‫- دکتر "وستون"؟ ‫- بله؟
‫دختر "والتر" هستم.
‫- "ناتالی". ‫- خوشحالم که میبینمت.
‫- خیلی ممنونم که اومدین. ‫- خواهش میکنم.
‫پدرت...
‫پدرت چطوره؟
‫از نظر جسمی، رو به راهه.
‫مادرم گفته که به همه بگم مسموم شده.
‫آره. به منم همین رو گفت.
‫و حرفشم باور کردین؟
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫"والتر".
‫گرسنه‌م نیست، قرصم لازم ندارم. ‫تنهام بذار.
‫پائول"ـم".
‫"پائول وستون".
‫یا خدا، اینجا چیکار میکنی؟
‫،جلسه این هفته رو نیومدی ‫زنگ زدم خونه‌ت و...
‫کانی" بهم گفت که دیشب بستریت کردن".
‫- اون ازت خواست که بهم سر بزنی؟ ‫- در هر صورت میومدم.
‫هفته‌ی پیش راجع به کنسل شدن جلسات دلم شور میزد...
‫،میتونی به "کانی" بگی که اومدی ملاقاتم ‫منم فرستادمت خونه.
‫قراره فردا مرخصم کنن.
‫هفته‌ی بعد قرارِ جلسه رو میذاریم.
‫"خیلیم از بابت مرخص کردنت مطمئن نیستم، "والتر.
‫راجع به چی حرف میزنی؟
‫ممکنه آماده‌ی خونه رفتن نباشی.
‫معلومه که آماده‌م. یه مسمومیت کوچیک بود. ‫حالم خوبه.
‫مسمومیت؟
‫خوشحالم که میشنوم.
‫خُب، از اونجایی که حالت خوبه...
‫و منم اینجام، شاید بتونیم یه صحبتی بکینم.
‫- به خلاص شدنم از شر اینجا کمک میکنه؟ ‫- آره.
‫خیلی خُب پس، بهم بگو چی میخوای بدونی.
‫اولش اینکه...
‫اینجا باهات خوب رفتار میکنن؟
‫یه ذره برای یه بیمارستان پر زرق و برقه ولی...
‫خدمه خوبن. ‫مدام در رفت و آمدن ولی...
‫نه، راضیم ازشون.
‫- پس واسه خونه رفتن لحظه‌شماری میکنی. ‫- آره.
‫دلم واسه خلوت با خودم، دونستن اینکه وسایلم کجاست ‫و "کانی" تنگ شده...
‫راستش با "کانی" صحبت کردم...
‫بهم گفت "ناتالی" دوباره میخواست راهی "رواندا" بشه.
‫بهم گفت سرِ شب باهاشون شام خوردی.
‫آره، یه چیزی خوردیم.
‫بیرون نمیرم. مردم مثل احمقا زُل میزنن.
‫و اونام همون غذایی رو که شما خوردی، خوردن؟
‫درسته. غذای چینی.
‫ولی اونا مسموم نشدن.
‫شاید ایراد از منه.
‫همچنین با پزشک مراقبتون صحبت کردم.
‫- گفت که خوش‌شانس بودین. ‫- خوش‌شانس؟
‫که پرواز "ناتالی" کنسل شد.
‫منظورتون رو نمیفهمم.
‫،وقتی همسرتون داشت فرودگاه میبُردش ‫از طرف هواپیمایی باهاش تماس میگیرن.
‫،قبل از اینک حتی به فرودگاه برسن ‫راهشون رو کج میکنن.
‫پس اینطوری شده.
‫،اگه نیم ساعت دیرتر میشد ‫ممکن بود از دست برین.
‫گمونم شانس باهام نبوده.
‫الان نه. ‫خواهش میکنم.
‫میخوای بهم بگی واقعاً چه اتفاقی افتاده؟
‫چی دارم که بگم؟
‫ناتالی" رو بوسیدمش و بدرقه‌ش کردم"...
‫،بعد از اینکه رفت، یه کم لرز کردم ‫برای همین رفتم تو تختم.
‫و وقتی چشمام رو باز کردم، اینجا بودم.
‫خیلی تو تختتون بودین؟
‫جای دیگه‌ای ندارم، مگه نه؟
‫باشه.
‫و دخترتون، "ناتالی"، چند وقته تو "نیویورک"ـه؟
‫یه هفته، ده روزی میشه.
‫بهتون گفتم، "کانی" سرِ بازنشستگی اجباریم...
