‫آنچه گذشت...
‫،اگه یه نفر باشه که هیچ درکی از احساس گناه نداشته باشه ‫اون فرد پدرمه.
‫اواسط دهه‌ی ۵۰، درسته؟ ‫"جیم کرو"، "اوکلاهاما".
‫یه سری اراذل با نقاب به خونه‌مون حمله کرد.
‫،پدرم کل خانواده رو به طبقه‌ی پایین ‫تو موتورخونه تو زیرزمین بُرد.
‫پدربزرگم، پدر خودش، خیلی مریض احوال بود...
‫،از شدت سرطان ریه رو به موت بود ‫سرفه‌های خشک میکرد.
‫پدرم دستش رو روی بینی و دهان پدرش گذاشت...
‫و تا وقتی اونا داشتن زیرزمین رو میگشتن ‫دستش رو همونجا نگه داشت.
‫کاملاً محکم گرفته بود.
‫و وقتی اونا رفتن، پدربزرگم فوت کرده بود.
‫یعنی از خدامه اونو رو این مبل ببینم. ‫دکتر، یه روز اساسی رو باهاش میگذرونی.
‫"پائول وستون" هستم، یکی از دوستان "الکس". ‫عمیقاً تسلیت میگم بهتون.
‫ممنون. ‫من...شما رو یادم...
‫باهاش "راکت بال" بازی میکردین. ‫( نوعی تنیس بدون تور )
‫سلام، ببخشید.
‫- سلام. ‫- شرمنده.
‫نمیدونستم کدوم یکی از این درها، درِ اصلیه.
‫اشکالی نداره. روز وحشتناکیه.
‫نمیخواستم مزاحم دیگران بشم.
‫مشکلی نیست. ‫این در معمولاً برای افرادیه که وارد میشن.
‫و اونم معمولاً درِ خروجیه.
‫ولی واقعاً... ‫واقعاً اهمیتی نداره.
‫پس درِ ورودی و خروجی دارین؟
‫برای رعایت حریم خصوصی افراده. ‫یه سری آدما دوست ندارن که...
‫چشمشون یه همدیگه بیفته.
‫شرمنده‌ن؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫فقط...واقعاً تشریفاته.
‫- قهوه میل دارین؟ ‫- نه، اهل چایی‌م.
‫ولی نه، چیزی نمیخورم، ممنون.
‫- خوبه. ‫- خواهش میکنم، بفرمایید.
‫خیلی سوال دارم.
‫مطمئناً همینطوره، و امیدوارم بتونم به بعضیاش جواب بدم.
‫یه چیزی که باید از همین اول بهش اشاره کنم...
‫اینه که هرچیزی که بین من و مریضم ‫تو این اتاق گفته میشه...
‫خصوصیه.
‫- حتی اگه مریض مُرده باشه؟ ‫- بله، حتی در اون صورت.
‫خب، مطمئنم یه موضوع برای حرف زدن پیدا میکنیم...
‫چیزی که بهم کمک کنه بفهمم ‫چه اتفاقی برای پسرم افتاد.
‫:Mahyaa۷:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫خیلی راجع به اینکه ‫کی هستین رُک و روراست نبودین.
‫وقتی تو مراسم همدیگه رو دیدیم.
‫گفتین دوستش هستین؟ ‫حرکت زیرکانه‌ای بود.
‫خب، نمیخواستم اسرار "الکس" رو فاش کنم.
‫دنیل" یه لحظه هم تو توضیح"...
‫نسبت شما با "الکس" درنگ نکرد.
‫"خیلی رُکه، "دنیل. ‫چیزی که راجع بهش خیلی دوست دارم.
‫غافلگیر شدین از اینکه شنیدین "الکس" تحت درمانه؟
‫اینکه بهم نگفته غافلگیرم کرد.
‫- منظورم اینه، خب چه مشکلی داره؟ ‫- فکر میکنین چرا نگفته؟
‫هیچوقت جوابش رو نمیفهمیم، درسته؟
‫یا اینکه من نمیفهمم.
