‫ایپریل"؟"
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫امیــــــــرعلی و محیـــــــــا
‫ببخشید، باید بشینم؟
‫اگه دلت میخواد.
‫چه طراحی قشنگی داره.
‫فقط...
‫،دوست دارم وقتی جایی میرم ‫با محیطش ارتباط برقرار کنم.
‫معماری میخونم و...
‫یه جورایی بهمون آموزش دادن که ‫متوجه دور و برمون باشیم.
‫خیلی حرف میزنم؟
‫چیه؟
‫مردم معمولاً اینجا، چنین سوالی نمیپرسن.
‫واقعاً از دفترت خوشم میاد.
‫ممنون.
‫- خ.ا.د؟ ‫- جونم؟
‫خودت انجام دادی یا یکی رو آوردی که ‫برات طراحی دکوراسیون رو انجام بده؟
‫نه، نه، من...
‫پس همش کارِ توئه؟
‫- تحت تاثیر قرار گرفتم. ‫- ممنون.
‫"خُب،"ایپریل...
‫شاید بهتر باشه یکم از خودت برام بگی.
‫چی؟ ‫چیزِ خاصی مد نظرته؟
‫هرچی که فکر میکنی، باید بدونم.
‫بیست و سه سالمه...
‫به موسسه "پرَت" میرم ‫معماری میخونم...
‫که قبلاً بهت گفتم...
‫و همچنین نقشه‌کشی شهری.
‫یه برنامه سه ساله ــست که من توی ‫سال دوم هستم.
‫پدر و مادرم،جفتشون زنده‌ن ‫و هنوز باهم زندگی میکنن.
‫یه برادر دارم...
‫اسمش "دنیل" ــه.
‫یک سال و نیم ازم کوچیکتره ‫خیلی باهم صمیمی هستیم.
‫مجردم...
‫البته اخیراً مجرد شدم!
‫خیلی اخیر!
‫از اولین هفته‌ای که به "پرَت" رفتم، باهم بودیم.
‫پس...
‫اومدی درباره‌ی این باهام حرف بزنی؟
‫جدا شدنم؟
‫ای کاش برای این بود!
‫نه، جداییم...
‫کاملاً مصالحت‌آمیز و دوستانه بود.
‫رفتار "کایل" به طرز فوق العاده‌ای ‫در رابطه با کل این قضایا، خوب بود.
‫هنوزم دوستای خوبی برای همیم.
‫و دوست دختر جدیدش...
‫خیلی دلنشینه.
‫و پدرش، صاحبِ پنج تا ساختمون توی خیابون "پارک" هست.
‫خُب...خیلی خوبه!
‫شرمنده، خیلی بلد نیستم ‫درباره‌ی خودم حرف بزنم.
‫باید ازم سوال و اینجور چیزا بپرسین.
‫از اونجور روان‌پزشکا هستین؟
‫میتونم باشم.
‫اسمتون رو آنلاین پیدا کردم...
‫"تو نیازمندی‌های "پرَت.
‫یه کسی رو میخواستم که به مدرسه نزدیک باشه...
‫و برنامه‌های بهداشتی من رو به عهده بگیره.
‫هیچکس تو صفحه‌ت، نظر نذاشته بود.
‫یه قسمتی هست که مریض‌ها میتونن ‫یکی رو به بقیه معرفی کنن.
‫واسه تو خالی بود.
‫شاید بخاطر اینکه، من به تازگی به این منطقه اومدم.
‫فرض رو بر این گذاشتم که یه شیوه‌ی درمانیِ جدیده.
‫فکر میکردم جوون‌تر باشی.
‫یه روانکاوِ جوون‌تر رو ترجیح میدی؟
‫راستش نه.
‫به‌نظر که خیلی عالی هستی.
‫کار و بار چطوره؟
‫سخته؟
‫چرا اسباب‌کشی کردی؟
‫ببخشید.
‫خُب، نمیتونم اینو ندید بگیرم...
‫که این دفعه، سومین باری هست که...
‫ازم معذرت خواهی میکنی.
‫واقعاً معذرت نخواستم.
‫- فقط ادب رو رعایت کردم. ‫- باشه،فقط میخوام اینو بدونی که...
‫لازم نیست اینجا،بابت هیچ چیزی معذرت بخوای.
‫هرچیزی که بگی...
‫نمیتونی برنجونیم.
