‫آنچه گذشت...
‫اون میدونست که "کیت" با یه مرد دیگه ‫توی ایتالیا ــست.
‫به رُخم کشید.
‫چطور جرات میکنی؟
‫اگه خیلی برات مهمه،باید بگم که کاملاً تموم شده.
‫من اولین مریضیم که عاشق توئه "پاول"؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره،از پسش بر میام.
‫- چیکار؟ ‫- فک نمیکنم،اینکار به جایی برسه.
‫- میخوای به کجا برسه "الکس"؟ ‫- یه جای درست حسابی.دلم برای پرواز تنگ شده.
‫باید یکم رو جزئیات بیشتری درباره ‫پایان جلساتِ روانکاویت بحث کنیم.
‫امروز جلسات روانکاویمون تموم میشه.
‫- بهش بگو که من آمادم. ‫- بذار اول درباره این صحبت کنیم که آماده هستی یا نه.
‫- من به این احتیاج دارم. ‫- الکس"،داری من رو تو شرایط بدی قرار میدی".
‫تا حالا مریضی نداشتم که در طول جلسات روانکاوی،بمیره.
‫- میری بیرون؟ ‫- میرم "لورا" رو ببینم.
‫خیلی عجیبه آدم توی خونه مریضش باشه؟
‫تو مریض نیستی. ‫از خیر من گذشتی؟
‫نه،نگذشتم.
‫- "پاول". ‫- امروز "لورا" رو دیدم.
‫رفتم اونجا تا بهش بگم،دوستش دارم.
‫- چی شد؟ ‫- دست و پام رو گُم کردم.
‫باید از هم می‌پاشوندیش،مگه نه؟
‫"فکر میکنی جلساتِ روانکاوی "الکس ‫یه ربطی به مرگش داره؟
‫باشه بابا،اومدم.
‫- کیه؟ ‫- پُستچی.
‫باشه.
‫"آقای "پرینس.
‫فکر کردی اگه بیای "بروکلین" پیدات نمیکنم؟
‫- همه‌چی رو به راهه؟ ‫- رو به راه؟
‫- به همین زودی فراموش کردی؟ ‫- نه،معلومه که نکردم.
‫چجوری میشه اون رو فراموش کرد؟
‫هیچکی نمیخواد مسئولیت کارش رو به گردن بگیره.
‫میدونی،همه فکر میکنن ‫خیلی راحت میتونن از زیر کارایی که کردن، در برن.
‫ولی من دیگه اینجوری نیستم.
‫یکم گیج شدم،یه سالی میگذره ‫خبر خاصی شده؟
‫یه گزارشی از نیروی دریایی به دستم رسیده.
‫هیچ نشانه‌ای از خرابی فیزیکی،موجود نیست.
‫نمیدونستم اینو.
‫ولی میدونستی که پسرم آماده پرواز کردن نیست.
‫اینو میدونستی...ولی جلوش رو نگرفتی.
‫الانم اون مُرده. ‫هنوز روانکاوی میکنی؟
‫شبیه همون کاری که با "الکس" کردی؟
‫- من هیچوقت پام رو تو این خونه نمیذارم. ‫- "آقای "پرینس"، مرگِ "آلکس...
‫حادثه غم‌انگیزی بود. ‫حتی نمیتونم فکرش رو بکنم،که چیا بهتون...
‫نمیخوام تصورش رو بکنی مرد،میخوام باهاش زندگی کنی!
‫- خشمتون رو درک میکنم. ‫- اندازه پشگل هم نمیفهمی.
‫میخوای یه چیزی رو بفهمی دکتر جون؟
‫- شاید اینو بفهمی! ‫- این چیه؟
‫دعوی حقوقی...بر علیه تو!
‫بهشون گفتم که خودم احضاریه رو تحویل میدم.
‫میشه لطفاً در این باره باهم حرف بزنیم؟
‫- این کار،پسرم رو زنده میکنه؟ ‫- نه، مشخصاً که زنده‌اش نمیکنه.