‫شایدم اینجا راجع بهش بحث کردین.
‫میدونی، همیشه این درگیرم کرده...
‫کل اتفاقاتی که اینجا میفته، میدونی؟
‫منظورم اینه که فردی که تحت درمانه ‫معمولاً راجع بهش بحث نمیشه.
‫،که دکتر کیه ‫چرا چنین جاییه...
‫چقدر قیمتشه.
‫خنده‌دار اینجاست چیزایی که هیچ حرفی ‫ازشون زده نمیشه مثل رازداری یا سوءتفاهم ـه...
‫که معمولاً افراد رو همون اول وارد اینجور درمان‌ها میکنه.
‫- جالب نیست؟ ‫- فکر نمی‌کنم موضوع رازداری باشه.
‫فکر میکنم راجع به به وجود آوردن محیطیه...
‫که افراد بتونن بیان و ‫خیالشون از بابت هر حرفی که میزنن، راحت باشه.
‫راحت‌تر از وقتی با عزیزانشون حرف میزنن؟
‫بعضی وقتا حرف زدن با کسی که ‫تو زندگیت هیچ نقشی نداره، راحت‌تره...
‫،یه فرد بی‌طرف ‫فردی که هیچ جایگاهی نداره.
‫منظورت مثلاً یه هرزه‌س، هان؟
‫کسی که برای صمیمیت و ‫آزادی عملش پول پرداخت شده.
‫یه مرد باید باید کسی رو برای صحبت داشته باشه ‫که بهش اهمیت میده...
‫نه کسی که ساعتی پول میگیره.
‫واقعاً به "الکس" اهمیت میدادم.
‫و اگرم نداده باشم...
‫باید مشاور خیلی ضعیفی باشم.
‫فکر میکنی "الکس" تو این اتاق ‫راجع به چیزایی حرف زد...
‫که تا حالا به کسی نگفته بوده؟
‫معمولاً بیمارها همینطورن.
‫پس شما به اندازه‌ی هر فرد دیگه‌ای راجع بهش میدونستی.
‫حس میکنین که پسرتون رو خوب میشناختین؟
‫الکس" رو وقتی یه پسر کوچیک بود، میشناختم".
‫و اونموقع چطور بود؟
‫خب، اون...
‫ساکت، درون‌گرا، خیالباف.
‫مخترع.
‫تا حالا بهتون گفته بود؟
‫نه، هیچوقت نگفته بود.
‫واقعاً؟...
‫این ماسماسک رو برای مادرش اختراع کرد...
‫ماهیتابه‌ای که بالا انداختن املت رو خیلی راحت‌ میکرد.
‫خیلی سخت روش کار کرد. ‫خیلی خوب بود.
‫از کجا چنین چیزی رو یاد گرفته بود؟ ‫شما مخترع بودین؟
‫نه،نه، رفیق. ‫من کودن بودم.
‫پدرم مخترع بود.
‫ماشین چاقو تیزکُن رو اختراع کرد.
‫خیلی هم براش پولساز نبود. ‫بهش افتخار میکرد.
‫- الکس" منو یاد اون مینداخت". ‫- از چه نظر؟
‫میخوای برام مشاور بازی دربیاری، دکتر؟
‫- فقط کنجکاوم. ‫- شایدم دستِ خودتون نیست.
‫اونم احتمالاً حقیقت داره.
‫"پدرم و "الکس...
‫،ویژگی‌های رفتاری یکسان داشتن ‫شوخ طبعی یکسان.
‫اذیت کننده بود. ‫وقتی "الکس" بچه بود...
‫و پدرم ۲۰سالی میشد که مُرده بود...
‫همونجا بود انگار...
‫از اونطرف میز شام به من نگاه میکرد...
‫تا درونم رو میدید ‫با همون چشمهاش که تو چهره‌ی "الکس" بود.