‫- نمیتونم؟ ‫- معلومه که میتونی،ولی...
‫من جنبه‌م بالاست.
‫منظورم اینه که،نمیخواد خیلی مواظب حرف زدنت باشی...
‫تا به من برنخوره.
‫خُب،این اولین دفعه‌ایه که با یه روان‌پزشک ‫صحبت میکنی؟
‫نه،یه نفر رو توی مدرسه دیدم.
‫تو طول ترم مدرسه یکی رو ۹هفته ‫مجانی دراختیارت میذارن، بنابراین...
‫۹هفته،خیلی زیاد نیست.
‫خیلی بیشتر میشد،اگه اون زنه یه ازگل به تمام معنا نبود.
‫اول از همه...
‫"جنیفر"...
‫به زور از من بزرگتر بود.
‫از اون تیپ دخترایی که...
‫تو نگاه اول میفهمیدی،فقط برای این روان‌پزشک شده...
‫چونکه نمیدونسته با زندگیش میخواسته چیکار بکنه.
‫مثلاً، یه روز صبح از خواب پا شده و با خودش فکر کرده...
‫بنظر،شنونده خوبی میام...
‫و چیز خاصی ندارم که بگم ‫فهمیدم! باید روان‌پزشک بشم!
‫- با شما نبودما! ‫- مشکلی نیست،چیزی نیست.
‫فقط منتظرِ...
‫یه دکتر پولدار با یه ازدواج بد بود که...
‫پاشو بذاره تو دفترش،و عاشقش بشه...
‫بعدش تمام این مسخره‌بازیا رو بذاره کنار.
‫قشنگ میتونم بگم،وقتی جلوش نشسته بودم ‫به چی داشت فکر میکرد.
‫"این دخترِ وقت حروم کردنه"
‫و چی باعث شد چنین فکری بکنی؟
‫نمیدونم.
‫یه حسی اینو بهم میگفت...
‫نگاهی که به زور بهم مینداخت.
‫همچنین...
‫یه داستان رو دو بار برام تعریف کرد ‫که خیلی ناامید کننده بود.
‫تو یه جلسه؟
‫نه، دوتا جلسه مختلف.
‫پس بازم رفتی به دیدنش؟
‫آره،فک کردم بهش مدیونم.
‫منظورت از اینکه بهش مدیونی چیه؟
‫آدم خوبی بود.
‫داشت سعی خودشون میکرد.
‫اون داستانی که دو بار بهت گفت، چی بود؟
‫چیز مهمی نیست.
‫منظورم اینه که، حتی اسمش رو هم نمیشه داستان گذاشت.
‫بیشتر شبیه یه جُکه.
‫احتمالاً بلدیش.
‫شاید هم نه.
‫امتحانم کن.
‫درباره یه آدم دهاتی‌ــه که میاد به نیویورک...
‫و...
‫همه خیلی درگیر کاراشون بودن و هیچکی وقتی ‫برای این بابا نمیگذاشته.
‫تاکسی‌ها سوارش نمیکردن.
‫مردم سعی میکردن تیغش بزنن.
‫و تنها چیزی که میخواست، این بود که به ‫موزه تاریخ طبیعی بره...
‫تا دایناسورها رو ببینه.
‫ولی نمیتونسته پیداش کنه.
‫میدونی...
‫نمیتونسته پیداش کنه ‫هی دورِ خودش میگشته...
‫بالاخره،یه راست میره...
‫سمت میدانِ تایمز...
‫روی شونه یه پلیس میزنه و بهش میگه...
‫ببخشید افسر،میشه بهم بگید که...
‫چجوری برم سمت موزه‌ یا برم دَرِ خودم بذارم؟
‫آره، شنیده بودمش.
‫این...
‫یه جُکِ کلاسیکه.
‫خُب، این رو دوبار برام تعریف کرد...
‫و همون دفعه اول هم خنده‌دار نبود.
‫وقتی که برنگشتم اونجا، حدود ۸۷بار...
‫بهم زنگ زد، من اینطوری بودم...
‫".نکته‌شو بگیر دیگه بابا "
‫فکر میکنی، متوجه نشده بود که...
‫تو نمیخوای دیگه برای روانکاوی بری پیشش؟
‫یه آدم باید چندتا تلفنِ یه نفر رو جواب نده...
