‫هی، صبح بخیر.
‫صبحونه درست کردی.
‫تو این موقعیتها همیشه درست می‌کنی؟
‫راستش، معمولاً پیش نمیاد.
‫- انگار خوشحالی. ‫- دید می‌زنی؟
‫"منو تحلیل نکن "پائول.
‫آره، حق با توـه.
‫خوشحالم.
‫منم همینطور.
‫فکر کردم احساس گناه می‌کنم.
‫ولی نکردی؟
‫عجیب ـه. ‫من ۱۵ ساله که به...
‫مرد دیگه‌ای نگاه نکردم.
‫،ولی ما... نمی‌دونم ‫به نظر کاملاً راحت می‌اومدیم.
‫راحت؟
‫مثل یه کفش قدیمی؟
‫مثل یه کفش کاملاً اندازه.
‫مثل یه دنیای موازی.
‫حتی به این فکر کردم که اگه ‫مارک" بفهمه درک می‌کنه یا نه".
‫- تو فکر می‌کنی درک کنه؟ ‫- نه. نه.
‫می‌دونم که درک نمی‌کنه.
‫خوب میشد اگه درک می‌کرد ‫ولی نه.
‫ولی مسأله اون نیست. ‫مسأله...
‫مال قبل از اونه.
‫منظورت اینه که فکر می‌کنی ‫من باید نقش بابابزرگ داشته باشم؟
‫ببخشید.
‫دخترم ـه.
‫باید لباس بپوشم. ‫باید به قطار برسم.
‫الو؟
‫"سلام "رزی.
‫نه، بد موقع نیست. ‫میشه یه لحظه صبر کنی؟
‫حتماً باید الان بری؟
‫فکر کردم شاید با یه قطار با هم بریم.
‫نه، یعنی... اگه کسی ما رو ‫تو قطار با هم ببینه چی؟
‫نه، به عمو پاتریک شماره‌ی ‫خونه‌ی بروکلین رو ندادم چون...
‫درسته. حق با توـه.
‫باید بدم.
‫نه، این ماه بابابزرگ رو...
‫"ندیدم "رزی.
‫ببین، اگه مشکل اورژانسی پیش بیاد...
‫از خونه‌ی سالمندان بهم زنگ می‌زنن.
‫چون که شماره‌م تو لیست ‫"تماسای اضطراری هست "رزی.
‫می‌دونم بابابزرگت رو دوست داری.
‫و...
‫قطع کرد.
‫:Blue August:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫"سلام "تامی.
‫"سلام "پائول.
‫ببخشید. باید عجله کنم. ‫مارک" تو ماشین ـه".
‫حالت خوبه؟ ‫اتفاقی افتاده؟
‫نه. خوبم. تو خوبی؟
‫- من خوبم. ‫- پدرت چطوره؟
‫عالیه.
‫پس، بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫باید برم.
‫بله، بیا تو.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫حالت خوبه؟
‫همین سوال رو "تامی" هم ازم پرسید. ‫به نظر میاد...
‫- به نظر عصبی میای. آره. ‫- نیستم.
‫پدرم مریض ـه.
‫خیلی خب، همش این نیست.
‫اواخر مریضیشه. ‫پارکینسون پیشرفته داره.
‫- خیلی متاسفم. ‫- گفتنش راحت ـه، نه؟
‫شاید گفتنش راحت باشه ‫ولی شنیدنش سخت ـه.
‫فراموشش کن.
‫ممنونم.
‫شرمنده که بد خلقی کردم.
‫- آخرین باری که دیدیش کی بود؟ ‫- مهمه که کی دیدمش؟
‫سعی می‌کنم باهاش حرف بزنم، ولی...
‫خودش نیست.
‫یا شایدم هست ‫و فقط مخفی شدن رو...
‫انتخاب کرده.
‫کجا زندگی می‌کرد؟
‫دو ساله که تو خونه‌ی سالمندان بوده.
‫اسمش "دره‌ی پناهگاه" ـه، ولی هیچ شباهتی ‫به پناهگاه نداره.
‫پر شده از مُرده‌های متحرک...
‫- و پرستارای عقده‌ای. ‫- درد می‌کشه؟
‫،اون درد می‌کشه، من درد می‌کشم ‫کل این دنیای لعنتی درد می‌کشه.
‫خوش شانسه که هزینه‌شو پرداخت می‌کنم.