‫پدرتون هنوز در قید حیاتن، آقای "وستون"؟
‫بله.
‫بله، از نظر جسمی سالمه، ولی...
‫فراموشی گرفته.
‫با هم صمیمی بودین؟
‫البته که فرقهایی داشتیم.
‫ولی صمیمی بودیم.
‫هنوزم صمیمی هستیم.
‫چند وقت یه بار میبینینش؟
‫- ماهی یه بار. ‫- میفهمه که شما اونجایین؟
‫نه. فکر نمیکنم.
‫ولی ملاقات بیشتر به خاطر دلِ خودمه.
‫ازش چی گیرتون میاد؟
‫ارتباط...
‫حسِ...
‫تعلق.
‫تا حالا تو ذهنتون باهاش حرف زدین؟
‫مکالمه‌ی دو طرفه؟
‫بله.
‫،وقتی جوون‌تر بودم ‫هر چیزی که بهم میگفت یه گوشم در بود و یکی دروازه.
‫حالا هر روز صداش رو واضح و رسا تو ذهنم میشنوم.
‫میبینی، این همون حس ارتباطه که گفتی.
‫چیزی که حس میکنم ازم سلب شده...
‫با هر روزی که از مرگ "الکس" میگذره.
‫این حس...
‫سعی میکنم صداش رو پیدا کنم، ولی...
‫باهام حرف نمیزنه.
‫،"اگه بهتون بر نمیخوره، آقای "پرینس ‫فکر میکنم که...
‫هنوز خیلی زوده.
‫احتمالاً هنوز تو مرحله‌ی شوک هستین.
‫ولی صداش...
‫پیشتون برمیگرده.
‫به خاطر مقایسه‌ی کارتون با هرزگی معذرت میخوام.
‫اصلاً فکر نمیکنم که به هم شبیه باشن.
‫معذرت‌خواهیتون مورد قبوله.
‫پسرم، "الکس" رو چطور توصیف میکنین؟
‫ازتون تشخیص بیماری نمیخوام...
‫،مجبور نیستین بگین چطور فکر میکرد ‫فقط اینکه شخصاً راجع بهش چی فکر میکنین.
‫"فکر میکردم "الکس...
‫شدیداً...
‫مرد تواناییه.
‫حس رسالت خیلی قوی داشت.
‫خیلی حس قوی‌ای ‫به چیزی که ازش انتظار میرفت، داشت.
‫- ماموریت یا هدف؟ ‫- منظورتون چیه؟
‫خب، "الکس" نظامی بود...
‫نظامیا ماموریت دارن...
‫،هدف دارن، حس داشتن هدف ‫چیزی که...
‫،چیزی که به تنهایی انجام میدی ‫برای خودت میخوای.
‫اینو داشت؟
‫فکر میکنم "الکس" با این درگیر بود که ‫بفهمه برای خودش چی میخواد.
‫- خودش اینو گفت؟ ‫- نه، قربان، خودش نگفت.
‫فقط دارم برداشتم رو بدون...
‫خیانت به اعتمادی که بهم کرده میگم.
‫راستش، بیشتر از چیزی که مجازم حرف زدم.
‫خودتون خدمت رفتین، آقای "پرینس"؟
‫۸ماه، بعد از اینکه مجبورم کردن.
‫یه حمله‌ی آسم داشتم و بعد مرخصم کردن.
‫شاید زندگیم رو نجات داد.
‫خنده‌داره، یه مشکل تنفسی...
‫مایه رستگاریم بود...
‫و ناقوس مرگ پدرم.
‫الکس" راجع به اینکه چه اتفاقی" ‫برای پدرم افتاد چیزی بهتون گفت؟
‫اینا یه چیزایی راجع به زندگی منه...
‫"نه درمان "الکس.
‫میدونین که چطور پدرم مُرد؟
‫آره یا نه؟ یه سوال ساده‌س.
‫بله. بله، میدونم.
