Tenshi Hunter :مترجم
‫اعصابم خورده...
‫خیلی اعصاب خورد کنه!
‫اعلی‌حضرت:
‫چرا انقدر خاکی شدید؟
‫و بقیه کجان؟
‫اون به‌دردنخورای عوضی!
‫اگه عرضه‌ی استفاده ازشو ندارن، چرا ‫پس همچین سلاح‌های پیشرفته‌ای بهشون دادم!؟
‫اعلی‌حضرت...
‫اون دیگه چیه؟
‫بـ ـ بیخیال...
‫اژدهای مصیبته...
‫ولی چطوری؟
‫برونیاک مگه نکشتش؟!
‫نگو که...
‫زنده شد؟!
‫همچین چیزی نباید ممکن باشه...
‫ولی اون آشغال رو دارن.
‫مرد شروری که بیش از هرکسی می‌تونه ‫از جادوی درمانی استفاده کنه.
‫سین!
‫ولی بازم،
‫نباید بتونن اژدها رو بیارن طرف‌شون!
‫پس یعنی یکی داره کنترلش می‌کنه...
‫یه شیطان؟
‫اون مرده کجاست؟!
‫بله؟
‫اون رام‌کننده‌ی هیولا!
‫منظورتون جناب رودوـه؟
‫انگار کار فوری داشتن،
‫برای همین رفتن سمت سارنزا.
‫اون کثافت...
‫رفته طرف اونا، نه؟!
‫چرا جلوشو نگرفتی؟!
‫اعلی‌حضرت... خودتون گفتید به‌صورت ‫ویژه باهاش برخورد کنیم...
‫اعلی‌حضرت، آروم باشید!
‫نظرت چیه تو هم یه تکونی به‌خودت بدی ‫و یه راه‌چاره پیدا کنی؟!
‫مرتیکه به‌دردنخور!
‫هرطور مایلید.
‫هوی! اون دستگاهه رو آماده کن!
‫ها؟ کدوم؟
‫کرائنوس رو!
‫کرائنوس!؟
‫عجله کنین!
‫و ـ ولی، اون سلاح هنوز در مرحله‌ی ارزیابیه.
‫خروجی قدرتش زیادی بالاست، بخشای ‫موردنیاز هم کامل هم‌راستا نشدن!
‫به‌علاوه، استفاده ازش داخل شهر خطرناکه!
‫احمقا!
‫نمی‌بینین فاجعه از رگ گردن بهمون نزدیک‌تره؟
‫ولی بازم، احتمال تلفات جانبی خیلی بالا-
‫انجامش بدین.
‫فقط یه شلیک کافیه.
‫برای کشتنش همین نیازه.
‫اگه نمی‌تونین درست‌حسابی نشونه بگیرین،
‫رو لوله‌ی شلیک‌کننده جادویاب بذارین.
‫بله! هرطور مایلید!
‫اژدهای بیچاره.
‫این‌بار بدون ردی نابودت می‌کنم.
‫درحال تخمین زدن هدف.
‫جهت: ۱۱۲۰.
‫زاویه‌ی شلیک: ۴۰ درجه.
‫جادویاب اعمال شد.
‫این برترین تکنولوژی کشوره که تحت فرمان ‫دریداس سوم خردمند ساخته شده؛
‫نور عدالت!
‫پری!
‫چـ ـ چی شد؟
‫زاویه‌ی کرانئوس عوض شد و داره سمت خودمون برمی‌گرده!
‫چرا اینطور شد؟!
‫چـ ـ چون جادویاب داشت!
‫و الان منابع‌های مانامون هدف جدیدش شدن!
‫کی اجازه‌ی استفاده از همچین چیزیو داد؟! احمقا!
‫کارمون تمومه.
‫اه! دیگه تحمل ندارم!
‫بقیه‌شو می‌سپرم به خودت! این دستور رئیسته!
‫صـ ـ صبرکن!
‫هوی دستیار، یه‌کاری کن!
‫این دستور مستقیم رئیسته!
‫خدانگه‌دار!
‫حرومیا!
‫نمی‌بخشم‌تون!
‫و ـ وایسا...
‫بس کن...
‫اونجا نخور... هرجایی جز اونجا!
‫تـ ـ تمومش کن...
‫نفس عمیقی بکش، قسم بخور آسمان را می‌بینی
‫آبی درخشانی که آشکارا رنگ شده.
‫به سوی دنیا رهایش کن!