‫خُب،میدونی.
‫همین حرف زدن با تو بود که "الکس" رو کُشت.
‫- "من پسرتون رو نَکُشتم آقای "پرینس. ‫- معلومه که کُشتی!
‫اینو به پسرش بگو.
‫- متاسفم. ‫- نه،نه، معذرت‌خواهی کافی نیست.
‫باید بهاش رو پس بدی.
‫میخوام که بهاش رو پس بدی!
‫Neo & Farzane ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫آقای "وستون"؟ از این طرف بیاین لطفاً.
‫"پاول".
‫یه مدتی میشه که ندیدمت ‫حال و احوالت چطوره؟
‫خوبم،این...این.. ‫منم دیگه،مگه نه؟
‫- مطمئن نبودم که یادت باشه. ‫- معلومه که یادمه.
‫تغییر کردی.
‫راستش،یه قرار ملاقات با آقای "الیس" دارم.
‫میدونم،متاسفانه توی شیکاگو گیر گرده ‫ازتون معذرت خواهی کرد،و منو جای خودش فرستاد.
‫باشه. پس شاید بهتر باشه ‫منتظرشون بمونم تا برگردن.
‫آره میتونی، ولی احتمالاً باید زمان زیادی منتظر بمونی ‫و من از قبل یه نگاهی به پروندت انداختم.
‫ولی با توجه...به قضایایی که باهم داشتیم...
‫"ول کن بابا "پاول.
‫جلسه اول دادرسی،هشت هفته دیگه ــست.
‫فکر کنم به نفعته که همین الان شروع کنی.
‫هشت هفته. ‫به اندازه کافی وقت داریم؟
‫نه،نکته دقیقاً همینه. ‫حالا که اینجایی،پس بیا کارمون رو شروع کنیم.
‫من یکم سوال میپرسم،توهم یکم سوال میپرسی ‫و تمام.
‫اگه دوست داشته باشی،آقای "الیس" دفعه بعدی ‫میتونه ببینتت.
‫- باشه. ‫- عالیه.
‫عجب منظره قشنگیه.
‫- آره،امان از دستِ تجملات! ‫- درسته.
‫بشین.
‫تا حالا کلی پرونده معالجه اشتباه رو حل کردم.
‫معالجه اشتباه؟
‫میتونم تصور کنم که این چقدر میتونه برات سخت باشه.
‫نه،من خوبم...واقعاً میگم.
‫معالجه اشتباه،من...
‫چطوری شروع...چطوری شروع کنیم؟
‫برای اطمینان از صحتِ اطلاعات ‫اول یکم سوالات شخصی میپرسم، باشه؟
‫باشه،باشه.
‫- ۵۳سالته؟ ‫- آره.
‫- خیلی خوشگل شدی. ‫- ممنون.
‫مردا باید خیلی خوشانس باشن که این ریختی باشن.
‫خدا،چقدر رو مُخه.
‫لیسانس و فوقِ لیسانست رو از دانشگاهِ کلمبیا گرفتی ‫و دکترات رو از دانشگاه "نیو اسکول" گرفتی.
‫- عجب رزومه‌ای! ‫- ممنون.
‫و بعدش،وقتی توی نیویورک دوره انترنی رو میگذروندی ‫وسایلت رو جمع میکنی و از اونجا میری؟
‫نه،اینطوری نبود ‫چندسال بعدش بود.
‫"حقیقتش اینه که،رفتم به موسسه "بالتیمور.
‫درسته،تابستون سال ۸۸ ‫اون موقع،تازه شروع کردم به حقوق خوندن.
‫الانم دوباره توی "بروکلین" زندگی و کار میکنی. ‫خوش اومدی!
‫ممنون، ولی حقیقتش اینه که تابستونِ سال پیش برگشتم اینجا.
‫متوجهم.
‫- و اخیراً طلاق گرفتی؟ ‫- توی پروندم اینو نوشته؟
‫از طرف شرکت بیمه،این اولین سالیه که ‫گزینه افرادِ مطلقه رو توی فُرم‌ها تیک زدید.