‫تا طرف بفهمه نمیخوای باهاش صحبت کنی؟
‫بعد از اینکه تصمیم گرفتی دیگه اونجا نری ‫باهاش حرف نزدی؟
‫چیزی نداشتم که بهش بگم.
‫فقط نمیخواستم دوباره برگردم اونجا.
‫فقط برام هضم نمیشه که، چرا رک و روراست نرفتی...
‫به خودش بگی.
‫نمیخواستم احساساتش رو جریحه‌دار کنم.
‫خیلی خُب.
‫اول از همه، اون زنه داشت رو اعصابم رژه میرفت.
‫دوستایی تو مدرسه داشتم که به روانکاوی رفتن...
‫و اگه دیگه نخوای بری اونجا ‫اینطوریه که یه بار بهت زنگ میزنن...
‫و یه نامه بهت میفرستن و تمام!
‫"جنیفر"...
‫خیلی پاشو از گلیمش درازتر کرده بود ‫و دوماً، یه احمقِ به تمام معنا بود.
‫و سوماً...
‫تو میشناسیش مگه؟
‫نه، فکر نکنم.
‫چطور؟
‫چون خیلی رو رابطه‌ی من با اون گیری...
‫و تمام دلیلی که اومدم پیشت این بود که...
‫فکر نمیکردم...
‫کسایی که میشناسم رو بشناسی.
‫خُب، دارم سعی میکنم که بفهمم...
‫با گفتن این داستان، چی میخوای بهم بگی.
‫جو گیر نشو، رفیق. ‫اصلاً سعی نمیکردم چیز خاصی بهت بگم.
‫تو کسی بودی که این بحث رو کشید وسط.
‫میشه ازت بپرسم که...
‫اتفاقات دیگه‌ای هم...
‫در طول اون جلسات افتاده که...
‫اذیتت کرده باشه؟
‫وای خدا.
‫همین الان بهت گفتم که، اون زنیکه...
‫به جای مغز تو سرش نخود بود.
‫به زور بهم توجه میکرد.
‫بهش گفتم که برادرم اوتیسم داره...
‫و کلی از وقتم مادرم رو میگیره...
‫و اون گفتش که ‫"آخی طفلکی، خیلی باید برات سخت باشه".
‫فکر میکنی از دست برادرت عصبانی‌ای؟
‫و منم گفتم...
‫عاشق برادرمم...
‫ولی میتونم همین الان دهنت رو سرویس کنم زنیکه‌ی هرزه.
‫شما آدما رو درک نمیکنم.
‫فکر میکردم میام اینجا...
‫و شاید یکی بیاد به حرفای من واقعاً گوش بده...
‫به جای اینا...
‫تنها چیزی که تو میخوای، اینه که درباره روان‌کاو اولیم...
‫و اینکه عجب آدم فاجعه‌ای بود، صحبت کنیم.
‫فکر نمیکنم، وقتمون رو هدر داده باشیم.
‫البته که فکر نمیکنی!
‫خیلی خُب،ببین.
‫از نظر تو، ممکنه درکم از مسائل پایین باشه...
‫ولی واقعاً داشتم گوش میدادم.
‫و الان فکر میکنم، یه ذره بیشتر درباره چیزایی که...
‫برات مهم هستن، میدونم.
‫بهم گفتی که، یه چیزی رو دو بار بهت نگم...
‫چیزای مضحک بهت نگم ‫و وقتت رو تلف نکنم.
‫و تو بهم گفتی که، شدیداً به خانوادت وفاداری...
‫و اگه من نتونم تورو جذب خودم بکنم...
‫با رفتنت، منو غافلگیر میکنی!
‫حتی اگه ۸۷ دفعه بهت زنگ بزنم!
‫حالا جدی ۸۷ دفعه نبود.
‫پس...
‫اومدی اینجا درباره چی صحبت کنی؟
‫چند نفر میان پیشت که...
‫یه مشکل خیلی اساسی دارن؟
‫مثل چی؟
‫نمیدونم...
‫مرگ یه نفر، تجاوز.
‫نمیدونم.
‫هرچی که بهم بگی، از پسش بر میام.
‫بهم تجاوز نشده، نگران نباش.
‫دارم سعی میکنم بهت بگم ‫فقط...
‫فقط نمیتونم به زبون بیارمش.
‫میتونم بنویسمش؟
‫البته.
‫چه حسی داری؟
‫خسته‌م.