Tenshi Hunter
‫هنگام بر دوش کشیدن تنهایی، تناقض‌هایی به ذهن می‌رسه.
‫تا حدی که برگرداندن‌شون، غیرممکن به‌نظر میاد.
‫به دنبال چی می‌گردم؟ می‌خوام به چی چنگ بندازم؟
‫بدون نگاه کردن به عقب، بی‌پروایانه به دنبالش می‌روم.
‫حتی اگه، مأموریتی باشه که نمی‌تونم ازش برگردم...
‫تسلیم لغزشی که درحال بیداریه، نمی‌شوم.
‫بیا ببینم جلوست، یا عقب.
‫قدرتی که در حین ضعف درکش کردم را آزاد می‌کنم!
‫هرچند بار نیازه فریادش بزن.
‫پرَی‌ای به‌سوی بیدارکننده به سوی آینده
‫لحظه‌ای که قلب و بدن شعله‌ور می‌شن و می‌سوزن
‫قدرت لب‌ریز، قهرمانی به‌وجود می‌آورد.
‫اگه من باشم، بهش می‌رسم.
‫هرگز به عقب نَنِگر.
‫ببخشید، گمش کردم.
‫دارم سعی می‌کنم جاشو پیدا کنم،
‫ولی انگار یه دیوار ضخیم داره جلومو می‌گیره.
‫انگار تو یه ساختمونی که از فلز مانا ‫ساخته شده پناه گرفته.
‫استاد نوور.
‫یه‌چیزی داره میاد.
‫با اون نوره که قبلاً دیدیم خیلی فرق داره!
‫جاخالی بده!
‫وقت نمی‌شه!
‫همه، بیاین پشتم!
‫استاد نوور!
‫پری!
‫خوبه...
‫استاد!
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫خودت دستور دادی یه چاره پیدا کنم.
‫کثافتا!
‫می‌فهمی این خیانته دیگه؟!
‫و اینطوریه که می‌تونیم بقای امپراتوری رو تضمین کنیم!
‫بـ ـ بس کن!
‫کـ ـ کمک! یکی کمک کنه!
‫دیگه کسی اینجا نمونده که ازت پیروی کنه.
‫خودتو آماده کن.
‫عا. زنده موندم.
‫ها؟ این پیری براقه...
‫تو کی هستی؟!
‫می‌خوای ازش محافظت کنی؟!
‫عا، نه؟
‫پس برو کنار!
‫نمی‌دونم چه‌خبره، ولی آروم باش.
‫پری!
‫پیری، بخواب رو زمین!
‫چرا یهو بهم حمله کردین؟
‫این یارو محافظ بامهارتیه.
‫همه با هم بهش حمله می‌کنیم!
‫صبر کن بابا! سوءتفاهمه!
‫فکر نمی‌کنم دلیل دیگه‌ای برای این وضعیت باشه!
‫پری!
‫اون مرد باعث شده به کشورمون ضرر زیادی وارد بشه!
‫و باید با جونش تاوانشو پس بده!
‫نمی‌دونم جریان چیه،
‫ولی نمی‌شه با صحبت حلش کرد؟
‫اگه می‌شد که وضع‌مون این بود!
‫بمبه!؟
‫مواظب باش!
‫عه.
‫چرا اینطوری چندتایی بهش حمله کردین!؟
‫مثلاً یه پیرمرده ها!
‫نه خب تو پرتش کردی.
‫اصلاً اون مگه امپراتورتون نیست؟
‫نمی‌فهمم چه‌خبره.
‫نیازی نیست بفهمی!
‫نمیری!
‫بس کنین دیگه!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫می‌خوای خودت بکشیش؟!
‫نه بابا!
‫اصلاً انقدر پیره که همین روزا می‌میره!
‫نمی‌شه منتظر اون بمونیم؟
‫ما حتی یه لحظه هم برای هدر دادن نداریم!
‫دشمن به قلمرومون حمله کرده!
‫و اژدهای مصیبت هم باهاشونه!
‫حمله؟
‫و برای همین باید بهشون نشون بدیم قصد مبارزه نداریم!
‫تا وقتی که سر این مرد رو پیشکش نکنیم، ‫آینده‌ای برای کشورمون باقی نمی‌مونه!
‫بحث کشورمونه!
‫صبر کنین.
‫بابت ملاحظه‌تون ممنونیم، ولی نیازی نیست.