‫پس باید بگم که،بله طلاق گرفتم.
‫- و سه تا بچه داری؟ ‫- بله.
‫با تو زندگی میکنن؟
‫پس اینجوری فرض میکنم،که با اصولِ اولیه دعوی حقوقی ‫آشنا هستی،درسته؟
‫میدونی،اگه بخوام صادقانه بگم ‫هیچی بارم نیست.
‫خیلی خُب،از اول شروع میکنیم.
‫توسط خانواده مریضِ قبلیت،ازت شکایت شده.
‫اونا ادعا کردن که،باید متوجه میشدی که ‫آقای "پرینس" آماده پرواز کردن نبوده...
‫و باید وضعیتش رو به نیروی دریایی گوش زَد میکردی.
‫برای ۲۰میلیون دلار ازت شکایت کردن.
‫به گا رفتم.
‫که سه میلیونش رو بیمه‌گرتون پوشش میده.
‫یکم آب میخوای؟
‫- آره،لطفاً. ‫- چیزِ قوی‌تری نمیخوای؟
‫- چی؟ ‫- یه جُکه،از این شوخی خرکیا.
‫شرمنده،دیگه جوون نیستم.
‫خُب،کی هست؟
‫از نقطه نظر شخصی خودم باید بگم که ‫این دعوی،اصلاً به حق نیست.
‫ولی ما توی یه جامعه نابه‌سامان زندگی میکنیم.
‫خُب،این جلسه دادرسی اول...
‫- میتونه ما رو از شر همچی خلاص کنه. ‫- میتونه و بایدم اینطور بشه.
‫ولی حد خاصی برای تعیین اینکه یه پرونده به دادگاه ‫کشیده بشه یا نه وجود نداره.
‫یه طرف قانونه،طرف دیگه هم قاضی هست که به پستت میخوره.
‫مطلقه‌ای،پس باید با چنین چیزی آشنا باشی.
‫آره،ولی قانون همچنان قانونه ‫مگه نه؟
‫آره،ولی مریضت...
‫یه مرد جوون،یه پدر و یه قهرمان جنگی بود.
‫آره،خُب اگه بخوام خیلی صادقانه بگم...
‫فک نکنم اون خودش رو به عنوان یه قهرمان جنگی میدید.
‫از طرفی، قاضی هم ممکنه بخواد خونواده‌ش ‫رو اون روز به دادگاه احضار کنه.
‫ولی فک... ولی فکر کردم که گفتی ‫به دادگاه کشیده نمیشه.
‫خُب نباید بکشه،ولی اگه بکشه...
‫احساسات هیات منصفه باعث میشه ‫حقایق رو کامل نبینن.
‫مخصوصاً وقتی پای پرونده‌های خودکشی میاد وسط.
‫منظورت از "خودکشی" چیه؟
‫داری بهم میگی که فک میکنی،"الکس" خودش رو کُشته؟
‫من چنین چیزی نمیگم ‫ولی وکیل‌مدافع،چنین ادعایی میکنه.
‫اونا الان بیرونن،و با هر کس و ناکسی صحبت میکنن...
‫و بالاخره یه سری آدم رو پیدا میکنن که شهادت بدن ‫اون بنظر افسرده بوده ... و نه خودش.
‫- و گزارشِ نیروی دریایی... ‫- خُب،معلومه که نیروی دریایی گناهِ خودش رو میندازه گردنِ یکی دیگه.
‫معلومه اینکار رو میکنن،اینکه دیگه تعجب نداره.
‫خُب،اگه بحث تا اونجاها کشیده شد،حتماً این رو ‫هم بیان میکنیم!
‫اگه اینطوری بشه،دادگاه به مسابقه بینِ متخصصان تبدیل میشه.
‫ما آدمایی رو پیدا میکنیم که حاضرن بیان شهادت بدن ‫که تو به خوبی از مریضات مراقبت میکنی.
