیل شفای حالات غیر عادی هوشیاری.
ما در آن زمان فکر می کردیم که نمی توانیم این کار را انجام دهیم
با هر یک از داروهایی که غیرقانونی شده بود.
فکر می کنم این بخشی از ناامیدی بود،
که ما آن روانگردان ها را می دانستیم
در گذشته از این طریق استفاده می شد.
پس از یک پروسه دو و نیم ساله تاخیر و ناامیدی،
ما مجوز DEA را در مارس 2004 دریافت کردیم،
و چند ماه بعد ما نفر اول خود را ثبت نام کردیم
در اولین مرحله آزمایشی ما،
که اولین بار است که دارو را به افراد با تشخیص داده می‌کنید
برای آزمایش درمان و ایمنی در آن جمعیت.
بنابراین ما با افرادی کار می کردیم که اختلال استرس پس از سانحه مزمن داشتند،
که به درمان و داروها پاسخ نداده بودند.
خوب، آماده مصرف اولین کپسول خود هستید؟
مطمئن.
PTSD عجیب است.
تو به کسی اعتماد نداری
بنابراین شما دچار این پارانویای دائمی هستید.
هر شب کابوس می بینید، با عرق از خواب بیدار می شوید و نمی توانید بخوابید.
و سپس شما فقط دائما خسته هستید،
که استرس را بدتر می کند،
که، من یک آسیب مغزی تروماتیک دارم،
استرس و کمبود خواب آن را بدتر می کند.
و این مارپیچ غول پیکر رو به پایین است.
ترومای من زود شروع شد.
وقتی بزرگ شدم در خانواده بدرفتاری وجود داشت.
پس از آن وارد ارتش شدم و در سال 2005، 2006 در عراق بودم.
پایگاهی که من در آن بودم تقریباً هر روز خمپاره می‌خورد.
در MDMA این احساس را داشت
در حال غواصی زیر آب بودم.
من واقعا احساس راحتی کردم،
و به من اجازه داد تا حرفم را باز کنم.
از بین همه چیزهای بد در عراق، بدترین چیز بازگشت به خانه بود.
آنچه عجیب است خمپاره ها، انفجارها، صداهای بلند، همه چیز است...
... تا به خانه رسیدم اذیتم نکرد.
مم
چهارم جولای گذشته،
همسایه من تصمیم گرفته بود که مقادیر زیادی آتش بازی به راه بیندازد...
... تا جایی که در واقع خانه ام داشت می لرزید.
و من بیشتر ترسیدم...
آن زمان بیشتر از همیشه در عراق بودم.
هوم
و من نمی فهمم چرا
یعنی تو کمد بودم، زره بدنم داشتم می لرزیدم...
مم
و من نمی توانستم حرکت کنم.
مم
اما در عراق هرگز چنین نبود.
آره
مثل گلوله جادویی نیست که همه چیز عالی باشد.
منظورم این است که زندگی هنوز برای همه ما نوعی مبارزه است، درست است؟
اما برای دیدن علائم بهتر می شود
تا بتوانند بلند شوند و کار کنند،
یا بخواب، یا دیگر عصبانی نباش
در آنچه اتفاق افتاد
این فقط زندگی مردم را تغییر می دهد.
تنها چیزی که واقعاً خیلی به آن فکر کرده ام این است که
امیدوارم این مطالب برای همیشه بماند
مم
من فقط نگران اضطراب و ... هستم.
مممم
...و نتونستن تو شلوغی برن و فقط واکنش های غیرارادی.
مم
مممم
به این فکر می کنم که الان چند دقیقه وقت بگذارم تا احساس کنم
آن جایی در تو که در حسرت چیزی متفاوت است،
و شاید برای چند دقیقه با آن حضور داشته باشید.
احتمالاً برای شش ماه اول،
من متقاعد شده بودم که این فقط یک مهلت موقت بود و بعد نبود.
یعنی می توانم روز اولی را به یاد بیاورم که به فکر خودکشی نبودم
برای اولین بار در هشت سال گذشته
داستان من همان داستان میلیون ها جانباز است.
جایی که داستان من منحصر به فرد می شود،
این واقعیت است که من MDMA را سه بار مصرف کردم.
زندگی من را نجات داد.
دلیل این است که پسرم به جای پرچم تا شده، پدر دارد.
می دانید، من در دهه 80 و 90، در دوران DARE بزرگ شدم.
جایی که ما داروهای خوب و داروهای بد داشتیم.
خوب، داروهای خوب منجر به اپیدمی مواد افیونی شد و داروهای بد PTSD را درمان می‌کنند.