‫چه نوع سرطانی هست؟
‫میدونی چیه؟ من...
‫دلم نمیخواد در موردش حرف بزنم.
‫فقط میخواستم به یه نفر بگم.
‫کلی چرت و پرتِ دیگه الان توی مغزمه.
‫تحویل پروژه‌م دو هفته دیگه‌س.
‫کلی باید طرح بکشم...
‫،البته اگه از ماکت بگذریم ‫که هنوز شروعش نکردم.
‫دهنم سرویسه.
‫خوب میخوابی؟
‫نه واقعاً، نه.
‫خیس از عرق سرد از خواب میپَرم. ‫خیلی افتضاحه.
‫کُلِ تخت خیس میشه.
‫عرق کردن‌های شبانه ظاهراً از علائم خیلی شایع...
‫لنفوم"ـه". ‫( سرطان غدد لنفاوی )
‫و چیزای دیگه البته که اصلاً نمیخوای بدونی.
‫چند وقته ازش خبر داری؟
‫۵هفته.
‫و...
‫چطور متوجه شدی؟
‫سینه و گلوم درد میکرد.
‫خیلی حاد نبود ولی خوب نمیشد.
‫اینکه تو کلاس بشینی ‫و مدام سرفه کنی مایه‌ی خجالته.
‫بنابراین، رفتم مرکز بهداشت...
‫و اونام بهم آنتی بیوتیک دادن.
‫ولی فایده نداشت...
‫،البته جای تعجبم نداره ‫چون مرکز بهداشت واقعاً فاجعه‌س.
‫اینطوری دست میندازیمشون...
‫که اگه با سَری که وحشتناک خونریزی میکنه بری اونجا...
‫،اگه زن باشی ‫بهت تست حاملگی میدن.
‫پس...
‫،میدونی ‫فکر کردم گند زدم...
‫،و بالاخره هروقت با پدرم حرف بزنم ‫بهم میگه چیکار کنم.
‫دکتره؟
‫تو ارتش.
‫باید بازنشسته میشد، ولی...
‫حالا هم که با سازمان بازنشستگی کار میکنه...
‫،و اونام خیلی کمبود نیرو دارن ‫بنابراین تلفنی حرف زدن باهاشم غیرممکنه.
‫حالا هر چی، کجا بودم؟
‫داشتی راجع به سینه‌درد و سرفه حرف میزدی.
‫درسته.
‫نتونستم پدرم رو گیر بیارم...
‫و بعدش...
‫این عرق‌های شبانه‌ی افتضاح شروع شد...
‫بنابراین دوباره رفتم مرکز بهداشت ‫و حدس بزن چیکار کردن.
‫- چیکار؟ ‫- به استفاده از قرص‌های لاغری متهمم کردن...
‫یا کوکائین. ‫دکترا رو اینکه استفاده...
‫،از چه ماده‌ی مخدری رو ازشون پنهون میکنم ‫به توافق نرسیدن...
‫فوق العاده بود.
‫بالاخره یکی این ایده‌ی درخشان به ذهنش رسید...
‫تا برای عکس‌برداری از قفسه‌ی سینه ‫"بفرستنم بیمارستان "بروکلین...
‫و بعدش...
‫و بقیه‌م که مثل روز روشنه.
‫یه توده‌ی بزرگ...
‫پُشت ستون فقراتم دارن.
‫هیچ‌وقت سراغ بافت‌برداری مغز استخوان نرو، باشه؟
‫فقط بهشون بگو یه راه دیگه پیدا کنن.
‫جلوی ۱۰تا دانشجوی پزشکی اینکارو میکنن...
‫که همه‌شون با هم لاس میزنن...
‫انگار که اصلاً وجود خارجی نداری، میدونی؟
‫انگار که مُردی...
‫و این کالبدشکافیه.
‫وحشتناکه.
‫لنفوسیت بی بزرگ مدیاستن... ‫( حفره‌ی مرکزی قفسه سینه )
‫لنفوم غیر هاجکینز.
‫سراغ...
‫سراغ متخصص سرطان رفتی؟
‫آره، همون روزی که بیماریم رو تشخیص دادن.
‫تنها بودی؟
‫بله.
‫نمیخواستی کسی همراهیت کنه؟
‫- مثلاً کی؟ ‫- یه دوست.
‫نه.
‫- یا والدینت؟ ‫- عمراً.