‫تا زمانی که اینکارو بکنم ‫دوبار در روز وقت چرت زدن گیرش میاد.
‫چطور کارمون به اینجا رسید؟
‫عجیبه برات که داری درباره‌ی ‫مسئولیت پدرت که رو دوش‌ـته حرف می‌زنی؟
‫می‌دونی چه فکری می‌کنم؟ فکر می‌کنم اون ‫از عمد صورت حسابهای مالیش رو خراب کرده...
‫که من مجبور بشم بهشون رسیدگی کنم.
‫- خودشو آویزون من کرده. ‫- اون مدت زیادیه که مریضه.
‫چرا امروز اون ذهنت رو درگیر خودش کرده؟
‫نمی‌دونم. ‫با برادرم "پاتریک" حرف زدم.
‫گفت که پدرم به نظر میاد... ‫یه جورایی انگار مُرده.
‫انگار "پاتریک" می‌دونست چی شده.
‫برادرت رفته دیدنش؟
‫همیشه میره، بهش شام میده، به قول پرستارا.
‫نمی‌تونی بهشون بگی نذارن موقع غذا خوردن بره؟
‫واقعاً اهمیت نمیدم کی بهش شام میده.
‫فقط...
‫چی می‌خواستی بگی؟
‫می‌خواستم بگم، منتظرم بمیره.
‫خودت پرسیدی.
‫خیلی سخته که یه نفر رو داشته باشی ‫که مریض و بهت وابسته باشه.
‫تمام انرژیت رو تخلیه می‌کنه.
‫احساس خستگی زیادی بهت میده.
‫یعنی...
‫اینطور نیست که...
‫یه پدر عالی باشه که حالا پارکینسون ‫گرفته و غیبش زده.
‫اون هیچوقت تو زندگیم حضور نداشته.
‫هرکی که پدرم می‌خواد ‫می‌تونه تا همیشه بهش غذا بده.
‫گفت تو بیمارستان هم غذا خورده. ‫از وقتی شش سالم بود مادرم...
‫دیگه براش روی میز ‫صندلی در نظر نمی‌گرفت.
‫مادرت کارای دیگه‌ای ‫مثل این هم انجام داد؟
‫مطمئنم بوده، ولی اون دیگه خودش نبود.
‫"همش داری میگی "مَرده.
‫- این برات معنی داره؟ ‫- چی؟ مثلاً...
‫قرار بوده "مرد" خونه باشه...
‫ولی به جاش من کار اونو انجام می‌دادم؟
‫منظورت چیه؟
‫از "تامی" درمورد پدرم پرسیدم. ‫می‌دونی چی گفت؟
‫تو با "تامی" درمورد پدرت حرف زدی؟
‫گفت اولین باری که اونو دیده...
‫"فکر کرده اون "مَرده ‫همونیه که به نظر می‌اومده.
‫- پس "مَرده" از "تامی" شروع شده؟ ‫- پدرش اون سال فوت کرد.
‫نمی‌دونم، شاید از پدرم ‫تصوراتی تو ذهنش داشته.
‫راستش، مطمئنم که داشته.
‫می‌خواست تو آپارتمان من زندگی کنه...
‫و منم می‌خواستم تو آپارتمان اون زندگی کنم.
‫"بگذریم، من و "تامی...
‫ما...
‫برای قهوه رفتیم بیرون...
‫و کاری رو که هفته‌ی پیش ‫حرفش رو زدیم انجام دادم.
‫ازش پرسیدم از اون شب کریسمس ‫چی یادش میاد...
‫همون شبی که مادرم سعی کرد...
‫سعی کرد خودشو بکشه.
‫به هر حال، "تامی" به یادم آورد...
‫ولی یه جور دیوونه کننده.
‫خیلی چیزا رو یادم اومد...
‫،که مادرم خونه بود ‫خواب بود...
‫،من خونه‌ی "تامی" بودم ‫کلوچه خوردیم، آواز خوندیم.
‫و بعدش من و "تامی" رفتیم تو اتاقش...
‫که با هم حرف بزنیم...
‫ولی بعد از چند دقیقه ‫من از رو تخت پریدم...
‫و دویدم طرف بیرون ‫که ببینم مادرم تو چه وضعی ـه.
