‫آنچه گذشت...
‫برای کتابای بالایی افسوس می‌خورم.
‫می‌خوام هفته‌ی بعد برگردم ‫سر تمرینات المپیکم...
‫و اگه سعی کنی جلومو بگیری ‫دیگه هیچوقت منو نمی‌بینی.
‫درسته، میری پیش پدرت.
‫فقط مسأله اینه که اون ‫تو میامی مشغول عکس گرفتن از مانکن‌هاست...
‫و هیچ کس هم نمی‌تونه اونو یه جا نگه داره.
‫حتی نمی‌دونه دخترش تو بیمارستان بوده.
‫خفه شو!
‫بیشتر یک ماهه که حتی بهش زنگ هم نزده.
‫چرا بهم نگفتی پدرت از ‫جریان خودکشی‌ت خبر نداشته؟
‫باید برم.
‫قرارمون چی میشه؟
‫- بذار درموردش هفته‌ی بعد حرف بزنیم. ‫- نه، اینکارو نمی‌کنیم.
‫قرارمون چی میشه؟
‫تا زمانی که تحت درمان هستم ‫اقدام به خودکشی نمی‌کنم.
‫خیلی خوب.
‫- بله؟ ‫- عصربخیر.
‫میشه ۱۲ دلار.
‫- برای چی؟ ‫- پیتزا.
‫پیتزا؟ من پیتزا سفارش ندادم.
‫کس دیگه‌ای داخل خونه هست؟
‫بله، ولی مطمئنم کسی پیتزا ‫سفارش نداده.
‫باشه، رفیق. یه لحظه صبر کن.
‫کندی، میشه آدرس سفارش ‫خیابون رابینسون رو برام چک کنی؟
‫آره، شماره ۸۴۸ خیابون رابینسون.
‫ولی یارو ادعا می‌کنه ‫چیزی سفارش نداده.
‫می‌دونی چیه؟ بدش به من.
‫فکر کنم بدونم مال کیه.
‫اه، می‌خواد سفارش رو تحویل بگیره.
‫منظورت چیه؟ ‫همینطوری اتفاقی سفارش داده؟
‫- ازش بپرس توش چیه. ‫- باید اول بهم بگین توش چیه.
‫نمی‌تونم پیتزای یکی دیگه رو ‫به شما تحویل بدم.
‫این...
‫پنیری ـه؟
‫و...
‫و بزرگ؟
‫- آره، بزرگه، آره. ‫- باشه.
‫- چند میشه؟ ‫- ۱۲ دلار.
‫ممنون.
‫::Blue August::.. ‫wWw.IMDb-Dl.CoM
‫یه کم می‌خوای؟
‫نه، نمی‌خوام. ممنون.
‫تو اتوبوس بودم که یهو یادم افتاد ‫هنوز چیزی نخوردم.
‫یه پیغام از گوشیم به گوگل فرستادم...
‫اونا هم شماره‌ی نزدیکترین فست‌فود ‫به اینجا رو برام فرستادن.
‫- گوگل از این کارا هم می‌کنه؟ ‫- گوگل همه کاری می‌تونه بکنه.
‫مطمئنی نمی‌خوای؟ ‫فکر کنم کاملا با دستگاه درست می‌کنن.
‫نه، نه، مطمئنم. ‫قبلا ناهار خوردم.
‫- چطوره؟ ‫- خوبه.
‫عالی نیست، ولی مجبورم بخورم دیگه.
‫به کالری احتیاج دارم.
‫این هفته چطور بود؟
‫خوب بود، ممنون.
‫- پس روحیه‌ت خوبه؟ ‫- فکر کنم.
‫روحیه‌ی من نگرانت می‌کنه؟
‫هفته‌ی پیش یه کمی بداخلاق بودی.
‫می‌خواستی زنده زنده قورتم بدی.
‫دوتا نکته بود که راستش ‫دوست دارم بدونی...
‫و اینه که اگه تحملم رو از دست دادم و ‫بداخلاقی... یا تندی کردم...
‫معذرت می‌خوام.
‫قبوله.
‫هفته‌ی بدی داشتی؟
‫آره.