بنابراین من فکر می کنم که تعاریف ما از آن ها باید تغییر کند.
این مواد مخدر است.
این مغز شما روی مواد مخدر است.
هر سوالی دارید؟
امروزه یک اپیدمی اعتیاد به مواد مخدر و الکل در این کشور وجود دارد
و هیچ کس از آن در امان نیست.
نه تو، نه من و نه قطعاً فرزندانمان.
وقتی جنگ با مواد مخدر را می شنوم، جنگ با مردم را می شنوم.
ما در این کشور به نقطه ای رسیدیم
جایی که شما نمی توانید یک فرد خاص را به طور کامل جرم انگاری کنید،
این خلاف قانون است
شما می توانید ماده ای را که آن گروه خاص از افراد استفاده می کنند جرم انگاری کنید،
و یک ورودی درب پشتی به جوامع خود داشته باشند.
این یک حماقت بود و بود.
و ما زندان هایمان را پر از مردم می کنیم،
و ما تعجب می کنیم که چرا مردم وجود دارند
که بسیار با سیستم خشمگین هستند.
من در اداره پلیس وینتروپ بودم
به مدت ده سال.
من به عنوان افسر گشت شروع کردم.
وقتی برای شروع شیفت خود به اداره پلیس می آیند،
افسران گشت باید گزارش های اعزام را بررسی کنند،
گرفتار روایت جامعه شود.
بنابراین شما آنجا نشسته اید و می خوانید و اسکن می کنید،
به نظر می رسد اینجا دوباره خشونت خانگی رخ داده است.
فردی که دارای اختلال مصرف الکل است از نظر پزشکی منتقل شده است،
خانواده با پسرشان که ADHD و اضطراب دارد مشکل دارند،
که به بیمارستان رفت
اطلاعات زیادی در مورد رنج انسان وجود دارد
در این سیستم کامپیوتری
ما با آن چه می کنیم؟
چیزی جز پلیس سنتی نیست.
دستگیری و پرورش پرونده هایی که در دادگاه انجام می شود.
بنابراین اگر واقعاً در تلاش برای ایجاد تفاوت هستید
با تعداد افرادی که دستگیر می شوند،
یا تعداد افرادی که به روشی پرمخاطب با پلیس تلاقی می کنند،
شما باید آن بیت از اطلاعات را بردارید و از آن استفاده کنید.
هر غیرنظامی را که از دست بدهیم خیلی زیاد است.
اکنون یک طرز فکر متفاوت وجود دارد که آنها سعی دارند به افسران آموزش دهند،
و این... برچسب قیمومیت دارد.
آنچه در خطر است جان مردم، خانواده مردم است.
من متوجه افزایش استرس در پرسنل پلیس خود هستم.
در حال حاضر افسران پلیس بیشتری هستند
به دست خودشان می میرند،
و با سلاح گرم خود از افسرانی که توسط دیگران کشته می شوند وجود دارد.
بنابراین من به کنفرانس انجمن بین المللی روسای پلیس رفتم،
و دکتر دوبلین برای ارائه حضور دارد
تحقیق اولیه در مورد روان درمانی با کمک MDMA برای PTSD
من نمی توانستم باور کنم که علم سختی در حال انجام است
در اطراف این ماده جدول I نشان می دهد که چقدر موثر است.
بنابراین، من پرسیدم، "دکتر دوبلین، چگونه می توانم در این مورد کمک کنم؟"
و او گفت: «می‌دانی، بهترین راه کمک است
تبدیل شدن به یک روان درمانگر با کمک MDMA خواهد بود."
بنابراین من ممکن است تنها کسی باشم که به کمک MDMA کمک می کند
کارآموز پیست روان درمانی
که یک افسر پلیس شاغل است.
بله، من و رئیسم در مورد پلیس متمرکز صحبت کرده ایم.
مم
می دانید، تلاش برای ایجاد اعتماد در جامعه.
مانند سالها کار ترمیمی وجود دارد
که باید اتفاق بیفتد
و کسی باید آن را بمکد و انجام دهد.
مم
میدونی؟
و سپس امیدواریم این کار را برای افسران ما نیز کمی ایمن تر کند.
بله، به خاطر شما و دیگر افسران پلیس،
تو در نقطه ی نیزه هستی
شما باید با آن مقابله کنید، این چیزی است که به آن می رسد.
درست.
من معتقدم که اگر قرار باشد بهترین روان درمانگر ممکن باشم
استفاده از این روش برای کمک به مردم،
من باید بفهمم آنها به کجا می روند و از کجا برمی گردند.