‫به هر حال، یه قهرمان جنگ مثل پسرم نبودم ‫اگه این کنجکاوتون کرده.
‫"راجع به خدمت "الکس ‫تو نیروی دریایی چه حسی داشتین؟
‫،البته که بهش افتخار میکنم ‫مثل هر پدر دیگه‌ای.
‫- به نظرتون خودش افتخار میکرد؟ ‫- فکر میکنین افتخار نمیکرده؟
‫"میخوام پسرم رو بفهمم، آقای "وستون.
‫،و به جای کمک کردن بهم ‫جواب سوالم رو با سوال میدین.
‫فکر میکنم پسرتون تفکیک...
‫رو مشکل میدونست...
‫اینکه احساساتش رو جدا از وظایفش نگه‌داره...
‫و با انتظارات بقیه زندگی کنه.
‫انتظارات نیروی دریایی؟
‫،انتظاراتی که برای برتر بودنش بود ‫مثل همیشه که برتر بود.
‫و به قیمت نیازهای خودش...
‫و آرزوهای واقعیش.
‫دارین میگین که "الکس" از لحاظ احساسی...
‫برای مهار کردن فشار، ناتوان بود؟
‫- آقای "پرینس" ازم میخواین تا... ‫- نظرتون رو میپرسم.
‫وضع احساسی "الکس" چیزی نیست که...
‫"دارین کج دار و مریز بازی میکنین، آقای "وستون.
‫،میتونم بدونم پسرم مشکل داشت ‫ولی نمیشه بدونم چقدر؟
‫میخوام بدونم مشاورش معتقده که ‫توانایی چه کاری رو داره...
‫چقدر میتونست پیش بره.
‫چقدر تو چه زمینه‌ای میتونست پیش بره، آقای "پرینس"؟
‫من...
‫با چندتا از خلبان‌های همکار "الکس" صحبت کردم.
‫یه پرواز آموزشی بوده.
‫،یه نبرد رو شبیه‌سازی کرده بودن ‫یه هواپیما برضد اون یکی.
‫اون یکی خلبان یه تصمیم عجولانه میگیره...
‫سعی داشته فرار کنه، ظاهراً تو ارتفاع کم پرواز کنه.
‫گفتن "الکس" فرصت نکرد تا به خودش بیاد.
‫یه شایعه‌ای هم پخش شده که "الکس" خودکشی کرده.
‫یه خلبان تراز اول بود. ‫یه نبرد اساسی نبود، یه تمرین آموزشی بود.
‫یه تمرین آموزشی.
‫چیزی به طور رسمی...
‫"نفهمیدن، آقای "پرینس. ‫خودتون اینو میگین.
‫یه صندلی پرتاب وجود داره.
‫چرا نپرید؟
‫شاید...
‫فکر نمیکرد که لازمه ازش استفاده کنه.
‫خب...
‫میکائلا" تو کلیسا بوده"...
‫میدونی، به زانو افتاده...
‫دعا میکنه و دنبال جوابه. ‫زنم هم همینطور.
‫بهشون گفتم، میدونی...
‫جای اشتباهی برای گشتنه.
‫،من و خدا ‫یه مدتی هست که کاری به هم نداریم.
‫ایمانم از دست رفت...
‫وقتی پدرم مُرد.
‫یه پسر یه بار "الکس" تا حدِ مرگ کتک زد.
‫تقریباً ۱۰ یا ۱۱ سالش بود.
‫کفشش رو برداشته بود.
‫یه آشغال عوضی کوچولو، میدونی؟
‫الکس" باهاش برخورد نکرد". ‫از خودش دفاع هم نکرد.
‫یه جنگجو نبود. ‫یه...
‫یه بچه‌ی ضعیف بود.
‫میدونی؟ ‫حساس.
‫که واقعاً بدجور منو میترسوند.
‫،از جایی که من میام ‫یه سیاهپوست رنجور میتونه به کُشتنت بده.