‫درسته،و اونا به ملت پول میدن تا بیان بگن ‫اینطوری نبوده.
‫اصلاً دو زاریم نمیفته،که چطوری ممکنه این اتفاقا بیفته.
‫پاول"،نکته مهم اینه که،این چیزا اتفاق میفتن"...
‫و به همین دلیل شرکت‌هایی مثل ما وجود دارن.
‫شرکت بیمه ــت،این شرکت رو به دلایلی انتخاب کرده.
‫پرونده "بالینجر" رو دنبال میکردی؟
‫جراحی که قسمتِ اشتباهی مغزِ یه بابایی رو عمل کرد؟
‫بابا،این یارو کاملاً نالایق بوده.
‫حقایق بر ضدِ ما بودن.
‫ولی من وکیل ارشد بودم و بازی رو بردیم.
‫پس داری میگی که،شرکت بیمه تورو انتخاب کرده...
‫چونکه فکر میکنن من گناه‌کارم و توهم آدم‌های گناهکار ‫رو آزاد میکنی،قضیه اینه؟
‫نه،منظورم این نبود.
‫حرفم اینه که،من کلی پرونده قصور در انجام کار رو ‫تا حالا بُردم.
‫پرونده‌هایی که خیلی بدتر از این بودن.
‫مطمئنم که میتونیم کمکت کنیم.
‫هنری" گفتم تماسی رو وصل نکن".
‫آقای "نسکی" هستن.
‫بابا،وسط یه جلسه‌م ‫حالت خوبه؟
‫خیلی خوشحالم ‫اندازست؟
‫میدونم مامان از سبز متنفره ‫ولی بنظر من،خیلی بهتون میاد.
‫باشه،باید برم. ‫دوست دارم،خداحافظ.
‫دیگه تماسی رو وصل نکن.
‫- شرمنده،پدرم... ‫- مشکلی نیست.
‫از موقعی که شکلات فروشیش رو فروخته ‫وقتِ آزادش زیاد شده.
‫- خیلی هم زیاد شده! ‫- باید خیلی بهت افتخار کنه.
‫یه راه طولانی رو از پولاسکی بریج اومدم.
‫بگذریم، بیا به کارمون برسیم.
‫،یادداشتهای جلساتت رو هنوز برامون نفرستادی ‫بعداً بهشون احتیاج پیدا می‌کنیم.
‫من یادداشت برنمی‌دارم.
‫- واقعاً؟ ‫- نه، من... چیزی نمی‌نویسم.
‫یه خرده برامون مشکل پیش میاره.
‫منظورت از مشکل چیه؟
‫خیلی از روانشناسا یادداشت برنمی‌دارن.
‫،منظورم اینه که، یه جلسه رو شروع می‌کنم ‫هرچیزی رو که درمورد مریض باید دونست رو می‌دونم...
‫و نیازی هم ندارم که بنویسمشون.
‫باشه، خب به خاطر اینه که ‫تو شرایطی به این شکل به کارت میاد.
‫یادداشتها شاید از نظر درمانی مهم نباشن...
‫- ولی قانوناً... ‫- چیزی که تو الان داری میگی اینه که...
‫یه روانشناس بد که یادداشت برمی‌داره...
‫،از یه روانشناس خوب که چیزی نمی‌نویسه بهتره ‫همینو می‌خوای بگی؟
‫اصلاً نمی‌خواستم اینو بگم...
‫حالا من شدم مجرم؟ چون یادداشت برنمی‌دارم؟
‫،من هیچوقت نگفتم "هرگز"، پاول ‫کاملاً مطمئنم که اشتباه برداشت کردی.
‫میشه یه کم استراحت کنیم، می‌خوام... ‫فقط چند دقیقه طول می‌کشه.
‫هی بابا. خوبم...
‫ببخشید. پدرم زیاد معنی تو جلسه بودن رو ‫متوجه نمیشه.
‫بچه‌هایی که تو عکس دیدی... ‫بچه‌های من نیستن.
