TP
‫نوور-چان، مثل همیشه، بازم ممنون.
‫اینو من باید بگم!
‫ممنون که همیشه به من درخواست می‌دین، عمه استلا.
‫برو بالا!
‫تا بعد، نوور-چان!
‫خسته نباشی.
‫نوور!
‫به‌لطفت، داریم طبق برنامه‌ی ساخت‌وساز پیش می‌ریم.
‫جدی؟ خوبه.
‫اون چیه؟
‫یکی... کمک کنه!
‫هوی نوور!
‫عجب... گاو گنده‌ای!
‫شمال غربی پادشاهی کوریِس . «۱۵ سال پیش»
‫بفرما، مامان.
‫احتمالاً داغه، مواظب باش.
‫عالیه. ممنون.
‫وقت غذای بزاست.
‫باید ببرم‌شون رو تپه.
‫نوور.
‫می‌دونم.
‫از اون سنگه رد نمی‌شم. قول می‌دم.
‫بعداً می‌رم یه خرگوش وحشی، یکم آجیل و بذر هم جور می‌کنم.
‫بیا سوپ بخوریم.
‫صبر کن. یکم بیشتر آب جوش میارم.
‫نوور.
‫بله؟
‫ببخشید نمی‌تونم برات کاری کنم.
‫ولی حداقلش، جوری که می‌خوای زندگی کن.
‫سوپ آماده شدا.
‫مامان؟
‫مامان!
‫نوور. وقتشه بخوابی.
‫امشب چه قصه‌ای می‌گی؟
‫راجع به یه ماجراجوئه.
‫ماجراجو چی هست؟
‫خب...
‫کسی که زمانی به همراه دوستاش، یه اژدهای ‫عظیم‌الجثه رو کشت،
‫و از یه جادوگر پیر، افسون‌های جادویی یاد گرفته،
‫نفرینی که روی جنگل اجرا شده بود رو شکست،
‫و از پادشاه پریان معجون درمانی‌ای گرفت.
‫هر چقدرم وضع بد باشه،
‫به‌خاطر دوستانشون شمشیرشون رو بلد می‌کنن ‫و شرارتو شکست می‌دن.
‫ماجراجو همچین چیزیه.
‫می‌خوام بشنوم! بگو!
‫خب پس، از کجا شروع کنیم؟
‫یه ماجراجو...
‫ولی حداقلش، جوری که می‌خوای زندگی کن.
‫همه‌شو یه‌جا نخوریا!
‫بابا، مامان...
‫برای بار اول تو عمرم، می‌خوام از شهر خارج بشم.
‫می‌خوام یه ماجراجو بشم.
‫من رفتم.
‫اونور همین جاده‌ی اصلیه...
‫ممنون.
‫پس اینجاست!
‫اینجا جای بچه‌ها نیست. برو بیرون.
‫نگهبانای دروازه گفتن اگه بیام اینجا می‌تونم ماجراجو بشم.
‫مسخره‌بازی در نیار. ننه بابات نگران می‌شن.
‫دوتاشون مردن.
‫پس پدر مادرم نداری که...
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫اسمت چیه؟
‫نوور.
‫«نوور»، نه؟
‫پس برای کلس‌ـای مختلف می‌ری سراغ ‫یکی از مدرسه‌ها؟
‫تاحالا بچه‌ای مثل تو نداشتیم آخه...
‫چی هست؟
‫خوب گوش بده.
‫کسایی که می‌خوان تو گیلد ماجراجویان پایتخت ثبت‌نام کنن،
‫می‌رن تو مدرسه‌ی سلطنتی تمرین می‌کنن.
‫درواقع یعنی می‌ری برای نوع شغلیت تمرین کنی.
‫اگه می‌خوای ماجراجو بشی، اول باید اسکیل به‌دست بیاری.
‫اسکیل؟
‫هنرای شمشیرزنی، یا جادو، از این چیزا.
‫الان می‌رم!
‫یه شمشیرزن...
‫قهرمان قصه‌ها
‫با یه تاب شمشیر می‌تونن اژدهایی به ‫بزرگی کوه رو نصف کنن.
‫تونستم!
‫چندین ماه بعد
‫کافیه، نوور.
‫متاسفانه...
‫صبر کنید! فقط یکم بیشتر-
‫فایده نداره.
‫اگه ادامه بدی صرفاً وقتتو هدر دادی.
‫تنها چیزی که به‌دست آوردی پَری کردن برای دفع حملاته.
‫شاید اگه مسیر متفاوتی رو انتخاب کنی بهتر باشه.
