‫آنچه گذشت...
‫بابام مهمترین شخص زندگیم ‫تو تمام دنیاست.
‫تو سعی کردی خودتو بکشی، سوفی.
‫و نمی‌خوای اینو به مهمترین ‫شخص زندگیت تو دنیا بگی؟
‫اونم واسه خودش کار و زندگی داره.
‫تقصیر اون که نیست که من قرص خوردم.
‫من نمیگم تقصیر اونه...
‫فقط می‌خوام اینو بفهمم که چرا انقدر مشتاق ‫ترک این سیاره بودی و به اون چیزی نگفتی.
‫- به خاطر چیزی از دستش عصبانی هستی؟ ‫- من از دستش عصبانی نیستم.
‫یه بار بهم گفتی می‌خواستی کشور رو ‫ترک کنی و بری پیش پدرت و همسر جدیدش...
‫زندگی کنی ولی همسرش بهت ‫اتاق نداده؟
‫بهت که گفتم، اون زنش رو به خاطر همین ترک کرد.
‫بعد از ۲ سال، سوفی.
‫چطور تونست دست از دوست داشتن من بکشه؟
‫مگه چیکار کردم؟
‫لورا، سلام. ‫اوه... منم، پاول.
‫امیدوارم حالت خوب باشه.
‫هنوزم امیدوارم که بتونیم... با هم حرف بزنیم.
‫دور همی، شاید یه قهوه‌ای هم بخوریم.
‫خیلی خب، فکر کنم... ‫دوباره باهات تماس می‌گیرم.
‫خداحافظ.
‫:Blue August:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫هی، خوشگله!
‫اینجا چیکار داری؟
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫بیا اینجا.
‫بیا، بیا.
‫یه بغل بده.
‫نگاش کن.
‫عینهو ضربه فنیا شدی.
‫بازوهات چطوره، ها؟
‫عالیه.
‫از کجا فهمیدی من اینجام؟
‫مامانت گفت.
‫خیلی دلش می‌خواست بهم بگه ‫که امروز صبح وقت دکتر داری...
‫و اینکه این جلسات برات مفید بوده.
‫گرچه، برای دادن آدرس سرسختی می‌کرد.
‫شاید می‌ترسیده جلوی دکتر دیوونه‌ها ‫خجالت‌زده‌ت کنم.
‫احتمالاً همین فکرو کرده.
‫خب...
‫اینجا همون جایی ـه که جادو اتفاق می‌افته، ها؟
‫از مامان شنیدم تو مسابقات کولاک کردی.
‫آره.
‫چرا بعد از اون بهم زنگ نزدی؟
‫واقعاً خسته بودم. ‫فقط می‌خواستم بخوابم.
‫،چون می‌دونستی من منتظر تماست بودم ‫درسته بچه جون؟
‫واقعاً؟
‫می‌تونستی بیای خودت مسابقات رو ببینی.
‫نمی‌تونم همینطوری بلند شم بیام سوفی. ‫خودت که می‌دونی.
‫و تازه، نمی‌خواستم یهو از...
‫ناکجاآباد لحظه‌ی آخر خودمو نشون بدم ‫و شوکه‌ت کنم.
‫ترسیدم استرس بگیری.
‫چی شده؟ ‫چطور میومدم وقتی تو بهم خبر ندادی؟
‫بابت چیزی از دستم عصبانی هستی؟
‫اونجا هم دقیقاً همینطوری سیخ وایمیستادی.
‫داری کم کم منو می‌ترسونیا.
‫باید برم داخل.
‫وایسا، وایسا. بیا اینجا، بیا. ‫یه بغل بده.
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم.
‫دختر بااستعداد ِ دیوونه.
‫،وقتی صداتو نشنیدم داشتم می‌مُردم
‫داشتم خودمو می‌کشتم.
‫نه چیزی می‌خورم، نه می‌خوابم.
‫راستشو بخوای زنگ زدم.
‫- یکی دوباری زنگ زدم. ‫- ولی پیغام نذاشتی.
‫مامان همیشه گوشیشو جواب میده.
‫من مامان نیستم عزیزم.
‫بریم قدمی بزنیم و یه چیزی بخوریم.
‫- من هنوز ناهار نخوردم. ‫- بابا، من الان کار دارم.
‫درسته. وقت دکتر.
‫باشه.
‫منتظر می‌مونم. بعدش میریم.
‫- مجبور نیستی منتظرم بمونی. ‫- نه، مجبورم.