‫واکنش پدر و مادرت چطور بود ‫وقتی بهشون گفتی که مریضی؟
‫هنوز بهشون نگفتم.
‫پس به کی گفتی؟
‫تو.
‫من.
‫هیچکس دیگه؟
‫یه کارگر ساختمون.
‫یکی از چیزایی که رو اعصابمه اینه که...
‫،وقتی دارم تو خیابون راه میرم ‫یه ازگل از تو ساختمون نیمه‌کاره...
‫بهم میگه بخند.
‫میدونی؟ ‫".مثلاً، "بخند عزیزم
‫".اونقدرا هم بد نیست"
‫میدونی، همیشه میخواستم...
‫یه جوری جوابشون رو بدم که دهنشون بسته شه.
‫دیروز صبح داشتم میرفتم مدرسه...
‫که این بابا عربده کشید...
‫"عروسک، بخند، اینکارو میکنی؟"
‫".یه صبح دل‌انگیزه"
‫"!و منم داد زدم، "سرطان دارم.
‫فوق العاده بود.
‫نه خیلی البته.
‫پس تنها کسایی که راجع به این موضوع...
‫بهشون چیزی گفتی...
‫من و این کارگر ساختمونی هستیم؟
‫میخواستم با کسی صحبت کنم که...
‫بی‌طرف باشه...
‫کسی که براش مهم نباشه چه بلایی سَرم میاد.
‫،مطمئناً برات مهمه، چون انسانی ‫ولی وقتی...
‫بهت بگم، از خود بیخود نمیشی.
‫نمیدونم. اینکه بگم نمیخوام تحت درمان باشم.
‫،میدونی، اگه بهت بگم شاید بخوام همین الان ‫همین‌جا...
‫،روی مبلت سرمو بذارم بمیرم ‫خودت رو...
‫نمیدونم، خودت رو از پنجره نمیدازی پایین، درسته؟
‫فقط...
‫میخوام یه لحظه راجع به تمام این قضایا فکر کنم...
‫برم سراغ گیاه‌های دارویی یا طبِ سوزنی...
‫،و بفهمم چه انتخابایی پیش روم دارم ‫قبل از اینکه همه رو خبردار کنم...
‫و جو متشنج رو کنترل کنم.
‫چه کسی اگه خبردار بشه، از خود بیخود میشه؟
‫مادرت؟
‫پدرت؟
‫و برادرت؟
‫دنیل"، از خود بیخود نمیشه".
‫- پرخاشگر میشه ولی عصبی نه. ‫- پرخاشگر در برابر کی؟
‫چی؟
‫نه، هیچ‌کس.
‫خودش.
‫نگرانش نباش.
‫به نظر خیلی مستقل...
‫میای.
‫و میتونم تصورش رو بکنم که...
‫ایده‌ی تحتِ درمان قرار گرفتن...
‫اینکه بخوای خودت رو تو دست یکی دیگه بذاری...
‫میتونم تصورش رو بکنم که یه جورایی ترسناکه.
‫،گفتم فقط میخوام ببینم چه انتخابایی دارم ‫مدیتیشن، یوگا...
‫اینا برای رهایی از استرس خوبن...
‫ولی قرار نیست جلوی پیشرفت این بیماری رو بگیرن.
‫طب غربی چنین چیزی نمیگه.
‫ایپریل"، پیشم اومدی"...
‫،چون دنبال یکی بودی که بهت بگه ‫اینکه تحت درمان قرار نگیری...
‫اشکالی نداره؟
‫سیگار میکشی؟
‫چی؟
‫تو جمع، یه ذره.
‫سرطان ریه ندارم که.
‫یه مَثَل قدیمی هست که...
‫یه گفته که...
‫دلیل اینکه افرادی سیگاری معتقدن ‫که سیگار به کُشتنشون نمیده...
‫اینه که تا حالا سیگار به کُشتنشون نداده.
‫نمیفهمم.
‫کنجکاوم بدونم که آیا واقعاً...
‫باور داری که...
‫سرطان داری.
‫میدونم سرطان دارم.
‫آره، ولی چیزی که میدونی رو باور داری؟
‫متخصص سرطان دیگه چی بهت گفت؟
‫"ایپریل".
‫گفت تو مرحله‌ی سه هستم ‫و بهتره فوراً شیمی‌درمانی رو شروع کنم.
‫- بهش اعتماد داری؟ ‫- نه.