‫اینجا جایی بود که حافظه‌ت خالی بود. ‫اون چطور؟
‫میگه که من برگشتم و اینکه واقعاً ناراحت بودم...
‫که مادرم مریض ـه و پدرم پیشش...
‫منتظر آمبولانس ـه. ‫،بلافاصله من و "تامی" رفتیم
‫پدرم با مادرم رفته بود بیمارستان...
‫"پس مادر "تامی...
‫دوتامونو رسوند بیمارستان.
‫پس اون شب مشخص شد که ‫پدرت درواقع پیش مادرت بوده.
‫اون شب، پدرت مرد خونه بوده.
‫فکر کنم.
‫- خاطره‌ی "تامی" رو باور نمی‌کنی؟ ‫- چرا، باور می‌کنم. چرا "تامی" بخواد دروغ بگه؟
‫ولی جور در نمیاد.
‫درسته، چون اگه پدرت ‫قبل از اون خونه رو ترک کرده باشه...
‫چطوری خبردار شده که مادرت ‫اقدام به خودکشی کرده؟
‫ولی...
‫یه جورایی عجیبه.
‫تامی" گفت اون همیشه به" ‫مادرم زنگ می‌زده تا حال ما رو بپرسه.
‫خب، معلومه.
‫حتماً براش راحتتر بوده تا اینکه ‫خودش بیاد حضوری ما رو ببینه.
‫باشه، ولی اون شب اومده بوده دیدنتون.
‫خب، آره، زنگ زده به آمبولانس، که چی؟
‫یه شب اتفاقی سر زده...
‫شاید اومده بود که پسراش و...
‫همسرش رو ببینه، چون شب کریسمس بوده.
‫چه فرقی می‌کنه وقتی فقط یه شب باشه؟
‫بقیه‌ی شبا چی؟
‫شبایی که اون با دوست دخترش ‫سرگرم بوده و من تو خونه...
‫مواظب مادرم بودم؟
‫اون شبهایی که میگی ‫برادرت کجا بوده؟
‫اون از تو بزرگتره.
‫آره، اون... اون ورزش می‌کرد.
‫- چه جور ورزشی؟ ‫- بیس‌بال.
‫- بازیش رو دیدی؟ ‫- نه، ندیدم.
‫می‌تونی تصور کنی ‫که من چطوری یه زن تنها و گریون رو...
‫بکشونم تا استادیوم بیس‌بال؟
‫خب، پدرت سر کار بود...
‫برادرت ورزش می‌کرد...
‫و تو وظیفه‌ـتو انجام می‌دادی.
‫بعد از رفتن پدرم "پاتریک" حتی...
‫درست و حسابی خونه هم نمی‌خوابید.
‫- کجا می‌رفت؟ ‫- نمی‌دونم. فکر کنم پیش دوستاش.
‫- اسماشونو یادت میاد؟ ‫- با این کارات می‌خوای به کجا برسی؟
‫نمی‌دونم اگه برادرت خونه هم بود...
‫بازم می‌تونستی حضورش رو حس کنی؟
‫فکر می‌کنی ما دوتا ‫خیلی با هم صمیمی بودیم؟
‫خاطراتمون ممکنه غیرقابل اعتماد باشن.
‫دوست داریم به عنوان سوابق ماندگار ‫گذشته‌ـمون بهشون فکر کنیم...
‫ولی هر دفعه که یه صحنه‌ای رو به یاد بیاریم...
‫تا قبل از اینکه یادمون بره ‫بی‌قراری‌هامون یه خرده بیشتر میشه.
‫اگه الان از شوهرمون ناراحت باشیم...
‫از عروسیمون با شادی کمتری یاد می‌کنیم...
‫یا میگیم، "اون هیچوقت ‫".کسی که می‌خواستم نبود
‫دائماً تو خاطراتمون تغییر ایجاد می‌کنیم...
‫تا گذشته‌ـمون با حال حاضر تضاد پیدا نکنه.
‫ریده شد به خاطرات من! پس خاطرات ‫بچگیم واقعاً چی بوده "جینا"؟
‫نه، خواهش می‌کنم.
‫من درمورد حست نسبت به ‫بچگیت از سوال نمی‌کنم.
‫اونا کاملاً دقیق‌ـن.
‫فقط اینو نمی‌دونم...
‫می‌دونی، شاید اون شب خاص...
‫بعضی حقایق اون طوری نیستن ‫که تو فکر می‌کنی.