‫ظاهراً این تنها فرصتی ـه که ‫برای گذروندن با بچه‌م دارم.
‫خب با این دکتر دیوونه‌ها... چطور پیش میره؟
‫- خوب. ‫- واقعاً؟
‫از چیا حرف می‌زنین؟
‫خیلی چیزا.
‫چه جور چیزایی؟
‫درمورد پسرا، ژیمناستیک، چی؟
‫بعضی وقتا.
‫از منم حرف می‌زنی؟
‫بعضی وقتا.
‫درمورد منم حرف می‌زنی؟ واقعاً؟
‫درمورد خیلی چیزا حرف می‌زنیم، بابا.
‫درموردم چی میگی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫این رفتار عجیب بین من و تو به خاطر همینه؟
‫به خاطر اینه؟
‫چون داری معالجه میشی؟
‫لعنت به من. ‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫- بابا. ‫- نه، نه، بیخیال.
‫یه لحظه بیشتر طول نمی‌کشه. ‫باهام بیا. اینطوری بهتره.
‫اینا برای منه؟
‫من زک هستم. پدر سوفی.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫اوه، نه، اینا... ‫اینا برای سوفی هستن.
‫به مناسبت بردن مسابقات.
‫قشنگه.
‫قشنگ نیست سوفی؟ بگیرش.
‫خب، فکر کردیم امروز باهم بیایم خدمتتون.
‫اشکالی نداره؟
‫- قرار گذاشتین باهم بیاین؟ ‫- نه. بیرون منتظرم بود.
‫- مشکلی ـه؟ ‫- درواقع بله. اشکال داره.
‫چرا؟ مشکل چیه؟
‫خب، من باید با سوفی حرف بزنم...
‫و ببینم در مورد قرار ما سه نفر چه حسی داره.
‫اوه، این... ‫نه، اشکالی نداره.
‫اون مشکلی نداره. ‫راحتی، مگه نه سوفی؟
‫- اصلاً. ‫- اون راحته.
‫میشه بیایم داخل؟
‫چرا برای هفته‌ی آینده یه جلسه...
‫در حضور هر سه‌تامون ترتیب ندیدم؟
‫من همیشه نیستم.
‫فکر می‌کنم من و سوفی باید در این مورد مشورت کنیم...
‫که آیا جلسه‌ی هفته‌ی آینده ‫براش لازم هست یا نه.
‫زمان لازم داریم که آمادگی...
‫آمادگی برای چی؟ ‫من پدرشم.
‫- بابا، آروم باش. ‫- نه، من...
‫- مسأله‌ی مهمی که نیست. ‫- من کاملاً آرومم بچه‌جون.
‫این آقا کسی ـه که به نظر میاد ‫داره گوه خوری اضافه می‌کنه.
‫بابا، می‌تونیم هفته‌ی بعد ‫اینکارو بکنیم، باشه؟ خواهش می‌کنم.
‫بابا! نرو!
‫- بهش میگم اجازه بده بیای داخل. ‫- فراموشش کن.
‫اون فقط می‌خواد از من محافظت کنه.
‫محافظت کنه؟ از چی؟ ‫از پدرت؟
‫اوه، خوبه. چه کمکی.
‫اگه نیای داخل بهش میگم قرار امروز رو کنسل کنه.
‫واقعاً فکر کردی الان برمی‌گردم اونجا؟
‫اصلاً می‌دونی چقدر برام تحقیرآمیز بود...
‫که جلوی دکترت وایسم...
‫انگار که... من چی‌ام؟
‫فکر می‌کنه من چه‌جور آدمیم؟
‫تو چت شده؟
‫واقعاً اون یارو رو جدی گرفتی؟
‫انگار... انگار که... مغزت رو شستشو داده.
‫مغزم رو درمورد چی شستشو داده؟
‫باید آمادگی ملاقات با بابات رو پیدا کنی؟
‫پسر، این دیگه خیلی مزخرفه.
‫حتی نمی‌تونه تو چشمام نگاه کنه.
‫قلبمو شکستی.
‫باهوشتر از این حرفا بارت آورده بودم.
‫تو منو بار نیاوردی.
‫ببخشید؟
‫بیشتر وقتا تو سفر بودی.
‫باورم نمیشه دارم اینا رو می‌شنوم.
‫اون گفت تو تمام زندگیش هیچوقت ‫تا این اندازه تحقیر نشده بود.