‫زیادی شلوغ کرد...نیروی کمکی خبر کرد.
‫اولش که پسرا از "کالیفرنیا" اومدن.
‫چطور بود؟
‫فاجعه به تمام معنا.
‫،من نمیدونستم چطور باهاشون حرف بزنم ‫اونام نمیدونستن چطور باهام حرف بزنن.
‫با هم بسکتبال دیدیم...تکرارش رو هم دیدیم.
‫پسر بزرگم غذای منو خورد.
‫پسر کوچیکم از اینکه تو خونه عرق سگی نیست دلخور بود...
‫برای همین زد بیرون و یه آبجو برای خودش خرید.
‫بعد از اون دیگه ول‌کُنِ معامله نبود.
‫و بعد "ناتالی" اومد...
‫،به محض اینکه پاش رو تو خونه گذاشت ‫اونا از خونه زدن بیرون.
‫این همه راه از "رواندا" کوبیده اومده.
‫پائول"، خودم خوب میدونم کجا زندگی میکرد".
‫آره، ولی فقط اینکه قبلاً گفته بودین که ‫حس میکنین دیگه...
‫کاری به کارتون نداره.
‫آره، خُب، "کانی" احتمالاً یه کاری کرده ‫اساسی عذاب وجدان بگیره.
‫و دیدنش، چطور بود؟
‫معذب کننده.
‫میخواست راجع به اتفاقاتی ‫که اونجا و اینجا افتاده بود، حرف بزنه.
‫بهش گفتم حالِ گپ زدن ندارم.
‫،مجبورم کرد از تخت بیرون بیام ‫حموم برم، اصلاح کنم، لباس بپوشم.
‫مجبورم کرد بیرون برم و تو پارک قدم بزنم.
‫حتی منو بُرد باغ وحش.
‫وقتی بچه بود، اونجا رو خیلی دوست داشت.
‫پس وقتی اینجا اومد، حالتون سرِ جا اومد.
‫وقتی خواست بره، خیلی براتون ناراحت‌کننده بود؟
‫نه.
‫معلومه که ناراحت بودم، ولی میخواستم که بره.
‫چه حالتون خوب شده بود یا نه...
‫یه کاری کردین که اونا مطمئن شن بهترین.
‫نه. بهت گفتم. حالم بهتر شده بود.
‫باشه.
‫،پس آخرین غذا رو با "ناتالی" خوردین ‫باهاش خداحافظی کردین...
‫اونا رفتن و شما بالاخره...
‫حریم شخصیتون رو پیدا کردین.
‫فقط لرز کرده بودم.
‫- چی باعث شده بود لرز کنین؟ ‫- آسپرین.
‫"انت‌اسید". ‫( داروی ضد ترش کردنِ معده )
‫- چه فرقی میکنه؟ ‫- "معده‌ت رو شستشو دادن، "والتر.
‫زیاده‌روی کرده بودی.
‫و ناشی از "انت‌اسید" نبوده.
‫خُب که چی؟
‫،شاید چنین اتفاقی افتاده ‫خوابم بُرد، بیدار شدم...
‫وقتی خواب‌آلود بودم، قرص اشتباهی رو برداشتم.
‫- حرفت رو باور نمیکنم. ‫- تو چه کوفتی میدونی مگه؟
‫شغلِ من دونستنه.
‫و موظفم تا نگرانیم رو...
‫برای دکتر "ولز" و تیمشون ابراز کنم.
‫"لازم نیست نگران باشی، "پائول.
‫خونواده‌م قرار نیست ازت شکایت کنن.
‫مثل خونواده‌ی اون خلبانه نیستن.
‫چی؟
‫فقط نگران همینی، مگه نه؟
‫باید زودتر از اینا آمارت رو درمیاوردم.
‫ولی یکی تو دانشکده‌تون...
‫که من تو هیئت علمیش هستم یا بودم...
‫تو رو پیشنهاد کرد و همونطور که گفتم...
‫جدیداً خیلی مقاومت نمیکنم.
‫اگه بخوای هنوزم میشه ‫یه مشتِ اساسی تو صورتت خوابونده شه.
‫به نظر آدم باهوشی میای.
‫و میدونم که هیچکس رو سراغ نداری که بخواد به من آسیب بزنه.
‫ولی بازم، وقتی قرار شد سراغت بیام...
‫به "ماری" گفتم آمارت رو دربیاره.