‫و... بعضیاش هم تو این اتاق سر میره.
‫بعضی وقتا پیش میاد. کاش پیش نمی‌اومد.
‫راحت باش، می‌تونم بفهمم.
‫- باشه. ‫- تازه، من این بخش از تو رو هم دوست دارم.
‫- کدوم بخش؟ ‫- بخش بدون اراجیفت.
‫منظورت چی بود که گفتی ‫به کالری احتیاج دارم؟
‫یه کم وزن کم کردم.
‫وقتی با کلی چربی انبار شده ‫برمی‌گردی سر تمرینات...
‫باید ماهیچه رو بسازی و ‫وزنت رو بالا ببری...
‫وزن ماهیچه‌ها باید بیشتر از چربی باشه.
‫نمی‌دونستم.
‫وقتی من اینجا نیستم، کله‌تو ‫می‌کنی زیر برف؟
‫،پس این وزنی که به هم زدم ‫ممکنه...
‫ممکنه واقعا ماهیچه باشن.
‫- باشگاه میری؟ ‫- بعضی وقتا.
‫اگه می‌خوای نتیجه بده ‫باید مرتب بری.
‫هرروز. وزن و قلب.
‫نابرده رنج گنج میسر نمیشه.
‫درسته.
‫اگه چربی داشته باشی ‫نمی‌تونی ماهیچه‌هاتو ببینی، پس...
‫باید مصرف قند و کربوهیدرات رو کم کنی.
‫چشم مربی.
‫- شرمنده. ‫نه، از توصیه‌هات خوشم میاد، ممنون.
‫،به هر حال، اگه ماهیچه رو پرورش بدی ‫وزنت هم زیاد میشه...
‫مگه اینکه یه دمدمی مثل من باشی.
‫،از وقتی بدنسازی رو شروع کردم ‫دو پوند کم شدم...
‫که این تو آناتومی بدن غیرممکنه.
‫حالا سای تا زمانی که وزنم زیاد نشه ‫بهم اجازه‌ی بدنسازی نمیده.
‫واقعا مزخرفه.
‫اینطوری بود، «باید بعد از هر جلسه ‫پروتئین مصرف کنی...
‫و باید به همون نسبت هم » ‫« کربوهیدرات بخوری.
‫دو روز پیش منو وزن کرد.
‫،نمی‌دونم چطوری ‫ولی یه پوند دیگه باز کم شده بودم.
‫- می‌تونم اینجا بخورم؟ ‫- ببخشید؟
‫اگه از نظر خودم اشکالی نداشت ‫اصلا نمی‌پرسیدم.
‫البته که اشکالی نداره.
‫می‌دونم تو کلی قانون داری...
‫و مطمئن هم نبودم قانونت ‫درمورد خوراکی چیه.
‫قوانینم چیا هستن؟
‫خب، یکیش قانون خودکشی ممنوع بود ‫که هفته‌ی پیش قرار گذاشتیم.
‫من فکر می‌کنم اون بیشتر از یه تعهد بود، ولی...
‫اگه یه تعهد بود، با همدیگه ‫شروع می‌کردیم به نوش جان کردن سم.
‫،اون موقع که دستم رو گچ گرفتم ‫تو یه قانون درباره لباس دراوردن گذاشتی.
‫خب، من زیادم قانون حسابش نمی‌کنم.
‫احساس کردم که این کار بی‌مورد ـه.
‫پس قانونی وجود نداره.
‫هرکاری دلم بخواد می‌تونم انجام بدم؟
‫نه، من اینو نگفتم...
‫ولی قطعا می‌تونی بخوری.
‫خوشحالم که می‌بینم داری...
‫با اشتها می‌خوری.
‫درواقع، اشتهای زیاد.
‫چی شد؟
‫سیر شدم. دیگه نمی‌خوام. ‫یه خرده بدمزه‌ست.
‫- فکر کردم گفتی خوشمزه‌ست. ‫- گفتم خوبه.
‫- دیگه گرسنه نیستم. ‫- باشه.