‫بدون وقت قبلی نمی‌تونستم اجازه بدم بیاد داخل.
‫- اون پدرمه. ‫- هنوزم هست.
‫گذاشتی مادرم بیاد داخل.
‫برای اون جلسه با مادرت قرار گذاشته بودیم.
‫چرا نذاشتی فقط بیاد داخل؟ ‫اذیتم که نمی‌کرد.
‫می‌دونم که پدرت مدام از زندگیت رفته و دوباره برگشته...
‫ولی به این معنی نیست که دیگه اذیتت نمی‌کنه.
‫در حقیقت، من فکر می‌کنم که ‫اینکار خیلیم باعث آزارت میشه.
‫و اونم از قوانین این دفتر معاف نیست.
‫مرده‌شور تو و قوانین رو ببرن.
‫اگه زنت بیاد داخل، مجبورش می‌کنی بره...
‫بهش میگی برگرد هفته‌ی دیگه بیا؟
‫اگه فکر می‌کردم حضور اونا تو دفترم بی‌موقع‌ست...
‫قطعاً به اون یا هرکس دیگه همینو می‌گفتم.
‫من به زمان احتیاج دارم تا آمادگی ‫پذیرش هردوی شما رو داشته باشم.
‫پس موضوع اصلاً من نبودم.
‫همش به خاطر خودت بود.
‫چیه؟
‫خیلی اتفاقی فهمیدم مادرت باید چه حسی داشته باشه.
‫این یعنی چی؟
‫به پدرت خیلی آسون می‌گیری.
‫،چندماهی غیبش می‌زنه ‫بعدش بدون هیچ خبری پیداش میشه...
‫می‌خواد تو جلسه‌ی درمانت مداخله کنه.
‫هجوم میاره به حریم خصوصیت...
‫ولی بازم ازش دفاع می‌کنی.
‫اون همیشه سلطان ـه.
‫لازم نیست نگرانش باشی ‫چون دیگه هیچوقت اینجا برنمی‌گرده.
‫حالا می‌تونی تاج‌ـتو برگردونی.
‫باشه، بذار بگیم اون برمی‌گرده.
‫- برنمی‌گرده. ‫- فقط بذار فرض کنیم...
‫،می‌تونستیم برش گردونیم اینجا ‫اینو می‌خواستی؟
‫- آره. ‫- چرا؟
‫چون براش مهمه. مشخص نیست؟
‫برای اون یا برای تو؟
‫- بچه داری؟ ‫- می‌دونی که دارم.
‫- خب، تا حالا کاری نکردی ‫که خوشحالشون کنی؟
‫- این یه موقعیت خیلی متفاوته، سوفی. ‫- نیست.
‫اون سرپرست ـه، نه تو.
‫خب که چی؟
‫- فرقش رو نمی‌بینی؟ ‫- منو تحریک نکن!
‫تحریکت نمی‌کنم.
‫اینا جلسات درمان تو هستن سوفی، نه اون.
‫یکی از دلایلی که حتی بزرگترا میان برای درمان...
‫اینه که از چیزی که هستن جدا بشن...
‫از چیزی که دیگران ازشون انتظار دارن جدا بشن.
‫تا حالا دخترت رو هم تحلیل کردی؟
‫نه، خب، امتحان نکردم.
‫- چرا؟ ‫- چون فکر خوبی نیست.
‫درست نیست که یکی از بچه‌های خودت رو درمان کنی.
‫- چرا؟ ‫- والدین نقش مهمی رو در...
‫تکامل شخصیتی بچه‌هاشون ایفا می‌کنن.
‫پس به عنوان یه دکتر ‫برام خیلی سخته که...
‫بحث پدر بودنم رو از درمان جدا نگه دارم.
‫چون تو خودت بخشی از مشکلی.
‫درسته.
‫من حتی درمورد تصادفم بهش نگفتم. ‫خیلی ضایع‌ست.
‫اوه، لعنتی.
‫بذار بیاد داخل پاول. فقط همین کارو بکن.
‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫مطمئنی؟
‫باید به حرفم گوش بدی.
‫بیاین تو. خواهش می‌کنم.
‫تصمیمتو گرفتی؟
‫بابا جذام نداره؟
‫نمی‌خواین بشینین؟
‫خیلی خب، تو گفتی...
‫من تو رو بزرگ نکردم و پیشت نبودم.
‫خب، موقعی که بیرون بودم...
‫یه لیست نوشتم.
‫هرروز صبح...