‫شاید استعدادت تو مدرسه‌ی دیگه‌ای شکوفا بشه.
‫مبارز...
‫حین مبارزه با انواع سلاح،
‫زندگیتو به‌خطر میندازی و سپر دوستات می‌شی!
‫همون ماجراجو بودنه دیگه!
‫تلاشتو قبول دارم،
‫چندین ماه بعد
‫ولی تنها چیزی که گیرت اومده،
‫فقط تقویت جزئی توانایی‌های فیزیکیته.
‫اگه بخوای خودتو مجبور به ادامه دادن کنی، ‫خودتو به کشتن می‌دی.
‫شکارچی!
‫اصلاً نمی‌تونی از سلاح‌های حساس استفاده کنی!
‫یه دزد!
‫نتونستی تله‌ی رو صندوقچه رو خنثی کنی،
‫حضور کسی هم نمی‌تونی حس کنی؛
‫هرگز نمی‌تونی یه جاسوس بشی.
‫جادوگر!
‫بعد از این همه تلاش فقط می‌تونی یه «آتش کوچک» بسازی.
‫کم پیش میاد کسیو ببینی که مثل تو تا این ‫حد استعداد جادو نداره.
‫درمانگر!
‫با اینکه فقط می‌تونی آسیبای سطحی رو درمان کنی،
‫عالیه که بدون مورد نعمت واقع شدن، می‌تونی ‫از «شفای جزئی» استفاده کنی.
‫حتی یه اسکیل به‌دردبخورم گیرت نیومد؟!
‫یه ترم سه‌ماهه‌ی کاملو تو هر مدرسه گذروندی،
‫و حتی یه اسکیلم گیرت نیومد؟
‫نوور...
‫ببخشید، ولی با این وضع نمی‌تونم بذارم ثبت‌نام کنی.
‫من استعدادشو نداشتم.
‫برگشتم، بابا، مامان.
‫جدی استعداد هیچیو ندارم. دیگه مطمئن شدم.
‫پس...
‫باید تمام تلاشمو کنم و هی تمرین کنم!
‫استاد شمشیرزنیم گفت...
‫اگه یه اسکیلو پشت هم تمرین کنی، ممکنه بتونی ‫یه اسکیل دیگه هم به‌دست بیاری.
‫پری!
‫این اسکیلیه که تو مدرسه‌ی شمشیرزنی به‌دستش آوردم.
‫تمرین می‌کنم!
‫صبحا... عصرا... و حتی شبا!
‫۱ سال بعد
‫الان با یه ضربه می‌تونم ده‌تا شمشیرو دفع کنم.
‫هنوز اسکیل جدیدی نگرفتم، ولی دارم بهتر می‌شم.
‫۳ سال بعد
‫۱۰۰ تا شمشیر با یه ضربه...
‫ولی هنوزم اسکیل جدیدی نگرفتم.
‫با این وضع، ماجراجو شدن صرفاً یه رویای توخالیه.
‫باید بیشتر تلاش کنم.
‫باید شدیدتر تمرین کنم!
‫۱۰ سال بعد
‫تو این ۱۴ سال گذشته،
‫هرروز پشت‌سر هم تمرین کردم و الان می‌تونم هزارتا ‫شمشیر چوبیو دفع کنم.
‫و بازم... اسکیل جدیدی نگرفتم...
‫خب، آخرین تلاشمه.
‫پری، تقویت فیزیکی، پرتاب سنگ، ‫قدم آرام، آتش کوچک، شفای جزئی...
‫چیز... جدی همه‌ش همینه؟
‫آره.
‫خـ ـ خب پس، راجع به سیستم مدرسه‌ای پایتخت خبر دارید؟
‫اینجا توی پایتخت، می‌تونید از هر استاد برجسته‌ای آموزش بگیرید و-
‫می‌دونم.
‫یه‌دور همه‌شونو گذروندم.
‫همه‌شون رو؟!
‫پس...
‫واقعاً نمی‌تونم ثبت‌نام کنم، نه؟
‫جدی معذرت می‌خوام.
‫نه، نیازی نیست تو معذرت بخوای.
‫جدی جدی نمی‌شه کاری کرد، نه؟
‫هوی، می‌شه تازه‌واردمونو اذیت نکنی؟
‫مستر!
‫عمو، مشتاق دیدار!
‫عا؟ اصلاً نمی‌شناسمت...
‫صبر کن ببنیم...
‫تو... نووری؟!
‫پس تمام مدت تنهایی تمرین کردی؟
‫مشکلی ندارید؟
‫آره.
‫ولی در آخر، صرفاً تونستم یکم پری‌ـو بهتر کنم.