‫- چرا؟ ‫- ازش خوشم نمیاد.
‫احتمالاً به این خاطر نیست که بهت گفته...
‫سرطان داری؟
‫همین الان بهت گفتم که دنبال یه درمان جایگزینم...
‫شاید هومیوپاتی. ‫( نوعی از درمان با تحریک دستگاه ایمنی)
‫روند مشابهی بین رفتن پیش روانکاو‌های مختلف...
‫و دکترهای مختلف میبینی؟
‫به اون یکی روانکاو راجع به بیماریت گفتی؟
‫- نه. ‫- چرا؟
‫چون کاملاً معلوم بود که علاقه‌ای بهم نداره.
‫- چطور میتونی اینو بگی؟ ‫- یه داستان رو دوبار برام تعریف کرد.
‫میدونی، داشتم راجع به اون داستان فکر میکردم.
‫مردی که احتیاج به کمک داره...
‫مدام از پرسیدن خودداری میکنه و بعد...
‫،و وقتی بالاخره هیچ راه دیگه‌ای براش نمیمونه ‫پیش یه پلیس میره، ولی...
‫به جای کمک خواستن...
‫فکر میکنه پلیس میخواد بهش توهین کنه...
‫بنابراین...
‫،قبل ازینکه پلیس چیزی بگه ‫خودجوش به خودش توهین میکنه.
‫فکر میکنم واقعاً داستان مردیه که...
‫درگیر یه کشمکش درونی شدیده...
‫مردی که در اعتماد کردن به دیگران...
‫دچار سختیه.
‫فقط یه جُک بود.
‫ولی فکر میکنم یه دلیلی داشته ‫"که دوبار برات تعریفش کرده، "ایپریل.
‫فکر میکنی احتمالش هست که ‫واقعاً داشته به حرفات گوش میکرده؟
‫- یه احمق بود. ‫- ممکنه درست باشه...
‫ولی شایدم داشته سعی میکرده بهت بگه...
‫که تکیه کردن به آدما خوبه...
‫اینکه کمک خواستن اشکالی نداره.
‫- مسخره‌ست. ‫- هرکسی تو یه زمانی...
‫،در زندگیش به کمک احتیاج داره ‫و فکر میکنم که...
‫- تو الان به کمک احتیاج داری. ‫- یه کلمه از چیزایی که گفتم رو گوش نکردی.
‫فکر میکنم باید یه مکالمه که ‫خارج از دهنت اتفاق میفته، داشته باشی.
‫فکر میکنم باید با متخصص سرطانت صحبت کنی.
‫فکر میکنم باید بهش بگی که دنبال درمان جایگزینی.
‫فکر میکنم باید ازش بپرسی که ‫فکر میکنه چطور باید اقدام کنی.
‫- و باید به پدر و مادرت بگی. ‫- فقط بس کن.
‫- تو مرحله‌ی سومی. ‫- بس کن. بس کن.
‫بس کن.
‫چطور جرات میکنی بهم بگی که چیکار کنم؟ ‫حتی منو نمیشناسی.
‫به محض اینکه وارد شدم، نظریه‌پردازی کردی؟
‫".دختر جوون، سرطان، ازون آسوناشه "
‫اصلاً نمیدونی توانایی چه کارهایی رو دارم.
‫درست میگی، نمیدونم.
‫- دوست داری بهم بگی؟ ‫- میدونی...
‫باید برم... ‫وقتمون تموم شده.
‫ایپریل"، متاسفم که حس کردی" ‫دارم بهت میگم که چیکار کنی...
‫قبل ازینکه بشناسمت، ولی...
‫ولی فکر میکنم باید قرار یه جلسه‌ی دیگه رو بذاریم.
‫بذار راجع بهش فکر کنم.
‫بعد از ظهر...بعد از ظهر جمعه چطوره؟
‫میدونی، راستش... ‫برنامه‌ی این هفته‌م رو ندارم.
‫وقتی رفتم خوابگاه بهت زنگ میزنم.
‫- فکر میکنی چه ساعتی باشه؟ ‫- نمیدونم.
‫"ایپریل".
‫این‌بار خیلی حیاتیه.
‫- میفهمم. ‫- خب...
‫- جلسه چی شد؟ ‫- بهت زنگ میزنم، باشه؟
‫ممنون.
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫امیــــــــرعلی و محیـــــــــا
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....