‫از وقتی ۶ سالت بود تا ۱۰ سالگیت...
‫ساعت ۵ باهات از خواب بیدار می‌شدم...
‫بهت لباس می‌پوشوندم...
‫،و می‌بردمت سر تمرین ‫و بیرون منتظرت می‌موندم...
‫،تا وقتی کارت تموم بشه ‫که بتونم ببرمت مدرسه.
‫و بعد پیشت می‌موندم...
‫تا بتونی تکالیفت رو انجام بدی ‫چون اگه اینکارو نمی‌کردم خوابت می‌برد.
‫به جز اینکه...
‫،تو ریاضی کودن بودم ‫سه شب در هفته درسات رو...
‫باهات مرور می‌کردم.
‫و وقتی...
‫وقتی...
‫وقتی نمی‌تونستی بخوابی...
‫نگهت می‌داشتم...
‫و باهات می‌رقصیدم تا زمانی که خوابت ببره.
‫،و وقتی صدمه می‌دیدی ‫روز و شب تو بیمارستان...
‫کنارت می‌موندم...
‫بسه بابا. چیزی نیست.
‫فقط بهم نگو که بزرگت نکردم.
‫یعنی، اصلاً می‌دونی...
‫وقتی دو هفته صدات رو نشنوم، می‌میرم؟
‫نه می‌خورم. نه می‌خوابم.
‫خدایا، ببین، دستام دارن می‌لرزن.
‫تو تقریباً ۳ سال منو ندیدی.
‫پس معلومه زیاد برات مشکلی نبوده.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫وقتی با اون زنه رفتی نیویورک.
‫چه ربطی داره؟
‫- هرروز تلفنی باهم حرف می‌زدیم. ‫- اون که به حساب نمیاد.
‫من از همه‌ی اتفاقاتی که برات می‌افتاد خبر داشتم.
‫نه، نداشتی.
‫خب، دو سال بود، نه سه سال.
‫- دو سال و نیم. ‫- ببین، بچه‌جون...
‫می‌دونی که ازت خواستم بیای با ما زندگی کنی.
‫- همچین اتفاقی نیفتاد. ‫- به خاطر همین ترکش کردم.
‫بعد از دو سال و نیم.
‫ما یه روزمون هم بدون بحث کردن نمی‌گذشت.
‫من هنوزم بخشی از زندگیت بودم.
‫تو الان هیچی از من نمی‌دونی.
‫چرا... چرا همش همینو میگی؟ ‫چی رو بهم نگفتی؟
‫نمی‌دونستی مامان افسرده شده بود.
‫می‌دونستی خونه بودن برام سخته. ‫می‌خواستم بیام با تو زندگی کنم.
‫- و منم همینو می‌خواستم. ‫- ظاهراً نه به اندازه‌ی من.
‫- من ترکش کردم. ‫- بعد از دو سال و نیم!
‫من ترکش کردم سوفی.
‫دوستش داشتم و به خاطر تو ترکش کردم.
‫و اگه نظرش عوض میشد و ‫اجازه می‌داد بیای با ما زندگی کنی...
‫فوری برمی‌گشتم سمتش.
‫پیش زنی که دخترت رو تو خونه‌ش راه نداد، درسته؟
‫بعضی وقتا کارای بزرگترا توضیحش سخته.
‫کارای بزرگترا؟
‫داری دستم می‌ندازی.
‫فقط برو! از اینجا برو!
‫دیگه نمی‌خوام اینجا باشی.
‫فکر می‌کنی می‌تونی همینطوری ‫تو زندگیم رفت و آمد کنی...
‫انگار که من یه جور ایستگاه قطارم!
‫از چی داری حرف می‌زنی؟
‫این حرفا رو این بهت یاد داده؟ ‫مامانت بهت یاد داده؟
‫هیچ ربطی به اون نداره. ‫این موضوع درمورد منه.
‫درمورد تو؟
‫اصلاً می‌دونی من چقدر دوستت دارم؟
‫- می‌دونی؟ ‫- نمی‌تونی دوستم داشته باشی.
‫تو حتی منو نمی‌شناسی!
‫چرا همش داری اینو تکرار می‌کنی؟ ‫من پدرتم.
‫- کی بهتر از من تو رو می‌شناسه؟ ‫- اون.
‫اون؟
‫واقعاً؟ ولی تو که پدر نیستی، مگه نه؟
‫،یه روز در هفته ‫تا چند هفته...