‫جینا"، من به تمام مفاهیم" ‫حافظه‌ی تصویری آشنایی دارم.
‫خب، معلومه که هستی. ‫پس حالا که خاطرات شب کریسمس یادت اومد...
‫،از تمام دوران بچگیت حرف بزن ‫نه فقط یه شب.
‫تو درهم شکسته بودی.
‫حس می‌کردی تنها کسی هستی ‫که از درد و رنج مادرت خبر داری.
‫پدرم هم می‌دونست، فقط اهمیت نمی‌داد.
‫مطمئنی؟
‫اگه اهمیت می‌داد اونو تو یه ‫آسایشگاه روانی بستری می‌کرد.
‫باید بهش کمک می‌کرد...
‫که آخرشم مجبور شد ولی ‫نه تا قبل از اینکه من هرروز از مدرسه...
‫برگردم و اصلاً روحم خبر نداشته باشه ‫که تو خونه چی گذشته.
‫جای چاقو رو دیوار باشه و...
‫وان حموم آب ازش سرازیر باشه...
‫باید سیم برق دور گردنش باشه...
‫یا اینکه اتفاقی تصمیم بگیره...
‫تمیزکاری کنه و کمدهای خونه رو رنگ کنه؟
‫فکر می‌کنی چرا پدرت ‫اونو زودتر بستری نکرد؟
‫نمی‌دونم، شاید به یکی نیاز داشته ‫که مواظب بچه‌ها باشه.
‫یا شایدم نمی‌خواسته مامانتون رو ازتون دور کنه.
‫یا شما رو از اون.
‫این چطوره؟ ‫شایدم من و برادرم اونقدر نادیده گرفتیمش...
‫تا وقتی که مجبور شد خودشو به ‫کشتن بده که ما رو برگردونه خونه.
‫می‌دونی، "پائول"، یکی از...
‫مسائل گیج کننده‌ای که درمورد ‫آسیبهای خانوادگی وجود داره...
‫اینه که می‌تونه خیلی نادرست ‫و خیلی تصادفی احساس بشه.
‫،مثل یه تصادف اتومبیل می‌مونه
‫همه تو ماشین هستن...
‫ولی فقط تو هستی که از ‫شیشه‌ی جلو پرت میشی بیرون.
‫خب، راستشو بخوای این مادرم بود ‫که از شیشه پرت شد بیرون.
‫"و تو هم سعی کردی بگیریش، ولی "پائول...
‫میشه به من نگاه کنی؟
‫تو روی صندلی عقب بودی.
‫فقط می‌تونستی نظاره‌گر باشی.
‫و برادرم بدون یه خراش ‫جون سالم به در می‌بره.
‫- خبر ندارم اون چه دردی داره. ‫- پدرم رو صندلی راننده...
‫تقلا می‌کنه خانواده‌ی کوچیکمون ‫رو از تصادف در امان نگه داره.
‫اینو داری میگی؟
‫آره، به نظر من اون فکر می‌کرده ‫که داره همین کارو می‌کنه.
‫این همون کاری ـه که الان داری سعی می‌کنی...
‫با خانواده‌ت انجام بدی؟
‫می‌دونی، همین که هر ‫آخر هفته میای بچه‌ها رو ببینی...
‫و هر روز بهشون زنگ می‌زنی؟
‫اون به هیچ وجه مثل من نبود ‫و منم مثل اون نیستم.
‫پائول"، تو داری سخت کار می‌کنی"...
‫تا هر فکر خوبی رو درمورد اون ‫از خودت دور کنی.
‫بگو چیکار باید می‌کردم؟
‫یعنی، اگه اون مطلقاً خوبه ‫دوست دارم اینو بدونم.
‫اون هیچوقت هیچکاری ‫برای کمک انجام نداد.
‫"ولی طبق حرف "تامی ‫،اون کار خوب هم انجام داده
‫از اون سمت خیابون ‫شما رو چک می‌کرده.
‫تامی" چه می‌دونه؟ احتمالاً" ‫با اونم لاس زده.
‫پدرت با "تامی" لاس زده؟
‫اون دکتر بود. ‫دکترا همشون اینطورین.
‫تمام مدتی که داشتم بزرگ می‌شدم ‫اون همیشه...
‫- همیشه چی؟ ‫- می‌دونی...