‫و "الکس" تو چه دنیایی به دنیا اومد؟
‫میخوای چی بگی؟
‫فقط دارم میپرسم اگه...
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫وقتی بچه بودم خیلی بیشتر بی‌عدالتی دیدم.
‫وحشت.
‫آیا...
‫آیا به دیدم نسبت به دنیا اثر گذاشت؟
‫البته.
‫رفتاری که باهاش پسرم رو بزرگ کردم، شکل دادن؟
‫چطور میتونن ندن؟
‫قوی بودن.
‫قوی بودن لازمه جون سالم به در بُردن بود.
‫آسیب‌پذیر بودن...
‫معمولاً محکوم به مرگه.
‫میخواستم در امنیت باشه.
‫به زمانهایی که صرف صحبت کردن ‫باهاش کردین، حسودیم میشه.
‫قبول میکنم که...
‫اینجور صحبت‌ها بدجور شرمنده‌م میکنه.
‫- اینجا مینشست؟ ‫- بله.
‫الکس" میتونست حرف بزنه".
‫آره.
‫اون و پسرش ساعت‌ها با هم حرف میزدن.
‫حتی یه بار به "روی" گفت که دوستش داره.
‫پسر، بهت میگم...
‫براش ارزشی قائل نبودم. ‫"چیکار داری میکنی؟"...
‫"میخوای بچه‌ت رو سوسول باربیاری؟"
‫انقدر بد بود که نمیخواست ‫تو هیچ زمینه‌ای از "الکس" بهتر باشه.
‫ترجیح میداد شطرنج رو به هم بزنه...
‫تا مجبور نشه پدرش رو شکست بده.
‫بیخیال. ‫این راه تربیت یه مرد نیست.
‫،باید به چالش بندازیش ‫مجبورش کنی رقابت کنه...
‫بهش یاد بدی چطور بجنگه، از پس خودش بربیاد.
‫جالبه که حسرت میخورین چرا با "الکس" ملایم‌تر نبودین...
‫در حالی که همزمان به نظر خشن میاین.
‫شنیدم که میگین در کشمکشین...
‫جناب، راجع به هیچی در کشمکش نیستم.
‫اینطور سعی کردین به "الکس" کمک کنین؟
‫راجع به هر کلمه‌ای که از دهنش بیرون میاد ‫از خودتون حدس میزنین؟
‫یه غریبه...
‫که کاملاً با پیش‌زمینه‌ش نا آشنایین.
‫میری دنیاش رو براش توضیح میدی.
‫راستش، تو جلسه‌هامون اکثراً...
‫من به چیزی که باید میگفت گوش میدادم.
‫آره، خب، دوباره رفتیم سراغ گوش دادن، هان؟
‫اون گوش شنوای شخصی و حرفه‌ای خودش رو داره.
‫گوش کن، وقتی پدرم رو خفه کردم...
‫فکر میکنی به یکی پول دادم تا بهم گوش کنه، هان؟
‫نمیتونی وایستی و هر درد و رنجی رو پیدا کنی.
‫".شاید به خاطر کاراییه که پدرم یا مادرم کردن "
‫بیخیال، باید به زندگیت ادامه بدی، رفیق.
‫میدونی؟ این صحبتا چه خیری میرسونه؟
‫پدرم رو برنمیگردونه. ‫میدونی چیه؟
‫آدمایی مثل تو، هیچوقت از فکر کردن راجع به اینکه ما...
‫به یه دلیلی ناخودآگاه داریم، دست برنمیدارین.
‫چون یه چیزایی راجع بهمون هست...
‫،که نمیتونیم باهاش مواجه بشیم ‫نباید باهاش مواجه بشیم.
‫وگرنه چطور میتونستیم تو این دنیا از جامون بلند شیم؟
‫بهت میگم، جنگ جهانی سوم شروع میشه...
‫و تمام آدمایی که درگیر...
‫این روانکاویا بودن...
‫صدها یا هزارها دلار خرج میکردن...