‫- بچه‌های خوشگلین. ‫- خواهرزاده‌هامن.
‫من ازدواج نکردم.
‫جالبه، وکلای زن خیلی شبیه روانشناسا هستن...
‫،عکسای شخصیشون رو جلو چشم نمی‌ذارن ‫ولی چون اینا بچه‌های من نیستن...
‫حالا ادامه بدیم، اه... کجا بودیم؟
‫فکر کنم داشتی بهم یادآوری می‌کردی که ‫وقتی دکترت بودم یادداشت می‌نوشتم.
‫تو ۲۰ ساله که دیگه... روانشناس من نیستی. ‫نباید بحثش رو پیش می‌کشیدم.
‫قصدم این نبود که ناراحتت کنم.
‫من، من به هرحال یه جورایی ناراحت هستم.
‫هرکسی که میاد اینجا همین شرایط رو داره.
‫بیا برگردیم به حل مسأله.
‫یادداشت برنمی‌داشتی.
‫با همکارات درمورد درمان آقای "پرینس" هم مشورت کردی؟
‫خب، آره، درواقع پارسال یه سری ‫جلسات هفتگی با...
‫چی بهش میگن... با یه ناظر داشتم.
‫عالیه. اسمش چیه؟
‫"جینا تول". دکتر "جینا تول".
‫کمک بزرگی ـه، تو "مریلند" ـه؟
‫بسیارخب. باید از اونم یه استشهاد بگیریم.
‫این... واقعاً لازمه؟
‫باید ثابت کنیم که تو هرکاری ‫می‌تونستی برای آقای "پرینس" انجام دادی.
‫،خب، من... مطمئنم نیستم ‫اون اینکارو می‌کنه یا نه.
‫چرا؟
‫خب، چونکه... رابطه‌مون بعضی وقتا... ‫یه خرده تیره و تار می‌شد.
‫تو این مورد چی؟
‫فکر می‌کنی باور داره که... ‫تو به نوعی مقصری؟
‫راستش... راستشو بخوای نمی‌دونم ‫که اون چه فکری ممکنه بکنه.
‫- این یعنی "آره"؟ ‫- واقعاً نمی‌دونم.
‫ببین... در درجه‌ی اول، الکس... ‫مدت زیادی تحت درمان نبود.
‫چرا؟
‫روند جداسازی... خیلی... خیلی پیچیده‌ست.
‫اونو فرستادی پیش یکی دیگه؟ ‫بالاخره چی شد؟
‫- من که نمی‌فهمم چه فرقی می‌کنه. ‫- این می‌تونه... خیلی تفاوت ایجاد کنه.
‫چرا درمانش رو انقدر سریع تموم کردی؟
‫- منظورت از سریع چیه؟ ‫- خب، قبل از اینکه مریض بهتر بشه.
‫- انتخاب خودش بود که بره. ‫- چرا؟ مگه آخرین جلسه چه اتفاقی افتاد؟
‫اون گفت... گفت که...
‫برای پرواز آماده‌ست و گفت که ‫به زندگیش گند نزنم.
‫و تو هم گذاشتی بره؟
‫آره. گذاشتم بره.
‫وکلای مدافع مدعی میشن ‫که اون آمادگی روانی نداشته.
‫قربانیان خودکشی اغلب پیش از اینکه ‫خودشون رو بکشن آدمایی مصمم و موفق...
‫به نظر میان، درصورتی که ‫همون موقع یه نقشه‌ای تو سرشون دارن.
‫چون درواقع موقعی که مردم ‫کارشون رو بهتر انجام میدن...
‫- به نظر میاد موفق و با برنامه هستن. ‫- خب، "الکس" جز کدوم دسته بود؟
‫نمی‌دونم، هنوزم دارم سعی می‌کنم بفهمم.
‫ببین، بیمار من مُرده. من، من، منم انسانم.
‫منم... شبهاتی تو ذهنم دارم.
‫می‌خوای درموردشون حرف بزنی؟
‫نه، "میا"، نمی‌خوام... درموردشون حرف بزنم.