‫یه تیکه خوردم. ‫دیگه چی می‌خوای؟
‫همشو تموم کنم؟ ‫کی می‌تونه یه پیتزای کامل رو تموم کنه؟
‫- فکر کنم خیلیا هستن که می‌تونن تمومش کنن. ‫- آدمای چاق.
‫تو می‌دونی اشتها یعنی چی؟
‫معلومه. یعنی...
‫یعنی جوری که آدمای چاق می‌خورن.
‫با اشتها.
‫آدم چاقی رو می‌شناسی که ‫با اشتها غذا بخوره؟
‫دقیقا نه.
‫خب، چرا داری لبخند می‌زنی؟
‫پدرم یه دوست دختر داشت...
‫یه مانکن.
‫به زور انگلیسی حرف می‌زد...
‫،و پدرم هم ایتالیایی بلد نبود ‫مسخره بود.
‫با جعبه‌های شکلات می‌خواست ‫نظر منو جلب کنه.
‫سعی می‌کرد به زور به خوردم بده.
‫،وقتی قبول نکردم ‫به پدرم گفت که من بی‌اشتها هستم.
‫دور تا دور خونه می‌گشت و به من اشاره ‫می‌کرد و می‌گفت...
‫خیلی نگران هست برای او". ‫".ندارد هیچ اشتهایی
‫تو همین حال باسن استخونیش رو ‫مثل خوک تکون می‌داد...
‫و هیچ وقت هم وزن اضافه نمی‌کرد.
‫عین "میا" بود. ‫بابام هیچ وقت ندیده.
‫چیه؟
‫می‌تونی بگی.
‫تا حالا هزار بار شنیدم.
‫تو هم فکر می‌کنی سوءتغذیه دارم.
‫چرا کسی متوجه نمیشه؟
‫من همینطوری ساخته شدم.
‫گرسنه نمیشم.
‫تمام روز رو می‌تونم بگردم ‫و هیچوقت هم گرسنه‌م نشه.
‫این که معنیش بی‌اشتهایی نیست.
‫من امید المپیک هستم خیره سرم.
‫می‌دونم بدنم ظرفیت چه چیزایی رو ‫داره یا نداره.
‫می‌دونم بدنم تو ۱۶ سالگی ‫بهتر از مردم عادی کار می‌کنه.
‫دیگه هیچوقت ندیدمش.
‫امیدوارم از گرسنگی مرده باشه.
‫نمی‌دونم.
‫پدرم هیچوقت مدت طولانی ‫با یکیشون نمونده.
‫و وقتی اون مانکن به پدرت گفت که ‫فکر می‌کنه تو سوءتغذیه داری...
‫اون حرفش رو جدی گرفت؟
‫نمی‌دونم.
‫- سعی کرد تو رو وادار به بیشتر خوردن کنه؟ ‫- نه.
‫اون منو به خاطر خودم می‌خواد ‫و منو همونطوری که هستم دوست داره.
‫گفت اگه ژیمناستیک بهت نساخت...
‫می‌تونه بهم به عنوان مانکن یه کار پیدا کنه...
‫تو سه سوت.
‫خب، درمورد وزنت چه حسی داری؟
‫دوستش دارم.
‫دوست دارم سبک و لاغر باشم.
‫دوست دارم حس کنم اگه مجبور بشم ‫می‌تونم از شکاف در رد بشم.
‫می‌تونی وقتی رو به یاد بیاری که ‫از سبک بودنت...
‫همونطور که خودت گفتی، استفاده کرده و...
‫و از جایی فرار کرده باشی؟
‫فقط یه حس رو توصیف کردم پاول.
‫- انقدر مو رو از ماست نکش. ‫- باشه. منصفانه‌ست.
‫خب، پس می‌تونی زمانی رو به یاد بیاری ‫که پیش خودت فکر می‌کردی...
‫«کاش می‌تونستم فرار کنم؟»
‫الان چطوره؟
‫اون... اون مهمونی که پسره تو رو...
‫برد تو اتاق.
‫نمی‌خواستی از اونجا فرار کنی؟
‫من تباه شده بودم.