‫اولین کسایی هستن که سرشون به باد میره.
‫داروین" یه تئوری بقای اصلح داشت".
‫اصلح، نه اندیشمندتر.
‫با تمام احترامی که براتون قائلم...
‫الکس" اینجا اومد چون فکر میکرد احتیاج داره".
‫و تو باید بهش حمله میکردی، نه؟
‫و از هم میپاشوندیش؟
‫فکر میکنی که درمان "الکس" اینجا...
‫ربطی به مرگش داره؟
‫تو کسی هستی که بهش گفت...
‫باید بره درونش رو ببینه.
‫تا تأمل کنه...
‫امتحان کنه، احساس کنه.
‫آره، احساس کرد.
‫آره، و اون چی نصیبش کرد؟ ‫الان یه کلوچه‌ی انسانی‌ـه.
‫شما واقعاً یه معجزه‌گر هستین، دکتر.
‫پسر دارین، آقای "وِستون"؟
‫بله، دارم.
‫و اگه یه مَرد دیگه...
‫یکی از یه فرهنگ دیگه...
‫شروع کنه هر هفته نصیحتش کنه...
‫نصیحتی که تقریباً مطمئنی...
‫به پسرت آسیب خواهد رسوند...
‫- چیکار میکنین؟ ‫- پسرتون آدم بالغی بود...
‫که تصمیم گرفت خودش به اینجا بیاد...
‫چیکار میکردین؟
‫سعی میکردم جلوش رو بگیرم...
‫اگه میتونستم.
‫نمیتونم احساسی که اون رو...
‫تو این اتاق از هم پاشوند، درک کنم.
‫مردم درک نادرستی در مورد...
‫اتفاقاتی که تو اتاقایی مثل این میفته، دارن.
‫این واقعاً درمورد...
‫تهمت زدن یا قربانی کردنِ کسی نیست.
‫آدم برجسته‌ای بود.
‫مهربون بود...
‫فداکار بود...
‫وفادار بود.
‫خیلی وفادار بود.
‫خیلی وقتها، امیدوار بودم که...
‫فقط خودش رو خوشحال میکنه، نه من رو.
‫اما ما میخوایم خوشحال باشیم...
‫نه، دکتر "وِستون"؟
‫تمام عمرش رو سعی کرد تا من رو خوشحال کنه.
‫همه‌ی اون...
‫اون مدرسه رفتن...
‫اون مدرسه رفتن با مشقت...
‫و اون کارآموزی و...
‫و اون موفقیت‌ها...
‫برای من بود.
‫من کسی بودم که بهش احتیاج داشتم.
‫تا احساس کنم...
‫که در امنیته.
‫میدونی؟
‫پسرتون عاشقتون بود.
‫و خیلی زیاد تحسینتون میکرد.
‫بهم گفته بود.
‫این حرفو نزنین.
‫فکر میکنین...
‫فکر میکنین آرومم میکنه؟
‫نه، ترجیح میدادم...
‫که ازم نفرت داشت.
‫ترجیح میدادم...
‫که این همون "لعنت بهم" گفتنش باشه.
‫چرا این رو میگین؟
‫بخاطر اینکه خیلی بهش سخت گرفتم...
‫تا...
‫سرسخت‌تر...
‫از بقیه‌ی دنیا باشه.
‫خیلی احمقانه‌ست.
‫آیا پسرم رو کشتم؟
‫پدرم رو با دوتا دستهای خودم کشتم.
‫آیا پسرم رو هم کشتم؟
‫،نه، هرچی که اونجا اتفاق افتاد ‫تقصیر شما نبود.
‫شما مسئولش نیستین.
‫هیچوقت نمیفهمیم، نه؟
‫خُب، مرسی. ‫مرسی که وقتتون رو در اختیارم گذاشتین.
‫خیلی ممنون میشم ‫اگه یه تاکسی برام بگیرین، لطفاً.
‫البته.
‫:Mahyaa۷:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....