‫گوش کن، نوور.
‫ماجراجوها رنکای مختلفی دارن.
‫بالاترینش اِس رنکه، و پایین‌ترین هم ای رنک.
‫برای اینکه به‌عنوان یه ای رنک شناخته بشی، ‫باید بیشتر از یه اسکیل به‌دردبخور داشته باشی.
‫ولی، همونم نداری.
‫جدی فقط می‌تونم بیخیالش شم، نه؟
‫هرچند، به این معنی نیست اصلاً نتونی ماجراجو بشی.
‫جدی؟!
‫راستش یه‌چیزی پایین‌تر از ای هم داریم.
‫چیه؟
‫اف رنک دور از تصوری که حتی یه‌نفرم ندارتش.
‫پس می‌تونم برای اون ثبت‌نام کنم!؟
‫ولی شرایطی داره.
‫نمی‌تونی هیچ درخواستی که مرتبط با
‫کشتن چیزی، یا خارج شدن از شهر برای جمع‌آوری ‫چیزیه رو قبول کنی.
‫چیزی که می‌تونی قبولش کنی، درخواستای متفرقه‌ی خود شهرن، همین.
‫هیچ آدم عاقلی این‌همه زحمت نمی‌ده
‫که بخواد برای این‌کارا ماجراجو بشه، نه؟
‫و ما هم سهم پیدا کردن درخواستو می‌گیریم.
‫خب، در اصل این یه شغل برا گداهای اطراف شهر بود، برا همـ-
‫من که راضی‌ام.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫مهم نیست. ثبت‌نامم کن.
‫اینم مجوز اف رنک ماجراجوییت.
‫ممنونم!
‫عمو، حسابی بهت مدیون شدم!
‫تقویت فیزیکی.
‫قدم آرام.
‫خدا رو شکر!
‫شفای جزئی.
‫آتش کوچک.
‫پرتاب سنگ!
‫رویای اینکه ماجراجو بشم و به مردم کمک کنم ‫به حقیقت پیوسته.
‫هرچیزی فراتر از این... ممکنه زیاده‌خواهی باشه.
‫تا بعد، نوور-چان!
‫خسته نباشی.
‫نوور!
‫به‌لطفت، داریم طبق برنامه‌ی ساخت‌وساز پیش می‌ریم.
‫جدی؟ خوبه.
‫اون چیه؟
‫یکی... کمک کنه!
‫هوی نوور!
‫عجب... گاو گنده‌ای!
‫فقط تو کتابا دیده بودم‌شون، ولی انقدر گنده‌ن؟!
‫محاصره‌ش کنید و جلوی حرکاتشو بگیرید!
‫باید ازشون محافظت کنیم!
‫یه‌جوری حواسشو پرت کنید!
‫خوبی؟!
‫مرده.
‫قراره کشته بشن!
‫پرتاب سنگ!
‫الان باید انجامش بدم!
‫خیلی سریعه!
‫پری!
‫چقدر قویه!
‫یه ضربه بخورم کارم تمومه!
‫یه فرصت برای ضدحمله نیاز دارم!
‫نه، حتی اگه فرصتی هم جور بشه...
‫من اسکیل تهاجمی‌ای ندارم!
‫اون دختره!
‫هنوز اینجاست؟!
‫قدم آرام!
‫حتی اگه...
‫نتونم یه ماجراجوی قهرمان بشم...
‫می‌خوام حداقل بتونم از دختر ترسیده‌ای که ‫جلوی چشمامه محافظت کنم!
‫هر چقدرم وضع بد باشه،
‫به‌خاطر دوستانشون و ضعیف‌ترها شمشیرشون ‫رو بلد می‌کنن و شرارتو شکست می‌دن.
‫ماجراجو همچین چیزیه.
‫پری!
‫نزدیک بودا...
‫اگه گنده‌تر بود پاره می‌شدم.
‫و فک می‌کردم با این وضع می‌تونم دور دنیا ‫سفر کنم و ماجراجو بشم...
‫بـ ـ ببخشید...
‫خیلی ممنونم.
‫به‌لطف شما زنده‌م.
‫عا، خوب شد.
‫ولی اونا مردن...
‫می‌شه اسم‌تون رو لطف کنید؟
‫نه خب، اونقدرم مهم نیست.
‫صبر کنـ-
‫لینبورگ-ساما
‫سالمید!
‫بـ ـ بله، من...
‫باورم نمی‌شه یه گاو شهری که حتی شیطانم نیست، ‫انقدر قوی بوده.
‫باید بیشتر تمرین کنم.
یه گاو رو پری کردم