‫- تو نمی‌فهمی. ‫- چی رو نمی‌فهمم؟
‫همین فرار کردن رو.
‫این... این یه حس دخترونه‌ست...
‫که دوست داشته باشی سبک باشی.
‫که هم باشی هم نباشی.
‫مثل... ‫میشه درمورد یه چیز دیگه حرف بزنیم؟
‫فکرت رو کامل کن سوفی.
‫نه. می‌خوام درمورد یه چیز دیگه حرف بزنم.
‫باشه.
‫درمورد چی حالا می‌خوای حرف بزنی؟
‫دخترت چطوره؟
‫رزی؟ اون...
‫اون خوبه، ممنون.
‫هنوز با اون یارو ـه که کردش؟
‫واقعا می‌خوای درمورد دخترم حرف بزنی...
‫یا داری سعی می‌کنی ‫منو ناراحت کنی؟
‫اگه تو نخوای منم نمی‌خوام درموردش حرف بزنم.
‫- چرا نخوام درموردش حرف بزنم؟ ‫- هیچ وقت ازش چیزی نمیگی.
‫هفته‌ی پیش بعد از اینکه رفتی...
‫نتونستم بفهمم که چطور بهم نگفتی...
‫که پدرت تو میامی بوده.
‫باز برگشتیم سر خونه‌ی اول؟
‫پس هنوز از اقدام به خودکشی تو ‫خبر نداره؟
‫نمی‌خوام چیزی بگم.
‫می‌خوای مثل راز ‫ازش مخفی نگه داری؟
‫این یه راز نیست.
‫چطوری میشه مثل راز نگهش داشت ‫وقتی تو و مامان و...
‫هرکسی دیگه درموردش حرف می‌زنه؟
‫- به چی فکر می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫فردا یه امتحان دارم و امروز هم قرار ‫دندون پزشکیم رو از دست دادم.
‫پس مجبورم دوباره برنامه‌ریزی کنم براش.
‫- من فکر می‌کنم داری فرار می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫تو ذهنت، داری برنامه می‌ریزی.
‫ما ذهنت رو به مسائلی که درموردشون ‫احساس خطر می‌کنی نزدیک کردیم.
‫و تو چیکار کردی؟ عقب‌نشینی کردی.
‫من عقب‌نشینی نمی‌کنم.
‫،نگران امتحانم هستم ‫فکر می‌کنم دندونم پوسیده شده...
‫و به خاطر این پیتزای لعنتی ‫معده درد دارم.
‫- چه اشتباهی تو اینا هست. ‫- خب...
‫من یه فرضیه درمورد پیتزا دارم.
‫سورپرایز، سورپرایز.
‫دوست داری بشنوی؟
‫- چاره‌ی دیگه‌ای هم دارم؟ ‫- آره. همیشه داری.
‫فرضیه‌ت چیه؟
‫فکر می‌کنم تو داشتی از اون پیتزا لذت می‌بردی...
‫تا زمانی که من یه چیزایی درمورد...
‫حرفای دوست دختر پدرت یادت انداختم.
‫از کلمه‌ی "اشتها" استفاده کردم.
‫تو فکر می‌کنی من این پیتزا رو به خاطر...
‫حرف دوست دختر پدرم پس زدم؟
‫- پس زدی؟ ‫- کسی اینکارو نمی‌کنه؟
‫غذا برات چه مفهومی داره؟
‫منظورت چیه؟
‫،خب، فقط تغذیه کردنه ‫لذت بردنه، چیه؟
‫دشمنه.
‫برای ژیمناستیک کار‌ها پیش میاد.
‫چرا بهم نگفتی پدرت میامی بوده؟ ‫چرا مثل راز نگهش داشتی؟
‫این راز نیست.
‫فقط نمی‌خوام هردفعه با جزئیات خسته‌کننده ی ‫زندگیم اذیتش کنم.
‫- اقدام به خودکشی خسته‌کننده‌ست؟ ‫- اقدام به خودکشی نبود.
‫یه امتحان بود، یادت میاد؟
‫فکر کنم هر کس دیگه‌ای هم بود ‫همین نظرو داشت.