‫و وقتی خوندینش، چه فکری کردین؟
‫منظورت به غیر از اینه که آیا بیش از حد درگیر منی؟
‫،"خودم کُلی درگیری داشتم "پائول ‫تا همین هفته‌ی پیش یه نگاهم بهش ننداختم.
‫هفته‌ی پیش؟
‫- بعد از اینکه مجبور شدم کنسل کنم؟ ‫- همون موقع‌ها.
‫با کنسل کردن، ناامیدتون کردم؟
‫نه، راستش راحت شدم.
‫نمیخواستم فقط بیام که رفع تکلیف کرده باشم.
‫- چنین حسی راجع به جلسات داشتین؟ ‫- همه‌چیز چنین حسی برام داشت.
‫دلخور نبودم.
‫ولی غافلگیر شده بودم.
‫منو متقاعد کرده بودین...
‫که از اتفاقی که برام افتاده عصبانی هستین...
‫و طرفِ منین.
‫و وقتی یه جلسه رو کنسل کردم، چی شد؟
‫پسر، اساسی خودشیفته‌ایا، مگه نه؟
‫هنوزم نمیتونم به این موضوع بی‌توجه باشم که...
‫همون موقع بود که تصممیم گرفتین سابقه‌مو مرور کنین.
‫وقتِ آزاد داشتم.
‫خونِ یه سری به گردنم بود...درست مثل خودت.
‫وقتی که از ماجرای شکایت باخبر شدین هم...
‫- همین فکر رو میکردین؟ ‫- چه فرقی میکنه؟
‫،"مدام میگین "چه فرقی میکنه"، "والتر ‫ولی به نظر من فرق میکنه.
‫،"با تمام احترامی که برات قائلم، "پائول ‫خیلی با خودت حال نکن.
‫،بودن یا نبودنت ‫ذره‌ای تفاوت نمیکرد.
‫پس میگین که تصمیمتون رو گرفته بودین...
‫،و در هر صورت چنین کاری میکردین ‫بی برو برگرد.
‫چیکار میکردم؟
‫فقط خوابم بُرد.
‫خوابم بُرد.
‫باشه.
‫با چی، یه مُشت قرص؟
‫چندتا شات از اسکاچِ پسرتون؟
‫باید تمام تلاشتون رو کرده باشین...
‫که چی؟
‫که طاقت بیارین، تا وقتی "ناتالی" بره.
‫،قرار بود چیکار کنه ‫تا آخرِ عمرم مراقبم باشه؟
‫،جفتشون، پرده رو میکشیدن ‫بالش‌های کوفتی رو مرتب میکردن...
‫حواسشون بود که لباس بپوشم.
‫دیگه نگرانی رو از حد به در کرده بودن.
‫- و تو چنین چیزی نمیخواستی؟ ‫- نه!
‫پس من...
‫،خودم رو مجبور کردم که دوباره غذا بخورم ‫دیگه قرص نمیخوردم...
‫همه‌شون رو انبار میکردم.
‫،شبا خودم رو به خواب میزدم ‫فقط برای اینکه...
‫بالاخره چند ساعت تنهام بذارن.
‫چند ساعت، همین رو میخواستی پس؟
‫به "کانی" گفتم که نذاره "ناتالی" تا فرودگاه با آژانس بره.
‫پس فکر کردین "کانی" فقط نمیرسوندش...
‫یه مدتی هم تو فرودگاه معطل میشه.
‫پس به اندازه‌ی کافی وقت دارین.
‫میخواستم "ناتالی" سوار هواپیما بشه...
‫تا جایی که میشه دور بشه...
‫و "کانی" هم قرار بود بیاد خونه و ‫ببینه که من خوابیدم.
‫".مرگ میلیونر"
‫میدونین یعنی چی؟
‫آره. به نظر پدرم از این اصطلاح استفاده میکرد.
‫آره، پدر منم همینطور.
‫یه شب میری تو تخت...
‫و بعدش دیگه بیدار نمیشی.
‫فقط چشمات رو میبندی.
‫من قرص‌ها رو خوردم...
‫دنبالشون گشتم...
‫و یه چندتای دیگه خوردم.
‫اصلاً یادم نمیاد که دختره برگشت.
‫باید روی کُلِ تخت بالا آورده بوده باشم.
‫فقط میخواستم کار تموم شه، فقط همین.
‫"اشکالی نداره، "والتر.
‫چیزی نیست.
‫حتی نمیتونم اونکارو بکنم.
‫منظورتون چیه؟
‫بذارش روی میز. ممنون.
‫- همه تو بیمارستان خبردار شدن؟ ‫- نه.