‫درهرصورت آدمای مرده نمی‌تونن تاوان پس بدن.
‫پس رسیدین. خوبه.
‫استاد، خوشحالم خوبید.
‫آره.
‫هرچند گفتم قراره بمیرم. شانس آوردما.
‫نکنه اونا...
‫بله.
‫جناب نوور.
‫می‌شه بقیه‌شو بسپری به ما؟
‫باش، به‌نظرم صحبت کردن بهترین ‫راه برای حل مشکله.
‫و به‌نظر نمیاد به منم گوش بدن.
‫بهت مدیونم.
‫لین، می‌شه با جناب نوور بری و درمانش کنی؟
‫بریم، استاد نوور.
‫باش. بقیه‌ش با خودتون.
‫خب دیگه...
‫خیلی وقته همو ندیدیم، ده متحد.
‫شاهزاده رین...
‫لطفاً سلاح‌تون رو بیارین پایین.
‫اول، می‌خوایم با این حرف بزنیم.
‫کمک... منو ببخش...
‫ببخشم؟
‫داری می‌گی دنبال بخششی؟
‫البته، می‌بخشمت.
‫و ـ واقعاً؟ پس...
‫درحال‌حاضر ۲۳ نفر تو کشورم گم شدن.
‫ها؟
‫۱۹ نفر زیر آوار خونه‌ها دفن شدن.
‫۱۳ نفر با آتیش مردن.
‫۳۸ نفر به‌خاطر آوار و غیره آسیب دیدن.
‫به‌علاوه‌ی...
‫مردمی که توسط هیولاهای تو، تیکه تیکه شدن، ‫له شدن و از بین رفتن!
‫کلاً ۱۲۷ نفر.
‫این تعداد کل افراد آسیب دیده‌ی کشور منه.
‫البته مطمئنم بیشتر از این حرفان ‫ولی ما خبر نداریم.
‫و ـ و خب...؟
‫گفتم که، می‌بخشمت.
‫البته، اگه مایل باشی به‌اندازه‌ی کسایی که ‫الان گفتم، عذاب بکشی.
‫و وقتی اون تموم شد،
‫می‌خوام یه سخنرانی چند ملیتی برگزار کنی ‫و راجع به غرامت و تموم کردن جنگ حرف بزنی.
‫کسی با این پیشنهاد مخالفه؟
‫خیر!
‫و ـ وایسا!
‫منظورت چیه...
‫به همون اندازه عذاب بکشم...
‫نگران نباش.
‫همون‌قدر عذاب می‌کشی، ولی نمی‌میری.
‫حتی اگه پات بشکنه، اعضای درون ‫بدنت له بشه...
‫مطمئن می‌شم جوری درمان بشی که...
‫آخرش بتونی درست‌حسابی حرف بزنی.
‫کـ ـ کمک...
‫حتی اگه نتونی دردو تحمل کنی و بی‌هوش بشی...
‫خودم به‌هوشت میارم.
‫هرچقدر دلت می‌خواد ناله کن.
‫تـ ـ تروخدا رحم کنین!
‫اشتباه برداشت نکنا.
‫چون دلمون می‌خواد همچین کاری نمی‌کنیم.
‫صرفاً الان می‌خوایم کاملاً درک کنی مردم ‫کشورمون به‌خاطرت چی کشیدن.
‫برای بخششت همین نیازه.
‫کشور ما خیلی رئوفه... مگه نه؟
‫ممنون.
‫خیلی بهتر شدم.
‫خوشحالم، استاد.
‫تمام این آسیبا...
‫به‌خاطر اون نوره‌ست؟
‫بله.
‫اون اشعه‌ی مانای قوی‌ای که پس زدین ‫به تیکه‌های ریزتری تقسیم شد...
‫و روی خود پایتخت ریخت.
‫ای‌وای... کار افتضاحی کردم...
‫اهمیت ندید.
‫شما از ما محافظت کردید.
‫شاید درست باشه، ولی...
‫حتماً تلفات داده، نه؟
‫نیازی نیست نگران باشید.
‫ظاهراً تسهیلاتی که از بین رفته، همه‌ش منابع‌های مانا بوده.
‫منابع‌های مانا؟
‫بله.
‫اون مناطق از غلظت بالای مانا برخوردان،
‫برای همین آدما نمی‌تونن واردش بشن.
‫جدی؟
‫پس خوبه.