‫خدایا، این... این... گیج کننده‌ست.
‫پاول" ما الان وسط یه دعوای حقوقی هستیم".
‫این دیگه مثل جلسه روانشناسی نیست.
‫عادت کردی به من بگی دنبال یه راه بهتر بگردم.
‫الان وقتش نیست.
‫،تو قانون یا می‌بری یا می‌بازی ‫معنی دیگه‌ای وجود نداره.
‫درواقع من فکر می‌کنم واقعاً... ‫واقعاً یه معنی این وسط وجود داره.
‫من از تو پیروی نمی‌کنم.
‫،ازم پرسیدی چرا درمان الکس رو انقدر سریع پیش بردم
‫پرسیدی چرا قبل از اینکه بهتر بشه جلساتش رو متوقف کردم.
‫فقط دارم کارمو انجام میدم.
‫ولی می‌تونست اینم باشه که...
‫که جنگ هم یه کم... بهش پیوند می‌خوره.
‫به نظر میاد که می‌خوای من بعضی ‫احساساتم رو بروز بدم که شاید...
‫- بنت"، من جلسه دارم". ‫- بله. می‌دونم. عذر می‌خوام.
‫خواستم با دکتر وستون آشنا بشم. ‫بنت رایان" هستم، شریک مدیریت".
‫خوشوقتم.
‫بله. می‌خواستم از طرف آقای "الیس" ازتون ‫معذرت خواهی کنم و البته اینم می‌خوام بدونین...
‫وقتی خانم "نسکی" پرونده رو ‫به عهده گرفت، هیجان زده شده بودم.
‫پرونده‌تون به دستای قابلی سپرده شده. ‫البته خودتونم اینو می‌دونین.
‫تنهاتون میذارم که به کارتون برسین.
‫"ممنونم، "بن.
‫،اوه، اگه چیزی احتیاج داشتین ‫خواهش می‌کنم دریغ نکنین.
‫ممنونم.
‫اه، "میا" مجبورم جلسه‌مون رو ‫به بعد موکول کنم. شرمنده.
‫اشکالی نداره.
‫اینطوری که فکر می‌کنی نیست.
‫مگه من چی فکر می‌کنم؟
‫نباید اونطوری سرشو بندازه پایین بیاد داخل...
‫- اشکالی نداره. ‫- راستشو بخوای اشکال داشت.
‫،من رییس وکلا هستم، درست ‫اونم شریک مدیرـه.
‫کلی معنی پشت این نقش هست.
‫واقعاً؟
‫آره، اشکالی نداره. ‫جایی برای نگرانی نیست.
‫،می‌دونی، "میا"، فکر کنم ‫من فکر می‌کنم باید دیگه تمومش کنیم.
‫- وقتی آقای "الیس" برگرده، من... ‫- چی داری میگی؟
‫فکر کنم مجبور نیستیم باهم کار کنیم.
‫جالبه.
‫- قبلاً مگه تو این موقعیت نبودیم؟ ‫- منظورت چیه؟
‫من ۲۲ سال‌م بود. با یه بحران دست و پنجه نرم می‌کردم...
‫و تو همینطوری غیبت زد.
‫- فقط همینو یادت میاد؟ ‫- نه، این چیزیه که اتفاق افتاده.
‫یه هفته بودی، هفته‌ی بعدش غیبت می‌زد.
‫میا"، من"... ‫من که روانشناس بی‌نقصی نیستم، ولی اگه...
‫اگه حس طرد شدگی بهت دست داده من... ‫من معذرت می‌خوام.
‫این جمله‌ی مسخره‌ی "متاسفم اگه ‫این احساس رو کردی" رو تحویلم نده.
‫احساس کردم طرد شدم، چون تو واقعاً ترکم کردی.
‫مطمئنم درمورد این موضوع ‫تو طول جلساتمون حرف زدیم.
‫اوه، واقعاً؟
‫پس چطور شد که روز آخر اومدی و با یه حال ‫خراب... نشستی رو مبل.