ترس به وجود آمد، ترس
خیلی ترس
انگار از ما می ترسند
اما من می توانم این افکار را داشته باشم، اما غمگین نمی شوم.
-خب حالا، تو تازه می بینی. - دقیقا.
- شما فقط حقیقت را می بینید. - درست.
اما من را تحت تأثیر قرار نمی دهد.
مم
و من می توانم غم را بدون غمگین شدن کشف کنم.
- نمیدونم چطور توضیح بدم آیا... - فکر کنم قشنگ توضیح دادی.
بنابراین در حال حاضر تنش زیادی وجود دارد.
تروما باعث تروما می شود.
در موقعیت های پرخطر، منجر به فاجعه می شود.
آسیب رساندن به پلیس ما، آسیب رساندن به مردم ما.
اگر آنها بتوانند به یک روش درمانی دسترسی داشته باشند که بتواند آن را از بین ببرد،
شاید این گروه ها بتوانند با یکدیگر تعامل برقرار کنند
به شیوه ای کمتر تهاجمی و شدید.
هیچ راهی وجود ندارد که این فقط برای PTSD خوب باشد.
برای بسیاری از مردم، این خیلی خوب به نظر می رسد که درست باشد.
در درمان، این نوع تغییری که در چند ساعت می بینیم
قرار است سالها طول بکشد، اگر اصلاً اتفاق بیفتد.
پس این بخشی از چالش است.
مردم فقط در باور آن مشکل دارند.
تنها چیزی که می توانم بگویم این است که ما داده هایی داریم که جمع آوری شده است
با طراحی علمی دقیق، و این چیزی است که داده ها به ما نشان می دهند.
حالا، اگر قرار باشد ده سال بعد یک پادکست بسازیم،
پیش‌بینی من این است که می‌توانیم ببینیم درست می‌شود یا نه،
این است که حدود پنج یا 6000 مورد از این مراکز روانگردان وجود خواهد داشت
در سراسر ایالات متحده
من عاشق این واقعیت هستم که استراتژی شما بسیار است ...
شما بچه ها صبور و حساب شده هستید و درست انجام می دهید.
بنابراین، تلاش 35 ساله ریک دابلین برای تأیید MDMA به عنوان یک دارو در درمان
به موفقیت نزدیک می شود
فاز سوم که آخرین گام بزرگ است،
آزمایشات در مقیاس بزرگ MDMA برای درمان PTSD،
نتایج به دست آمده است و آنها واقعاً چشمگیر هستند.
دو سوم افراد در این مطالعه دیگر واجد شرایط ابتلا به PTSD نیستند
بعد از اینکه دادگاه را پشت سر گذاشتند.
این بسیار حیرت آور است، این میزان موفقیت بسیار چشمگیر است
و اثر درمان، اندازه گیری میزان اهمیت
اثر به نوعی خارج از نمودار بود.
و تمام ده ها میلیون دلاری که او برای انجام آزمایشات فاز سوم جمع آوری کرده است،
و فاز دوم آزمایشات MDMA همگی از سوی بشردوستان ارائه شده است.
یک دلار هم از NIH نیامده است،
که بیشتر تحقیقات پزشکی در این کشور را تامین می کند.
کاری که ما انجام داده ایم در توسعه دارو بی سابقه بوده است.
اگر درک کاملی از سختی آن داشتم و می دانستم
که صد میلیون دلار طول می کشد،
و اگر در سال 1986 می دانستم که غیرممکن است.
آره
من روی موفقیت این استراتژی شرط بندی نمی کردم
پنج سال، ده سال پیش،
ام، اما ریک انکار نمی شود.
مهم نبود چقدر طول کشید و من فقط امیدوارم که 2022،
که تقریباً 50 سال بعد از اینکه تصمیم گرفتم این مسیر را طی کنم، خواهد بود،
که ما MDMA را به عنوان یک داروی مورد تایید FDA خواهیم داشت،
و سپس می‌توانم دنده‌ها را عوض کنم و روان‌درمانگر شوم.
بنابراین، می توان گفت که تمام این 50 سال گذشته است، امم...
اوم، آمادگی برای کاری که واقعاً می‌خواستم انجام دهم،
که تبدیل شدن به یک روان درمانگر است.
بعد از اتمام مطالعه،
برخی از درک ها و راهی که زندگی من تغییر کرد
پس از آن ماه‌ها ادامه یافت.
من هرگز نمی گویم که کاملاً شفا یافته ام،
اما می توانم بگویم که زندگی من بسیار متفاوت از قبل است،
برای من تقریباً سخت است که خودم را در فضای ذهنی آنچه بودم قرار دهم.