‫البته که رو زندگی شهروندان اینجا تأثیر می‌ذاره،
‫ولی تأثیرش رو مردم کشور ما خیلی کمه.
‫برادر!
‫خب پس تموم شد، نه؟
‫آره.
‫از الان، دوتا کشور در راستای بازسازی ‫بعد از جنگ پیشروی می‌کنن.
‫جنگ تازه شروع شد، ولی تموم شده؟
‫پس چرا از اولش صحبت نکردیم؟
‫راستی اون پیرمرده چی شد؟
‫امپراتورو می‌گم.
‫خودش تصمیم گرفت از تاج‌وتخت کناره‌گیری کنه.
‫و احتمالاً نوه‌ش برای به ارث بردنش انتخاب بشه.
‫نوه، نه؟
‫الان تازه ۱۰ سالشه.
‫که یعنی یه قَیِم باید انتخاب بشه.
‫قراره اون ده متحدی باشن که دیدیدم.
‫اون ده‌تا، نه؟
‫جناب نوور، درسته؟
‫بله.
‫بابت کمی پیش معذرت می‌خوام.
‫می‌خوام بابت سوءتفاهم و شمشیر کشیدن ‫روتون معذرت‌خواهی بکنم.
‫هرکاری نیازه برای جبرانش انجام می‌دم.
‫جدی نیاز نیست نگران باشین، ‫نیازی به جبرانشم نیست.
‫اونو ول کن، اگه فکر کردین مشکل نداره ‫چندتایی یه پیرمردو کتک بزنین، باید یکم رو اخلاق‌تون کار کنین.
‫درسته، خودم می‌دونم چیزیه که باید ازش شرم‌مون بشه.
‫اگه جلومونو نمی‌گرفتی،
‫امپراتوری‌مون درگیر جنگ داخلی بدی می‌شد.
‫می‌خوام از صمیم قلب تشکر کنم.
‫نه، لیاقتشو ندارم...
‫درواقع من نجات پیدا کردما.
‫عه؟
‫وقتی از رو کمر اژدها پریدم فکر کردم مردم،
‫ولی خوشبختانه به‌لطف شما ‫اونجا یه زمین بود که بتونم روش فرود بیام.
‫خوشبختانه یه زمین برای فرود...؟
‫واقعاً مرد جالبی‌ای!
‫خب، پس قبوله.
‫ولی فراموش نکن.
‫در آینده، از هیچ تلاشی برای کمک بهت دریق نمی‌کنیم.
‫پس اگه کمک نیاز داشتی، خبر بده.
‫حتی جون‌مون رو هم به‌خطر میندازیم تا کمکت کنیم.
‫پیازداغشو زیاد کردی.
‫بخدا نیاز نیست.
‫تعارف نکن.
‫بگذریم، ببخشید انقدر بد به شهرتون آسیب زدم.
‫استاد نوور.
‫نیازی نیست نگرانش باشی.
‫هنوز گزارش آسیب یا تلفات نیومده.
‫و جنایات کشورمون،
‫که معاهده رو زیر پا گذاشت و حمله کرد،
‫بیشتر از این حرفاست.
‫ولی اگه کمک لازم بودی بهم خبر بده.
‫می‌تونم حداقل از شر آوار خلاص بشم.
‫جدی می‌گی؟
‫زیادی مهربونی.
‫می‌گه حوصله‌ش سر رفته، می‌خواد برگرده خونه.
‫خب پس، با اجازه.
‫از الان، از طریق پیغام‌رسان با هم در ارتباطیم.
‫باش، به سلامت برگردین.
‫راستی، یادم رفته بود.
‫جناب نوور!
‫ببخشید خودمو معرفی نکردم.
‫من یکی از ده متحد امپراتوری جادو، راندئوس هستم.
‫باشه...
‫ران... راندئوس، نه؟
‫یادم می‌مونه.
‫شاید.
‫مشتاق دیدار مجددمونم.
‫آره، تا بعد.
‫خب، بریم.
‫رورو، می‌شه یه‌چیزی بخوام؟
‫موقع برگشت، می‌شه نزدیک به سطح زمین باشیم؟
‫باشه.
‫استاد نوور...
‫می‌دونم خیلی نگران آسیبی‌ان که به این کشور وارد کردن.
‫عجب آدم مهربونی. بیاید ازشون یاد بگیرم!
‫به سلامت برگشتیم.
‫جنگ تموم شد.
‫ببخشید مجبور شدی مذاکره کنی، رین.