‫آره، چیزیه که همه می‌دونن.
‫اون ما رو به هم معرفی کرد و ‫الانم همه‌ی این اتفاقا رو تقصیر تو می‌دونه.
‫،فکر می‌کرد تو یه شارلاتان هستی ‫یادته؟
‫برای خودت هم که شده بهتره از این موضوع خبردار نشه. ‫وگرنه دیگه نمی‌ذاره برگردم اینجا.
‫برای من بهتره یا تو؟
‫فکر می‌کنی کدوم یکیمون ‫مجبوریم جلساتمون رو متوقف کنیم؟
‫اگه می‌فهمید داغون می‌شد.
‫اون برای من مهمترین آدم روی زمین ـه.
‫هیچوقت نمی‌خوام اذیتش کنم.
‫چرا نمی‌تونی بیخیالش بشی؟
‫فراموشش کن. ‫فقط وقت تلف کردنه.
‫تو سعی کردی خودتو بکشی، سوفی...
‫و بازم نمی‌خوای به مهمترین آدم ‫توی زندگیت بگی؟
‫اون واسه خودش زندگی داره!
‫همه باید داشته باشن. ‫ما حق نداریم عین جنازه‌ی سرگردون دورشون بپلکیم.
‫تقصیر اون نیست که من اون قرصا رو خوردم!
‫من نمیگم تقصیر اونه...
‫فقط سعی می‌کنم بفهمم چرا داشتی ‫برای ترک دنیا آماده می‌شدی...
‫بدون اینکه به پدرت بگی.
‫- به تو چه مربوطه؟ ‫- به خاطر چیزی از دستش عصبانی هستی؟
‫- از دستش عصبانی نیستم. ‫- چیزی هست که به من نمیگی؟
‫دست از سرم بردار!
‫باشه.
‫کارمون تموم شد؟
‫هنوز یه کم وقت داریم.
‫چیه؟
‫خب، تو...
‫قبلا هیچوقت دوست نداشتی جلسه ‫به این زودی تموم بشه.
‫تو جلسه‌ی اول به ‫اون کتابا اشاره کردی.
‫فکر می‌کردم به خاطر اینه که ‫با کتابا آشنایی داری.
‫گفتی سرد و تنها بالای ‫قفسه گذاشته شدن.
‫بعد از نزدیک بهشون نگاه کردم ‫و فهمیدم چندتا از اون کتابا...
‫کارای پدرت هستن.
‫گفتی که پدرت...
‫دوست داره که تو بهشون یه نگاهی بندازی...
‫و اینکه...
‫،اگه یه ژیمناست نبودی ‫مانکن می‌شدی.
‫فکر می‌کنم مانکن‌ها کسایی هستن که...
‫،اون انتخاب کرده که دور و برشون باشه ‫آدمایی که...
‫اون خوشش میاد.
‫،اونا کسایی هستن که می‌کنه ‫نگفتم که ازشون خوشش میاد.
‫می‌دونم که تو فرهنگ ما، مانکنها...
‫سکسی هستن ولی همیشه برام ‫عجیب بوده که...
‫چون تو هنر و ادب کلاسیک...
‫خوردن هم اغلب به سکس تشبیه شده.
‫هردوشون، هم تمنا و هم گرسنگی...
‫امیال وسوسه‌انگیز درون ما هستن.
‫چرا داری میری سوفی؟
‫سوفی، لطفا همین‌جا بمون.
‫سعی کن محو نشی.
‫گه بخور، پاول.
‫چرا داری اینکارو می‌کنی؟
‫فکر کردم داری سعی می‌کنی کمکم کنی.
‫چرا کتابا انقدر تو رو تحریک می‌کنن ‫که نسبت بهشون واکنش نشون میدی؟
‫کاری که تو می‌کنی یه جور بیماریه.
‫یه بیماری مزخرفه. به انحراف کشوندنه.
‫- هیچوقت به خاطر این کارت نمی‌بخشمت. ‫- چرا؟
‫چون ناراحتت می‌کنم؟
‫دارم درمورد چیزایی ازت سوال می‌پرسم ‫که واقعا دوست نداری درموردشون حرف بزنی.