‫میا"، من داشتم با خانواده‌م به مریلند نقل مکان می‌کردم".
‫نمی‌تونستم برم و تو بهم گفتی مجبورم.
‫اون روز بهت یه هدیه دادم. یادت میاد؟
‫- خب، من دقیقاً... ‫- نه، یادت نیست.
‫بعد از رفتنت هیچ خبری ازت نداشتم.
‫تو روانشناسا رسم نیست ارتباطشون رو ‫با بیماراشون حفظ کنن، وقتی...
‫تقریباً.
‫- اگه بیماری برات اهمیت داشته باشه. ‫- میا"، معلومه که مهم بودی".
‫می‌دونی، فراموشش کن، فراموشش کن.
‫احمقانه‌ست.
‫وقتی می‌تونیم تمومش کنیم، پس بیا تمومش کنیم.
‫- حالا نوبت منه که بندازمت بیرون. ‫- "میا"...
‫بنت" گفت وقتی دیدین معطل شدم" ‫تو پرونده‌ی منو دست گرفتی.
‫کنجکاوم بدونم چرا... ‫چرا به فکرت رسید همچین کاری بکنی.
‫نمی‌دونم، مهم نیست.
‫،می‌دونی، آخرین باری که دیدمت ‫تو، تو فقط یه بچه بودی.
‫یادمه نگران این بودی که نکنه اولین ترم رو...
‫تو دانشکده حقوق رد بشی، ولی حالا...
‫،به خودت نگاه کن ‫به جایی که هستی نگاه کن.
‫- کجام؟ ‫- رییس وکلا هستی.
‫دیوار، دیوار پر از تقدیرنامه‌هاست.
‫فکر کنم... فکر کنم می‌خواستی ‫که من اونا رو ببینم.
‫- که ببینم حالا... آدم موفقی شدی. ‫- موفقم؟
‫چرا؟ چون تو یه ساختمون بلند کار می‌کنم؟
‫یا چون کُت "پرادا" می‌پوشم؟
‫یا چون تابستون رو تو "همپتونز" می‌گذرونم ‫و تو تمام افتتاحیه‌های مجلل قرار ملاقات دارم؟
‫آره، تونستم دانشکده رو بگذرونم.
‫همش ختم میشه به طبقات بالا.
‫،با منظره‌های قشنگ ‫و پنجره‌هایی که باز نمیشن...
‫و متـه‌هایی که هیچوقت دست از کار نمیکشن.
‫و می‌دونی وقتی تو یه پرونده می‌بَرم چیکار می‌کنم...
‫از همون پرونده‌های بن‌بستی ‫که همیشه انتخابشون می‌کنم؟
‫میرم بیرون و با منشی همجنسبازم مست می‌کنم.
‫و بعدش تا یه آپارتمان یک خوابه تلو تلو می‌خورم...
‫و دعا می‌کنم تا خوابم ببره.
‫امیدواری بهم نشون بدی...
‫که هم چقدر کارت رو خوب انجام میدی...
‫و هم اینکه چقدر آدم غمگینی هستی؟
‫می‌بینم که اینجا نشستی و همش فکر می‌کنم ‫که نمی‌تونم دست از فکر کردن بردارم...
‫نباید اینطوری میشد.
‫منظورت چیه؟
‫نگو که تو هم فراموش کردی.
‫- نه. ‫- نه، منم همینطور.
‫کار اشتباهی بود.
‫"پرونده‌ت رو میدم به آقای "الیس.
‫اون، اونم کارشو عالی انجام میده. ‫تقریباً به همون خوبی کار من.
‫- مشکلی نیست. ‫- مطمئن میشم "الیس" تو رو توی اولویت قرار بده.
‫ممنونم. ببین، من...
‫می‌دونی که واقعاً مجبورم بیرونت کنم. ‫با یه موکل دیگه قرار دارم.
‫متوجه‌ام.
‫ممنونم.
‫"میا".
‫Neo & Farzane ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....