‫جزئیاتو بعداً بگو.
‫قبلش، باید از ناجی‌مون تشکر کنم.
‫بله.
‫جناب نوور در مبارزه کمک فراوانی کردن.
‫لایق پاداشی برابر با اعمال‌شونن.
‫پاداش؟ نه بابا نمی‌خوام.
‫عه؟
‫خوشحالم، ولی جدی چیزی نیاز ندارم.
‫نه بابا.
‫نمی‌شه بذارم این‌بارم ردش کنی.
‫باید یه پاداش درست‌حسابی بهت بدم،
‫وگرنه الگوی بدی می‌شه.
‫می‌فهمم، ولی...
‫عجب، جدی این خانواده اگه چیزی هم ‫نخوای به‌زور یه‌چی می‌کنن تو پاچه‌ت.
‫راستش یه‌چیزی می‌خوام.
‫ا ـ اوه؟ خیلی هم عالی!
‫بگو چیه.
‫راستش می‌خوام به این بچه کمک کنی.
‫عه؟ چرا؟ من؟
‫اون بچه یه شیطانه، نه؟
‫آره.
‫از اونجایی که یه‌سری تاجر ولش کردن ‫انگار کسی نداره باهاش زندگی کنه.
‫پس درخواستت چیه؟
‫می‌خوام بذاری تو پایتخت زندگی کنه.
‫به‌علاوه، زندگی عادی‌ای مثل بقیه‌ی شهروندا داشته باشه.
‫اولش می‌خواستم با هم زندگی کنیم،
‫ولی بهتره یه خانواده‌ی پول‌دار مواظبش باشه ‫تا منی که درآمد ثابت ندارم.
‫استاد نوور...
‫قبلاً گفتی بهم یه خونه و زمین می‌دی، نه؟
‫یه همچین چیزی هم کافیه.
‫و اگه بشه لباس و غذا هم می‌خوام.
‫صحیح.
‫ولی برای اون‌کار، این‌ بچه باید ‫شهروند این پادشاهی بشه.
‫همچین چیزی می‌خوای؟
‫چندین‌بار نجاتم داده.
‫تنها دلیل اینکه اون اژدها گنده‌هه به حرفام ‫گوش داد هم خودش بود.
‫نه، اون به‌خاطر شما...
‫انقدر فروتن نباش.
‫اگه رورو نبود، جنگ انقدر سریع تموم نمی‌شد.
‫فقط همینو می‌خوام.
‫از بین تمام چیزایی که می‌تونست درخواست کنه...
‫ حکومت دینی میثرا شیاطینو به‌چشم دشمن می‌بینه، ‫که یعنی قبول کردن این بچه، باعث می‌شه شکافی بین‌مون باز بشه.
‫گفته باشما...
‫چیز دیگه‌ای جز این نمی‌خوام.
‫اگه می‌خوای پاداش دیگه‌ای بهم بدی، ‫جاش یه‌جای دیگه خرج‌شون کن.
‫آدمایی که خونه‌شونو از دست دادنم کم نیستن.
‫و این چیزیه که الان باید تمام منابع‌تونو صرفش کنین، درسته؟
‫درسته...
‫واقعاً داری درست می‌گی.
‫این یارو جدی خیلی می‌خنده ها.
‫اگه دوباره به‌دنیا اومدم، امیدوارم ‫این‌بار انقدر بد کتک نخورم.
‫امیدوارم حداقلش یکم به‌درد کسی بخورم.
‫و امیدوارم حتی اگه شده، یه‌بار یه‌چیز ‫خوشمزه بتونم بخورم.
‫فعلاً با من قراره اینجا زندگی کنی.
‫خوش اومدی، رورو.
‫چی شده؟
‫همچین غذای خوبی آماده کردن،
‫اگه زود نخوریش سرد می شه.
‫عه؟
‫می‌تونم بخورم؟
‫معلومه.
‫این غذای مائه ها.
‫یا نکنه چیزی داره که دوست نداری؟
‫این... غذای منه؟
‫زودباش. تعارف نکن.
‫هرچی بخوری هم کسی عصبانی نمی‌شه.
‫هرچقدرم دلت خواست بخور.
‫خب پس...
‫ایتاداکی... ماس.
‫نرمه...؟
‫چی شده؟
‫خوشمزه‌ست...
‫آروم‌تر بخور. کسی ازت نمی‌گیرتش.
‫باش.
خشم الهی رو پری کردم