‫،خب، اینم خاطره‌ی من ـه ‫شرمنده، نمیشه بهش اعتماد کرد.
‫می‌ترسی بگی؟
‫همیشه...
‫- با زنها می‌پلکید. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫باشه، بهت میگم از کجا می‌دونم. ‫من ۱۰ سالم بود.
‫مادرم سرش داد می‌زد چون...
‫یه پرستار رو گاییده بود...
‫و اونم ازش خواست به تاثیراتی ‫که روی من می‌ذاره نگاه کنه...
‫بعدشم منو هل داد طرف اون...
‫خوردم به میز و پیشونیم ‫از هم شکافت. پدرم برام بخیه زد.
‫پس حق با توـه. ‫خیلی هم بی‌فایده نبود.
‫حالا خوشحالی؟
‫این دعواهای مربوط به یه زن دیگه...
‫خیلی ادامه داشتن.
‫اوه، خیلی وقتا.
‫فکر می‌کردم مال وقتی بوده ‫که پدرت می‌خواسته مادرت رو ترک کنه.
‫به نظر میاد قبل از اینکه ترکش کنه ‫با هم اختلاف داشتن...
‫قبل از اینکه مریض بشه.
‫شایدم هرز پریدنای پدرم بود که اونو مریض کرد.
‫- هرز پریدنای پدرت اونو مریض کرد؟ ‫- منم همینو گفتم دیگه.
‫می‌دونی چیه؟ تعجبی نداره ‫که بیمارام از این رفتارم شاکی‌ان.
‫میشه انقدر حرفای منو تکرار نکنی؟
‫یه چیز دیگه بگو.
‫می‌دونم آزار دهنده‌ست، ولی می‌خوام ‫مطمئن بشم که حرفت رو فهمیدم.
‫- باشه. ‫- پس...
‫تو معتقدی که خیانت پدرت باعث...
‫دیوونه شدن مادرم شده، آره.
‫وقتی مادرت بالاخره بستری شد...
‫اختلال دو قطبی در اون تشخیص داده نشد؟ ‫(یک نوع اختلال روانی با دوره‌های متناوب سرخوشی و افسردگی)
‫بر اساس تجربه‌ی تو، میشه اختلال دوقطبی رو...
‫منشاء خیانت همسر دونست؟
‫،"نه، "جینا ‫اختلال دوقطبی دلیل...
‫اتفاقات زندگی یه بیمار نیست.
‫این اتفاقات هستن که می‌تونن باعث احساس...
‫دوقطبیت بشن.
‫نه، تا این حد می‌دونم.
‫به خاطر اینه که پارسال ‫وقتی "کیت" با شریکش بود...
‫اینو حس کردم.
‫ولی نه، خیانت نمی‌تونه تو رو دوقطبی کنه.
‫یا می‌تونی دوقطبی باشی یا نباشی.
‫ولی...
‫اگه همسرت...
‫دوقطبی باشه...
‫اینطوری ممکنه بخوای ‫با یکی رابطه داشته باشی.
‫آره، ممکنه.
‫مخصوصاً اگه پزشک باشی...
‫و بیماری روانی همسرت ‫احساس ناکافی در تو به وجود بیاره...
‫و ناکارآمد...
‫و ناتوان در کمک به کسی که ‫از همه بهت نزدیکتره.
‫و چون نتونست اونو درمان کنه ‫اونو به خاطر یه زن دیگه ترک کرد.
‫و من رو با اون تنها گذاشت.
‫فکر می‌کنی به خاطر این ‫امروز روانشناس شدم چون احساس گناه می‌کنم...
‫که نتونستم مادرم رو درمان کنم؟
‫نه، این فکرو نمی‌کنم.
‫خوبه.
‫من فکر می‌کنم که تو بیماری ‫مادرت رو عمیقاً حس کردی.
‫،و فکر می‌کنم حتی به عنوان یه بچه ‫واکنش همدلانه‌ای نسبت به درد و رنجش داشتی.
‫ولی خیلی کوچیک بودی...
‫و هنوز مدرسه می‌رفتی. ‫کار کردی، درس خوندی، فکر کردی.
‫و حالا که مردم میان پیشت ‫می‌تونی بهشون کمک کنی.
‫ولی روانشناس نیستی چون فکر می‌کنی ‫تو نجات مادرت شکست خوردی.