- سلام! - سلام، لوری!
- خیلی خوبه که میبینمت - تو هم همینطور. بیا تو.
متشکرم.
سه سال از مطالعه می گذرد. چه کار میکنی؟
می توانم بگویم که حالم خیلی خوب است.
من احساس می کنم، منظورم این است که کمتر قربانی شده ام، حدس می زنم، زندگی راه خوبی برای بیان آن است.
هر موردی که شما به طور معمول تحریک شده اید و...
من قبلا احساس می کردم
وقتی خودم به خانه برسم، اضطراب و ترس زیادی دارم.
به سمت در می رفتم و صدای سگ ها را پشت در می شنیدم،
میخ هایشان روی کف چوبی سخت.
و من فقط غرق در اضطراب و ترس می شدم.
و چند ماه بعد از اتمام جلسه،
فهمیدم روزی که مادرم را کشف کردم
و آن صحنه وحشتناک، که در پس زمینه،
می توانستم صدای سگ هایش را تمام مدت روی زمین بشنوم، صدای کوبیدن ناخن ها.
و مثل این بود که خدای من چگونه می توانستم فراموش کنم
آن صدا یک موسیقی متن برای آن ... آن تجربه بود؟
و با درک این موضوع،
واقعاً به من این امکان را داد که به طور کامل آن را قالب بندی کنم،
و الان این مشکل را ندارم
مثلاً می توانم به خانه بروم و صدای سگ ها را بشنوم و این احساس را ندارم،
اون اضطراب و ترس مثل قبل
و من فکر می کنم فقط مواردی وجود دارد که شاید به اندازه آن مورد آشکار نباشد.
من به قدرت این نوع کار بسیار ایمان و اعتقاد دارم.
که با وجود اینکه به زندگی روزمره خود می روند،
و چالش‌هایی پیش می‌آیند که می‌توانند به نوعی به این حقیقت برگردند
که آنها تجربه کردند.
انگار لامپ خاموش شده و... نمی توانند فراموشش کنند.
بر اساس داده ها،
بر اساس تأثیری که در زندگی من و سایر شرکت کنندگان داشته است،
در عرض چند سال،
نه تنها VA این را پذیرفته است،
همینطور وزارت دفاع، اولین پاسخ دهندگان،
حتی مجریان قانون نیز از این موضوع استقبال خواهند کرد.
این واقعیت که هم من و هم ریک دابلین برای سخنرانی دعوت شده بودیم
در کنوانسیون سالانه انجمن بین المللی روسای پلیس
در سال 2018 بسیار صحبت می کند.
و وقتی افرادی را دارید که به معنای واقعی کلمه جنگ مواد مخدر را اداره می کردند
حالا برمیگرده و میگه
"ما اشتباه کردیم، این می تواند کمک کند" این یک چیز مهم است.
اگر ما چالش برانگیز نبودیم، اوم،
مشخص نیست که آیا MDMA در حال حاضر در کجا قرار دارد یا خیر
در فاز سوم و به طور بالقوه، اوم...
تبدیل شدن به یک داروی مورد تایید FDA
در ارتباط با روان درمانی
اینجا وارد در اصلی می شویم.
بیایید با آن روبرو شویم، وقتی روایت اجتماعی سیاسی را حذف کردید
در اطراف این داروها، داده ها برای خود صحبت می کنند.
و سپس ناگهان روانگردان ها اصلاً دیوانه به نظر نمی رسند.
و به مجموعه MDMA می رسیم.
یک کلینیک واقعاً زیبا
و در حال بازنویسی روشی است که ما داروی روانگردان را انجام می دهیم،
و درست اینجا در قلب بریستول است.
دیدگاه و پشتکار ریک دابلین نتیجه داده است
همانطور که MDMA به تایید دولت نزدیک می شود.
این امر همزمان با تحقیق در مورد پتانسیل درمانی انجام می شود
ال اس دی و سیلوسایبین در حال رشد است.
هر سه مواد مخدری هستند که در قرن بیستم وارد فرهنگ غربی شدند.
اما یک ماده روانگردان دیگر نیز وجود دارد
که انسانها بیش از هر زمان دیگری از آن استفاده کرده اند،
برای هزاران سال. مسکالین.
در مقایسه با سایرین، مسکالین تا حد زیادی دارد
زیر رادار علم قرار گرفت
اگرچه به عنوان یک داروی مقدس ارزشمند است
توسط مردم بومی در دنیای جدید.
میخواستم بفهمم چرا