‫این موضوع شبیه هفت سال اول زندگی نیست، هست، دکتر؟
‫نه، نیست.
‫پس واسه این چی داری بگی؟
‫یا فقط صدای توـه که ‫از دهن این داره میاد بیرون؟
‫یه مدت طولانی رو داشتم به حرفای سوفی گوش می‌دادم...
‫و چیزی که ازش شنیدم همش خشم و آزردگی ـه.
‫ولی اینم شنیدم که نیاز داره ‫که تو رابطه‌تون رو...
‫اصلاح کنی و براش بجنگی.
‫خیلی خب، اه...
‫من هیچوقت دست از دوست داشتنت برنداشتم.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫تو که پیشم نبودی. ‫اونو انتخاب کردی.
‫برنامه‌م اونطوری نبود. ‫من... اگه...
‫- اگه می‌تونستم دوباره اینکارو بکنم... ‫- نمی‌تونی.
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی اگه می‌تونستم...
‫نمی‌تونی.
‫دیگه هیچکاری نمی‌تونی بکنی.
‫نمی‌تونی همینطوری بگی متاسفی ‫و همه‌چی رو درست کنی.
‫نمی‌تونی... ‫کسی رو که بهت اعتماد نداره مجبور به اینکار کنی.
‫و نمی‌تونی خونواده رو دوباره کنار هم برگردونی.
‫اینطوری نمیشه.
‫بزرگتر بودن یعنی این!
‫می‌دونی سعی کردم خودمو بکشم؟
‫چی؟
‫کی؟
‫من تصادف هم نکردم.
‫از قصد دوچرخه‌م رو زدم به ماشین.
‫از این زندگی خسته شده بودم.
‫اوه، خدایا. بچه‌جون.
‫الانم می‌خوام از اینجا بری، باشه؟
‫نه. نه.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- سوفی، خواهش می‌کنم.
‫- نه! ‫- می‌خوام بمونم. خواهش می‌کنم.
‫بذار بمونم، لطفاً.
‫این جلسه‌ی درمان منه.
‫مال من.
‫خدای من، پدرم رو انداختم بیرون.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫این بهترین تصوری ـه که پیدا کردی...
‫که قدرت اینو داری که وقتی والدینت رو ‫می‌خوای، بهشون اجازه بدی بیان داخل...
‫و وقتی نمی‌خوایشون، بیرون نگهشون داری.
‫فکر می‌کنم این نشونه‌ای بلوغ ـه.
‫احتمالاً دیگه هیچوقت نمی‌بینمش.
‫من فکر می‌کنم می‌بینی.
‫می‌دونی، شاید اون بفهمه که ‫باعث درد کشیدن تو بوده.
‫و همین، اونو عوض می‌کنه.
‫آدما می‌تونن عوض بشن، می‌دونی که.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم تو هم عوض شدی.
‫می‌خوام برم بیرون ببینم ‫می‌تونم بهش برسم یا نه.
‫باشه.
‫برای تمرین دارم میرم دنور.
‫،یه مدتی می‌خوام خودم باشم
‫،از خودم مواظبت کنم
‫بدون مامانم...
‫یا تو.
‫جسارت نشه.
‫اختیار دارین.
‫،باید با مامانم هماهنگ کنم ‫ولی فکر نکنم مشکلی داشته باشه.
‫خوبه.
‫چیزی ـه که واقعاً می‌خوام.
‫می‌دونی که هروقت بخوای ‫می‌تونی بهم زنگ بزنی؟
‫آره، آره. درسمو بلدم دکتر.
‫قانون بغل کردن هم هست پاول؟
‫آره.
‫خداحافظ پیرمرد.
‫خداحافظ جوون.
‫مواظب خودت باش، باشه؟
‫- امنه؟ ‫- البته.
‫خب، چه خبرا؟
‫دیدم اون مریضه رفت.
‫می‌دونی تو یه مدرسه‌ایم؟
‫آره.
‫اون باباشه؟
‫خوشتیپه.
‫چرا داری لبخند می‌زنی؟
‫همینطوری.
‫مامان انگار یه کم ناراحته.
‫منظورت اینه که، به خاطر دخترشه ‫که شب غیبش می‌زنه؟
‫نه، منظورم این نیست.
‫شما که درمورد همه‌چی باهم حرف می‌زنین، درسته؟
‫آره، خب. ما...
‫سعیمونو می‌کنیم.
‫:Blue August:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....