‫"تو یه بچه بودی "پائول.
‫صندلی عقب بودی.
‫سعی کردی اونو بگیری ‫ولی اون قبلش پرت شده بود.
‫"یه بیمار دارم به اسم "الیور.
‫یه بچه‌ست که سعی می‌کنه ‫جلوی طلاق والدینش رو بگیره.
‫و این خیلی برام سخته که...
‫ازش نخوام بیاد با من زندگی کنه.
‫می‌دونم نیاز داره که ‫چیزی رو که می‌خواد بهش بدم.
‫درمورد "اپریل" و سرطانش هم همینطوره.
‫دوست دارم همشونو نگه دارم ‫تا تو شیشه پرت نشن.
‫الیور" خودت رو یادت می‌ندازه؟"
‫آره، هیچکدوم از ما...
‫هیچکدوم از ما نمی‌دونه ‫چطوری پیش پدرمون باشیم.
‫یعنی، من یه فکری دارم.
‫ولی همون فکری ـه که موقعی که ‫به سن "الیور" بودم داشتم.
‫تو فکر پدرمم که هنوزم ‫در حال گاییدن دوست دخترشه...
‫و منم هنوز تا حد مرگ می‌ترسم ‫که مادرم بمیره.
‫فقط اینکه اون قبلاً مُرده.
‫و پدرمم در حال مرگ ـه.
‫و منم دارم به همون آدم یتیمی ‫تبدیل میشم که...
‫چهل ساله دارم احساسش می‌کنم.
‫می‌دونم برای "الیور" تصمیم درستی می‌گیری.
‫همیشه امیدی هست.
‫شاید پسری که واقعاً می‌خوای ‫خوب بشه خودت باشی.
‫منو از این سردرگمی بکش بیرون.
‫یه همچین چیزی.
‫شاید اولین کاری که باید بکنم...
‫اینه که پسر خوبی برای پدرم باشم.
‫- که چی بشه؟ ‫- نمی‌دونم، فقط میرم می‌بینمش.
‫ببینم واقعاً چقدر عوض شده.
‫صفحه‌های ورزشی رو براش بخونم.
‫چرا الان نمیری ببینیش؟
‫چون سرم شلوغ ـه... بچه‌ها رو می‌بینم، مریض دارم.
‫راستش، حقیقت اینه که ‫خودم نمی‌خوام برم.
‫بوی تعفن میده...
‫و شبیه جهنم ـه.
‫احتمالاً منم...
‫موقع مُردن خیلی بد به نظر میام.
‫نمی‌دونم اگه یه همچین جایی ‫بچه‌هام بیان و منو ببینن...
‫همون حسی رو درمورد من دارن ‫که من در مورد پدرم دارم؟
‫چه حسی درموردت داشته باشن؟
‫نمی‌دونم. خیلی عصبانین. ‫سخته که گفت چه حسی دارن.
‫از تو عصبانین "پائول"؟
‫این احساسو دارن؟
‫و اگه من مثل اون باشم چی؟
‫منظورم اینه که اونا هم...
‫حس می‌کنن که باید برای جلب توجه من ‫با مریضام رقابت کنن؟
‫منم پسر کوچیکم رو تنها ‫با مادرش تو خونه رها کردم؟
‫بچه‌ها چه ذهنیتی درمورد ‫دلیل جدایی تو و "کیت" دارن؟
‫من و "کیت" نشوندیمشون و بهشون ‫گفتیم که طلاق ربطی به اونا نداره.
‫حرفای ما طولانی‌تر از چیزی بود ‫که مادرم به من گفت، که بود...
‫".پدرت داره ما رو ترک می‌کنه"
‫مطمئنم که اونا هم بیشتر از اونی ‫که من فهمیدم نمی‌فهمن.
‫فکر کنم باید باهاشون حرف بزنم...
‫می‌دونی، باید...
‫درست و حسابی باهاشون حرف بزنم.
‫و باید...
‫با پدرم هم حرف بزنم.
‫می‌دونی، فقط...
‫حرف بزنیم.
‫پس...
‫کارایی دارم که باید انجام بدم.
‫"و هفته‌ی آینده درمورد "تامی ‫با هم حرف می‌زنیم.
‫- منظورت چیه درمورد "تامی" حرف می‌زنیم؟ ‫- "خداحافظ "پائول.
‫:Blue August:.. ‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....