‫تیمِ پزشکی خیلی خوبی داری.
‫همون شبی که اومدی موقعیت رو...
‫کنترل کردن.
‫- تو روزنامه‌ها درز کرده؟ ‫- نه.
‫برای چه مدت؟
‫من یادداشتم نذاشته بودم.
‫تلوزیون رو روشن گذاشته بودم، چراغ‌ها روشن بود.
‫کسی قرار نبود خبردار بشه.
‫فقط پیرمرد، زیر لحاف خوابیده.
‫دربان میتونست کمک کنه.
‫در کوتاه‌مدت، "کانی" غصه میخورد...
‫کُلی پُشتشن.
‫تو دراز مدت، خیلی ببه عنوان بیوه‌م بهش میرسه...
‫نسبت به زمانی که اسم همسرم رو یدک میکشید.
‫"مطمئنم چنین چیزی رو قبول نداره، "والتر.
‫"چنین چیزی به پاش نوشته نشده، "پائول.
‫برای چی؟
‫که یه آدم ناتوانِ بی‌دست و پا شوهرش باشه.
‫میدونین براش مثل چیه؟
‫،همسرِ مدیرعامل بوده ‫ولی حالا باید...
‫از درِ ساختمون بغلی بزنه بیرون مثل...
‫درست مثل خودتون.
‫اصلاً یکی نیست. ‫برای من فرق میکنه.
‫- فرقش چیه؟ ‫- چون اون کارِ اشتباهی نکرده.
‫و شما انجام دادی؟
‫"هر اتفاقی که برات افتاد، "والتر...
‫فکر میکنی لایقش بودی؟ ‫اینطور فکر میکنی؟
‫آدما وقتی که من مسئول بودم، مُردن. ‫نذار خودمون رو به خریت بزنیم.
‫،و هر کسی که نگرانتونه ‫در نبودِ شما احساسِ بهتری داره؟
‫واقعیت همینه.
‫دخترم رو دیدی؟
‫یه آینده‌ی موفق پیش روشه...
‫ولی حالا چی؟ باید بیخیالش بشه...
‫و نگران این باشه که پدرش...
‫اون روز از تخت بیرون میاد و اصلاح میکنه یا نه؟
‫ناتالی" رو دیدم".
‫الان تو موقعیت وحشتناکیه.
‫ولی به همون اندازه‌ای که نگرانِ شما بودن براش سخته...
‫کاملاً مطمئنم که اگه خودتون رو به کُشتن میدادین...
‫تا ابد خودش رو نمیبخشید.
‫همونطوری که...
‫شما تا ابد خودتون رو نمیبخشین.
‫- اصلاً یکی نیست. ‫- نیست؟
‫خودتون رو مقصرِ مرگ "تامی" میدونین...
‫با وجود اینکه اون خودش پرید.
‫خودتون رو مقصر مرگ "جیمز" میدونین...
‫با وجود اینکه با بی‌ملاحظگیش باعث تباهی شد.
‫و خودتون رو مقصرِ این بحران میدونین...
‫،با وجود اینکه هر کاری که ممکن بود رو کردین ‫تا جلوش رو بگیرین.
‫"کافی نبود، "پائول.
‫معلومه که نبود. چطور میتونه باشه؟
‫شما تا آخر عمر...
‫،"خون افراد به گردنتون بود" ‫همونطور که خودتون گفتین.
‫و این همه‌چیز رو شکل میده.
‫به همین خاطره که این دفعه که بچه‌ها مُردن...
‫،اینکه بخواین زندگیتون رو وقف پدر و مادرتون کنین ‫همونطور که چنین کاریم کردین، کافی نیست.
‫این بار برای خودتون مجازاتِ مرگ تراشیدین.
‫- میفهمم داری چیکار میکنی. ‫- و دارم چیکار میکنم؟
‫اینطور با عذاب وجدانتون کنار میاین؟
‫به خودتون میگین که حسی که دارین واقعی نیست؟
‫که...
‫هر کاری که از دستتون برمیومد انجام دادین؟
‫نه...همیشه همینه.
‫همیشه فکر میکنم که چه کارِ دیگه‌ای میتونستم انجام بدم...
‫حدِ مسئولیت داشتن نسبت به یه فردِ دیگه چیه؟
‫و میتونی باهاش کنار بیای؟
‫- روت تاثیر نمیذاره؟ ‫- معلومه که میذاره.
‫ولی کاری که واقعاً میتونم بکنم...