‫اگه می‌خواستم درمورد کتابای پدرم حرف بزنم...
‫همون موقع می‌گفتم.
‫پس این چرندیات چیه که میگن ‫خود بیمار تصمیم می‌گیره درمورد چی حرف بزنه؟
‫از چیزایی حرف می‌زنی که دلخواه منه ‫و تمام مدت این منم که مسیر رو مشخص می‌کنم؟
‫خیلی گُهی.
‫ولی خودت صحبت‌هامون رو به اینجا کشوندی.
‫شاید متوجه نشده باشی ولی اینکارو کردی.
‫اولین چیزی که می‌خواستی درموردشون ‫حرف بزنی همین کتابا بودن.
‫چی داری میگی؟
‫که با عکسای پدرم جلق می‌زنی؟
‫که کتاب رو باز می‌کنی و ‫با همه‌ی اون هرزه‌ها ارضا میشی؟
‫همش میگی یکی ازم سوءاستفاده می‌کنه.
‫این تویی که ازم سوءاستفاده می‌کنی!
‫همونی که همه دوست دارن، نه؟ ‫یه روانی مُنگل.
‫که یه چیز خوب رو از زندگی ‫یه نفر انتخاب کنی...
‫و هرجوری شده بهش گند بزنی.
‫همونطور که پدرم گفت.
‫درمورد اون حرف نزن!
‫چطور تونستی؟
‫تو هم عین بقیه‌ای!
‫مثل کی، سوفی؟
‫سوفی.
‫خواهش می‌کنم نرو.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا اون کارو کردی؟
‫منظورت اینه که چرا کتاب رو آوردم پایین؟
‫چون مجبور شدم.
‫مجبور شدم کتاب رو بذارم رو میز...
‫و هیچ راه دیگه‌ای بهتر از ‫این کار سراغ نداشتم، سوفی.
‫فکر می‌کنم این کتاب ‫یه ارتباطی با زخم‌ت داره.
‫و باز شدن یه زخم، سوفی...
‫وحشتناکه...
‫دردناکه...
‫و...
‫نازیبا.
‫تو گفتی من مورد ‫سوءاستفاده جنسی قرار گرفتم.
‫تو اینطور شنیدی؟
‫من هیچوقت چنین چیزی نگفتم.
‫این کتاب...
‫با مانکن‌های لخت...
‫تو خواستی من اونا رو ببینم.
‫می‌دونی چه فکری می‌کنم؟
‫فکر کنم عصبانی هستی.
‫فکر می‌کنم خشم شدیدی ‫نسبت به پدرت داری.
‫قبلا گفتی که آرزو می‌کردی ‫ای کاش می‌تونستی از شکافها رد بشی.
‫ولی وقتی تو دردسر افتادی ‫واقعا اینکارو نکردی، سوفی.
‫ذهنت سعی کرد ولی بدنت...
‫بدنت همینجا موند.
‫به دیگران اجازه میدی هرکار انجام بدن...
‫چون خودت رو متقاعد کردی که...
‫واقعا اونجا نیستی.
‫که این اتفاق برای تو نمی‌افته.
‫که...
‫بهت صدمه نمی‌زنه.
‫مطمئنم این هفته بدجور ورزش می‌کنی.
‫و نه فقط چون امید المپیک هستی...
‫به خاطر این که می‌دونم بعد از ‫این جلسه می‌خوای...
‫دوباره کنترلت رو به دست بگیری.
‫ولی ازت می‌خوام یه چیزی ‫رو یادت بمونه، سوفی.
‫وقتی میری روی میله...
‫جایی که از همه‌چی رها میشی.
‫جایی که احساس امنیت می‌کنی.
‫تنها چیزی که می‌خوام بگم اینه که ‫مجبور نیستی بری اون بالا.
‫جاهای دیگه‌ای هم هستن که ‫می‌تونی اونجا احساس امنیت کنی.
‫و اینجا، تو این اتاق...
‫یکی از همون جاهاست.
‫::Blue August::.. ‫wWw.IMDb-Dl.CoM