‫اینه که اتفاقی رو که افتاده و دلیل کاری که...
‫انجام دادم رو درک کنم.
‫تا از ضررها درس بگیرم...
‫خُب، شرایط تو فرق داره.
‫یه مردِ جوونی.
‫میتونی اشتباهت رو جبران کنی.
‫یه ایالت دیگه بری...
‫- از نو شروع کنی. ‫- و شما فکر نمیکنین که میتونین چنین کاری کنین؟
‫نه، دیگه از من گذشته، جفتمونم خوب میدونیم.
‫خودت رو نگاه کن...
‫یه چشمت به دره...
‫و تو این فکری که از اینجا بزنی بیرون و ‫خسارت‌هایی رو که به بار آوردی، جبران کنی.
‫من چنین کاری نمیکنم.
‫ناتالی" بیرونه".
‫هنوز اینجا چیکار میکنه؟ ‫بهش گفتم بره خونه پیش مادرش.
‫- دیگه به حرفمم گوش نمیکنه. ‫- "گوش به زنگه، "والتر.
‫نمیتونه اعتماد کنه که یه نفر هر ۱۵دقیقه یه بار بهت سَر بزنه.
‫هر ۱۵دقیقه یه بار؟
‫پس جریان اینه؟
‫در خطری.
‫- بهش اینو گفتی؟ ‫- اون به من گفت.
‫پس بهش بگو که خوبم.
‫".بهش بگو که خوبم"
‫".با خیالِ راحت به پروازت برس"
‫- حالا هر چی. ‫- "نمیوتنم چنین کاری کنم، "والتر.
‫به نظرم یه کم بیشتر باید اینجا بمونی.
‫ولی من خوبم.
‫غذامو میخورم، میخوابم.
‫فقط یه کم آبِ بدنم کم شده.
‫بهشون بگو که روانشناسمی ‫و من هیچ مشکلی ندارم.
‫نمیتونم.
‫به نظر من...
‫باید تحتِ نظر بمونی.
‫کاملاً مشخص کردی که نمیخوای خانواده‌ت مراقبت باشن.
‫میخوای یه کاری کنی تعهد بدم؟
‫من میگم که خیلی فکر خوبیه اگه...
‫چند روز دیگه اینجا بمونی.
‫- این بیمارستان، یکی از بهترین بیمارستانهای شهره. ‫- به وکیلم زنگ میزنم.
‫،یه جوری پدرت رو درمیاره ‫که نفهمی از کجا خوردی.
‫میخوای ازم شکایت کنی، "والتر"؟
‫راه باز جاده دراز. ‫ولی چنین کاری زودتر از اینجا خلاصت نمیکنه.
‫برای چند وقت؟
‫تا وقتی که برات مشکلی پیش نیاد.
‫و اگه دکترها تا دو هفته مرخصت نکردن...
‫بعد این حق رو داری تا پرونده‌ت رو پیش قاضی ببری.
‫قاضی؟
‫- مسخره کردی؟ ‫- ای کاش اینطور بود.
‫"نمیخوام برات اتفاقی بیفته، "والتر.
‫کار از کار گذشته.
‫نه، نگذشته.
‫- کُلی... ‫- برو بیرون، باشه؟
‫- مطمئنی که... ‫- فقط برو بیرون.
‫میتونم برم داخل و ببینمش؟
‫اگه من بودم یه کم بهش مهلت میدادم.
‫فردا برنمیگرده خونه، مگه نه؟
‫خُب، به دکترها بستگی داره.
‫بهشون میگم که هنوز میتونه به خودش آسیب برسونه.
‫البته خودش موافق نیست...
‫- ولی نمیتونم خطر کنم. ‫- میدونم.
‫ممنونم.
‫- خودت خوبی؟ ‫- من؟
‫خوبم.
‫دارم به چیزی که قراره به مادرم بگم فکر میکنم.
‫متاسفم، خیلی...
‫فشار روته.
‫راستش از اینکه امشب اینجا نیست تعجب کردم.
‫اینطوری بهتره. ‫تو این موقعیت‌ها خیلی قوی نیست، میتونین تصورشو بکنین.
‫چطور؟
‫بهتون نگفته.
‫نمیدونم، سه یا چهار دفعه مرکز بازپروری معتادان رفته.
‫قرص، عرق سگی.
‫عصبی میشه و کنترل خودش رو از دست میده.
‫ترجـــــمه و تنظیــــم ‫(Mahyaa۷)محیـــــــــا
‫::wWw.IMDb-Dl.CoM::....